Psyche
alle pijlers
Bang voor hartproblemen.
zaterdag 26 september 2015 om 17:21
Hallo iedereen!
Ik ben een vrouw van 24 jaar en heb op mijn 18e een angststoornis gekregen. Dit is een aantal jaren over geweest en het is afgelopen jaar weer teruggekomen. Ik denk dat dit door onzekerheid komt, ook natuurlijk omdat ik geen fijne relatie heb gehad.
Nu ben ik dus elke dag bang voor een hartstilstand, omdat dit elk moment kan gebeuren en dat vind ik heel eng. Ik heb een aantal jaar cognitieve gedragstherapie gedaan, maar dit werkte bij mij niet.
Ik loop nu bij een therapeut en ik volg EMDR therapie. Maandag heb ik mijn eerste sessie en hoop dat dit wel werkt!
Ik ben al bij de cardioloog geweest en mijn hart is in orde en ik probeer dat te accepteren, maar ik blijf bang voor een hartstilstand. Als ik ergens heen moet ben ik bang dat ik op de plek waar ik ben een hartstilstand krijg.
Herkent iemand dit? of heeft iemand hier een positieve gedachte tegenover?
Laat het me alsjeblieft weten want ik wil vanavond lekker stappen, maar ik durf niet.
Liefs Yol
Ik ben een vrouw van 24 jaar en heb op mijn 18e een angststoornis gekregen. Dit is een aantal jaren over geweest en het is afgelopen jaar weer teruggekomen. Ik denk dat dit door onzekerheid komt, ook natuurlijk omdat ik geen fijne relatie heb gehad.
Nu ben ik dus elke dag bang voor een hartstilstand, omdat dit elk moment kan gebeuren en dat vind ik heel eng. Ik heb een aantal jaar cognitieve gedragstherapie gedaan, maar dit werkte bij mij niet.
Ik loop nu bij een therapeut en ik volg EMDR therapie. Maandag heb ik mijn eerste sessie en hoop dat dit wel werkt!
Ik ben al bij de cardioloog geweest en mijn hart is in orde en ik probeer dat te accepteren, maar ik blijf bang voor een hartstilstand. Als ik ergens heen moet ben ik bang dat ik op de plek waar ik ben een hartstilstand krijg.
Herkent iemand dit? of heeft iemand hier een positieve gedachte tegenover?
Laat het me alsjeblieft weten want ik wil vanavond lekker stappen, maar ik durf niet.
Liefs Yol
zaterdag 26 september 2015 om 17:37
Gewoon gaan stappen, de kans dat jij een hartstilstand krijg is werkelijk miniem
Geloof de cardioloog, en verder zou ik wel in therapie gaan voor je angsten
Ik zou denken: oke stel dat ik een hartstilstand krijg dan merk ik dat toch niet meer, dus hoef ik ook geen angst te hebben.. maar goed ik ben nuchter
Geloof de cardioloog, en verder zou ik wel in therapie gaan voor je angsten
Ik zou denken: oke stel dat ik een hartstilstand krijg dan merk ik dat toch niet meer, dus hoef ik ook geen angst te hebben.. maar goed ik ben nuchter
zaterdag 26 september 2015 om 17:38
Hai Yol. Ik bedenk me vaak: wat is het ergste dat er kan gebeuren? In jou geval is dat de hartstilstand. Je bent dus eigenlijk bang om dood te gaan? Waar komt die angst vandaan? Wat denk je dat er gebeurt als je dood gaat? In ieder geval ben je dan 'weg' dus krijg je helemaal niet mee wat er gebeurt als je ergens een hartstilstand krijgt.
Oh, en als je hier bang voor bent moet je juíst uitgaan en genieten van het leven. Je gelooft immers dat het zo voorbij kan zijn.. in werkelijkheid weet jij ook dat dat bijna net zo onwaarschijnlijk is als de loterij winnen. Blijf jezelf dat in ieder geval vertellen!
