Psyche
alle pijlers
Depressieve Partner
vrijdag 27 juni 2014 om 22:53
Mijn partner valt al jaren van de ene depressie in andere. Medicijnen, therapie (verschillende vormen) maar hij komt er niet uit..... Banen mislukken, voelt zich daardoor nog waardelozer etc. etc. Ik geef ruimte, toon begrip, probeer zijn leven aangenaam te maken *niet pushen - huis voor hem overzichtelijk houden en schoon - hulp 1x in de week......maar niets helpt. Er komt niets uit zijn handen, heeft nergens plezier in, is stilletjes. Ik begin op het punt te komen dat ik het niet meer trek. Ik mis een partner, ik mis het gevoel een *team te zijn, ik mis vrolijkheid en gewoon eens ongecompliceerde avonden. Ik doe mijn eigen dingen, werk, sport vrienden..... maar ik merk dat ik boos begin te worden, mijn gevoel voor hem verdwijnt - ik het hem nu kwalijk begin te nemen. Ik kan wel tegen hem schreeuwen *DOE IETS!! maak me niet uit wat je doet maar ga iets doen!! Volgens mij is iemand van thuis blijven en in een hoekje zitten nog nooit beter geworden.......ik weet niet hoe dit verder moet, ik voel me eenzaam en verdrietig................en ook wel emotioneel in de steek gelaten.... maar het zwaarst is mijn machteloosheid die ik voel als ik naar zijn machteloosheid en hulpeloosheid kijk - en ik denk VECHT MAN!! Vecht voor je leven............. what's next. Hem dood vinden........ ?
vrijdag 27 juni 2014 om 23:58
Dat gun je jezelf heel erg. Je hoopt er zoveel op dat je jezelf erin mee laat slapen. Tegen beter weten in. Je bent er zo erg in meegeslepen dat je de realiteit kwijt bent en heel je ziel en zaligheid in je partner legt en er zoveel energie in gaat dat je het niet op wilt geven.
Kan het niet eens uitleggen het is gewoon bizar en niet te verwoorden
Kan het niet eens uitleggen het is gewoon bizar en niet te verwoorden
zaterdag 28 juni 2014 om 00:08
quote:duppster schreef op 27 juni 2014 @ 23:58:
Dat gun je jezelf heel erg. Je hoopt er zoveel op dat je jezelf erin mee laat slapen. Tegen beter weten in. Je bent er zo erg in meegeslepen dat je de realiteit kwijt bent en heel je ziel en zaligheid in je partner legt en er zoveel energie in gaat dat je het niet op wilt geven.
Kan het niet eens uitleggen het is gewoon bizar en niet te verwoordenWaarom?
Dat gun je jezelf heel erg. Je hoopt er zoveel op dat je jezelf erin mee laat slapen. Tegen beter weten in. Je bent er zo erg in meegeslepen dat je de realiteit kwijt bent en heel je ziel en zaligheid in je partner legt en er zoveel energie in gaat dat je het niet op wilt geven.
Kan het niet eens uitleggen het is gewoon bizar en niet te verwoordenWaarom?
zaterdag 28 juni 2014 om 01:49
zaterdag 28 juni 2014 om 02:46
quote:scriptum schreef op 28 juni 2014 @ 01:18:
Houden van is een illusie die je nu hebt, vergelijkbaar met de liefde die je kunt voelen voor een aardbeienplantje, wat nooit iets terugzegt, of die nooit lief is. Meer zul je er nooit van krijgen.Belachelijk. Mensen die bij een depressieve partner blijven verdienen groot respect (ik zou het wellicht niet kunnen) in plaats van minachting.
Houden van is een illusie die je nu hebt, vergelijkbaar met de liefde die je kunt voelen voor een aardbeienplantje, wat nooit iets terugzegt, of die nooit lief is. Meer zul je er nooit van krijgen.Belachelijk. Mensen die bij een depressieve partner blijven verdienen groot respect (ik zou het wellicht niet kunnen) in plaats van minachting.
zaterdag 28 juni 2014 om 03:24
quote:Antoon69 schreef op 28 juni 2014 @ 02:46:
[...]
Belachelijk. Mensen die bij een depressieve partner blijven verdienen groot respect (ik zou het wellicht niet kunnen) in plaats van minachting.Ok, belachelijk. Heb je liever dat twéé mensen zich ongelukkig voelen dan één persoon. Wat ik uit de op van TO lees is het pure zelfopoffering. Voor wat? Een ooit beloofde zonsopkomst die nooit zal plaatsvinden.
[...]
