Psyche
alle pijlers
Alsof ik niets kan
dinsdag 28 juli 2015 om 09:26
Ik ben een 17-jarig meisje en voel me totaal nutteloos. Dit komt door mijn onhandigheid.
Ik heb lang gezocht naar een vakantiebaantje en was dus erg blij toen ik hoorde dat ik twee weken kon gaan werken in het restaurant van Ikea. Mijn taken zijn eten uitscheppen, frieten bakken, rekken met taartjes aanvullen,... Dit klonk allemaal redelijk eenvoudig en waarschijnlijk is het dat ook, alleen niet voor mij. Twee weken zijn misschien niet zo lang, maar op dit moment voelt het wel zo aan. Ook heb ik nu super veel twijfels: als ik dit al niet kan, wat kan ik dan wel?
Het grootste probleem is mijn werktempo. Motorisch ben ik erg traag. Mijn brein zegt 'sneller', maar mijn bewegingen ontvangen amper het signaal. Bijna iedereen dat daar werkt, werkt er al jaren en gaat heel snel en goed te werk. Een tempo dat ik gewoonweg niet haal. Net op het moment dat ik denk dat ik goed bezig ben, zegt er iemand tegen mij dat ik 'mijn vitesse wat moet hoger schakelen'. Wanneer ik dat probeer, word ik stuntelig en erg slordig en laat ik veel dingen vallen. Ik ben gewoon helemaal niet praktisch en kan niet met mijn handen werken. Er werken nog andere nieuwe studenten en ik heb het gevoel dat het hen toch een stuk makkelijker afgaat.
Gisteren viel een collega behoorlijk hard tegen me uit omdat ik te veel frieten aan het bakken was. Ik voelde me op slag weer een 7-jarig kind die een uitbrander krijgt van de juf: "hoe vaak moet ik het nu nog zeggen?" Ik heb het gevoel dat ik veel collega's irriteer met mijn onhandigheid en tempo, dat merk ik wel aan hun blikken en de manier waarop ze soms mijn taken overnemen. Op andere momenten probeer ik me moed in te praten door te denken dat ik me die blikken inbeeld en het allemaal niet zo erg is gesteld met mij, maar ik vrees dat dat enkel wishful thinking is.
Ik wil best accepteren dat ik hier slecht in ben, maar wat moet ik dan? Ben ik echt hopeloos? In mijn vorige vakantiejob moest ik hele dagen cadeautjes inpakken, dat bleek ook totaal mijn ding niet te zijn.
Ik studeer iets heel theoretisch omdat ik later uiteraard niet met mijn handen wil werken maar in de tussentijd ga ik toch af en toe moeten werken in vakanties. Moet ik deze jobs gewoon ondergaan?
Heeft er iemand ervaring met verschrikkelijke baantjes?
Ik heb lang gezocht naar een vakantiebaantje en was dus erg blij toen ik hoorde dat ik twee weken kon gaan werken in het restaurant van Ikea. Mijn taken zijn eten uitscheppen, frieten bakken, rekken met taartjes aanvullen,... Dit klonk allemaal redelijk eenvoudig en waarschijnlijk is het dat ook, alleen niet voor mij. Twee weken zijn misschien niet zo lang, maar op dit moment voelt het wel zo aan. Ook heb ik nu super veel twijfels: als ik dit al niet kan, wat kan ik dan wel?
Het grootste probleem is mijn werktempo. Motorisch ben ik erg traag. Mijn brein zegt 'sneller', maar mijn bewegingen ontvangen amper het signaal. Bijna iedereen dat daar werkt, werkt er al jaren en gaat heel snel en goed te werk. Een tempo dat ik gewoonweg niet haal. Net op het moment dat ik denk dat ik goed bezig ben, zegt er iemand tegen mij dat ik 'mijn vitesse wat moet hoger schakelen'. Wanneer ik dat probeer, word ik stuntelig en erg slordig en laat ik veel dingen vallen. Ik ben gewoon helemaal niet praktisch en kan niet met mijn handen werken. Er werken nog andere nieuwe studenten en ik heb het gevoel dat het hen toch een stuk makkelijker afgaat.
