ADD, schrijf mee!

13-05-2015 12:17 600 berichten
Ik heb al even gezocht op dit onderwerp en ook al wat topics gevonden, maar het leek mij leuker om een actief topic te maken. Mijn doel van dit topic is verhalen en ervaringen uit te wisselen, maar ook handige tips of artikelen over ADD. Gedeelde smart is halve smart zullen we maar zeggen .



Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.



Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
Hoe gaat het met iedereen?



Hier gaat het redelijk (chaotisch) rustig. Volgende week waarschijnlijk het laatste gesprek. Na de vakantie krijg ik dan de uitslag van alle testen. Nog een week werken en dan begint de vakantiestress : wat wil ik meenemen en wat mag ik absoluut niet vergeten. De andere jaren gooide ik een paar tassen vol en had ik altijd te veel kleding mee dit jaar gaan we vliegen dus moet ik bewust kijken wat ik mee ga nemen.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben me eigenlijk met tegenzin gaan inlezen in dit onderwerp, want ik dacht ook, wat moet ik met een label/diagnose. Waarschijnlijk ga ik vragen stellen die al behandeld zijn in de vorige 500 reacties, maar ik heb even niet de tijd, of het concentratievermogen , om die allemaal door te lezen.

Waar het bij mij om gaat is dat ik van twee problemen heel graag af wil, concentratieproblemen en extreme (altijd aanwezige) moeheid. Zijn dit zaken die naar jullie ervaring te verbeteren zijn met behandeling of medicatie? En hoe lang duurde bij jullie het traject van eerste HA bezoek naar behandeling?
Alle reacties Link kopieren
Hier gaat het goed. Sinds ik voor mezelf de diagnose gesteld heb geeft dat wat rust in mijn hoofd.

Verder heb ik de opruim-stand (tijdelijk) gevonden? Sla misschien een beetje door maar ben de hele dag aan het opruimen. En op sommige gebieden wil het nog slagen ook! Moet alleen wel opletten dat ik niet doorsla en ook leuke dingen doe met de kinderen.



Boterham: ik ben het traject pas net ingestapt en heb ervoor gekozen om onderzoek pas na de vakantie op te starten. Geen idee dus hoe lang het gaat duren. Maar idd: als ik maar vast van die chronische vermoeidheid af was!



Fijne vakantie allemaal!
Alle reacties Link kopieren
quote:labellei schreef op 24 juli 2015 @ 11:27:

@bonjourmonamour: artsen gaan in eerste instantie gewoon het lijstje af. Ze beginnen met Ritalin (of concerta) , daarna vaak dexamfetamine, en als dát niet aanslaat dan wordt er eventueel Welbutrin voorgesteld.

Aangezien Ritalin averechts werkt bij mij, dexamfetamine ook niet (meer) goed werkt en ik het erg moeilijk vind om meerdere malen per dag op tijd medicatie in te nemen, is er bij mij overgegaan op Welbutrin. Welbutrin is een anti-depressivum én heeft (soms/vaak) ook een positieve effect op ADD klachten. En aangezien ik ook (chronisch) depressief ben , zal het hopelijk(!) op beide gebieden resultaat hebben.



Voor mij is het ook lastig in te schatten of en hoe een medicijn effect heeft.

Ik ervaar dus positieve effecten. Maar ik was niet direct in juichstemming. Want het kan toch ook toeval zijn? En per ongeluk een goede dag hebben. Maar nadat ik deze week echt overal op tijd ben verschenen zonder me gehaast en opgejaagd te voelen (en dat mag dus in de krant want ik kwam de laatste 3 jaar echt áltijd, letterlijk áltijd, te laat en was dan ook altijd supergestresst! ) trek ik nu toch wel voorzichtig de conclusie dat de Welbutrin werkt. Ook denk ik, terugkijkend op de laatste week, dat ik op het werk eigenlijk ook niet heb lopen stressen. Terwijl ik daarvoor altijd liep te stressen, en bij 1 taak de kluts al kwijt was.



