Psyche
alle pijlers
Broertje vergooit leven
vrijdag 20 februari 2015 om 00:17
Lieve mensen,
Ik heb een broertje van 25 die nog thuis woont. Hij ligt tot 16:00 uur op bed en hangt tot 4:00 op straat. Hij heeft geen werk en ook geen studie. Hoewel het nooit zo is vastgesteld heb ik twijfels over de geestelijke ontwikkeling. Zo was hij laat zinnelijk, laat met praten en is hij momenteel nog steeds niet heel taalvaardig in zowel geschreven als gesproken woord.
Hij leeft van een uitkering maar hij heeft een bewindvoerster. Hij heeft dus geen directe toegang tot zijn eigen geld. Heeft hij ook niet nodig want hij heeft een dak boven zijn hoofd, te eten en te drinken. Zelf ziet hij niet in waarom hij iets zou veranderen. Gesprekken met psychologen e.d. weigert hij. Ondanks dat onze vader en zijn nieuwe vrouw afspraken met hem proberen te maken over optijd opstaan, helpen in het huishouden en solliciteren begint iedere dag hetzelfde liedje opnieuw. Ondanks het aandringende verzoek wat korter te douchen staat hij dagelijks toch keer op keer 20 minuten te douchen, eist een met cola gevulde koelkast en een bord eten voor als ie terug komt van zijn avonturen op straat. Wat hij precies doet is niet duidelijk maar dat hij blowt is een ding wat zeker is. Naar eigen zeggen niet veel, ook niet qua drank.
Het is voor mijn vader extra moeilijk om hem op straat te zetten want onze moeder is overleden en hij heeft haar beloofd goed voor hem te zorgen. Mijn vader is er niet van overtuigd dat hij in staat is om voor zichzelf te zorgen. Ondertussen lijkt zijn nieuwe huwelijk hier wel door stuk te gaan lopen. Hoewel ook zij alleen maar het allerbeste met mijn broertje voor heeft. Het levert gewoon ontzettend veel stress op in huis.
Kortom, er moet iets gaan veranderen. Ik denk zelf dat het voor iedereen het beste zou zijn als er een nieuw onderkomen voor hem gezocht word en dat hij dus uit huis gezet word. Ik denk dat het de impuls is die hij nodig heeft. Hoe denken jullie hierover, als jullie dit zo horen?
Liefs,
PS. Ik heb deze account aangemaakt namens mijn vader met de hoop en wens om hem en zijn lieve nieuwe vrouw te helpen met deze lastige situatie. En natuurlijk vooral, omdat ik graag wil dat mijn broertje de verantwoording voor zijn leven oppakt en een positieve toekomst tegemoet gaat.
Ik heb een broertje van 25 die nog thuis woont. Hij ligt tot 16:00 uur op bed en hangt tot 4:00 op straat. Hij heeft geen werk en ook geen studie. Hoewel het nooit zo is vastgesteld heb ik twijfels over de geestelijke ontwikkeling. Zo was hij laat zinnelijk, laat met praten en is hij momenteel nog steeds niet heel taalvaardig in zowel geschreven als gesproken woord.
Hij leeft van een uitkering maar hij heeft een bewindvoerster. Hij heeft dus geen directe toegang tot zijn eigen geld. Heeft hij ook niet nodig want hij heeft een dak boven zijn hoofd, te eten en te drinken. Zelf ziet hij niet in waarom hij iets zou veranderen. Gesprekken met psychologen e.d. weigert hij. Ondanks dat onze vader en zijn nieuwe vrouw afspraken met hem proberen te maken over optijd opstaan, helpen in het huishouden en solliciteren begint iedere dag hetzelfde liedje opnieuw. Ondanks het aandringende verzoek wat korter te douchen staat hij dagelijks toch keer op keer 20 minuten te douchen, eist een met cola gevulde koelkast en een bord eten voor als ie terug komt van zijn avonturen op straat. Wat hij precies doet is niet duidelijk maar dat hij blowt is een ding wat zeker is. Naar eigen zeggen niet veel, ook niet qua drank.
Het is voor mijn vader extra moeilijk om hem op straat te zetten want onze moeder is overleden en hij heeft haar beloofd goed voor hem te zorgen. Mijn vader is er niet van overtuigd dat hij in staat is om voor zichzelf te zorgen. Ondertussen lijkt zijn nieuwe huwelijk hier wel door stuk te gaan lopen. Hoewel ook zij alleen maar het allerbeste met mijn broertje voor heeft. Het levert gewoon ontzettend veel stress op in huis.
Kortom, er moet iets gaan veranderen. Ik denk zelf dat het voor iedereen het beste zou zijn als er een nieuw onderkomen voor hem gezocht word en dat hij dus uit huis gezet word. Ik denk dat het de impuls is die hij nodig heeft. Hoe denken jullie hierover, als jullie dit zo horen?