Gisteren viel een collega behoorlijk hard tegen me uit omdat ik te veel frieten aan het bakken was. Ik voelde me op slag weer een 7-jarig kind die een uitbrander krijgt van de juf: "hoe vaak moet ik het nu nog zeggen?" Ik heb het gevoel dat ik veel collega's irriteer met mijn onhandigheid en tempo, dat merk ik wel aan hun blikken en de manier waarop ze soms mijn taken overnemen. Op andere momenten probeer ik me moed in te praten door te denken dat ik me die blikken inbeeld en het allemaal niet zo erg is gesteld met mij, maar ik vrees dat dat enkel wishful thinking is.
Ik wil best accepteren dat ik hier slecht in ben, maar wat moet ik dan? Ben ik echt hopeloos? In mijn vorige vakantiejob moest ik hele dagen cadeautjes inpakken, dat bleek ook totaal mijn ding niet te zijn.
Ik studeer iets heel theoretisch omdat ik later uiteraard niet met mijn handen wil werken maar in de tussentijd ga ik toch af en toe moeten werken in vakanties. Moet ik deze jobs gewoon ondergaan?
Heeft er iemand ervaring met verschrikkelijke baantjes?
dinsdag 28 juli 2015 om 09:43
Oei dat is inderdaad niet erg prettig, ik zou me er ook erg rot om voelen. Maar wat fijn dat je een goed stel hersens hebt en dit lekker later nooit meer hoeft te doen!
Ik vond mijn eerste bijbaantjes vroeger ook best shit. Bediening in restaurants was niet echt mijn ding (het ging allemaal wel, maar niet als de baas keek, en dat was vaak, dan werd ik plots heel onhandig). In een ander baantje achter de toonbank van een coffeeshop (in mijn wilde jaren) werd ik na 1 dag ontslagen omdat ik "te beschaafd" was. Ze zeiden er wel bij: zie het als een compliment. En ja, eigenlijk was dat ook zo. Maar op dat moment voel je je wel een loser. In telemarketing was ik wel beter, maar vond dat verschrikkelijk. Of kaarten verkopen aan deuren voor leukemiepatienten voor een dubieuze stichting. Aah haha wat verschikkelijk allemaal als ik er zo aan terug denk!
De thuiszorg bleek wel ontzettend leuk te zijn, schoonmaken bij oma's thuis.
Ik zou volgende keer kijken of je iets minder manueels kan doen ergens, want blijkbaar past het je niet zo en het is niet fijn om lang in een omgeving te vertoeven die slecht is voor je zelfvertrouwen. Aan de andere kant zijn ongeschoolde baantjes ook echt bijna altijd wel een beetje shitty en een kwestie van je uren volmaken en snel je cheque cashen, en goed je best doen met je studies!
Ik vond mijn eerste bijbaantjes vroeger ook best shit. Bediening in restaurants was niet echt mijn ding (het ging allemaal wel, maar niet als de baas keek, en dat was vaak, dan werd ik plots heel onhandig). In een ander baantje achter de toonbank van een coffeeshop (in mijn wilde jaren) werd ik na 1 dag ontslagen omdat ik "te beschaafd" was. Ze zeiden er wel bij: zie het als een compliment. En ja, eigenlijk was dat ook zo. Maar op dat moment voel je je wel een loser. In telemarketing was ik wel beter, maar vond dat verschrikkelijk. Of kaarten verkopen aan deuren voor leukemiepatienten voor een dubieuze stichting. Aah haha wat verschikkelijk allemaal als ik er zo aan terug denk!
De thuiszorg bleek wel ontzettend leuk te zijn, schoonmaken bij oma's thuis.
