Psyche
alle pijlers
Dagbehandeling
vrijdag 28 december 2007 om 17:29
Nu ik voor de zoveelste keer bij bij de psycholoog op de deur heb geklopt, heb ik als behandeladvies gekregen om in dagbehandeling te gaan.
Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.
Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.
Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
dinsdag 7 juli 2009 om 16:23
ha ikbenik,
Vervelend dat er van die verhalen de ronde gaan... tja of je er wel of niet iets van moet zeggen kan ik niet voor je beslissen. trek je je het aan omdat je er zelf nog iets mee van doen hebt? of vind je het lastig om je oude groep hierin los te laten? Ik kan me voorstellen dat het goed is als de groep hun problemen zelf oplossen, kan ook een stukje proces zijn van de mensen en daarbij neem ik aan dat er professionele begeleiding in is.
zoals ik zei er is geen goed en fout, ik wil je alleen een beetje behoeden dat je het niet teveel naar jezelf betrekt. maar doe vooral wat goed voelt!
Met mij gaat het redelijk goed, met up's en downs. ben afgelopen weekeind een lang weekeind op stedentrip geweest met 4 vriendinnen, heeft me goed gedaan... maar zelfs dan kost alles me erg veel energie en het doet me best veel zo op de feiten gedrukt te worden.
maar ja, vandaag weer gewerkt en het gewone leventje gaat weer door.
hoe is het met de rest?
xxx
Vervelend dat er van die verhalen de ronde gaan... tja of je er wel of niet iets van moet zeggen kan ik niet voor je beslissen. trek je je het aan omdat je er zelf nog iets mee van doen hebt? of vind je het lastig om je oude groep hierin los te laten? Ik kan me voorstellen dat het goed is als de groep hun problemen zelf oplossen, kan ook een stukje proces zijn van de mensen en daarbij neem ik aan dat er professionele begeleiding in is.
zoals ik zei er is geen goed en fout, ik wil je alleen een beetje behoeden dat je het niet teveel naar jezelf betrekt. maar doe vooral wat goed voelt!
Met mij gaat het redelijk goed, met up's en downs. ben afgelopen weekeind een lang weekeind op stedentrip geweest met 4 vriendinnen, heeft me goed gedaan... maar zelfs dan kost alles me erg veel energie en het doet me best veel zo op de feiten gedrukt te worden.
maar ja, vandaag weer gewerkt en het gewone leventje gaat weer door.
hoe is het met de rest?
xxx
maandag 13 juli 2009 om 19:55
Ben ff te moe om uitgebreid te reageren, maar wilde even zwaaien naar iedereen.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
dinsdag 14 juli 2009 om 21:44
Ik weet het, ik laat de laatste tijd niet zo veel meer van me horen...heb er gewoon wat minder behoefte aan.
Ik ben net terug van vakantie en het gaat eigenlijk niet zo goed. Laatst schreef ik ook al dat het niet goed ging en dan met name in mijn relatie. Dat is een hele tijd juist wel heel goed gegaan, en tijdens de vakantie zijn al mijn twijfels weer terug gekomen. Ik voel me zwaar kut en ellendig. Ik denk dat er ook nog meer speelt, maar ik dat weet ik allemaal niet goed. Ik ben vooral erg in de war.
Tijdens de vakantie heb ik veel geschreven, en dat ga ik ook nog naar mijn therapeuten sturen om te lezen. Verder ga ik een verzoek indienen voor individuele therapie naast de groep. Ik vind dat de groep te weinig zoden aan de dijk zet. In deze groep is het de bedoeling dat je toch vooral zelfstandig aan de slag gaat, maar dit is een volledig nieuw probleem waar ik gewoon meer hulp bij wil hebben.
Ik hoop dat het met jullie een beetje ok gaat. Hoe bevalt de nazorg je tot nu toe ikbenik?
Ik ben net terug van vakantie en het gaat eigenlijk niet zo goed. Laatst schreef ik ook al dat het niet goed ging en dan met name in mijn relatie. Dat is een hele tijd juist wel heel goed gegaan, en tijdens de vakantie zijn al mijn twijfels weer terug gekomen. Ik voel me zwaar kut en ellendig. Ik denk dat er ook nog meer speelt, maar ik dat weet ik allemaal niet goed. Ik ben vooral erg in de war.