Liefs,
PS. Ik heb deze account aangemaakt namens mijn vader met de hoop en wens om hem en zijn lieve nieuwe vrouw te helpen met deze lastige situatie. En natuurlijk vooral, omdat ik graag wil dat mijn broertje de verantwoording voor zijn leven oppakt en een positieve toekomst tegemoet gaat.
vrijdag 20 februari 2015 om 08:32
quote:sandt2.0 schreef op 20 februari 2015 @ 08:14:
Oneens met bijna iedereen. Dat er geen diagnose is, en dat deze broer er niet aan mee wil werken om dat uit te sluiten, betekent niet automatisch dat broer in staat is voor zichzelf te zorgen, of te functioneren op een niveau dat wij 'normaal' vinden. Uit huis trappen heeft dan echt niet het gewenste effect.probeer een volwassene maar eens te overtuigen dat hij hulp nodig heeft als hij dat niet wil. Succes. Moet hij dan maar altijd thuis blijven wonen? Uit huis trappen betekent niet dat je hem gewoon van de een op de andere dag met een knapzak op straat zet he.
Oneens met bijna iedereen. Dat er geen diagnose is, en dat deze broer er niet aan mee wil werken om dat uit te sluiten, betekent niet automatisch dat broer in staat is voor zichzelf te zorgen, of te functioneren op een niveau dat wij 'normaal' vinden. Uit huis trappen heeft dan echt niet het gewenste effect.probeer een volwassene maar eens te overtuigen dat hij hulp nodig heeft als hij dat niet wil. Succes. Moet hij dan maar altijd thuis blijven wonen? Uit huis trappen betekent niet dat je hem gewoon van de een op de andere dag met een knapzak op straat zet he.
vrijdag 20 februari 2015 om 08:37
Hoi,
Ik zat nog even te denken: er is ook zoiets als bemoeizorg. Vaak vanuit de verslavingszorg of psychiatrie. Het wordt tijd om actief de hulpverlening te betrekken denk ik! Vraag anders eens bij de gemeente wat normaal gesproken in dergelijke gevallen gedaan wordt. Soms kan een persoon gedwongen worden opgenomen met bv een rechterlijke machtiging (RM). Helpt soms om diagnostiek rond te krijgen en behandeling en motivatie te vergroten. Er moet dan wel sprake zijn van een combinatie van (vermoeden van) een geestesstoornis en gevaar n relatie tot die geestesstoornis. Kan bv zijn: gevaar voor sociale teloorgang, gevaar voor de gezondheid van anderen (vader, diens partner), zelfverwaarlozing, gevaar van overmatig drugsgebruik, etc.
Weet je trouwens zeker dat hij geen andere drugs gebruikt?
Heel veel sterkte met alle beslissingen trouwens. Vraag hulp van je huisarts en/ of de gemeente en laat de relatie van je vader hier niet aan onderdoor gaan!
P.s. Een RM zou je zelf bij de rechtbank kunnen aanvragen. Zou ik wel iom met b.v. de huisarts en GGz doen.
Ik zat nog even te denken: er is ook zoiets als bemoeizorg. Vaak vanuit de verslavingszorg of psychiatrie. Het wordt tijd om actief de hulpverlening te betrekken denk ik! Vraag anders eens bij de gemeente wat normaal gesproken in dergelijke gevallen gedaan wordt. Soms kan een persoon gedwongen worden opgenomen met bv een rechterlijke machtiging (RM). Helpt soms om diagnostiek rond te krijgen en behandeling en motivatie te vergroten. Er moet dan wel sprake zijn van een combinatie van (vermoeden van) een geestesstoornis en gevaar n relatie tot die geestesstoornis. Kan bv zijn: gevaar voor sociale teloorgang, gevaar voor de gezondheid van anderen (vader, diens partner), zelfverwaarlozing, gevaar van overmatig drugsgebruik, etc.
Weet je trouwens zeker dat hij geen andere drugs gebruikt?
Heel veel sterkte met alle beslissingen trouwens. Vraag hulp van je huisarts en/ of de gemeente en laat de relatie van je vader hier niet aan onderdoor gaan!
P.s. Een RM zou je zelf bij de rechtbank kunnen aanvragen. Zou ik wel iom met b.v. de huisarts en GGz doen.
Ik voel me zo moedellooos
vrijdag 20 februari 2015 om 08:45
Een RM is heel moeilijk te krijgen. Gevaarzetting is hier moeilijk aan te tonen lijkt me, plus is de vraag of dat dermate is dat het een RM rechtvaardigt.
Bemoeizorg kan ook weinig, sowieso kan hulpverlening niet veel met een zorgmijder. Behalve als die het zo bont maakt dat je idd in de richting van een RM gaat, maar afgaande op wat TO verteld heeft lijkt dat niet aan de orde.
Helaas. Voor ouders. Zal pa toch moeten gaan opvoeden ipv pamperen.
Bemoeizorg kan ook weinig, sowieso kan hulpverlening niet veel met een zorgmijder. Behalve als die het zo bont maakt dat je idd in de richting van een RM gaat, maar afgaande op wat TO verteld heeft lijkt dat niet aan de orde.
Helaas. Voor ouders. Zal pa toch moeten gaan opvoeden ipv pamperen.
vrijdag 20 februari 2015 om 08:51
Inderdaad, maar als pa weet dat hij de situatie uit de hand moet gaan laten lopen om zorg WEL voor elkaar te krijgen, is dit misschien wel een optie. Dit betekent niet op straat zetten, maar opvoeden inderdaad en eventueel een beschermde woonvorm (meestal RIBW oid) zoeken. Er moet wel actie komen nu!
Ik voel me zo moedellooos
vrijdag 20 februari 2015 om 08:53
Eens met Gingembre.
