Psyche
alle pijlers
Antidepressiva, ervaringen???
vrijdag 17 juni 2016 om 09:27
Goedemorgen dames van Viva,
Sinds begin april heb ik een nieuwe baan, dacht het helemaal gevonden te hebben, weer hetgeen wat ik gestudeerd heb dus ik was er super blij mee! De eerste weken kreeg ik weinig uitleg, feedback en het was echt een "kliek" van een team. Dit hebben we onderling (samen met de directrice) uitgesproken en dat gaat nu eigenlijk een stuk beter. Alleen deze verandering heeft er voor gezorgd dat ik me erg klote voel, al een paar maanden dus... ik kan niet meer positief denken, slaap slecht, voel me gejaagd en zenuwachtig. Deze nieuwe baan en de situatie er omheen was de druppel van alles, mijn jeugd, mijn werk verleden (moest 4 jaar geleden weg bij een super leuke baan vanwege economische omstandigheden, daarna 3,5 jaar gewerkt bij een bedrijf waar ik leuke collega's had, maar het werk was absoluut niet wat ik de rest van mijn leven wilde blijven doen).
2 weken geleden ben ik een week thuis gebleven, om even tot rust te komen. Het werd alleen maar erger en het schuldgevoel dat ik had was enorm! Vorige week heb ik iedere dag tot 12.00 uur gewerkt en ik voelde me beter, ergens was het schuldgevoel minder omdat ik toch aanwezig was, maar aan de andere kant niet fulltime dus toch was het schuldgevoel er nog ergens. Het slapen ging wat beter, heb zelfs vorige week weer een keertje de wekker gehoord!
Maandag heb ik afgesproken met de directie om iedere week een uur per dag op te bouwen, dus sinds maandag werk ik tot 13.00 uur en volgende week tot 14.00 uur en zo verder. Helaas merk ik dat het nu weer niet zo goed met me gaat. Vooral het slapen niet, ik ben om 9 uur savonds op de bank al aan het knikkebollen en in de ochtend word ik om 5 uur al wakker. Heb altijd goed geslapen in het verleden en heb ook altijd gezegd "als ik niet slaap gaat het niet goed met mij", dat blijkt nu dus ook... Wanneer ik wakker word voel ik me direct ook gejaagd en zenuwachtig en ik heb geen idee waarom!
Drie weken geleden ben ik het traject ingegaan en heb ik de stap durven nemen naar de HA te gaan, daarna heb ik een gesprek gehad met de maatschappelijk werkster, welke mij door heeft gestuurd naar de psycholoog waar ik nu 3 gesprekken heb gehad. Zij heeft me gisteren gezegd dat het wellicht wel goed zou zijn voor mij om eens aan anti depressiva te denken.. Ik krijg hier een beetje een knoop van in mijn maag, IK aan de anti depressiva?!?! Ik ben bang dat als ik er aan begin ik er misschien niet meer vanaf kom en me nooit zelf weer helemaal sterk en vrolijk kan voelen en kan genieten van de dingen om mij heen. Daarnaast geeft het mij ook geen lekker gevoel dat ik lees op internet dat je er van aan komt? Ik zit op dit moment al niet lekker in mijn vel, mede doordat ik eigenlijk wat aan de stevige kant ben, maar daar mag ik nu van de psycholoog nog even niets aan doen, moet me eerst weer wat energieker gaan voelen voordat ik weer kan en mag gaan sporten. Moet er nu overigens ook niet aan denken om weer te sporten, want ik voel me gewoon echt op en leeg.
Vandaag moet ik aan de directie aan gaan geven dat ik voorlopig nog niet in uren kan opbouwen, waar ik me heel schuldig onder voel. Maar aan de andere kant is het beter voor mijn herstel.
De directie heeft ook aangegeven dat ze mij niet ziek hebben gemeld, de psycholoog zegt hiervan dat dat juist goed is en dat ze mij dan serieus nemen ipv direct een bedrijfsarts in te schakelen, maar ik weet niet of dit ook goed is voor mij?? Ze hadden het over premie, wat voor premie voor hun of voor mij? Heb hier totaal geen verstand van.
Ondertussen is het een erg lang verhaal geworden, wellicht hebben jullie ervaringen of tips? Hoe zou jij omgaan met een situatie als deze?
Alvast bedankt voor jullie tijd en reacties.