Belachelijk. Mensen die bij een depressieve partner blijven verdienen groot respect (ik zou het wellicht niet kunnen) in plaats van minachting.Ok, belachelijk. Heb je liever dat twéé mensen zich ongelukkig voelen dan één persoon. Wat ik uit de op van TO lees is het pure zelfopoffering. Voor wat? Een ooit beloofde zonsopkomst die nooit zal plaatsvinden.
zaterdag 28 juni 2014 om 07:08
Het leven van twee personen wordt verpest door de ziekte van 1 persoon. Als iemand zo depressief is, maakt het voor het gevoel niet meer uit of je blijft of gaat. De persoon is niet te helpen en voelt zich toch al extreem slecht.
Voor jou maakt het wel uit. Als je weggaat kun je nog iets van je leven maken. Nu staat jouw leven stil door de depressie van een ander.
Er zijn ziektes en handicaps waarmee je kunt leven in een relatie.
Een depressie is daar niet één van.
Als er na jaren nog geen verbetering is, dan is dit een goede reden om iemand te verlaten en voor jezelf te kiezen.
Voor jou maakt het wel uit. Als je weggaat kun je nog iets van je leven maken. Nu staat jouw leven stil door de depressie van een ander.
Er zijn ziektes en handicaps waarmee je kunt leven in een relatie.
Een depressie is daar niet één van.
Als er na jaren nog geen verbetering is, dan is dit een goede reden om iemand te verlaten en voor jezelf te kiezen.
zaterdag 28 juni 2014 om 10:00
Depressie, ik weet niet wat ik kan verwachten, ik weet niet hoe ik er mee om moet gaan. Overal lees ik, het gaat een keer over......alsof een partner verlaten zo gemakkelijk is..... zeker niet iemand die "ziek is"
Misschien mag, moet ik iets langzamer wennen aan het idee dat er geen andere keuze en uitweg is......
Het is te triest voor woorden...... niet te begrijpen dat iemand op deze manier compleet stuk gaat.....ik kan het niet begrijpen!
Misschien mag, moet ik iets langzamer wennen aan het idee dat er geen andere keuze en uitweg is......
Het is te triest voor woorden...... niet te begrijpen dat iemand op deze manier compleet stuk gaat.....ik kan het niet begrijpen!
zaterdag 28 juni 2014 om 11:53
Toen ik jou OP las heb ik besloten na jarenlang meelezen hier een account aan te maken.
Jou verhaal had het mijne kunnen wezen tot een maand geleden. Ik heb mijn chronisch depressieve partner nl verlaten. We liggen nu in een scheiding. Gelukkig verloopt het contact goed. Godzijdank hebben wij geen kinderen.
Het is een moeizaam en lang proces geweest, er was een moment dat de druppel de emmer deed overlopen. Toen heb ik de knoop doorgehakt.
Ik heb er veel verdriet over maar met vlagen voel ik mij opgelucht. Het zal nog een lange weg gaan worden vrees ik maar ik kom hier sterker uit.
Ik wens je veel sterkte en wijsheid.
Jou verhaal had het mijne kunnen wezen tot een maand geleden. Ik heb mijn chronisch depressieve partner nl verlaten. We liggen nu in een scheiding. Gelukkig verloopt het contact goed. Godzijdank hebben wij geen kinderen.
Het is een moeizaam en lang proces geweest, er was een moment dat de druppel de emmer deed overlopen. Toen heb ik de knoop doorgehakt.
Ik heb er veel verdriet over maar met vlagen voel ik mij opgelucht. Het zal nog een lange weg gaan worden vrees ik maar ik kom hier sterker uit.
Ik wens je veel sterkte en wijsheid.
De shit uit het verleden is de mest voor de toekomst
zaterdag 28 juni 2014 om 11:59
quote:lemoncrush schreef op 28 juni 2014 @ 10:00:
Depressie, ik weet niet wat ik kan verwachten, ik weet niet hoe ik er mee om moet gaan. Overal lees ik, het gaat een keer over......alsof een partner verlaten zo gemakkelijk is..... zeker niet iemand die "ziek is"
Misschien mag, moet ik iets langzamer wennen aan het idee dat er geen andere keuze en uitweg is......
Het is te triest voor woorden...... niet te begrijpen dat iemand op deze manier compleet stuk gaat.....ik kan het niet begrijpen!
Niet iedere depressie gaat over. Maar stel dat dit wel het geval is. Dan loop je nog kans ook dat hij vanaf daar een ander leven start. Want depressief past hij bij jou. Maar niet-depressief misschien niet meer.
