Psyche
alle pijlers
Drunkorexia?
zaterdag 12 mei 2012 om 23:10
Vorig jaar september mocht ik met ontslag bij de GGZ
Ik heb de afgelopen 8 a 9 jaar verschillende behandelvormen gehad, hetzij therapie of (om de) wekelijkse gesprekken.
De laatste gesprekken die ik gehad heb gingen voornamelijk over mijn valkuil in de eetstoornis en mijn dagelijkse alcohol consumptie, mijn psycholoog verwees me door naar een diëtiste omdat ik niet weer dezelfde therapiegroep kon doen vanwege het niet kunnen combineren met mijn werk.
Mijn alcohol-probleem vond hij niet zodanig zorgwekkend om me daarvoor een behandelplan te geven.
De term drunkorexia kende mijn psycholoog en ik nog niet, dit vond ik net op internet toen ik op zoek was naar de oorzaak van mijn probleem.
Ik ben namelijk tot het besef gekomen dat er iets moet veranderen, dit besef is zo ontstaan:
Vorige week hadden mijn vriend en ik vakantie en we stonden in de rij bij de kassa met een kratje bier.
Ineens vroeg ik me af: "Wanneer heb ik voor het laatst een dag geen bier gedronken?"
Mijn vriend kon dit beantwoorden en zei: "Toen je migraine had, 2 weken geleden"
Ik liet dit maar een beetje los, we hadden tenslotte vakantie en zou na de vakantie maar gewoon stoppen met drinken besloot ik.
Totdat de vakantie was afgelopen...
Maandag moest ik werken en de vrijdag ervoor werd ik ziek, alweer...(Sinds februari, elke maand)
Maar we hadden nog bier over en vulden dat steeds aan als er flesjes of blikjes te weinig stonden voor een avond.
Mijn werkweek begon en ik herinner me dat sinds ik gestopt ben met roken (14 februari 2011) ik de sigaret dus heb vervangen voor alcohol en direct mijn strenge dieet weer heb opgepakt vanwege het bekende aankomen als je niet meer rookt.
Kortom ik ben verslaafd aan het hebben van een verslaving.
Kan het zijn dat ik hierdoor een verminderde weerstand heb gekregen en daarom vaker ziek thuis zit met zware verkoudheid, vermoeidheid en griepachtige verschijnselen?
Ik weet dat dit een vraag is voor de huisarts, maar dat is meer een vraag naar ervaringen.
Weinig eten en alcohol drinken, word je dan sneller ziek? Of ligt het aan Nederland en het feit dat die stomme zomer maar niet wil komen?
Voorgaande jaren toen ik zwaar anorectisch was en ook geregeld dronk werd ik nooit ziek. Nu ineens wel.
Mijn leidinggevende zegt dat het misschien komt omdat ik psychisch tot rust aan het komen ben en dat alles er nu uit komt.
Ik ben namelijk overgeplaatst binnen het bedrijf in december vorig jaar nadat ik overspannen was geraakt door post-traumatische-stress in het vorige filiaal.
Mijn drankgebruik: 3 flesjes of 3 blikjes per avond en alleen in het weekend meer dan 3 totdat ik aangeschoten word
Ik heb de afgelopen 8 a 9 jaar verschillende behandelvormen gehad, hetzij therapie of (om de) wekelijkse gesprekken.
De laatste gesprekken die ik gehad heb gingen voornamelijk over mijn valkuil in de eetstoornis en mijn dagelijkse alcohol consumptie, mijn psycholoog verwees me door naar een diëtiste omdat ik niet weer dezelfde therapiegroep kon doen vanwege het niet kunnen combineren met mijn werk.
Mijn alcohol-probleem vond hij niet zodanig zorgwekkend om me daarvoor een behandelplan te geven.
De term drunkorexia kende mijn psycholoog en ik nog niet, dit vond ik net op internet toen ik op zoek was naar de oorzaak van mijn probleem.