Ik zou volgende keer kijken of je iets minder manueels kan doen ergens, want blijkbaar past het je niet zo en het is niet fijn om lang in een omgeving te vertoeven die slecht is voor je zelfvertrouwen. Aan de andere kant zijn ongeschoolde baantjes ook echt bijna altijd wel een beetje shitty en een kwestie van je uren volmaken en snel je cheque cashen, en goed je best doen met je studies!
dinsdag 28 juli 2015 om 09:45
Nou in een keuken staan is best heftig. En ook al ben je wat minder snel. Het is veel informatie tegelijk.
En hun werken er al jaren. Er is vast wel een vakantiebaan die wat beter bij je past. In horeca werk je met pieken. Dat is best stressen. Wat lijkt je echt heel leuk om te doen dan? Iets totaal anders dan dit?
En hun werken er al jaren. Er is vast wel een vakantiebaan die wat beter bij je past. In horeca werk je met pieken. Dat is best stressen. Wat lijkt je echt heel leuk om te doen dan? Iets totaal anders dan dit?
dinsdag 28 juli 2015 om 09:46
In 2 weken tijd een handigheid (want dat is het) en snelheid aanleren is erg moeilijk. Je moet erin komen, en de kneepjes van het vak leren. Ik kan me de irritatie van de meer ervaren krachten voorstellen, maar trek je daar niets van aan! Jij doet je best om iets te leren in 2 weken tijd waar zij ook mee hebben geworsteld. Doe gewoon je ding, en laat ze maar kijken. Zolang jij weet dat je je best doet, en je leidinggevende je niet afbrandt, gewoon lekker je ding blijven doen. Je bent nog maar 17, je hebt nog een heel werkend leven voor je. Je zegt dat je aan het leren bent voor iets theoretisch, dan is dit leuk meegenomen als ervaring. Maar ga je alsjeblieft niet druk maken over of je dingen wel of niet kunt. Je komt er wel, zolang je het maar probeert. Iedereen heeft het moeten leren, er is nog nooit iemand geboren die alles in 1 keer perfect kon.
dinsdag 28 juli 2015 om 09:50
Och lieverd, je bent nog maar net begonnen in een van je eerste baantjes ooit, dan is het toch geen wonder dat het nog niet goed gaat? Alles is nieuw, je hoofd moet dus àlles leren: het werk zelf, omgaan met collega's, het tempo, inschattingen maken over tijd en hoeveelheid. Leren kost tijd, en leren zonder voorkennis kost een veelvoud van die tijd. Dus gun jezelf het gestuntel, dat is volledig normaal.
En als je crappy baantjes wil horen: ik heb een hele zomer bakplaten afgekrabt, Nederland eigenhandig de crisis ingestort door heel veel leningen te verkopen, ik heb oneindig veel brieven in enveloppen gestopt en voor een schijntje 14 uur per dag bestek opgewreven. Jong zijn op de arbeidsmarkt is gewoon geen picknick
En als je crappy baantjes wil horen: ik heb een hele zomer bakplaten afgekrabt, Nederland eigenhandig de crisis ingestort door heel veel leningen te verkopen, ik heb oneindig veel brieven in enveloppen gestopt en voor een schijntje 14 uur per dag bestek opgewreven. Jong zijn op de arbeidsmarkt is gewoon geen picknick
dinsdag 28 juli 2015 om 09:50
Och...
Ik heb tijdenlang vleeswaren gesneden. Pas jaren maand of 3 ging ik als een speer. Sneed wel regelmatig een plakje van mijn vingers af.
Horeca had ik dezelfde ervaring als jij. Voelde me sloom en dom.
Telemarketing hetzelfde.
Ik was dan wel weer goed op de receptie, administratieve klusjes, oppas en in de kinderopvang.
Je kunt niet overal goed in zijn he.
Ik heb tijdenlang vleeswaren gesneden. Pas jaren maand of 3 ging ik als een speer. Sneed wel regelmatig een plakje van mijn vingers af.
Horeca had ik dezelfde ervaring als jij. Voelde me sloom en dom.
Telemarketing hetzelfde.
Ik was dan wel weer goed op de receptie, administratieve klusjes, oppas en in de kinderopvang.
