Psyche
alle pijlers
ADD, schrijf mee!
woensdag 13 mei 2015 om 12:17
Ik heb al even gezocht op dit onderwerp en ook al wat topics gevonden, maar het leek mij leuker om een actief topic te maken. Mijn doel van dit topic is verhalen en ervaringen uit te wisselen, maar ook handige tips of artikelen over ADD. Gedeelde smart is halve smart zullen we maar zeggen .
Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
zondag 18 september 2016 om 02:54
quote:lunaleeflang schreef op 11 maart 2016 @ 19:45:
Wat leren jullie bij de therapie dan? Ik heb namelijk geen therapie of begeleiding hiervoor. Mijn psycholoog kwam er eigenlijk 'per toeval' achter, omdat ik voor stemmingswisselingen in behandeling ben.
Ik vind de medicatie erg fijn, slik wel een hele lage dosis. Wat ik lastig vind is dat het 's avonds echt is uitgewerkt, maar net zoals nu: ik wil graag nog een paar uurtjes werken en dat kan nu gewoon echt niet. Maar 's avonds ritalin nemen is ook niet verstandig, want je schijnt er lang van wakker te liggen. Mijn avond voelt nu 'nutteloos'.
Hi LunaLeeflang (en de rest),
ik ben nu sinds eind augustus bezig met groepstherapie bij PsyQ, we hebben allereerst veel info gekregen over wat het precies inhoud, hoe het werkt in je hersenen. Ook is er een psychiater langsgekomen om alle vragen te beantwoorden die wij bijv hadden over medicatie. Afgelopen keer zijn we begonnen met cognitieve vaardigheidstrainig, hier leren we realistische en haalbare doelen stellen dmv de SMART methode.
Los van de vaardigheden en kennis die je op doet vind in de groepstherapie vooral fijn omdat je lotgenoten treft. Eindelijk eens totaal begrip en herkenning ipv iemands eigen beeld van ad(h)d. Uit mijn groep zijn de meeste geloof ik ook recent pas begonnen met medicatie, dus we kunnem goed continu bespreken hoe dat ook verloopt.
Wat leren jullie bij de therapie dan? Ik heb namelijk geen therapie of begeleiding hiervoor. Mijn psycholoog kwam er eigenlijk 'per toeval' achter, omdat ik voor stemmingswisselingen in behandeling ben.
Ik vind de medicatie erg fijn, slik wel een hele lage dosis. Wat ik lastig vind is dat het 's avonds echt is uitgewerkt, maar net zoals nu: ik wil graag nog een paar uurtjes werken en dat kan nu gewoon echt niet. Maar 's avonds ritalin nemen is ook niet verstandig, want je schijnt er lang van wakker te liggen. Mijn avond voelt nu 'nutteloos'.
Hi LunaLeeflang (en de rest),
ik ben nu sinds eind augustus bezig met groepstherapie bij PsyQ, we hebben allereerst veel info gekregen over wat het precies inhoud, hoe het werkt in je hersenen. Ook is er een psychiater langsgekomen om alle vragen te beantwoorden die wij bijv hadden over medicatie. Afgelopen keer zijn we begonnen met cognitieve vaardigheidstrainig, hier leren we realistische en haalbare doelen stellen dmv de SMART methode.
Los van de vaardigheden en kennis die je op doet vind in de groepstherapie vooral fijn omdat je lotgenoten treft. Eindelijk eens totaal begrip en herkenning ipv iemands eigen beeld van ad(h)d. Uit mijn groep zijn de meeste geloof ik ook recent pas begonnen met medicatie, dus we kunnem goed continu bespreken hoe dat ook verloopt.
zondag 18 september 2016 om 02:59
Overigens kwam ik hier terecht omdat ik op zoek was naar info over bijwerkingen van dexamfetamine.
Ik ben hier vrijdag mee begonnen (3x 2,5 mg) en heb tot nu toe niet hele erge bijwerkingen. Nu is het zo dat ik woensdag al ongesteld had moeten worden terwijl het nu technically speaking al zondag is. Begin deze week voelde ik wel de gebruikelijke buikpijn maar nu blijft het gewoon helemaal weg. Heeft iemand toevallig wel eens meegemaakt dat je cyclus onder invloed was van de medicatie, of zou het dan toch stress zijn? Zwanger is niet mogelijk haha.
