Psyche
alle pijlers
BPS
zondag 22 april 2012 om 21:19
En toen was de kogel door de kerk afgelopen week diagnose high level borderline gekregen. Ergens wist ik het zelf al wel als je een beetje rondkijkt op internet herken ik mijzelf helaas in veel punten die genoemd worden. Maar hoe nu verder?
Na de diagnose een beetje stil gevallen en nu zit ik vol vragen. Heb mijn ingelezen in de VERS training en hier sta ik nu ook voor op de wachtlijst. Maar wat kan ik hiervan verwachten? Veel informatie is er niet te vinden op het internet wel voor omstanders maar niet voor mij alszijnde "patient". Is er iets wat ik zelf al kan gaan doen, om dit alles op een rijtje te zetten en weer verder te gaan? (heb over 2 weken weer gesprek met ggz)
Vriend was bij diagnose en verder heb ik het mijn ouders verteld, zij en de ggz man hebben mijn vriend aangegeven dat hij moet nadenken wat hij wil, wil hij verder met mij met de prognose dat ik nooit zo zou kunnen denken als hij doet, de onzekerheid en de jaloezie. Ook dit maakt mij onzeker, ik voel mij niet anders dan voor de diagnose en de borderline is toch maar een klein onderdeel van mij, waarom krijg ik dan het gevoel door de informatie op internet, de reactie van mijn ouders en het feit dat mijn vriend moet nadenken dat ik ineens een ander (slechter) persoon ben geworden? Ik heb mijn leven aardig op de rit, ik woon samen met de leukste man in de wereld, heb werk, heb een sociaal leven alleen ben ik af en toe heel erg bang en uit ik dat op een verkeerde manier, maar moet je mij hierom verlaten?
Daarnaast gelijk de opmerking gekregen van de ggz na te moeten denken over kinderen, bps kan erfelijk zijn en kinderen krijgen kan ook een hele impact hebben. Betekend dit dat ik geen kinderen "mag" krijgen?
Wat ik wil ik met dit topic, ik weet het niet het even van mij afschrijven, het idee dat ik blijkbaar nooit "normaal" zal zijn (uiteraard is normaal ook een relatief begrip) hakt er flink in, daarom hoop ik meer informatie hoe nu verder. Alvast bedankt.
Na de diagnose een beetje stil gevallen en nu zit ik vol vragen. Heb mijn ingelezen in de VERS training en hier sta ik nu ook voor op de wachtlijst. Maar wat kan ik hiervan verwachten? Veel informatie is er niet te vinden op het internet wel voor omstanders maar niet voor mij alszijnde "patient". Is er iets wat ik zelf al kan gaan doen, om dit alles op een rijtje te zetten en weer verder te gaan? (heb over 2 weken weer gesprek met ggz)
Vriend was bij diagnose en verder heb ik het mijn ouders verteld, zij en de ggz man hebben mijn vriend aangegeven dat hij moet nadenken wat hij wil, wil hij verder met mij met de prognose dat ik nooit zo zou kunnen denken als hij doet, de onzekerheid en de jaloezie. Ook dit maakt mij onzeker, ik voel mij niet anders dan voor de diagnose en de borderline is toch maar een klein onderdeel van mij, waarom krijg ik dan het gevoel door de informatie op internet, de reactie van mijn ouders en het feit dat mijn vriend moet nadenken dat ik ineens een ander (slechter) persoon ben geworden? Ik heb mijn leven aardig op de rit, ik woon samen met de leukste man in de wereld, heb werk, heb een sociaal leven alleen ben ik af en toe heel erg bang en uit ik dat op een verkeerde manier, maar moet je mij hierom verlaten?
Daarnaast gelijk de opmerking gekregen van de ggz na te moeten denken over kinderen, bps kan erfelijk zijn en kinderen krijgen kan ook een hele impact hebben. Betekend dit dat ik geen kinderen "mag" krijgen?
Wat ik wil ik met dit topic, ik weet het niet het even van mij afschrijven, het idee dat ik blijkbaar nooit "normaal" zal zijn (uiteraard is normaal ook een relatief begrip) hakt er flink in, daarom hoop ik meer informatie hoe nu verder. Alvast bedankt.
zondag 22 april 2012 om 21:24
Het hakt er zeker in, maar blijf onthouden dat je geen borderline BENT, maar het hebt.