Sinds begin april heb ik een nieuwe baan, dacht het helemaal gevonden te hebben, weer hetgeen wat ik gestudeerd heb dus ik was er super blij mee! De eerste weken kreeg ik weinig uitleg, feedback en het was echt een "kliek" van een team. Dit hebben we onderling (samen met de directrice) uitgesproken en dat gaat nu eigenlijk een stuk beter. Alleen deze verandering heeft er voor gezorgd dat ik me erg klote voel, al een paar maanden dus... ik kan niet meer positief denken, slaap slecht, voel me gejaagd en zenuwachtig. Deze nieuwe baan en de situatie er omheen was de druppel van alles, mijn jeugd, mijn werk verleden (moest 4 jaar geleden weg bij een super leuke baan vanwege economische omstandigheden, daarna 3,5 jaar gewerkt bij een bedrijf waar ik leuke collega's had, maar het werk was absoluut niet wat ik de rest van mijn leven wilde blijven doen).
2 weken geleden ben ik een week thuis gebleven, om even tot rust te komen. Het werd alleen maar erger en het schuldgevoel dat ik had was enorm! Vorige week heb ik iedere dag tot 12.00 uur gewerkt en ik voelde me beter, ergens was het schuldgevoel minder omdat ik toch aanwezig was, maar aan de andere kant niet fulltime dus toch was het schuldgevoel er nog ergens. Het slapen ging wat beter, heb zelfs vorige week weer een keertje de wekker gehoord!
Maandag heb ik afgesproken met de directie om iedere week een uur per dag op te bouwen, dus sinds maandag werk ik tot 13.00 uur en volgende week tot 14.00 uur en zo verder. Helaas merk ik dat het nu weer niet zo goed met me gaat. Vooral het slapen niet, ik ben om 9 uur savonds op de bank al aan het knikkebollen en in de ochtend word ik om 5 uur al wakker. Heb altijd goed geslapen in het verleden en heb ook altijd gezegd "als ik niet slaap gaat het niet goed met mij", dat blijkt nu dus ook... Wanneer ik wakker word voel ik me direct ook gejaagd en zenuwachtig en ik heb geen idee waarom!
Drie weken geleden ben ik het traject ingegaan en heb ik de stap durven nemen naar de HA te gaan, daarna heb ik een gesprek gehad met de maatschappelijk werkster, welke mij door heeft gestuurd naar de psycholoog waar ik nu 3 gesprekken heb gehad. Zij heeft me gisteren gezegd dat het wellicht wel goed zou zijn voor mij om eens aan anti depressiva te denken.. Ik krijg hier een beetje een knoop van in mijn maag, IK aan de anti depressiva?!?! Ik ben bang dat als ik er aan begin ik er misschien niet meer vanaf kom en me nooit zelf weer helemaal sterk en vrolijk kan voelen en kan genieten van de dingen om mij heen. Daarnaast geeft het mij ook geen lekker gevoel dat ik lees op internet dat je er van aan komt? Ik zit op dit moment al niet lekker in mijn vel, mede doordat ik eigenlijk wat aan de stevige kant ben, maar daar mag ik nu van de psycholoog nog even niets aan doen, moet me eerst weer wat energieker gaan voelen voordat ik weer kan en mag gaan sporten. Moet er nu overigens ook niet aan denken om weer te sporten, want ik voel me gewoon echt op en leeg.
Vandaag moet ik aan de directie aan gaan geven dat ik voorlopig nog niet in uren kan opbouwen, waar ik me heel schuldig onder voel. Maar aan de andere kant is het beter voor mijn herstel.
De directie heeft ook aangegeven dat ze mij niet ziek hebben gemeld, de psycholoog zegt hiervan dat dat juist goed is en dat ze mij dan serieus nemen ipv direct een bedrijfsarts in te schakelen, maar ik weet niet of dit ook goed is voor mij?? Ze hadden het over premie, wat voor premie voor hun of voor mij? Heb hier totaal geen verstand van.
Ondertussen is het een erg lang verhaal geworden, wellicht hebben jullie ervaringen of tips? Hoe zou jij omgaan met een situatie als deze?
Alvast bedankt voor jullie tijd en reacties.
maandag 20 juni 2016 om 13:50
quote:SpringDing schreef op 19 juni 2016 @ 23:39:
[...]
