Psyche
alle pijlers
Begravenis: kist open/dicht?
vrijdag 7 juni 2013 om 10:14
Alinga, ik denk dat een open kist waar je lans moet en een kruisteken boven moet maken, JUIST akeliger is voor mensen die de overledene nauwelijks kenden. Als het om je eigen dierbare gaat, dan "kijk" je anders, denk ik.
Ik heb foto's gemaakt van mijn vader, net na het opbaren. Ik vond hem er toen prachtig uitzien. Vorige week kwam ik per ongeluk langs die foto's, en vond het ineens eng. Niet mijn vader. Maar op dat moment vond ik hem prachtig, ik denk omdat zo kort na overlijden (waar ik bij was, ik hield hem vast) de liefde volop door je lichaam stroomt ofzo. Althans, zo verklaar ik voor mezelf het feit dat ik ineens schrok van die foto's. Ik denk dat buitenstaanders zagen wat ik pas zag toen ik weken later de foto's bekeek: een erg dode man. En ik kan me best voorstellen dat dat akelig is.
Ik heb foto's gemaakt van mijn vader, net na het opbaren. Ik vond hem er toen prachtig uitzien. Vorige week kwam ik per ongeluk langs die foto's, en vond het ineens eng. Niet mijn vader. Maar op dat moment vond ik hem prachtig, ik denk omdat zo kort na overlijden (waar ik bij was, ik hield hem vast) de liefde volop door je lichaam stroomt ofzo. Althans, zo verklaar ik voor mezelf het feit dat ik ineens schrok van die foto's. Ik denk dat buitenstaanders zagen wat ik pas zag toen ik weken later de foto's bekeek: een erg dode man. En ik kan me best voorstellen dat dat akelig is.
vrijdag 7 juni 2013 om 10:17
quote:janna1986 schreef op 06 juni 2013 @ 23:23:
Was de kist echt zo in your face geplaatst? Meestal hebben ze een apart hoekje of nisje waar die staat...?
Ik ben een keer gaan condoleren bij het overlijden van de vader van een vriendin. Na afloop stond ik buiten even te praten met een paar mensen en die zeiden. Wat lag hij er mooi bij, hè?
En ik: Huh, waar???
Ik had de hele man niet zien liggen in zijn nisje, en was er zo aan voorbij gelopen .
Was de kist echt zo in your face geplaatst? Meestal hebben ze een apart hoekje of nisje waar die staat...?
Ik ben een keer gaan condoleren bij het overlijden van de vader van een vriendin. Na afloop stond ik buiten even te praten met een paar mensen en die zeiden. Wat lag hij er mooi bij, hè?
En ik: Huh, waar???
Ik had de hele man niet zien liggen in zijn nisje, en was er zo aan voorbij gelopen .
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
vrijdag 7 juni 2013 om 10:19
Ga er maar vanuit dat de kist gewoon open is. Ook omdat er waarschijnlijk nabestaanden komen die gisteren niet zijn geweest. Bij de crematie van mijn moeder lag ze de hele week opgebaard in een familiekamer waar alleen wij de sleutel van hadden en zo zelf de regie hadden wie er wel bij konden en wie niet, tijdens het afscheid was de kist dicht.
Maar je kan het toch gewoon aan je vriend vragen of de kist open is. Er zijn heel veel mensen die het niet prettig vinden om te kijken namelijk. Daar is niets raars aan.
Vorig jaar hebben we de tante van mijn vriend weggebracht. Ik ben niet eens de zaal in geweest voor de dienst. Ten eerste draaide ze gelijk een nummer die bij mijn moeder werd gedraaid, die een jaar eerder overleed. En ten tweede stonk het daar zo enorm naar de dood dat ik er onpasselijk van werd. Ik kon het gewoon niet, ik heb aan het begin van de begraafplaats in een tentje koffie gedronken en gewacht op mijn vriend. Die mij niets kwalijk nam, wat ik hiermee wil zeggen niets moet en alles mag tijdens zo een dag. Het is niet de bedoeling dat je er een trauma aan overhoud.
Maar je kan het toch gewoon aan je vriend vragen of de kist open is. Er zijn heel veel mensen die het niet prettig vinden om te kijken namelijk. Daar is niets raars aan.