Het is juist fijn als je ouders en vriend je steunen en jouw handleiding en beetje weten om zo jou te behoeden voor domme onnadenkende acties.
Laat het bezinken en over een jaar denk je er misschien heel anders over. Kun je het beter accepteren. En als je echt wilt, en met de goede mensen om je heen, kun jij echt wel een leuke relatie met evt kinderen hebben hoor. Borderline heeft meerdere kanten, het kan namelijk ook heel erg leuk zijn met iemand met borderline. Leuk = Heel Leuk, boos is Heel Boos, etc.
Met jaloezie en onzekerheid hetzelfde verhaal, als jouw vriend ermee om kan gaan is dat heel fijn zo niet dan is je relatie sowieso ten dode opgeschreven.
Sterkte de komende tijd, probeer niet te verdrinken in gedachtes over je ziektebeeld.
Het is juist fijn als je ouders en vriend je steunen en jouw handleiding en beetje weten om zo jou te behoeden voor domme onnadenkende acties.
Laat het bezinken en over een jaar denk je er misschien heel anders over. Kun je het beter accepteren. En als je echt wilt, en met de goede mensen om je heen, kun jij echt wel een leuke relatie met evt kinderen hebben hoor. Borderline heeft meerdere kanten, het kan namelijk ook heel erg leuk zijn met iemand met borderline. Leuk = Heel Leuk, boos is Heel Boos, etc.
Met jaloezie en onzekerheid hetzelfde verhaal, als jouw vriend ermee om kan gaan is dat heel fijn zo niet dan is je relatie sowieso ten dode opgeschreven.
Sterkte de komende tijd, probeer niet te verdrinken in gedachtes over je ziektebeeld.
zondag 22 april 2012 om 21:43
quote:fantastissima schreef op 22 april 2012 @ 21:24:
Het hakt er zeker in, maar blijf onthouden dat je geen borderline BENT, maar het hebt.
Het is juist fijn als je ouders en vriend je steunen en jouw handleiding en beetje weten om zo jou te behoeden voor domme onnadenkende acties.
Laat het bezinken en over een jaar denk je er misschien heel anders over. Kun je het beter accepteren. En als je echt wilt, en met de goede mensen om je heen, kun jij echt wel een leuke relatie met evt kinderen hebben hoor. Borderline heeft meerdere kanten, het kan namelijk ook heel erg leuk zijn met iemand met borderline. Leuk = Heel Leuk, boos is Heel Boos, etc.
Met jaloezie en onzekerheid hetzelfde verhaal, als jouw vriend ermee om kan gaan is dat heel fijn zo niet dan is je relatie sowieso ten dode opgeschreven.
Sterkte de komende tijd, probeer niet te verdrinken in gedachtes over je ziektebeeld.Dankjewel voor je antwoord. Ik voel mij ook meer dan de borderline het is onderdeel van mij maar ik ben zoveel meer. Het is gewoon allemaal even onwennig nu ik ineens een stempel heb, door alle informatie op internet zou je je er bijna naar gaan gedragen en dat wil ik absoluut niet.
Het hakt er zeker in, maar blijf onthouden dat je geen borderline BENT, maar het hebt.
Het is juist fijn als je ouders en vriend je steunen en jouw handleiding en beetje weten om zo jou te behoeden voor domme onnadenkende acties.
Laat het bezinken en over een jaar denk je er misschien heel anders over. Kun je het beter accepteren. En als je echt wilt, en met de goede mensen om je heen, kun jij echt wel een leuke relatie met evt kinderen hebben hoor. Borderline heeft meerdere kanten, het kan namelijk ook heel erg leuk zijn met iemand met borderline. Leuk = Heel Leuk, boos is Heel Boos, etc.
Met jaloezie en onzekerheid hetzelfde verhaal, als jouw vriend ermee om kan gaan is dat heel fijn zo niet dan is je relatie sowieso ten dode opgeschreven.
