Psyche
alle pijlers
Angststoornis
woensdag 25 juli 2012 om 16:07
Hoi lezers,
Zijn er hier mensen die last hebben van hyperventilatie/paniekaanvallen?
Bij mij is het 5 jaar geleden begonnen door stress, het was na de zoveelste ruzie met mijn (nu) ex.. Ik ben in heel mijn leven nog nooit zo bang geweest. Aangezien het dezelfde symptomen zijn als dat van een hartaanval. Ik dacht dit is het, vaarwel. Ben toen naar het ziekenhuis gebracht en kreeg daar te horen dat het hyperventilatie bleek te zijn. Ene kant opgelucht natuurlijk, maar vervolgens kreeg ik het meerdere malen per dag. Medicijnen voor gekregen, een maand of 2 gebruikt, toen besefte ik dat het echt hyper was en besloot ik te stoppen. dat ging een aantal jaren goed. Maar eind vorig jaar begon ik weer vaker van die vage klachten te krijgen. En toen ik begin dit jaar mijn baan kwijt raakte kwam het elke dag terug, kon niets meer doen, nergens meer heen, zonder een aanval te krijgen. Ik had inmiddels een angststoornis ontwikkeld. Angst voor de angst, alleen al er aan denken gaf mij een paniekaanval.
Ik gebruik nu sinds een paar maanden weer medicijnen, dit helpt, al merk ik wel dat mijn lichaam begint te wennen aan de medicijnen. Ik heb inmiddels weer werk. Maar durf niet te stoppen met de medicijnen omdat het de hele dag in mijn hoofd zit. Ja, dan moet je er niet meer aan denken? Logisch, maar dit lukt helaas niet.
Heeft iemand dit ook, of gehad? En is er iets wat je er tegen kunt doen om van die angst af te komen? Het beheerst mijn hele leven op dit moment. Ik wil gewoon weer de blije spontane vrouw zijn, die ik was voor dit gedoe.
Edit: Ik heb het inmiddels onder controle. Sinds een aantal weken geen medicijnen meer, en dit gaat goed! Veel tips gekregen hier, dus voor de mensen die advies kunnen gebruiken, lees de reacties
Zijn er hier mensen die last hebben van hyperventilatie/paniekaanvallen?
Bij mij is het 5 jaar geleden begonnen door stress, het was na de zoveelste ruzie met mijn (nu) ex.. Ik ben in heel mijn leven nog nooit zo bang geweest. Aangezien het dezelfde symptomen zijn als dat van een hartaanval. Ik dacht dit is het, vaarwel. Ben toen naar het ziekenhuis gebracht en kreeg daar te horen dat het hyperventilatie bleek te zijn. Ene kant opgelucht natuurlijk, maar vervolgens kreeg ik het meerdere malen per dag. Medicijnen voor gekregen, een maand of 2 gebruikt, toen besefte ik dat het echt hyper was en besloot ik te stoppen. dat ging een aantal jaren goed. Maar eind vorig jaar begon ik weer vaker van die vage klachten te krijgen. En toen ik begin dit jaar mijn baan kwijt raakte kwam het elke dag terug, kon niets meer doen, nergens meer heen, zonder een aanval te krijgen. Ik had inmiddels een angststoornis ontwikkeld. Angst voor de angst, alleen al er aan denken gaf mij een paniekaanval.
Ik gebruik nu sinds een paar maanden weer medicijnen, dit helpt, al merk ik wel dat mijn lichaam begint te wennen aan de medicijnen. Ik heb inmiddels weer werk. Maar durf niet te stoppen met de medicijnen omdat het de hele dag in mijn hoofd zit. Ja, dan moet je er niet meer aan denken? Logisch, maar dit lukt helaas niet.
Heeft iemand dit ook, of gehad? En is er iets wat je er tegen kunt doen om van die angst af te komen? Het beheerst mijn hele leven op dit moment. Ik wil gewoon weer de blije spontane vrouw zijn, die ik was voor dit gedoe.