Tijdens de vakantie heb ik veel geschreven, en dat ga ik ook nog naar mijn therapeuten sturen om te lezen. Verder ga ik een verzoek indienen voor individuele therapie naast de groep. Ik vind dat de groep te weinig zoden aan de dijk zet. In deze groep is het de bedoeling dat je toch vooral zelfstandig aan de slag gaat, maar dit is een volledig nieuw probleem waar ik gewoon meer hulp bij wil hebben.
Ik hoop dat het met jullie een beetje ok gaat. Hoe bevalt de nazorg je tot nu toe ikbenik?
dinsdag 14 juli 2009 om 21:52
tink, wat vervelend dat het niet goed met je gaat! Lijkt me een goede stap om aan te geven dat je individuele hulp erbij wil, hopelijk gaat het je allemaal lukken.en als je geen behoefte hebt om te posten, geen probleem toch! heb ik ook niet altijd.
We kunnen elkaar wel de hand schudden... Er is veel gebeurd laatste tijd maar even kort: hier gaat het momenteel echt niet goed (is al heel wat dat ik dat zo uitspreek) ben naar de huisarts geweest omdat ik echt op ben, ik kan gewoon niet meer. buiten de ES een heftige depressie wat elkaar niet goed doet. Nu antidepresieva gekregen, weet dat er iets moet gebeuren maar aan de andere kant denk ik wow ben pas 22! Heb me vandaag ook ziek gemeld op mn werk.
Nu maar wachten tot ik kan beginnen met dagbehandeling, dit wordt de 2 dagen in de week.
zijn jullie weer even op de hoogte
Gr. its
We kunnen elkaar wel de hand schudden... Er is veel gebeurd laatste tijd maar even kort: hier gaat het momenteel echt niet goed (is al heel wat dat ik dat zo uitspreek) ben naar de huisarts geweest omdat ik echt op ben, ik kan gewoon niet meer. buiten de ES een heftige depressie wat elkaar niet goed doet. Nu antidepresieva gekregen, weet dat er iets moet gebeuren maar aan de andere kant denk ik wow ben pas 22! Heb me vandaag ook ziek gemeld op mn werk.
Nu maar wachten tot ik kan beginnen met dagbehandeling, dit wordt de 2 dagen in de week.
zijn jullie weer even op de hoogte
Gr. its
dinsdag 14 juli 2009 om 23:01
He meiden,
Wat rot dat het niet lekker gaat met jullie!
Its,
ik las idd dat je toch aan de ad bent gegaan en dat je dat ook lastig vind gezien je leeftijd. Ook ik ben jong begonnen met mijn ad. Het is niet prettig, zeker als ik bedenk dat ik deze waarschijnlijk de rest van mijn leven moet slikken. Wel weet ik dat ik het gewoon nodig heb net zoals sommige mensen met suikerziekte dagelijks insuline nodig hebben heb ik dagelijks mijn ad nodig.
Heel veel sterkte! Weet je nu al wat meer over je startdatum?
Tink,
Fijn dat je toch even wat van je laat horen. Ik las een topic van je waarin ook je relatie besproken werd. Wat vervelend voor je dat dit ook nog mee speelt. Kan me goed voorstellen dat je extra begeleiding wilt. Dergelijke dingen zijn ook niet echt geschikt voor dagbehandeling.
Geef je wel goed aan dat je in de war bent en het eigenlijk allemaal niet meer goed weet.
Hopelijk kunnen ze je daarin goed begeleiden.
Bij mezelf is het erg wisselend. Mijn ritme is naar de knoppe wat er voor zorgt dat het gelijk minder met me gaat.
Ik heb morgen een gesprek met mijn psychiater waar ik wil aangeven te gaan minderen met mijn slaapmedicatie.
Ik besprak dit echter met mijn thuiszorg en die vond dit nog geen goed idee, maar wanneer dan wel? Moet ik die troep dan ook de rest van mijn leven slikken? Naast mijn ad en anti-psychotica? Dat is toch geen leven?
Nou ja ik wacht maar even af wat mijn psychiater morgen zegt.
Ik ben aangemeld voor het rehabilitatiecentrum waar we gaan kijken hoe en wanneer ik weer aan de slag kan gaan en wat voor werk ik zou willen/kunnen.
Verder ga ik binnenkort deelnemen aan de module sociale vaardigheden. Onder andere omdat ik dit nog nodig heb, maar ook om te zorgen dat ik meer structuur heb in mijn week.
