Psyche
alle pijlers
Alles lijkt leeg
dinsdag 24 maart 2015 om 23:40
Tsja anders kan ik het niet omschrijven....al maanden zit ik in een depressie, niks spreekt me meer aan, ik doe niks, ben nergens gemotiveerd voor, en ben vooral dood en dood moe.
Ik heb MS en depressie kan hier vandaan komen en dat moet haast wel want ik kan geen een reden bedenken waarom ik in de put zou moeten zitten. Ik heb een geweldige man, super (volwassen) kids, leuke beesten, financieel stabiel en nog veel meer moois en goeds. Ik ben normaal heel positief en vrolijk maar nu moet ik echt mijn best doen om "leuk" te zijn.
In November ben ik begonnen met visolie pillen en lijnzaadpillen. In januari eerst begonnen met Welbutrin maar daar kreeg ik hartkloppingen van, toen over naar de Prozac (sinds half januari), eerst 10 mg, toen een paar weken later 20 mg en nu sinds 10 dagen 40 mg. Nu heb ik wel het gevoel dat ik ietsepietsjes beter ben dan in December maar that's all, een ietsepietsje. Ik heb geen side effects van de Prozac trouwens.
Nou komt de moeheid door de MS (hier slik ik ook Modafinil voor), dat is een vd meest vervelende effecten waar veel MS'ers mee dealen maar normaal heb ik dan nog wel een soort van creatieve energie, en die heb ik ook totaal niet meer.
Ik ben best een beetje aan het eind v mijn Latijn dus als iemand nog goede tips heeft, dan hoor ik die graag.
Hoe lang duurt het voordat ik verschil moet gaan merken van de ophoging, duurt dat net als bij de initiële dosis weer 6-8 weken?
Hoop dat jullie mij een beetje hoop kunnen bieden....
Ik heb MS en depressie kan hier vandaan komen en dat moet haast wel want ik kan geen een reden bedenken waarom ik in de put zou moeten zitten. Ik heb een geweldige man, super (volwassen) kids, leuke beesten, financieel stabiel en nog veel meer moois en goeds. Ik ben normaal heel positief en vrolijk maar nu moet ik echt mijn best doen om "leuk" te zijn.
In November ben ik begonnen met visolie pillen en lijnzaadpillen. In januari eerst begonnen met Welbutrin maar daar kreeg ik hartkloppingen van, toen over naar de Prozac (sinds half januari), eerst 10 mg, toen een paar weken later 20 mg en nu sinds 10 dagen 40 mg. Nu heb ik wel het gevoel dat ik ietsepietsjes beter ben dan in December maar that's all, een ietsepietsje. Ik heb geen side effects van de Prozac trouwens.
Nou komt de moeheid door de MS (hier slik ik ook Modafinil voor), dat is een vd meest vervelende effecten waar veel MS'ers mee dealen maar normaal heb ik dan nog wel een soort van creatieve energie, en die heb ik ook totaal niet meer.
Ik ben best een beetje aan het eind v mijn Latijn dus als iemand nog goede tips heeft, dan hoor ik die graag.
Hoe lang duurt het voordat ik verschil moet gaan merken van de ophoging, duurt dat net als bij de initiële dosis weer 6-8 weken?
Hoop dat jullie mij een beetje hoop kunnen bieden....
Optimist tot in de kist!
woensdag 25 maart 2015 om 07:57
quote:doemaarzonnebloemen schreef op 25 maart 2015 @ 02:45:
Wat vervelend zeg. Probeer eens magnesium. Dat blijkt vaak laag te zijn bij depressieve mensen. Ook vitamine D zou kunnen werken.
Linkje
Ik zou niet zomaar wat gaan slikken, maar overleggen met je apotheker of het samen kan met je medicatie.
Sterkte.
Wat vervelend zeg. Probeer eens magnesium. Dat blijkt vaak laag te zijn bij depressieve mensen. Ook vitamine D zou kunnen werken.
Linkje
Ik zou niet zomaar wat gaan slikken, maar overleggen met je apotheker of het samen kan met je medicatie.
Sterkte.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 25 maart 2015 om 08:21
Ja, ook de ophoging duurt weer 6-8 weken, helaas.
Ben je bij de ms neuroloog geweest om te overleggen? Misschien heeft die nog advies?
Dikke Ik weet ongeveer hoe je je voelt, heb recent medicijnen gebruikt waar ik precies deze klachten van kreeg, getriggerd door vermoeidheid, gelukkig kon ik daarmee stoppen.
Ben je bij de ms neuroloog geweest om te overleggen? Misschien heeft die nog advies?