Edit: Ik heb het inmiddels onder controle. Sinds een aantal weken geen medicijnen meer, en dit gaat goed! Veel tips gekregen hier, dus voor de mensen die advies kunnen gebruiken, lees de reacties
woensdag 25 juli 2012 om 16:16
hi Roos,
helaas kan ik er over mee praten,in de zwangerschap heb ik daar ook last van gekregen,heel erg beangstigend..mijn zoon is doodgeboren (had niks met hyperventilatie ofzo te maken)
en daarna werd het nog erger,nu na therapie gaat het stukken beter,alleen met autorijden heb ik er erg last nog last van...
liefs B
helaas kan ik er over mee praten,in de zwangerschap heb ik daar ook last van gekregen,heel erg beangstigend..mijn zoon is doodgeboren (had niks met hyperventilatie ofzo te maken)
en daarna werd het nog erger,nu na therapie gaat het stukken beter,alleen met autorijden heb ik er erg last nog last van...
liefs B
woensdag 25 juli 2012 om 16:16
Nee, ben een paar weken geleden bij de dokter geweest die wou me doorsturen naar een psycholoog, omdat hij zei dat mijn angst voor de angst makkelijk te verhelpen zou zijn. Toen kwam hij met prijzen aanzetten, en toen dacht ik laat maar. Schandalig hoeveel ze daar voor vragen.
Nu komt er een project in het ziekenhuis voor mensen met oa dit soort klachten, maar dat kan nog wel een paar maanden duren. Hij belt me zodra hij meer weet. Dit is namelijk wel gratis
Maar ik heb zoveel verhalen van mensen gelezen die er nooit van af zijn gekomen, wat ze ook hebben geprobeert, ik wil daar niet 1 van zijn.
Vandaar dat ik hoop dat er mensen zijn, die dit hebben overwonnen
Nu komt er een project in het ziekenhuis voor mensen met oa dit soort klachten, maar dat kan nog wel een paar maanden duren. Hij belt me zodra hij meer weet. Dit is namelijk wel gratis
Maar ik heb zoveel verhalen van mensen gelezen die er nooit van af zijn gekomen, wat ze ook hebben geprobeert, ik wil daar niet 1 van zijn.
Vandaar dat ik hoop dat er mensen zijn, die dit hebben overwonnen
woensdag 25 juli 2012 om 16:19
quote:blondiej schreef op 25 juli 2012 @ 16:16:
hi Roos,
helaas kan ik er over mee praten,in de zwangerschap heb ik daar ook last van gekregen,heel erg beangstigend..mijn zoon is doodgeboren (had niks met hyperventilatie ofzo te maken)
en daarna werd het nog erger,nu na therapie gaat het stukken beter,alleen met autorijden heb ik er erg last nog last van...
liefs B
wat vreselijk van je zoon!
Maar er is dus hoop, je gebruikt geen medicijnen? want dat is juist waar ik van af wil.. Ik heb het juist niet met autorijden.. vind het heerlijk om in de auto te zitten, muziekje op. nergens last van. Therapie schijnt dus wel te helpen.. ik wacht het bericht van de dokter ook met spanning af! zou echt fijn zijn als ik dit hoofdstukin mijn leven kan afsluiten.
hi Roos,
helaas kan ik er over mee praten,in de zwangerschap heb ik daar ook last van gekregen,heel erg beangstigend..mijn zoon is doodgeboren (had niks met hyperventilatie ofzo te maken)
en daarna werd het nog erger,nu na therapie gaat het stukken beter,alleen met autorijden heb ik er erg last nog last van...
liefs B
wat vreselijk van je zoon!
Maar er is dus hoop, je gebruikt geen medicijnen? want dat is juist waar ik van af wil.. Ik heb het juist niet met autorijden.. vind het heerlijk om in de auto te zitten, muziekje op. nergens last van. Therapie schijnt dus wel te helpen.. ik wacht het bericht van de dokter ook met spanning af! zou echt fijn zijn als ik dit hoofdstukin mijn leven kan afsluiten.
woensdag 25 juli 2012 om 16:22
het gebeurt vaak in tijden van stress,en al gaat het wat beter,dan nog denk je,wat als? als de paniek maar niet meer terugkomt,en dan zeg je tegen jezelf,gewoon rustig bliijven ademhalen.
ik ken het ,maar helaas werkt dit vaak niet,je word er onrustig van..
angst voor de angst zeggen ze dan..
als je je wat beter in je vel voelt,dan word de paniek ook minder..
ik heb een tijd in de zorg gewerkt en zowel als op de opleiding als in het ziekenhuis,zeggen ze dat hyperventilatie/paniek patienten (als ik het zo mag noemen)
zich heel erg bewust zijn van wat ze voelen en dan gelijk in de stress schieten (terwijl de meeste dingen heel normaal zijn)
ik ken het ,maar helaas werkt dit vaak niet,je word er onrustig van..
angst voor de angst zeggen ze dan..
als je je wat beter in je vel voelt,dan word de paniek ook minder..
ik heb een tijd in de zorg gewerkt en zowel als op de opleiding als in het ziekenhuis,zeggen ze dat hyperventilatie/paniek patienten (als ik het zo mag noemen)
zich heel erg bewust zijn van wat ze voelen en dan gelijk in de stress schieten (terwijl de meeste dingen heel normaal zijn)
woensdag 25 juli 2012 om 16:24
Hoi Rooss,
Ten eerste een dikke want ik weet wat het is.