Ik ben hier vrijdag mee begonnen (3x 2,5 mg) en heb tot nu toe niet hele erge bijwerkingen. Nu is het zo dat ik woensdag al ongesteld had moeten worden terwijl het nu technically speaking al zondag is. Begin deze week voelde ik wel de gebruikelijke buikpijn maar nu blijft het gewoon helemaal weg. Heeft iemand toevallig wel eens meegemaakt dat je cyclus onder invloed was van de medicatie, of zou het dan toch stress zijn? Zwanger is niet mogelijk haha.
zondag 9 oktober 2016 om 20:02
Ik lees hier graag mee, ben op dit moment bij het GGZ aan de gang gegaan omdat ik zelf meen ADD te hebben. Ik loop al lang tegen dezelfde dingen aan en bijvoorbeeld het vergeetachtige op de werkvloer is wel een dingetje geworden voor mij, waardoor ik eigenlijk aldoor op mijn tenen loop en ook erg aan het job hoppen ben op het moment, waardoor het steeds intensief en moeilijk blijft.
Toevallig kwam ik vorige week op een internetsite uit waar ze het over LTO3 capsules hebben, dit schijnt de concentratie en het geheugen op natuurlijke wijze te verbeteren, ik heb ze besteld en hoop toch zo dat ik er baat bij heb...
Toevallig kwam ik vorige week op een internetsite uit waar ze het over LTO3 capsules hebben, dit schijnt de concentratie en het geheugen op natuurlijke wijze te verbeteren, ik heb ze besteld en hoop toch zo dat ik er baat bij heb...
zaterdag 15 oktober 2016 om 00:17
Ik heb niet alle posts gelezen, maar wat ik heb gelezen is behoorlijk herkenbaar.
Zo moet ik echt dingen opschrijven anders vergeet ik t gewoon en kan ik er ook niet tegen als iets of iemand mn structuur doorkruist.
Al moet ik zeggen dat als ik alles gedaan heb wat ik moest doen t nog enigzins kan verdragen.
Wat ik het meest vervelend vind ( en dat heeft wel een beetje met t bovenstaande te maken ) is dat ik helemaal " van mn padje ben " als ik langdurig mn dagelijkse structuur moet loslaten, doordat ik bijv veel afspraken buitenshuis heb.
Tijdens die periode zelf heb ik er ( of voor mij iig niet merkbaar ) geen last van, totdat de rust weer terug keert.
Dan voel ik me zo moe ( ook mn dag nachtritme is dan verstoort ) en krijg ik mezelf moeilijk gemotiveerd, om mn structuur te herpakken.
Herkent iemand dit en hoe gaan jullie daar mee om?
Zo moet ik echt dingen opschrijven anders vergeet ik t gewoon en kan ik er ook niet tegen als iets of iemand mn structuur doorkruist.
Al moet ik zeggen dat als ik alles gedaan heb wat ik moest doen t nog enigzins kan verdragen.
Wat ik het meest vervelend vind ( en dat heeft wel een beetje met t bovenstaande te maken ) is dat ik helemaal " van mn padje ben " als ik langdurig mn dagelijkse structuur moet loslaten, doordat ik bijv veel afspraken buitenshuis heb.
Tijdens die periode zelf heb ik er ( of voor mij iig niet merkbaar ) geen last van, totdat de rust weer terug keert.
Dan voel ik me zo moe ( ook mn dag nachtritme is dan verstoort ) en krijg ik mezelf moeilijk gemotiveerd, om mn structuur te herpakken.
Herkent iemand dit en hoe gaan jullie daar mee om?
......
maandag 17 oktober 2016 om 18:42
Is dit herkenbaar voor add?
Gisteren gewerkt (horeca) en toen ik thuiskwam heb ik nog een kwartiertje beneden gezeten, wat gedronken, douchen en naar bed. Ik ga liggen, en heel de avond speelt door mijn hoofd. Er is niks geks voorgevallen (wel vrij nieuwe baan dus veel nieuwe indrukken) maar ik kan gewoon geen rust in mijn hoofd vinden. Ik heb ook vaak dat er liedjes door mijn hoofd malen, heel raar. Maar goed, ik kon zo dus echt niet slapen, ik baal er zo van. Ik zou zo graag eens een dag met andermans hersens doorbrengen. Ik probeerde vandaag aan mijn man uit te leggen hoe het bij mij werkte maar hij herkent dat niet, het is vaak ook moeilijk uit te leggen.
