Psyche
alle pijlers
depressief
maandag 25 december 2017 om 11:11
Ik heb een aantal flinke tegenslagen gehad de laatste tijd en voel me flink depressief. Ik ga maar stug door met werken, maar mijn gevoel gaat er niet in mee. Het is op de automatische piloot. Ik voel zoveel verdriet, het is op de automatische piloot. Ik beleef nergens meer plezier aan. ik zou het niet erg vinden als ik morgen niet meer wakker word en eens in de twee weken doe ik actief een poging om een einde aan mijn leven te maken. Echt serieus word dit niet genomen door de hulpverlening. Ik denk dat ze dit zien als een schreeuw om aandacht of zo. Terwijl ik het wel heel serieus meen. De wanhoop wordt steeds groter. Ik verwaarloos mezelf steeds meer. Ik weet niet meer hoe ik hier ooit nog uit moet komen. Hoe iemand mij nooit nog kan helpen. De enige vorm van hulp die ze kunnen aanbieden, is eens per week een gesprek met een verpleegkundige of psycholoog maar dit is ontoereikend. ik kom er niet meer uit. Het is drijfzand, waar ik steeds dieper in verstikt raak. En nu ben ik bang dat ik ik stortvloed aan negatieve reacties over mij heen krijg, zo van: eigen schuld. :S Waardoor ik mij nog ellendiger voel.
dinsdag 26 december 2017 om 20:19
Heb je wel in de week tussen kerst en oud & nieuw gesprekken? En zijn je behandelaars op de hoogte dat je pogingen gedaan hebt met medicijnen ?
Nog wat tips qua afleiding; zet een leuke film op of muziek of iets waar je iig je aandacht bij moet houden. Niet te moeilijk.
Bij zelfdestructieve gedachten kan het helpen om even je handen onder een ijskoude kraan te houden.
Hebben je ouders geen huisdieren? Een hond of kat knuffelen kan erg fijn zijn.
Oh en programmeer het nummer van de crisisdienst of Sensoor in je telefoon. Als de nood hoog is, is de drempel om te bellen lager.
Nog wat tips qua afleiding; zet een leuke film op of muziek of iets waar je iig je aandacht bij moet houden. Niet te moeilijk.
Bij zelfdestructieve gedachten kan het helpen om even je handen onder een ijskoude kraan te houden.
Hebben je ouders geen huisdieren? Een hond of kat knuffelen kan erg fijn zijn.
Oh en programmeer het nummer van de crisisdienst of Sensoor in je telefoon. Als de nood hoog is, is de drempel om te bellen lager.
dinsdag 26 december 2017 om 21:01
dinsdag 26 december 2017 om 22:03
Sensoor is een goed idee. Crisisdienst is waardeloos is mijn ervaring. Eerst moet je een stuk of drie personen passeren, dan krijg je een persoon aan die telefoon die een foute grap vertelt. Ik heb er geen flikker aan. Ze zeggen echt de verkeerde dingen. Misschien trof ik net de verkeerde, maar dit is niet de eerste keer.
Ze weten van de pogingen, maar het doet ze niks. Ik ben maar een nummer. Een dossiernummer in plaats van een persoon. Ook voor mijn 'behandelaren'. Wie zijn dat trouwens? ik heb werkelijk waar geen flauw idee.
Een doel per dag is haalbaarder, ja.
Morgen ga ik mijn favoriete Netflix serie uitkijken en ik zag dat er een nieuwe podcast op de Correspondent staat. Misschien is dat te combineren met wandelen.
Ze weten van de pogingen, maar het doet ze niks. Ik ben maar een nummer. Een dossiernummer in plaats van een persoon. Ook voor mijn 'behandelaren'. Wie zijn dat trouwens? ik heb werkelijk waar geen flauw idee.
Een doel per dag is haalbaarder, ja.
