Psyche
alle pijlers
Ben ik nou gek?
zondag 10 december 2017 om 21:28
Ik hoop op adviezen of meningen, alles is welkom!
Het afgelopen jaar heb ik veel moeite gehad met relaties met personen.. dus niet alleen liefde, maar ook vrienden en met mijn moeder.
Ik ben erg op mezelf, maar wil, net als iedereen, uiteraard wel graag mensen om me heen die gezellig zijn. Het hoeven geen 30 man te zijn, maar misschien 5 mensen die ook energie in mij willen stoppen?
Alleen het afgelopen jaar duw ik eigenlijk meer mensen weg dan dat ik ze aantrek.
Relatie 1:
Zo verloor ik een maand of wat geleden de vriendschap met mijn enige vriendinnetje. Ze vond het erg lastig met mij om te gaan, omdat ik niet op maandag al kon zeggen of ik zaterdag wilde afspreken met haar.. en daarbij was ze erg terughoudend in het mij laten ontmoeten van haar vriend (ze was bang dat hij verliefd werd op me of ik hem wilde afpakken). Ik zou nooit iemands vriend afpakken, komt niet eens in me op. En ik vind het idd lastig om al een week van te voren iets compleet vast te leggen, omdat ik misschien de ochtend van de desbetreffende dag, gewoon even geen zin heb. Maar dat vond ze zo erg, dat het nu klaar is.
Relatie 2:
Ik had een man leren kennen, een jaar mee gedate, maar ik werd maar niet verliefd op hem., terwijl hij (als ik mijn perfecte man moet omschrijven) hij aan alles voldoet. Voor hem was dat heel lastig, omdat hij wel super verliefd was. Echter kon hij wel goed omgaan met mijn ‘eigen dagen’ (dus even niemand om me heen). Alleen stootte ik hem ongeveer elke 3 maanden van me af.
Hij begon in de eerste maand namelijk al over samenwonen en kinderen. Ik heb toen eerlijk gezegd dat ik het daar benauwd van kreeg.. maar dat bleef doorgaan.. tot ik het niet meer trok en ook fysiek afknapte op hem.. we hebben nu nog contact, Maargoed ik kon me dus niet binden aan hem.
Relatie 3:
Mijn moeder, woont sinds kort dicht bij me. Ze weet hoe ik ben, in mezelf gekeerd, verlegen, stil en soms mijn drukke momentjes. Ik zorg erg veel voor anderen, wil dat iedereen happy en gezond is. Mijn deur staat altijd open als iemand me nodig heeft.
Maar, ik ben dus op mezelf, kom soms niet goed uit mijn woorden, sla bijv ook veel op slot. Daarbij komt dat mijn moeder nooit een verzorgde rol heeft gegad in mijn leven, ze gaf geld, maar verder liet ze me alleen. Ze was er in ieder geval niet op de momenten dat ik haar nodig had (en het haar ook zei).
Maar Nu begint ze ineens heel ‘bezorgd’ te doen. Als ik haar hond 45 min uitlaat ipv 15, dan belt ze me 5x achter elkaar, krijg ik10 sms’jes en komt ze me opzoeken buiten. Ze wil continu met me in gesprek, maar dat loopt vaak uit op ruzies want ze denkt alles beter te weten en luistert niet naar wat ik zeg. Ik reageer dan wat geïrriteerd (moet ik ook niet doen), maar dan zegt ze weer dat ik in de war ben etc.
Ik voel me alleen niet in de war.
Ik heb het idee dat ze me probeert te kwetsen om iets van een gevoel van me te krijgen.. maar.. ik heb niet zoveel gevoel voor haar.. (ik verwijt haar nog een hoop denk ik)
Relatie 4:
Mijn beste vriend..
Werkt in een bar en is daar erg druk mee. Wat prima is! Hij heeft in mijn leven tot 3x toe tijdelijk bij mij gewoond, imdat hij anders op straat stond. Ik doe alles voor hem en ik weet , dat als ik m écht nodig heb, hij er ook voor mij is. Als hij bij mij woonde was het altijd een rotzooi.. als ik hem dan vroeg zn troep op te ruimen zei hij ‘ja oh sorry doe ik meteen’. Maar deed hij nooit. Dan ruimde ik het op en was het de volgende dag weer een bende.