Je kunt niet overal goed in zijn he.
dinsdag 28 juli 2015 om 09:57
Ik denk dat je bij dat soort baantjes altijd eerste een paar dagen 'in moet komen'. Je zult zien dat het na een week al een stuk rapper gaat. Ik heb een keer toen ik 16 was een baantje in een fabriek aan de lopende band gehad. Eerst leek het veel te snel voor me te gaan, maar na een aantal dagen kreeg ik er handigheid in. Is dat hier niet ook gewoon het geval? Iedereen maakt beginnersfouten. Wees niet te onzeker, want je kunt het best. Als je gelooft dat je het kunt maak je ook al gauw een stuk minder fouten.
dinsdag 28 juli 2015 om 09:57
dinsdag 28 juli 2015 om 10:00
Waarom zou je die heerlijke ellenlange zomervakanties verpesten met werk waar je toch geen zin in hebt? Zo meteen kieper je met je onhandigheid een lading frituurvet over je handen en waarvoor, voor die paar lullige rotcenten? Kap ermee en ga van je zomer genieten. Er komt nog meer dan genoeg tijd om te werken.
Sorry, ik ben zelf aan vakantie toe heb ik het idee
Sorry, ik ben zelf aan vakantie toe heb ik het idee
dinsdag 28 juli 2015 om 10:04
quote:bonuhbakkie schreef op 28 juli 2015 @ 09:45:
Nou in een keuken staan is best heftig. En ook al ben je wat minder snel. Het is veel informatie tegelijk.
En hun werken er al jaren. Er is vast wel een vakantiebaan die wat beter bij je past. In horeca werk je met pieken. Dat is best stressen. Wat lijkt je echt heel leuk om te doen dan? Iets totaal anders dan dit?Zij werken er al jaren
Nou in een keuken staan is best heftig. En ook al ben je wat minder snel. Het is veel informatie tegelijk.
En hun werken er al jaren. Er is vast wel een vakantiebaan die wat beter bij je past. In horeca werk je met pieken. Dat is best stressen. Wat lijkt je echt heel leuk om te doen dan? Iets totaal anders dan dit?Zij werken er al jaren
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 28 juli 2015 om 10:09
https://www.youtube.com/watch?v=Zwi2c7TCG0g
misschien is dit een kleine oppepper, Koen Wouters vs Tom Waes in bijbaantjes: telemarketing, aan de lopende band in de Mora fabriek en als inval-juf. Ze bakken er niks van
misschien is dit een kleine oppepper, Koen Wouters vs Tom Waes in bijbaantjes: telemarketing, aan de lopende band in de Mora fabriek en als inval-juf. Ze bakken er niks van
dinsdag 28 juli 2015 om 10:11
Nou je bent zeker niet de enige die zijn bijbaantje verschrikkelijk vindt. Het hoort erbij.
De vaste medewerkers worden moe van steeds weer die invallers en worden daar door vervelend. Of ze hebben niet zo veel reflectie vermogen en zijn vergeten dat zij er ook lang over gedaan hebben om het te leren
Het is echt heel erg, maar denk aan de centen en doe motivatie op voor je studie. Streep de dagen af, en weet dat je enorm veel leert over omgaan met weerstand en tegenslag.
Geef jezelf maar vast een schouderklopje.
De vaste medewerkers worden moe van steeds weer die invallers en worden daar door vervelend. Of ze hebben niet zo veel reflectie vermogen en zijn vergeten dat zij er ook lang over gedaan hebben om het te leren
Het is echt heel erg, maar denk aan de centen en doe motivatie op voor je studie. Streep de dagen af, en weet dat je enorm veel leert over omgaan met weerstand en tegenslag.
Geef jezelf maar vast een schouderklopje.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
dinsdag 28 juli 2015 om 10:13
dinsdag 28 juli 2015 om 10:23
In de horeca werken is gewoon lastig, er zit vaak veek tempo achter. Het is ook echt niet mijn ding, terwijl ik wel handig ben.
Misschien moet je voor een kassabaantje gaan, dat is motorische veel makkelijker en zit minder druk achter.
