Psyche
alle pijlers
Angststoornis
woensdag 25 juli 2012 om 16:07
Hoi lezers,
Zijn er hier mensen die last hebben van hyperventilatie/paniekaanvallen?
Bij mij is het 5 jaar geleden begonnen door stress, het was na de zoveelste ruzie met mijn (nu) ex.. Ik ben in heel mijn leven nog nooit zo bang geweest. Aangezien het dezelfde symptomen zijn als dat van een hartaanval. Ik dacht dit is het, vaarwel. Ben toen naar het ziekenhuis gebracht en kreeg daar te horen dat het hyperventilatie bleek te zijn. Ene kant opgelucht natuurlijk, maar vervolgens kreeg ik het meerdere malen per dag. Medicijnen voor gekregen, een maand of 2 gebruikt, toen besefte ik dat het echt hyper was en besloot ik te stoppen. dat ging een aantal jaren goed. Maar eind vorig jaar begon ik weer vaker van die vage klachten te krijgen. En toen ik begin dit jaar mijn baan kwijt raakte kwam het elke dag terug, kon niets meer doen, nergens meer heen, zonder een aanval te krijgen. Ik had inmiddels een angststoornis ontwikkeld. Angst voor de angst, alleen al er aan denken gaf mij een paniekaanval.
Ik gebruik nu sinds een paar maanden weer medicijnen, dit helpt, al merk ik wel dat mijn lichaam begint te wennen aan de medicijnen. Ik heb inmiddels weer werk. Maar durf niet te stoppen met de medicijnen omdat het de hele dag in mijn hoofd zit. Ja, dan moet je er niet meer aan denken? Logisch, maar dit lukt helaas niet.
Heeft iemand dit ook, of gehad? En is er iets wat je er tegen kunt doen om van die angst af te komen? Het beheerst mijn hele leven op dit moment. Ik wil gewoon weer de blije spontane vrouw zijn, die ik was voor dit gedoe.
Edit: Ik heb het inmiddels onder controle. Sinds een aantal weken geen medicijnen meer, en dit gaat goed! Veel tips gekregen hier, dus voor de mensen die advies kunnen gebruiken, lees de reacties
Zijn er hier mensen die last hebben van hyperventilatie/paniekaanvallen?
Bij mij is het 5 jaar geleden begonnen door stress, het was na de zoveelste ruzie met mijn (nu) ex.. Ik ben in heel mijn leven nog nooit zo bang geweest. Aangezien het dezelfde symptomen zijn als dat van een hartaanval. Ik dacht dit is het, vaarwel. Ben toen naar het ziekenhuis gebracht en kreeg daar te horen dat het hyperventilatie bleek te zijn. Ene kant opgelucht natuurlijk, maar vervolgens kreeg ik het meerdere malen per dag. Medicijnen voor gekregen, een maand of 2 gebruikt, toen besefte ik dat het echt hyper was en besloot ik te stoppen. dat ging een aantal jaren goed. Maar eind vorig jaar begon ik weer vaker van die vage klachten te krijgen. En toen ik begin dit jaar mijn baan kwijt raakte kwam het elke dag terug, kon niets meer doen, nergens meer heen, zonder een aanval te krijgen. Ik had inmiddels een angststoornis ontwikkeld. Angst voor de angst, alleen al er aan denken gaf mij een paniekaanval.
Ik gebruik nu sinds een paar maanden weer medicijnen, dit helpt, al merk ik wel dat mijn lichaam begint te wennen aan de medicijnen. Ik heb inmiddels weer werk. Maar durf niet te stoppen met de medicijnen omdat het de hele dag in mijn hoofd zit. Ja, dan moet je er niet meer aan denken? Logisch, maar dit lukt helaas niet.
Heeft iemand dit ook, of gehad? En is er iets wat je er tegen kunt doen om van die angst af te komen? Het beheerst mijn hele leven op dit moment. Ik wil gewoon weer de blije spontane vrouw zijn, die ik was voor dit gedoe.
Edit: Ik heb het inmiddels onder controle. Sinds een aantal weken geen medicijnen meer, en dit gaat goed! Veel tips gekregen hier, dus voor de mensen die advies kunnen gebruiken, lees de reacties
woensdag 25 juli 2012 om 17:45
Nou door de medicijnen kan ik gewoon de dingen doen die ik moet doen. Maar ze helpen niet zo goed meer Aangezien ik ze al een tijd gebruik. Dus wat ik altijd doe, pil innemen wachten tot die werkt en dan boodschappen oid. En smorgens voor ik naar het werk ga sowieso.
Maar het probleem is niet mijn ademhaling. Het is een stofje in mn hersenen die de angst veroorzaakt werd me door de HA verteld.
