Psyche
alle pijlers
Angst en paniek
vrijdag 20 november 2015 om 16:48
Hallo lezers, ik hoop dat ik via deze site lotgenoten kan treffen die dezelfde klachten als mij hebben gehad en er inmiddels bovenop zijn gekomen. Jaren terug heb ik weleens een enkele paniekaanval gehad, deze kreeg ik altijd zelf weer onder controle. Echter is sinds een dikke week de angst en paniek zo erg dat ik niks meer wil. Alles is teveel moeite. Ik slik al 2 jaar citalopram 20mg en deze is nu opgehoogd naar 30 mg door de huisarts en heb tevens indien nodig Oxazepam gekregen. Van de oxazepam wordt ik overigens erg rustig. Maar dit mag niet een uitweg zijn voor mezelf vindt ik en probeer het zo min mogelijk in te nemen. Ik ben inmiddels bijna 30 jaar en heb veel meegemaakt. Ik vind het erg dat ik momenteel niet hierdoor kan werken, mijn werk is mijn lust en mijn leven. Eigenlijk was mijn leven sowieso de laatste jaren erg stabiel en goed, gelukkig ook. Ineens kwam dit gevoel opzetten, angst, paniek, moeheid, vermoeidheid, angst om naar mijn vriendinnen te gaan of familie. Kom alleen nog graag bij mijn broer, hij heeft hele lieve kindjes en voel me daar op mijn gemak. Elke dag word ik onrustig wakker en heb ik moeite om de ochtend door te komen, in de avond voel ik me altijd beter. Aanstaande dinsdag heb ik een intakegesprek bij het GGZ en hopelijk kunnen hun mij helpen. Zo wil ik niet nog weken verder gaan met dit gevoel, ik voel me verschrikkelijk. Ik hoop dat de hulp die ik ga krijgen ook aanslaat en dat dat niet een jaar gaat duren. Ik hoop dat er mensen zijn die mijn verhaal herkennen en die er inmiddels van zijn hersteld zodat ik wat moed krijg. Tnx!
Snel herstellen
vrijdag 20 november 2015 om 17:00
Mooie forumnaam
Ik heb diagnoses sociale angststoornis en straatvrees. Beide heb ik min of meer overwonnen. Bij veel stress heb ik nog wel eens last van angst, maar mijn leven is goed leefbaar en ik laat me niet meer tegenhouden door angst. Houd dus moed! Goed dat je intake hebt bij GGZ, het begin van je weg omhoog! Mijn tip is vooral: blijf oefenen. Ook al voel je angst, kijk toch of je een klein stapje kunt uitvoeren. Zo wordt je comfortzone steeds ietsjes groter.
Succes!
Ik heb diagnoses sociale angststoornis en straatvrees. Beide heb ik min of meer overwonnen. Bij veel stress heb ik nog wel eens last van angst, maar mijn leven is goed leefbaar en ik laat me niet meer tegenhouden door angst. Houd dus moed! Goed dat je intake hebt bij GGZ, het begin van je weg omhoog! Mijn tip is vooral: blijf oefenen. Ook al voel je angst, kijk toch of je een klein stapje kunt uitvoeren. Zo wordt je comfortzone steeds ietsjes groter.
Succes!
vrijdag 20 november 2015 om 17:05
Bedankt voor je reactie. Hoe ben jij eruit gekomen? Heeft dit lang geduurd? Ik heb echt elke keer de gedachten pffff komt dit ooit nog goed? Momenteel kost alles me moeite zelfs de contanten met mijn vriendinnen en wil momenteel ook niks afspreken maar gewoon thuis zijn en me "veilig" voelen!
Snel herstellen
vrijdag 20 november 2015 om 17:10
Ik heb ook straatvrees gehad, heel vervelend. Toen ik veel last had van mijn angsten, durfde ik echt niks meer. Winkels, bezoekjes, werken.. Gelukkig gaat het nu weer goed. Het blijft vaak wel een drempel om naar grote drukke groepen te gaan, maar kan gelukkig wel redelijk relativeren en mij toch te overtuigen wel te gaan. Sinds 2 a 3 jaar heb ik minder angsten, helaas ben ik veel vrienden verloren. En is dit heel lastig weer op te bouwen. Heb weinig mensen om mij heen, gelukkig wel een hele lieve vriend en familie. Ik heb ook een tijd bij de GGZ gelopen. Ik had een aardige vrouw, maar het is wel hard werken aan je zelf. Maar gelukkig heb je zelf ook een doel, dit wil je echt niet langer zo voelen.. Het komt goed, maar probeer het zoveel mogelijk bespreekbaar te maken bij je naasten. Zodat zij ook weten hoe jij je voelt, zij zullen dan rekening met je houden! Succes!
vrijdag 20 november 2015 om 17:15
Ik ben er met behulp van cognitieve gedragstherapie (gedachten veranderen en daarmee gedrag) en exposuretherapie uit gekomen. En heel veel steun van mijn omgeving. Ik kan er van alles over schrijven (en dat heb ik ook al wel gedaan op dit forum), maar ik denk dat je dinsdag en daarna even moet afwachten. Je zult straks vast therapie krijgen en dan leer je het vanzelf. Als hier van alles wordt getypt, zit je hoofd straks helemaal vol met allerlei dingen.
Je bent al goed bezig, hoor. Intake, daarna volgt onderzoek en dan wordt bekeken welke behandeling het beste bij je past. Heb geduld!
Tip: plan behalve de intake (en waarschijnlijk onderzoeken daarna) die dagen verder niets in. Het kan behoorlijk vermoeiend zijn.
Je bent al goed bezig, hoor. Intake, daarna volgt onderzoek en dan wordt bekeken welke behandeling het beste bij je past. Heb geduld!