Misschien moet je voor een kassabaantje gaan, dat is motorische veel makkelijker en zit minder druk achter.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
dinsdag 28 juli 2015 om 10:26
quote:theamuts schreef op 28 juli 2015 @ 09:57:
Mensen die ergens al langere tijd werken denken vaak dat een nieuw iemand alles net zo goed en snel kunnen doen als zij. Maar zo werkt het natuurlijk niet! Als iemand je afsnauwt moet je maar zeggen:"bedankt voor de tip" en denken: "zak er maar in, jij deed het in het begin vast ook niet perfect!"Ja en van de andere kant denken nieuwelingen dat ze zo snel moeten zijn als de oudgedienden. Ik heb jaren geleden op een lab ook meegemaakt dat de stagiaire de werkvoorschriften mee naar huis wilde nemen om ze uit het hoofd te leren, want wij konden het ook zonder (wij hadden die bepalingen al 1000 keer gedaan, en we moesten haar echt overtuigen dat dat echt niet hoefde.
Mensen die ergens al langere tijd werken denken vaak dat een nieuw iemand alles net zo goed en snel kunnen doen als zij. Maar zo werkt het natuurlijk niet! Als iemand je afsnauwt moet je maar zeggen:"bedankt voor de tip" en denken: "zak er maar in, jij deed het in het begin vast ook niet perfect!"Ja en van de andere kant denken nieuwelingen dat ze zo snel moeten zijn als de oudgedienden. Ik heb jaren geleden op een lab ook meegemaakt dat de stagiaire de werkvoorschriften mee naar huis wilde nemen om ze uit het hoofd te leren, want wij konden het ook zonder (wij hadden die bepalingen al 1000 keer gedaan, en we moesten haar echt overtuigen dat dat echt niet hoefde.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
dinsdag 28 juli 2015 om 10:32
Ach meid, als je nu al zoveel van jezelf en jezelf nutteloos en onhandig vindt.... dat wordt nog wat. Bijbaantjes zijn niet altijd leuk, maar wel nuttig.
Zelf op mijn 13e begonnen op met kranten en folders lopen, in een bakkerij gewerkt (leuk maar ik at teveel ), in een slagerij gewerkt, thuiszorg, bejaardenwassen, orders pikken in een fabriek, verzekeringen telefonisch verkopen, catering, oppassen. Hemel, best een waslijst.
Want dat is het dus, je kan zoveel doen en je leert overal wel wat. Je moet jezelf eerst wat tijd gunnen om het onder de knie te krijgen en mocht het na een tijdje toch niet bevallen dan is er echt geen man overboord want dan zoek je voor je volgende vakantie gewoon wat anders, iets met wat minder informatievoorziening, iets wat wat minder handelingen en wat meer theorie vereist (bij de anwb-alarmcentrale ofzo?) of iets wat je wat meer op je eigen tempo kunt doen. Alles wat aan bijbaantjes doet leer je weer wat van, juist mooi toch?!
Zelf op mijn 13e begonnen op met kranten en folders lopen, in een bakkerij gewerkt (leuk maar ik at teveel ), in een slagerij gewerkt, thuiszorg, bejaardenwassen, orders pikken in een fabriek, verzekeringen telefonisch verkopen, catering, oppassen. Hemel, best een waslijst.
Want dat is het dus, je kan zoveel doen en je leert overal wel wat. Je moet jezelf eerst wat tijd gunnen om het onder de knie te krijgen en mocht het na een tijdje toch niet bevallen dan is er echt geen man overboord want dan zoek je voor je volgende vakantie gewoon wat anders, iets met wat minder informatievoorziening, iets wat wat minder handelingen en wat meer theorie vereist (bij de anwb-alarmcentrale ofzo?) of iets wat je wat meer op je eigen tempo kunt doen. Alles wat aan bijbaantjes doet leer je weer wat van, juist mooi toch?!
dinsdag 28 juli 2015 om 10:44
Onhandigheid, qua motoriek, kun je nog altijd tegengaan door de juiste sport te leren, of een instrument te leren bespelen. Desnoods Yoga.