Sterkte de komende tijd, probeer niet te verdrinken in gedachtes over je ziektebeeld.Dankjewel voor je antwoord. Ik voel mij ook meer dan de borderline het is onderdeel van mij maar ik ben zoveel meer. Het is gewoon allemaal even onwennig nu ik ineens een stempel heb, door alle informatie op internet zou je je er bijna naar gaan gedragen en dat wil ik absoluut niet.
zondag 22 april 2012 om 21:50
Die stempel kan je alleen maar verder helpen in de vorm van hulp en begeleiding, het veranderd niks aan de persoon wie je bent.
En wat betreft kinderen ja het kan erfelijk zijn, je moet nadenken of je een kind dit mee wil geven (bij een ander kan het zich weer veel heftiger uiten en dat weet je nooit van te voren).
Je zou ook altijd nog naar de optie eiceldonatie kunnen kijken wel een kind maar zonder jou eventuele erfelijke genen.
En wat betreft kinderen ja het kan erfelijk zijn, je moet nadenken of je een kind dit mee wil geven (bij een ander kan het zich weer veel heftiger uiten en dat weet je nooit van te voren).
Je zou ook altijd nog naar de optie eiceldonatie kunnen kijken wel een kind maar zonder jou eventuele erfelijke genen.
zondag 22 april 2012 om 22:01
Eens met fantastissima.
Ik doe ook de VERS. Wat je er kan van verwachten is, kort gezegd, dat je dmv een stappenplan inzicht krijgt wat betreft het omhoog lopen van emoties, en wat je zelf kunt doen om anders en beter met deze emoties om te gaan. Het is een intensieve en lange training [18 weken] maar ook erg leerzaam.
Daarnaast blijf je ook 1 keer in de 2 weken contact houden met je therapeut[e], zodat je naast de training ook je ei kwijt kan, of je vragen over de training kan neerleggen.
Als je er echt voor gaat, denk ik dat je er veel aan hebt om deze training te volgen.
Laat het inderdaad maar allemaal even bezinken. Sterkte.
Ik doe ook de VERS. Wat je er kan van verwachten is, kort gezegd, dat je dmv een stappenplan inzicht krijgt wat betreft het omhoog lopen van emoties, en wat je zelf kunt doen om anders en beter met deze emoties om te gaan. Het is een intensieve en lange training [18 weken] maar ook erg leerzaam.
Daarnaast blijf je ook 1 keer in de 2 weken contact houden met je therapeut[e], zodat je naast de training ook je ei kwijt kan, of je vragen over de training kan neerleggen.
Als je er echt voor gaat, denk ik dat je er veel aan hebt om deze training te volgen.
Laat het inderdaad maar allemaal even bezinken. Sterkte.
zondag 22 april 2012 om 22:01
quote:priempje schreef op 22 april 2012 @ 21:50:
Die stempel kan je alleen maar verder helpen in de vorm van hulp en begeleiding, het veranderd niks aan de persoon wie je bent.
En wat betreft kinderen ja het kan erfelijk zijn, je moet nadenken of je een kind dit mee wil geven (bij een ander kan het zich weer veel heftiger uiten en dat weet je nooit van te voren).
Je zou ook altijd nog naar de optie eiceldonatie kunnen kijken wel een kind maar zonder jou eventuele erfelijke genen.Dat zijn nu ook zaken waar ik over aan het nadenken ben, maar ook mijn rol als evt moeder, het is mogelijk dat ik ook mijn kuren krijg waar mijn evtenuele kindje bij is of zelfs door iets wat mijn kindje zou doen. Zelf hou ik mijzelf nu voor dat het ook nog wel vroeg is om hier al een beslissing over te nemen, misschien is er met de VERS training ook nog veel te leren/onder controle te krijgen. Maar de onzekerheid ook ivm mijn partner, hij wil heel graag kinderen, tja hoe dan verder, is er dan nog een verder, die dingen houden mij nu wakker.
Die stempel kan je alleen maar verder helpen in de vorm van hulp en begeleiding, het veranderd niks aan de persoon wie je bent.
En wat betreft kinderen ja het kan erfelijk zijn, je moet nadenken of je een kind dit mee wil geven (bij een ander kan het zich weer veel heftiger uiten en dat weet je nooit van te voren).