Een RM ga je van zijn langzalzeleven niet krijgen in dit geval en als broer niet wil komt er ook geen hulpverlening. Denk maar aan de discussie rondom de moordenaar van Els Borst.
Vader zal het toch echt zelf moeten doen en misschien voor zichzelf hulp zoeken om hem en zijn vrouw te helpen met de moeilijke beslissingen.
En ook ik ben benieuwd hoe de bewindvoering er gekomen in, heeft hij dat zelf misschien aangevraagd? Bewindvoerder kan hier ook niets mee trouwens (zeg ik uit ervaring).
Een RM ga je van zijn langzalzeleven niet krijgen in dit geval en als broer niet wil komt er ook geen hulpverlening. Denk maar aan de discussie rondom de moordenaar van Els Borst.
Vader zal het toch echt zelf moeten doen en misschien voor zichzelf hulp zoeken om hem en zijn vrouw te helpen met de moeilijke beslissingen.
En ook ik ben benieuwd hoe de bewindvoering er gekomen in, heeft hij dat zelf misschien aangevraagd? Bewindvoerder kan hier ook niets mee trouwens (zeg ik uit ervaring).
vrijdag 20 februari 2015 om 08:59
quote:sandt2.0 schreef op 20 februari 2015 @ 08:14:
Oneens met bijna iedereen. Dat er geen diagnose is, en dat deze broer er niet aan mee wil werken om dat uit te sluiten, betekent niet automatisch dat broer in staat is voor zichzelf te zorgen, of te functioneren op een niveau dat wij 'normaal' vinden. Uit huis trappen heeft dan echt niet het gewenste effect.
Ik ben het wel met je eens. Deze jongen heeft blijkbaar serieuze problemen en heeft hierbij geen enkele begeleiding gehad. Zijn moeder is overleden, heeft nooit geleerd om zelfstandig te zijn en er is verslavingsproblematiek. Om hem nou op straat te gooien terwijl hij al die jaren is gepamperd, is van het ene uiterste in het andere. Hij zal waarschijnlijk gaan zwerven of in de opvang belanden.
Ik snap wel dat de situatie zo niet vol te houden is voor de vader en zijn vrouw, en ook voor broer is dit niet goed. Erg jammer dat er blijkbaar niet eerder adequate hulp is geweest, want dit is vreselijk uit de hand gelopen. Met stapje-voor-stapje heel intensieve begeleiding, zou je dit gezin wellicht weer vooruit kunnen helpen. Maar ik denk dat dit heel veel energie en tijd gaat kosten.
Oneens met bijna iedereen. Dat er geen diagnose is, en dat deze broer er niet aan mee wil werken om dat uit te sluiten, betekent niet automatisch dat broer in staat is voor zichzelf te zorgen, of te functioneren op een niveau dat wij 'normaal' vinden. Uit huis trappen heeft dan echt niet het gewenste effect.
Ik ben het wel met je eens. Deze jongen heeft blijkbaar serieuze problemen en heeft hierbij geen enkele begeleiding gehad. Zijn moeder is overleden, heeft nooit geleerd om zelfstandig te zijn en er is verslavingsproblematiek. Om hem nou op straat te gooien terwijl hij al die jaren is gepamperd, is van het ene uiterste in het andere. Hij zal waarschijnlijk gaan zwerven of in de opvang belanden.
Ik snap wel dat de situatie zo niet vol te houden is voor de vader en zijn vrouw, en ook voor broer is dit niet goed. Erg jammer dat er blijkbaar niet eerder adequate hulp is geweest, want dit is vreselijk uit de hand gelopen. Met stapje-voor-stapje heel intensieve begeleiding, zou je dit gezin wellicht weer vooruit kunnen helpen. Maar ik denk dat dit heel veel energie en tijd gaat kosten.
vrijdag 20 februari 2015 om 09:01
quote:Feeksje1977 schreef op 20 februari 2015 @ 08:30:
[...]
En hoe zou jij dit dan aanpakken?Dat weet ik dus ook niet, maar er zijn gewoon echt mensen die niet voor zichzelf kunnen zorgen. Triest maar waar. En of ze dan op zichzelf wonen of bij hun ouders maakt dan niet veel uit. Door ze op straat te zetten kunnen ze het niet ineens wel. Ik zou dit zelf ook niet zo lang hebben uitgesteld, deze jongen heeft al eerder niet goed gefunctioneerd natuurlijk. Vader heeft het wel heel lang aangekeken, denk ik.
[...]
En hoe zou jij dit dan aanpakken?Dat weet ik dus ook niet, maar er zijn gewoon echt mensen die niet voor zichzelf kunnen zorgen. Triest maar waar. En of ze dan op zichzelf wonen of bij hun ouders maakt dan niet veel uit. Door ze op straat te zetten kunnen ze het niet ineens wel. Ik zou dit zelf ook niet zo lang hebben uitgesteld, deze jongen heeft al eerder niet goed gefunctioneerd natuurlijk. Vader heeft het wel heel lang aangekeken, denk ik.
vrijdag 20 februari 2015 om 09:06
Dat kan wel zijn Sandt, maar dat betekent niet dat broer recht heeft om de familie in een wurggreep te houden.
Er is een prima oplossing: professionele hulp. Maar dat weigert hij. En waarom zou hij, hotel papa zorgt voor alles. Dus als de familie grenzen en consequenties gaat verbinden aan zijn gedrag, dan kom je pas ergens.