Toen ik dexamfetamine gebruikte fietste ik op een bepaald moment over een superdruk kruispunt in de spits (zo'n kruispunt waar alle fietsers gelijktijdig groen hebben) . Normaal gesproken vind ik dat horror en raak ik altijd in paniek op dat soort momenten, omdat er dan in mijn ogen van alle kanten fietsers op mij af komen. Maar toen realiseerde ik me ineens dat ik er zonder bij na te denken, rustig slalommend, over het kruispunt was gefietst. Met 0,0 stress.

En dat ik me realiseerde dat als ik op mijn werk naar de klanten luisterde ik ze ook echt had gehoord en zowaar nog kon navertellen wat zij hadden verteld. In plaats van "luisteren" en met mijn gedachten afdwalen waardoor ik mensen dus niet echt had "gehoord".

Toen ik dat meerdere keren had meegemaakt kon ik concluderen dat dit verschil toch wel aan de medicatie zou liggen.



En met bijwerkingen heb ik dat net zo. Dat vind ik ook lastig in te schatten of dat aan de medicatie ligt of aan "een slechte dag".



Maar ik neem aan dat jij één dezer dagen weer contact zult hebben met je arts. Als ik het zo lees lijkt me dat wel zinvol! En ik weet het niet of deze afgelopen week sowieso wat anders is dan andere weken? Heb je meer tijd om bijvoorbeeld te piekeren? Of is je dagritme anders omdat je bijvoorbeeld vakantie hebt?



En dat van die sigaretten vind ik inderdaad ook erg apart! Helemaal als je niet rookt. (Ook nooit gerookt? )

Ik kreeg zelf bij de Ritalin erge last van een "tic"/dwanghandeling. Ik had daar vóór die tijd ook behoorlijk last van maar láng niet zo erg. Ik ben er toen na een paar dagen mee gestopt. (Ook omdat ik voor mijzelf niet helemaal zeker wist of het aan de medicatie lag heb ik het nog wel een paar dagen aangekeken) .



Sterkte!



Labellei heb je t gevoel dat je meer 'overzicht' krijgt door Welbutrin (helder denken?) en helpt het ook al wat tegen somberheid? Geen last van bijwerkingen? Ben erg benieuwd.

Fijn dat de eerste ervaringen positief zijn! Groetjes!
Alle reacties Link kopieren
quote:Stefke schreef op 09 augustus 2015 @ 09:37:



Boterham: ik ben het traject pas net ingestapt en heb ervoor gekozen om onderzoek pas na de vakantie op te starten. Geen idee dus hoe lang het gaat duren. Maar idd: als ik maar vast van die chronische vermoeidheid af was!



Fijne vakantie allemaal!Ja, nu ik na het inlezen die herkenning heb gevonden en bedenk dat een oplossing misschien mogelijk is, sta ik wel te popelen om er iets mee te doen. Ik vertrek alleen over een paar weken weer voor langere tijd naar het buitenland, dus ik zal voorlopig er nog even op eigen houtje mee moeten omgaan.
Alle reacties Link kopieren
Zou er echt en oplossing zijn? Ik vraag het me af... Het zou zo fijn zijn als het met bijvoorbeeld een pilletje of wat therapie geregeld was, maar als ik de afgelopen 31 pagina's doorlees denk ik dat het niet zo simpel is.... Helaas...
Alle reacties Link kopieren
Nee, ik ben ook niet in de illusie dat er een allesomvattende oplossing is...maar als er iets iets wat wellicht leidt tot een ietsiepietsie meer energie of (mentale) rust, ben ik daar zeker benieuwd naar.
quote:Smartie85 schreef op 09 augustus 2015 @ 21:21:

[...]





Labellei heb je t gevoel dat je meer 'overzicht' krijgt door Welbutrin (helder denken?) en helpt het ook al wat tegen somberheid? Geen last van bijwerkingen? Ben erg benieuwd.

Fijn dat de eerste ervaringen positief zijn! Groetjes!

Nou nee, niet tegen de somberheid helaas.