Tip: plan behalve de intake (en waarschijnlijk onderzoeken daarna) die dagen verder niets in. Het kan behoorlijk vermoeiend zijn.
vrijdag 20 november 2015 om 17:50
En ik voel me al zo moe 
Plan momenteel sowieso niets omdat ik daar geen behoefte aan heb, Google alleen maar op internet over hoe dit op te lossen is en je er vanaf kan komen. Sommige verhalen deprimeren me omdat mensen er jaren over doen om beter te worden. Dat maakt me bang. Overigens dacht mijn huisarts dat ik geen depressie of burn-out heb alhoewel ik als ik alles lees soms denk hmmmm het lijkt er wel op.... Mag ik je wel nog een ding vragen Ikeaverslaafde? Ik denk dat ik ook die CGT ga krijgen hun doen daar veel mee.... Jij geeft aan dat het je geholpen heeft. Merkte je snel dat je er iets aan had? Ik zie er best tegenop.
Plan momenteel sowieso niets omdat ik daar geen behoefte aan heb, Google alleen maar op internet over hoe dit op te lossen is en je er vanaf kan komen. Sommige verhalen deprimeren me omdat mensen er jaren over doen om beter te worden. Dat maakt me bang. Overigens dacht mijn huisarts dat ik geen depressie of burn-out heb alhoewel ik als ik alles lees soms denk hmmmm het lijkt er wel op.... Mag ik je wel nog een ding vragen Ikeaverslaafde? Ik denk dat ik ook die CGT ga krijgen hun doen daar veel mee.... Jij geeft aan dat het je geholpen heeft. Merkte je snel dat je er iets aan had? Ik zie er best tegenop.
Snel herstellen
vrijdag 20 november 2015 om 18:03
Hoi kwiebus. Heel erg herkenbaar dat je zo angstig bent en die paniekaanvallen. Helaas kan ik je niet echt vertellen dat dit bij mij al weg is. En inderdaad qua medicijnen dit wou ik net zo min als jij. Bij mij is het inmiddels al een hele waslijst, ook voor andere dingen.
Ik wil je adviseren, BLIJF praten. Met wie dan ook die jou kan helpen hiermee. Blijf schrijven, hier of voor jezelf. Want ik gun dat het bij jou een stuk minder erg zou zijn als bij mij.
En over google.. doe dit niet. Je zoekt op wat je hebt en volgens google heb je ineens een hele enge ziekte waar niemand wat van weet.
Heel veel succes met de intake Kwiebus.
Ik wil je adviseren, BLIJF praten. Met wie dan ook die jou kan helpen hiermee. Blijf schrijven, hier of voor jezelf. Want ik gun dat het bij jou een stuk minder erg zou zijn als bij mij.
En over google.. doe dit niet. Je zoekt op wat je hebt en volgens google heb je ineens een hele enge ziekte waar niemand wat van weet.
Heel veel succes met de intake Kwiebus.
vrijdag 20 november 2015 om 18:24
quote:zjarlotje schreef op 20 november 2015 @ 18:03:
Hoi kwiebus. Heel erg herkenbaar dat je zo angstig bent en die paniekaanvallen. Helaas kan ik je niet echt vertellen dat dit bij mij al weg is. En inderdaad qua medicijnen dit wou ik net zo min als jij. Bij mij is het inmiddels al een hele waslijst, ook voor andere dingen.
Ik wil je adviseren, BLIJF praten. Met wie dan ook die jou kan helpen hiermee. Blijf schrijven, hier of voor jezelf. Want ik gun dat het bij jou een stuk minder erg zou zijn als bij mij.
En over google.. doe dit niet. Je zoekt op wat je hebt en volgens google heb je ineens een hele enge ziekte waar niemand wat van weet.
Heel veel succes met de intake Kwiebus.Bedankt voor je bericht! Hoe lang loop je al met deze klachten en ben je wel gewoon aan het werk? Ik kan dat dus momenteel niet....
Hoi kwiebus. Heel erg herkenbaar dat je zo angstig bent en die paniekaanvallen. Helaas kan ik je niet echt vertellen dat dit bij mij al weg is. En inderdaad qua medicijnen dit wou ik net zo min als jij. Bij mij is het inmiddels al een hele waslijst, ook voor andere dingen.
Ik wil je adviseren, BLIJF praten. Met wie dan ook die jou kan helpen hiermee. Blijf schrijven, hier of voor jezelf. Want ik gun dat het bij jou een stuk minder erg zou zijn als bij mij.
En over google.. doe dit niet. Je zoekt op wat je hebt en volgens google heb je ineens een hele enge ziekte waar niemand wat van weet.
Heel veel succes met de intake Kwiebus.Bedankt voor je bericht! Hoe lang loop je al met deze klachten en ben je wel gewoon aan het werk? Ik kan dat dus momenteel niet....
Snel herstellen
zaterdag 21 november 2015 om 15:15
Ik heb die klachten al een hele tijd.
Ik werk al heel lang niet, af en toe een paar uurtjes in maand maar dan ging het toch weer niet. Ik heb er nu wel hulp voor (opname). Maar ik wou je adviseren probeer je niet te verschuilen en laat de angst je niet de baas worden.
Blijf wie je bent en laat zien dat jij die angst kan over winnen !!
Ik werk al heel lang niet, af en toe een paar uurtjes in maand maar dan ging het toch weer niet. Ik heb er nu wel hulp voor (opname). Maar ik wou je adviseren probeer je niet te verschuilen en laat de angst je niet de baas worden.