Oh, en als je hier bang voor bent moet je juíst uitgaan en genieten van het leven. Je gelooft immers dat het zo voorbij kan zijn.. in werkelijkheid weet jij ook dat dat bijna net zo onwaarschijnlijk is als de loterij winnen. Blijf jezelf dat in ieder geval vertellen!
zaterdag 26 september 2015 om 17:40
Ik herken het wel, hoewel het mijn leven niet (meer) beïnvloedt of zo. Maar als je erover nadenkt is het natuurlijk heel eng dat je zo afhankelijk bent van een op natuurlijke wijze ontstane pomp waar je verder helemaal geen invloed op hebt, maar die er dus wel voor kan zorgen dat het allemaal ineens ophoudt. Misschien helpt het je je te bedenken dat je, als het dan toch ineens afgelopen moet zijn, beter op een plek kunt zitten waar je het naar je zin hebt (gehad) dan zielig alleen thuis.
Veel succes maandag, ik hoop dat je er wat aan hebt. En ik hoop ook dat je vanavond een leuke avond hebt. Want je moet natuurlijk gewoon gaan *geeft TO een schop onder haar kont*
Veel succes maandag, ik hoop dat je er wat aan hebt. En ik hoop ook dat je vanavond een leuke avond hebt. Want je moet natuurlijk gewoon gaan *geeft TO een schop onder haar kont*
zaterdag 26 september 2015 om 17:42
Ook gehad, bang voor een hartstilstand, bang om gek te worden, bang om op het station flauw te vallen en door een trein geraakt te worden. Tot het kwartje viel dat ik niet zozeer bang was voor de doemscenario's maar dat ik angst kreeg voor de angst zelf. Het is een sensatie dat door je lijf gaat en je gedachten rijgen er een compleet horrorverhaaltje aan vast en zo kom je in een vicieuze cirkel terecht.
Verder hield ik me vast aan al die keren dat ik ergens bang voor was en het NIET gebeurde. Begon daardoor meer vertrouwen te krijgen in mijn lijf en hoofd en minder vertrouwen in de angst. De grip die angst ooit op me had, heeft het niet meer en ik gun jou hetzelfde!
Verder hield ik me vast aan al die keren dat ik ergens bang voor was en het NIET gebeurde. Begon daardoor meer vertrouwen te krijgen in mijn lijf en hoofd en minder vertrouwen in de angst. De grip die angst ooit op me had, heeft het niet meer en ik gun jou hetzelfde!
zaterdag 26 september 2015 om 17:42
En dat vind ik juist het enge..
Dat ik zo neerval, en dus niks meer merk. Heel stom, maar ben dan bang wat mensen van me vinden.
Die onzekerheid is echt rot, daardoor ben ik hier zo bang voor. Ik probeer eraan te werken maar dat gaat niet zo snel.
Ik wil heel graag alles doen, maar die gedachten houden me tegen en dan voel ik weer wat in me arm, of dan weer op m'n borst.
Maar jullie hebben gelijk, ik moet mezelf moed in blijven praten! Hoop zo dat dit lukt, heb dit nu al zowat een jaar
Dat ik zo neerval, en dus niks meer merk. Heel stom, maar ben dan bang wat mensen van me vinden.
Die onzekerheid is echt rot, daardoor ben ik hier zo bang voor. Ik probeer eraan te werken maar dat gaat niet zo snel.
Ik wil heel graag alles doen, maar die gedachten houden me tegen en dan voel ik weer wat in me arm, of dan weer op m'n borst.
Maar jullie hebben gelijk, ik moet mezelf moed in blijven praten! Hoop zo dat dit lukt, heb dit nu al zowat een jaar
zaterdag 26 september 2015 om 17:44
quote:Fenrir-Greyback schreef op 26 september 2015 @ 17:40:
Ik herken het wel, hoewel het mijn leven niet (meer) beïnvloedt of zo. Maar als je erover nadenkt is het natuurlijk heel eng dat je zo afhankelijk bent van een op natuurlijke wijze ontstane pomp waar je verder helemaal geen invloed op hebt, maar die er dus wel voor kan zorgen dat het allemaal ineens ophoudt. Misschien helpt het je je te bedenken dat je, als het dan toch ineens afgelopen moet zijn, beter op een plek kunt zitten waar je het naar je zin hebt (gehad) dan zielig alleen thuis.