Ik ben namelijk tot het besef gekomen dat er iets moet veranderen, dit besef is zo ontstaan:
Vorige week hadden mijn vriend en ik vakantie en we stonden in de rij bij de kassa met een kratje bier.
Ineens vroeg ik me af: "Wanneer heb ik voor het laatst een dag geen bier gedronken?"
Mijn vriend kon dit beantwoorden en zei: "Toen je migraine had, 2 weken geleden"
Ik liet dit maar een beetje los, we hadden tenslotte vakantie en zou na de vakantie maar gewoon stoppen met drinken besloot ik.
Totdat de vakantie was afgelopen...
Maandag moest ik werken en de vrijdag ervoor werd ik ziek, alweer...(Sinds februari, elke maand)
Maar we hadden nog bier over en vulden dat steeds aan als er flesjes of blikjes te weinig stonden voor een avond.
Mijn werkweek begon en ik herinner me dat sinds ik gestopt ben met roken (14 februari 2011) ik de sigaret dus heb vervangen voor alcohol en direct mijn strenge dieet weer heb opgepakt vanwege het bekende aankomen als je niet meer rookt.
Kortom ik ben verslaafd aan het hebben van een verslaving.
Kan het zijn dat ik hierdoor een verminderde weerstand heb gekregen en daarom vaker ziek thuis zit met zware verkoudheid, vermoeidheid en griepachtige verschijnselen?
Ik weet dat dit een vraag is voor de huisarts, maar dat is meer een vraag naar ervaringen.
Weinig eten en alcohol drinken, word je dan sneller ziek? Of ligt het aan Nederland en het feit dat die stomme zomer maar niet wil komen?
Voorgaande jaren toen ik zwaar anorectisch was en ook geregeld dronk werd ik nooit ziek. Nu ineens wel.
Mijn leidinggevende zegt dat het misschien komt omdat ik psychisch tot rust aan het komen ben en dat alles er nu uit komt.
Ik ben namelijk overgeplaatst binnen het bedrijf in december vorig jaar nadat ik overspannen was geraakt door post-traumatische-stress in het vorige filiaal.
Mijn drankgebruik: 3 flesjes of 3 blikjes per avond en alleen in het weekend meer dan 3 totdat ik aangeschoten word
zondag 13 mei 2012 om 18:25
quote:Rik78 schreef op 13 mei 2012 @ 18:14:
Zoals ik al eerder schreef, je schrijft met een soort ongepaste trots. Alsof je heel speciaal bent in jouw situatie.
Je vindt jezelf interessant met je trauma's en therapieën en praat alsof je aan de zijlijn staat en je leven toeschouwt.
Je moet zelf in aktie komen als je verandering wilt. En jezelf niet zo tof vinden met je trauma's en therapieën.
Een grote schop onder je kont, dat kun je gebruiken.
Rik, ik voel me niet aangesproken, hoe jij mij benaderd zegt meer over jezelf dan over mij.
Word jij zelf ook altijd zo benaderd en bevooroordeeld? Zoals je dat nu op mij projecteert?
Je hoeft niet te antwoorden hoor, maar het feit dat je toch blijft reageren komt op mij niet echt over als of je mij oninteressant vind.
Maar misschien projecteer je ook dat wel en vind je jezelf erg interessant.
Zoals ik al eerder schreef, je schrijft met een soort ongepaste trots. Alsof je heel speciaal bent in jouw situatie.
Je vindt jezelf interessant met je trauma's en therapieën en praat alsof je aan de zijlijn staat en je leven toeschouwt.
Je moet zelf in aktie komen als je verandering wilt. En jezelf niet zo tof vinden met je trauma's en therapieën.
Een grote schop onder je kont, dat kun je gebruiken.
Rik, ik voel me niet aangesproken, hoe jij mij benaderd zegt meer over jezelf dan over mij.
Word jij zelf ook altijd zo benaderd en bevooroordeeld? Zoals je dat nu op mij projecteert?