Blijf wie je bent en laat zien dat jij die angst kan over winnen !!
zaterdag 21 november 2015 om 18:44
quote:zjarlotje schreef op 21 november 2015 @ 15:15:
Ik heb die klachten al een hele tijd.
Ik werk al heel lang niet, af en toe een paar uurtjes in maand maar dan ging het toch weer niet. Ik heb er nu wel hulp voor (opname). Maar ik wou je adviseren probeer je niet te verschuilen en laat de angst je niet de baas worden.
Blijf wie je bent en laat zien dat jij die angst kan over winnen !!Wat voor medicijnen slik je nu inmiddels? Heb je wel iets aan de opname? Ik wil niet graag opgenomen worden ik ben liever in mijn thuissituatie want daar voel ik me wel goed. Heb je ook al andere manieren van therapie geprobeerd? Of waarom ben je gelijk opgenomen? Bij mij is er sprake van een angststoornissen. Ik wens jou ook heel veel sterkte!
Ik heb die klachten al een hele tijd.
Ik werk al heel lang niet, af en toe een paar uurtjes in maand maar dan ging het toch weer niet. Ik heb er nu wel hulp voor (opname). Maar ik wou je adviseren probeer je niet te verschuilen en laat de angst je niet de baas worden.
Blijf wie je bent en laat zien dat jij die angst kan over winnen !!Wat voor medicijnen slik je nu inmiddels? Heb je wel iets aan de opname? Ik wil niet graag opgenomen worden ik ben liever in mijn thuissituatie want daar voel ik me wel goed. Heb je ook al andere manieren van therapie geprobeerd? Of waarom ben je gelijk opgenomen? Bij mij is er sprake van een angststoornissen. Ik wens jou ook heel veel sterkte!
Snel herstellen
zaterdag 21 november 2015 om 20:09
Het is niet zo dat ik meteen opgenomen ben. Ben al meerdere keren opgenomen geweest, waarbij het totaal niet hielp. Dit keer was het noodzakelijj, spoed ook vooral en ik weet dat ik hulp nodig heb.
Buiten de angst en paniek om heb ik ook nog borderline. Ik snap dat het thuis fijn is, ik wil ook thuis zijn. Ben mijn kinderen verloren (uit huis geplaatst), door mijn eigen problemen. En dit is echt wel heel erg vind ik. Dus laat het niet zo ver komen!
Ik heb best veel medicatie en iok gehad. Het kutste medicijn was haldol.
Ik heb nu clozapine, lithium en afbouwen haldol. En dan de rest nog haha.
Buiten de angst en paniek om heb ik ook nog borderline. Ik snap dat het thuis fijn is, ik wil ook thuis zijn. Ben mijn kinderen verloren (uit huis geplaatst), door mijn eigen problemen. En dit is echt wel heel erg vind ik. Dus laat het niet zo ver komen!
Ik heb best veel medicatie en iok gehad. Het kutste medicijn was haldol.
Ik heb nu clozapine, lithium en afbouwen haldol. En dan de rest nog haha.
zaterdag 21 november 2015 om 20:49
quote:zjarlotje schreef op 21 november 2015 @ 20:09:
Het is niet zo dat ik meteen opgenomen ben. Ben al meerdere keren opgenomen geweest, waarbij het totaal niet hielp. Dit keer was het noodzakelijj, spoed ook vooral en ik weet dat ik hulp nodig heb.
Buiten de angst en paniek om heb ik ook nog borderline. Ik snap dat het thuis fijn is, ik wil ook thuis zijn. Ben mijn kinderen verloren (uit huis geplaatst), door mijn eigen problemen. En dit is echt wel heel erg vind ik. Dus laat het niet zo ver komen!
Ik heb best veel medicatie en iok gehad. Het kutste medicijn was haldol.
Ik heb nu clozapine, lithium en afbouwen haldol. En dan de rest nog haha.Wat naar om te horen dat je je kinderen kwijt bent geraakt en meerdere keren bent opgenomen! Ik hoop dat deze opname je iets goeds brengt! Heel veel sterkte meis!
Het is niet zo dat ik meteen opgenomen ben. Ben al meerdere keren opgenomen geweest, waarbij het totaal niet hielp. Dit keer was het noodzakelijj, spoed ook vooral en ik weet dat ik hulp nodig heb.
Buiten de angst en paniek om heb ik ook nog borderline. Ik snap dat het thuis fijn is, ik wil ook thuis zijn. Ben mijn kinderen verloren (uit huis geplaatst), door mijn eigen problemen. En dit is echt wel heel erg vind ik. Dus laat het niet zo ver komen!
Ik heb best veel medicatie en iok gehad. Het kutste medicijn was haldol.
Ik heb nu clozapine, lithium en afbouwen haldol. En dan de rest nog haha.Wat naar om te horen dat je je kinderen kwijt bent geraakt en meerdere keren bent opgenomen! Ik hoop dat deze opname je iets goeds brengt! Heel veel sterkte meis!
Snel herstellen
maandag 23 november 2015 om 07:25
quote:kwiebus123 schreef op 20 november 2015 @ 17:50:
En ik voel me al zo moe Plan momenteel sowieso niets omdat ik daar geen behoefte aan heb, Google alleen maar op internet over hoe dit op te lossen is en je er vanaf kan komen. Sommige verhalen deprimeren me omdat mensen er jaren over doen om beter te worden. Dat maakt me bang. Overigens dacht mijn huisarts dat ik geen depressie of burn-out heb alhoewel ik als ik alles lees soms denk hmmmm het lijkt er wel op.... Mag ik je wel nog een ding vragen Ikeaverslaafde? Ik denk dat ik ook die CGT ga krijgen hun doen daar veel mee.... Jij geeft aan dat het je geholpen heeft. Merkte je snel dat je er iets aan had? Ik zie er best tegenop.