Of moet eerst het huwelijk van vader stranden?
Er is een prima oplossing: professionele hulp. Maar dat weigert hij. En waarom zou hij, hotel papa zorgt voor alles. Dus als de familie grenzen en consequenties gaat verbinden aan zijn gedrag, dan kom je pas ergens.
Of moet eerst het huwelijk van vader stranden?
vrijdag 20 februari 2015 om 09:08
quote:sandt2.0 schreef op 20 februari 2015 @ 09:01:
[...]
Dat weet ik dus ook niet, maar er zijn gewoon echt mensen die niet voor zichzelf kunnen zorgen. Triest maar waar. En of ze dan op zichzelf wonen of bij hun ouders maakt dan niet veel uit. Door ze op straat te zetten kunnen ze het niet ineens wel. Ik zou dit zelf ook niet zo lang hebben uitgesteld, deze jongen heeft al eerder niet goed gefunctioneerd natuurlijk. Vader heeft het wel heel lang aangekeken, denk ik.Maar je hoeft ze dus niet op straat te zetten. Dat gaat meer dat je eerst stimuleert zelf uit huis te gaan. Als hij dat niet doet dan komt er een mededeling 'we hebben een huisje voor je gevonden, over 2 weken kun je er in' en dan blijf je hem nog begeleiden. Er is een heel groot verschil tussen een kind begeleiden dat in je huis woont en een kind begeleiden dat op zichzelf woont. namelijk dat je dan ook weer ruimte in je eigen huis hebt.
[...]
Dat weet ik dus ook niet, maar er zijn gewoon echt mensen die niet voor zichzelf kunnen zorgen. Triest maar waar. En of ze dan op zichzelf wonen of bij hun ouders maakt dan niet veel uit. Door ze op straat te zetten kunnen ze het niet ineens wel. Ik zou dit zelf ook niet zo lang hebben uitgesteld, deze jongen heeft al eerder niet goed gefunctioneerd natuurlijk. Vader heeft het wel heel lang aangekeken, denk ik.Maar je hoeft ze dus niet op straat te zetten. Dat gaat meer dat je eerst stimuleert zelf uit huis te gaan. Als hij dat niet doet dan komt er een mededeling 'we hebben een huisje voor je gevonden, over 2 weken kun je er in' en dan blijf je hem nog begeleiden. Er is een heel groot verschil tussen een kind begeleiden dat in je huis woont en een kind begeleiden dat op zichzelf woont. namelijk dat je dan ook weer ruimte in je eigen huis hebt.
vrijdag 20 februari 2015 om 09:08
Tussen volledig pamperen en uit huis gooien zit gelukkig ook nog wat.
Vader en stiefmoeder zouden eens kunnen beginnen met het afspreken en consequent naleven van huisregels.
Bijvoorbeeld: je doer je eigen was, om x uur gaan de gordijnen open en kom je je nest uit, er staat s nachts geen maaltje voor je klaar.
Welke regels en op welke manier die worden nageleefd afhankelijk van het niveau van functioneren. Maar de regels die je opstelt, wel strak naleven.
Vader en stiefmoeder zouden eens kunnen beginnen met het afspreken en consequent naleven van huisregels.
Bijvoorbeeld: je doer je eigen was, om x uur gaan de gordijnen open en kom je je nest uit, er staat s nachts geen maaltje voor je klaar.
Welke regels en op welke manier die worden nageleefd afhankelijk van het niveau van functioneren. Maar de regels die je opstelt, wel strak naleven.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
vrijdag 20 februari 2015 om 09:12
quote:matroesjka_ schreef op 20 februari 2015 @ 09:08:
[...]
Maar je hoeft ze dus niet op straat te zetten. Dat gaat meer dat je eerst stimuleert zelf uit huis te gaan. Als hij dat niet doet dan komt er een mededeling 'we hebben een huisje voor je gevonden, over 2 weken kun je er in' en dan blijf je hem nog begeleiden. Er is een heel groot verschil tussen een kind begeleiden dat in je huis woont en een kind begeleiden dat op zichzelf woont. namelijk dat je dan ook weer ruimte in je eigen huis hebt.Mee eens, in het begin van het topic, werdt vooral geroepen: 'trap onder zijn kont, zet hem eruit' Wat jij nu schrijft klinkt als een plan voor de toekomst. Of zoon het dan red weet je nooit, maar dan laat je het kind niet stikken.
[...]
Maar je hoeft ze dus niet op straat te zetten. Dat gaat meer dat je eerst stimuleert zelf uit huis te gaan. Als hij dat niet doet dan komt er een mededeling 'we hebben een huisje voor je gevonden, over 2 weken kun je er in' en dan blijf je hem nog begeleiden. Er is een heel groot verschil tussen een kind begeleiden dat in je huis woont en een kind begeleiden dat op zichzelf woont. namelijk dat je dan ook weer ruimte in je eigen huis hebt.Mee eens, in het begin van het topic, werdt vooral geroepen: 'trap onder zijn kont, zet hem eruit' Wat jij nu schrijft klinkt als een plan voor de toekomst. Of zoon het dan red weet je nooit, maar dan laat je het kind niet stikken.
vrijdag 20 februari 2015 om 09:14
quote:Broedkippetje schreef op 20 februari 2015 @ 09:08:
Tussen volledig pamperen en uit huis gooien zit gelukkig ook nog wat.