Maar ja dat het steeds verder uit de hand loopt is een feit. En daarom ben ik blij dat ik er nu iets aan ga doen
Maar het probleem is niet mijn ademhaling. Het is een stofje in mn hersenen die de angst veroorzaakt werd me door de HA verteld.
Maar ja dat het steeds verder uit de hand loopt is een feit. En daarom ben ik blij dat ik er nu iets aan ga doen
woensdag 25 juli 2012 om 17:48
quote:rooss_ schreef op 25 juli 2012 @ 17:22:
Ja, voel me opeens heel opgelucht! Ben aan het denken over al de dingen die ik weer kan gaan doen.. En dat geeft me een blij gevoel! Uiteraard laat ik het weten als ik de dokter heb gebelt en hoe de afspraken gaan en hoop het af te sluiten met de woorden: ik ben "genezen" Klinkt misschien een beetje simpel/stom, maar wat ook kan helpen is als je een aanval voelt opkomen, gewoon iets gaan doen, stofzuigen, fietsen, noem maar af, gewoon iets wat afleidt en je fysiek ook aan het werk zet, helpt bij heel veel mensen.
Ja, voel me opeens heel opgelucht! Ben aan het denken over al de dingen die ik weer kan gaan doen.. En dat geeft me een blij gevoel! Uiteraard laat ik het weten als ik de dokter heb gebelt en hoe de afspraken gaan en hoop het af te sluiten met de woorden: ik ben "genezen" Klinkt misschien een beetje simpel/stom, maar wat ook kan helpen is als je een aanval voelt opkomen, gewoon iets gaan doen, stofzuigen, fietsen, noem maar af, gewoon iets wat afleidt en je fysiek ook aan het werk zet, helpt bij heel veel mensen.
woensdag 25 juli 2012 om 18:00
woensdag 25 juli 2012 om 18:33
Ik weet hoe je je voelt.... Ook ik heb een angststoornis een tijdje... Ik merk wel vooral als ik veel stress ervaar en niet lekker in mijn vel zit, ik er meer last van heb, en dan ook weinig durf, vooral met dit warme weer word ik soms angstiger.
Maar sinds een korte tijd loop ik bij een psycholoog, hoor vaak dat dat je mee kunt leren om te gaan.. Veder heb ik niet echt tips voor je, als ik het voel aankomen, probeer ik me gerust te stellen, soms heb ik wel een licht gevoel, in mijn hoofd, en kan ook angstig worden van alle kleine dingetjes, ik heb geen paniek, maar meer angst voor mijn eigen gedachten waar ik mezlef soms erg gek mee kan maken..
maar soms moet ik mij er echt even toezetten om iets leuks met vrienden te gaan doen, maar ik weet als ik ook maar even bezig ben of weg ben, dat ik dan afleiding heb en dan veel lol maak en er dan niet veel aan denk.
Maar achter de wolken schijnt altijd de zon!:)
veel sterkte!
Maar sinds een korte tijd loop ik bij een psycholoog, hoor vaak dat dat je mee kunt leren om te gaan.. Veder heb ik niet echt tips voor je, als ik het voel aankomen, probeer ik me gerust te stellen, soms heb ik wel een licht gevoel, in mijn hoofd, en kan ook angstig worden van alle kleine dingetjes, ik heb geen paniek, maar meer angst voor mijn eigen gedachten waar ik mezlef soms erg gek mee kan maken..
maar soms moet ik mij er echt even toezetten om iets leuks met vrienden te gaan doen, maar ik weet als ik ook maar even bezig ben of weg ben, dat ik dan afleiding heb en dan veel lol maak en er dan niet veel aan denk.
Maar achter de wolken schijnt altijd de zon!:)
veel sterkte!
woensdag 25 juli 2012 om 18:48
Hi Rooss, ik ga momenteel ook door zo'n periode van angstaanvallen heen. Is erg lang heel slecht gegaan maar bij mij is nu de knop om en ga ik weer stijgende lijn. Ik slik geen medicatie en sta op wachtlijst bij GGZ maar heb onwijs veel gehad aan een online 12 weeks programma. Ik realiseer me nu dat ik en alleen ik verantwoordelijk ben voor de angst en dat ik het zelf volledig in de hand heb. Ik ben nog niet helemaal angstvrij maar wel op de goede weg. En dit keer wil ik er helemaal vanaf komen. Heb het nu al 16 jaar met periodes en ben er echt klaar mee. Wat een k*t kwaal is dit zeg! Heel veel sterkte. Mijn advies is ook ga een therapie doen die bij je past! En neem je leven weer in eigen hand! Ik blijf je volgen!
woensdag 25 juli 2012 om 19:13
Ja, vervelend is het toch he! Hoop dat jullie er ook van af komen.. Want het is echt een vreselijke "ziekte" Wel vreemd dat het 4 jaar geleden begon en ik er na de medicijnen jaren geen last meer van heb gehad.. Maar idd door de stress is het toch weer terug gekomen..Ik heb het eens overwonnen, snap niet waarom me dat nu niet lukt..