Als laatste weten ze nog niets over mijn aanmelding bij de eetpoli. Daar baal ik best wel van, want op deze manier weet je gewoon niet waar je aan toe bent.
Wat rot dat het niet lekker gaat met jullie!
Its,
ik las idd dat je toch aan de ad bent gegaan en dat je dat ook lastig vind gezien je leeftijd. Ook ik ben jong begonnen met mijn ad. Het is niet prettig, zeker als ik bedenk dat ik deze waarschijnlijk de rest van mijn leven moet slikken. Wel weet ik dat ik het gewoon nodig heb net zoals sommige mensen met suikerziekte dagelijks insuline nodig hebben heb ik dagelijks mijn ad nodig.
Heel veel sterkte! Weet je nu al wat meer over je startdatum?
Tink,
Fijn dat je toch even wat van je laat horen. Ik las een topic van je waarin ook je relatie besproken werd. Wat vervelend voor je dat dit ook nog mee speelt. Kan me goed voorstellen dat je extra begeleiding wilt. Dergelijke dingen zijn ook niet echt geschikt voor dagbehandeling.
Geef je wel goed aan dat je in de war bent en het eigenlijk allemaal niet meer goed weet.
Hopelijk kunnen ze je daarin goed begeleiden.
Bij mezelf is het erg wisselend. Mijn ritme is naar de knoppe wat er voor zorgt dat het gelijk minder met me gaat.
Ik heb morgen een gesprek met mijn psychiater waar ik wil aangeven te gaan minderen met mijn slaapmedicatie.
Ik besprak dit echter met mijn thuiszorg en die vond dit nog geen goed idee, maar wanneer dan wel? Moet ik die troep dan ook de rest van mijn leven slikken? Naast mijn ad en anti-psychotica? Dat is toch geen leven?
Nou ja ik wacht maar even af wat mijn psychiater morgen zegt.
Ik ben aangemeld voor het rehabilitatiecentrum waar we gaan kijken hoe en wanneer ik weer aan de slag kan gaan en wat voor werk ik zou willen/kunnen.
Verder ga ik binnenkort deelnemen aan de module sociale vaardigheden. Onder andere omdat ik dit nog nodig heb, maar ook om te zorgen dat ik meer structuur heb in mijn week.
Als laatste weten ze nog niets over mijn aanmelding bij de eetpoli. Daar baal ik best wel van, want op deze manier weet je gewoon niet waar je aan toe bent.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
woensdag 5 augustus 2009 om 17:28
Hallo allemaal,
Hoe gaat het met jullie?
Met mij gaat het inmiddels weer wat beter. Ik ben nog steeds met de nazorg bezig, en op het moment bevalt dat ook wel goed. Ik ben nu ook weer 32 uur aan het werk, en dat geeft me ook heel veel rust.
Ik vind het wel jammer dat ik tegen problemen aan blijf lopen, alsof het nooit ophoudt en ik steeds tegen iets nieuws aanloop.
Hoe gaat het met jullie?
Met mij gaat het inmiddels weer wat beter. Ik ben nog steeds met de nazorg bezig, en op het moment bevalt dat ook wel goed. Ik ben nu ook weer 32 uur aan het werk, en dat geeft me ook heel veel rust.
Ik vind het wel jammer dat ik tegen problemen aan blijf lopen, alsof het nooit ophoudt en ik steeds tegen iets nieuws aanloop.
vrijdag 7 augustus 2009 om 18:53
Tink,
Het voelt idd erg rot als je alsmaar bezig blijft. Op 1 vlak rust komt het volgende om de hoek kijken!
Gaat hier wel redelijk. Net een uitnodiging binnen van het rehabilitatiecentrum ben benieuwd. Heb donderdag een afspraak daar.
Het voelt idd erg rot als je alsmaar bezig blijft. Op 1 vlak rust komt het volgende om de hoek kijken!
Gaat hier wel redelijk. Net een uitnodiging binnen van het rehabilitatiecentrum ben benieuwd. Heb donderdag een afspraak daar.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
zaterdag 15 augustus 2009 om 09:24
Hoe is je afspraak bij het rehabihupselflups gegaan? Wat ga je daar precies doen?