Gisteren gewerkt (horeca) en toen ik thuiskwam heb ik nog een kwartiertje beneden gezeten, wat gedronken, douchen en naar bed. Ik ga liggen, en heel de avond speelt door mijn hoofd. Er is niks geks voorgevallen (wel vrij nieuwe baan dus veel nieuwe indrukken) maar ik kan gewoon geen rust in mijn hoofd vinden. Ik heb ook vaak dat er liedjes door mijn hoofd malen, heel raar. Maar goed, ik kon zo dus echt niet slapen, ik baal er zo van. Ik zou zo graag eens een dag met andermans hersens doorbrengen. Ik probeerde vandaag aan mijn man uit te leggen hoe het bij mij werkte maar hij herkent dat niet, het is vaak ook moeilijk uit te leggen.
vrijdag 21 oktober 2016 om 10:36
@joni, als ik een late dienst heb gehad duurt het ook lang voordat ik slaap. Maar volgensmij is dit vrij normaal, zit nog vol adrenaline. Maar veel van mijn collega's (zonder ADD hebben dat ook). Vervelend is alleen dat ik door m'n ADD daardoor compleet uit m'n ritme raak.
Dat van liedjes door m'n hoofd malen heb ik ook. Check dit topic: Oorwurm
Dat van liedjes door m'n hoofd malen heb ik ook. Check dit topic: Oorwurm
vrijdag 21 oktober 2016 om 11:23
Misschien zoek ik ook wel te veel naar 'rare dingen' omdat ik het idee krijg dat ik zo vreemd functioneer. Mensen om me heen lijken allemaal zo relaxed. Maar goed, als ik hier op het forum lees dan krijg je toch weer een ander idee van de gemiddelde mens, en is iedereen wel onzeker of heeft rare gewoontes.
Ik heb zelf het GGZ maar eens benaderd want ik hoor er niks van. Nu een datum geprikt, maar pas over een week of 4 weer..
Dat liedje is niet steeds hetzelfde liedje, maar gewoon een top 40 nr, maar dan denk ik sjee, die hersens van moeten toch eens uitgeput raken..
Ik heb zelf het GGZ maar eens benaderd want ik hoor er niks van. Nu een datum geprikt, maar pas over een week of 4 weer..
Dat liedje is niet steeds hetzelfde liedje, maar gewoon een top 40 nr, maar dan denk ik sjee, die hersens van moeten toch eens uitgeput raken..
vrijdag 21 oktober 2016 om 15:54
Hallo allen,
lees al een tijdje af en toe mee, nu tijd voor een bericht.
Ben eind juni door mijn praktijkpsycholoog (huisarts) aangemeld bij Psyq, vanwege het vermoeden van ADD.
3 weken geleden een capaciteitentest gemaakt, en over 2 weken een afspraak om de uitslag te bespreken.
Ook krijg ik een psychodiagnostischonderzoek, wachttijd is maar 6 tot 7 maanden (dit vanaf juli berekend).
Zit bij Psyq in Den Haag.
Hebben jullie dat ook, dat je soms het idee krijgt aan dementie te lijden?
Veel dingen vergeten, dus alle afspraken maar noteren in je (digitale) agenda en uiteraard het boodschappenlijstje, steeds meer moeite hebben met concentreren, een afspraak die je in de ochtend gehad hebt, net lijkt alsof dat jaren geleden was?
lees al een tijdje af en toe mee, nu tijd voor een bericht.
Ben eind juni door mijn praktijkpsycholoog (huisarts) aangemeld bij Psyq, vanwege het vermoeden van ADD.
3 weken geleden een capaciteitentest gemaakt, en over 2 weken een afspraak om de uitslag te bespreken.
Ook krijg ik een psychodiagnostischonderzoek, wachttijd is maar 6 tot 7 maanden (dit vanaf juli berekend).
Zit bij Psyq in Den Haag.
Hebben jullie dat ook, dat je soms het idee krijgt aan dementie te lijden?
Veel dingen vergeten, dus alle afspraken maar noteren in je (digitale) agenda en uiteraard het boodschappenlijstje, steeds meer moeite hebben met concentreren, een afspraak die je in de ochtend gehad hebt, net lijkt alsof dat jaren geleden was?
vrijdag 21 oktober 2016 om 21:38
[quote]zelus73 schreef op 21 oktober 2016 @ 15:54:
Hallo allen,
lees al een tijdje af en toe mee, nu tijd voor een bericht.