Dikke Ik weet ongeveer hoe je je voelt, heb recent medicijnen gebruikt waar ik precies deze klachten van kreeg, getriggerd door vermoeidheid, gelukkig kon ik daarmee stoppen.
woensdag 25 maart 2015 om 10:00
Gatver, niets zo erg als je eigenlijk niet begrijpt waarom je je depressief voelt. Toch even terug naar de arts, wellicht is Prozac jouw middel niet. Het moeilijkste van een depressie is dat er goede medicijnen bestaan maar je moet vaak verschillende middelen proberen voor je net die gene hebt die helpen.
Het vergt doorzettingsvermogen om elke keer weer te wisselen en te hopen dat het volgende middel gat helpen maar het is de moeite waard. Sterkte hoor, het is ongelooflijk klote.
Het vergt doorzettingsvermogen om elke keer weer te wisselen en te hopen dat het volgende middel gat helpen maar het is de moeite waard. Sterkte hoor, het is ongelooflijk klote.
woensdag 25 maart 2015 om 10:08
oh wat naar!
het kan inderdaad 6 tot 8 weken duren na ophoging, maar meestal wel wat sneller, een week of 3. 10 dagen is nog wel kort, ik hoop voor je dat het wat gaat werken! Dat het een ietsjepietsje helpt al, is misschien toch een goede voorbode? En de lente de lente, dat zal denk ik ook wel goed doen...
Maar is gewoon goed kut! Enne, je 'moet' niet leuk doen he- het kan soms helpen om jezelf wat op te vrolijken, maar als het voelt alsof je een toneelstukje speelt werkt het misschien ook averechts.
Verder advies: sporten zal voor jou misschien moeilijk zijn of niet van toepassing, maar zorg in ieder geval dat je veel buiten komt, zodra het zonnetje maar een beetje schijnt!
xx
het kan inderdaad 6 tot 8 weken duren na ophoging, maar meestal wel wat sneller, een week of 3. 10 dagen is nog wel kort, ik hoop voor je dat het wat gaat werken! Dat het een ietsjepietsje helpt al, is misschien toch een goede voorbode? En de lente de lente, dat zal denk ik ook wel goed doen...
Maar is gewoon goed kut! Enne, je 'moet' niet leuk doen he- het kan soms helpen om jezelf wat op te vrolijken, maar als het voelt alsof je een toneelstukje speelt werkt het misschien ook averechts.
Verder advies: sporten zal voor jou misschien moeilijk zijn of niet van toepassing, maar zorg in ieder geval dat je veel buiten komt, zodra het zonnetje maar een beetje schijnt!
xx
woensdag 25 maart 2015 om 18:20
Lief al jullie reacties.
Manlief komt vandaag thuis om wat afspraken op de rail te krijgen met oa de MS Psych. Ik loop drs de deur plat ondertussen, heb ook nog wat andere kleine probleempjes met oa maag en galblaas, allemaal gerelateerd aan de MS maar overal moet je voor naar een andere dok, zo heb ik nu net de maag/lever/darm specialist toe mogen voegen aan mijn lijstje
Dat leuk moeten doen is iets waar ik geen raad mee weet, zodra er iemand thuis komt is het een soort automatische omschakeling, ik zou niet eens weten hoe het anders moet. Ik overgiet alles met humor, ook bij bijv. de dok, ik leg uit hoe ik mij voel maar wel met humor, zo is het natuurlijk ook moeilijk voor de dok om te begrijpen hoe ik me echt voel.
Bewegen gaat lastig, ik probeer nog wat te zwemmen maar vaak is dat al teveel. Ik zit als een couch potato op de bank, ons huis heeft veel kleine trappetjes en het beetje lopen wat nog lukt is net genoeg om mezelf de keuken in te krijgen voor een kop thee. Gelukkig is het plan om binnenkort te gaan verhuizen naar een gelijkvloerse woning.
Ik woon trouwens in Calgary, hebben enorme mazzel met het weer, heel veel zon en dit jaar nauwelijks echt koud. Dit weekend verwachten ze zelfs 20 graden. Misschien gaan we wel even de bergen in. Verder volgend weekend naar Montana voor een lang weekend met man.
In dit soort dingen zit dan ook mijn enorme verbijstering waarom ik ben zoals ik ben. In het verleden heel wat moeilijkere tijden meegemaakt en dan sloeg ik me er doorheen door oplossingen te zoeken maar nu is er niks op te lossen het zit, zoals de MS psych me al eens heeft uitgelegd in mijn hersens, biologisch dus heeft niks met problemen te maken. En daar zit hem voor mij de kneep, hoe los ik iets op waar ik geen grip op heb?