Het is ook nog mogelijk dat jij hem de ruimte biedt om depressief te blijven. Niet omdat je dat wilt uiteraard. Maar omdat de wisselwerking tussen jullie zo werkt. Als je hem loslaat, maakt hij wellicht meer kans om zichzelf eindelijk eens bij elkaar te rapen dan wanneer je blijft en zijn depressieve leven blijft faciliteren.
Depressie, ik weet niet wat ik kan verwachten, ik weet niet hoe ik er mee om moet gaan. Overal lees ik, het gaat een keer over......alsof een partner verlaten zo gemakkelijk is..... zeker niet iemand die "ziek is"
Misschien mag, moet ik iets langzamer wennen aan het idee dat er geen andere keuze en uitweg is......
Het is te triest voor woorden...... niet te begrijpen dat iemand op deze manier compleet stuk gaat.....ik kan het niet begrijpen!
Niet iedere depressie gaat over. Maar stel dat dit wel het geval is. Dan loop je nog kans ook dat hij vanaf daar een ander leven start. Want depressief past hij bij jou. Maar niet-depressief misschien niet meer.
Het is ook nog mogelijk dat jij hem de ruimte biedt om depressief te blijven. Niet omdat je dat wilt uiteraard. Maar omdat de wisselwerking tussen jullie zo werkt. Als je hem loslaat, maakt hij wellicht meer kans om zichzelf eindelijk eens bij elkaar te rapen dan wanneer je blijft en zijn depressieve leven blijft faciliteren.
zaterdag 28 juni 2014 om 12:02
Ik vind dit heel moeilijk. Er zijn hier diverse forummers die hun chronisch depressieve partner hebben of gaan verlaten, maar zou je dat ook hebben gedaan als het geen psychische ziekte was, maar iets lichamelijks als kanker, ms of reuma. Mijn indruk is dat over het algemeen gevonden wordt dat een psychische ziekte iets is wat je over jezelf afroept, en een lichamelijke ziekte je overkomt. Het is maatschappelijk ook veel meer erkend als je zegt dat je bijv reuma hebt ipv een depressie. Natuurlijk zijn er behandelingen en medicijnen voor psychische aandoeningen, maar je haalt er niet alles mee weg, hoe graag de persoon in kwestie dat ook wil. Er zijn ook mensen die niets willen, dat is natuurlijk ook lastig. Ik veroordeel de mensen die hun partner hebben verlaten niet, want het is gewoon heel zwaar, maar ik vind dat er over het algemeen, niet alleen hier, sneller word gezegd dat je iemand maar moet laten zitten met psychische problematiek dan als er bijv. iemand in een rolstoel terechtkomt door een lichamelijke ziekte. Wat vinden jullie daarvan? Klopt het beeld dat ik hierover heb?
zaterdag 28 juni 2014 om 12:36
Als je zegt "dat ik zijn depressieve leven blijf faciliteren" dat zou dat betekenen dat hij niet depressief is - maar achterover blijft leunen en hangen in zijn ....... geef het een naam.
Wat leuk om te horen!!
Als partner sta je in onmogelijke positie, je mag geen kritiek hebben, je mag/kan je niet uiten wat het met jou doet etc. en daarboven op leg je ook nog even iets neer bij een partner die zg. zou faciliteren in een depressie.
Ik denk dat dit niet kan, want dat zou betekenen dat depressieve mensen toch die egoistische klootzakken zijn die gebruik en misbruik maken en depressie als excuus gebruiken om vooral niet in beweging te komen. Ik kan me niet voorstellen dat iemand plezier heeft om dit voor zichzelf te creeren, ik zie namelijk NUL levenslust en wil, laat staan plezier.
Dus als ik weg zou gaan dan zou dit betekenen dat hij opknapt en zichzelf wel bijeenraapt.............ik denk dat ze in een nog dieper gat vallen, ben nu al bang dat ik hem dood vind op een dag.
Wat leuk om te horen!!
Als partner sta je in onmogelijke positie, je mag geen kritiek hebben, je mag/kan je niet uiten wat het met jou doet etc. en daarboven op leg je ook nog even iets neer bij een partner die zg. zou faciliteren in een depressie.
Ik denk dat dit niet kan, want dat zou betekenen dat depressieve mensen toch die egoistische klootzakken zijn die gebruik en misbruik maken en depressie als excuus gebruiken om vooral niet in beweging te komen. Ik kan me niet voorstellen dat iemand plezier heeft om dit voor zichzelf te creeren, ik zie namelijk NUL levenslust en wil, laat staan plezier.
Dus als ik weg zou gaan dan zou dit betekenen dat hij opknapt en zichzelf wel bijeenraapt.............ik denk dat ze in een nog dieper gat vallen, ben nu al bang dat ik hem dood vind op een dag.