Diagnoses zijn net zoiets als horoscopen: je herkent overal wel iets in.
Ik snap je ongeduld wel, hoor, maar ik ben bang dat als je zo ongeduldig bent, je ook heel streng voor jezelf gaat zijn. Het gaat niet in één gesprek lukken om je hele denkpatroon te veranderen. Probeer niet te veel te focussen op snel snel snel, maar meer op het verkrijgen van nieuwe inzichten en het oefenen met nieuwe gedachten en nieuw gedrag. CGT is (naar mijn mening) heel veel oefenen.
Ben je wat perfectionistisch dat het in één keer moet worden opgelost, liefst zelfs nog voordat de therapie begint? Als een vriendin van je dat zou proberen, wat zou je dan denken? Weet je, het oefenen zal naar alle waarschijnlijkheid niet altijd tot succes leiden. En dat is juist enorm goed! Want zo kun je ook leren hoe je ermee om moet gaan als het even niet naar wens gaat.
Afgelopen weekend heb ik voor het eerst in jaren weer een paniekaanval gehad. Op een plek waar ik dat nooit heb gehad en waar ik ook nooit bang ben geweest. Mijn eerste reactie tijdens de aanval was: ik moet weg en ik kom hier nooit meer terug. Toen ik eenmaal thuis was, bedacht ik me dat dit een automatische reactie is. Het zit nog steeds in me om zo te reageren. Maar het is niet slim om een plek te gaan vermijden. Dus eenmaal thuis besloot ik meteen een moment in te plannen om terug te gaan. Dát is oefenen.
Voor een deel van de mensen met een angststoornis gaat die echt helemaal over en dat kan voor jou ook gelden. Wat mijzelf betreft, ik heb ongeveer 15 jaar met die angststoornis rondgelopen voor ik er echt mee aan de slag ging. Dat is een heleboel tijd waarin ik verkeerde overlevingsmechanismen en gedachtenpatronen heb aangeleerd. Ik ga er dus voor mezelf niet vanuit dat ik er heel snel vanaf kom. Maar het gaat me niet om het VOORKOMEN van angst, maar om het OMGAAN met angst. Dat eerste kan ik niet winnen, het tweede wel.
En ik voel me al zo moe
Plan momenteel sowieso niets omdat ik daar geen behoefte aan heb, Google alleen maar op internet over hoe dit op te lossen is en je er vanaf kan komen. Sommige verhalen deprimeren me omdat mensen er jaren over doen om beter te worden. Dat maakt me bang. Overigens dacht mijn huisarts dat ik geen depressie of burn-out heb alhoewel ik als ik alles lees soms denk hmmmm het lijkt er wel op.... Mag ik je wel nog een ding vragen Ikeaverslaafde? Ik denk dat ik ook die CGT ga krijgen hun doen daar veel mee.... Jij geeft aan dat het je geholpen heeft. Merkte je snel dat je er iets aan had? Ik zie er best tegenop.Diagnoses zijn net zoiets als horoscopen: je herkent overal wel iets in.
Ik snap je ongeduld wel, hoor, maar ik ben bang dat als je zo ongeduldig bent, je ook heel streng voor jezelf gaat zijn. Het gaat niet in één gesprek lukken om je hele denkpatroon te veranderen. Probeer niet te veel te focussen op snel snel snel, maar meer op het verkrijgen van nieuwe inzichten en het oefenen met nieuwe gedachten en nieuw gedrag. CGT is (naar mijn mening) heel veel oefenen.
Ben je wat perfectionistisch dat het in één keer moet worden opgelost, liefst zelfs nog voordat de therapie begint? Als een vriendin van je dat zou proberen, wat zou je dan denken? Weet je, het oefenen zal naar alle waarschijnlijkheid niet altijd tot succes leiden. En dat is juist enorm goed! Want zo kun je ook leren hoe je ermee om moet gaan als het even niet naar wens gaat.
Afgelopen weekend heb ik voor het eerst in jaren weer een paniekaanval gehad. Op een plek waar ik dat nooit heb gehad en waar ik ook nooit bang ben geweest. Mijn eerste reactie tijdens de aanval was: ik moet weg en ik kom hier nooit meer terug. Toen ik eenmaal thuis was, bedacht ik me dat dit een automatische reactie is. Het zit nog steeds in me om zo te reageren. Maar het is niet slim om een plek te gaan vermijden. Dus eenmaal thuis besloot ik meteen een moment in te plannen om terug te gaan. Dát is oefenen.
Voor een deel van de mensen met een angststoornis gaat die echt helemaal over en dat kan voor jou ook gelden. Wat mijzelf betreft, ik heb ongeveer 15 jaar met die angststoornis rondgelopen voor ik er echt mee aan de slag ging. Dat is een heleboel tijd waarin ik verkeerde overlevingsmechanismen en gedachtenpatronen heb aangeleerd. Ik ga er dus voor mezelf niet vanuit dat ik er heel snel vanaf kom. Maar het gaat me niet om het VOORKOMEN van angst, maar om het OMGAAN met angst. Dat eerste kan ik niet winnen, het tweede wel.
maandag 23 november 2015 om 09:14
quote:ikeaverslaafde schreef op 23 november 2015 @ 07:25:
[...]
Diagnoses zijn net zoiets als horoscopen: je herkent overal wel iets in.
Ik snap je ongeduld wel, hoor, maar ik ben bang dat als je zo ongeduldig bent, je ook heel streng voor jezelf gaat zijn. Het gaat niet in één gesprek lukken om je hele denkpatroon te veranderen. Probeer niet te veel te focussen op snel snel snel, maar meer op het verkrijgen van nieuwe inzichten en het oefenen met nieuwe gedachten en nieuw gedrag. CGT is (naar mijn mening) heel veel oefenen.