Vader en stiefmoeder zouden eens kunnen beginnen met het afspreken en consequent naleven van huisregels.
Bijvoorbeeld: je doer je eigen was, om x uur gaan de gordijnen open en kom je je nest uit, er staat s nachts geen maaltje voor je klaar.
Welke regels en op welke manier die worden nageleefd afhankelijk van het niveau van functioneren. Maar de regels die je opstelt, wel strak naleven.Dus ook consequenties eraan verbinden. Welke? Precies. Maar dan moet je ook bereid zijn om die consequenties uit te voeren. En een vader die er tot nog toe zo instaat, zie ik nog geen regels opleggen, laat staan consequenties uitvoeren.
Tussen volledig pamperen en uit huis gooien zit gelukkig ook nog wat.
Vader en stiefmoeder zouden eens kunnen beginnen met het afspreken en consequent naleven van huisregels.
Bijvoorbeeld: je doer je eigen was, om x uur gaan de gordijnen open en kom je je nest uit, er staat s nachts geen maaltje voor je klaar.
Welke regels en op welke manier die worden nageleefd afhankelijk van het niveau van functioneren. Maar de regels die je opstelt, wel strak naleven.Dus ook consequenties eraan verbinden. Welke? Precies. Maar dan moet je ook bereid zijn om die consequenties uit te voeren. En een vader die er tot nog toe zo instaat, zie ik nog geen regels opleggen, laat staan consequenties uitvoeren.
vrijdag 20 februari 2015 om 09:20
quote:sandt2.0 schreef op 20 februari 2015 @ 09:12:
[...]
Mee eens, in het begin van het topic, werdt vooral geroepen: 'trap onder zijn kont, zet hem eruit' Wat jij nu schrijft klinkt als een plan voor de toekomst. Of zoon het dan red weet je nooit, maar dan laat je het kind niet stikken.maar dan zet je hem er dus ook gewoon uit. Alleen zoals ik zei, er uit zetten betekent niet per se op straat zetten in de regen met zn spullen in zn tasje.
[...]
Mee eens, in het begin van het topic, werdt vooral geroepen: 'trap onder zijn kont, zet hem eruit' Wat jij nu schrijft klinkt als een plan voor de toekomst. Of zoon het dan red weet je nooit, maar dan laat je het kind niet stikken.maar dan zet je hem er dus ook gewoon uit. Alleen zoals ik zei, er uit zetten betekent niet per se op straat zetten in de regen met zn spullen in zn tasje.
vrijdag 20 februari 2015 om 09:20
quote:Broedkippetje schreef op 20 februari 2015 @ 09:08:
Tussen volledig pamperen en uit huis gooien zit gelukkig ook nog wat.
Vader en stiefmoeder zouden eens kunnen beginnen met het afspreken en consequent naleven van huisregels.
Bijvoorbeeld: je doer je eigen was, om x uur gaan de gordijnen open en kom je je nest uit, er staat s nachts geen maaltje voor je klaar.
Welke regels en op welke manier die worden nageleefd afhankelijk van het niveau van functioneren. Maar de regels die je opstelt, wel strak naleven.Precies. Maar tot nu toe bleken vader en stiefmoeder dus niet in staat om dit zelfstandig vorm te geven. Het lijkt mij dan ook wijs als ze hierbij professionele begeleiding krijgen. Broer wil geen hulp; prima, je kunt iemand niet dwingen. Laat vader en stiefmoeder dan hulp vragen bij het omgaan met dit probleem.
Tussen volledig pamperen en uit huis gooien zit gelukkig ook nog wat.
Vader en stiefmoeder zouden eens kunnen beginnen met het afspreken en consequent naleven van huisregels.
Bijvoorbeeld: je doer je eigen was, om x uur gaan de gordijnen open en kom je je nest uit, er staat s nachts geen maaltje voor je klaar.
Welke regels en op welke manier die worden nageleefd afhankelijk van het niveau van functioneren. Maar de regels die je opstelt, wel strak naleven.Precies. Maar tot nu toe bleken vader en stiefmoeder dus niet in staat om dit zelfstandig vorm te geven. Het lijkt mij dan ook wijs als ze hierbij professionele begeleiding krijgen. Broer wil geen hulp; prima, je kunt iemand niet dwingen. Laat vader en stiefmoeder dan hulp vragen bij het omgaan met dit probleem.
vrijdag 20 februari 2015 om 09:25
quote:matroesjka_ schreef op 20 februari 2015 @ 09:20:
[...]
maar dan zet je hem er dus ook gewoon uit. Alleen zoals ik zei, er uit zetten betekent niet per se op straat zetten in de regen met zn spullen in zn tasje.Dat gevoel kreeg ik wel. Zoon eruit en hij zoekt het maar uit. Helpen om gedwongen zelfstandig te gaan wonen klinkt al positiever!
[...]
maar dan zet je hem er dus ook gewoon uit. Alleen zoals ik zei, er uit zetten betekent niet per se op straat zetten in de regen met zn spullen in zn tasje.Dat gevoel kreeg ik wel. Zoon eruit en hij zoekt het maar uit. Helpen om gedwongen zelfstandig te gaan wonen klinkt al positiever!
vrijdag 20 februari 2015 om 09:33
De vader zal eerst moeten veranderen, voordat de zoon kan veranderen.