De laatste keer, 2 maanden geleden toen hij weer op straat stond, heb ik gezegd dat ik hem niet meer in huis neem (met die reden), ik heb toen bezichtigen geregeld voor hem, omdat hij zelf ‘te druk’ was om iets te zoeken. Via mij heeft hij nu een appartement (ook een klerezooi), maar nooit een bedankje gehad. Het lijkt allemaal vanzelfsprekend.. Parkje zorgt wel voor me. En zo niet dan trek ik aan de bel dat ik het niet leuk vind dat.. blabla.
Alleen nu hoor ik weer weken niets van hem.. dat voelt.. leeg..
——-
Ik werk lekker, ja ik heb moeite met mensen die me vast proberen te houden of hun zin enorm proberen doorte drijven, maar ik lach me elke dag suf op mijn werk en kom heerlijk thuis en lees een boekje of kijk Netflix. Het liefst heb ik nog wat mensen om me heen die ik zo af en toe zie en niet boos worden als ik niet elke minuut reageer op whatsapp (als ik werk app ik niet). Maar het lijkt wel alsof dat niet meer bestaat...
Ben ik nou gek? Zie ik iets over het hoofd?
Ik merk dat er een patroon is.. maar ik zoek het nog buiten mezelf denk ik.. of mss ligt het wel echt buiten mezelf?
Ik weet het niet...
Anyone?
Het afgelopen jaar heb ik veel moeite gehad met relaties met personen.. dus niet alleen liefde, maar ook vrienden en met mijn moeder.
Ik ben erg op mezelf, maar wil, net als iedereen, uiteraard wel graag mensen om me heen die gezellig zijn. Het hoeven geen 30 man te zijn, maar misschien 5 mensen die ook energie in mij willen stoppen?
Alleen het afgelopen jaar duw ik eigenlijk meer mensen weg dan dat ik ze aantrek.
Relatie 1:
Zo verloor ik een maand of wat geleden de vriendschap met mijn enige vriendinnetje. Ze vond het erg lastig met mij om te gaan, omdat ik niet op maandag al kon zeggen of ik zaterdag wilde afspreken met haar.. en daarbij was ze erg terughoudend in het mij laten ontmoeten van haar vriend (ze was bang dat hij verliefd werd op me of ik hem wilde afpakken). Ik zou nooit iemands vriend afpakken, komt niet eens in me op. En ik vind het idd lastig om al een week van te voren iets compleet vast te leggen, omdat ik misschien de ochtend van de desbetreffende dag, gewoon even geen zin heb. Maar dat vond ze zo erg, dat het nu klaar is.
Relatie 2:
Ik had een man leren kennen, een jaar mee gedate, maar ik werd maar niet verliefd op hem., terwijl hij (als ik mijn perfecte man moet omschrijven) hij aan alles voldoet. Voor hem was dat heel lastig, omdat hij wel super verliefd was. Echter kon hij wel goed omgaan met mijn ‘eigen dagen’ (dus even niemand om me heen). Alleen stootte ik hem ongeveer elke 3 maanden van me af.
Hij begon in de eerste maand namelijk al over samenwonen en kinderen. Ik heb toen eerlijk gezegd dat ik het daar benauwd van kreeg.. maar dat bleef doorgaan.. tot ik het niet meer trok en ook fysiek afknapte op hem.. we hebben nu nog contact, Maargoed ik kon me dus niet binden aan hem.
Relatie 3:
Mijn moeder, woont sinds kort dicht bij me. Ze weet hoe ik ben, in mezelf gekeerd, verlegen, stil en soms mijn drukke momentjes. Ik zorg erg veel voor anderen, wil dat iedereen happy en gezond is. Mijn deur staat altijd open als iemand me nodig heeft.
Maar, ik ben dus op mezelf, kom soms niet goed uit mijn woorden, sla bijv ook veel op slot. Daarbij komt dat mijn moeder nooit een verzorgde rol heeft gegad in mijn leven, ze gaf geld, maar verder liet ze me alleen. Ze was er in ieder geval niet op de momenten dat ik haar nodig had (en het haar ook zei).