Morgen ga ik mijn favoriete Netflix serie uitkijken en ik zag dat er een nieuwe podcast op de Correspondent staat. Misschien is dat te combineren met wandelen.
woensdag 27 december 2017 om 08:47
Hier wil ik toch even op reageren, want je schrijft in dezelfde post namelijk ook dat je een goede dag hebt gehad nadat je een stuk hebt gewandeld met een lieve vriendin die goed kan luisteren. Je hele dag fleurde er van op. Misschien helpt afleiding dan misschien toch beter dan je zelf denkt?rebecca_90 schreef: ↑26-12-2017 20:10
@Lorna; Ik krijg ook vaak de tip: zoek afleiding. Maar toch... mijn ervaring is dat het misschien wel voor even werkt, maar niet op de lange termijn. Wat ik mis is een doel om voor te leven. Een reden om uit bed te komen. Waar doe ik het voor? Dat. Alles voelt zo verschrikkelijk zinloos.
donderdag 28 december 2017 om 09:42
Ja, het ging wel goed. Ik zit alleen vandaan tegen een ontzettend lege dag aan te kijken en zit nu al niet lekker in mijn vel, bah. Maar ja, die dagen horen er ook bij.
Het is ook wel m´n eigen schuld, ik zou met een vriendin afspreken, maar het is 3 uur reizen. Ik dacht ik doe dat wel even. Maar zie het toch echt niet zitten en heb afgezegd.
Het is ook wel m´n eigen schuld, ik zou met een vriendin afspreken, maar het is 3 uur reizen. Ik dacht ik doe dat wel even. Maar zie het toch echt niet zitten en heb afgezegd.
donderdag 28 december 2017 om 10:00
Idee: ga in plaats daarvan naar de stad om wat spulletjes te kopen voor een hobby. Haaknaald en bolletje wol, breinaalden en bolletje wol, kleurpotloden en een kleurboek, zakje Strijkkraaltjes en vormpjes, gewone kraaltjes. Zoiets. Ga dan thuis met een podcast of een luisterboek lekker freubelen.
Ken je Storytel trouwens al? Kun je twee weken gratis uitproberen, en er staan heel veel luisterboeken op. Nederlands en Engels, fictie en non-fictie.
Ken je Storytel trouwens al? Kun je twee weken gratis uitproberen, en er staan heel veel luisterboeken op. Nederlands en Engels, fictie en non-fictie.
donderdag 28 december 2017 om 16:50
Dankjewel! Ik ben niet zo creatief, ik kan niet haken of breien.. wel ooit geleerd in een ver verleden. Maar ik ben wel even de stad in geweest en heb wat make-up gehaald uit de aanbieding. Ik loop erbij als een slons, tijd om daar verandering in aan te brengen. Ik ben niet zo'n type dat haar hele gezicht onder plamuurt, maar dit is weer het andere uiterste, hoe ik er nu bij loop. En nog even een paar uurtjes gewerkt, heerlijk. Ik heb het gemist.
Storytel, daar hoorde ik laatste ook iemand over.
Vanaf volgende week zit de noodgedwongen 'vakantie' er gelukkig op en ben ik veel onderweg voor woon-werkverkeer. Als het ook offline te luisteren is, kan dit best een goed idee zijn. Ik maak vast wat ruimte vrij op m'n telefoon.
Storytel, daar hoorde ik laatste ook iemand over.
Vanaf volgende week zit de noodgedwongen 'vakantie' er gelukkig op en ben ik veel onderweg voor woon-werkverkeer. Als het ook offline te luisteren is, kan dit best een goed idee zijn. Ik maak vast wat ruimte vrij op m'n telefoon.
donderdag 28 december 2017 om 17:37
Bij Storytel mag je 5 boeken offline bewaren (tip: download thuis met je WIFI...). Verder klinkt het heftig wat je doormaakt, TO, maar tegelijkertijd ook hoopvol. Dat je in actie bent gekomen en dingen onderneemt. Dat je dingen wilt aanpakken. En anderen voorzichtig toelaat.
Mijn ervaringen met de crisisdienst zijn anders, veel positiever, hoewel ook wisselend.
Een opname is uiteindelijk niet helpend, daarom doen ze dat alleen als ze het risico heel hoog inschatten, om je op de korte termijn letterlijk te helpen overleven. Ik ben een aantal keer kort en een paar keer langer (gedwongen) opgenomen geweest en het is echt geen pretje. Alles wordt afgenomen, je mag nog geen punaise of nagelvijltje op je kamer hebben. Medicatie gaat in beheer en onder toezicht. Alles is er vreemd en je moet het maar doen met de mensen die er zijn. Ikzelf ben meerdere keren bedreigd door medepatiënten, een aantal keer "erotisch" benaderd en dat maakte het niet makkelijker. Ook als je vrijwillig bent, zit je opgesloten, want die afdelingsdeur gaat echt niet voor jou open tot de psychiater toestemming geeft.