Veel succes maandag, ik hoop dat je er wat aan hebt. En ik hoop ook dat je vanavond een leuke avond hebt. Want je moet natuurlijk gewoon gaan *geeft TO een schop onder haar kont* Dankjewel! Dat is wel een goeie! Beter ergens waar ik het leuk heb, dan zielig in mijn kamer. Die gedachte ga ik blijven herhalen!!
Ik herken het wel, hoewel het mijn leven niet (meer) beïnvloedt of zo. Maar als je erover nadenkt is het natuurlijk heel eng dat je zo afhankelijk bent van een op natuurlijke wijze ontstane pomp waar je verder helemaal geen invloed op hebt, maar die er dus wel voor kan zorgen dat het allemaal ineens ophoudt. Misschien helpt het je je te bedenken dat je, als het dan toch ineens afgelopen moet zijn, beter op een plek kunt zitten waar je het naar je zin hebt (gehad) dan zielig alleen thuis.
Veel succes maandag, ik hoop dat je er wat aan hebt. En ik hoop ook dat je vanavond een leuke avond hebt. Want je moet natuurlijk gewoon gaan *geeft TO een schop onder haar kont* Dankjewel! Dat is wel een goeie! Beter ergens waar ik het leuk heb, dan zielig in mijn kamer. Die gedachte ga ik blijven herhalen!!
zaterdag 26 september 2015 om 17:46
quote:Sensy12 schreef op 26 september 2015 @ 17:42:
Ook gehad, bang voor een hartstilstand, bang om gek te worden, bang om op het station flauw te vallen en door een trein geraakt te worden. Tot het kwartje viel dat ik niet zozeer bang was voor de doemscenario's maar dat ik angst kreeg voor de angst zelf. Het is een sensatie dat door je lijf gaat en je gedachten rijgen er een compleet horrorverhaaltje aan vast en zo kom je in een vicieuze cirkel terecht.
Verder hield ik me vast aan al die keren dat ik ergens bang voor was en het NIET gebeurde. Begon daardoor meer vertrouwen te krijgen in mijn lijf en hoofd en minder vertrouwen in de angst. De grip die angst ooit op me had, heeft het niet meer en ik gun jou hetzelfde!Wat lief van je, en wat fijn voor jou dat die angst geen grip meer op je heeft. Dit geeft mij toch weer een beetje hoop! Ja heb veel fantasie waardoor dat horrorverhaaltje toch wel behoorlijk echt lijkt haha, ken je dat?
Ook gehad, bang voor een hartstilstand, bang om gek te worden, bang om op het station flauw te vallen en door een trein geraakt te worden. Tot het kwartje viel dat ik niet zozeer bang was voor de doemscenario's maar dat ik angst kreeg voor de angst zelf. Het is een sensatie dat door je lijf gaat en je gedachten rijgen er een compleet horrorverhaaltje aan vast en zo kom je in een vicieuze cirkel terecht.
Verder hield ik me vast aan al die keren dat ik ergens bang voor was en het NIET gebeurde. Begon daardoor meer vertrouwen te krijgen in mijn lijf en hoofd en minder vertrouwen in de angst. De grip die angst ooit op me had, heeft het niet meer en ik gun jou hetzelfde!Wat lief van je, en wat fijn voor jou dat die angst geen grip meer op je heeft. Dit geeft mij toch weer een beetje hoop! Ja heb veel fantasie waardoor dat horrorverhaaltje toch wel behoorlijk echt lijkt haha, ken je dat?
zaterdag 26 september 2015 om 17:49
zaterdag 26 september 2015 om 17:50
quote:lolly-pop schreef op 26 september 2015 @ 17:48:
De kans dat je een hartstilstand krijgt is 0,1. De kans dat je een been breekt is veel groter.
Ja en daar gaan mijn gedachten weer, zal ze eens proberen te beschrijven wat ik nu denk!
'Ja maar sommige mensen krijgen een hartstilstand zonder dat ze ooit iets gemerkt hebben, straks zit ik daarbij en is het te laat dat ze me helpen, ik ben bang dat dit bij mij gebeurd'
De kans dat je een hartstilstand krijgt is 0,1. De kans dat je een been breekt is veel groter.