Maar als ik geen medicijnen neem heb ik de hele dag last van vage klachten.. Dan kan ik echt de deur niet uit. Dus ik had geen andere keuze dan medicijnen slikken.
Als ik bv in de winkel loop, dan word ik ineens wazig, voel ik mn benen niet meer, hartkloppingen, zweten, onrust, totale paniek, IK MOET ZSM DE WINKEL UIT! Ik ben de winkel uit.. en weg is het :S En dat is toch duidelijk het bewijs dat je het jezelf aanpraat.. En toch blijft het terugkomen..
Ik zie echt geen andere oplossing dan hulp zoeken.. Ik hoop dat ik zsm terecht kan
Maar als ik geen medicijnen neem heb ik de hele dag last van vage klachten.. Dan kan ik echt de deur niet uit. Dus ik had geen andere keuze dan medicijnen slikken.
Als ik bv in de winkel loop, dan word ik ineens wazig, voel ik mn benen niet meer, hartkloppingen, zweten, onrust, totale paniek, IK MOET ZSM DE WINKEL UIT! Ik ben de winkel uit.. en weg is het :S En dat is toch duidelijk het bewijs dat je het jezelf aanpraat.. En toch blijft het terugkomen..
Ik zie echt geen andere oplossing dan hulp zoeken.. Ik hoop dat ik zsm terecht kan
woensdag 25 juli 2012 om 21:05
woensdag 8 augustus 2012 om 10:34
Jeetje wat fijn dat er zoveel steun is hier,ik zelf heb al 12 jaar last van een angst/paniekstoornis en het is echt een zwaar gevecht.Heb nu eindelijk een psycholoog gevonden waar ik een "klik"mee heb.Ik zit er momenteel heel diep in,durf niet meer alleen over straat te gaan,erg heftig.Ben nu langzaam aan weer naar buiten aan het gaan,kleine stukjes fietsen en lopen.Het is erg frustrerend,vroeger deed ik alles zelf en nu loop ik 100 meter buiten en slaat zwaar de paniek toe.Het is een gevecht die je aan moet gaan,maar wat heftig.Steun is erg belangrijk,fijn dat dit topic er is.Rooss er is hoop,positief denken ,blijven genieten van de dingen,erover praten en hulp zoeken.
Hele dikke knuffel!!
Hele dikke knuffel!!
woensdag 8 augustus 2012 om 10:50
Hai Roos (en anderen),
Normaal vermijd ik dit soort topics tegenwoordig maar wilde toch wat zeggen. Ik heb heel lang last ghad van paniekaanvallen, hyperventilatie, angststoornis, depressie tot agorafobie aan toe. Ik ben nu 26 en er helemaal vanaf. Verschillende therapieen gehad, psychiaters, noem maar op, maar prikte door de meeste heen of geen klik. Bij mij is ineens de knop omgegaan, ik was het spuug- en spuugzat. Ik weet niet wat er gebeurde, maar ik was zo boos op de situatie en het continue doemdenken. Het heeft me een jaar gekost, maar ik ben er echt vanaf. Af en toe een kleine terugval, maar dat is niets vergeleken met 5 jaar terug (al voelt dat soms wel zo).
Ik was steeds zo bang dat er wat zou gebeuren, maar er gebeurde niets.
Ik hoop dat je in ieder geval de hoop gewoon niet opgeeft, je kan er echt uitkomen. Ik hrb mezelf een Google-verbod opgelegd en vanaf toen alle keuzes vanuit m'n gevoel gemaakt.
Normaal vermijd ik dit soort topics tegenwoordig maar wilde toch wat zeggen. Ik heb heel lang last ghad van paniekaanvallen, hyperventilatie, angststoornis, depressie tot agorafobie aan toe. Ik ben nu 26 en er helemaal vanaf. Verschillende therapieen gehad, psychiaters, noem maar op, maar prikte door de meeste heen of geen klik. Bij mij is ineens de knop omgegaan, ik was het spuug- en spuugzat. Ik weet niet wat er gebeurde, maar ik was zo boos op de situatie en het continue doemdenken. Het heeft me een jaar gekost, maar ik ben er echt vanaf. Af en toe een kleine terugval, maar dat is niets vergeleken met 5 jaar terug (al voelt dat soms wel zo).
Ik was steeds zo bang dat er wat zou gebeuren, maar er gebeurde niets.