In ieder geval, iets gaan doen dat je dwingt om fysieke handelingen uit te voeren, je hersenen stimuleren om ingewikkelde motorische taken uit te oefenen.
De meeste jongens leren dat tegenwoordig via computerspellen, waarbij ze ingewikkelde precieze motorische handelingen met hun handen moeten uitvoeren op een game controller gebaseerd op de informatie die ze via het beeldscherm ontvangen. Oog-hand coördinatie. Vele muziek instrumenten werken hetzelfde. Dat dan combineren met sport of Yoga om ook het gehele lichaam soepel en alert te houden dan is de stap naar Oog (hersen)-lichaamscoördinatie snel gemaakt.
In ieder geval, iets gaan doen dat je dwingt om fysieke handelingen uit te voeren, je hersenen stimuleren om ingewikkelde motorische taken uit te oefenen.
De meeste jongens leren dat tegenwoordig via computerspellen, waarbij ze ingewikkelde precieze motorische handelingen met hun handen moeten uitvoeren op een game controller gebaseerd op de informatie die ze via het beeldscherm ontvangen. Oog-hand coördinatie. Vele muziek instrumenten werken hetzelfde. Dat dan combineren met sport of Yoga om ook het gehele lichaam soepel en alert te houden dan is de stap naar Oog (hersen)-lichaamscoördinatie snel gemaakt.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
dinsdag 28 juli 2015 om 10:56
Ik kon dit geschreven hebben. Inderdaad om gek van te worden. Ik zit niet voor niets op een sociale werkplaats "om te beginnen". Ben zelf ook nooit goed geweest in van die dingen en vooral het logisch inzicht laat het regelmatig afweten. Dat werkt nog eens extra negatief op je zelfvertrouwen natuurlijk. Ik besef dan pas hoe het had gemoeten als het al te laat is natuurlijk, en op die momenten voel ik me echt de domste persoon ooit. Niet dat ik dan niet denk: "oh ja, het moet zo, ik weet het nu voor de volgende keer". Natuurlijk, maar het komt gewoon telkens terug.
Nochtans was ik als kind wel erg goed in bepaalde dingen, zoals touwtje springen (er gewoon doorheen lopen zelfs, bij zo'n spelletje) en van die reflexspelletjes.
Nochtans heb ik een normaal IQ, maar op die momenten betwijfel ik het altijd. Gelukkig gaat men er op de sociale werkplaats goed mee om, maar ik zit er zelf wel nog mee en snap nog altijd niet waarom ik dit nu toch heb, en het gaat dus vaak echt om de domste, stomste dingen. En ja, nu kan iedereen wel dit en dat roepen, maar als men niet in die situatie zit is het allemaal makkelijk gezegd. Ik heb het idee dat buitenstaanders er toch niets van snappen. Zij hebben er geen/minder last van.
Nu heb ik wel een hersentrauma gehad 5 jaar geleden en de gevolgen zijn voor mij dan ook erg herkenbaar, maar voordien waren er ook al genoeg problemen, dus ik zal nooit zeker weten wat nu aan het een ligt en wat aan het ander.
Ik heb er al vaak over gesproken met psychologen, maar uiteindelijk word ik er toch niet veel wijzer van.
Oh ja, en over je tempo: hier ook net hetzelfde. Als men je erop wijst gaat het helemaal verkeerd. Snel werken lukt hier ook niet, en vooral omdat ik dan daar zodanig op geconcentreerd ben -omdat ik zo'n moeite mee heb dus- dat ik dan de andere belangrijke dingen over het hoofd zie. Gelukkig ligt ook op dit vlak de lat op de sociale werkplaats laag.
Helaas geen advies dus, maar misschien heb je wel wat aan de gedacht dat je niet alleen bent...
Ik vind het zelf alleszins "fijn" om te beseffen dat ik niet alleen ben, want zo voelt het wel altijd. Ook op stages was ik altijd de onhandige van de groep.