Maar Nu begint ze ineens heel ‘bezorgd’ te doen. Als ik haar hond 45 min uitlaat ipv 15, dan belt ze me 5x achter elkaar, krijg ik10 sms’jes en komt ze me opzoeken buiten. Ze wil continu met me in gesprek, maar dat loopt vaak uit op ruzies want ze denkt alles beter te weten en luistert niet naar wat ik zeg. Ik reageer dan wat geïrriteerd (moet ik ook niet doen), maar dan zegt ze weer dat ik in de war ben etc.
Ik voel me alleen niet in de war.
Ik heb het idee dat ze me probeert te kwetsen om iets van een gevoel van me te krijgen.. maar.. ik heb niet zoveel gevoel voor haar.. (ik verwijt haar nog een hoop denk ik)
Relatie 4:
Mijn beste vriend..
Werkt in een bar en is daar erg druk mee. Wat prima is! Hij heeft in mijn leven tot 3x toe tijdelijk bij mij gewoond, imdat hij anders op straat stond. Ik doe alles voor hem en ik weet , dat als ik m écht nodig heb, hij er ook voor mij is. Als hij bij mij woonde was het altijd een rotzooi.. als ik hem dan vroeg zn troep op te ruimen zei hij ‘ja oh sorry doe ik meteen’. Maar deed hij nooit. Dan ruimde ik het op en was het de volgende dag weer een bende.
De laatste keer, 2 maanden geleden toen hij weer op straat stond, heb ik gezegd dat ik hem niet meer in huis neem (met die reden), ik heb toen bezichtigen geregeld voor hem, omdat hij zelf ‘te druk’ was om iets te zoeken. Via mij heeft hij nu een appartement (ook een klerezooi), maar nooit een bedankje gehad. Het lijkt allemaal vanzelfsprekend.. Parkje zorgt wel voor me. En zo niet dan trek ik aan de bel dat ik het niet leuk vind dat.. blabla.
Alleen nu hoor ik weer weken niets van hem.. dat voelt.. leeg..
——-
Ik werk lekker, ja ik heb moeite met mensen die me vast proberen te houden of hun zin enorm proberen doorte drijven, maar ik lach me elke dag suf op mijn werk en kom heerlijk thuis en lees een boekje of kijk Netflix. Het liefst heb ik nog wat mensen om me heen die ik zo af en toe zie en niet boos worden als ik niet elke minuut reageer op whatsapp (als ik werk app ik niet). Maar het lijkt wel alsof dat niet meer bestaat...
Ben ik nou gek? Zie ik iets over het hoofd?
Ik merk dat er een patroon is.. maar ik zoek het nog buiten mezelf denk ik.. of mss ligt het wel echt buiten mezelf?
Ik weet het niet...
Anyone?
zondag 10 december 2017 om 21:43
Waarom vind je dat alles op mijn manier moet?Gele_Suikerspin schreef: ↑10-12-2017 21:37Naar de psycholoog.
Stop met het (ongevraagd) voor mensen zorgen.
Verder klink je behoorlijk controlfreakerig. Alles moet op jou manier.
Ik heb namelijk het gevoel dat ik juist niets doe wat ik zelf zou willen.. dat is naar mijn idee nu juist waarom ik afstand houd steeds.. omdat ik over mn eigen grenzen ga steeds.. ik niets ‘mag’ doen op mijn manier..
Maar mss zie ik het verkeerd..
Ik hoor graaf jouw mening..
zondag 10 december 2017 om 21:44
Nogal wisselende vriendschappen/(familie)banden inderdaad.
Die eerste snap ik wel dat ze het contact verbreekt. Hoe bedoel je ik kan geen week van tevoren afspreken want ik weet dan niet of ik er zin in heb? Wat een totale onzin zeg.
Verliefd worden heb je niet in de hand. Snap niet helemaal dat je een jaar lang met iemand date waarop je niet verliefd bent. Zeker als hij wel verliefd is op jou. Niet zo netjes.
Je moeder maakt zich plotseling zorgen? Misschien heeft ze daar wel haar redenen voor. Al eens op een rustig moment gevraagd?
Je vriend die nu niks van zich laat horen tja dat is zeker niet netjes. Je hebt (te) veel voor hem gezorgd en hij neemt dit als vanzelfsprekend aan. Zonde maar daar zou ik mijn energie niet meer in steken.