Ben je wat perfectionistisch dat het in één keer moet worden opgelost, liefst zelfs nog voordat de therapie begint? Als een vriendin van je dat zou proberen, wat zou je dan denken? Weet je, het oefenen zal naar alle waarschijnlijkheid niet altijd tot succes leiden. En dat is juist enorm goed! Want zo kun je ook leren hoe je ermee om moet gaan als het even niet naar wens gaat.
Afgelopen weekend heb ik voor het eerst in jaren weer een paniekaanval gehad. Op een plek waar ik dat nooit heb gehad en waar ik ook nooit bang ben geweest. Mijn eerste reactie tijdens de aanval was: ik moet weg en ik kom hier nooit meer terug. Toen ik eenmaal thuis was, bedacht ik me dat dit een automatische reactie is. Het zit nog steeds in me om zo te reageren. Maar het is niet slim om een plek te gaan vermijden. Dus eenmaal thuis besloot ik meteen een moment in te plannen om terug te gaan. Dát is oefenen.
Voor een deel van de mensen met een angststoornis gaat die echt helemaal over en dat kan voor jou ook gelden. Wat mijzelf betreft, ik heb ongeveer 15 jaar met die angststoornis rondgelopen voor ik er echt mee aan de slag ging. Dat is een heleboel tijd waarin ik verkeerde overlevingsmechanismen en gedachtenpatronen heb aangeleerd. Ik ga er dus voor mezelf niet vanuit dat ik er heel snel vanaf kom. Maar het gaat me niet om het VOORKOMEN van angst, maar om het OMGAAN met angst. Dat eerste kan ik niet winnen, het tweede wel.Hallo Ikeaverslaafde! Bedankt wederom voor je reactie. Je schrijft het echt goed op allemaal en ook begrijpelijk! Gister ben ik na 1,5 week een dagje eruit geweest vanwege familiebezoeken. Ik was zo zenuwachtig maar toen ik er eenmaal was was het goed! Wel continu in je achterhoofd ermee bezig maar toch ik ben iets rustiger door de ophoging van citalopram en besef dat je op een andere manier moet denken. Ik hoop dag de CGT me daarbij gaat helpen. Ik lees er veel goeds over! Ik wil inderdaad te snel maar wil weer eens genieten eigenlijk en gewoon opstaan en denken zo lekker vandaar een dagje naar een vriendin en ik heb er zin in! Nu ben ik liever gewoon alleen veilig thuis. Mag ik vragen hoeveel sessies jij nodig hebt gehad voordat je überhaupt iets merkte? Of heeft dit bij jou helemaal niet geholpen? En vijftien jaar er mee rondlopen is niet niks.... Hoe kwam je ineens zo tot het besluit om wél hulp te gaan zoeken? Ik weet dat het iets is waar je altijd last van kan blijven houden maar voor nu zou ik zo graag gewoon willen weten hoe ik ermee om kan gaan.....
[...]
Diagnoses zijn net zoiets als horoscopen: je herkent overal wel iets in.
Ik snap je ongeduld wel, hoor, maar ik ben bang dat als je zo ongeduldig bent, je ook heel streng voor jezelf gaat zijn. Het gaat niet in één gesprek lukken om je hele denkpatroon te veranderen. Probeer niet te veel te focussen op snel snel snel, maar meer op het verkrijgen van nieuwe inzichten en het oefenen met nieuwe gedachten en nieuw gedrag. CGT is (naar mijn mening) heel veel oefenen.
Ben je wat perfectionistisch dat het in één keer moet worden opgelost, liefst zelfs nog voordat de therapie begint? Als een vriendin van je dat zou proberen, wat zou je dan denken? Weet je, het oefenen zal naar alle waarschijnlijkheid niet altijd tot succes leiden. En dat is juist enorm goed! Want zo kun je ook leren hoe je ermee om moet gaan als het even niet naar wens gaat.
Afgelopen weekend heb ik voor het eerst in jaren weer een paniekaanval gehad. Op een plek waar ik dat nooit heb gehad en waar ik ook nooit bang ben geweest. Mijn eerste reactie tijdens de aanval was: ik moet weg en ik kom hier nooit meer terug. Toen ik eenmaal thuis was, bedacht ik me dat dit een automatische reactie is. Het zit nog steeds in me om zo te reageren. Maar het is niet slim om een plek te gaan vermijden. Dus eenmaal thuis besloot ik meteen een moment in te plannen om terug te gaan. Dát is oefenen.
Voor een deel van de mensen met een angststoornis gaat die echt helemaal over en dat kan voor jou ook gelden. Wat mijzelf betreft, ik heb ongeveer 15 jaar met die angststoornis rondgelopen voor ik er echt mee aan de slag ging. Dat is een heleboel tijd waarin ik verkeerde overlevingsmechanismen en gedachtenpatronen heb aangeleerd. Ik ga er dus voor mezelf niet vanuit dat ik er heel snel vanaf kom. Maar het gaat me niet om het VOORKOMEN van angst, maar om het OMGAAN met angst. Dat eerste kan ik niet winnen, het tweede wel.Hallo Ikeaverslaafde! Bedankt wederom voor je reactie. Je schrijft het echt goed op allemaal en ook begrijpelijk! Gister ben ik na 1,5 week een dagje eruit geweest vanwege familiebezoeken. Ik was zo zenuwachtig maar toen ik er eenmaal was was het goed! Wel continu in je achterhoofd ermee bezig maar toch ik ben iets rustiger door de ophoging van citalopram en besef dat je op een andere manier moet denken. Ik hoop dag de CGT me daarbij gaat helpen. Ik lees er veel goeds over! Ik wil inderdaad te snel maar wil weer eens genieten eigenlijk en gewoon opstaan en denken zo lekker vandaar een dagje naar een vriendin en ik heb er zin in! Nu ben ik liever gewoon alleen veilig thuis. Mag ik vragen hoeveel sessies jij nodig hebt gehad voordat je überhaupt iets merkte? Of heeft dit bij jou helemaal niet geholpen? En vijftien jaar er mee rondlopen is niet niks.... Hoe kwam je ineens zo tot het besluit om wél hulp te gaan zoeken? Ik weet dat het iets is waar je altijd last van kan blijven houden maar voor nu zou ik zo graag gewoon willen weten hoe ik ermee om kan gaan.....