Ik lees jouw berichtje nu pas, ik zat (zit) de laatste tijd dus behoorlijk in een dip en had te weinig puf om dit topic te openen. Maar nu klik ik 'm dus per ongeluk aan....



De Welbutrin werkt wel wat tegen mijn ADD-klachten hoor. Ik ben nog steeds overal keurig op tijd. En ik voel me minder opgejaagd. En ik kan wellicht iets beter plannen. Stom en simpel voorbeeldje: als ik aan het opruimen ben dan neem ik nu én mijn bord én mijn bestek én mijn koffiemok tegelijkertijd van de woonkamer mee naar de keuken. Terwijl voorheen ik steeds apart dus eerst alleen met bord vervolgens met bestek en vervolgens met mijn mok naar de keuken liep. Dus ik liep 3X. Klinkt voor een gemiddeld mens waarschijnlijk erg bizar en onnozel maar ik stond er voorheen pas achteraf bij stil dat ik 3x ofzo had gelopen. Ik denk dat er in mijn hoofd gewoon te weinig ruimte was om 3 dingen tegelijk te doen. Zelfs 3 hele onnozele supersimpele dingetjes. En dit is een simpel voorbeeldje, maar het ging dus de hele dag zo, bij al mijn bezigheden, bij het plannen, organiseren etcetera. Mijn brein was té overbelast denk ik.



Ik merk wel dat ik nog steeds "overbelast" ben trouwens. Ik heb nu een weekschema van een hoogbejaarde. Ik werk nu een dagdeel in de week minder en ik spreid alle andere afspraken en activiteiten zoveel mogelijk. En dat zijn er op dit moment überhaupt al niet veel. Maar zodra ik iets extra's wil doen, dan blokkeer ik meteen. Bijvoorbeeld een mailtje sturen naar een collega. Dat "verlamt" me waardoor ik weer ga uitstellen. Of zoals vandaag had ik weer eens 2 afspraken gepland, omdat ik er vanuit ging dat dat wel makkelijk zou lukken. Nou niet dus. Ik blokkeerde weer, was echt niet vooruit te branden, ik heb me naar de 1e afspraak gesleept (was wel op tijd ) en heb de 2e afspraak uiteindelijk dus afgebeld. Was verder geen ramp en diegene vond het ook prima, maar ik baal wel dat ik nog steeds zo overbelast ben. En dat uit zich dus bij mij in erg prikkelbaar zijn en emotioneel en gestresst en vooral ook erg depri.



Nu moet ik er dus wel bij zeggen dat mijn (psycho)therapie mij momenteel ook erg zwaar valt. Dat werkt ook niet echt mee. Deze therapie is niet specifiek voor mijn ADD hoor, maar gaat over andere dingen alhoewel de ADD natuurlijk wel een behoorlijk grote en negatieve rol heeft gespeeld gedurende mijn leven.



Verder heb ik na overleg met de arts de dosering van de Welbutrin verdubbeld. Heb verder geen bijwerkingen, en ik had vorige week zelfs het gevoel dat ik iets minder depri was en wat meer ondernam en wat actiever werd. Dit gevoel had ik dus helaas maar heel even.

Ik hoop ook van harte dat de therapie voor wat "doorbraken" kan zorgen, zodat ik weer vooruit kan.
Alle reacties Link kopieren
Pittig hoor Labellei, hoop dat je de weg naar boven snel gevonden hebt!



Wat ik me ineens afvraag: heeft iemand van jullie toevallig kinderen?
Alle reacties Link kopieren
Stefke, ja ik heb 2 kinderen.
Alle reacties Link kopieren
Ja! Ik heb ook kinderen. En dat gaat best oke, al brengen ze een hoop extra prikkels met zich mee. Soms moet ik écht even heel snel weg om die prikkels te kunnen plaatsen, andere keren kan ik er met volle aandacht zijn. Ik denk dat de behoefte aan structuur die kinderen hebben mij goed doet. Ik leef graag volgens hun klok en dat lukt ook, voor hen ben ik bijna over-gestructureerd.