We kunnen niet zonder de farmaceutische industrie. Er wordt altijd maar gedaan of het alleen maar boeven zijn, maar zonder hen zouden we lang zo oud niet worden als we nu doen.
Ik denk in ieder geval niet dat het alleen maar boeven zijn. Ik denk ook niet het heilig is, er slechts op uit de mensheid te redden. Er gaat enorm veel geld in om. Met name op medicijnen waar nog patent op zit, wordt absurd veel verdient. Uiteraard is dat geld nodig voor onderzoek, maar als dan blijkt dat het eigenlijk niet werkt, is dat wel zonde van de investering. Dan worden bepaalde onderzoeken genegeerd of bij gestuurd.
Het loont altijd de moeite, net als wanneer je een grote uitgave doet (een huis bijvoorbeeld), als het om je gezondheid gaat, je zelf goed te verdiepen in de materie en goede adviseurs te zoeken.
[...]
We kunnen niet zonder de farmaceutische industrie. Er wordt altijd maar gedaan of het alleen maar boeven zijn, maar zonder hen zouden we lang zo oud niet worden als we nu doen.
Ik denk in ieder geval niet dat het alleen maar boeven zijn. Ik denk ook niet het heilig is, er slechts op uit de mensheid te redden. Er gaat enorm veel geld in om. Met name op medicijnen waar nog patent op zit, wordt absurd veel verdient. Uiteraard is dat geld nodig voor onderzoek, maar als dan blijkt dat het eigenlijk niet werkt, is dat wel zonde van de investering. Dan worden bepaalde onderzoeken genegeerd of bij gestuurd.
Het loont altijd de moeite, net als wanneer je een grote uitgave doet (een huis bijvoorbeeld), als het om je gezondheid gaat, je zelf goed te verdiepen in de materie en goede adviseurs te zoeken.
maandag 20 juni 2016 om 13:58
Hoi Stef, vandaag is spannende dag voor je toch? Ik ben benieuwd hoe het gesprek is verlopen. Ik hoop voor jou dat het is gelukt om te krijgen waar jij je goed bij voelt; halve dagen werken, je ritme zo aanhouden. Niet die hoge drempel om weer aan het werk te gaan.
Ik denk dat jij de dingen heel goed ziet en zelf diep van binnen weet wat het beste voor jou is. Het is alleen lastig, omdat je, als je je zo rot voelt, onzeker gaat worden. En je ook meer aantrekt van wat anderen vinden.
Ik denk dat jij de dingen heel goed ziet en zelf diep van binnen weet wat het beste voor jou is. Het is alleen lastig, omdat je, als je je zo rot voelt, onzeker gaat worden. En je ook meer aantrekt van wat anderen vinden.
maandag 20 juni 2016 om 17:12
Ik zou AD absoluut aanraden als je moet constateren dat er geen enkele andere oplossing meer mogelijk is. Dus als therapie/gesprekken niet werken, als je in je privé situatie geen mogelijkheid ziet om dingen aan te passen...dan kan AD een oplossing zijn.
Ik heb twee maal in mijn leven AD geslikt. De eerste keer had ik een 'downer'-variant: ik was de hele dag suf, kon niet meer autorijden of fietsen en sliep echt top (maar wel heel lang en veel
) Met deze variant was ik dus ook niet in staat om te werken. Ik kwam er erg veel van aan en dat is voor mij uiteindelijk een reden geweest om te stoppen. Dat ging onder begeleiding maar heeft uiteindelijk toch nog geresulteerd in maandenlang slecht slapen (mijn lichaam wist niet meer hoe het was om uit zichzelf in slaap te vallen in plaats van door sufheid in slaap te vallen)
De twee keer was een jaar later en had ik een upper-variant. Ik voelde me FANTASTISCH. Super energiek, kon niet stilzitten en ben gaan sporten als een malle. Op deze variant kon ik werken (ik deed veulll). Ik had pillen nodig om te kunnen slapen, anders was ik gewoon non-stop wakker en druk. Het opbouwen verliep met enormmm veel bijwerkingen. Ik had alles uit het boekje. Het afkicken verliep ook zwaar. Ben er een geruime tijd doodziek van geweest.
Ik had het nodig, die AD. Anders was ik er nu niet meer geweest....Maar het is wel heftig en het doet echt wat met je. Dus vandaar mijn mening: absoluut doen als je het nodig heb, maar niet zomaar naar grijpen als er ook nog andere opties zijn die je nog niet benut hebt.