Je hoeft niet te antwoorden hoor, maar het feit dat je toch blijft reageren komt op mij niet echt over als of je mij oninteressant vind.
Maar misschien projecteer je ook dat wel en vind je jezelf erg interessant.
zondag 13 mei 2012 om 18:31
Starlight ik denk dat Rik doelt op de 'toon' van je posts.
Die wekken idd bij mij ook wel een beetje de indruk dat jij je er eigenlijk wel bij neergelegd hebt dat er weinig zal veranderen.
Immers wat jou vandaag overkomt moet je over 5 jaar middels therapie gaan verwerken zeg je.
Tsja in dat geval blijf je eeuwig in therapie want er zal altijd wel iets zijn om te verwerken.
Zoals Rik al opmerkt,het verleden kun je niet meer veranderen maar je toekomst gelukkig wel en daar moet je nu in het heden mee aan de slag.
Die wekken idd bij mij ook wel een beetje de indruk dat jij je er eigenlijk wel bij neergelegd hebt dat er weinig zal veranderen.
Immers wat jou vandaag overkomt moet je over 5 jaar middels therapie gaan verwerken zeg je.
Tsja in dat geval blijf je eeuwig in therapie want er zal altijd wel iets zijn om te verwerken.
Zoals Rik al opmerkt,het verleden kun je niet meer veranderen maar je toekomst gelukkig wel en daar moet je nu in het heden mee aan de slag.
zondag 13 mei 2012 om 18:46
quote:star-light schreef op 13 mei 2012 @ 18:25:
[...]
Rik, ik voel me niet aangesproken, hoe jij mij benaderd zegt meer over jezelf dan over mij.
Word jij zelf ook altijd zo benaderd en bevooroordeeld? Zoals je dat nu op mij projecteert?
Je hoeft niet te antwoorden hoor, maar het feit dat je toch blijft reageren komt op mij niet echt over als of je mij oninteressant vind.
Maar misschien projecteer je ook dat wel en vind je jezelf erg interessant.
Ik geef gewoon antwoord op je vragen. Thats it.
Doe er maar mee wat je wilt.
Succes.
[...]
Rik, ik voel me niet aangesproken, hoe jij mij benaderd zegt meer over jezelf dan over mij.
Word jij zelf ook altijd zo benaderd en bevooroordeeld? Zoals je dat nu op mij projecteert?
Je hoeft niet te antwoorden hoor, maar het feit dat je toch blijft reageren komt op mij niet echt over als of je mij oninteressant vind.
Maar misschien projecteer je ook dat wel en vind je jezelf erg interessant.
Ik geef gewoon antwoord op je vragen. Thats it.
Doe er maar mee wat je wilt.
Succes.
zondag 13 mei 2012 om 19:45
Nou, daar kan je het mee doen, starlight.
Rik weet het allemaal, je doet te trots, zeer ongepast, te vrolijk, ook niet goed.
Je vertoont vluchtgedrag en neemt het drinken en de schade voor jouw lichaam niet serieus.
Dat je aan het -blijven staan- hebt gewerkt heeft volgens hem niets te maken met werken aan het hier en nu.
En volgens hem leef je alleen voor het hebben van een rugzakje en dit te showen.
Wow, Rik gefeliciteerd, lomper kan haast niet.
Sinds wanneer ben jij een expert in complexe PTSSstoornis ?
Een beetje normale, niet veroordelende, denigrerende toon had je meer gesierd.
Komt hier iemand een vraag stellen over een verslaving, is aan dit onderwerp aan het snuffelen, wil daarin vooruit (erkenning is de eerste stap) en er worden allerlei negatieve gedragingen op de TO geplakt. Zij wil dit verder gaan afhandelen en aangaan pakken dmv therapie.
Schiet mij maar lek, maar met jouw posting help je niemand mee.
Ja, jezelf...je eigen frustraties uiten.
En een Complexe PTSS is geen " iets zwaarder" rugzakje dan een ander.
Rik weet het allemaal, je doet te trots, zeer ongepast, te vrolijk, ook niet goed.