Labellei, wat vervelend dat het niet lekker gaat! Juist vanwege die stemming was je van de dex afgestapt op Wellbutrin toch?



Stefke en Boterham, ook mij zakte de moed in de schoenen toen ik alle pagina's had gelezen waarin velen aan medicatie waren begonnen, maar bijna net zovelen er ook weer mee gestopt zijn en gewoon maar proberen te accepteren dat het is zoals het is. Ik hoop ook zo dat er een oplossing komt en zal denk ik altijd blijven zoeken; ik ben nog zo jong (ergens in de 30) en mag dus nog wel even dealen met de ADD. Tot nu toe lukt accepteren nog niet zo in mijn geval...

Ik ben sinds kort aan de Dex (na een mislukte poging Concerta) en ik ben eigenlijk heel enthousiast over dit pilletje. Het doet vooral mijn aanpak-drang goed, mijn hoofd is niet heel veel rustiger (sterker nog, ik heb het gevoel nog wel veel meer te kunnen en dat maakt ook weer wat onrustig) maar het is oke voor het moment.

Add-moment van de week: naar de supermarkt gaan voor bananen en dan met heel veel thuiskomen. Behalve die bananen natuurlijk.....
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ook kinderen, maar waar ik eigenlijk benieuwd naar ben: heb je die ook 'erfelijk belast' met ADD of ADHD? Ik denk (of liever 'mijn gevoel weet zeker') dat ik er een met ADHD heb en een met ADD. Bij nr 3 ben ik niet overtuigd. Neig naar ADDtrekjes. Voelt erg vervelend, dat ze 'door mij' hier ook last van hebben....
Alle reacties Link kopieren
Hey labellei,



Balen dat het nog niet lekker gaat!! Mischien heeft het medicijn ook meer tijd nodig om OOK tegen depressie te gaan werken..? Goed dat je iigvl met je zelf bezig bent! Jammer dat het zo moeizaam moet gaan allemaal he! Maar tijd nemen!!



Hebben ze op je werk beetje begrip? Dit soort dingen zijn zo lastig te snappen voor omgeving soms!..



Ik vandaag bij dok geweest, wil ook welbutrin proberen. Maar je kan ook combi doen geloof ik met iets van fluoxetine erbij nog extra tegen depressie .. ?..

Ik in ieder geval eerst dit en ook weer paar gesprekjes. Nooit verkeerd wat handvaten!



Ik heb ook kinderen stefke. 2 stuks 😉 en de oudste fungeert soms al als mijn personal assistent! (Te erg maar dat neemt ze gewoon wat op zich hihi) 'mam je parkeerkaart! En leg m nou niet terug in het vakje maar op je dashboard! ' heb je je pasje? Enz.. ! (Schaam) voel me ook vaak schuldig.. Ze weet donders goed dat ik gefrustreerd wordt als ik dingen vergeet of chaotisch ben, wat ik dus ben. Ze is nog maar 6.. Soms heeft het ook wel iets humoristisch hoor en ze hebben absoluut geen slecht leven!😉 maar goed.. Ik merk aan m'n oudste dat ze ook veel prikkels opneemt! (Weet precies waar ik over pieker soms) en is zelf vrij druk , praat VEEL (waar ik dan moe van wordt😁) en beweegt altijd!! Gevalletje ADHD ?.. Ik weet het niet. Ze is slim en dapper genoeg gelukkig, alleen ik moet oppassen dat ik haar niet met mijn onzekerheden en gepieker belast! Groetjes!!
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,



Ik wil me voorstellen, ik ben Willeke, 38 jaar. Sinds 2013 weet ik dat ik ADD heb. Na de diagnose ben ik in een burnout beland. Gelukkig ben ik daar weer uit maar ik blijf er gevoelig voor. Het heeft een jaar geduurd voordat ik goed ingeregeld was met medicatie.

Ik slik venlafaxine (voorheen efexor) en methylfenidaat. Daar heb ik baat bij en ik voel me stukken rustiger.