Hier gaat het wel weer redelijk. Ik ben altijd heel erg afstandelijk geweest, en tijdens de therapie is mijn gevoel veel meer naar de voorgrond gekomen. Nu gaat mijn gevoel ook meespelen in mijn relatie...en hup, gelijk het volgende probleem. Ik blijk dus gigantische verlatingsangst te hebben, en ben daardoor ook heel erg bang om me open te stellen en met te binden. En ja, wat moet ik nu juist weer leren...me open stellen. Dus echt alles wat ik nu aan het doen ben, gaat zo tegen mijn gevoel in. Maar het gaat nu wat op en af.
Heb jij dat ook Ikbenik? Het gaat bij mij heel wisselend, ik heb nu goede dagen en slechte dagen. Bij de slechte dagen weet ik ook waar het vandaan komt. Voor de therapie was mijn gevoel altijd heel vlak.
Ik begin nu ook wel een beetje een kinderwens te krijgen. Op zich wil ik nog wel een tijd wachten met kinderen. Maar ik vind ook dat die wisselende buien een stuk minder moeten zijn. Ik voel me nog niet helemaal stabiel. Ik denk ook dat ik de rest van mijn leven bezig moet blijven met aan mezelf werken.
Ben erg benieuwd hoe het met de rest is.
Hier gaat het wel weer redelijk. Ik ben altijd heel erg afstandelijk geweest, en tijdens de therapie is mijn gevoel veel meer naar de voorgrond gekomen. Nu gaat mijn gevoel ook meespelen in mijn relatie...en hup, gelijk het volgende probleem. Ik blijk dus gigantische verlatingsangst te hebben, en ben daardoor ook heel erg bang om me open te stellen en met te binden. En ja, wat moet ik nu juist weer leren...me open stellen. Dus echt alles wat ik nu aan het doen ben, gaat zo tegen mijn gevoel in. Maar het gaat nu wat op en af.
Heb jij dat ook Ikbenik? Het gaat bij mij heel wisselend, ik heb nu goede dagen en slechte dagen. Bij de slechte dagen weet ik ook waar het vandaan komt. Voor de therapie was mijn gevoel altijd heel vlak.
Ik begin nu ook wel een beetje een kinderwens te krijgen. Op zich wil ik nog wel een tijd wachten met kinderen. Maar ik vind ook dat die wisselende buien een stuk minder moeten zijn. Ik voel me nog niet helemaal stabiel. Ik denk ook dat ik de rest van mijn leven bezig moet blijven met aan mezelf werken.
Ben erg benieuwd hoe het met de rest is.
zondag 16 augustus 2009 om 15:03
Hallo itsme, wat ontzettend naar voor je. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het niet helemaal begrijp. Zit je niet meer in de voorbereidingsgroep? Als je nu in dagbehandeling zit, waarom zou de huisarts je dan aan willen melden voor een andere GGZ, of ben je niet tevreden? Paradox van therapie is dat het eerst altijd een stuk slechter gaat, voor het beter met je gaat.
Wij mochten trouwens niet op eigen houtje naar de huisarts voor AD en dergelijke. Daarvoor zat er een psychiater in het team. Die psychiater heb ik nooit gesproken, was nooit nodig.
Lijkt me wel heftig om nu ergens anders naar toe te moeten.
Veel sterkte en ik hoop dat je je snel weer wat beter voelt.
Wij mochten trouwens niet op eigen houtje naar de huisarts voor AD en dergelijke. Daarvoor zat er een psychiater in het team. Die psychiater heb ik nooit gesproken, was nooit nodig.
Lijkt me wel heftig om nu ergens anders naar toe te moeten.
Veel sterkte en ik hoop dat je je snel weer wat beter voelt.
zondag 16 augustus 2009 om 18:14
Tinkeldel,
De veranderingen die je ondergaat hebben hun weerslag op je relatie begrijp ik. Ik herken dit zeker.
Gelukkig heb ik geen verlatingsangst, maar ik weet wel dat mijn man en ik best wat moeilijkheden hebben gehad met al die veranderingen. Mede omdat ik mijn gevoel meer heb toegelaten en deze ook invloed heeft gekregen op onze relatie. Wat voor soort nazorg heb jij eigenlijk?
Its,
Wat vervelend dat het zo slecht gaat met je. Hoewel een opname erg heftig is en een persoonlijke keuze is het zeker niet het einde van de wereld. Het kan zomaar zijn dat het op den duur beter blijkt te zijn voor je, maar zolang jij er niet achter staat is het ook zeker niet verstandig. En natuurlijk is het altijd prettig als het anders opgelost kan worden.