Je vertoont vluchtgedrag en neemt het drinken en de schade voor jouw lichaam niet serieus.
Dat je aan het -blijven staan- hebt gewerkt heeft volgens hem niets te maken met werken aan het hier en nu.
En volgens hem leef je alleen voor het hebben van een rugzakje en dit te showen.
Wow, Rik gefeliciteerd, lomper kan haast niet.
Sinds wanneer ben jij een expert in complexe PTSSstoornis ?
Een beetje normale, niet veroordelende, denigrerende toon had je meer gesierd.
Komt hier iemand een vraag stellen over een verslaving, is aan dit onderwerp aan het snuffelen, wil daarin vooruit (erkenning is de eerste stap) en er worden allerlei negatieve gedragingen op de TO geplakt. Zij wil dit verder gaan afhandelen en aangaan pakken dmv therapie.
Schiet mij maar lek, maar met jouw posting help je niemand mee.
Ja, jezelf...je eigen frustraties uiten.
En een Complexe PTSS is geen " iets zwaarder" rugzakje dan een ander.
zondag 13 mei 2012 om 20:16
Ook al brengt Rick het misschien wat lomp, het is geen gekke gedachte. Er bestaat een fenomeen wat ziektewinst wordt genoemd. Sommige mensen gedijen erg goed bij alle aandacht die ze krijgen doordat ze een bepaalde aandoening hebben. Dat kan zelfs zo ver gaan dat genezing helemaal geen doel meer is voor de persoon in kwestie. Dit geldt voor zowel geestelijke als lichamelijke problemen.
zondag 13 mei 2012 om 21:14
quote:teardrop-viva schreef op 13 mei 2012 @ 18:31:
Starlight ik denk dat Rik doelt op de 'toon' van je posts.
Die wekken idd bij mij ook wel een beetje de indruk dat jij je er eigenlijk wel bij neergelegd hebt dat er weinig zal veranderen.
Immers wat jou vandaag overkomt moet je over 5 jaar middels therapie gaan verwerken zeg je.
Tsja in dat geval blijf je eeuwig in therapie want er zal altijd wel iets zijn om te verwerken.
Zoals Rik al opmerkt,het verleden kun je niet meer veranderen maar je toekomst gelukkig wel en daar moet je nu in het heden mee aan de slag.
Afgezien van het feit dat je niet in zijn hoofd kunt kijken en dus niet voor hem kunt praten, klopt dat zeker hoe jij het hier formuleert.
Ik heb me er grotendeels bij neergelegd dat er weinig zal veranderen, ik kan mezelf redden en ik weet hoe ik er mee om moet gaan want dat heb ik geleerd.
Maar lees even de laatste zin opnieuw:
"Zoals Rik al opmerkt,het verleden kun je niet meer veranderen maar je toekomst gelukkig wel en daar moet je nu in het heden mee aan de slag."
en deze: "Tsja in dat geval blijf je eeuwig in therapie want er zal altijd wel iets zijn om te verwerken."
Hierbij schuif je alles van tafel, therapie is nutteloos want er zal altijd wel iets zijn om te verwerken.
Dus eigenlijk voor de gene die voor het eerst te maken krijgen met een trauma: Zoek geen hulp want er is altijd wel iets om te verwerken, anders blijf je eeuwig in therapie.
Therapie, begin er niet mee want dit werkt zeer verslavend.
Starlight ik denk dat Rik doelt op de 'toon' van je posts.
Die wekken idd bij mij ook wel een beetje de indruk dat jij je er eigenlijk wel bij neergelegd hebt dat er weinig zal veranderen.
Immers wat jou vandaag overkomt moet je over 5 jaar middels therapie gaan verwerken zeg je.
Tsja in dat geval blijf je eeuwig in therapie want er zal altijd wel iets zijn om te verwerken.
Zoals Rik al opmerkt,het verleden kun je niet meer veranderen maar je toekomst gelukkig wel en daar moet je nu in het heden mee aan de slag.