Ben eind juni door mijn praktijkpsycholoog (huisarts) aangemeld bij Psyq, vanwege het vermoeden van ADD.
3 weken geleden een capaciteitentest gemaakt, en over 2 weken een afspraak om de uitslag te bespreken.
Ook krijg ik een psychodiagnostischonderzoek, wachttijd is maar 6 tot 7 maanden (dit vanaf juli berekend).
Zit bij Psyq in Den Haag.
Hebben jullie dat ook, dat je soms het idee krijgt aan dementie te lijden?
Veel dingen vergeten, dus alle afspraken maar noteren in je (digitale) agenda en uiteraard het boodschappenlijstje, steeds meer moeite hebben met concentreren, een afspraak die je in de ochtend gehad hebt, net lijkt alsof dat jaren geleden was?[/quote]
Ik ben al zo lang ik me herinner vergeetachtig. Toch wel elke week gebeurt het dat ik een keer terug moet naar de supermarkt omdat ik iets vergeten ben. Of dat ik me vergist heb in iets. Boodschappen voor het eten. Ervan overtuigd zijn dat ik een bepaald ingrediënt voor een gerecht nog heb en een ander niet. Bij terugkomst blijkt dat dan andersom te zijn. Het ene heb ik dan dus dubbel en kan weer terug voor het andere.
Boodschappen briefjes maak ik soms, maar vaak vergeet ik ze dan mee te nemen.
Dromerig ben en was ik ook. Als kind al. Fysiek aanwezig, mentaal afwezig. Alleen hetgene wat me interesseerde kwam binnen. Zo vergat ik regelmatig extra dingen voor een les mee te nemen. Een opbergmap of extra opdracht. Bij de afscheidsmusical was ik de enige met gekleurde sokken aan, terwijl je witte aan moest. Iedereen wist dat, behalve ik natuurlijk. Mijn ouders zeiden wel eens dat andere kinderen beter bij de tijd waren dan ik. Wakkerder. Om dat concentratieprobleem heb ik vaak ruzie gehad.
Dingen die gisteren verteld zijn bv. op het werk kan ik morgen al vergeten zijn. Terwijl ik uit mijn jeugd nog heel veel tot in detail weet. Onbenullige dingen die op mij blijkbaar veel indruk maakten.
Hallo allen,
lees al een tijdje af en toe mee, nu tijd voor een bericht.
Ben eind juni door mijn praktijkpsycholoog (huisarts) aangemeld bij Psyq, vanwege het vermoeden van ADD.
3 weken geleden een capaciteitentest gemaakt, en over 2 weken een afspraak om de uitslag te bespreken.
Ook krijg ik een psychodiagnostischonderzoek, wachttijd is maar 6 tot 7 maanden (dit vanaf juli berekend).
Zit bij Psyq in Den Haag.
Hebben jullie dat ook, dat je soms het idee krijgt aan dementie te lijden?
Veel dingen vergeten, dus alle afspraken maar noteren in je (digitale) agenda en uiteraard het boodschappenlijstje, steeds meer moeite hebben met concentreren, een afspraak die je in de ochtend gehad hebt, net lijkt alsof dat jaren geleden was?[/quote]
Ik ben al zo lang ik me herinner vergeetachtig. Toch wel elke week gebeurt het dat ik een keer terug moet naar de supermarkt omdat ik iets vergeten ben. Of dat ik me vergist heb in iets. Boodschappen voor het eten. Ervan overtuigd zijn dat ik een bepaald ingrediënt voor een gerecht nog heb en een ander niet. Bij terugkomst blijkt dat dan andersom te zijn. Het ene heb ik dan dus dubbel en kan weer terug voor het andere.
Boodschappen briefjes maak ik soms, maar vaak vergeet ik ze dan mee te nemen.
Dromerig ben en was ik ook. Als kind al. Fysiek aanwezig, mentaal afwezig. Alleen hetgene wat me interesseerde kwam binnen. Zo vergat ik regelmatig extra dingen voor een les mee te nemen. Een opbergmap of extra opdracht. Bij de afscheidsmusical was ik de enige met gekleurde sokken aan, terwijl je witte aan moest. Iedereen wist dat, behalve ik natuurlijk. Mijn ouders zeiden wel eens dat andere kinderen beter bij de tijd waren dan ik. Wakkerder. Om dat concentratieprobleem heb ik vaak ruzie gehad.