Wat doe je overdag eigenlijk? Hoe gaat het met collega's of eventueel klasgenoten?
Die eerste snap ik wel dat ze het contact verbreekt. Hoe bedoel je ik kan geen week van tevoren afspreken want ik weet dan niet of ik er zin in heb? Wat een totale onzin zeg.
Verliefd worden heb je niet in de hand. Snap niet helemaal dat je een jaar lang met iemand date waarop je niet verliefd bent. Zeker als hij wel verliefd is op jou. Niet zo netjes.
Je moeder maakt zich plotseling zorgen? Misschien heeft ze daar wel haar redenen voor. Al eens op een rustig moment gevraagd?
Je vriend die nu niks van zich laat horen tja dat is zeker niet netjes. Je hebt (te) veel voor hem gezorgd en hij neemt dit als vanzelfsprekend aan. Zonde maar daar zou ik mijn energie niet meer in steken.
Wat doe je overdag eigenlijk? Hoe gaat het met collega's of eventueel klasgenoten?
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben
zondag 10 december 2017 om 21:56
1e- Ik ben net gewisseld van baan. Daarvoor werkte ik veel wisselende tijden. Soms ook op zaterdagen en dan moest ik last minute afzeggen. Of werkte ik vrijdag tot 8/9 uur en was ik doodop en wilde ik even uitslapen. Soms spraken we door de week af om samen te eten, maar moest ik onverwacht overwerken en moest ik ook afzeggen. Ik snap dat dat verschrikkelijk vervelend is, daarom hadden we afgesproken dat doordeweeks beter niet kon (Ookal wilde ik wel.. Soms ging het niet).IBIopviva schreef: ↑10-12-2017 21:44Nogal wisselende vriendschappen/(familie)banden inderdaad.
Die eerste snap ik wel dat ze het contact verbreekt. Hoe bedoel je ik kan geen week van tevoren afspreken want ik weet dan niet of ik er zin in heb? Wat een totale onzin zeg.
Verliefd worden heb je niet in de hand. Snap niet helemaal dat je een jaar lang met iemand date waarop je niet verliefd bent. Zeker als hij wel verliefd is op jou. Niet zo netjes.
Je moeder maakt zich plotseling zorgen? Misschien heeft ze daar wel haar redenen voor. Al eens op een rustig moment gevraagd?
Je vriend die nu niks van zich laat horen tja dat is zeker niet netjes. Je hebt (te) veel voor hem gezorgd en hij neemt dit als vanzelfsprekend aan. Zonde maar daar zou ik mijn energie niet meer in steken.
Wat doe je overdag eigenlijk? Hoe gaat het met collega's of eventueel klasgenoten?
Soms had ik in het weekend dan, na veel overuren en stress, dan even oplaad tijd nodig in het weekend.. dar bedoel Ik meer.
2e- ik heb na de eerste 3 maanden aangegeven dat ik niet verliefd was en het niet zou worden, niet nu iig. Hij werd daar heel erg boos door en zei dat ik het nooit een kans had gegeven. Dus ik heb toen veel gepraat met hem en probeerde het echt een kans te geven. We hadden het SUPER leuk! We hebben echt een klik, maar nog steeds werd ik niet verliefd, dus een maand of 5 later (8 maanden), na weer een gesprek heb ik het weer gestopt. Toen werd hij weer heel erg boos omdat ik hem weer geen kans had gegeven, ik volgens hem niet zag hoe perfect we waren voor elkaar en nooit meer zo iemand als hij zou vinden en dat ik egoïstisch zou zijn als ik t zou stoppen. Ik heb toen gezegd dat het voelde als Hem aan het lijntje houden.. nou toen had ik t helemaal gedaan natuurlijk. Flinke ruzie.. toch uit elkaar gegaan. Nu nog steeds contact heel af en toe. Want ik geef wel om hem. Hij heeft nu ook geen tijd meer voor een relatie dus de druk is er af. Dat is fijn.
3e- Ze maakt zich zorgen omdat ik met heel veel gezeik weg ben gegaan bij mijn vorige werk. Daar werkte ik voor een man die heel onredelijk was en gewoon niet ok. Dus, mede dankzij haar ben ik daar weg (ik bedank haar daar nog steeds voor). Ik laat haar nu steeds weten hoe fijn ik het heb, ook om haar zorgen te ontnemen.
