Beginnende dementie?
dinsdag 20 december 2016 om 17:08
Mijn zus en ik hebben het vermoeden dat onze moeder in het beginstadium van dementie zit.
Er zijn een aantal zaken voorgevallen, die overeen komen met belangrijke symptomen van het begin/voorstadium.
Nu kan iedereen uiteraard perioden hebben dat men wat vergeetachtig is, mijn moeder is de laatste tijd wel heel erg vergeetachtig. Laatst was mijn zus op bezoek en die vertelde mij dat moeder wel 5 keer (op dezelfde dag) naar de supermarkt is geweest. Ondanks dat ze op pad ging met een boodschappenbriefje kwam ze telkens met andere dingen thuis.
Daarnaast is haar gedrag erg verandert, vroeger was ze de vredelievende vrouw, nu schiet ze gelijk uit haar slof als ze het gevoel heeft dat men haar niet geloofd of als je haar betrapt op een leugen. Ze liegt ook veel (dat heeft ze altijd al gedaan), maar het lijkt er nu meer op dat ze smoesjes verzint om bepaalde zaken te verbloemen. Ze weet overigens wel dat de kraan/gas o.i.d. is vergeten uit de draaien of dat iets is kwijtgeraakt, maar ze geeft standaard mijn vader de schuld (of iemand anders als dat meer in haar voordeel werkt).
Ondanks het een gevoelig onderwerp is, hebben we toch geprobeerd om er over te praten met mijn vader, onder het mom: wat als?...Mijn vader is enerzijds bezorgd, maar anderzijds wuift hij het ook weg, want hij is bang voor de toekomst. Hij is een stuk ouder dan mijn moeder en bang dat hij zijn huis uit moet omdat hij niet/nauwelijks voor zichzelf kan zorgen..
Mijn moeder daarentegen, die vindt dat aan haar niets mankeert, wel spreekt ze hardop uit dat ze mijn vader hard achteruit ziet gaan. Maar beiden weigeren echter om naar de huisarts te gaan...
Tja, wat nu?
Hebben jullie raad/advies/ervaringen hiermee?
Er zijn een aantal zaken voorgevallen, die overeen komen met belangrijke symptomen van het begin/voorstadium.
Nu kan iedereen uiteraard perioden hebben dat men wat vergeetachtig is, mijn moeder is de laatste tijd wel heel erg vergeetachtig. Laatst was mijn zus op bezoek en die vertelde mij dat moeder wel 5 keer (op dezelfde dag) naar de supermarkt is geweest. Ondanks dat ze op pad ging met een boodschappenbriefje kwam ze telkens met andere dingen thuis.
Daarnaast is haar gedrag erg verandert, vroeger was ze de vredelievende vrouw, nu schiet ze gelijk uit haar slof als ze het gevoel heeft dat men haar niet geloofd of als je haar betrapt op een leugen. Ze liegt ook veel (dat heeft ze altijd al gedaan), maar het lijkt er nu meer op dat ze smoesjes verzint om bepaalde zaken te verbloemen. Ze weet overigens wel dat de kraan/gas o.i.d. is vergeten uit de draaien of dat iets is kwijtgeraakt, maar ze geeft standaard mijn vader de schuld (of iemand anders als dat meer in haar voordeel werkt).
Ondanks het een gevoelig onderwerp is, hebben we toch geprobeerd om er over te praten met mijn vader, onder het mom: wat als?...Mijn vader is enerzijds bezorgd, maar anderzijds wuift hij het ook weg, want hij is bang voor de toekomst. Hij is een stuk ouder dan mijn moeder en bang dat hij zijn huis uit moet omdat hij niet/nauwelijks voor zichzelf kan zorgen..
Mijn moeder daarentegen, die vindt dat aan haar niets mankeert, wel spreekt ze hardop uit dat ze mijn vader hard achteruit ziet gaan. Maar beiden weigeren echter om naar de huisarts te gaan...
Tja, wat nu?
Hebben jullie raad/advies/ervaringen hiermee?
dinsdag 20 december 2016 om 18:28
quote:nursy schreef op 20 december 2016 @ 17:46:
[...]
De huisartsen die ik heb meegemaakt gooien de deur dicht en bespreken niets over cliënten met andere zonder hun medeweten. Wellicht een bepaald type arts dan?De huisarts hoeft alleen informatie te ontvangen, niet te geven. Dat kan dus prima binnen de geheimhouding.
[...]
De huisartsen die ik heb meegemaakt gooien de deur dicht en bespreken niets over cliënten met andere zonder hun medeweten. Wellicht een bepaald type arts dan?De huisarts hoeft alleen informatie te ontvangen, niet te geven. Dat kan dus prima binnen de geheimhouding.