Dingen die gisteren verteld zijn bv. op het werk kan ik morgen al vergeten zijn. Terwijl ik uit mijn jeugd nog heel veel tot in detail weet. Onbenullige dingen die op mij blijkbaar veel indruk maakten.
zaterdag 22 oktober 2016 om 01:46
Ik herken mezelf zoveel in ADD, maar ik durf gewoon niet naar de dokter te gaan.
Ik woon nu sinds 2 jaar samen met me vriend, en ik heb dus een nieuwe dokter. Ik ben er 1 keer geweest en ik voelde me niet op me gemak..
Mijn vriend weet hier verder niks van, ik durf dit ook niet te vertellen.
Ik heb het wel verteld tegen mijn moeder, en ze herkende een aantal punten.
Verder speelt dit al sinds kind, ik heb me altijd al anders gevoeld. Altijd dromerig, niet sociaal, dus weinig vrienden. Dit speelt nog steeds helaas.
En mijn rijbewijs behalen, ik heb er zeker 2 jaar over gedaan, maar trots dat ik het heb gehaald natuurlijk.
Ik kan hier wel een lap tekst over schrijven, maar ik hou het hier maar bij.
Heeft iemand misschien tips voor me?
Ik woon nu sinds 2 jaar samen met me vriend, en ik heb dus een nieuwe dokter. Ik ben er 1 keer geweest en ik voelde me niet op me gemak..
Mijn vriend weet hier verder niks van, ik durf dit ook niet te vertellen.
Ik heb het wel verteld tegen mijn moeder, en ze herkende een aantal punten.
Verder speelt dit al sinds kind, ik heb me altijd al anders gevoeld. Altijd dromerig, niet sociaal, dus weinig vrienden. Dit speelt nog steeds helaas.
En mijn rijbewijs behalen, ik heb er zeker 2 jaar over gedaan, maar trots dat ik het heb gehaald natuurlijk.
Ik kan hier wel een lap tekst over schrijven, maar ik hou het hier maar bij.
Heeft iemand misschien tips voor me?
zaterdag 22 oktober 2016 om 03:35
quote:paradoise schreef op 22 oktober 2016 @ 01:46:
Ik herken mezelf zoveel in ADD, maar ik durf gewoon niet naar de dokter te gaan.
Ik woon nu sinds 2 jaar samen met me vriend, en ik heb dus een nieuwe dokter. Ik ben er 1 keer geweest en ik voelde me niet op me gemak..
Mijn vriend weet hier verder niks van, ik durf dit ook niet te vertellen.
Ik heb het wel verteld tegen mijn moeder, en ze herkende een aantal punten.
Verder speelt dit al sinds kind, ik heb me altijd al anders gevoeld. Altijd dromerig, niet sociaal, dus weinig vrienden. Dit speelt nog steeds helaas.
En mijn rijbewijs behalen, ik heb er zeker 2 jaar over gedaan, maar trots dat ik het heb gehaald natuurlijk.
Ik kan hier wel een lap tekst over schrijven, maar ik hou het hier maar bij.
Heeft iemand misschien tips voor me?
Geef iig aan bij je huisarts over het vermoeden van add en wat voorbeelden.
Mocht je huisarts hier niet naar willen luisteren, ga dan naar een psychiater (google) die ook bekend is met add.
Het kan ook zijn dat de huisarts je doorstuurt naar de praktijkpsycholoog, pas wel op dat deze persoon niet te lang blijft staren op andere afdelingen dan add.
(das de fout die mijn praktijk psycholoog maakte, ruim 1 jaar weggegooid voordat zij mij eindelijk ging aanmelden bij PsyQ )
Ik herken mezelf zoveel in ADD, maar ik durf gewoon niet naar de dokter te gaan.
Ik woon nu sinds 2 jaar samen met me vriend, en ik heb dus een nieuwe dokter. Ik ben er 1 keer geweest en ik voelde me niet op me gemak..
Mijn vriend weet hier verder niks van, ik durf dit ook niet te vertellen.
Ik heb het wel verteld tegen mijn moeder, en ze herkende een aantal punten.