Ik heb ongeveer 8 jaar terug dezelfde ervaring gehad. Toen ik eenmaal wist wat het was, was ik wel iets gerustgesteld. Maar dit zit echt in je koppie. Dit moet jij zelf uit zien te vechten. Ik heb heb het zo af en toe nog is. Ik voel het ook aankomen. Het heeft ook met je ademhaling te maken. Ik heb geleerd dat je je handen tegen elkaar moet vouwen (zoals iemand bid zeg maar) dan laat je de achterkant (pink gedeelte) tegen elkaar ziten en open je het duim gedeelte. Dan plaats je je handen over je mond en rustig in- en uit ademen, dan krijg je weer je juiste hoeveelheden zuurstof etc in je lichaam.
Ook weet je dat het aan jezelf ligt en dat je hieraan moet werken. Je neemt nu al zo lang medicijnen, misschien gaat het al heel lang goed en weet je dat niet eens? Ik zeg probeer eerst 1 dag wel dan 1 dag niet...en bouw het zo af.
Je moet die enge gedachtes omzetten naar iets leuks en bij jezelf nadenken dat al die gedachtes (hopelijk) tot nu toe niet zijn gebeurt. Dus waarom nu wel?
Heel veel sterkte!
Ten eerste een dikke want ik weet wat het is.
Ik heb ongeveer 8 jaar terug dezelfde ervaring gehad. Toen ik eenmaal wist wat het was, was ik wel iets gerustgesteld. Maar dit zit echt in je koppie. Dit moet jij zelf uit zien te vechten. Ik heb heb het zo af en toe nog is. Ik voel het ook aankomen. Het heeft ook met je ademhaling te maken. Ik heb geleerd dat je je handen tegen elkaar moet vouwen (zoals iemand bid zeg maar) dan laat je de achterkant (pink gedeelte) tegen elkaar ziten en open je het duim gedeelte. Dan plaats je je handen over je mond en rustig in- en uit ademen, dan krijg je weer je juiste hoeveelheden zuurstof etc in je lichaam.
Ook weet je dat het aan jezelf ligt en dat je hieraan moet werken. Je neemt nu al zo lang medicijnen, misschien gaat het al heel lang goed en weet je dat niet eens? Ik zeg probeer eerst 1 dag wel dan 1 dag niet...en bouw het zo af.
Je moet die enge gedachtes omzetten naar iets leuks en bij jezelf nadenken dat al die gedachtes (hopelijk) tot nu toe niet zijn gebeurt. Dus waarom nu wel?
Heel veel sterkte!
woensdag 25 juli 2012 om 16:26
quote:blondiej schreef op 25 juli 2012 @ 16:22:
het gebeurt vaak in tijden van stress,en al gaat het wat beter,dan nog denk je,wat als? als de paniek maar niet meer terugkomt,en dan zeg je tegen jezelf,gewoon rustig bliijven ademhalen.
ik ken het ,maar helaas werkt dit vaak niet,je word er onrustig van..
angst voor de angst zeggen ze dan..
als je je wat beter in je vel voelt,dan word de paniek ook minder..
ik heb een tijd in de zorg gewerkt en zowel als op de opleiding als in het ziekenhuis,zeggen ze dat hyperventilatie/paniek patienten (als ik het zo mag noemen)
zich heel erg bewust zijn van wat ze voelen en dan gelijk in de stress schieten (terwijl de meeste dingen heel normaal zijn)
klopt door stress begint het, en je blijft er last van houden juist omdat je bang bent dat het weer gebeurt.
En idd heel veel dingen zijn normaal.. Als je te snel opstaat, word je duizelig.. heel normaal.. Helaas zorgt het er bij mij voor dat ik een aanval krijg.. en zo gaat dat bij alle kleine dingen.