Je zou ook altijd nog naar de optie eiceldonatie kunnen kijken wel een kind maar zonder jou eventuele erfelijke genen.Dat zijn nu ook zaken waar ik over aan het nadenken ben, maar ook mijn rol als evt moeder, het is mogelijk dat ik ook mijn kuren krijg waar mijn evtenuele kindje bij is of zelfs door iets wat mijn kindje zou doen. Zelf hou ik mijzelf nu voor dat het ook nog wel vroeg is om hier al een beslissing over te nemen, misschien is er met de VERS training ook nog veel te leren/onder controle te krijgen. Maar de onzekerheid ook ivm mijn partner, hij wil heel graag kinderen, tja hoe dan verder, is er dan nog een verder, die dingen houden mij nu wakker.
anoniem_100940 wijzigde dit bericht op 22-04-2012 22:02
Reden: typo
Reden: typo
% gewijzigd
zondag 22 april 2012 om 22:07
quote:aambij schreef op 22 april 2012 @ 22:05:
Nee het is niet gezegd dat de kinderen ook Borderline krijgen, maar helaas gebeurt dat vaak wel. Als je een kind moet opvoeden moet je psychisch stabiel zijn, en dat is nou juist het probleem met deze stoornis.Enigzins met je eens, maar aan de andere kant je hebt toch een partner die je steunt en je kan helpen en natuurlijk de proffesionele hulp die je krijgt. Ik bedoel wat is psychisch stabiel, ik heb nu een label gekregen maar zou dat mij dan meteen een slechte moeder maken?
Nee het is niet gezegd dat de kinderen ook Borderline krijgen, maar helaas gebeurt dat vaak wel. Als je een kind moet opvoeden moet je psychisch stabiel zijn, en dat is nou juist het probleem met deze stoornis.Enigzins met je eens, maar aan de andere kant je hebt toch een partner die je steunt en je kan helpen en natuurlijk de proffesionele hulp die je krijgt. Ik bedoel wat is psychisch stabiel, ik heb nu een label gekregen maar zou dat mij dan meteen een slechte moeder maken?
zondag 22 april 2012 om 22:12
Nee het maakt je niet meteen een slechte moeder, maar de kans dat het niet goed gaat is wel groter. Vergeet ook niet dat veel relaties stuklopen en de kans best groot is dat je er alleen voor komt te staan. Ik ben niet positief sorry, ik heb te vaak gezien wat het met kinderen doet als hun moeder een psychische stoornis heeft.
zondag 22 april 2012 om 22:12
Er zijn genoeg opvoeders zonder 'stempel' die ook niet stabiel genoeg zijn om een kind te kunnen handelen, dus..
En hoe ouder je wordt hoe beter je kunt omgaan met borderline, is mijn ervaring. Sommige trekken van borderline kunnen ook verminderden of zelfs weggaan.
Het is maar net in hoeverre je bereidt bent om te willen investeren in jezelf!
En hoe ouder je wordt hoe beter je kunt omgaan met borderline, is mijn ervaring. Sommige trekken van borderline kunnen ook verminderden of zelfs weggaan.
Het is maar net in hoeverre je bereidt bent om te willen investeren in jezelf!
zondag 22 april 2012 om 22:12
quote:brandy38 schreef op 22 april 2012 @ 22:01:
Eens met fantastissima.
Ik doe ook de VERS. Wat je er kan van verwachten is, kort gezegd, dat je dmv een stappenplan inzicht krijgt wat betreft het omhoog lopen van emoties, en wat je zelf kunt doen om anders en beter met deze emoties om te gaan. Het is een intensieve en lange training [18 weken] maar ook erg leerzaam.
Daarnaast blijf je ook 1 keer in de 2 weken contact houden met je therapeut[e], zodat je naast de training ook je ei kwijt kan, of je vragen over de training kan neerleggen.
Als je er echt voor gaat, denk ik dat je er veel aan hebt om deze training te volgen.