Ik hoop dat je in ieder geval de hoop gewoon niet opgeeft, je kan er echt uitkomen. Ik hrb mezelf een Google-verbod opgelegd en vanaf toen alle keuzes vanuit m'n gevoel gemaakt.
woensdag 8 augustus 2012 om 10:54
Ik heb er trouwens zo'n 8 jaar last van gehad. Ik hoop niet dat dit verhaal overkomt als jullie de ogen uitsteken. Ik miste toentertijd iemand die zei: het komt wel goed. Nu weet ik het uit eigrn ervaring. Ik heb nu wel het gevoel dat ik zonder die periode misschien nooit zo ontspannen en gelukkig was geworden. Ik heb trouwens geen medicijnen gebruikt, dat is altijd mijn stok achter de deur gebleven.
woensdag 8 augustus 2012 om 11:01
Hey rooss_
Wat vervelend voor je dat je zo veel last hebt van angst. Ik zelf heb last gehad van paniekaanvallen en hyperventilatie, en ik weet, ook van mensen uit mijn omgeving, dat het echt minder kan worden of zelfs helemaal over kan gaan. Maarrr, daarbij is therapie wel echt heel erg belangrijk. Hyperventilatie, paniekaanvallen, zijn allemaal manier om om te gaan met emoties die je niet op een andere manier kan verwerken/handelen.Om de hyperventilatie/paniekaanvallen te verminderen moet je dus gaan kijken naar wat voor emoties erachter zitten, en hoe je met deze emoties op een gezondere manier om kan gaan, en dat kan het beste bij een psycholoog:)
Wat vervelend voor je dat je zo veel last hebt van angst. Ik zelf heb last gehad van paniekaanvallen en hyperventilatie, en ik weet, ook van mensen uit mijn omgeving, dat het echt minder kan worden of zelfs helemaal over kan gaan. Maarrr, daarbij is therapie wel echt heel erg belangrijk. Hyperventilatie, paniekaanvallen, zijn allemaal manier om om te gaan met emoties die je niet op een andere manier kan verwerken/handelen.Om de hyperventilatie/paniekaanvallen te verminderen moet je dus gaan kijken naar wat voor emoties erachter zitten, en hoe je met deze emoties op een gezondere manier om kan gaan, en dat kan het beste bij een psycholoog:)
woensdag 8 augustus 2012 om 11:12
@tuya: ik vermijd dit soort topics het liefst ook nu, puur omdat het zoveel onrust geeft om steeds met de angst bezig te zijn!
Maar soms heb ik het gevoel om toch even te willen reageren om eens een andere kant te belichten!
Bij mij komt het niet over als de ogen uitsteken hoor! Maar als een hele goede tip!
Jouw manier om er vanaf te komen is namelijk de enige manier! Daar kan geen therapie of medicijn tegenop!
Complimenten! Ik heb dit zelf ook zo ervaren na jaren geforumd, geGoogled, getherapied, en gemedicijnd te hebben! (haha lekkere kromme woorden zo)
Succes allemaal, probeer niet te blijven hangen in therapieen en medicijnen (zoals ik heb gedaan) maar ga leven! Zorg ervoor dat angst niet meer het belangrijkst is in je leven!
En dat doe je dus door andere dingen bovenaan te zetten! En niet meer Googelen, eindeloos therapie volgen (daarmee wil ik trouwens niet zeggen dat therapie slecht is, eindeloos in therapie blijven is volgens mij wel slecht), medicijnen slikken ed. Maar de angst geen plek meer in je leven geven!
Ik weet dat het niet makkelijk is, toen iemand mij dit een aantal jaar geleden vertelde, ging ik hevig in verzet! Hoe kon hij dit nu zeggen? Maar dit was het beste advies dat iemand mij ooit kon geven! Daarom vertel ik het jullie ook, misschien is er 1 iemand die er iets aan heeft...
Ik weet niet of ik hier een site mag neerzetten? Ik heb namelijk heel veel aan een artikel gehad van iemand die nu angstvrij is, vertelt hoe hij dat heeft gedaan (zonder medicijnen, therapie enz) Het is geen reclame ergens voor maar puur zijn (sterke) verhaal om anderen te helpen.
Ik zet de link neer, als het niet mag, hoor ik het graag en zal ik hem verwijderen!
http://panicend.com/indexdu.html
Ik hoop dat door dit artikel jullie je ook sterker voelen, ik altijd wel als ik het lees! Als ik even een mindere dag heb lees ik het door en voel ik me sterker!
Maar soms heb ik het gevoel om toch even te willen reageren om eens een andere kant te belichten!
Bij mij komt het niet over als de ogen uitsteken hoor! Maar als een hele goede tip!