Ja en daar gaan mijn gedachten weer, zal ze eens proberen te beschrijven wat ik nu denk!
'Ja maar sommige mensen krijgen een hartstilstand zonder dat ze ooit iets gemerkt hebben, straks zit ik daarbij en is het te laat dat ze me helpen, ik ben bang dat dit bij mij gebeurd'
zaterdag 26 september 2015 om 17:51
quote:vivajaline schreef op 26 september 2015 @ 17:49:
herkenbaar
ik ben vooral bang dat mensen om me heen een hartstilstand krijgen
waarschijnlijk doordat ik dit heb meegemaakt met mn opa en mn hond
ik hoop dat je emdr werkt. ik wist niet dat dat ook voor angsten gebruikt werd
ik krijg cgt voor mn angstenJa, emdr schijnt beter te werken dan cgt. Maar dat moet ik natuurlijk eerst zelf ondervinden, als het werkt bij mij zal ik deze ervaring delen!
herkenbaar
ik ben vooral bang dat mensen om me heen een hartstilstand krijgen
waarschijnlijk doordat ik dit heb meegemaakt met mn opa en mn hond
ik hoop dat je emdr werkt. ik wist niet dat dat ook voor angsten gebruikt werd
ik krijg cgt voor mn angstenJa, emdr schijnt beter te werken dan cgt. Maar dat moet ik natuurlijk eerst zelf ondervinden, als het werkt bij mij zal ik deze ervaring delen!
zaterdag 26 september 2015 om 17:52
En of ik dat ken! En daarom is het toch jezelf mentaal - al doe je dat 100000 keer per dag - een schop onder de kont geven. Een 'kappen nu!' stilletjes in jezelf kan soms al de gedachtestroom aan horrors stoppen. Zo deed ik dat soms ook. Dan liep ik op straat en begon de angst (gewoon een sensatie in mijn lichaam) en dan kwamen de gedachten. Zodra ik dat bemerkte dan riep ik mezelf echt streng tot orde. Ik 'greep' mezelf dan vast aan de realiteit. Ik stapte uit mijn hoofd en bleef in het hier nu, ademen, omgeving in me opnemen, voorbijgangers een vriendelijke knik geven of gewoon 'hallo'. In beweging komen wil ook weleens helpen. Met je gedachten bij de handelingen blijven (afwassen bijvoorbeeld) en steeds jezelf tot de realiteit terugroepen als je gedachten je willen overnemen. Hoe vaker je oefent, hoe sterker JIJ wordt en hoe zwakker de grip van angstige gedachten.
zaterdag 26 september 2015 om 17:54
quote:Yolanda244 schreef op 26 september 2015 @ 17:49:
[...]
Daar heb ik mezelf nooit een antwoord op kunnen geven. Ik heb echt geen idee wat ze dan zouden moeten denken....Bang dat je hun feestje verpest met je stomme hartstilstand of zo? Geloof me, de meeste mensen die als 'toeschouwer' zoiets meemaken zijn wel even behoorlijk onder de indruk, maar ze nemen het slachtoffer heus niks kwalijk. En een week later gaan ze weer vrolijk naar de kroeg. Een andere kroeg misschien vanwege de herinnering, maar hun leven gaat door. En dan heb je natuurlijk ook nog de categorie lieden die wel oprecht boos worden, maar die sporen gewoon niet.
[...]
Daar heb ik mezelf nooit een antwoord op kunnen geven. Ik heb echt geen idee wat ze dan zouden moeten denken....Bang dat je hun feestje verpest met je stomme hartstilstand of zo? Geloof me, de meeste mensen die als 'toeschouwer' zoiets meemaken zijn wel even behoorlijk onder de indruk, maar ze nemen het slachtoffer heus niks kwalijk. En een week later gaan ze weer vrolijk naar de kroeg. Een andere kroeg misschien vanwege de herinnering, maar hun leven gaat door. En dan heb je natuurlijk ook nog de categorie lieden die wel oprecht boos worden, maar die sporen gewoon niet.