Ik heb twee maal in mijn leven AD geslikt. De eerste keer had ik een 'downer'-variant: ik was de hele dag suf, kon niet meer autorijden of fietsen en sliep echt top (maar wel heel lang en veel
) Met deze variant was ik dus ook niet in staat om te werken. Ik kwam er erg veel van aan en dat is voor mij uiteindelijk een reden geweest om te stoppen. Dat ging onder begeleiding maar heeft uiteindelijk toch nog geresulteerd in maandenlang slecht slapen (mijn lichaam wist niet meer hoe het was om uit zichzelf in slaap te vallen in plaats van door sufheid in slaap te vallen)De twee keer was een jaar later en had ik een upper-variant. Ik voelde me FANTASTISCH. Super energiek, kon niet stilzitten en ben gaan sporten als een malle. Op deze variant kon ik werken (ik deed veulll). Ik had pillen nodig om te kunnen slapen, anders was ik gewoon non-stop wakker en druk. Het opbouwen verliep met enormmm veel bijwerkingen. Ik had alles uit het boekje. Het afkicken verliep ook zwaar. Ben er een geruime tijd doodziek van geweest.
Ik had het nodig, die AD. Anders was ik er nu niet meer geweest....Maar het is wel heftig en het doet echt wat met je. Dus vandaar mijn mening: absoluut doen als je het nodig heb, maar niet zomaar naar grijpen als er ook nog andere opties zijn die je nog niet benut hebt.
dinsdag 21 juni 2016 om 09:10
quote:Theres75 schreef op 20 juni 2016 @ 13:58:
Hoi Stef, vandaag is spannende dag voor je toch? Ik ben benieuwd hoe het gesprek is verlopen. Ik hoop voor jou dat het is gelukt om te krijgen waar jij je goed bij voelt; halve dagen werken, je ritme zo aanhouden. Niet die hoge drempel om weer aan het werk te gaan.
Ik denk dat jij de dingen heel goed ziet en zelf diep van binnen weet wat het beste voor jou is. Het is alleen lastig, omdat je, als je je zo rot voelt, onzeker gaat worden. En je ook meer aantrekt van wat anderen vinden.
Het was inderdaad een spannende dag gisteren, lief dat je aan me denkt
Ze waren er niet zo blij mee dat ik naar de bedrijfsarts wilde, maar ze beseften zich ook dat ze er niet meer onderuit kunnen. Binnen nu en twee weken word ik als het goed is opgeroepen voor een gesprek bij de bedrijfsarts.
Ik merk dat ik door mijn collega's op dit moment echt uitgekotst wordt, maar ergens is dit voor mij ook de bevestiging van nou, ik moet aan mezelf denken en ik ben overal (in ieder bedrijf) toch maar een nummer. Alleen nu voelt het gewoon klote omdat ik het gevoel heb mijn verhaal overdag niet kwijt te kunnen. Waar voorheen mijn collega's ook echt vrienden waren, vind ik nu de aansluiting gewoon niet. De hele dag praten ze om mij heen, noemen ze alle namen als in "hè, vind jij dat ook (naam)" behalve mijn naam. Dat geeft echt een verschrikkelijk kut gevoel, van hallo! Ik zit er ook nog! Bah, dat mensen zo met elkaar om kunnen gaan...
Vandaag mag ik mijn recept voor AD ophalen bij de HA, twee weken na het eerste gebruik moet ik op afspraak komen bij de HA om te kijken hoe het dan gaat. Ik merk dat halve dagen me goed doet. Ik kan mijn ding doen en ik neem voldoende rust, als het lekker weer is ga ik een flink stuk met de hond wandelen en zorg dat ik zo veel mogelijk leuke dingen doe. Na een week halve dagen werken, merk ik echt dat ik helemaal gesloopt ben. Dus ik ga nu eerst eens lekker aan mezelf denken, ik bedoel die contractverlenging in April krijg ik toch niet en dat hoeft wat mij betreft ook niet. Ben helemaal klaar met dit bedrijf en kan me er echt kwaad om maken.