Verder speelt dit al sinds kind, ik heb me altijd al anders gevoeld. Altijd dromerig, niet sociaal, dus weinig vrienden. Dit speelt nog steeds helaas.
En mijn rijbewijs behalen, ik heb er zeker 2 jaar over gedaan, maar trots dat ik het heb gehaald natuurlijk.
Ik kan hier wel een lap tekst over schrijven, maar ik hou het hier maar bij.
Heeft iemand misschien tips voor me?
Geef iig aan bij je huisarts over het vermoeden van add en wat voorbeelden.
Mocht je huisarts hier niet naar willen luisteren, ga dan naar een psychiater (google) die ook bekend is met add.
Het kan ook zijn dat de huisarts je doorstuurt naar de praktijkpsycholoog, pas wel op dat deze persoon niet te lang blijft staren op andere afdelingen dan add.
(das de fout die mijn praktijk psycholoog maakte, ruim 1 jaar weggegooid voordat zij mij eindelijk ging aanmelden bij PsyQ )
zaterdag 22 oktober 2016 om 09:42
Pfff, had ik mezelf er van overtuigd dat ik vast geen ADD heb, lees ik de nieuwe postings en zie ik weer zoveel herkenning.
Dat constant van alles door elkaar door je hoofd spelen is zeer herkenbaar en zeer vermoeiend.
Nu ik ouder ben kan ik er wel iets beter mee omgaan; je vind manieren om het leven toch enigszins op de rails te houden.
Ik ben bezig met mijn huiskamer op te knappen. Daar moet ik eerst een plan voor hebben bedacht, anders kan ik niets. (De verschillende stappen moeten duidelijk zijn)
Om alle materialen in huis te hebben ben ik drie keer naar de bouwmarkt geweest, ben steeds wat vergeten mee te nemen.
Om die reden gaat het dan ook veel te langzaam, terwijl ik behoorlijk snel kan werken als ik alles in huis heb en me er echt even goed toe ga zetten. (En dan gaat het alleen om het schuren en schilderen van de binnendeuren, nog niet eens over de muren. Daar moet ik eerst ook weer een plan voor hebben.)
Het niet in slaap kunnen vallen door honderden gedachten door elkaar herken ik ook. Daarom zet ik een mp3 speler op, zodat ik me kan ontspannen. Zodra ik loom wordt zet ik 'm af en val ik meestal wel in slaap.
Dat constant van alles door elkaar door je hoofd spelen is zeer herkenbaar en zeer vermoeiend.
Nu ik ouder ben kan ik er wel iets beter mee omgaan; je vind manieren om het leven toch enigszins op de rails te houden.
Ik ben bezig met mijn huiskamer op te knappen. Daar moet ik eerst een plan voor hebben bedacht, anders kan ik niets. (De verschillende stappen moeten duidelijk zijn)
Om alle materialen in huis te hebben ben ik drie keer naar de bouwmarkt geweest, ben steeds wat vergeten mee te nemen.
Om die reden gaat het dan ook veel te langzaam, terwijl ik behoorlijk snel kan werken als ik alles in huis heb en me er echt even goed toe ga zetten. (En dan gaat het alleen om het schuren en schilderen van de binnendeuren, nog niet eens over de muren. Daar moet ik eerst ook weer een plan voor hebben.)
Het niet in slaap kunnen vallen door honderden gedachten door elkaar herken ik ook. Daarom zet ik een mp3 speler op, zodat ik me kan ontspannen. Zodra ik loom wordt zet ik 'm af en val ik meestal wel in slaap.
zaterdag 22 oktober 2016 om 13:02
@Theamuts, ik herken wat je zegt, luister naar jezelf, niet naar je omgeving. Ik durfde me ook niet te laten testen omdat mensen in m'n omgeving vonden dat ik het niet had of dat het een modeziekte is etc. Op een gegeven moment had ik geen keus meer en ben ik met lood in m'n schoenen naar de huisarts gestapt (die het eigenlijk ook niet nodig vond om me te laten testen want ik leefde er al ruim 20 jaar mee). Op mijn aandringen toch doorgestuurd en laten testen en daar kwam inderdaad de diagnose uit. Sommige mensen in m'n omgeving geloven het nog steeds niet, maar ik ben zó blij dat ik het weet. Ondanks dat ik eigenlijk altijd al het vermoeden had begrijp ik mezelf veel beter nu ik de diagnose heb en ben ik minder snel boos op mezelf als ik bv. weer eens chaotisch ben. Later aan medicatie begonnen en ik zit zoveel lekkerder in m'n vel sinds die tijd. Het is niet altijd makkelijk om het labeltje ADD te hebben, maar ik ben wel gelukkiger sindsdien en dat heb ik er graag voor over.