Ik worstel wel nog steeds met vreetkicks en dingen niet voo kunnen houden en uitstelgedrag. Zucht!



Groeten

Willek
Alle reacties Link kopieren
Net een interessant artikel gelezen over de wisselwerking tussen add en hormonen (dalende oestrogeen nivo's) als je eind dertig en ouder wordt. Add klachten verergen dan vaak. Ik vond het een heel verhelderend artikel. En ook verder een interessante (Engelstalige) website voor vrouwen met ADD.



http://www.addvance.com/help/women/hormones.html
xylo wijzigde dit bericht op 04-09-2015 22:24
Reden: link vergeten ; )
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
quote:xylo schreef op 04 september 2015 @ 22:23:

Net een interessant artikel gelezen over de wisselwerking tussen add en hormonen (dalende oestrogeen nivo's) als je eind dertig en ouder wordt. Add klachten verergen dan vaak. Ik vond het een heel verhelderend artikel. En ook verder een interessante (Engelstalige) website voor vrouwen met ADD.



http://www.addvance.com/help/women/hormones.html



Lekker dan.... Ik ben momenteel in de overgang vanwege endometriose. De hormonen stoppen de aanmaak van oestrogeen. Ik voel me heel erg rot. Nu begrijp ik dat het met elkaar te maken heeft.

Ik heb onder andere nul energie, een slecht geheugen en voel me ongelukkig.

Ik heb een afspraak met de dokter aankomende dinsdag, ik ga het voorleggen. Misschien is er een oplossing. Ik ben bijna niet in staat om te werken zelfs. Lijkt me niet de bedoeling. Dank voor het delen.
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
Alle reacties Link kopieren
Oke, dat verklaard wel het e.e.a. Ik heb momenteel veel last van mijn ADD. Nooit eerder heb ik overwogen om er iets mee te gaan doen, maar nu voor het eerst wel. Het lijkt wel of mijn geheugen gewoon niet wil werken momenteel. Ik heb er last van en word er ook een beetje somber van. Binnenkort moet ik een korte presentatie houden en dat lijkt nu een onmogelijke opgave.



Echt lastig is het idd kookwekkertje.
Alle reacties Link kopieren
Hier nog een ADD'er, 28 en sinds 3 jaar de diagnose.



Wel in het dagelijks leven erg veel last van de 'klachten'.

Vooral prikkels, Zo kan ik absoluut niet tegen drukte, ik hoor werkelijk iedereen of zelfs als de tv te hard staat word ik gek.

Spontane dingen zijn echt een no-go, ik heb altijd tijd nodig om me goed voor te bereiden op dingen.

Contacten maken/onderhouden is erg moeilijk voor me.

Na elke activiteit moet ik opladen.

In slaap komen savonds lukt niet omdat mijn hoofd overuren maakt en ben smorgen om 6 uur klaarwakker.

Als ik iets vervelends hoor/meemaak ben ik daar uren later nog in mijn hoofd mee bezig en kan ik me echt rot door voelen.

Omdat ik het idee heb dat dit langzaam een onleefbaar leven begint te worden loop ik ook sinds kort bij psyQ.

Ritalin slik ik nog wel maar de werking is niet meer wat het zou moeten zijn.

Ik word zo gek van mezelf :(
Save the earth, it's the only planet with chocolate
Nog 2 dagen dan krijg ik de uitslag van de testen. Gisteren haalde ik het laatste koekje uit de rol geef vriend de verpakking ipv het koekje en wil het koekje in de prullenbak gooien. Gelukkig kwam ik er nog op tijd achter wat ik aan het doen was.
Alle reacties Link kopieren
Haha bankje, herkenbaar hoor. Ik zet regelmatig dingen in de koelkast die er niet horen.



De reden dat ik mezelf niet heb laten testen tot nu toe is dat ik er moeite mee heb om dan een stempel op me te hebben die ik altijd zal houden.
Ik ben juist blij met een stempel want dan weet ik dat ik niet dom, vergeetachtig etc ben maar dat het een reden heeft.
Alle reacties Link kopieren
Ja in dat opzicht wel, maar ik vraag me af of het met verzekeringen enz. problemen kan geven.