Afgezien van het feit dat je niet in zijn hoofd kunt kijken en dus niet voor hem kunt praten, klopt dat zeker hoe jij het hier formuleert.
Ik heb me er grotendeels bij neergelegd dat er weinig zal veranderen, ik kan mezelf redden en ik weet hoe ik er mee om moet gaan want dat heb ik geleerd.
Maar lees even de laatste zin opnieuw:
"Zoals Rik al opmerkt,het verleden kun je niet meer veranderen maar je toekomst gelukkig wel en daar moet je nu in het heden mee aan de slag."
en deze: "Tsja in dat geval blijf je eeuwig in therapie want er zal altijd wel iets zijn om te verwerken."
Hierbij schuif je alles van tafel, therapie is nutteloos want er zal altijd wel iets zijn om te verwerken.
Dus eigenlijk voor de gene die voor het eerst te maken krijgen met een trauma: Zoek geen hulp want er is altijd wel iets om te verwerken, anders blijf je eeuwig in therapie.
Therapie, begin er niet mee want dit werkt zeer verslavend.
zondag 13 mei 2012 om 21:16
quote:star-light schreef op 13 mei 2012 @ 20:57:
Dank je Conundrum,
En ik blijf het herhalen, als je een oordeel klaar hebt over een ander zonder je daadwerkelijk in iemand in te leven, zegt dit meer over jezelf dan over de ander.
Hoe harder iemand zich verdedigt of hoe bozer iemand wordt hoe dichter die ander bij de waarheid komt..
Maar goed je bent verslaafd aan het hebben van een verslaving,wat ga je daar concreet aan doen?
Dank je Conundrum,
En ik blijf het herhalen, als je een oordeel klaar hebt over een ander zonder je daadwerkelijk in iemand in te leven, zegt dit meer over jezelf dan over de ander.
Hoe harder iemand zich verdedigt of hoe bozer iemand wordt hoe dichter die ander bij de waarheid komt..
Maar goed je bent verslaafd aan het hebben van een verslaving,wat ga je daar concreet aan doen?
zondag 13 mei 2012 om 21:26
quote:teardrop-viva schreef op 13 mei 2012 @ 21:16:
[...]
Hoe harder iemand zich verdedigt of hoe bozer iemand wordt hoe dichter die ander bij de waarheid komt..
Verdedigen of juist iemand helpen meer inzicht te krijgen in een situatie? Het is maar net wat voor interpretatie je hebt aan wat je leest.
Hoe kun je er zo zeker van zijn dat iemand bozer word al dan niet überhaupt boos is?
De waarheid? Of zijn/haar waarheid?
[...]
Hoe harder iemand zich verdedigt of hoe bozer iemand wordt hoe dichter die ander bij de waarheid komt..
Verdedigen of juist iemand helpen meer inzicht te krijgen in een situatie? Het is maar net wat voor interpretatie je hebt aan wat je leest.
Hoe kun je er zo zeker van zijn dat iemand bozer word al dan niet überhaupt boos is?
De waarheid? Of zijn/haar waarheid?
zondag 13 mei 2012 om 21:31
quote:teardrop-viva schreef op 13 mei 2012 @ 21:16:
[...]
Maar goed je bent verslaafd aan het hebben van een verslaving,wat ga je daar concreet aan doen?
De vicieuze cirkel doorbreken en de therapie zelf toepassen die ik al eerder heb gehad, cognitieve gedragstherapie.
Kwestie van huiswerkmap uit de kast trekken.
Daarnaast aan de huisarts morgen vragen of ik met mijn therapie-verleden überhaupt nog wel meerwaarde zou hebben aan een verslavingsdeskundige, als een verslavingsdeskundige werkt met cognitieve gedragstherapie dan kan ik mezelf redden.
[...]
Maar goed je bent verslaafd aan het hebben van een verslaving,wat ga je daar concreet aan doen?