Hoi Stef, vandaag is spannende dag voor je toch? Ik ben benieuwd hoe het gesprek is verlopen. Ik hoop voor jou dat het is gelukt om te krijgen waar jij je goed bij voelt; halve dagen werken, je ritme zo aanhouden. Niet die hoge drempel om weer aan het werk te gaan.
Ik denk dat jij de dingen heel goed ziet en zelf diep van binnen weet wat het beste voor jou is. Het is alleen lastig, omdat je, als je je zo rot voelt, onzeker gaat worden. En je ook meer aantrekt van wat anderen vinden.
Het was inderdaad een spannende dag gisteren, lief dat je aan me denkt
Ze waren er niet zo blij mee dat ik naar de bedrijfsarts wilde, maar ze beseften zich ook dat ze er niet meer onderuit kunnen. Binnen nu en twee weken word ik als het goed is opgeroepen voor een gesprek bij de bedrijfsarts.
Ik merk dat ik door mijn collega's op dit moment echt uitgekotst wordt, maar ergens is dit voor mij ook de bevestiging van nou, ik moet aan mezelf denken en ik ben overal (in ieder bedrijf) toch maar een nummer. Alleen nu voelt het gewoon klote omdat ik het gevoel heb mijn verhaal overdag niet kwijt te kunnen. Waar voorheen mijn collega's ook echt vrienden waren, vind ik nu de aansluiting gewoon niet. De hele dag praten ze om mij heen, noemen ze alle namen als in "hè, vind jij dat ook (naam)" behalve mijn naam. Dat geeft echt een verschrikkelijk kut gevoel, van hallo! Ik zit er ook nog! Bah, dat mensen zo met elkaar om kunnen gaan...
Vandaag mag ik mijn recept voor AD ophalen bij de HA, twee weken na het eerste gebruik moet ik op afspraak komen bij de HA om te kijken hoe het dan gaat. Ik merk dat halve dagen me goed doet. Ik kan mijn ding doen en ik neem voldoende rust, als het lekker weer is ga ik een flink stuk met de hond wandelen en zorg dat ik zo veel mogelijk leuke dingen doe. Na een week halve dagen werken, merk ik echt dat ik helemaal gesloopt ben. Dus ik ga nu eerst eens lekker aan mezelf denken, ik bedoel die contractverlenging in April krijg ik toch niet en dat hoeft wat mij betreft ook niet. Ben helemaal klaar met dit bedrijf en kan me er echt kwaad om maken.
dinsdag 21 juni 2016 om 13:02
Ik weet het nog steeds niet zo goed, de brief ligt klaar bij de HA. Deze ga ik vd week even ophalen. Wil eerst donderdag nog met mijn psycholoog praten. Vind de keuze heel moeilijk omdat ik nog steeds het idee heb dat ik het zelf allemaal wel kan.
Maarja, vannacht redelijk geslapen en best wel een goede dag vandaag dus dat speelt natuurlijk ook mee, het kan morgen zomaar weer anders zijn. Helaas.
Maarja, vannacht redelijk geslapen en best wel een goede dag vandaag dus dat speelt natuurlijk ook mee, het kan morgen zomaar weer anders zijn. Helaas.
dinsdag 21 juni 2016 om 15:44
Ja meid, dat kan een ander niet voor jou beslissen. Maar het is jouw leven en jouw lijf. Ik geloof echt dat jij weet wat het beste is, als je het niet wil, of het voelt niet goed, doe het dan niet. Dan helpt het namelijk waarschijnlijk ook niet. Een groot deel van de werkzaamheid zit erin of je er al dan niet in gelooft.
Nu spreek ik overigens niet over mensen met een diepe endogene depressie, de mensen die zijn opgenomen in de ggz.
Bij jou lijken er veel redeneren te zijn waardoor je je zo rot voelt en daar gaat een pilletje niet tegen helpen. Een pilletje helpt niet tegen verdriet, dan moet je de oorzaak weg kunnen nemen, er anders mee om leren gaan als dat nodig is en de tijd zijn werk laten doen.
Nu spreek ik overigens niet over mensen met een diepe endogene depressie, de mensen die zijn opgenomen in de ggz.
Bij jou lijken er veel redeneren te zijn waardoor je je zo rot voelt en daar gaat een pilletje niet tegen helpen. Een pilletje helpt niet tegen verdriet, dan moet je de oorzaak weg kunnen nemen, er anders mee om leren gaan als dat nodig is en de tijd zijn werk laten doen.