Jouw manier om er vanaf te komen is namelijk de enige manier! Daar kan geen therapie of medicijn tegenop!
Complimenten! Ik heb dit zelf ook zo ervaren na jaren geforumd, geGoogled, getherapied, en gemedicijnd te hebben! (haha lekkere kromme woorden zo)
Succes allemaal, probeer niet te blijven hangen in therapieen en medicijnen (zoals ik heb gedaan) maar ga leven! Zorg ervoor dat angst niet meer het belangrijkst is in je leven!
En dat doe je dus door andere dingen bovenaan te zetten! En niet meer Googelen, eindeloos therapie volgen (daarmee wil ik trouwens niet zeggen dat therapie slecht is, eindeloos in therapie blijven is volgens mij wel slecht), medicijnen slikken ed. Maar de angst geen plek meer in je leven geven!
Ik weet dat het niet makkelijk is, toen iemand mij dit een aantal jaar geleden vertelde, ging ik hevig in verzet! Hoe kon hij dit nu zeggen? Maar dit was het beste advies dat iemand mij ooit kon geven! Daarom vertel ik het jullie ook, misschien is er 1 iemand die er iets aan heeft...
Ik weet niet of ik hier een site mag neerzetten? Ik heb namelijk heel veel aan een artikel gehad van iemand die nu angstvrij is, vertelt hoe hij dat heeft gedaan (zonder medicijnen, therapie enz) Het is geen reclame ergens voor maar puur zijn (sterke) verhaal om anderen te helpen.
Ik zet de link neer, als het niet mag, hoor ik het graag en zal ik hem verwijderen!
http://panicend.com/indexdu.html
Ik hoop dat door dit artikel jullie je ook sterker voelen, ik altijd wel als ik het lees! Als ik even een mindere dag heb lees ik het door en voel ik me sterker!
woensdag 8 augustus 2012 om 11:42
Oh god ik heb alles gelezen en nu ben ik eenmaal begonnen en komen er zoveel dingen naar boven waar ik veel aan gehad heb. Ik ga het voor je/jullie ordenen:
- Cesartherapie voor een juiste ademhaling. Ik merk dat als ik een paar dagen 'hoog' adem, ik meer gespannen wordt. Ik 'mediteer' elke avond voor het slapen gaan. Ik zet het tussen haakjes omdat ik het zo noem. Plat op je rug in bed liggen en fysiek helemaal ontspannen tot je je als een blok beton voelt. Heeft maanden geduurd voor ik het kon. Heerlijk.
- Afleiding afleiding afleiding. Need I say more?
- Ken je zwaktes. Mijn dieptepunt was op zondagmiddag in de Ikea. Was met een vriend en ik dacht dat ik doodging. Je moet begrijpen dat ik in die tijd ongeveer 10 hartaanvallen per week had natuurlijk
Ik heb het overleefd! Ik ga nog steeds niet op zondag naar de ikea. Ik heb het geaccepteerd en er vrede mee. Ik hou gewoon niet van mensenmassa's jammer dan.
- Ik was bang voor m'n eigen gedachtes. Zo erg, dat ik dacht dat als ik maar lang en hard genoeg dacht dat ik een hartaanval kreeg, dat ook zou gebeuren. Gevalletje 'niet aan een witte ijsbeer denken'. Het overheersde alle gedachten. Ik was bij een therapeut en vertelde het. Ze zei: probeer maar. Wek er maar een op. Ik dacht dat ik gek werd, maar verdorie ze had gelijk. Tuurlijk kan dat niet! Ik baalde toen dat ik niet overal controle over had en dat wilde ik zo graag! Pas later snapte ik het doel van haar.
- Leer loslaten! Je kán niet alles in de hand houden en wees daar blij mee. Wat is het ergste dat er kan gebeuren in de Appie Heijn? Flauwvallen kan niet, daarvoor is je bloeddruk te hoog tijdens een paniekaanval. Ga alsjeblieft geen dingen vermijden, zo voedt je de angst.
- De uitdaging van je leven: RELATIVEER! Ik heb in het begin bewust geen diepgaande dingen opgezocht om mn gedachten oppervlakkig te houden. Geen enge films, geen verliefdheid, geen mentale uitdagingen, gewoon eigenlijk doen alsof je gek bent. Het werkte. probeer niet teveel door te denken ('wat als'), want ik denk dat dat 80% van de problematiek is.
- En de laatste: heb vertrouwen in jezelf en in je lichaam. Ik stond zover van mezelf af, dat ik mn lichaam bijna niet meer herkende. Heb er vertrouwen in. Thuis gaat het ook goed, waarom niet als je op pad bent? Je neemt jezelf altijd mee. Die gedachte kan je benauwen en beangstigen, maar als je je goed voelt ook motiveren. Geloof alsjeblieft een beetje in jezelf.