zaterdag 26 september 2015 om 17:55
quote:Sensy12 schreef op 26 september 2015 @ 17:52:
En of ik dat ken! En daarom is het toch jezelf mentaal - al doe je dat 100000 keer per dag - een schop onder de kont geven. Een 'kappen nu!' stilletjes in jezelf kan soms al de gedachtestroom aan horrors stoppen. Zo deed ik dat soms ook. Dan liep ik op straat en begon de angst (gewoon een sensatie in mijn lichaam) en dan kwamen de gedachten. Zodra ik dat bemerkte dan riep ik mezelf echt streng tot orde. Ik 'greep' mezelf dan vast aan de realiteit. Ik stapte uit mijn hoofd en bleef in het hier nu, ademen, omgeving in me opnemen, voorbijgangers een vriendelijke knik geven of gewoon 'hallo'. In beweging komen wil ook weleens helpen. Met je gedachten bij de handelingen blijven (afwassen bijvoorbeeld) en steeds jezelf tot de realiteit terugroepen als je gedachten je willen overnemen. Hoe vaker je oefent, hoe sterker JIJ wordt en hoe zwakker de grip van angstige gedachten.
Dat ga ik eens proberen vanavond! Tuurlijk is het oefenen, maar ik ga ermee beginnen.
Als ik het zo lees, heeft het bij jou erg geholpen en ik sta erg open om dingen te proberen.
Dankjewel!
En of ik dat ken! En daarom is het toch jezelf mentaal - al doe je dat 100000 keer per dag - een schop onder de kont geven. Een 'kappen nu!' stilletjes in jezelf kan soms al de gedachtestroom aan horrors stoppen. Zo deed ik dat soms ook. Dan liep ik op straat en begon de angst (gewoon een sensatie in mijn lichaam) en dan kwamen de gedachten. Zodra ik dat bemerkte dan riep ik mezelf echt streng tot orde. Ik 'greep' mezelf dan vast aan de realiteit. Ik stapte uit mijn hoofd en bleef in het hier nu, ademen, omgeving in me opnemen, voorbijgangers een vriendelijke knik geven of gewoon 'hallo'. In beweging komen wil ook weleens helpen. Met je gedachten bij de handelingen blijven (afwassen bijvoorbeeld) en steeds jezelf tot de realiteit terugroepen als je gedachten je willen overnemen. Hoe vaker je oefent, hoe sterker JIJ wordt en hoe zwakker de grip van angstige gedachten.
Dat ga ik eens proberen vanavond! Tuurlijk is het oefenen, maar ik ga ermee beginnen.
Als ik het zo lees, heeft het bij jou erg geholpen en ik sta erg open om dingen te proberen.
Dankjewel!
zaterdag 26 september 2015 om 17:56
quote:Fenrir-Greyback schreef op 26 september 2015 @ 17:54:
[...]
Bang dat je hun feestje verpest met je stomme hartstilstand of zo? Geloof me, de meeste mensen die als 'toeschouwer' zoiets meemaken zijn wel even behoorlijk onder de indruk, maar ze nemen het slachtoffer heus niks kwalijk. En een week later gaan ze weer vrolijk naar de kroeg. Een andere kroeg misschien vanwege de herinnering, maar hun leven gaat door. En dan heb je natuurlijk ook nog de categorie lieden die wel oprecht boos worden, maar die sporen gewoon niet.Ja precies zoiets. Jij kunt het nog beter omschrijven dan ik zelf haha. Ja ik probeer mezelf gewoon gerust te stellen dat die kans niet heel groot is, maar is nog wel eens lastig.
[...]
Bang dat je hun feestje verpest met je stomme hartstilstand of zo? Geloof me, de meeste mensen die als 'toeschouwer' zoiets meemaken zijn wel even behoorlijk onder de indruk, maar ze nemen het slachtoffer heus niks kwalijk. En een week later gaan ze weer vrolijk naar de kroeg. Een andere kroeg misschien vanwege de herinnering, maar hun leven gaat door. En dan heb je natuurlijk ook nog de categorie lieden die wel oprecht boos worden, maar die sporen gewoon niet.Ja precies zoiets. Jij kunt het nog beter omschrijven dan ik zelf haha. Ja ik probeer mezelf gewoon gerust te stellen dat die kans niet heel groot is, maar is nog wel eens lastig.
zaterdag 26 september 2015 om 17:57
quote:Yolanda244 schreef op 26 september 2015 @ 17:50:
[...]