Laat het inderdaad maar allemaal even bezinken. Sterkte.Dankjewel voor je berichtje! De VERS training ik heb ergens gelezen dat het een wekelijkse training is van ongeveer 3 uur, klopt dit? En is het in groepsveband? Tevens gelezen dat je een soort van supportgroep moet inlichten, ik zelf wil eigenlijk verder dan mijn ouders en vriend het verder niemand vertellen, ben bang dat mensen mij dan anders gaan behandelen, mijn vraag is dan ook zitten er eisen aan zo'n groep zoals hoeveel mensen moeten het zijn. En dan mijn laatste vraag ik werk gewoon full-time is het zo intensief dat werken na de verstraining ivm nadenk opdrachten of iets van dien aard? Alvast bedankt!
Eens met fantastissima.
Ik doe ook de VERS. Wat je er kan van verwachten is, kort gezegd, dat je dmv een stappenplan inzicht krijgt wat betreft het omhoog lopen van emoties, en wat je zelf kunt doen om anders en beter met deze emoties om te gaan. Het is een intensieve en lange training [18 weken] maar ook erg leerzaam.
Daarnaast blijf je ook 1 keer in de 2 weken contact houden met je therapeut[e], zodat je naast de training ook je ei kwijt kan, of je vragen over de training kan neerleggen.
Als je er echt voor gaat, denk ik dat je er veel aan hebt om deze training te volgen.
Laat het inderdaad maar allemaal even bezinken. Sterkte.Dankjewel voor je berichtje! De VERS training ik heb ergens gelezen dat het een wekelijkse training is van ongeveer 3 uur, klopt dit? En is het in groepsveband? Tevens gelezen dat je een soort van supportgroep moet inlichten, ik zelf wil eigenlijk verder dan mijn ouders en vriend het verder niemand vertellen, ben bang dat mensen mij dan anders gaan behandelen, mijn vraag is dan ook zitten er eisen aan zo'n groep zoals hoeveel mensen moeten het zijn. En dan mijn laatste vraag ik werk gewoon full-time is het zo intensief dat werken na de verstraining ivm nadenk opdrachten of iets van dien aard? Alvast bedankt!
zondag 22 april 2012 om 22:13
quote:Nyxx schreef op 22 april 2012 @ 22:07:
[...]
Enigzins met je eens, maar aan de andere kant je hebt toch een partner die je steunt en je kan helpen en natuurlijk de proffesionele hulp die je krijgt. Ik bedoel wat is psychisch stabiel, ik heb nu een label gekregen maar zou dat mij dan meteen een slechte moeder maken?
Eens, stel je had de diagnose niet gekregen dan had je het ook niet geweten toch?
Je weet het nu en je kunt dit meenemen in een eventuele besluitvorming tot de keuze wel/niet kinderen.
BPS, met name in het high level segment is redelijk tot goed hanteerbaar op het moment dat je leven verder stabiel is, je structuur hebt, behandeling hebt (gehad) etc..
En ook met de diagnose BPS kun je je kind liefde geven. Ik wil en ga je diagnose zeker niet onderschatten en ik heb ook zeker niet het idee dat jij dit doet.
[...]
Enigzins met je eens, maar aan de andere kant je hebt toch een partner die je steunt en je kan helpen en natuurlijk de proffesionele hulp die je krijgt. Ik bedoel wat is psychisch stabiel, ik heb nu een label gekregen maar zou dat mij dan meteen een slechte moeder maken?
Eens, stel je had de diagnose niet gekregen dan had je het ook niet geweten toch?
Je weet het nu en je kunt dit meenemen in een eventuele besluitvorming tot de keuze wel/niet kinderen.
BPS, met name in het high level segment is redelijk tot goed hanteerbaar op het moment dat je leven verder stabiel is, je structuur hebt, behandeling hebt (gehad) etc..
En ook met de diagnose BPS kun je je kind liefde geven. Ik wil en ga je diagnose zeker niet onderschatten en ik heb ook zeker niet het idee dat jij dit doet.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
zondag 22 april 2012 om 22:13
Bij mijn zijn er ook meerdere vermoedens richting deze kant op uitgesproken.
Al zou ik jou kinderwens niet laten belemmeren door deze uitspraak. Ik heb zelf juist het idee dat kinderen mij goed zouden doen, over een tijdje, omdat ik juist heel erg de behoefte heb aan een stabiele relatie, een echte bloedband, moeder-kind. Aangezien ik de zelf als kind niet gekend heb.