- Cesartherapie voor een juiste ademhaling. Ik merk dat als ik een paar dagen 'hoog' adem, ik meer gespannen wordt. Ik 'mediteer' elke avond voor het slapen gaan. Ik zet het tussen haakjes omdat ik het zo noem. Plat op je rug in bed liggen en fysiek helemaal ontspannen tot je je als een blok beton voelt. Heeft maanden geduurd voor ik het kon. Heerlijk.
- Afleiding afleiding afleiding. Need I say more?
- Ken je zwaktes. Mijn dieptepunt was op zondagmiddag in de Ikea. Was met een vriend en ik dacht dat ik doodging. Je moet begrijpen dat ik in die tijd ongeveer 10 hartaanvallen per week had natuurlijk
Ik heb het overleefd! Ik ga nog steeds niet op zondag naar de ikea. Ik heb het geaccepteerd en er vrede mee. Ik hou gewoon niet van mensenmassa's jammer dan. - Ik was bang voor m'n eigen gedachtes. Zo erg, dat ik dacht dat als ik maar lang en hard genoeg dacht dat ik een hartaanval kreeg, dat ook zou gebeuren. Gevalletje 'niet aan een witte ijsbeer denken'. Het overheersde alle gedachten. Ik was bij een therapeut en vertelde het. Ze zei: probeer maar. Wek er maar een op. Ik dacht dat ik gek werd, maar verdorie ze had gelijk. Tuurlijk kan dat niet! Ik baalde toen dat ik niet overal controle over had en dat wilde ik zo graag! Pas later snapte ik het doel van haar.
- Leer loslaten! Je kán niet alles in de hand houden en wees daar blij mee. Wat is het ergste dat er kan gebeuren in de Appie Heijn? Flauwvallen kan niet, daarvoor is je bloeddruk te hoog tijdens een paniekaanval. Ga alsjeblieft geen dingen vermijden, zo voedt je de angst.
- De uitdaging van je leven: RELATIVEER! Ik heb in het begin bewust geen diepgaande dingen opgezocht om mn gedachten oppervlakkig te houden. Geen enge films, geen verliefdheid, geen mentale uitdagingen, gewoon eigenlijk doen alsof je gek bent. Het werkte. probeer niet teveel door te denken ('wat als'), want ik denk dat dat 80% van de problematiek is.
- En de laatste: heb vertrouwen in jezelf en in je lichaam. Ik stond zover van mezelf af, dat ik mn lichaam bijna niet meer herkende. Heb er vertrouwen in. Thuis gaat het ook goed, waarom niet als je op pad bent? Je neemt jezelf altijd mee. Die gedachte kan je benauwen en beangstigen, maar als je je goed voelt ook motiveren. Geloof alsjeblieft een beetje in jezelf.
vrijdag 10 augustus 2012 om 00:34
Wat zijn er al een hoop goede tips genoemd!
Heb ooit zelf ook een paniekaanval gehad, inderdaad vreselijk. Hierna heb ik heel vaak ' bijna' paniekaanvallen gehad, waardoor ik plekken, waar ze zich hadden afgespeeld, wilde vermijden.
Uiteindelijk heb ik juist deze plekken opgezocht, zoals in de trein enz. Ik heb er niet aan toe gegeven en had uiteindelijk strek de gedachte dat ik ze wel aan kon.
Dit komt omdat ik voor mijn gevoel er heel snel bij ben geweest. Ik heb de eerste paniekaanval heel serieus genomen. Niet geaccepteerd, maar ik was mijzelf wel bewust dat ik de onderliggende stress moest aanpakken om volgende paniekaanvallen te voorkomen en niet in angst te raken. Ik heb mijn huisarts ook direct om een passende psycholoog gevraagd en een aantal 'inslapertjes' voor 4 nachten. Hierna heb ik er niets voor genomen.
Goede nachtrust is in mijn optiek namelijk ook erg belangrijk! Als je namelijk moe bent kun je niet meer helder nadenken, niet meer relativeren en creeer je sneller angst/ stress. Kijk hoe jij rustig wordt voordat je gaat slapen. Maak bijvoorbeeld een slaapritueel, lees een fijn boek, neem een hete douche of luister naar de muziek die je fijn vindt.
Uiteindelijk heb ik een aantal gesprekken met de psycholoog gehad, ik was mijzelf bewust van de oorzaak en ben er mee aan de slag gegaan. Door de stress factor aan te pakken los je het gevolg hiervan op.