Ja en daar gaan mijn gedachten weer, zal ze eens proberen te beschrijven wat ik nu denk!
'Ja maar sommige mensen krijgen een hartstilstand zonder dat ze ooit iets gemerkt hebben, straks zit ik daarbij en is het te laat dat ze me helpen, ik ben bang dat dit bij mij gebeurd'
:(Aan de andere kant is het natuurlijk ook wel een fijn idee dat je er verder niks meer van merkt. Doodgaan is nou eenmaal een onvermijdelijk gevolg van leven, maar als ik mag kiezen sterf ik toch echt liever aan een onverwachte hartstilstand dan aan een slopende ziekte of zo.
[...]
Ja en daar gaan mijn gedachten weer, zal ze eens proberen te beschrijven wat ik nu denk!
'Ja maar sommige mensen krijgen een hartstilstand zonder dat ze ooit iets gemerkt hebben, straks zit ik daarbij en is het te laat dat ze me helpen, ik ben bang dat dit bij mij gebeurd'
:(Aan de andere kant is het natuurlijk ook wel een fijn idee dat je er verder niks meer van merkt. Doodgaan is nou eenmaal een onvermijdelijk gevolg van leven, maar als ik mag kiezen sterf ik toch echt liever aan een onverwachte hartstilstand dan aan een slopende ziekte of zo.
zaterdag 26 september 2015 om 17:59
quote:Fenrir-Greyback schreef op 26 september 2015 @ 17:57:
[...]
Aan de andere kant is het natuurlijk ook wel een fijn idee dat je er verder niks meer van merkt. Doodgaan is nou eenmaal een onvermijdelijk gevolg van leven, maar als ik mag kiezen sterf ik toch echt liever aan een onverwachte hartstilstand dan aan een slopende ziekte of zo.Ja ik eigenlijk ook inderdaad. Ben ook niet bang voor het dood zijn zelf of wat erna komt. Eerder gewoon dat je je dan ineens vet zwak voelt en je eigenlijk de controle moet weggeven. Maar je hebt gelijk!
[...]
Aan de andere kant is het natuurlijk ook wel een fijn idee dat je er verder niks meer van merkt. Doodgaan is nou eenmaal een onvermijdelijk gevolg van leven, maar als ik mag kiezen sterf ik toch echt liever aan een onverwachte hartstilstand dan aan een slopende ziekte of zo.Ja ik eigenlijk ook inderdaad. Ben ook niet bang voor het dood zijn zelf of wat erna komt. Eerder gewoon dat je je dan ineens vet zwak voelt en je eigenlijk de controle moet weggeven. Maar je hebt gelijk!
zaterdag 26 september 2015 om 18:01
quote:Yolanda244 schreef op 26 september 2015 @ 17:49:
[...]
Daar heb ik mezelf nooit een antwoord op kunnen geven. Ik heb echt geen idee wat ze dan zouden moeten denken....
hetzelfde wat jij zult denken als je een jonge vrouw op straat ziet liggen. : "Jeeetje wat erg, gelukkig ben ik het niet "
En vervolgens ga je over tot de orde van de dag
[...]
Daar heb ik mezelf nooit een antwoord op kunnen geven. Ik heb echt geen idee wat ze dan zouden moeten denken....
hetzelfde wat jij zult denken als je een jonge vrouw op straat ziet liggen. : "Jeeetje wat erg, gelukkig ben ik het niet "
En vervolgens ga je over tot de orde van de dag
zaterdag 26 september 2015 om 18:05
De mooiste dood die een mens zich kan wensen. Ik was ook kapot van verdriet toen mijn vader aan een acute hartstilstand overleed, ik heb niet meer met hem kunnen praten maar stel dat hij door één of andere kl*teziekte een enorme lijdensweg had gehad? Als ik ga hoop ik dat het ook zo gaat, pats-boem-weg. Hoe ik er dan ergens, op straat, in een restaurant, thuis, bij lig zal me een zorg zijn, daar weet ik zelf immers niets meer van.
verba volant, scripta manent.
zaterdag 26 september 2015 om 18:08
quote:Yolanda244 schreef op 26 september 2015 @ 17:59:
[...]