Dus wees blij dat je nog in staat geacht wordt om samen met je omgeving (of je met anderen woont telt wel mee) je doodswens nog even uit te stellen. Daar kan de crisisdienst ook mee helpen, tenminste, mij hielp het soms ook om alles te mogen zeggen en samen een plan te maken hoe ik de avond en nacht door zou komen. Maar beter nog op eigen kracht natuurlijk. En zo te lezen heb je die wel in je.
Mijn ervaringen met de crisisdienst zijn anders, veel positiever, hoewel ook wisselend.
Een opname is uiteindelijk niet helpend, daarom doen ze dat alleen als ze het risico heel hoog inschatten, om je op de korte termijn letterlijk te helpen overleven. Ik ben een aantal keer kort en een paar keer langer (gedwongen) opgenomen geweest en het is echt geen pretje. Alles wordt afgenomen, je mag nog geen punaise of nagelvijltje op je kamer hebben. Medicatie gaat in beheer en onder toezicht. Alles is er vreemd en je moet het maar doen met de mensen die er zijn. Ikzelf ben meerdere keren bedreigd door medepatiënten, een aantal keer "erotisch" benaderd en dat maakte het niet makkelijker. Ook als je vrijwillig bent, zit je opgesloten, want die afdelingsdeur gaat echt niet voor jou open tot de psychiater toestemming geeft.
Dus wees blij dat je nog in staat geacht wordt om samen met je omgeving (of je met anderen woont telt wel mee) je doodswens nog even uit te stellen. Daar kan de crisisdienst ook mee helpen, tenminste, mij hielp het soms ook om alles te mogen zeggen en samen een plan te maken hoe ik de avond en nacht door zou komen. Maar beter nog op eigen kracht natuurlijk. En zo te lezen heb je die wel in je.
donderdag 28 december 2017 om 21:38
Voor zowel haken als breien zijn er YouTube-filmpjes beschikbaar, en patroontjes van dekens, kussens en knuffels (haken) en sjaals, truien en dekens (breien) zijn op pinterest te vinden.
Supergoed dat je er tussenuit bent geweest vandaag. En wat spulletjes om jezelf te verzorgen is altijd goed, zeker bij depressie!
Storytel is Idd ook offline beschikbaar. Dus ik zou een paar leuke boeken uitzoeken en lekker gaan luisteren.
Wat heb je precies gemist aan het werken? De vlucht die het je biedt, de afleiding, of echt het werk zelf?
Wat ga je morgen doen?
Supergoed dat je er tussenuit bent geweest vandaag. En wat spulletjes om jezelf te verzorgen is altijd goed, zeker bij depressie!
Storytel is Idd ook offline beschikbaar. Dus ik zou een paar leuke boeken uitzoeken en lekker gaan luisteren.
Wat heb je precies gemist aan het werken? De vlucht die het je biedt, de afleiding, of echt het werk zelf?
Wat ga je morgen doen?
donderdag 28 december 2017 om 21:41
Mijn ervaring is wisselend met opnames, ook heel afhankelijk van de mensen die er zaten. Ik zat er steeds maar kort, drie dagen tot een max. week. En meestal vrijwillig. Daarna was ik er ook helemaal klaar mee, wilde het normale leven aangaan. Gek werd ik van die dichte deur, en gelukkig had ik de luxe om ervoor te kiezen met ontslag te gaan.
Toen ik een keer gedwongen zat, was het wel anders. Gelukkig werd de ibs niet bekrachtigd door de rechter, maar dat was vrij pittig ja. Dat anderen over je beslissen. Maar uiteindelijk wel in mijn voordeel. Ik heb maar drie dagen gedwongen gezeten, maar het lijkt mij verschrikkelijk als dat drie weken waren geweest.
Ze doen geen gedwongen opnames meer bij mij, het helpt toch niet. Staat ook in mijn dossier.