Ik merkte dat ik meteen al een stuk kalmer was omdat ik bewust aan de oplossing aan het werken was, ik had mijn doel nog niet bereikt (had nog veel last van angst) maar was met iets concreets bezig.
Verder heeft mij het weer oppakken van sporten erg geholpen. Ik ben daarin namelijk ook bewust bezig met mij hartslag en ademhaling.
Daarnaast heb ik mijn schaamte ervoor opzij gezet, ik heb er veel over gepraat in mijn omgeving. Hierdoor was de angst weg om het te ' moeten uitleggen' als de angst ervoor weer zou komen. Ik kon hierdoor het gevoel gewoon even laten komen, maar ook zo weer te laten gaan.
Pak het inderdaad even serieus aan! Je komt er wel vanaf! Laat het je niet leiden! en eis de goede therapieen die ervoor zijn! sterkte!
Heb ooit zelf ook een paniekaanval gehad, inderdaad vreselijk. Hierna heb ik heel vaak ' bijna' paniekaanvallen gehad, waardoor ik plekken, waar ze zich hadden afgespeeld, wilde vermijden.
Uiteindelijk heb ik juist deze plekken opgezocht, zoals in de trein enz. Ik heb er niet aan toe gegeven en had uiteindelijk strek de gedachte dat ik ze wel aan kon.
Dit komt omdat ik voor mijn gevoel er heel snel bij ben geweest. Ik heb de eerste paniekaanval heel serieus genomen. Niet geaccepteerd, maar ik was mijzelf wel bewust dat ik de onderliggende stress moest aanpakken om volgende paniekaanvallen te voorkomen en niet in angst te raken. Ik heb mijn huisarts ook direct om een passende psycholoog gevraagd en een aantal 'inslapertjes' voor 4 nachten. Hierna heb ik er niets voor genomen.
Goede nachtrust is in mijn optiek namelijk ook erg belangrijk! Als je namelijk moe bent kun je niet meer helder nadenken, niet meer relativeren en creeer je sneller angst/ stress. Kijk hoe jij rustig wordt voordat je gaat slapen. Maak bijvoorbeeld een slaapritueel, lees een fijn boek, neem een hete douche of luister naar de muziek die je fijn vindt.
Uiteindelijk heb ik een aantal gesprekken met de psycholoog gehad, ik was mijzelf bewust van de oorzaak en ben er mee aan de slag gegaan. Door de stress factor aan te pakken los je het gevolg hiervan op.
Ik merkte dat ik meteen al een stuk kalmer was omdat ik bewust aan de oplossing aan het werken was, ik had mijn doel nog niet bereikt (had nog veel last van angst) maar was met iets concreets bezig.
Verder heeft mij het weer oppakken van sporten erg geholpen. Ik ben daarin namelijk ook bewust bezig met mij hartslag en ademhaling.
Daarnaast heb ik mijn schaamte ervoor opzij gezet, ik heb er veel over gepraat in mijn omgeving. Hierdoor was de angst weg om het te ' moeten uitleggen' als de angst ervoor weer zou komen. Ik kon hierdoor het gevoel gewoon even laten komen, maar ook zo weer te laten gaan.
Pak het inderdaad even serieus aan! Je komt er wel vanaf! Laat het je niet leiden! en eis de goede therapieen die ervoor zijn! sterkte!
maandag 22 oktober 2012 om 11:00
Zo, beetje laat.. Maar wil toch even laten weten dat ik inmiddels van de aanvallen af ben. Sinds 6 weken geen medicijnen meer. Na 1 sessie bij de psycholoog zo'n 3 maanden geleden, besloten dat ook dat niets voor mij is. Nam al wel een tijdje een halve pil ipv een hele. Durfde gewoon nog niet helemaal zonder. Maar het gaat nu, zonder medicijnen, goed!
Tuurlijk denk ik er nog wel aan. Na 9 maanden is het niet gelijk uit je systeem, maar ik weet nu hoe ik er mee om moet gaan, mocht ik weer een "aanval" krijgen!
Bedankt voor de reacties en tips! Met name de tip om de angst toe te laten. Die werd ook bevestigd door mijn 1malige sessie bij de psycholoog, door het toe te laten, is de angst minder groot, en krijg je niet meer die vlucht reactie.
Tuurlijk denk ik er nog wel aan. Na 9 maanden is het niet gelijk uit je systeem, maar ik weet nu hoe ik er mee om moet gaan, mocht ik weer een "aanval" krijgen!
Bedankt voor de reacties en tips! Met name de tip om de angst toe te laten. Die werd ook bevestigd door mijn 1malige sessie bij de psycholoog, door het toe te laten, is de angst minder groot, en krijg je niet meer die vlucht reactie.
maandag 22 oktober 2012 om 12:44
maandag 22 oktober 2012 om 12:55
Wat fijn dat het al zo goed gaat!