Vorig jaar hebben we de tante van mijn vriend weggebracht. Ik ben niet eens de zaal in geweest voor de dienst. Ten eerste draaide ze gelijk een nummer die bij mijn moeder werd gedraaid, die een jaar eerder overleed. En ten tweede stonk het daar zo enorm naar de dood dat ik er onpasselijk van werd. Ik kon het gewoon niet, ik heb aan het begin van de begraafplaats in een tentje koffie gedronken en gewacht op mijn vriend. Die mij niets kwalijk nam, wat ik hiermee wil zeggen niets moet en alles mag tijdens zo een dag. Het is niet de bedoeling dat je er een trauma aan overhoud.
vrijdag 7 juni 2013 om 12:46
Zo kort geleden Miss. Veel sterkte gewenst, ik hoop dat je fijne mensen hebt om mee te praten .
Ik vond bij mijn vader het sluiten van de kist en het weglopen bij het graf de twee moeilijkste dingen. Hartverscheurend. Zijn kist was dicht tijdens de dienst. De dagen ervoor lag hij op een koelbed in de woonkamer. Meestal bij begrafenissen die ik heb meegemaakt was de kist dicht en was er een condoleance avond daarvoor met open kist.
Ik vond het trouwens mooi om te lezen Fashionvictim, hoe jullie dat doen. Klinkt heel fijn.
Ik vond bij mijn vader het sluiten van de kist en het weglopen bij het graf de twee moeilijkste dingen. Hartverscheurend. Zijn kist was dicht tijdens de dienst. De dagen ervoor lag hij op een koelbed in de woonkamer. Meestal bij begrafenissen die ik heb meegemaakt was de kist dicht en was er een condoleance avond daarvoor met open kist.
Ik vond het trouwens mooi om te lezen Fashionvictim, hoe jullie dat doen. Klinkt heel fijn.
vrijdag 7 juni 2013 om 14:54
quote:Lughnasadh schreef op 07 juni 2013 @ 07:51:
Ik heb tot nu toe twee diensten met dichte kist meegemaakt. De ene oma wilde geen open kist, bij mijn zwager was de dienst naast het graf op het kerkhof zelf en was de kist eerder door mijn zus en haar zwager en schoonzus gedicht.
Mijn andere oma is vorige week gecremeerd. Onze kinderen waren voor het eerst mee naar een uitvaart(de jongste is 6) en ze mochten zelf kiezen of ze overgrootoma nog wilden zien. Eentje wilde niet, die heeft zich wat afzijdig gehouden, de rest wel. Ze vonden het niet eng, de huilende familie was indrukwekkender. Zij zagen het niet, maar oma was al een week dood en ze begon inmiddels wel tekenen van verval te tonen, ik weet niet of ik het zo had gedaan.
Mijn dochter van 6 bleef maar in de veronderstelling verkeren dat wij oma zelf de oven in gingen schuiven, ook al was er verschillende keren gezegd dat de mensen van het uitvaartcentrum dat zouden doen. Dus toen de kist in de aula naar beneden zakte zag je haar bijzonder geinteresseerd naar beneden kijken, in de hoop een soort vagevuur te kunnen zien.
Dat laten zakken van de kist is ook een keus, dit doe je wel of niet in het bijzijn van alle aanwezigen.
Ik heb ook eens meegemaakt met een crematie dat de familie bleef zitten en de aanwezigen als eersten langs de kist naar buiten liepen.
Het is maar net welke keuze je maakt. Nu moet ik er wel bij zeggen dat er tegenwoordig meer kan en mag.
Het is niet meer zo ouderwets allemaal.
Ik heb tot nu toe twee diensten met dichte kist meegemaakt. De ene oma wilde geen open kist, bij mijn zwager was de dienst naast het graf op het kerkhof zelf en was de kist eerder door mijn zus en haar zwager en schoonzus gedicht.
Mijn andere oma is vorige week gecremeerd. Onze kinderen waren voor het eerst mee naar een uitvaart(de jongste is 6) en ze mochten zelf kiezen of ze overgrootoma nog wilden zien. Eentje wilde niet, die heeft zich wat afzijdig gehouden, de rest wel. Ze vonden het niet eng, de huilende familie was indrukwekkender. Zij zagen het niet, maar oma was al een week dood en ze begon inmiddels wel tekenen van verval te tonen, ik weet niet of ik het zo had gedaan.