De vicieuze cirkel doorbreken en de therapie zelf toepassen die ik al eerder heb gehad, cognitieve gedragstherapie.
Kwestie van huiswerkmap uit de kast trekken.
Daarnaast aan de huisarts morgen vragen of ik met mijn therapie-verleden überhaupt nog wel meerwaarde zou hebben aan een verslavingsdeskundige, als een verslavingsdeskundige werkt met cognitieve gedragstherapie dan kan ik mezelf redden.
zondag 13 mei 2012 om 21:57
Zie je hier iets in TO?quote:vogelbekdier schreef op 13 mei 2012 @ 05:16:
Wat jij doet met je verslavingen is gewoon cooping gedrag. Dus eigenlijk wat je phyg al zei het dragelijk maken voor jezelf. Het is gewoon wegvluchten voor jezelf en je eigen gevoel.
is het niet een idee om een gezonde manier van omgang van jou gevoel te vinden inplaats van ze weg te drinken of niet weg te eten? Heb je ooit gedacht om te schilderen, dichten, schrijven, zingen, muziek maken enz?
Zo ga je ook met je gevoel om zonder dat je meteen heftig geconfronteerd wordt en word je uitvlucht iets anders dan drinken of niet eten. Het word iets tastbaars en echt van jou,waardoor je uiteindelijk misschien dichter bij jezelf komt op een positieve manier.
Wat jij doet met je verslavingen is gewoon cooping gedrag. Dus eigenlijk wat je phyg al zei het dragelijk maken voor jezelf. Het is gewoon wegvluchten voor jezelf en je eigen gevoel.
is het niet een idee om een gezonde manier van omgang van jou gevoel te vinden inplaats van ze weg te drinken of niet weg te eten? Heb je ooit gedacht om te schilderen, dichten, schrijven, zingen, muziek maken enz?
Zo ga je ook met je gevoel om zonder dat je meteen heftig geconfronteerd wordt en word je uitvlucht iets anders dan drinken of niet eten. Het word iets tastbaars en echt van jou,waardoor je uiteindelijk misschien dichter bij jezelf komt op een positieve manier.
zondag 13 mei 2012 om 22:17
quote:vogelbekdier schreef op 13 mei 2012 @ 21:57:
Zie je hier iets in TO?
[...]
Ik zag het ook als vluchten voor mezelf en keurde dat gedrag af, waarnaar mijn behandelaar zei dat ik het zo kon zien maar het ook anders kon bekijken aangezien ik geen confrontaties meer uit de weg ga.
Ik vlucht niet, maar bescherm mezelf tegen pijn inderdaad.
Ik moest het beschadigde kind in mezelf troosten in plaats van afwijzen.
Ik heb hem meerdere malen om uitleg gevraagd hoe ik dat moet doen dan, en hij heeft op het schoolbord tekeningen gemaakt etc..
van verschillende subeigenschappen die in ieder persoon zitten
- de verstandige ouder
- de beschermende moeder etc.
- de leraar
- de ervaringsdeskundige
Maar begrijp het nog steeds niet, jij?
Het beschadigde kind in jezelf troosten, how?
Zie je hier iets in TO?
[...]
Ik zag het ook als vluchten voor mezelf en keurde dat gedrag af, waarnaar mijn behandelaar zei dat ik het zo kon zien maar het ook anders kon bekijken aangezien ik geen confrontaties meer uit de weg ga.
Ik vlucht niet, maar bescherm mezelf tegen pijn inderdaad.
Ik moest het beschadigde kind in mezelf troosten in plaats van afwijzen.
Ik heb hem meerdere malen om uitleg gevraagd hoe ik dat moet doen dan, en hij heeft op het schoolbord tekeningen gemaakt etc..
van verschillende subeigenschappen die in ieder persoon zitten
- de verstandige ouder
- de beschermende moeder etc.
- de leraar
- de ervaringsdeskundige
Maar begrijp het nog steeds niet, jij?