Vreemd dat ik een paar jaar geleden er wel zo van af ben gekomen. En het me dit keer gewoon niet lukt.
het gebeurt vaak in tijden van stress,en al gaat het wat beter,dan nog denk je,wat als? als de paniek maar niet meer terugkomt,en dan zeg je tegen jezelf,gewoon rustig bliijven ademhalen.
ik ken het ,maar helaas werkt dit vaak niet,je word er onrustig van..
angst voor de angst zeggen ze dan..
als je je wat beter in je vel voelt,dan word de paniek ook minder..
ik heb een tijd in de zorg gewerkt en zowel als op de opleiding als in het ziekenhuis,zeggen ze dat hyperventilatie/paniek patienten (als ik het zo mag noemen)
zich heel erg bewust zijn van wat ze voelen en dan gelijk in de stress schieten (terwijl de meeste dingen heel normaal zijn)
klopt door stress begint het, en je blijft er last van houden juist omdat je bang bent dat het weer gebeurt.
En idd heel veel dingen zijn normaal.. Als je te snel opstaat, word je duizelig.. heel normaal.. Helaas zorgt het er bij mij voor dat ik een aanval krijg.. en zo gaat dat bij alle kleine dingen.
Vreemd dat ik een paar jaar geleden er wel zo van af ben gekomen. En het me dit keer gewoon niet lukt.
woensdag 25 juli 2012 om 16:28
Heb je het nu over de eigen bijdrage voor 2e lijns zorg Roos? Als dat zo is zijn er verder geen kosten per consult aan verbonden.
Therapie is wel echt echt echt heel belangrijk voor het overwinnen van een angststoornis. Als ik jou was zou ik de mogelijkheden eens naast elkaar leggen en kijken of je die 200 euro niet toch ergens vandaan kunt halen.
Nathalie, medicijnen voor dit soort dingen afbouwen moet altijd onder begeleiding van een arts. Zelf gaan dokteren ermee is erg onverstandig.
Therapie is wel echt echt echt heel belangrijk voor het overwinnen van een angststoornis. Als ik jou was zou ik de mogelijkheden eens naast elkaar leggen en kijken of je die 200 euro niet toch ergens vandaan kunt halen.
Nathalie, medicijnen voor dit soort dingen afbouwen moet altijd onder begeleiding van een arts. Zelf gaan dokteren ermee is erg onverstandig.
woensdag 25 juli 2012 om 16:30
quote:Nathalie28 schreef op 25 juli 2012 @ 16:24:
Hoi Rooss,
Ten eerste een dikke want ik weet wat het is.
Ik heb ongeveer 8 jaar terug dezelfde ervaring gehad. Toen ik eenmaal wist wat het was, was ik wel iets gerustgesteld. Maar dit zit echt in je koppie. Dit moet jij zelf uit zien te vechten. Ik heb heb het zo af en toe nog is. Ik voel het ook aankomen. Het heeft ook met je ademhaling te maken. Ik heb geleerd dat je je handen tegen elkaar moet vouwen (zoals iemand bid zeg maar) dan laat je de achterkant (pink gedeelte) tegen elkaar ziten en open je het duim gedeelte. Dan plaats je je handen over je mond en rustig in- en uit ademen, dan krijg je weer je juiste hoeveelheden zuurstof etc in je lichaam.
Ook weet je dat het aan jezelf ligt en dat je hieraan moet werken. Je neemt nu al zo lang medicijnen, misschien gaat het al heel lang goed en weet je dat niet eens? Ik zeg probeer eerst 1 dag wel dan 1 dag niet...en bouw het zo af.
Je moet die enge gedachtes omzetten naar iets leuks en bij jezelf nadenken dat al die gedachtes (hopelijk) tot nu toe niet zijn gebeurt. Dus waarom nu wel?
Heel veel sterkte!
Dankje
Ja, het probleem is.. ik heb angstaanvallen.. Het verschil met hyper en angst is, hyper is je ademhaling, angst is een stofje in je hersenen, en ja krijg dat maar eens onder controle.. Ik weet dat het tussen mijn hoofd zit, mijn eigen gedachten veroorzaken de aanvallen. En je moet maar net weten hoe dit onder conrole te krijgen.. Mijn angst wint het telkens van de positieve gedachten, wat ik ook doe.. heb al zoveel geprobeert.