Mijn dochter van 6 bleef maar in de veronderstelling verkeren dat wij oma zelf de oven in gingen schuiven, ook al was er verschillende keren gezegd dat de mensen van het uitvaartcentrum dat zouden doen. Dus toen de kist in de aula naar beneden zakte zag je haar bijzonder geinteresseerd naar beneden kijken, in de hoop een soort vagevuur te kunnen zien.
Dat laten zakken van de kist is ook een keus, dit doe je wel of niet in het bijzijn van alle aanwezigen.
Ik heb ook eens meegemaakt met een crematie dat de familie bleef zitten en de aanwezigen als eersten langs de kist naar buiten liepen.
Het is maar net welke keuze je maakt. Nu moet ik er wel bij zeggen dat er tegenwoordig meer kan en mag.
Het is niet meer zo ouderwets allemaal.
There's nothing fair in this world,there's nothing sure in this world,there is nothing pure,so you better look for something left in this world.
vrijdag 7 juni 2013 om 15:08
Mijn vader overleed 21 maart jl. Wij hebben ervoor gekozen hem niet op te baren, maar een uur voor de plechtigheid met naaste familie en zijn beste vrienden afscheid te nemen met open kist. Die kist stond achter een kamerscherm, zodat niemand onverwacht geconfronteerd werd met het lichaam van mijn vader. Het was dus een heel duidelijke keus; wel of niet afscheid gaan nemen. De kist dichtmaken hebben we met alleen mamma, kinderen en kleinkinderen gedaan. We hebben de kist bij de plechtigheid dicht opgesteld naast de lessenaar en de kist bij de begrafenis half laten zakken.
Een maand later overleed mijn moeder. We hebben ook haar niet opgebaard, en ook bij haar hebben we de een uur voor de plechtigheid afscheid van haar genomen met open kist, ook weer afgeschermd. Bij de plechtigheid was ook haar dichte kist opgesteld naast de sprekers en wij hebben ervoor gekozen haar daar te laten totdat de hele zaal leeg was. Wij de kinderen en 'schoon'kinderen, hebben haar toen naar de lift achterin gedragen en alleen in het bijzijn van ons is zij toen afgedaald naar het crematorium.
Er zijn zo te lezen zoveel variaties, en in de kist kijken lijkt me een keuze. Bijna alle gelegenheden lenen zich ervoor om gewoon niet die kant op te kijken. Ongelukjes gebeuren, zoals bij onze zoon die echt opa niet wilde zien. Hij ving per ongeluk een glimp op toen we de kist gingen sluiten en het bloemstuk dat voor de kist stond werd weggehaald. Die blokkeerde eerst zijn zicht maar helaas is dat dus even misgegaan. Let dus op met kinderen....
Sterkte morgen!
Een maand later overleed mijn moeder. We hebben ook haar niet opgebaard, en ook bij haar hebben we de een uur voor de plechtigheid afscheid van haar genomen met open kist, ook weer afgeschermd. Bij de plechtigheid was ook haar dichte kist opgesteld naast de sprekers en wij hebben ervoor gekozen haar daar te laten totdat de hele zaal leeg was. Wij de kinderen en 'schoon'kinderen, hebben haar toen naar de lift achterin gedragen en alleen in het bijzijn van ons is zij toen afgedaald naar het crematorium.
Er zijn zo te lezen zoveel variaties, en in de kist kijken lijkt me een keuze. Bijna alle gelegenheden lenen zich ervoor om gewoon niet die kant op te kijken. Ongelukjes gebeuren, zoals bij onze zoon die echt opa niet wilde zien. Hij ving per ongeluk een glimp op toen we de kist gingen sluiten en het bloemstuk dat voor de kist stond werd weggehaald. Die blokkeerde eerst zijn zicht maar helaas is dat dus even misgegaan. Let dus op met kinderen....