Want ook al krijgt zijn zoon een diagnose en woonbegeleiding, als zoon huilie huilie gedrag gaat vertonen dat de begeleiding zo streng is en hij het niet fijn heeft daar blabla, zal de vader met zijn huidige instelling daarin trappen en gaat hotel papa weer open.
Vader moet eerst inzien dat regels die consequent na worden geleefd, uiteindelijk goed zijn voor zijn zoon en hem helpen met structuur.
En ja dat zal moeilijk zijn eerst want iemand die zolang gepamperd is zal eerst gaan protesteren, maar wel noodzakelijk.
Want ook al krijgt zijn zoon een diagnose en woonbegeleiding, als zoon huilie huilie gedrag gaat vertonen dat de begeleiding zo streng is en hij het niet fijn heeft daar blabla, zal de vader met zijn huidige instelling daarin trappen en gaat hotel papa weer open.
Vader moet eerst inzien dat regels die consequent na worden geleefd, uiteindelijk goed zijn voor zijn zoon en hem helpen met structuur.
En ja dat zal moeilijk zijn eerst want iemand die zolang gepamperd is zal eerst gaan protesteren, maar wel noodzakelijk.
vrijdag 20 februari 2015 om 09:36
quote:sandt2.0 schreef op 20 februari 2015 @ 08:14:
Oneens met bijna iedereen. Dat er geen diagnose is, en dat deze broer er niet aan mee wil werken om dat uit te sluiten, betekent niet automatisch dat broer in staat is voor zichzelf te zorgen, of te functioneren op een niveau dat wij 'normaal' vinden. Uit huis trappen heeft dan echt niet het gewenste effect.
Niemand hier beweert dat hij automatisch voor zichzelf kan zorgen maar
een ding is zeker: dat zal hij ook nooit gaan proberen/doen als zijn flesjes cola en warme prakkies
voor zijn neus worden gezet. En dat hij tot 16.00 uur lekker in zijn nest mag stinken zal hem ook niet echt motiveren om wat nuttigs te gaan doen.
En dan onderhand een (gelukkig) huwelijk kapot maken.
Oneens met bijna iedereen. Dat er geen diagnose is, en dat deze broer er niet aan mee wil werken om dat uit te sluiten, betekent niet automatisch dat broer in staat is voor zichzelf te zorgen, of te functioneren op een niveau dat wij 'normaal' vinden. Uit huis trappen heeft dan echt niet het gewenste effect.
Niemand hier beweert dat hij automatisch voor zichzelf kan zorgen maar
een ding is zeker: dat zal hij ook nooit gaan proberen/doen als zijn flesjes cola en warme prakkies
voor zijn neus worden gezet. En dat hij tot 16.00 uur lekker in zijn nest mag stinken zal hem ook niet echt motiveren om wat nuttigs te gaan doen.
En dan onderhand een (gelukkig) huwelijk kapot maken.
vrijdag 20 februari 2015 om 09:36
quote:tjjjjjemig schreef op 20 februari 2015 @ 08:37:
Hoi,
Ik zat nog even te denken: er is ook zoiets als bemoeizorg. Vaak vanuit de verslavingszorg of psychiatrie. Het wordt tijd om actief de hulpverlening te betrekken denk ik! Vraag anders eens bij de gemeente wat normaal gesproken in dergelijke gevallen gedaan wordt. Soms kan een persoon gedwongen worden opgenomen met bv een rechterlijke machtiging (RM). Helpt soms om diagnostiek rond te krijgen en behandeling en motivatie te vergroten. Er moet dan wel sprake zijn van een combinatie van (vermoeden van) een geestesstoornis en gevaar n relatie tot die geestesstoornis. Kan bv zijn: gevaar voor sociale teloorgang, gevaar voor de gezondheid van anderen (vader, diens partner), zelfverwaarlozing, gevaar van overmatig drugsgebruik, etc.
Weet je trouwens zeker dat hij geen andere drugs gebruikt?
Heel veel sterkte met alle beslissingen trouwens. Vraag hulp van je huisarts en/ of de gemeente en laat de relatie van je vader hier niet aan onderdoor gaan!
P.s. Een RM zou je zelf bij de rechtbank kunnen aanvragen. Zou ik wel iom met b.v. de huisarts en GGz doen.
Bemoeizorg en gedwongen hulpverlening gaat zich hier écht niet mee bemoeien. Er is namelijk geen reden tot zorg voor hen. Hij heeft onderdak en eten, zijn financiën zijn geregeld en hij doet niemand kwaad.
Lamlendigheid is geen reden voor ingrijpen.
Ik heb zelf een tijd dergelijke jongens begeleid, tussen de 18-30 en vaak is er geen beweging in te krijgen. Ze hebben geen enkele reden om iets te doen of te veranderen, ze hebben een huis, geld, eten. Ook in een eigen huisje gaat het niet veel anders, behalve dat de boel dan meestal behoorlijk versmeerd omdat ze het nut van schoonmaken ook niet echt inzien.