Nochtans was ik als kind wel erg goed in bepaalde dingen, zoals touwtje springen (er gewoon doorheen lopen zelfs, bij zo'n spelletje) en van die reflexspelletjes.
Nochtans heb ik een normaal IQ, maar op die momenten betwijfel ik het altijd. Gelukkig gaat men er op de sociale werkplaats goed mee om, maar ik zit er zelf wel nog mee en snap nog altijd niet waarom ik dit nu toch heb, en het gaat dus vaak echt om de domste, stomste dingen. En ja, nu kan iedereen wel dit en dat roepen, maar als men niet in die situatie zit is het allemaal makkelijk gezegd. Ik heb het idee dat buitenstaanders er toch niets van snappen. Zij hebben er geen/minder last van.
Nu heb ik wel een hersentrauma gehad 5 jaar geleden en de gevolgen zijn voor mij dan ook erg herkenbaar, maar voordien waren er ook al genoeg problemen, dus ik zal nooit zeker weten wat nu aan het een ligt en wat aan het ander.
Ik heb er al vaak over gesproken met psychologen, maar uiteindelijk word ik er toch niet veel wijzer van.
Oh ja, en over je tempo: hier ook net hetzelfde. Als men je erop wijst gaat het helemaal verkeerd. Snel werken lukt hier ook niet, en vooral omdat ik dan daar zodanig op geconcentreerd ben -omdat ik zo'n moeite mee heb dus- dat ik dan de andere belangrijke dingen over het hoofd zie. Gelukkig ligt ook op dit vlak de lat op de sociale werkplaats laag.
Helaas geen advies dus, maar misschien heb je wel wat aan de gedacht dat je niet alleen bent...
Ik vind het zelf alleszins "fijn" om te beseffen dat ik niet alleen ben, want zo voelt het wel altijd. Ook op stages was ik altijd de onhandige van de groep.
dinsdag 28 juli 2015 om 11:00
Mijn ervaring met dat soort baantje is dat de vaste medewerkers erg snel tegen je uitvallen als je het niet goed doet.
Zij doen het altijd en voelen zich aangetast in hun gevoel voor eigenwaarde, omdat een 17 jarige zonder opleiding hetzelfde werk kan doen.
Dat uitvallen tegen jou, heeft niets met jou te maken, maar alles met de persoon die het doet.
Zij doen het altijd en voelen zich aangetast in hun gevoel voor eigenwaarde, omdat een 17 jarige zonder opleiding hetzelfde werk kan doen.
Dat uitvallen tegen jou, heeft niets met jou te maken, maar alles met de persoon die het doet.
dinsdag 28 juli 2015 om 11:43
Klinkt als mijn ervaring in de horeca. Deed het op uitzendbasis en werd op een gegeven moment ook niet meer gevraagd. Ach ja, zegt echt helemaal niks over jou (of mij) als persoon! Ik ben traag maar precies en dat past niet bij de horeca. Je studeert en hebt geen ambitie om dit de rest van je leven te doen. Je kunt dit baantje als uitdaging beschouwen om te kijken hoe ver je kunt ontwikkelen hierin of op zoek gaan naar een ander vakantiebaantje. Achteraf kijk je hier op terug en vraag je je af waar je je zorgen om hebt gemaakt
dinsdag 28 juli 2015 om 11:50
quote:M@rtje24 schreef op 28 juli 2015 @ 09:46:
Je bent nog maar 17, je hebt nog een heel werkend leven voor je. Je zegt dat je aan het leren bent voor iets theoretisch, dan is dit leuk meegenomen als ervaring. Maar ga je alsjeblieft niet druk maken over of je dingen wel of niet kunt. Je komt er wel, zolang je het maar probeert. Iedereen heeft het moeten leren, er is nog nooit iemand geboren die alles in 1 keer perfect kon.quote:noreservations schreef op 28 juli 2015 @ 11:00:
Mijn ervaring met dat soort baantje is dat de vaste medewerkers erg snel tegen je uitvallen als je het niet goed doet.
Zij doen het altijd en voelen zich aangetast in hun gevoel voor eigenwaarde, omdat een 17 jarige zonder opleiding hetzelfde werk kan doen.