Dus dat is niet meer een schrikbeeld of zo.
De dood wel. Dat ik op een dag mezelf echt iets aandoe, wat onomkeerbaar is. Dat destructieve in mij is best sterk.
Maar ook niet sterk genoeg om mezelf echt te doden. Ik denk eerder dat het 'per ongeluk' zou gebeuren of in een opwelling. En dat is best beangstigend en niemand, niemand zou mij tegen mezelf kunnen beschermen. Dat moet ik zelf doen.
Toen ik een keer gedwongen zat, was het wel anders. Gelukkig werd de ibs niet bekrachtigd door de rechter, maar dat was vrij pittig ja. Dat anderen over je beslissen. Maar uiteindelijk wel in mijn voordeel. Ik heb maar drie dagen gedwongen gezeten, maar het lijkt mij verschrikkelijk als dat drie weken waren geweest.
Ze doen geen gedwongen opnames meer bij mij, het helpt toch niet. Staat ook in mijn dossier.
Dus dat is niet meer een schrikbeeld of zo.
De dood wel. Dat ik op een dag mezelf echt iets aandoe, wat onomkeerbaar is. Dat destructieve in mij is best sterk.
Maar ook niet sterk genoeg om mezelf echt te doden. Ik denk eerder dat het 'per ongeluk' zou gebeuren of in een opwelling. En dat is best beangstigend en niemand, niemand zou mij tegen mezelf kunnen beschermen. Dat moet ik zelf doen.
anoniem_63aaeb26434cc wijzigde dit bericht op 28-12-2017 21:51
11.27% gewijzigd
donderdag 28 december 2017 om 21:46
Dankjewel.blueeyes*3 schreef: ↑28-12-2017 21:38Voor zowel haken als breien zijn er YouTube-filmpjes beschikbaar, en patroontjes van dekens, kussens en knuffels (haken) en sjaals, truien en dekens (breien) zijn op pinterest te vinden.
Supergoed dat je er tussenuit bent geweest vandaag. En wat spulletjes om jezelf te verzorgen is altijd goed, zeker bij depressie!
Storytel is Idd ook offline beschikbaar. Dus ik zou een paar leuke boeken uitzoeken en lekker gaan luisteren.
Wat heb je precies gemist aan het werken? De vlucht die het je biedt, de afleiding, of echt het werk zelf?
Wat ga je morgen doen?
Ik vind het lastig om aan iets nieuws te beginnen, want ik ben bang dat het toch niet lukt. Een soort drempel.
Dan is een luisterboek toch makkelijker, daar kun je niet in falen.
Ik mis dat het werk afleiding biedt, maar ik vind het ook leuk om te doen. Mijn werk is ook een soort van hobby.
Zonder verzandt ik al snel in eetbuien tegenwoordig, en passiviteit. Ook omdat ik geen andere hobby heb, naast werk.
Ach ja.. morgen ga ik naar de Ikea, om wat inkopen te doen.
En nog een afspraak bij de hulpverlening, een plan maken over hoe we het gaan doen de komende weken, aangezien ik over een paar weken ga verhuizen.
Ik wil mij nu in mijn nieuwe woonplaats gaan aanmelden en ter overbrugging bij deze ggz instelling blijven.
donderdag 28 december 2017 om 21:51
En als je een nieuwe hobby probeert? In proberen kun je niet falen.
Ikea is leuk, ga je leuke spulletjes kopen? Ik kom altijd met meer thuis dan ik op voorhand had bedacht...
Afspraak met hulpverlening is ook een goed plan, vooral omdat je ook nog een aantal dagen vrij voor de boeg hebt. Ga je ver bij je huidige woonplek vandaan?
Ikea is leuk, ga je leuke spulletjes kopen? Ik kom altijd met meer thuis dan ik op voorhand had bedacht...
Afspraak met hulpverlening is ook een goed plan, vooral omdat je ook nog een aantal dagen vrij voor de boeg hebt. Ga je ver bij je huidige woonplek vandaan?
vrijdag 29 december 2017 om 15:56
Dankjewel. Veel gekocht bij de Ikea. Ook dingen die ik niet eens van plan was.. datzelfde probleem heb ik dus ook.. Ik had ook een opbergkast nodig en een kledingkast. Best duur uiteindelijk.