Sterkte morgen!
maandag 10 juni 2013 om 17:54
In onze cultuur doen we zo krampachtig ons best om de dood uit ons leven te weren, dat we er geen raad meer mee weten als die toch komt. Toch is het gewoon een deel van het leven. Het zij zo. Probeer er niet van weg te lopen. Juist als je er een nare ervaring mee hebt is het beter om te leren dat het niet altijd zo gaat. De meeste mensen zien er niet eng uit als ze zijn overleden. Wel anders.
dinsdag 11 juni 2013 om 16:55
quote:Pyridine schreef op 10 juni 2013 @ 17:54:
In onze cultuur doen we zo krampachtig ons best om de dood uit ons leven te weren, dat we er geen raad meer mee weten als die toch komt. Toch is het gewoon een deel van het leven. Het zij zo. Probeer er niet van weg te lopen. Juist als je er een nare ervaring mee hebt is het beter om te leren dat het niet altijd zo gaat. De meeste mensen zien er niet eng uit als ze zijn overleden. Wel anders.
Dat ervaar ik ook. En ook hoe mensen eruit zien. Mijn vader zeg er meteen na het overlijden al dood uit. Ik zag de ziel uit zijn lichaam vertrekken bij zijn sterven. Mijn moeder heeft er nooit dood uitgezien. Ik heb ze beiden zelf verzorgd en in de kist gelegd, en bij beiden was dat heel verschillend. Mijn moeder zag er na 5 dagen nog uit alsof ze een dutje deed. Heel apart. IJskoud, maar toch niet dood.
Het kan dus heel verschillend zijn, want al zag mijn vader er dood uit, ik heb dat beeld niet op mijn netvlies staan zoals mensen weleens beweren. en dat hoor ik van meer mensen; dat beeld vervaagt en het beeld van hoe het daarvoor was komt terug.
In onze cultuur doen we zo krampachtig ons best om de dood uit ons leven te weren, dat we er geen raad meer mee weten als die toch komt. Toch is het gewoon een deel van het leven. Het zij zo. Probeer er niet van weg te lopen. Juist als je er een nare ervaring mee hebt is het beter om te leren dat het niet altijd zo gaat. De meeste mensen zien er niet eng uit als ze zijn overleden. Wel anders.
Dat ervaar ik ook. En ook hoe mensen eruit zien. Mijn vader zeg er meteen na het overlijden al dood uit. Ik zag de ziel uit zijn lichaam vertrekken bij zijn sterven. Mijn moeder heeft er nooit dood uitgezien. Ik heb ze beiden zelf verzorgd en in de kist gelegd, en bij beiden was dat heel verschillend. Mijn moeder zag er na 5 dagen nog uit alsof ze een dutje deed. Heel apart. IJskoud, maar toch niet dood.
Het kan dus heel verschillend zijn, want al zag mijn vader er dood uit, ik heb dat beeld niet op mijn netvlies staan zoals mensen weleens beweren. en dat hoor ik van meer mensen; dat beeld vervaagt en het beeld van hoe het daarvoor was komt terug.
dinsdag 11 juni 2013 om 17:06
quote:MocyMoos schreef op 07 juni 2013 @ 00:32:
Het eerste jaar na zijn dood zag ik hem steeds zo voor me, ik wist niet meer hoe hij er bij leven uitzag. Nu na zoveel jaren gelukkig weer wel en herinner ik me hem zoals hij was.
Het kan dus een enorme impact hebben.
Dit had ik precies zo met mijn vader. Na een jaar zag ik hem weer levend voor me. Niet het lijk in de kist. Zou hij zelf ook niet fijn gevonden hebben.
Ik ben ook ijdel en wil invloed hebben op hoe ik eruit zie. Dat heb je niet als je dood bent. Dus geen gegluur graag en zeker geen kist, gruwelijke dingen. Verder is het aan de nabestaanden, want die moeten maar doen wat ze willen eigenlijk.
Het eerste jaar na zijn dood zag ik hem steeds zo voor me, ik wist niet meer hoe hij er bij leven uitzag. Nu na zoveel jaren gelukkig weer wel en herinner ik me hem zoals hij was.
Het kan dus een enorme impact hebben.
Dit had ik precies zo met mijn vader. Na een jaar zag ik hem weer levend voor me. Niet het lijk in de kist. Zou hij zelf ook niet fijn gevonden hebben.