Ja ik eigenlijk ook inderdaad. Ben ook niet bang voor het dood zijn zelf of wat erna komt. Eerder gewoon dat je je dan ineens vet zwak voelt en je eigenlijk de controle moet weggeven. Maar je hebt gelijk!Angst voor controleverlies ja, dat was/is het bij mij ook. Je moet maar vertrouwen op zo'n ingewikkelde vanzelf bewegende klomp spiermassa (want veel meer is een hart niet), en dat kan heel lastig zijn. Ik durfde ook nooit een vliegtuig in of een achtbaan, want stel je voor dat er wat kapot is, weet jij veel. Wat mij een beetje heeft geholpen is visualiseren wat er gebeurt als ik met vliegtuig en al uit de lucht val, of ondersteboven uit het hoogste punt van de looping. Waarschijnlijk ben ik dan in één keer de pijp uit, en dat is wederom verre te verkiezen boven een langzame pijnlijke dood .
[...]
Ja ik eigenlijk ook inderdaad. Ben ook niet bang voor het dood zijn zelf of wat erna komt. Eerder gewoon dat je je dan ineens vet zwak voelt en je eigenlijk de controle moet weggeven. Maar je hebt gelijk!Angst voor controleverlies ja, dat was/is het bij mij ook. Je moet maar vertrouwen op zo'n ingewikkelde vanzelf bewegende klomp spiermassa (want veel meer is een hart niet), en dat kan heel lastig zijn. Ik durfde ook nooit een vliegtuig in of een achtbaan, want stel je voor dat er wat kapot is, weet jij veel. Wat mij een beetje heeft geholpen is visualiseren wat er gebeurt als ik met vliegtuig en al uit de lucht val, of ondersteboven uit het hoogste punt van de looping. Waarschijnlijk ben ik dan in één keer de pijp uit, en dat is wederom verre te verkiezen boven een langzame pijnlijke dood .
zaterdag 26 september 2015 om 18:10
Nee, ik herken het niet zo erg als jij hebt. Ik heb ook een angststoornis, dat ging afgelopen jaar heel goed maar sinds ik weer (te) veel prikkels heb gekregen tijdens vakantie heb ik er nu ook weer meer last van dan ik zou willen.
En ik ben idd ook wel een beetje bang dat dit niet bepaald goed voor mijn hart is, ik heb namelijk erg veel last van hartkloppingen (lees: dagelijks) en dan hoef ik niet eens een paniekaanval te hebben. Dat zit er nu gewoon "in" en dat heb ik eigenlijk wel redelijk geaccepteerd. Ik ben gewoon wat sneller en in ergere mate nerveus voor dingen dan de "normale" persoon, nou pech dan. Ik denk dat het voor mijzelf niet beter wordt dan dit, loop nog wel bij de hypnotherapeute maar persoonlijk denk ik dat het zo blijft met ups en downs. Wat me door zo'n moment heen sleept is de wetenschap dat er niets mis kan gaan zolang ik goed rustig door mijn buik blijf ademen, dat scheelt.
Sterkte, er zijn ergere dingen maar het is enorm vervelend
En ik ben idd ook wel een beetje bang dat dit niet bepaald goed voor mijn hart is, ik heb namelijk erg veel last van hartkloppingen (lees: dagelijks) en dan hoef ik niet eens een paniekaanval te hebben. Dat zit er nu gewoon "in" en dat heb ik eigenlijk wel redelijk geaccepteerd. Ik ben gewoon wat sneller en in ergere mate nerveus voor dingen dan de "normale" persoon, nou pech dan. Ik denk dat het voor mijzelf niet beter wordt dan dit, loop nog wel bij de hypnotherapeute maar persoonlijk denk ik dat het zo blijft met ups en downs. Wat me door zo'n moment heen sleept is de wetenschap dat er niets mis kan gaan zolang ik goed rustig door mijn buik blijf ademen, dat scheelt.
Sterkte, er zijn ergere dingen maar het is enorm vervelend