Ikzelf ben aan het minderen met de medicijnen. Ik slik nu geen slaapmedicatie meer en slik nog maar 25 mg seroquel. Het gesprek bij het rehabilitatiecentrum is goed verlopen. Ik denk zeker dat ze me goed kunnen begeleiden op weg naar werk.
De veranderingen die je ondergaat hebben hun weerslag op je relatie begrijp ik. Ik herken dit zeker.
Gelukkig heb ik geen verlatingsangst, maar ik weet wel dat mijn man en ik best wat moeilijkheden hebben gehad met al die veranderingen. Mede omdat ik mijn gevoel meer heb toegelaten en deze ook invloed heeft gekregen op onze relatie. Wat voor soort nazorg heb jij eigenlijk?
Its,
Wat vervelend dat het zo slecht gaat met je. Hoewel een opname erg heftig is en een persoonlijke keuze is het zeker niet het einde van de wereld. Het kan zomaar zijn dat het op den duur beter blijkt te zijn voor je, maar zolang jij er niet achter staat is het ook zeker niet verstandig. En natuurlijk is het altijd prettig als het anders opgelost kan worden.
Ikzelf ben aan het minderen met de medicijnen. Ik slik nu geen slaapmedicatie meer en slik nog maar 25 mg seroquel. Het gesprek bij het rehabilitatiecentrum is goed verlopen. Ik denk zeker dat ze me goed kunnen begeleiden op weg naar werk.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
maandag 17 augustus 2009 om 16:40
Wat goed ikbenik, je bent al een heel eind op weg naar de 'gewone wereld'. Ik was wel blij dat ik eindelijk weer aan het werk was. Zal ook blij zijn als ik klaar ben met al die andere therapieen.
Ik heb 1 keer in de week 1,5 uur nazorg. Dat bestaat uit een half uur werkpunten, een half uur cognitieve therapie en een half uur groepsgesprek.
Ik zie mijn veranderingen in relatie tot mijn relatie wel wat anders. Ik vind het wel heel positief dat ik zo veranderd ben, maar nu moet mijn relatie ook gaan veranderen. En dat is eigenlijk de volgende stap. We komen er wel!
Ik heb 1 keer in de week 1,5 uur nazorg. Dat bestaat uit een half uur werkpunten, een half uur cognitieve therapie en een half uur groepsgesprek.
Ik zie mijn veranderingen in relatie tot mijn relatie wel wat anders. Ik vind het wel heel positief dat ik zo veranderd ben, maar nu moet mijn relatie ook gaan veranderen. En dat is eigenlijk de volgende stap. We komen er wel!
woensdag 26 augustus 2009 om 22:01
Goed idee die schop!
Sinds eergisteren ook gestopt met die laatste seroquel. Het slapen gaat erg moeilijk, maar ben ook best trots op mezelf.
Als ik volgende week naar mijn psych. ga kan ik zeggen dat ik met alles behalve de efexor gestopt ben. Denk dat die best verbaasd is.
Heb met de nazorg besproken om niet meer elke week te gaan maar 1 maal per 2 weken. Mede omdat ik volgende week mijn eerste gesprek heb bij de instelling waar ik in dagbehandeling ga voor mijn eetstoornis. Spannend hoor allemaal!
Morgen een dagje winkelen in Groningen met Zwieber. Heb er wel zin in, maar ben ook wat bang voor de drukte. Gelukkig weet ze daar van en begrijpt ze dit vast.
Sinds eergisteren ook gestopt met die laatste seroquel. Het slapen gaat erg moeilijk, maar ben ook best trots op mezelf.
Als ik volgende week naar mijn psych. ga kan ik zeggen dat ik met alles behalve de efexor gestopt ben. Denk dat die best verbaasd is.
Heb met de nazorg besproken om niet meer elke week te gaan maar 1 maal per 2 weken. Mede omdat ik volgende week mijn eerste gesprek heb bij de instelling waar ik in dagbehandeling ga voor mijn eetstoornis. Spannend hoor allemaal!
Morgen een dagje winkelen in Groningen met Zwieber. Heb er wel zin in, maar ben ook wat bang voor de drukte. Gelukkig weet ze daar van en begrijpt ze dit vast.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
woensdag 12 maart 2014 om 19:56