Gesprek met de hulpverlening viel onwijs tegen. Laatst had een psycholoog gezegd dat ik gewoon bij hun in behandeling zou kunnen blijven ter overbrugging. Dat vond ze zelfs een goed idee.
Maar nu blijkt dat niet mogelijk te zijn, omdat de ggz regio gebonden is.
Dus met andere woorden, ik sta er dan alleen voor over een paar weken.
Ze gaan nog vragen of ze een uitzondering kunnen maken. Duurt ook weer een paar weken voor daar uitsluitsel over is. Intussen heb ik mij maar op de wachtlijst laten zetten voor behandeling in de nieuwe woonplaats..
Gesprek met de hulpverlening viel onwijs tegen. Laatst had een psycholoog gezegd dat ik gewoon bij hun in behandeling zou kunnen blijven ter overbrugging. Dat vond ze zelfs een goed idee.
Maar nu blijkt dat niet mogelijk te zijn, omdat de ggz regio gebonden is.
Dus met andere woorden, ik sta er dan alleen voor over een paar weken.
Ze gaan nog vragen of ze een uitzondering kunnen maken. Duurt ook weer een paar weken voor daar uitsluitsel over is. Intussen heb ik mij maar op de wachtlijst laten zetten voor behandeling in de nieuwe woonplaats..
vrijdag 29 december 2017 om 22:52
Rebecca, ik heb net even dit topic van je gelezen en ik vind dat je echt heel snel de tips oppakt van anderen, super knap! Veel TO's gezien die met zo'n zelfde soort openingspost komen en alles gelijk afketsen zonder te proberen, en jij probeert gelijk vanalles!
Zelf kamp ik ook met een langdurige milde depressie, en afleiding helpt inderdaad heel erg. Ik herken het ook dat ik wegvlucht in mijn werk, ben altijd druk bezig, bang om niks te doen, want dan komen de negatieve gedachten pas echt sterk naar boven.
Ik kan ook niet haken of breien ofzo, maar ik doe tegenwoordig aan Diamond Painting. Vergelijkbaar met Ministeck, dus dat kun je ook doen bijvoorbeeld, of schilderen op nummer. Iets waarbij je wel de aandacht nodig hebt, maar niet over na hoeft te denken. En dan inderdaad een luisterboek, een Netflixserie of een lekker radioprogramma erbij, dan vergeet ik zo een hele tijd waarom ik ook alweer zo moe/verdrietig/boos/teleurgesteld ben.
Elke dag een stuk wandelen schijnt ook heel goed te zijn, dat kan wandelen met een doel zijn zoals bijvoorbeeld make-up kopen, maar ook gewoon een wandeling door de wijk of naar het bos oid.
Wat balen dat je zulke tegenstrijdige berichten krijgt over je verhuizing nu van je behandelaren, hopelijk kun je snel terecht in je nieuwe regio..
En dat je inderdaad pogingen doet om jezelf van het leven te beroven maar daar ook heel bang voor bent dat het lukt is een positief teken.. je bent er nog helemaal niet klaar voor om afscheid te nemen, maar je weet gewoon voor nu geen andere oplossing. En ik hoop heel erg dat je die oplossing wel vindt, dat die pogingen dus echt niet lukken!!
Zelf kamp ik ook met een langdurige milde depressie, en afleiding helpt inderdaad heel erg. Ik herken het ook dat ik wegvlucht in mijn werk, ben altijd druk bezig, bang om niks te doen, want dan komen de negatieve gedachten pas echt sterk naar boven.
Ik kan ook niet haken of breien ofzo, maar ik doe tegenwoordig aan Diamond Painting. Vergelijkbaar met Ministeck, dus dat kun je ook doen bijvoorbeeld, of schilderen op nummer. Iets waarbij je wel de aandacht nodig hebt, maar niet over na hoeft te denken. En dan inderdaad een luisterboek, een Netflixserie of een lekker radioprogramma erbij, dan vergeet ik zo een hele tijd waarom ik ook alweer zo moe/verdrietig/boos/teleurgesteld ben.
