Depressieve tijd
donderdag 10 november 2016 om 17:40
Ik zie het even niet meer zitten, wil het graag van me afschrijven en misschien is er wel iemand die wat tips voor me heeft.
Ik ben 1,5 jaar geleden verlaten door mijn toenmalige vriend, wat best een impact op me heeft gehad. Daarna ben ik single gebleven en heb ik af en toe een man ontmoet die ik wel leuk vond, en daar ook best wat moeite voor gedaan.
Helaas bleken het mensen die vooral seks wilden, en voelde ik me achteraf alleen nog maar slechter. Ook vriendschappen ben ik niet zo goed in, dus ik heb me best heel vaak erg eenzaam gevoeld.
De afgelopen maanden heb ik mijn stamkroeg gevonden door een oude vriendin, die daar zelf al veel langer komt. Ik voelde me eindelijk ergens welkom en gewaardeerd, ontmoette veel nieuwe mensen en had iets om me op te focussen.
Ik ging er steeds vaker heen, want zo is de aantrekkingskracht van een kroeg. Ook steeds meer drinken en mijn studie verwaarlozen. Uiteindelijk een man ontmoet waar ik stapelverliefd op ben geworden en ook meerdere keren seks mee heb gehad.
Helaas kregen we een auto ongeluk samen, hij reed. Ik heb tegen de politie gezegd dat hij had gedronken (ik was helemaal overstuur), en hij is daar achter gekomen. Hij had nog iets wat van mij was, maar deed er mysterieus over en wilde alleen op rare tijden en plekken met me afspreken. Daar was ik mentaal niet aan toe op dat moment.
Uiteindelijk heb ik hem nog 1x gezien, hij was weer dronken en ik kon geen fatsoenlijk gesprek met hem hebben. Daarna heb ik hem nog liefdesverklaringen gestuurd via social media, waarop hij me uiteindelijk overal geblokkeerd heeft.
Ik vind het zo erg wat er allemaal gebeurd is, en had heel graag nog eens een fatsoenlijk gesprek met hem gehad zodat we elkaar nog normaal kunnen tegenkomen. Ook was/ben ik nog steeds verliefd op hem, en kan hem echt maar niet uit mijn hoofd krijgen.
Ik ben nu al 10 dagen thuis en zelfs mijn vriendinnen hebben geen zin meer in het gezeik, zeggen dat ik hem gewoon moet vergeten. Wordt zwaar depressief van het weer buiten en heb geen andere leuke dingen meer om me op te focussen.
Ik ben 1,5 jaar geleden verlaten door mijn toenmalige vriend, wat best een impact op me heeft gehad. Daarna ben ik single gebleven en heb ik af en toe een man ontmoet die ik wel leuk vond, en daar ook best wat moeite voor gedaan.
Helaas bleken het mensen die vooral seks wilden, en voelde ik me achteraf alleen nog maar slechter. Ook vriendschappen ben ik niet zo goed in, dus ik heb me best heel vaak erg eenzaam gevoeld.
De afgelopen maanden heb ik mijn stamkroeg gevonden door een oude vriendin, die daar zelf al veel langer komt. Ik voelde me eindelijk ergens welkom en gewaardeerd, ontmoette veel nieuwe mensen en had iets om me op te focussen.
Ik ging er steeds vaker heen, want zo is de aantrekkingskracht van een kroeg. Ook steeds meer drinken en mijn studie verwaarlozen. Uiteindelijk een man ontmoet waar ik stapelverliefd op ben geworden en ook meerdere keren seks mee heb gehad.
Helaas kregen we een auto ongeluk samen, hij reed. Ik heb tegen de politie gezegd dat hij had gedronken (ik was helemaal overstuur), en hij is daar achter gekomen. Hij had nog iets wat van mij was, maar deed er mysterieus over en wilde alleen op rare tijden en plekken met me afspreken. Daar was ik mentaal niet aan toe op dat moment.
Uiteindelijk heb ik hem nog 1x gezien, hij was weer dronken en ik kon geen fatsoenlijk gesprek met hem hebben. Daarna heb ik hem nog liefdesverklaringen gestuurd via social media, waarop hij me uiteindelijk overal geblokkeerd heeft.
Ik vind het zo erg wat er allemaal gebeurd is, en had heel graag nog eens een fatsoenlijk gesprek met hem gehad zodat we elkaar nog normaal kunnen tegenkomen. Ook was/ben ik nog steeds verliefd op hem, en kan hem echt maar niet uit mijn hoofd krijgen.
Ik ben nu al 10 dagen thuis en zelfs mijn vriendinnen hebben geen zin meer in het gezeik, zeggen dat ik hem gewoon moet vergeten. Wordt zwaar depressief van het weer buiten en heb geen andere leuke dingen meer om me op te focussen.