zaterdag 22 oktober 2016 om 13:09
quote:Pyjamabroek schreef op 22 oktober 2016 @ 13:02:
@Theamuts, ik herken wat je zegt, luister naar jezelf, niet naar je omgeving. Ik durfde me ook niet te laten testen omdat mensen in m'n omgeving vonden dat ik het niet had of dat het een modeziekte is etc. Op een gegeven moment had ik geen keus meer en ben ik met lood in m'n schoenen naar de huisarts gestapt (die het eigenlijk ook niet nodig vond om me te laten testen want ik leefde er al ruim 20 jaar mee). Op mijn aandringen toch doorgestuurd en laten testen en daar kwam inderdaad de diagnose uit. Sommige mensen in m'n omgeving geloven het nog steeds niet, maar ik ben zó blij dat ik het weet. Ondanks dat ik eigenlijk altijd al het vermoeden had begrijp ik mezelf veel beter nu ik de diagnose heb en ben ik minder snel boos op mezelf als ik bv. weer eens chaotisch ben. Later aan medicatie begonnen en ik zit zoveel lekkerder in m'n vel sinds die tijd. Het is niet altijd makkelijk om het labeltje ADD te hebben, maar ik ben wel gelukkiger sindsdien en dat heb ik er graag voor over.
Fijn om te lezen dat je er wat aan hebt gehad toen je je hebt laten testen en er dit uitkwam. Ergens weet je het zelf idd ook wel, maar je laat je beïnvloeden door je omgeving. Op een of andere manier kom je blijkbaar niet over als iemand met ADD.
Op mijn werk kan ik prima standhouden, maar daar ben ik 's avonds dan wel doodmoe van.
Nu ik ouder wordt (ben nu 49) merk ik dat ik de druk wat meer van me af laat glijden. Ik heb meer "schijt" gekregen aan wat een ander denkt of vindt.
@Theamuts, ik herken wat je zegt, luister naar jezelf, niet naar je omgeving. Ik durfde me ook niet te laten testen omdat mensen in m'n omgeving vonden dat ik het niet had of dat het een modeziekte is etc. Op een gegeven moment had ik geen keus meer en ben ik met lood in m'n schoenen naar de huisarts gestapt (die het eigenlijk ook niet nodig vond om me te laten testen want ik leefde er al ruim 20 jaar mee). Op mijn aandringen toch doorgestuurd en laten testen en daar kwam inderdaad de diagnose uit. Sommige mensen in m'n omgeving geloven het nog steeds niet, maar ik ben zó blij dat ik het weet. Ondanks dat ik eigenlijk altijd al het vermoeden had begrijp ik mezelf veel beter nu ik de diagnose heb en ben ik minder snel boos op mezelf als ik bv. weer eens chaotisch ben. Later aan medicatie begonnen en ik zit zoveel lekkerder in m'n vel sinds die tijd. Het is niet altijd makkelijk om het labeltje ADD te hebben, maar ik ben wel gelukkiger sindsdien en dat heb ik er graag voor over.
Fijn om te lezen dat je er wat aan hebt gehad toen je je hebt laten testen en er dit uitkwam. Ergens weet je het zelf idd ook wel, maar je laat je beïnvloeden door je omgeving. Op een of andere manier kom je blijkbaar niet over als iemand met ADD.
Op mijn werk kan ik prima standhouden, maar daar ben ik 's avonds dan wel doodmoe van.