Maar, zij is nu werkloos, heeft net haar huwelijk stop gezet en ik denk dat ze nu projecteert.. dat het mss juist met haar niet goed gaat.
Maargoed.. doordat er zoveel van dit soort dingen nu gebeuren.. denk ik dat het mss aan mij ligt..
——
Mijn collega’s.. poeh! Ik heb nog nooit zoveel complimentjes gekregen!!
Ik krijg elke x weer te horen hoe blij ze met me zijn, heb in mijn eerste maand al een salaris verhoging gekregen én de vrouw van mijn baas en baas zeggen steeds dat sinds ik daar werk iedereen meer lacht. Ik krijg enorm veel energie van hen! En ik kan met iedereen goed opschieten! Dat lieg ik serieus niet. Ja 1 iemand ietsje minder, maar alsnog lach ik met hem en is de band goed!
maandag 11 december 2017 om 10:44
Het lijkt erop dat je niet goed voor ogen hebt wat jij nou echt wil. Je bent ook niet helder in je grenzen en wanneer je dat dan ineens wel bent dan vinden mensen je (even) niet meer leuk omdat zij dat niet van jou gewend zijn.
Tegen werk kun je ook weleens nee zeggen ik heb al iets gepland. Het zou een beetje raar en ongezond zijn om werk te hebben waarnaast je geen sociaal leven kunt hebben tenzij je geheim agent bij MI5.
Hetzelfde geldt voor je huis. Blijkbaar kun je het compromis niet vinden met familie en vrienden in je huis en heeft bijvoorbeeld die vriend niet genoeg respect voor je. Tijd dus om voor jezelf te beslissen of je nog wel langdurige logies wil. Wellicht is het verstandig om wanneer je het wel doet er van te voren wat regels zijn en wanneer je je daar niet houd dan kun je vertrekken.
Tja mensen zullen mogelijk even teleurgesteld zijn in je houding wanneer je je grenzen aan geeft maar vergeet niet dat zij zichzelf in de meeste gevallen ook op de eerste plaats zetten.
Ik zou proberen om bij beslissingen jezelf even wat bedenk tijd te geven zodat je je prioriteiten en wensen kunt ordenen. Iemand wil bij je logeren: ik moet er even over nadenken ik kom er over 2 dagen op terug. Zo ook met die vriendin: ik moet nog even nadenken over zaterdag. Ik bel je er woensdag over terug...etc. Ondertussen kun je op je werk laten weten dat men in het weekend niet op je hoeft te rekenen.
Tegen werk kun je ook weleens nee zeggen ik heb al iets gepland. Het zou een beetje raar en ongezond zijn om werk te hebben waarnaast je geen sociaal leven kunt hebben tenzij je geheim agent bij MI5.
Hetzelfde geldt voor je huis. Blijkbaar kun je het compromis niet vinden met familie en vrienden in je huis en heeft bijvoorbeeld die vriend niet genoeg respect voor je. Tijd dus om voor jezelf te beslissen of je nog wel langdurige logies wil. Wellicht is het verstandig om wanneer je het wel doet er van te voren wat regels zijn en wanneer je je daar niet houd dan kun je vertrekken.
Tja mensen zullen mogelijk even teleurgesteld zijn in je houding wanneer je je grenzen aan geeft maar vergeet niet dat zij zichzelf in de meeste gevallen ook op de eerste plaats zetten.
Ik zou proberen om bij beslissingen jezelf even wat bedenk tijd te geven zodat je je prioriteiten en wensen kunt ordenen. Iemand wil bij je logeren: ik moet er even over nadenken ik kom er over 2 dagen op terug. Zo ook met die vriendin: ik moet nog even nadenken over zaterdag. Ik bel je er woensdag over terug...etc. Ondertussen kun je op je werk laten weten dat men in het weekend niet op je hoeft te rekenen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 11 december 2017 om 10:50
1. Spreek gewoon met mensen af. Niet willen afspreken omdat je nog niet weet of je zin hebt is ook niet tof.
2. Je was niet verliefd. Kan gebeuren, geef hem zijn leven terug en klaar.
3. Je vult van alles in. Je denkt dat ze bezorgt is om je te kunnen kwetsen. Klinkt echt heel raar.
4. je klinkt echt als high maintenence. Je verwacht dingen en het moet precies zoals jij wil en inderdaad je stoot mensen af met je gedrag en denkwijze.