En ja ik weet dat het zonder pillen nog niet gaat, aangezien ik ze nu soms krijg terwijl ik al een pil heb gehad.. hierdoor merk ik dat mijn lichaam begint te wennen aan de medicijnen en ik dus eigenlijk meer nodig heb
Ik hoop dat de dokter snel met goed nieuws komt!
Liefs
Hoi Rooss,
Ten eerste een dikke want ik weet wat het is.
Ik heb ongeveer 8 jaar terug dezelfde ervaring gehad. Toen ik eenmaal wist wat het was, was ik wel iets gerustgesteld. Maar dit zit echt in je koppie. Dit moet jij zelf uit zien te vechten. Ik heb heb het zo af en toe nog is. Ik voel het ook aankomen. Het heeft ook met je ademhaling te maken. Ik heb geleerd dat je je handen tegen elkaar moet vouwen (zoals iemand bid zeg maar) dan laat je de achterkant (pink gedeelte) tegen elkaar ziten en open je het duim gedeelte. Dan plaats je je handen over je mond en rustig in- en uit ademen, dan krijg je weer je juiste hoeveelheden zuurstof etc in je lichaam.
Ook weet je dat het aan jezelf ligt en dat je hieraan moet werken. Je neemt nu al zo lang medicijnen, misschien gaat het al heel lang goed en weet je dat niet eens? Ik zeg probeer eerst 1 dag wel dan 1 dag niet...en bouw het zo af.
Je moet die enge gedachtes omzetten naar iets leuks en bij jezelf nadenken dat al die gedachtes (hopelijk) tot nu toe niet zijn gebeurt. Dus waarom nu wel?
Heel veel sterkte!
Dankje
Ja, het probleem is.. ik heb angstaanvallen.. Het verschil met hyper en angst is, hyper is je ademhaling, angst is een stofje in je hersenen, en ja krijg dat maar eens onder controle.. Ik weet dat het tussen mijn hoofd zit, mijn eigen gedachten veroorzaken de aanvallen. En je moet maar net weten hoe dit onder conrole te krijgen.. Mijn angst wint het telkens van de positieve gedachten, wat ik ook doe.. heb al zoveel geprobeert.
En ja ik weet dat het zonder pillen nog niet gaat, aangezien ik ze nu soms krijg terwijl ik al een pil heb gehad.. hierdoor merk ik dat mijn lichaam begint te wennen aan de medicijnen en ik dus eigenlijk meer nodig heb
Ik hoop dat de dokter snel met goed nieuws komt!
Liefs
woensdag 25 juli 2012 om 16:31
Ha Rooss,
Van mij ook eerst een hele dikke knuffel! Ik weet (helaas) ook maar al te goed wat het is, paniek- en angstaanvallen. Dat gevoel is zo... verschrikkelijk! Echt, ik heb er geen andere woorden voor.
Maar ik ben gelukkig wel iemand met een 'succes-verhaal'! Ik heb geleerd om, wanneer er een angst-/paniekaanval opkomt dat gevoel juist 'op te wekken' (dat klinkt heel tegenstrijdig en is in het begin best eng), maar de angst/paniek verdwijnt dan onmiddellijk. Een therapeute heeft het me eens uitgelegd dat het ook werkt bij mensen die vaak blozen: als je bewust wílt gaan blozen lukt het vaak niet. Dus als je juist bewust paniekgevoel op gaat roepen en het leert te aanvaarden verdwijnt het. Je kan het ook eens proberen of het voor je werkt, maar ik zou je ook aanraden om eens met iemand te spreken die gespecialiseerd is in angst. Vaak zijn er echt niet veel gesprekken nodig, en je kan er zoooooooooo veel aan hebben. Ik had echt mijn leven weer terug!
He Rooss, echt heel veel sterkte!
Van mij ook eerst een hele dikke knuffel! Ik weet (helaas) ook maar al te goed wat het is, paniek- en angstaanvallen. Dat gevoel is zo... verschrikkelijk! Echt, ik heb er geen andere woorden voor.
Maar ik ben gelukkig wel iemand met een 'succes-verhaal'! Ik heb geleerd om, wanneer er een angst-/paniekaanval opkomt dat gevoel juist 'op te wekken' (dat klinkt heel tegenstrijdig en is in het begin best eng), maar de angst/paniek verdwijnt dan onmiddellijk. Een therapeute heeft het me eens uitgelegd dat het ook werkt bij mensen die vaak blozen: als je bewust wílt gaan blozen lukt het vaak niet. Dus als je juist bewust paniekgevoel op gaat roepen en het leert te aanvaarden verdwijnt het. Je kan het ook eens proberen of het voor je werkt, maar ik zou je ook aanraden om eens met iemand te spreken die gespecialiseerd is in angst. Vaak zijn er echt niet veel gesprekken nodig, en je kan er zoooooooooo veel aan hebben. Ik had echt mijn leven weer terug!