Maar ieder mens is anders.
Al zou ik jou kinderwens niet laten belemmeren door deze uitspraak. Ik heb zelf juist het idee dat kinderen mij goed zouden doen, over een tijdje, omdat ik juist heel erg de behoefte heb aan een stabiele relatie, een echte bloedband, moeder-kind. Aangezien ik de zelf als kind niet gekend heb.
Maar ieder mens is anders.
zondag 22 april 2012 om 22:15
quote:aambij schreef op 22 april 2012 @ 22:12:
Nee het maakt je niet meteen een slechte moeder, maar de kans dat het niet goed gaat is wel groter. Vergeet ook niet dat veel relaties stuklopen en de kans best groot is dat je er alleen voor komt te staan. Ik ben niet positief sorry, ik heb te vaak gezien wat het met kinderen doet als hun moeder een psychische stoornis heeft.
BPS is een persoonlijkheidsstoornis trouwens, valt onder AS II in de DSM-IV.
Het klopt dat er moeders zijn met bv. BPS die falen in de opvoeding van hun kind maar BPS of andersoortige problematiek houdt niet automatisch in dat je geen kind kunt opvoeden.
Nee het maakt je niet meteen een slechte moeder, maar de kans dat het niet goed gaat is wel groter. Vergeet ook niet dat veel relaties stuklopen en de kans best groot is dat je er alleen voor komt te staan. Ik ben niet positief sorry, ik heb te vaak gezien wat het met kinderen doet als hun moeder een psychische stoornis heeft.
BPS is een persoonlijkheidsstoornis trouwens, valt onder AS II in de DSM-IV.
Het klopt dat er moeders zijn met bv. BPS die falen in de opvoeding van hun kind maar BPS of andersoortige problematiek houdt niet automatisch in dat je geen kind kunt opvoeden.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
zondag 22 april 2012 om 22:17
quote:metafoor schreef op 22 april 2012 @ 22:13:
Bij mijn zijn er ook meerdere vermoedens richting deze kant op uitgesproken.
Al zou ik jou kinderwens niet laten belemmeren door deze uitspraak. Ik heb zelf juist het idee dat kinderen mij goed zouden doen, over een tijdje, omdat ik juist heel erg de behoefte heb aan een stabiele relatie, een echte bloedband, moeder-kind. Aangezien ik de zelf als kind niet gekend heb.
Maar ieder mens is anders.Hoe kom je bij dat idee? Lijkt me niet bepaald een goede reden om een kind te willen. Een kind krijgen betekent: slaapgebrek, zorgen, 24 uur beschikbaar zijn, geen ruimte meer voor jouw angsten, verdriet en ander emotionele toestanden.
Bij mijn zijn er ook meerdere vermoedens richting deze kant op uitgesproken.
Al zou ik jou kinderwens niet laten belemmeren door deze uitspraak. Ik heb zelf juist het idee dat kinderen mij goed zouden doen, over een tijdje, omdat ik juist heel erg de behoefte heb aan een stabiele relatie, een echte bloedband, moeder-kind. Aangezien ik de zelf als kind niet gekend heb.
Maar ieder mens is anders.Hoe kom je bij dat idee? Lijkt me niet bepaald een goede reden om een kind te willen. Een kind krijgen betekent: slaapgebrek, zorgen, 24 uur beschikbaar zijn, geen ruimte meer voor jouw angsten, verdriet en ander emotionele toestanden.
zondag 22 april 2012 om 22:18
quote:sprokkelientje schreef op 22 april 2012 @ 22:13:
[...]
Eens, stel je had de diagnose niet gekregen dan had je het ook niet geweten toch?
Je weet het nu en je kunt dit meenemen in een eventuele besluitvorming tot de keuze wel/niet kinderen.
BPS, met name in het high level segment is redelijk tot goed hanteerbaar op het moment dat je leven verder stabiel is, je structuur hebt, behandeling hebt (gehad) etc..
