Bemoeiende ouders

Hoi Marije, soms is het enorm lastig om met je ouders op een goede manier te communiceren. Ik herken dat in het contact met mijn vader. Op de een of andere manier voelt het of het nooit goed genoeg is en ik niet mijn eigen beslissingen mag nemen. Ik ben op mijn 21e uit huis gegaan, toen wel gelijk gaan samenwonen, maar had toen wel al 6 jaar een relatie. Het contact met mijn vader is door de afstand wel beter geworden. Ik kon mijn irritaties beter bedwingen. Ik heb sinds die tijd geleerd om meer vanuit een ik-boodschap over mijn gevoel te praten. Ik probeer niet meer te zeggen: jij hebt ook altijd wat te zeuren, maar: ik heb het gevoel dat je vindt dat ik het niet goed doe terwijl ik mijn best doet en dat maakt me verdrietig. Daarbij probeer ik termen als altijd, nooit, en andere overdrijvingen te vermijden en concreet over het nu te spreken. Soms lukt dat, soms niet. Als het lukt voel ik me daarna echt een beter persoon. Ik begrijp dat andere forummers op een agressieve manier op je reageren en ik denk dat dat komt door een bepaalde houding die je uitstraalt. Ik denk dat dat komt door je frustratie, het zit je blijkbaar erg hoog, maar probeer er op te letten. Als je je eigen bijdragen leest begrijp je misschien wat ik bedoel.



Ik heb ten opzichte van mijn vader een allergie ontwikkelt waardoor ik vanuit vroeger emotioneel reageer. Ik krijg diezelfde kinderlijke reactie als anderen op een soortgelijke wijze met mij omgaan. Ik had daar last van bij mijn opleiding en werk. Door met een professional te praten heb ik geleerd in te zien dat die persoon niet mijn vader is en dat ik nu andere middelen heb om de situatie aan te gaan dan vroeger. Dit kost veel oefening, maar daardoor ben ik wel enorm geholpen. Misschien helpt jou dat ook.



Ik kan je niet adviseren wat je nu moet doen. Wel zou ik afstand nemen van het thuisfront. Als je niet bij je vriend of schoonouders wilt intrekken en geen geld hebt voor een eigen plekje, kan je misschien bij familie of vriendinnen vragen of je daar welkom bent. Als je het contact met je ouders wilt verbeteren is die afstand echt nodig. Verder kan hulp van buitenaf helpen bij het herstellen van jullie band.



Ik wens je veel succes en wijsheid, en hoop dat je je zelfstandigheid pakt. Ook hoop ik dat je snel zekerheid hebt over je gezondheid en je weer een leuke baan vindt. En natuurlijk dat je in het contact naar anderen toe je weg vindt.

@ meis: Wat herkenbaar zeg wat je zegt! Dat je kinderachtig overkomt bij anderen als je boos bent. Ik had vandaag een gesprek met mijn broer hierover. Hij had mij precies aangegeven dat het om de houding gaat.



TO: ik denk dat wij met frustratie zitten, netals wat meis zegt. En door die boosheid, reageer je dan wat anderen 'kinderachtig' noemen. In mijn andere forums reageer ik ook zo, als ik wordt uitgelachen.



Reageer je zo alleen op je ouders?

@agsa

Jouw reactie eerder vandaag verraadt ook veel van die houding. En wat de inhoud van die post betreft: als je als volwassene bij je ouders blijft wonen om financiële redenen, dan leun je wel degelijk op hen. Op je 23e ben je volwassen en wordt je geacht financieel zelfstandig te zijn.

@dreamwishdo

Je woont pas een jaartje samen. Ik ben erg benieuwd wat jij over 10 jaar zou schrijven.

quote:marjie schreef op 15 november 2012 @ 00:08:

[...]





Me of mijn. Het maakt allemaal niet uit voor dit topic.



Je wil toch serieus genomen worden?

Door volwassenen? En als volwassene behandeld worden?

Dan helpt het wel als je ook je spelling verandert. Nu kom je over als een stampvoetend pubertje van een jaartje of 14.



Overigens, heb je geen vriendinnen die op zichzelf wonen en waar je misschien tijdelijk bij kunt intrekken?

quote:marjie schreef op 14 november 2012 @ 23:53:

[...]



Mijn moeder komt altijd bij mij aankloppen voor geld en spullen, dat is niet andersom.



Eerder werd je al de vraag gesteld of je als 23-jarige thuiswonende een financiële bijdrage levert. Daar geef je geen antwoord op.



Je vindt het wel heel onterecht dat je moeder bij je komt om geld?

Terwijl je een baan en inkomen hebt (had)?

Ook met een laag inkomen kan je een woning toegewezen krijgen via de woningbouwvereniging.

Sta je ingeschreven als woningzoekende bij Woningnet?

Ze hebben vaak ook zgn jongeren of starterswoningen voor mensen tot 30 jaar oud te huur staan.

De eerste woning die ik toegewezen kreeg was ook zo'n starterswoning. Huur was ergens rond de 250euro per maand en g/w/l zat daar voor een deel bij en betaalde daarvoor nog 50euro bij.

Het zal nu vast duurder zijn maar je kan met een laag inkomen wel huren



Wanneer je ziektewet uitkering lager is dan het sociaal minimum kan je toeslag aanvragen.



Verder weet ik niet waarom je thuis zit. Wat je klachten zijn.

Misschien zijn ze met 3 maanden wel over?

Hoe dan ook, het is wel verstandig om open te blijven staan voor (part time) werk.

Je voorkomt daarmee een lelijk gat in je cv en ze zullen bij het UWV dan ook meer geneigd zijn je daadwerkelijk te helpen ipv afdwingen direct weer full time te gaan werken terwijl je dat misschien nog niet aankan.



Ik vind het wel verstandig dat je liever niet bij je schoonouders gaat wonen.

Irritaties ga je toch krijgen, al helemaal wanneer je de hele dag thuis zit.