Zolang ze een uitkering krijgen (meestal walong op vrij onduidelijke gronden) of wwb, zijn ze niet in beweging te krijgen. Hoe vaak ik de zin 'ik ga niet werken voor niks' niet heb gehoord... Want zo zien zij dat: ze krijgen een inkomen en als ze gaan werken werken ze voor datzelfde inkomen, maar waarom zouden ze dat doen als ze het zo ook krijgen?
Sommigen werden dan uit huis gezet en belanden weer bij hun ouders. Anderen hadden bewindvoering en dat blijft dan gewoon jaren en jaren zo doorgaan. Want de huur en de vaste lasten worden wel betaald, maar elke prikkel om iets te ondernemen ontbreekt.
Vaak zijn de diagnoses ADHD, add, autisme, laag IQ, persoonlijkheidsstoornis of een combinatie van een aantal van die dingen. Soms is er niet echt een diagnose behalve 'geen reden om iets te doen'.
Uit huis zetten zou ik zeker wél doen. Hij is 25, ruimschoots volwassen en misschien dat dat de prikkel is die hij nodig heeft. Wel met begeleiding van een woonbegeleider of maatschappelijk werker. En in de meest ideale situatie met een stok achter de deur van een uitkeringsinstantie: werken of je wordt gekort. Maar dat werkt alleen als hij zelfstandig woont.
Hoi,
Ik zat nog even te denken: er is ook zoiets als bemoeizorg. Vaak vanuit de verslavingszorg of psychiatrie. Het wordt tijd om actief de hulpverlening te betrekken denk ik! Vraag anders eens bij de gemeente wat normaal gesproken in dergelijke gevallen gedaan wordt. Soms kan een persoon gedwongen worden opgenomen met bv een rechterlijke machtiging (RM). Helpt soms om diagnostiek rond te krijgen en behandeling en motivatie te vergroten. Er moet dan wel sprake zijn van een combinatie van (vermoeden van) een geestesstoornis en gevaar n relatie tot die geestesstoornis. Kan bv zijn: gevaar voor sociale teloorgang, gevaar voor de gezondheid van anderen (vader, diens partner), zelfverwaarlozing, gevaar van overmatig drugsgebruik, etc.
Weet je trouwens zeker dat hij geen andere drugs gebruikt?
Heel veel sterkte met alle beslissingen trouwens. Vraag hulp van je huisarts en/ of de gemeente en laat de relatie van je vader hier niet aan onderdoor gaan!
P.s. Een RM zou je zelf bij de rechtbank kunnen aanvragen. Zou ik wel iom met b.v. de huisarts en GGz doen.
Bemoeizorg en gedwongen hulpverlening gaat zich hier écht niet mee bemoeien. Er is namelijk geen reden tot zorg voor hen. Hij heeft onderdak en eten, zijn financiën zijn geregeld en hij doet niemand kwaad.
Lamlendigheid is geen reden voor ingrijpen.
Ik heb zelf een tijd dergelijke jongens begeleid, tussen de 18-30 en vaak is er geen beweging in te krijgen. Ze hebben geen enkele reden om iets te doen of te veranderen, ze hebben een huis, geld, eten. Ook in een eigen huisje gaat het niet veel anders, behalve dat de boel dan meestal behoorlijk versmeerd omdat ze het nut van schoonmaken ook niet echt inzien.
Zolang ze een uitkering krijgen (meestal walong op vrij onduidelijke gronden) of wwb, zijn ze niet in beweging te krijgen. Hoe vaak ik de zin 'ik ga niet werken voor niks' niet heb gehoord... Want zo zien zij dat: ze krijgen een inkomen en als ze gaan werken werken ze voor datzelfde inkomen, maar waarom zouden ze dat doen als ze het zo ook krijgen?
Sommigen werden dan uit huis gezet en belanden weer bij hun ouders. Anderen hadden bewindvoering en dat blijft dan gewoon jaren en jaren zo doorgaan. Want de huur en de vaste lasten worden wel betaald, maar elke prikkel om iets te ondernemen ontbreekt.
Vaak zijn de diagnoses ADHD, add, autisme, laag IQ, persoonlijkheidsstoornis of een combinatie van een aantal van die dingen. Soms is er niet echt een diagnose behalve 'geen reden om iets te doen'.
Uit huis zetten zou ik zeker wél doen. Hij is 25, ruimschoots volwassen en misschien dat dat de prikkel is die hij nodig heeft. Wel met begeleiding van een woonbegeleider of maatschappelijk werker. En in de meest ideale situatie met een stok achter de deur van een uitkeringsinstantie: werken of je wordt gekort. Maar dat werkt alleen als hij zelfstandig woont.
vrijdag 20 februari 2015 om 09:37
quote:sandt2.0 schreef op 20 februari 2015 @ 09:25:
[...]
Dat gevoel kreeg ik wel. Zoon eruit en hij zoekt het maar uit. Helpen om gedwongen zelfstandig te gaan wonen klinkt al positiever!
Bij iemand van 25? Neuh. Dat is zelfs mij te soft.
Oh en wat vonden dergelijke kerels mij irritant. Ik zat ze op hun huid. En flink ook. Dat waren ze meestal niet gewend. Ja, hun ouders probeerden wel wat, maar maar met mate. Hoe vaak ik van ouders wel niet aan de ene kant klachten kreeg over 'hij doet helemaal niks' en vervolgens 'je moet er ook niet zo bovenop zitten hoor, daar kan hij niet tegen en het is een volwassen man' als zoonlief geklaagd had over zijn begeleiding.... dat geeft het wel weer: ze willen dat er iets gebeurd, maar ze willen hun bloedje ook niet dwarszitten en ze zien hem als een klein kind in veel gevallen.