Ik zou ook gana zeken naar wat hulp om dingen in een ander perspectief te zien.
2. Je was niet verliefd. Kan gebeuren, geef hem zijn leven terug en klaar.
3. Je vult van alles in. Je denkt dat ze bezorgt is om je te kunnen kwetsen. Klinkt echt heel raar.
4. je klinkt echt als high maintenence. Je verwacht dingen en het moet precies zoals jij wil en inderdaad je stoot mensen af met je gedrag en denkwijze.
Ik zou ook gana zeken naar wat hulp om dingen in een ander perspectief te zien.
maandag 11 december 2017 om 10:53
Die relatie is ook een teken van het feit dat je er voor een ander mee door gaat en niet voor jezelf. Je blijft toch niet in een relatie omdat die ander boos wordt wanneer jij het uitmaakt? Gevoelens kun je niet sturen. Nu ontneem je jezelf te kans om iemand tegen te komen op wie je wel verliefd wordt.
Ben je weleens verliefd op iemand geweest?
Ben je weleens verliefd op iemand geweest?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 11 december 2017 om 18:27
Ja.. ik weet t.. maar ik dacht: misschien heb ik hem inderdaad geen kans gegeven.. en dat begin ik aan mezelf te twijfelen..viva-amber schreef: ↑11-12-2017 10:53Die relatie is ook een teken van het feit dat je er voor een ander mee door gaat en niet voor jezelf. Je blijft toch niet in een relatie omdat die ander boos wordt wanneer jij het uitmaakt? Gevoelens kun je niet sturen. Nu ontneem je jezelf te kans om iemand tegen te komen op wie je wel verliefd wordt.
Ben je weleens verliefd op iemand geweest?
Verliefd?
Ja.. toen ik 20 was, mijn 1e en laatste relatie.. dat duurde 3 jaar. Op hem was ik hartstikke gek en had ik totaal geen problemen met op mezelf zijn etc. Hij vond alles ok, net als ik alles ok vind.
Als iemand 1 min van tevoren afzegt bij mij, maakt het niet uit. Ik ben heel..rustig/chill. Wil je uit een vliegtuig springen, doen we dat. Wil je thuis zitten huilen en films kijken, doen we dat. All good..
Ik denk.. nu ik dit alles lees en nadenk over alles.. dat ik misschien gewoon niet goed mijn grenzen aangeef.
Het zijn ook geen gekke of bizarre grenzen, maar ik moet misschien iets meer voor mezelf opkomen..
maandag 11 december 2017 om 18:33
Lucifermiauww schreef: ↑11-12-2017 10:501. Spreek gewoon met mensen af. Niet willen afspreken omdat je nog niet weet of je zin hebt is ook niet tof.
dit zei ik wat kort door de bocht, maar gaf daarna aan dat het meestal met overwerken te maken had
2. Je was niet verliefd. Kan gebeuren, geef hem zijn leven terug en klaar.
3. Je vult van alles in. Je denkt dat ze bezorgt is om je te kunnen kwetsen. Klinkt echt heel raar.
4. je klinkt echt als high maintenence. Je verwacht dingen en het moet precies zoals jij wil en inderdaad je stoot mensen af met je gedrag en denkwijze.
ik denk, en concludeer nu, dat ik juist het tegenovergestelde daarvan ben.Ik doe steeds wat anderen willen en als ik dan 1x iets zeg wat niet bevalt krijg ik de volle laag omdat ze ‘ja en amen’ gewend zijn. Ik wil iedereen happy hebben. Overwerken? Oh ja is goed! Rotopmerkingen? Oh shit something is wrong with me. Je geeft de relatie geen kans? Hup meteen weer braaf tóch doorgaan
Ik zou ook gana zeken naar wat hulp om dingen in een ander perspectief te zien.
maandag 11 december 2017 om 18:53
Wanneer je niet weet wat je wil of wat je grenzen zijn dat kun je ze ook niet aangeven. Het gaat je echt opbreken wanneer je maar klakkeloos blijft doen wat anderen van je willen zonder echt goed na te denken over wat jij wil.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