Ik ben ook ijdel en wil invloed hebben op hoe ik eruit zie. Dat heb je niet als je dood bent. Dus geen gegluur graag en zeker geen kist, gruwelijke dingen. Verder is het aan de nabestaanden, want die moeten maar doen wat ze willen eigenlijk.
dinsdag 11 juni 2013 om 17:26
Bij mijn ene opa was het met een open kist. Hij is ook de enige die ik wel dood nog heb gezien. Volgens mijn moeder zag hij er beter uit dan toen hij ziek in bed lag. Van toen hij ziek in bed lag heb ik echt een heel naar beeld, dus hem in de kist zien was heel fijn. Het zag er net zo uit als hij voor zijn ziekte deed. De kist was open tijdens de dienst.
Mijn andere opa heb ik niet willen zien nadat hij dood was. Mijn laatste beeld van hem was nog vrolijk pratend in zijn stoel en dat wilde ook zo houden. Bij de begrafenis was de kist gesloten.
Ook bij mijn oma en een goede vriendin van mijn moeder waren de kisten gesloten en die wilde ik ook niet dood zien omdat ik nog een goede laatste herinnering had.
Mijn andere opa heb ik niet willen zien nadat hij dood was. Mijn laatste beeld van hem was nog vrolijk pratend in zijn stoel en dat wilde ook zo houden. Bij de begrafenis was de kist gesloten.
Ook bij mijn oma en een goede vriendin van mijn moeder waren de kisten gesloten en die wilde ik ook niet dood zien omdat ik nog een goede laatste herinnering had.
dinsdag 11 juni 2013 om 17:30
quote:tokeh schreef op 06 juni 2013 @ 23:16:
Maar naar mijn weten is de kist sluitende zo'n heftig moment en emotioneel, dat je dat niemand in het bijzijn doet van een heleboel mensen in een kerk of verschilt dat echt heel erg? Er staat ook afscheidsdienst.. ik heb nog niet zo vaak een overlijden meegemaakt, vandaar
Je gaat nu alleen maar van jezelf uit, alleen maar van wat jij zou doen. Als ik het niet wil zien, kijk ik er langs, zeg maar. Het allerbelangrijkste is wat de familie/nabestaanden willen, niet wat jij wil. Wat wil je eigenlijk met dit topic? Horen dat die mensen het niet goed hebben gedaan?
Als je zegt dat je hun wensen respecteert, doe dat dan ook gewoon, zonder daar zo veel vraagtekens bij te zetten.
Maar naar mijn weten is de kist sluitende zo'n heftig moment en emotioneel, dat je dat niemand in het bijzijn doet van een heleboel mensen in een kerk of verschilt dat echt heel erg? Er staat ook afscheidsdienst.. ik heb nog niet zo vaak een overlijden meegemaakt, vandaar
Je gaat nu alleen maar van jezelf uit, alleen maar van wat jij zou doen. Als ik het niet wil zien, kijk ik er langs, zeg maar. Het allerbelangrijkste is wat de familie/nabestaanden willen, niet wat jij wil. Wat wil je eigenlijk met dit topic? Horen dat die mensen het niet goed hebben gedaan?
Als je zegt dat je hun wensen respecteert, doe dat dan ook gewoon, zonder daar zo veel vraagtekens bij te zetten.
dinsdag 11 juni 2013 om 17:36
Mijn vader is bijna een jaar geleden overleden. Hij heeft 7 dagen thuis opgebaard gelegen en was ondanks dat hij vreselijk ziek was geweest toonbaar. Alleen de laatste dag dat hij opgebaard lag begonnen zijn ogen te wijken. Hij is maar een uur weggeweest van huis. We (mijn moeder en ik) vonden dat vreselijk, omdat het voelde alsof we hem in de steek lieten en hij had er een hekel aan om alleen te zijn. We zouden hem zelf afleggen, maar hebben dat uiteindelijk niet gedaan omdat we kapot waren na 2 dagen en nachten waken. Hij was binnen een uur weer thuis. Helemaal als zichzelf. We hebben de mensen van de uitvaart op hun hart gedrukt om geen make up op te doen en hem niet te scheren. We (moeder, broer en ik) hebben zijn kist zelf gesloten. Hij wilde niet tentoongesteld worden zoals hij zelf zei, dus niemand heeft hem verder gezien. De kist sluiten was emotioneel, maar ook een mooi ritueel als afsluiting. Ik heb veel foto's van hem gemaakt toen hij lag opgebaard en daar kijk ik nog vaak naar. Dan is het gewoon mijn papa. Alleen een beetje geler en hij lijkt ouder.
dinsdag 11 juni 2013 om 17:36
quote:fashionvictim schreef op 07 juni 2013 @ 00:36:
[...]