Nu ik ouder wordt (ben nu 49) merk ik dat ik de druk wat meer van me af laat glijden. Ik heb meer "schijt" gekregen aan wat een ander denkt of vindt.
zaterdag 22 oktober 2016 om 13:17
ADD valt natuurlijk ook veel minder op dan ADHD. Mensen met ADD lijken voor hun omgeving normaal dus is er niks aan de hand volgens hen. Ze zouden eens een dag in ons hoofd moeten kunnen kijken. Ik had het 'geluk' dat ik me van de arboarts moest laten testen toen ik overspannen thuis zat, toen had ik geen keus meer. Ik was ook altijd doodmoe na een dag werken, zoveel prikkels. Gelukkig gaat dat nu beter met de juiste begeleiding. Hoop dat jij, met of zonder diagnose, ook je weg erin kan vinden!
zaterdag 22 oktober 2016 om 14:21
Dankjewel, lief van je
Gelukkig kan ik nu mijn eigen weg gaan, maar toen ik jonger was heb ik heel vaak gehoord (over van alles en nog wat) "het zit er wel in, maar het komt er niet uit". Zo frustrerend als je zelf weet dat je het kan, alleen niet onder druk. De omstandigheden moeten ernaar zijn, dan kun je inderdaad heel veel.
En vroeger vond ik het vervelend dat ik anders was dan de meeste anderen (werd er ook vaak op gewezen), maar tegenwoordig ben ik daar eigenlijk wel trots op!
Er zitten niet alleen maar nadelen aan, maar het heeft -mits de omstandigheden juist zijn- ook positieve kanten.
Gelukkig kan ik nu mijn eigen weg gaan, maar toen ik jonger was heb ik heel vaak gehoord (over van alles en nog wat) "het zit er wel in, maar het komt er niet uit". Zo frustrerend als je zelf weet dat je het kan, alleen niet onder druk. De omstandigheden moeten ernaar zijn, dan kun je inderdaad heel veel.
En vroeger vond ik het vervelend dat ik anders was dan de meeste anderen (werd er ook vaak op gewezen), maar tegenwoordig ben ik daar eigenlijk wel trots op!
Er zitten niet alleen maar nadelen aan, maar het heeft -mits de omstandigheden juist zijn- ook positieve kanten.
zondag 30 oktober 2016 om 19:02
Wat voor begeleiding krijgen jullie? Ik heb wat boeken gelezen vanuit de bieb en vraag me daarom af of ik eigenlijk nog wat zou hebben aan coaching. Maar ik lees hier veel dingen over begeleiding.
En hebben jullie psycho educatie gehad? Dit begint bij mij over een maand. Nu is het zo dat ik iemand mee moet nemen. Maar het was voor mezelf al een hele puzzel, aangezien het gewoon tijdens werktijd is. Laat staan dat ik zomaar iemand mee kan nemen. Vraag me af of dat een groot probleem is.
Paradoise, waarom durf je niet naar de huisarts? Bang voor de diagnose of omdat je je niet op je gemak voelt bij de huisarts? In het tweede geval zou ik gewoon even overstappen, want het lijkt me wel van belang dat je dit soort dingen aan je huisarts durft te vertellen.
En hebben jullie psycho educatie gehad? Dit begint bij mij over een maand. Nu is het zo dat ik iemand mee moet nemen. Maar het was voor mezelf al een hele puzzel, aangezien het gewoon tijdens werktijd is. Laat staan dat ik zomaar iemand mee kan nemen. Vraag me af of dat een groot probleem is.
Paradoise, waarom durf je niet naar de huisarts? Bang voor de diagnose of omdat je je niet op je gemak voelt bij de huisarts? In het tweede geval zou ik gewoon even overstappen, want het lijkt me wel van belang dat je dit soort dingen aan je huisarts durft te vertellen.
zondag 30 oktober 2016 om 19:07
Theamuts, ik denk dat wat jij beschrijft voor heel veel mensen herkenbaar is hoor. Veel twijfels: heb ik het wel of niet? Ook omdat het natuurlijk pas de laatste jaren meer aandacht krijgt. En dat wat Pyjamabroek zegt. In mijn klas zitten een aantal kinderen die behoorlijk opvallen en dan wordt er al snel aan ADHD gedacht. Terwijl kinderen met ADD juist niet opvallen meestal.
Ik heb een leerling in mijn klas met ADD en bij haar valt het pas op als je het weet. Dan denk je ineens: ja verdorie, het is zo duidelijk. Maar in een klas van 30 man zie je dat niet, omdat het wegvalt tussen de andere kinderen.
Ik heb een leerling in mijn klas met ADD en bij haar valt het pas op als je het weet. Dan denk je ineens: ja verdorie, het is zo duidelijk. Maar in een klas van 30 man zie je dat niet, omdat het wegvalt tussen de andere kinderen.