Dus dan hadden ze een baan en belde ik ze elke ochtend hun bed uit: je moet werken... 'Ja maar...'
Net zo lang tot het vervelend werd.
Of ze bleken zich ziekgemeld te hebben wegens 'ik voelde me een beetje licht in mijn hoofd vanmorgen' of 'het regent' en dan trok ik ze hun huis uit om kutklusjes te gaan doen. Niet-werken moest iig vervelender zijn dan wél werken. En dat werkte best (ondertussen deed ik natuurlijk ook heel veel positieve dingen hoor, praten en dingen zoeken die ze leuk vonden, steunen, enz, maar ik zat ze ook flink dwars)
Met een softe houding kom je nergens.
[...]
Dat gevoel kreeg ik wel. Zoon eruit en hij zoekt het maar uit. Helpen om gedwongen zelfstandig te gaan wonen klinkt al positiever!
Bij iemand van 25? Neuh. Dat is zelfs mij te soft.
Oh en wat vonden dergelijke kerels mij irritant. Ik zat ze op hun huid. En flink ook. Dat waren ze meestal niet gewend. Ja, hun ouders probeerden wel wat, maar maar met mate. Hoe vaak ik van ouders wel niet aan de ene kant klachten kreeg over 'hij doet helemaal niks' en vervolgens 'je moet er ook niet zo bovenop zitten hoor, daar kan hij niet tegen en het is een volwassen man' als zoonlief geklaagd had over zijn begeleiding.... dat geeft het wel weer: ze willen dat er iets gebeurd, maar ze willen hun bloedje ook niet dwarszitten en ze zien hem als een klein kind in veel gevallen.
Dus dan hadden ze een baan en belde ik ze elke ochtend hun bed uit: je moet werken... 'Ja maar...'
Net zo lang tot het vervelend werd.
Of ze bleken zich ziekgemeld te hebben wegens 'ik voelde me een beetje licht in mijn hoofd vanmorgen' of 'het regent' en dan trok ik ze hun huis uit om kutklusjes te gaan doen. Niet-werken moest iig vervelender zijn dan wél werken. En dat werkte best (ondertussen deed ik natuurlijk ook heel veel positieve dingen hoor, praten en dingen zoeken die ze leuk vonden, steunen, enz, maar ik zat ze ook flink dwars)
Met een softe houding kom je nergens.
vrijdag 20 februari 2015 om 10:07
Ik heb ook zon broer. Hij is inmiddels de 30 gepasseerd, werkt zo nu en dan wel, maar blowt en drinkt ook.
Uit huis gooien is wellicht een stap te ver. Je vader kan echter wel een ultimatum aangeven: Over 6 maanden gaat hij uit huis. In de tussentijd kan hij samen met je pa een huis zoeken, ophouden met het gepamper, en voor zichzelf leren zorgen. Hij heeft veel eisen, maar deze eisen kan hij alleen hebben als ze ingewilligd worden. Hoezo cola eisen? dat je pa dat doet is toch van den zotte? Wat gaat hij doen als hij zijn zin niet krijgt? wordt ie boos ofzo? dan wordt ie maar boos, het is aan je vader om dat te verdragen en alleen dan aan te geven: ik hou van je,maar over 6 maanden verwacht ik dat je op jezelf woont. Doet ie dat niet, dan kan ie gewoon naar het leger des heils. Als er echt iets met hem aan de hand is, dan heeft hij juist duidelijkheid en structuur nodig.
Uit huis gooien is wellicht een stap te ver. Je vader kan echter wel een ultimatum aangeven: Over 6 maanden gaat hij uit huis. In de tussentijd kan hij samen met je pa een huis zoeken, ophouden met het gepamper, en voor zichzelf leren zorgen. Hij heeft veel eisen, maar deze eisen kan hij alleen hebben als ze ingewilligd worden. Hoezo cola eisen? dat je pa dat doet is toch van den zotte? Wat gaat hij doen als hij zijn zin niet krijgt? wordt ie boos ofzo? dan wordt ie maar boos, het is aan je vader om dat te verdragen en alleen dan aan te geven: ik hou van je,maar over 6 maanden verwacht ik dat je op jezelf woont. Doet ie dat niet, dan kan ie gewoon naar het leger des heils. Als er echt iets met hem aan de hand is, dan heeft hij juist duidelijkheid en structuur nodig.
vrijdag 20 februari 2015 om 10:25
Je hebt geen diagnose nodig. Je vader en schoonmoeder moeten gewoon even contact opnemen met het gebiedsteam van hun woongemeente. (Ga naar de website van de woongemeente en vul daar in het zoekvakje de term "gebiedsteam" in.) In dat team zitten alle specialisten die hierboven al genoemd zijn. Zij kunnen bekijken wat er op alle leefgebieden nodig is en zo nodig voor een indicatie zorgen. Zelfs als je broertje zelf nog steeds hulp weigert, kan bijvoorbeeld wel een instantie als MEE je vader en stiefmoeder begeleiden bij het aansturen van je broertje. Voor dat soort begeleiding heeft MEE geen diagnose voor nodig.