Ik noem het zelf weleens "leuke dingen dementie" alsof ik mijzelf constant moet vertellen wat er allemaal goed is aan mijn leven.
Ik vind het fijn om hier van anderen advies en bemoediging te krijgen, bedankt lieve mensen!
Manlief komt vandaag thuis om wat afspraken op de rail te krijgen met oa de MS Psych. Ik loop drs de deur plat ondertussen, heb ook nog wat andere kleine probleempjes met oa maag en galblaas, allemaal gerelateerd aan de MS maar overal moet je voor naar een andere dok, zo heb ik nu net de maag/lever/darm specialist toe mogen voegen aan mijn lijstje
Dat leuk moeten doen is iets waar ik geen raad mee weet, zodra er iemand thuis komt is het een soort automatische omschakeling, ik zou niet eens weten hoe het anders moet. Ik overgiet alles met humor, ook bij bijv. de dok, ik leg uit hoe ik mij voel maar wel met humor, zo is het natuurlijk ook moeilijk voor de dok om te begrijpen hoe ik me echt voel.
Bewegen gaat lastig, ik probeer nog wat te zwemmen maar vaak is dat al teveel. Ik zit als een couch potato op de bank, ons huis heeft veel kleine trappetjes en het beetje lopen wat nog lukt is net genoeg om mezelf de keuken in te krijgen voor een kop thee. Gelukkig is het plan om binnenkort te gaan verhuizen naar een gelijkvloerse woning.
Ik woon trouwens in Calgary, hebben enorme mazzel met het weer, heel veel zon en dit jaar nauwelijks echt koud. Dit weekend verwachten ze zelfs 20 graden. Misschien gaan we wel even de bergen in. Verder volgend weekend naar Montana voor een lang weekend met man.
In dit soort dingen zit dan ook mijn enorme verbijstering waarom ik ben zoals ik ben. In het verleden heel wat moeilijkere tijden meegemaakt en dan sloeg ik me er doorheen door oplossingen te zoeken maar nu is er niks op te lossen het zit, zoals de MS psych me al eens heeft uitgelegd in mijn hersens, biologisch dus heeft niks met problemen te maken. En daar zit hem voor mij de kneep, hoe los ik iets op waar ik geen grip op heb?
Ik noem het zelf weleens "leuke dingen dementie" alsof ik mijzelf constant moet vertellen wat er allemaal goed is aan mijn leven.
Ik vind het fijn om hier van anderen advies en bemoediging te krijgen, bedankt lieve mensen!
Optimist tot in de kist!
woensdag 1 april 2015 om 21:15
Fant, we hebben het er wel eens over gehad. Misschien moet je eens ophouden met alles met een 'humorsausje' te overgieten, want die problemen verzuipen niet in dat sausje.
Erkennen. En ook anderen laten weten dat je je zo voelt en niet weggrappen. Je neemt jezelf dan helemaal niet serieus dus hoe kunnen anderen je dan serieus nemen?
Hou Er Mee Op! Bij doktoren, je man en je kinderen. De rest maakt niet uit. Maar deze mensen houden van je en de doktoren moeten weten wat er aan de hand is.
Het is gewoon kut dat je steeds minder kunt met die MS. Alle andere medische dingen, kun je er niet bij hebben. Dan ook nog die depressie erbij. Het is gewoon even niet leuk. Erken het alsjeblieft. Ik wéét dat je een enorm positief mens bent en niet alleen positief maar ook heel leuk.
Ik zou willen dat ik iets voor je kon doen om je er overheen/doorheen te helpen of iets te bedenken wat zou kunnen. Ik denk écht dat het helpt als je ophoudt met alles 'weggrappen'.
Dikke
Erkennen. En ook anderen laten weten dat je je zo voelt en niet weggrappen. Je neemt jezelf dan helemaal niet serieus dus hoe kunnen anderen je dan serieus nemen?
Hou Er Mee Op! Bij doktoren, je man en je kinderen. De rest maakt niet uit. Maar deze mensen houden van je en de doktoren moeten weten wat er aan de hand is.
Het is gewoon kut dat je steeds minder kunt met die MS. Alle andere medische dingen, kun je er niet bij hebben. Dan ook nog die depressie erbij. Het is gewoon even niet leuk. Erken het alsjeblieft. Ik wéét dat je een enorm positief mens bent en niet alleen positief maar ook heel leuk.
Ik zou willen dat ik iets voor je kon doen om je er overheen/doorheen te helpen of iets te bedenken wat zou kunnen. Ik denk écht dat het helpt als je ophoudt met alles 'weggrappen'.
Dikke