Elke dag een stuk wandelen schijnt ook heel goed te zijn, dat kan wandelen met een doel zijn zoals bijvoorbeeld make-up kopen, maar ook gewoon een wandeling door de wijk of naar het bos oid.
Wat balen dat je zulke tegenstrijdige berichten krijgt over je verhuizing nu van je behandelaren, hopelijk kun je snel terecht in je nieuwe regio..
En dat je inderdaad pogingen doet om jezelf van het leven te beroven maar daar ook heel bang voor bent dat het lukt is een positief teken.. je bent er nog helemaal niet klaar voor om afscheid te nemen, maar je weet gewoon voor nu geen andere oplossing. En ik hoop heel erg dat je die oplossing wel vindt, dat die pogingen dus echt niet lukken!!
zondag 31 december 2017 om 10:49
@blue; Ja, dat helpt mij wel, om elke dag een doel te hebben. Hoe klein ook. En wat ook helpt, is afspraken maken met vrienden of familie. Helaas zit ik een beetje in een sociaal isolement. Maar ik heb goede hoop dat dat verandert, met de aanstaande verhuizing. En straks weer in het werkritme, hopelijk doet dat mij goed.
@Ceci: ik noem de plaats liever niet. Het is een stad, waar ik eerder heb gewoond, een paar vriendinnen heb wonen en familie waarmee ik best close ben en die veel voor mij hebben betekend de afgelopen twee jaar. Ik had nog keuze uit verschillende kamers, maar dit gaf voor mij wel de doorslag. Ik ken de stad, ik heb er familie en vrienden wonen dus dat is prettig, ik begin niet bij 0.
@chocoladeaardbei: Dankjewel, doet mij goed dit te lezen. Het duurde wel even hoor. Alsof irriteert het mij soms, als mensen en vooral hulpverleners, zeggen dat je afleiding moet gaan zoeken. Alsof je daarmee al je problemen oplost. Maar het geeft sowieso meer voldoening dan in bed blijven liggen en passief zijn.
Ik heb er een tijdje geleden een gewoonte van gemaakt om elke dag een eindje te wandelen, ik wil dat zeker weer gaan oppakken. En binnenkort heb ik sowieso meer beweging, door woon-werkverkeer dat deels op de fiets is.
Wachtlijsten in de nieuwe regio zijn helaas behoorlijk fors. Ik wou graag naar een kleinschalige instelling, maar daar zijn ze nog groter. En bij vrijgevestigde therapeuten maak ik sowieso weinig kans, ook daar patiëntenstops en lange wachttijden. Daarom overweeg ik nu om toch mij weer aan te melden bij een grote ggz, ondanks mijn negatieve ervaringen. Vreemd genoeg is de wachttijd daar niet heel lang.
@Ceci: ik noem de plaats liever niet. Het is een stad, waar ik eerder heb gewoond, een paar vriendinnen heb wonen en familie waarmee ik best close ben en die veel voor mij hebben betekend de afgelopen twee jaar. Ik had nog keuze uit verschillende kamers, maar dit gaf voor mij wel de doorslag. Ik ken de stad, ik heb er familie en vrienden wonen dus dat is prettig, ik begin niet bij 0.
@chocoladeaardbei: Dankjewel, doet mij goed dit te lezen. Het duurde wel even hoor. Alsof irriteert het mij soms, als mensen en vooral hulpverleners, zeggen dat je afleiding moet gaan zoeken. Alsof je daarmee al je problemen oplost. Maar het geeft sowieso meer voldoening dan in bed blijven liggen en passief zijn.
Ik heb er een tijdje geleden een gewoonte van gemaakt om elke dag een eindje te wandelen, ik wil dat zeker weer gaan oppakken. En binnenkort heb ik sowieso meer beweging, door woon-werkverkeer dat deels op de fiets is.
Wachtlijsten in de nieuwe regio zijn helaas behoorlijk fors. Ik wou graag naar een kleinschalige instelling, maar daar zijn ze nog groter. En bij vrijgevestigde therapeuten maak ik sowieso weinig kans, ook daar patiëntenstops en lange wachttijden. Daarom overweeg ik nu om toch mij weer aan te melden bij een grote ggz, ondanks mijn negatieve ervaringen. Vreemd genoeg is de wachttijd daar niet heel lang.