Dat uitvallen tegen jou, heeft niets met jou te maken, maar alles met de persoon die het doet.
Dit.
Toen ik mijn eerste bijbaantjes had, rond diezelfde leeftijd, voelde ik mij ook ontzettend onhandig en mijn motoriek is ook niet supergeweldig. Maar je werkt daar slechts 2 weken en normaliter duurt het ook wel 2+ weken voordat je een 'simpel baantje' echt goed onder de knie hebt. In een snelkeuken gaat het er opgefokt aan toe en zijn het vaak de mensen die er zelf een puinhoop van hebben gemaakt die zich 1) niet goed kunnen inleven in een ander, 2) zichzelf de koning voelen, omdat dit het enige is wat zij goed kunnen en daarom de 'nieuwkomers', die wel een goede toekomst tegemoet gaan, extra hard aanpakken.
Ik werkte in de retail en na 1,5 week werken lukt het mij nog niet om binnen het gewenste tijdsbestek hele stellingen om te bouwen zoals op papier stond afgebeeld. Een vrouw die daar al 15 jaar werkte en nooit een opleiding had afgemaakt ging hard tegen mij tekeer. Maar toen probeerde ik het maar zo veel mogelijk te relatieveren in de trant van: 'dit is maar een kortdurend vakantiebaantje en ik ga nog een rooskleurige toekomst tegemoet als ik hard mijn best doe op school'. Zij daarentegen zal waarschijnlijk niet hoger op de ladder komen en het heel zwaar hebben als ze ooit wordt ontslagen.
Je bent nog maar 17, je hebt nog een heel werkend leven voor je. Je zegt dat je aan het leren bent voor iets theoretisch, dan is dit leuk meegenomen als ervaring. Maar ga je alsjeblieft niet druk maken over of je dingen wel of niet kunt. Je komt er wel, zolang je het maar probeert. Iedereen heeft het moeten leren, er is nog nooit iemand geboren die alles in 1 keer perfect kon.quote:noreservations schreef op 28 juli 2015 @ 11:00:
Mijn ervaring met dat soort baantje is dat de vaste medewerkers erg snel tegen je uitvallen als je het niet goed doet.
Zij doen het altijd en voelen zich aangetast in hun gevoel voor eigenwaarde, omdat een 17 jarige zonder opleiding hetzelfde werk kan doen.
Dat uitvallen tegen jou, heeft niets met jou te maken, maar alles met de persoon die het doet.
Dit.
Toen ik mijn eerste bijbaantjes had, rond diezelfde leeftijd, voelde ik mij ook ontzettend onhandig en mijn motoriek is ook niet supergeweldig. Maar je werkt daar slechts 2 weken en normaliter duurt het ook wel 2+ weken voordat je een 'simpel baantje' echt goed onder de knie hebt. In een snelkeuken gaat het er opgefokt aan toe en zijn het vaak de mensen die er zelf een puinhoop van hebben gemaakt die zich 1) niet goed kunnen inleven in een ander, 2) zichzelf de koning voelen, omdat dit het enige is wat zij goed kunnen en daarom de 'nieuwkomers', die wel een goede toekomst tegemoet gaan, extra hard aanpakken.
Ik werkte in de retail en na 1,5 week werken lukt het mij nog niet om binnen het gewenste tijdsbestek hele stellingen om te bouwen zoals op papier stond afgebeeld. Een vrouw die daar al 15 jaar werkte en nooit een opleiding had afgemaakt ging hard tegen mij tekeer. Maar toen probeerde ik het maar zo veel mogelijk te relatieveren in de trant van: 'dit is maar een kortdurend vakantiebaantje en ik ga nog een rooskleurige toekomst tegemoet als ik hard mijn best doe op school'. Zij daarentegen zal waarschijnlijk niet hoger op de ladder komen en het heel zwaar hebben als ze ooit wordt ontslagen.
You can breathe, you can blink, you can cry. Hell, you’re all gonna be doing that.