Wat erg, je zou toch denken dat degene die de verzorging doet daar rekening mee houdt en iemand alleen opbaart zoals hij ook bij leven gezien wilde worden.
Ik ben het met je eens dat het een enorme impact kan hebben, vooral als dat dus niet goed gedaan wordt. Gelukkig dat dat beeld vervaagd is!
FV, mooie tradities.
Afleggen is echt een kunst, mijn schoonzus doet het vaak (zonder speciale opleiding voor het afleggen, zij is verzorgende in een verpleegtehuis). Ze heeft haar eigen man afgelegd na een zwaar ziekbed, en hij zag er tot mijn verbazing heel erg goed en naturel uit. Ik vond dat prettig: had nog een beeld van een helemaal uitgeteerde man in zijn ziekbed.
[...]
Wat erg, je zou toch denken dat degene die de verzorging doet daar rekening mee houdt en iemand alleen opbaart zoals hij ook bij leven gezien wilde worden.
Ik ben het met je eens dat het een enorme impact kan hebben, vooral als dat dus niet goed gedaan wordt. Gelukkig dat dat beeld vervaagd is!
FV, mooie tradities.
Afleggen is echt een kunst, mijn schoonzus doet het vaak (zonder speciale opleiding voor het afleggen, zij is verzorgende in een verpleegtehuis). Ze heeft haar eigen man afgelegd na een zwaar ziekbed, en hij zag er tot mijn verbazing heel erg goed en naturel uit. Ik vond dat prettig: had nog een beeld van een helemaal uitgeteerde man in zijn ziekbed.
dinsdag 11 juni 2013 om 17:41
Wij hebben de mensen van de uitvaartdienst ook foto's van mijn vader laten zien, zodat ze een goed beeld van hem hadden. Hoe hij eruit zag en wat voor type man het was. Ze schrokken er wel erg van, want hij was heel erg afgevallen en mijn vader was een beer van een kerel toen hij gezond was, maar voor hun beeldvorming was het goed.
woensdag 12 juni 2013 om 09:03
Dank je Mel en Meisje.
Afleggen is een kunst. Inderdaad. En ik vind het jammer dat niet meer mensen dat zelf doen. Als je het door een uitvaartverzorger laat doen wordt het vaak anders dan je het zelf zou doen. Ik ben erg blij dat ik het beide keren zelf heb gedaan.
Het woord 'lijk' is een beetje een harde, Xanluca. het gaat om een dierbare. Ben jij weleens een dierbare verloren? En had je dan het idee dat die dierbare ineens een lijk was geworden?
Afleggen is een kunst. Inderdaad. En ik vind het jammer dat niet meer mensen dat zelf doen. Als je het door een uitvaartverzorger laat doen wordt het vaak anders dan je het zelf zou doen. Ik ben erg blij dat ik het beide keren zelf heb gedaan.
Het woord 'lijk' is een beetje een harde, Xanluca. het gaat om een dierbare. Ben jij weleens een dierbare verloren? En had je dan het idee dat die dierbare ineens een lijk was geworden?
( weet je nog dat je me ooit al die boeken van Oman hebt gestuurd? )
woensdag 12 juni 2013 om 11:53
Om even zo vrij te zijn. Ik denk niet dat xanluca ooit een dierbare heeft verloren. Een overleden dierbare zie je niet als 'een lijk', maar als een dierbare die overleden is. Zo zag ik het in ieder geval. Als ik bij mijn vader's kist stond was het 'gewoon' (het was helemaal niet gewoon natuurlijk) mijn vader die ik zag. Hetzij overleden. Over 8 dagen is het een jaar geleden trouwens. Wat een raar jaar was het en dat ik hem al bijna een jaar niet levend heb gezien vind ik zo gek.