He Rooss, echt heel veel sterkte!
woensdag 25 juli 2012 om 16:33
quote:nellaaa schreef op 25 juli 2012 @ 16:28:
Heb je het nu over de eigen bijdrage voor 2e lijns zorg Roos? Als dat zo is zijn er verder geen kosten per consult aan verbonden.
Therapie is wel echt echt echt heel belangrijk voor het overwinnen van een angststoornis. Als ik jou was zou ik de mogelijkheden eens naast elkaar leggen en kijken of je die 200 euro niet toch ergens vandaan kunt halen.
Nathalie, medicijnen voor dit soort dingen afbouwen moet altijd onder begeleiding van een arts. Zelf gaan dokteren ermee is erg onverstandig.
Ja, ik hoop dat de dokter snel met goed nieuws komt, en ik gewoon mee kan doen aan het nieuwe project. Ik zal eens kijken wat de mogelijkheden zijn. Eigen bijdrage voor de eerste sessie is idd 200 euro.
En ja die medicijnen zijn verslavend. Maar neem 1 tablet van 1 mg per dag.. heb mezelf voorgenomen om ook niet aan meer te beginnen.. afbouwen doe ik dus met een halve per dag
Heb je het nu over de eigen bijdrage voor 2e lijns zorg Roos? Als dat zo is zijn er verder geen kosten per consult aan verbonden.
Therapie is wel echt echt echt heel belangrijk voor het overwinnen van een angststoornis. Als ik jou was zou ik de mogelijkheden eens naast elkaar leggen en kijken of je die 200 euro niet toch ergens vandaan kunt halen.
Nathalie, medicijnen voor dit soort dingen afbouwen moet altijd onder begeleiding van een arts. Zelf gaan dokteren ermee is erg onverstandig.
Ja, ik hoop dat de dokter snel met goed nieuws komt, en ik gewoon mee kan doen aan het nieuwe project. Ik zal eens kijken wat de mogelijkheden zijn. Eigen bijdrage voor de eerste sessie is idd 200 euro.
En ja die medicijnen zijn verslavend. Maar neem 1 tablet van 1 mg per dag.. heb mezelf voorgenomen om ook niet aan meer te beginnen.. afbouwen doe ik dus met een halve per dag
woensdag 25 juli 2012 om 16:36
quote:badeendjehoera schreef op 25 juli 2012 @ 16:31:
Ha Rooss,
Van mij ook eerst een hele dikke knuffel! Ik weet (helaas) ook maar al te goed wat het is, paniek- en angstaanvallen. Dat gevoel is zo... verschrikkelijk! Echt, ik heb er geen andere woorden voor.
Maar ik ben gelukkig wel iemand met een 'succes-verhaal'! Ik heb geleerd om, wanneer er een angst-/paniekaanval opkomt dat gevoel juist 'op te wekken' (dat klinkt heel tegenstrijdig en is in het begin best eng), maar de angst/paniek verdwijnt dan onmiddellijk. Een therapeute heeft het me eens uitgelegd dat het ook werkt bij mensen die vaak blozen: als je bewust wílt gaan blozen lukt het vaak niet. Dus als je juist bewust paniekgevoel op gaat roepen en het leert te aanvaarden verdwijnt het. Je kan het ook eens proberen of het voor je werkt, maar ik zou je ook aanraden om eens met iemand te spreken die gespecialiseerd is in angst. Vaak zijn er echt niet veel gesprekken nodig, en je kan er zoooooooooo veel aan hebben. Ik had echt mijn leven weer terug!
He Rooss, echt heel veel sterkte!
Dankjewel!!
Ja, kan gewoon niet uitleggen hoe vreselijk het is. Ik gun het niemand!!
Maar fijn dat jij het hebt overwonnen!! Toevallig las ik laatst zoiets, en zag er youtube filmpjes over.. de angst ontarmen,,. als je zo'n angstaanval krijgt niet proberen weg te drukken.. maar gewoon de angst zn gang laten gaan.. En dan merk je dat het langzaam verdwijnt en jij nog steeds leeft. zoiets toch??