En dat je gestopt bent met de medicijnen! Je doet het op eigen kracht
En ik vind het fijn te horen dat therapie hetgeen is wat geholpen heeft.
Ik zit op dit moment namelijk nog middenin een angststoornis (vanmorgen weer een paniekaanval in de trein
)
Sta op de wachtlijst bij de psycholoog, dus nog anderhalve maand wachten.
En dat je gestopt bent met de medicijnen! Je doet het op eigen kracht
En ik vind het fijn te horen dat therapie hetgeen is wat geholpen heeft.
Ik zit op dit moment namelijk nog middenin een angststoornis (vanmorgen weer een paniekaanval in de trein
)Sta op de wachtlijst bij de psycholoog, dus nog anderhalve maand wachten.
maandag 22 oktober 2012 om 13:41
quote:souries schreef op 22 oktober 2012 @ 12:44:
Ha Roosss,
Dat is goed om te horen. Het zou ook heel goed kunnen dat je je zo waardeloos voelde van het afbouwen van je medicatie. Dat was bij mij ook een drama, maar net als jij wilde ik ook zonder die (voor mij) rotpillen door het leven.
Je doet het hardstikke goed! Hou vol!
Ja, ben ook heel blij! Want wat kan het je leven beheersen zeg! Je durft op een gegeven moment de deur niet meer uit! Ik gebruikte lorazepam 1 mg.. en altijd maar 1 op een dag.. heb wel een paar maanden een halve genomen.. misschien dat ik daarom niet zo'n last had van het stoppen.. Het is gewoon zo doordat je die pillen neemt, word je er elke dag aan herinnert dat je een angststoornis hebt.
Op dit moment zijn er nog heel veel dingen die tegenzitten. Maar ik probeer niet meer in die negatieve spiraal te komen. Want dit wil ik niet nog eens meemaken!
Ben je allang gestopt? Heb je er nog wel eens last van?
Ha Roosss,
Dat is goed om te horen. Het zou ook heel goed kunnen dat je je zo waardeloos voelde van het afbouwen van je medicatie. Dat was bij mij ook een drama, maar net als jij wilde ik ook zonder die (voor mij) rotpillen door het leven.
Je doet het hardstikke goed! Hou vol!
Ja, ben ook heel blij! Want wat kan het je leven beheersen zeg! Je durft op een gegeven moment de deur niet meer uit! Ik gebruikte lorazepam 1 mg.. en altijd maar 1 op een dag.. heb wel een paar maanden een halve genomen.. misschien dat ik daarom niet zo'n last had van het stoppen.. Het is gewoon zo doordat je die pillen neemt, word je er elke dag aan herinnert dat je een angststoornis hebt.
Op dit moment zijn er nog heel veel dingen die tegenzitten. Maar ik probeer niet meer in die negatieve spiraal te komen. Want dit wil ik niet nog eens meemaken!
Ben je allang gestopt? Heb je er nog wel eens last van?
maandag 22 oktober 2012 om 13:45
quote:tuya schreef op 22 oktober 2012 @ 12:52:
Wat fijn dat het zo goed met je gaat. Ik hoop dat je wel een beetje trots op jezelf bent, want het is niet makkelijk wat je hebt bereikt!
Dankje!
Ik ben HEEL erg trots op mezelf! Wat een hel was het dit jaar. Januari begon het, en we zitten nu al bijna in november! Je hebt echt het gevoel dat je leven van je af wordt genomen! Ik nam letterlijk de benen na zo'n aanval, waar ik ook was! En dit gebeurde dus dagelijks. Je hersenen zijn er zo op geprogammeerd om te vluchten, en dat moet je doorbreken. En dat heb ik gedaan, met de angst toelaten.
Fijn om mijn leven terug tehebben. En ook al zit het allemaal even tegen, dat valt in het niet met die dagelijkse aanvallen.
Wat fijn dat het zo goed met je gaat. Ik hoop dat je wel een beetje trots op jezelf bent, want het is niet makkelijk wat je hebt bereikt!
Dankje!
Ik ben HEEL erg trots op mezelf! Wat een hel was het dit jaar. Januari begon het, en we zitten nu al bijna in november! Je hebt echt het gevoel dat je leven van je af wordt genomen! Ik nam letterlijk de benen na zo'n aanval, waar ik ook was! En dit gebeurde dus dagelijks. Je hersenen zijn er zo op geprogammeerd om te vluchten, en dat moet je doorbreken. En dat heb ik gedaan, met de angst toelaten.
Fijn om mijn leven terug tehebben. En ook al zit het allemaal even tegen, dat valt in het niet met die dagelijkse aanvallen.