En ook met de diagnose BPS kun je je kind liefde geven. Ik wil en ga je diagnose zeker niet onderschatten en ik heb ook zeker niet het idee dat jij dit doet.Zo lig ik soms ook wakker, wat als ik het niet had geweten had ik dan nog getwijfeld over mijn evt kinderwens. Nu ik de diagnose heb gekregen wil ik er ook heel graag iets mee gaan doen, te genezen is het niet maar als ik kan leren mijn emoties beter te begrijpen en te controleren voor mij als voor mijn omgeving. Maar ik heb het idee dat er altijd mensen voor en tegen zullen zijn, dus uiteindelijk zal ik zelf denk ik met mijn partner de keuze moeten maken voor kinderen, maar de opmerking van aambij over dat je er ook alleen voor kan komen te staan is er zeker eentje die ik in mijn overweging mee zal moeten nemen.
[...]
Eens, stel je had de diagnose niet gekregen dan had je het ook niet geweten toch?
Je weet het nu en je kunt dit meenemen in een eventuele besluitvorming tot de keuze wel/niet kinderen.
BPS, met name in het high level segment is redelijk tot goed hanteerbaar op het moment dat je leven verder stabiel is, je structuur hebt, behandeling hebt (gehad) etc..
En ook met de diagnose BPS kun je je kind liefde geven. Ik wil en ga je diagnose zeker niet onderschatten en ik heb ook zeker niet het idee dat jij dit doet.Zo lig ik soms ook wakker, wat als ik het niet had geweten had ik dan nog getwijfeld over mijn evt kinderwens. Nu ik de diagnose heb gekregen wil ik er ook heel graag iets mee gaan doen, te genezen is het niet maar als ik kan leren mijn emoties beter te begrijpen en te controleren voor mij als voor mijn omgeving. Maar ik heb het idee dat er altijd mensen voor en tegen zullen zijn, dus uiteindelijk zal ik zelf denk ik met mijn partner de keuze moeten maken voor kinderen, maar de opmerking van aambij over dat je er ook alleen voor kan komen te staan is er zeker eentje die ik in mijn overweging mee zal moeten nemen.
zondag 22 april 2012 om 22:18
quote:sprokkelientje schreef op 22 april 2012 @ 22:15:
[...]
BPS is een persoonlijkheidsstoornis trouwens, valt onder AS II in de DSM-IV.
Het klopt dat er moeders zijn met bv. BPS die falen in de opvoeding van hun kind maar BPS of andersoortige problematiek houdt niet automatisch in dat je geen kind kunt opvoeden.In theorie misschien niet, de praktijk laat iets heel anders zien. Waarom denk je dat de GGZ een dergelijke opmerking maakt?
[...]
BPS is een persoonlijkheidsstoornis trouwens, valt onder AS II in de DSM-IV.
Het klopt dat er moeders zijn met bv. BPS die falen in de opvoeding van hun kind maar BPS of andersoortige problematiek houdt niet automatisch in dat je geen kind kunt opvoeden.In theorie misschien niet, de praktijk laat iets heel anders zien. Waarom denk je dat de GGZ een dergelijke opmerking maakt?
zondag 22 april 2012 om 22:20
quote:aambij schreef op 22 april 2012 @ 22:14:
Klinkt mooi maar ook niet meer dan dat. Verminderen dat kan, maar als er kinderen komen wordt je leven hectischer dan ooit en dat triggert een Borderline stoornis. De GGZ waarschuwt niet voor niets
Ik vind jouw postings ietwat te generaliserend..alsof alle mensen met een dergelijke stoornis allemaal hetzelfde reageren op bepaalde prikkels en veranderingen.
De GGZ heeft in deze een adviserende rol op basis van ervaringen wellicht maar ook niet meer dan dat.
Klinkt mooi maar ook niet meer dan dat. Verminderen dat kan, maar als er kinderen komen wordt je leven hectischer dan ooit en dat triggert een Borderline stoornis. De GGZ waarschuwt niet voor niets
Ik vind jouw postings ietwat te generaliserend..alsof alle mensen met een dergelijke stoornis allemaal hetzelfde reageren op bepaalde prikkels en veranderingen.
De GGZ heeft in deze een adviserende rol op basis van ervaringen wellicht maar ook niet meer dan dat.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
zondag 22 april 2012 om 22:22
quote:brandy38 schreef op 22 april 2012 @ 22:12:
Er zijn genoeg opvoeders zonder 'stempel' die ook niet stabiel genoeg zijn om een kind te kunnen handelen, dus..