Heb wel haptonomie gehad, maar dat vond ik helemaal niks, een vrouw die op mn lijf aan het drukken was, en riep laat maar voelen dat je er bent.. nou sorry, dan ben je me kwijt hoor..
Ha Rooss,
Van mij ook eerst een hele dikke knuffel! Ik weet (helaas) ook maar al te goed wat het is, paniek- en angstaanvallen. Dat gevoel is zo... verschrikkelijk! Echt, ik heb er geen andere woorden voor.
Maar ik ben gelukkig wel iemand met een 'succes-verhaal'! Ik heb geleerd om, wanneer er een angst-/paniekaanval opkomt dat gevoel juist 'op te wekken' (dat klinkt heel tegenstrijdig en is in het begin best eng), maar de angst/paniek verdwijnt dan onmiddellijk. Een therapeute heeft het me eens uitgelegd dat het ook werkt bij mensen die vaak blozen: als je bewust wílt gaan blozen lukt het vaak niet. Dus als je juist bewust paniekgevoel op gaat roepen en het leert te aanvaarden verdwijnt het. Je kan het ook eens proberen of het voor je werkt, maar ik zou je ook aanraden om eens met iemand te spreken die gespecialiseerd is in angst. Vaak zijn er echt niet veel gesprekken nodig, en je kan er zoooooooooo veel aan hebben. Ik had echt mijn leven weer terug!
He Rooss, echt heel veel sterkte!
Dankjewel!!
Ja, kan gewoon niet uitleggen hoe vreselijk het is. Ik gun het niemand!!
Maar fijn dat jij het hebt overwonnen!! Toevallig las ik laatst zoiets, en zag er youtube filmpjes over.. de angst ontarmen,,. als je zo'n angstaanval krijgt niet proberen weg te drukken.. maar gewoon de angst zn gang laten gaan.. En dan merk je dat het langzaam verdwijnt en jij nog steeds leeft. zoiets toch??
Heb wel haptonomie gehad, maar dat vond ik helemaal niks, een vrouw die op mn lijf aan het drukken was, en riep laat maar voelen dat je er bent.. nou sorry, dan ben je me kwijt hoor..
woensdag 25 juli 2012 om 16:46
Heb net de dokter gebelt, kon helaas alleen nog terecht voor spoedgevallen.. Maar omdat ik hier lees dat therapie echt helpt, heb ik besloten om niet langer te wachten en de mogelijkheden met de dokter te bespreken.. Morgenvroeg ga ik gelijk bellen.. Ik kan niet wachten om dit af te sluiten en de medicijnen weg te gooien en zonder angst de straat weer op kan
Bedankt voor de reacties, tips zijn uiteraard meer dan welkom
Bedankt voor de reacties, tips zijn uiteraard meer dan welkom
woensdag 25 juli 2012 om 17:22
woensdag 25 juli 2012 om 17:36
Hier ook een "ervaringsdeskundige".
Zoek inderdaad een therapie die je kan helpen, anders gaat het nog verder uit de hand lopen.
Op het moment dat ik een aanval kreeg ging ik die plaatsen juist ontwijken en wilde daar dan niet meer naar toe.
Zo raak je alleen nog verder weg.
Wat mij ook hielp is iets actiefs gaan doen als ik het aan voelde komen.
Door de inspanning ging ik weer "normaal" ademen.
Ben aardig wat keren de trap op gegaan...
Vertel het ook je omgeving, kunnen je er ook mee helpen, bv door afleiding te geven.
Het enigste hoe je er vanaf komt is om er zelf aan te werken! Niemand kan het doen voor je alleen jij zelf!
Succes
Zoek inderdaad een therapie die je kan helpen, anders gaat het nog verder uit de hand lopen.
Op het moment dat ik een aanval kreeg ging ik die plaatsen juist ontwijken en wilde daar dan niet meer naar toe.
Zo raak je alleen nog verder weg.
Wat mij ook hielp is iets actiefs gaan doen als ik het aan voelde komen.
Door de inspanning ging ik weer "normaal" ademen.
Ben aardig wat keren de trap op gegaan...
Vertel het ook je omgeving, kunnen je er ook mee helpen, bv door afleiding te geven.
Het enigste hoe je er vanaf komt is om er zelf aan te werken! Niemand kan het doen voor je alleen jij zelf!
Succes