Snel herstellen
maandag 23 november 2015 om 09:34
In eerste instantie zocht en kreeg ik hulp voor depressies. Pas toen ik daarmee leerde omgaan, hield ik energie over om aan de angststoornis te werken. Al met al heeft het dus erg lang geduurd en ik zou uit mijn hoofd niet weten hoeveel sessies dat zijn geweest. CGT heeft in heel grote mate bijgedragen aan verandering. En daarnaast dus exposuretherapie, zowel met een therapeut als in mijn eentje de exposure opzoeken.
Het heeft overigens helemaal geen zin om te vergelijken met anderen, want je weet helemaal niet wat daar nog meer speelt. Als iemand zegt dat 3 sessies genoeg waren of dat pas bij 70 sessies verandering plaatsvond, dan hoeft dat voor jou niet te gelden.
Je motto, snel herstellen, echt, je stevent af op teleurstelling. Je hebt morgen pas de intake. Neem er een jaar of voor mijn part twee jaar de tijd voor om beter te worden. Geef jezelf de tijd. Als je snel wil, ga je alleen maar sneller spanning opbouwen en dat is juist wat je niet wil. Pas in rust kun je ontspannen. 'Stapje voor stapje herstellen' lijkt me een veel beter motto.
Het heeft overigens helemaal geen zin om te vergelijken met anderen, want je weet helemaal niet wat daar nog meer speelt. Als iemand zegt dat 3 sessies genoeg waren of dat pas bij 70 sessies verandering plaatsvond, dan hoeft dat voor jou niet te gelden.
Je motto, snel herstellen, echt, je stevent af op teleurstelling. Je hebt morgen pas de intake. Neem er een jaar of voor mijn part twee jaar de tijd voor om beter te worden. Geef jezelf de tijd. Als je snel wil, ga je alleen maar sneller spanning opbouwen en dat is juist wat je niet wil. Pas in rust kun je ontspannen. 'Stapje voor stapje herstellen' lijkt me een veel beter motto.
maandag 23 november 2015 om 09:45
quote:ikeaverslaafde schreef op 23 november 2015 @ 09:34:
In eerste instantie zocht en kreeg ik hulp voor depressies. Pas toen ik daarmee leerde omgaan, hield ik energie over om aan de angststoornis te werken. Al met al heeft het dus erg lang geduurd en ik zou uit mijn hoofd niet weten hoeveel sessies dat zijn geweest. CGT heeft in heel grote mate bijgedragen aan verandering. En daarnaast dus exposuretherapie, zowel met een therapeut als in mijn eentje de exposure opzoeken.
Het heeft overigens helemaal geen zin om te vergelijken met anderen, want je weet helemaal niet wat daar nog meer speelt. Als iemand zegt dat 3 sessies genoeg waren of dat pas bij 70 sessies verandering plaatsvond, dan hoeft dat voor jou niet te gelden.
Je motto, snel herstellen, echt, je stevent af op teleurstelling. Je hebt morgen pas de intake. Neem er een jaar of voor mijn part twee jaar de tijd voor om beter te worden. Geef jezelf de tijd. Als je snel wil, ga je alleen maar sneller spanning opbouwen en dat is juist wat je niet wil. Pas in rust kun je ontspannen. 'Stapje voor stapje herstellen' lijkt me een veel beter motto.Daar heb je waarschijnlijk gelijk in! Iedereen reageert anders en sommige mensen hebben ook andere diagnoses nog erbij. Ik vind het voornamelijk vervelend ten opzichte van mijn werkgever. Ik heb een ontzettend leuke baan en ben er pas een half jaar geleden begonnen ook al weet ik dat ik eerst aan mezelf moet werken zou ik het toch erg vinden om mijn baan te verliezen hierdoor! Nu heb ik namelijk het idee dat ik niet weer volledig 32 uur kan werken. Bedankt in ieder geval voor je open en eerlijke reacties!
In eerste instantie zocht en kreeg ik hulp voor depressies. Pas toen ik daarmee leerde omgaan, hield ik energie over om aan de angststoornis te werken. Al met al heeft het dus erg lang geduurd en ik zou uit mijn hoofd niet weten hoeveel sessies dat zijn geweest. CGT heeft in heel grote mate bijgedragen aan verandering. En daarnaast dus exposuretherapie, zowel met een therapeut als in mijn eentje de exposure opzoeken.
Het heeft overigens helemaal geen zin om te vergelijken met anderen, want je weet helemaal niet wat daar nog meer speelt. Als iemand zegt dat 3 sessies genoeg waren of dat pas bij 70 sessies verandering plaatsvond, dan hoeft dat voor jou niet te gelden.
Je motto, snel herstellen, echt, je stevent af op teleurstelling. Je hebt morgen pas de intake. Neem er een jaar of voor mijn part twee jaar de tijd voor om beter te worden. Geef jezelf de tijd. Als je snel wil, ga je alleen maar sneller spanning opbouwen en dat is juist wat je niet wil. Pas in rust kun je ontspannen. 'Stapje voor stapje herstellen' lijkt me een veel beter motto.Daar heb je waarschijnlijk gelijk in! Iedereen reageert anders en sommige mensen hebben ook andere diagnoses nog erbij. Ik vind het voornamelijk vervelend ten opzichte van mijn werkgever. Ik heb een ontzettend leuke baan en ben er pas een half jaar geleden begonnen ook al weet ik dat ik eerst aan mezelf moet werken zou ik het toch erg vinden om mijn baan te verliezen hierdoor! Nu heb ik namelijk het idee dat ik niet weer volledig 32 uur kan werken. Bedankt in ieder geval voor je open en eerlijke reacties!
Snel herstellen
donderdag 26 november 2015 om 13:27
quote:ikeaverslaafde schreef op 25 november 2015 @ 21:16:
Hoe is het gegaan dinsdag? Hallo Ikeaverslaafde! Bedankt voor je berichtje! De intake ging wel goed alhoewel het wel veel is wat ik allemaal vertelde. Mijn klachten zijn niet accuut dus kom op een wachtlijst. Kan vier weken duren. Dit vind ik echt heel erg! Kom de dagen moeilijk door alleen in de avond gaat het goed en dat zonder oxazepam! Overdag heb ik deze echt nodig. Ik heb vanmorgen gebeld of het tweede gesprek eerder kan maar ben geen accuut geval op basis van de intake maar ik vind zelf van wel haha! Vind het erg moeilijk om mijn schouders eronder te houden! Herken je dit? Is er licht aan het einde van de tunnel zeg maar...... Hoe is het met jou? Heb je misschien wat tips voor me?
Hoe is het gegaan dinsdag? Hallo Ikeaverslaafde! Bedankt voor je berichtje! De intake ging wel goed alhoewel het wel veel is wat ik allemaal vertelde. Mijn klachten zijn niet accuut dus kom op een wachtlijst. Kan vier weken duren. Dit vind ik echt heel erg! Kom de dagen moeilijk door alleen in de avond gaat het goed en dat zonder oxazepam! Overdag heb ik deze echt nodig. Ik heb vanmorgen gebeld of het tweede gesprek eerder kan maar ben geen accuut geval op basis van de intake maar ik vind zelf van wel haha! Vind het erg moeilijk om mijn schouders eronder te houden! Herken je dit? Is er licht aan het einde van de tunnel zeg maar...... Hoe is het met jou? Heb je misschien wat tips voor me?
Snel herstellen
donderdag 26 november 2015 om 14:11
Vier weken wachtlijst is echt niet lang. Ik heb een keer ruim een halfjaar moeten wachten en ik ken mensen die nog langer moesten. Maar ik kan me voorstellen dat het lang voelt. Elke minuut is al te lang.
Tips, tja. Probeer lief voor jezelf te zijn deze tijd. Je hoeft nu nog niet zoveel. Misschien kun je af en toe wat opschrijven, dingen die je straks in therapie wil bespreken. Voor de rest is het een kwestie van de tijd doorkomen. Maak een lijstje met dingen die je meestal wel leuk vindt om te doen en hou jezelf een beetje bezig.
Tips, tja. Probeer lief voor jezelf te zijn deze tijd. Je hoeft nu nog niet zoveel. Misschien kun je af en toe wat opschrijven, dingen die je straks in therapie wil bespreken. Voor de rest is het een kwestie van de tijd doorkomen. Maak een lijstje met dingen die je meestal wel leuk vindt om te doen en hou jezelf een beetje bezig.
vrijdag 27 november 2015 om 17:08
Hallo Ikeaverslaafde, bedankt voor je berichtje weer. Woensdag vertelde ze me dat ik waarschijnlijk half december terecht kon voor een tweede intake en nu zei iemand anders januari. Dat was eigenlijk hetgene dat me een beetje frustreerde. Ik weet nou eenmaal dat er lange wachtlijsten zijn. Ben dus niet de enige Vandaag wel een wat betere dag heb gevoel van het dromerige heb ik minder vandaag. Dat is wel prettig en even de deur uit geweest om boodschapjes te doen. Volgende week ga ik weer 2 halve dagen proberen te werken. Ik zie er best tegen op maar de structuur schijnt belangrijk te zijn. En door twee halve dagen kan ik ook weer tussendoor een dag herstellen zeg maar. Ik houd zelf een dagboekje bij momenteel over hoe elke dag verloopt en morgen ga ik even naar een vriendin toe al is het maar een uurtje ik moet het even proberen te overwinnen.
Ik vind het dus moeilijk om mezelf bezig te houden. Het liefst kruip ik in bed als ik me wat somberder voel. De bedrijfsarts dacht aan een paniekstoornis met wellicht wat depressieve symptomen. Maar 2 weken geleden voelde ik me nog top stond ik nog in de Ziggo Dome bij Marco Borsato. Zo zie je maar hoe het ineens om kan slaan. Ga zo maar eens even lekker een heet bad nemen en proberen te ontspannen.
Ik vind het dus moeilijk om mezelf bezig te houden. Het liefst kruip ik in bed als ik me wat somberder voel. De bedrijfsarts dacht aan een paniekstoornis met wellicht wat depressieve symptomen. Maar 2 weken geleden voelde ik me nog top stond ik nog in de Ziggo Dome bij Marco Borsato. Zo zie je maar hoe het ineens om kan slaan. Ga zo maar eens even lekker een heet bad nemen en proberen te ontspannen.
Snel herstellen
donderdag 17 december 2015 om 11:21
Hoi Kwiebus,
Ik kan je ook een paar tips geven. Ik heb ook ongeveer een halfjaar last gehad van paniekaanvallen en angst en dat is nu voorbij. Wat mij het allermeest heeft geholpen, is echt gewoon doorgaan met leven. Ik ben blijven werken, naar school blijven gaan, naar vriendinnen blijven gaan, en natuurlijk was de angst 24 uur per dag aanwezig, maar je moet proberen er doorheen te leven. Je voelt de angst wel, maar ondertussen moet je gewoon denken: 'Ik voel nu angst, maar nou en? Ik kan toch alsnog alles doen wat ik wil?' En het voelt heel vaak helemaal niet fijn om dingen te blijven doen als je je zo voelt, maar uiteindelijk gaat het met kleine stapjes steeds een beetje beter. Ik ben ook naar de GGZ geweest, maar dat heb ik snel weer afgekapt omdat ik niet het idee had dat het mij erg hielp. Ik wilde het zelf doen en nu, een halfjaar later, voelt het zo goed dat ik dit alleen overwonnen heb! Dit betekent niet dat de GGZ voor jou ook niet gaat helpen, het is sowieso goed dat je deze stap hebt genomen.
Nog een goede tip: probeer echt niet teveel te googelen. Dat deed ik op het begin ook, maar hoe meer aandacht je het geeft, hoe sneller het groeit. Probeer je echt met andere dingen bezig te houden. Praat er met mensen over, ik had in die tijd heel veel steun aan mijn vriend. De momenten waarop je er helemaal doorheen zit, zijn ook de momenten die je daarna sterker maken. Klinkt heel gek, maar ik had vaak eerst een heel depri momentje nodig voordat ik er weer tegenaan kon. Na zo'n dieptepunt voelde ik me daarna altijd weer wat beter. Laat deze momenten je dus niet teveel ontmoedigen.
Dat waren mijn tips.
Ik kan je ook een paar tips geven. Ik heb ook ongeveer een halfjaar last gehad van paniekaanvallen en angst en dat is nu voorbij. Wat mij het allermeest heeft geholpen, is echt gewoon doorgaan met leven. Ik ben blijven werken, naar school blijven gaan, naar vriendinnen blijven gaan, en natuurlijk was de angst 24 uur per dag aanwezig, maar je moet proberen er doorheen te leven. Je voelt de angst wel, maar ondertussen moet je gewoon denken: 'Ik voel nu angst, maar nou en? Ik kan toch alsnog alles doen wat ik wil?' En het voelt heel vaak helemaal niet fijn om dingen te blijven doen als je je zo voelt, maar uiteindelijk gaat het met kleine stapjes steeds een beetje beter. Ik ben ook naar de GGZ geweest, maar dat heb ik snel weer afgekapt omdat ik niet het idee had dat het mij erg hielp. Ik wilde het zelf doen en nu, een halfjaar later, voelt het zo goed dat ik dit alleen overwonnen heb! Dit betekent niet dat de GGZ voor jou ook niet gaat helpen, het is sowieso goed dat je deze stap hebt genomen.
Nog een goede tip: probeer echt niet teveel te googelen. Dat deed ik op het begin ook, maar hoe meer aandacht je het geeft, hoe sneller het groeit. Probeer je echt met andere dingen bezig te houden. Praat er met mensen over, ik had in die tijd heel veel steun aan mijn vriend. De momenten waarop je er helemaal doorheen zit, zijn ook de momenten die je daarna sterker maken. Klinkt heel gek, maar ik had vaak eerst een heel depri momentje nodig voordat ik er weer tegenaan kon. Na zo'n dieptepunt voelde ik me daarna altijd weer wat beter. Laat deze momenten je dus niet teveel ontmoedigen.
Dat waren mijn tips.
donderdag 17 december 2015 om 11:50
Bij mij is therapie ook geen oplossing geweest. Ik blijf teveel bezig met mijn angsten, natuurlijk ook tijdens zo'n gesprek en dat werkte averechts bij mij. Ik ben ook op het punt dat ik denk dat je er over heen komt door gewoon te doen. Door letterlijk schijt te hebben aan je gedachtes, hoe moeilijk ook. Dit gaat met vallen en opstaan, maar ik denk dat je op een gegeven moment op het punt komt dat je jezelf weer vertrouwt. Aangezien je jezelf bewezen hebt dat je je staande kunt houden. Erover praten werkt op zekere hoogte, zelfde geldt voor googelen en het opzoek gaan naar herkenning, maar het kan je ook doen belanden in een soort tunnelvisie. Dat je zo gefocust blijft op de angst en dat wil je juist niet.
dinsdag 22 december 2015 om 20:26
Beste Hoiikhebeenvraagje en Tess23,
Bedankt voor jullie reacties. Momenteel gaat het iets beter, ben weer deels aan het werk en probeer ook weer te genieten. De angst beheerst nog steeds veel maar ik merk inderdaad dat afleiding wel helpt. Ik ben er nog lang niet maar ben wel op de juiste weg. Ik ben overigens niet naar het GGZ gegaan maar ben gestart bij IPZO! Heb hier een erg goed gevoel over. Bedankt voor jullie reacties.
Bedankt voor jullie reacties. Momenteel gaat het iets beter, ben weer deels aan het werk en probeer ook weer te genieten. De angst beheerst nog steeds veel maar ik merk inderdaad dat afleiding wel helpt. Ik ben er nog lang niet maar ben wel op de juiste weg. Ik ben overigens niet naar het GGZ gegaan maar ben gestart bij IPZO! Heb hier een erg goed gevoel over. Bedankt voor jullie reacties.
Snel herstellen