Ook niet verstandig. Dus...
Ik denk echter dat je dit niet bij voorbaat moet uitsluiten, maar wél ernstig rekening moet houden met het feit dat het er voor jou hoogstwaarschijnlijk niet inzit.
Een kind is geen middel om een dagritme te creëren.
Er zijn genoeg opvoeders zonder 'stempel' die ook niet stabiel genoeg zijn om een kind te kunnen handelen, dus..
Ook niet verstandig. Dus...
Ik denk echter dat je dit niet bij voorbaat moet uitsluiten, maar wél ernstig rekening moet houden met het feit dat het er voor jou hoogstwaarschijnlijk niet inzit.
Een kind is geen middel om een dagritme te creëren.
zondag 22 april 2012 om 22:22
quote:sprokkelientje schreef op 22 april 2012 @ 22:20:
[...]
Ik vind jouw postings ietwat te generaliserend..alsof alle mensen met een dergelijke stoornis allemaal hetzelfde reageren op bepaalde prikkels en veranderingen.
De GGZ heeft in deze een adviserende rol op basis van ervaringen wellicht maar ook niet meer dan dat.Ik vind jouw postings ietwat vergoeilijkend. BPS is geen kattenpis, je kan met trainen best ver komen maar je lost de stoornis er niet mee op.
[...]
Ik vind jouw postings ietwat te generaliserend..alsof alle mensen met een dergelijke stoornis allemaal hetzelfde reageren op bepaalde prikkels en veranderingen.
De GGZ heeft in deze een adviserende rol op basis van ervaringen wellicht maar ook niet meer dan dat.Ik vind jouw postings ietwat vergoeilijkend. BPS is geen kattenpis, je kan met trainen best ver komen maar je lost de stoornis er niet mee op.
zondag 22 april 2012 om 22:24
Kinderen, tja, moeilijk. Ik snap je dilemma dat je hier nog niet echt over na wilt denken... Wordt een ander verhaal als je vriend het bijvoorbeeld wel wilt, lijkt mij. En borderline is - geloof ik - wel deels erfelijk. Maar ook, zoals je zelf zij... jouw gedrag kan ook invloed hebben op dat van je kind. Nurture en nature zijn ook een beetje lastig uit elkaar te houden. Het hoeft niet te zijn dat een kind van jou borderline gaat ontwikkelen, maar je ziet het wel vaak gebeuren. Moeilijke keuze. Wat wel een trend is met borderline is dat het borderline gedrag milder wordt wanneer mensen ouder worden, zo ongeveer middelbare leeftijd. Maar dit hoeft ook niet per se zo te zijn. Ik hoop dat de VERS je gaat helpen en dat je je draai kunt vinden.
zondag 22 april 2012 om 22:25
quote:aambij schreef op 22 april 2012 @ 22:17:
[...]
Hoe kom je bij dat idee? Lijkt me niet bepaald een goede reden om een kind te willen. Een kind krijgen betekent: slaapgebrek, zorgen, 24 uur beschikbaar zijn, geen ruimte meer voor jouw angsten, verdriet en ander emotionele toestanden.Wat is trouwens volgens jou een goede reden om een kind te willen?
[...]
Hoe kom je bij dat idee? Lijkt me niet bepaald een goede reden om een kind te willen. Een kind krijgen betekent: slaapgebrek, zorgen, 24 uur beschikbaar zijn, geen ruimte meer voor jouw angsten, verdriet en ander emotionele toestanden.Wat is trouwens volgens jou een goede reden om een kind te willen?
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
zondag 22 april 2012 om 22:26
Ik begrijp wat er gezegd wordt vooral door de mensen die het afraden, maar en dit is puur en alleen vanuit mijn gevoel het maakt mij wel eenzaam. Kan niet iedereen in mijn omgeving vertellen wat er gaande is, het risico dat mijn partner het op een dag niet meer trekt is meer aanwezig, en dan dus waarschijnlijk ook geen kinderen omdat ik deze geen stabiele thuisbasis kan geven. Dit alles heeft wel even nodig om te bezinken, weet iemand of je dit ook leert tijdens de verstraining.