En dat gevoel van dom en vergeetachtig herken ik. Ik kan enorm streng zijn voor mezelf. Ik weet dat ik niet dom ben, maar ik heb vaak moeite om mijn gedachten te ordenen. Bv een presentatie houden vind ik echt een ramp.
Alle reacties Link kopieren
Ja in dat opzicht wel, maar ik vraag me af of het met verzekeringen enz. problemen kan geven.



En dat gevoel van dom en vergeetachtig herken ik. Ik kan enorm streng zijn voor mezelf. Ik weet dat ik niet dom ben, maar ik heb vaak moeite om mijn gedachten te ordenen. Bv een presentatie houden vind ik echt een ramp.
Wat enorm fijn dat ik dit topic net ontdek! Mijn zoon (8 jr) is onlangs gediagnosticeerd met de labels PDD-NOS en daaraan gekoppeld ADD.

En sinds we in dit traject zitten beginnen er bij mij heel veel kwartjes te vallen mbt mezelf. En ik ben midden 40!

Ook dit topic is een feest der herkenning!



Ik raak ook helemaal van de kook als zaken anders gaan dan gepland, ben snel overprikkeld, verlies mezelf in details, heb heel veel oplaadtijd nodig, heb ook veel moeite met inschatten van tijd.



Dat laatste houdt bij mij in dat ik altijd denk veel méér tijd nodig te hebben voor dingen. Ik ga dan paniekerig aan de slag met een in mijn hoofd enorm groot geworden rij "dingen die moeten gebeuren". En uiteindelijk heb ik dan maar een fractie van de ingeplande tijd nodig.



Ik kan enorm slecht relativeren en kleine zaken (op allerlei vlakken) enorm opblazen. En het voelt dan ook écht zo!



Verder leef ik op lijstjes, memo's en overkoepelende lijstjes over de lijstjes. Ik zet echt de simpelste handelingen in mijn electronische agenda, anders vergeet ik ze.



Ook ben ik een zeer slechte slaper doordat ik lig te malen, piekeren en gesprekken en gebeurtenissen lig te herkauwen.



Ik ben spontaan en leg gemakkelijk contacten maar ik zie nooit kans die contacten te verdiepen. Enerzijds omdat ik bang ben voor "teveel" contact en verplichtingen (vind ik snel belastend) en anderzijds omdat ik altijd zeker denk te weten dat mensen het te druk hebben voor mij of toch niet op mij zitten te wachten omdat ze al zo'n uitgebreid sociaal leven hebben.



Daarnaast ben ik wel gezellig en spraakzaam maar laat ik waarschijnlijk te weinig van mezelf zien (ik weet niet eens goed wie ik nu eigenlijk écht ben!) waardoor het contact niet wordt verdiept.



Ik heb hierdoor veel oppervlakkige kennissen die allemaal denken dat ik veel vriendinnen heb. Maar geen van hen kent mij echt en dat besef maakt mij wel eens verdrietig.



Overigens zijn mijn "handicaps" geprononceerder geworden sinds ik een partner en kinderen heb. Toen ik nog alleen woonde had ik meer rust en veel minder last omdat ik alleen met mezelf bezig hoefde te zijn.



Ik merk nu dat ik eindeloos door wil blijven ratelen en voel hierdoor onrust opkomen. Bovendien wordt ik nu stapelgek van een zoemende vlieg hier in de kamer, dus die moet weg.



Oh nog 1 ding; ik ben dus juist (bijna dwangmatig) opgeruimd en gooi veel weg. Puur voor overzicht en rust in mijn hoofd.
Wat trouwens ook raar is; ik raak snel overprikkeld van de kleinste geluiden, beweging, licht, stress etc.

Maar als ik naar een concert ga met loeiharde gitaarmuziek word ik juist rustiger in mijn hoofd, dat werkt bij mij juist dempend?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven