Psyche
alle pijlers
depressief
maandag 25 december 2017 om 11:11
Ik heb een aantal flinke tegenslagen gehad de laatste tijd en voel me flink depressief. Ik ga maar stug door met werken, maar mijn gevoel gaat er niet in mee. Het is op de automatische piloot. Ik voel zoveel verdriet, het is op de automatische piloot. Ik beleef nergens meer plezier aan. ik zou het niet erg vinden als ik morgen niet meer wakker word en eens in de twee weken doe ik actief een poging om een einde aan mijn leven te maken. Echt serieus word dit niet genomen door de hulpverlening. Ik denk dat ze dit zien als een schreeuw om aandacht of zo. Terwijl ik het wel heel serieus meen. De wanhoop wordt steeds groter. Ik verwaarloos mezelf steeds meer. Ik weet niet meer hoe ik hier ooit nog uit moet komen. Hoe iemand mij nooit nog kan helpen. De enige vorm van hulp die ze kunnen aanbieden, is eens per week een gesprek met een verpleegkundige of psycholoog maar dit is ontoereikend. ik kom er niet meer uit. Het is drijfzand, waar ik steeds dieper in verstikt raak. En nu ben ik bang dat ik ik stortvloed aan negatieve reacties over mij heen krijg, zo van: eigen schuld. :S Waardoor ik mij nog ellendiger voel.
maandag 25 december 2017 om 11:55
Dit. En helaas voor jou is het nu Kerst en dat betekent dat er helemaal weinig mensen online zijn.strikjemetstippels schreef: ↑25-12-2017 11:27Nou nee niet eigen schuld, maar lijkt me dat je professionele hulp nodig hebt en die ga je niet vinden op een forum. Psychiater, opname, antidepressiva, dat al gekregen?
Als je het echt niet trekt kun je de crisisdienst bellen.
maandag 25 december 2017 om 11:56
Je weet van jezelf dat je emotieregulatie-problemen hebt. 3 dagen geleden zag je de toekomst weer zonniger in, terwijl je nu weer in het negatieve wegzakt.
Welke handvatten heb je in eerdere therapieën aangereikt gekregen om je emoties beter te reguleren? Wat kun je nu doen om jezelf uit deze negatieve spiraal te halen?
Als je daar niet uitkomt, bel dan met Sensoor. Zij zijn ook vandaag beschikbaar om jou daarbij te helpen.
Sterkte.
Welke handvatten heb je in eerdere therapieën aangereikt gekregen om je emoties beter te reguleren? Wat kun je nu doen om jezelf uit deze negatieve spiraal te halen?
Als je daar niet uitkomt, bel dan met Sensoor. Zij zijn ook vandaag beschikbaar om jou daarbij te helpen.
Sterkte.
maandag 25 december 2017 om 12:27
Rebecca, door het openen van verschillende topics hier geef Je ons steeds maar een stukje informatie, maar jij bent een geheel en zonder de rest heb je weinig aan de reacties. Dat lijkt me vooral frustrerend voor jou.
Een paar topics geleden was er een - in mijn beleving - heel nuttige en waardevolle discussie over het willen opbouwen van je leven. Er was een aantal forummers (Keaalpine, Blueeyes, Mevrouwtheelepel en nog eentje van wie de nick me zo snel niet te binnen schiet) die het beste met je voor hebben. Ik had tenminste het idee dat ze je goed op weg hielpen en wat moed gaven om de juiste hulpverlening te vinden. Want dit forum kan daar nooit een vervanging van zijn. Waarom ga je niet verder in dat topic?
Een paar topics geleden was er een - in mijn beleving - heel nuttige en waardevolle discussie over het willen opbouwen van je leven. Er was een aantal forummers (Keaalpine, Blueeyes, Mevrouwtheelepel en nog eentje van wie de nick me zo snel niet te binnen schiet) die het beste met je voor hebben. Ik had tenminste het idee dat ze je goed op weg hielpen en wat moed gaven om de juiste hulpverlening te vinden. Want dit forum kan daar nooit een vervanging van zijn. Waarom ga je niet verder in dat topic?
maandag 25 december 2017 om 12:44
Rebecca, ik ga je een paar tips uit mijn emotie-regulatie-training geven. Misschien heb je er wat aan.
- eet of drink iets met een sterke smaak. Dit mag ook gewoon koffie of pepermunt zonder suiker zijn. Focus je op de temperatuur, hoe het voelt in je mond, de smaak, de structuur.
- ga naar buiten. Wandel rond, maak endorfine aan en doe vitamine D op. Als je het moeilijk vindt om zonder doel rond te wandelen, ga dan geocashen of Pokémon Go spelen.
- doe iets met je handen: ga kleuren, haken, breien, borduren of koekjes bakken. Rijg kraaltjes, of ga met Strijkkraaltjes zitten spelen. Als je negatieve gedachten je afleiden, zet dan een luisterboek aan.
Mocht het niet gaan, bel dan naar de crisisdienst, Sensoor of 113.
- eet of drink iets met een sterke smaak. Dit mag ook gewoon koffie of pepermunt zonder suiker zijn. Focus je op de temperatuur, hoe het voelt in je mond, de smaak, de structuur.
- ga naar buiten. Wandel rond, maak endorfine aan en doe vitamine D op. Als je het moeilijk vindt om zonder doel rond te wandelen, ga dan geocashen of Pokémon Go spelen.
- doe iets met je handen: ga kleuren, haken, breien, borduren of koekjes bakken. Rijg kraaltjes, of ga met Strijkkraaltjes zitten spelen. Als je negatieve gedachten je afleiden, zet dan een luisterboek aan.
Mocht het niet gaan, bel dan naar de crisisdienst, Sensoor of 113.
maandag 25 december 2017 om 12:55
blueeyes*3 schreef: ↑25-12-2017 12:44Rebecca, ik ga je een paar tips uit mijn emotie-regulatie-training geven. Misschien heb je er wat aan.
- eet of drink iets met een sterke smaak. Dit mag ook gewoon koffie of pepermunt zonder suiker zijn. Focus je op de temperatuur, hoe het voelt in je mond, de smaak, de structuur.
- ga naar buiten. Wandel rond, maak endorfine aan en doe vitamine D op. Als je het moeilijk vindt om zonder doel rond te wandelen, ga dan geocashen of Pokémon Go spelen.
- doe iets met je handen: ga kleuren, haken, breien, borduren of koekjes bakken. Rijg kraaltjes, of ga met Strijkkraaltjes zitten spelen. Als je negatieve gedachten je afleiden, zet dan een luisterboek aan.
Mocht het niet gaan, bel dan naar de crisisdienst, Sensoor of 113.
Ik ben niet TO maar dank voor deze tips. Ik heb een milde depressie en een angststoornis, ook nu vooral tijdens deze dagen, en dit helpt echt.
Twee dingen zijn oneindig: het universum, en menselijke domheid. Maar van het universum weet ik het nog niet helemaal zeker..
-Albert Einstein-
-Albert Einstein-
maandag 25 december 2017 om 13:07
Graag gedaan! Ik hoop dat je ondanks alles (of dankzij alle tips en therapie) goede dagen hebt!tanteslankie schreef: ↑25-12-2017 12:55Ik ben niet TO maar dank voor deze tips. Ik heb een milde depressie en een angststoornis, ook nu vooral tijdens deze dagen, en dit helpt echt.
maandag 25 december 2017 om 15:02
Geen enkele externe factor gaat jou weer zin in het leven geven, geen pil, geen peut noch strijkkraaltjes, levenszin moet echt vanuit jouzelf komen. Jij moet er iets van willen maken, peuten, pillen en bezigheden kunnen je daarbij ondersteunen en begeleiden, maar jij bent de enige die jouw richting en ritme kan bepalen.
maandag 25 december 2017 om 15:05
Wat naar dat je je zo voelt. Hoop dat je toch iets van warmte kan ervaren deze dagen, al is het nu soms juist nog zwaarder. Kennelijk is er een ander topic waarin het dieper op je problemen in gaat, wellicht een goed idee om daarin verder te gaan? Wellicht kunnen we je daar beter passende feedback geven.
Wat je suïcidaliteit betreft; als je weloverwogen besluit een einde aan je leven te maken gaat dat echt niet vaker dan 1, hooguit 2, keer mis. Dan laat je geen ruimte voor fouten. Aangezien het kennelijk bij talloze pogingen blijft om de paar weken, zijn deze niet goed doordacht en opgezet en is er dus ambivalentie bij je. Jij bent niet overtuigd van je doodswens. Dat is een goed iets, want dat betekent dat je diep van binnen graag wil dat het beter wordt. Praat dáár over met je hulpverleners. Met pogingen kunnen en doen ze inderdaad vaak niets. Het is hele nare communicatie, maakt machteloos en motiveert ze meestal niet tot meer hulp bieden. Het zet het contact alleen maar klem.
Heel veel sterkte toegewenst.
Wat je suïcidaliteit betreft; als je weloverwogen besluit een einde aan je leven te maken gaat dat echt niet vaker dan 1, hooguit 2, keer mis. Dan laat je geen ruimte voor fouten. Aangezien het kennelijk bij talloze pogingen blijft om de paar weken, zijn deze niet goed doordacht en opgezet en is er dus ambivalentie bij je. Jij bent niet overtuigd van je doodswens. Dat is een goed iets, want dat betekent dat je diep van binnen graag wil dat het beter wordt. Praat dáár over met je hulpverleners. Met pogingen kunnen en doen ze inderdaad vaak niets. Het is hele nare communicatie, maakt machteloos en motiveert ze meestal niet tot meer hulp bieden. Het zet het contact alleen maar klem.
Heel veel sterkte toegewenst.
maandag 25 december 2017 om 17:05
Lieve Rebecca..
Ik ben al 16 jaar zwaar depressief, in vlagen. Wat mij heel erg geholpen heeft is wanneer ik een hele slechte dag heb mezelf realiseren dat dat dus tussen mijn oren zit en dat dat weer over gaat. Heb ook vaak op het punt gestaan mezelf iets aan te doen en wat dan het beste voor mij werkt is blijven herhalen dat ook dit weer voorbij gaat. Wat iemand hier boven ook al aangeeft: wandel, knutsel, puzzel whatever. Het klinkt te simpel maar het werkt echt.. Haal jezelf uit dat gat door te gaan doen, te gaan leven. Dat is het enige wat werkt..
Ik ben al 16 jaar zwaar depressief, in vlagen. Wat mij heel erg geholpen heeft is wanneer ik een hele slechte dag heb mezelf realiseren dat dat dus tussen mijn oren zit en dat dat weer over gaat. Heb ook vaak op het punt gestaan mezelf iets aan te doen en wat dan het beste voor mij werkt is blijven herhalen dat ook dit weer voorbij gaat. Wat iemand hier boven ook al aangeeft: wandel, knutsel, puzzel whatever. Het klinkt te simpel maar het werkt echt.. Haal jezelf uit dat gat door te gaan doen, te gaan leven. Dat is het enige wat werkt..
maandag 25 december 2017 om 18:13
Iets anders... zou het ook kunnen zijn dat je, nu met de feestdagen, nu je verplicht langer vrij bent, nu je je je niet meer kunt begraven in je werk, je met je neus op de feiten wordt gedrukt? En dat dat meespeelt in je depressiviteit?
Wat ik bedoel: je kon je altijd min of meer verstoppen in je werk. Je kon nog werken, dus het viel allemaal wel mee. Maar nu, met een weekeind van 4 dagen, kun je niet meer weglopen voor jezelf. En dat is confronterend.
Wat ik bedoel: je kon je altijd min of meer verstoppen in je werk. Je kon nog werken, dus het viel allemaal wel mee. Maar nu, met een weekeind van 4 dagen, kun je niet meer weglopen voor jezelf. En dat is confronterend.
maandag 25 december 2017 om 18:25
maandag 25 december 2017 om 18:34
1 x per week een psycholoog is, met ambulante hulpverlening, al behoorlijk intensief. Als er meer hulp nodig is, schakelen ze of een spv'er in, of hulp van het sociaal team. De stap erna is deeltijd of opname.
Je moet het zelf doen, therapie is een hulpmiddel. Soms heel nodig, maar wel 'slechts' een hulpmiddel. Je moet het uiteindelijk zelf doen.
Je moet het zelf doen, therapie is een hulpmiddel. Soms heel nodig, maar wel 'slechts' een hulpmiddel. Je moet het uiteindelijk zelf doen.
maandag 25 december 2017 om 19:14
Bedankt voor jullie reacties. Fijn dat er wat herkenning is. Juist tijdens de feestdagen speelt het extra op. Die donkere decembermaand, verschrikkelijk.
Het is nog nooit zo erg geweet als nu.
Klopt helemaal. Werk is echt een uitvlucht, om niet te hoeven voelen. Vakantie, vreselijk. Ik weet mij er geen raad mee. En nu heb ik ook nog eens verplicht vakantie van langer dan een week, ik weet niet hoe ik de dagen door kan komen. Een weekend is al lang. De feestdagen staan helemaal in het teken van eten en mijn eetstoornis boulimia heeft vrij spel. Eetbuien en braken, het is helemaal feest. Gatver.blueeyes*3 schreef: ↑25-12-2017 18:13Iets anders... zou het ook kunnen zijn dat je, nu met de feestdagen, nu je verplicht langer vrij bent, nu je je je niet meer kunt begraven in je werk, je met je neus op de feiten wordt gedrukt? En dat dat meespeelt in je depressiviteit?
Wat ik bedoel: je kon je altijd min of meer verstoppen in je werk. Je kon nog werken, dus het viel allemaal wel mee. Maar nu, met een weekeind van 4 dagen, kun je niet meer weglopen voor jezelf. En dat is confronterend.
Het is nog nooit zo erg geweet als nu.
maandag 25 december 2017 om 19:40
Probeer wat van de tips die ik gaf hierboven uit. Probeer eens te kleuren, te haken, luister een keer een luisterboek, ga een stuk lopen. Probeer het gewoon uit, in proberen kun je niet falen.rebecca_90 schreef: ↑25-12-2017 19:14Bedankt voor jullie reacties. Fijn dat er wat herkenning is. Juist tijdens de feestdagen speelt het extra op. Die donkere decembermaand, verschrikkelijk.
Klopt helemaal. Werk is echt een uitvlucht, om niet te hoeven voelen. Vakantie, vreselijk. Ik weet mij er geen raad mee. En nu heb ik ook nog eens verplicht vakantie van langer dan een week, ik weet niet hoe ik de dagen door kan komen. Een weekend is al lang. De feestdagen staan helemaal in het teken van eten en mijn eetstoornis boulimia heeft vrij spel. Eetbuien en braken, het is helemaal feest. Gatver.
Het is nog nooit zo erg geweet als nu.
maandag 25 december 2017 om 20:42
Goed plan!rebecca_90 schreef: ↑25-12-2017 20:26Dank je, dat brengt me wel op een idee. Misschien kan ik het combineren. Een podcast downloaden en een eind lopen.
Tip: kies een leuk/gezellig/motiverend onderwerp.
maandag 25 december 2017 om 21:36
Dat denk ik niet, TO reageert op 1 persoon na, op iedereen in het algemeen.Stronggirl1987 schreef: ↑25-12-2017 21:09Heb ik iets verkeerds gezegd dat mijn reactie negeert hier in topic.??
Misschien is het haar ff teveel, trek het je niet persoonlijk aan.
dinsdag 26 december 2017 om 20:10
Ik zal hier even een poging doen om op zoveel mogelijk mensen te reageren. Het is zeker niet mijn bedoeling om mensen te kort te doen, sorry als ik dat gedaan heb...
@blueeyes*3: : Gisteren was het echt een drama. De hele dag eetbuien gehad, de hele dag is als een roes aan mij voorbij getrokken. Maar vandaag was het anders. Een kennis die ik nog ken van vroeger, mailde mij zondag al, of ik met haar wilde wandelen. Daar had ik toen mijn bedenkingen bij. Omdat wij elkaar al lang niet meer gesproken hadden, vroeg ik mij af of het niet ongemakkelijk zou zijn. Maar dat was het helemaal niet. Ze kan zo goed luisteren, het is echt een lieve vrouw, die heel goed kan luisteren en helemaal niet haar oordeel klaar heeft. We hebben een uur gelopen en daarna koffie gedronken bij mij thuis. Daarna voelde ik mij stukken beter. Fysiek wel moe, ook door de eetbuien van gisteren, maar mentaal echt veel 'lichter' of zo . De rest van de dag is goed gegaan. Rustig muziek geluisterd, tijdschriften gelezen, gepraat met familie. Het was een goede dag.
@stronggirl: Dankjewel. Ik woon tijdelijk bij mijn ouders. Er zijn echter veel spanningen in huis, o.a. door mijn eetstoornis. Dat maakt de sfeer er niet zo veel beter op.. Het is lastig om uit te leggen. Ik kan wel bij ze terecht, maar ze kunnen niet altijd omgaan met mijn huilbuien. Dat wordt al snel gezien als manipulatief, aandachttrekkerij etc. Terwijl ik het niet zo bedoel. Ze voelen zich machteloos.
@Lorna; Ik krijg ook vaak de tip: zoek afleiding. Maar toch... mijn ervaring is dat het misschien wel voor even werkt, maar niet op de lange termijn. Wat ik mis is een doel om voor te leven. Een reden om uit bed te komen. Waar doe ik het voor? Dat. Alles voelt zo verschrikkelijk zinloos.
@suikerfee: klopt ja. Dat wordt mij altijd gezegd. En dat maakt dat ik er ook zo alleen voor sta. Eigen verantwoordelijkheid etc.
@Koffiehagedis: Dank voor je reactie. De pogingen die ik heb gedaan, waren vooral met medicatie. Treinen en flats zijn kansrijker. Maar zo'n verminkende dood wil ik niet. Er is inderdaad ambivalentie. Ik merk wel dat de wanhoop groter wordt, dat de pogingen serieuzer worden en dat de tijd die ertussen zit korter wordt.
@anderen: heel erg bedankt voor jullie reacties. Ik word nu even overmand door emoties. Omdat ik het heel lief vind dat jullie allemaal meedenken. Terwijl ik gewoon keihard in de steek gelaten ben door mijn eigen 'vriendinnen'.
@blueeyes*3: : Gisteren was het echt een drama. De hele dag eetbuien gehad, de hele dag is als een roes aan mij voorbij getrokken. Maar vandaag was het anders. Een kennis die ik nog ken van vroeger, mailde mij zondag al, of ik met haar wilde wandelen. Daar had ik toen mijn bedenkingen bij. Omdat wij elkaar al lang niet meer gesproken hadden, vroeg ik mij af of het niet ongemakkelijk zou zijn. Maar dat was het helemaal niet. Ze kan zo goed luisteren, het is echt een lieve vrouw, die heel goed kan luisteren en helemaal niet haar oordeel klaar heeft. We hebben een uur gelopen en daarna koffie gedronken bij mij thuis. Daarna voelde ik mij stukken beter. Fysiek wel moe, ook door de eetbuien van gisteren, maar mentaal echt veel 'lichter' of zo . De rest van de dag is goed gegaan. Rustig muziek geluisterd, tijdschriften gelezen, gepraat met familie. Het was een goede dag.
@stronggirl: Dankjewel. Ik woon tijdelijk bij mijn ouders. Er zijn echter veel spanningen in huis, o.a. door mijn eetstoornis. Dat maakt de sfeer er niet zo veel beter op.. Het is lastig om uit te leggen. Ik kan wel bij ze terecht, maar ze kunnen niet altijd omgaan met mijn huilbuien. Dat wordt al snel gezien als manipulatief, aandachttrekkerij etc. Terwijl ik het niet zo bedoel. Ze voelen zich machteloos.
@Lorna; Ik krijg ook vaak de tip: zoek afleiding. Maar toch... mijn ervaring is dat het misschien wel voor even werkt, maar niet op de lange termijn. Wat ik mis is een doel om voor te leven. Een reden om uit bed te komen. Waar doe ik het voor? Dat. Alles voelt zo verschrikkelijk zinloos.
@suikerfee: klopt ja. Dat wordt mij altijd gezegd. En dat maakt dat ik er ook zo alleen voor sta. Eigen verantwoordelijkheid etc.
@Koffiehagedis: Dank voor je reactie. De pogingen die ik heb gedaan, waren vooral met medicatie. Treinen en flats zijn kansrijker. Maar zo'n verminkende dood wil ik niet. Er is inderdaad ambivalentie. Ik merk wel dat de wanhoop groter wordt, dat de pogingen serieuzer worden en dat de tijd die ertussen zit korter wordt.
@anderen: heel erg bedankt voor jullie reacties. Ik word nu even overmand door emoties. Omdat ik het heel lief vind dat jullie allemaal meedenken. Terwijl ik gewoon keihard in de steek gelaten ben door mijn eigen 'vriendinnen'.