Het beschadigde kind in jezelf troosten, how?
zondag 13 mei 2012 om 22:50
quote:star-light schreef op 13 mei 2012 @ 22:17:
[...]
Ik zag het ook als vluchten voor mezelf en keurde dat gedrag af, waarnaar mijn behandelaar zei dat ik het zo kon zien maar het ook anders kon bekijken aangezien ik geen confrontaties meer uit de weg ga.
Hoe ga je dan de confrontatie aan? Want dat lees ik dan weer niet terug?
Ik vlucht niet, maar bescherm mezelf tegen pijn inderdaad.
Volgens mij komt dat nog steeds opvluchten neer, je gaat je pijn uit de weg door te drinken of niet te eten. Zodat je er niet aan hoeft te denken.... Volgens mij is dat vluchten en niet jezelf zoals jij het noemt beschermen. Vind het sowiso erg vreemd dat phyg dit als een positief iets ziet en dan heeft hij denk ik dan niet goed geholpen met je trauma verwerking. Want dit nog steeds een onderdeel van je trauma het drinken enz
Ik moest het beschadigde kind in mezelf troosten in plaats van afwijzen.
Ik heb hem meerdere malen om uitleg gevraagd hoe ik dat moet doen dan, en hij heeft op het schoolbord tekeningen gemaakt etc..
van verschillende subeigenschappen die in ieder persoon zitten
- de verstandige ouder
- de beschermende moeder etc.
- de leraar
- de ervaringsdeskundige
Maar begrijp het nog steeds niet, jij?
En heeft hij ook oefeningen gedaan met je bijvoorbeeld de stoeltechnieken, terug gaan naar het kleine kind, enz.
Ik snap dat je het moeilijk vind om jezelf te gaan troosten inplaats van jezelf af te schermen of te vluchten. En dit is zeker niet makkelijk als je dat nooit gedaan hebt en misschien ook niet mee gekregen hebt van thuis. Maar het gaat erom dat jezelf accepteert en dat je zelf mag zijn zonder jezelf te straffen voor je eigen gevoel.
Ik denk zelf dat je daardoor twee dingen door elkaar gehaald zijn. Dat je verslaafd bent heeft mogelijk te maken met dat je verslavingsgevoelig bent waardoor het met de CPTSS makkelijker in de hand gewerkt word. Je kan jezelf straffen van ik ben echt stom dat ik in de drank vlucht en ik ben slecht enz, waar het dus om gaat is om het anders te plaatsen. Dus waarom kies ik voor de drank, wat heb ik nodig om mezelf fijn te voelen, hoe kan ik voor mezelf lief zijn, hoe kan ik leren omgaan met mijn drankgebruik enz. Het beschadigde kind in jezelf troosten, how?
[...]
Ik zag het ook als vluchten voor mezelf en keurde dat gedrag af, waarnaar mijn behandelaar zei dat ik het zo kon zien maar het ook anders kon bekijken aangezien ik geen confrontaties meer uit de weg ga.
Hoe ga je dan de confrontatie aan? Want dat lees ik dan weer niet terug?
Ik vlucht niet, maar bescherm mezelf tegen pijn inderdaad.
Volgens mij komt dat nog steeds opvluchten neer, je gaat je pijn uit de weg door te drinken of niet te eten. Zodat je er niet aan hoeft te denken.... Volgens mij is dat vluchten en niet jezelf zoals jij het noemt beschermen. Vind het sowiso erg vreemd dat phyg dit als een positief iets ziet en dan heeft hij denk ik dan niet goed geholpen met je trauma verwerking. Want dit nog steeds een onderdeel van je trauma het drinken enz
Ik moest het beschadigde kind in mezelf troosten in plaats van afwijzen.
Ik heb hem meerdere malen om uitleg gevraagd hoe ik dat moet doen dan, en hij heeft op het schoolbord tekeningen gemaakt etc..
van verschillende subeigenschappen die in ieder persoon zitten
- de verstandige ouder
- de beschermende moeder etc.
- de leraar
- de ervaringsdeskundige
Maar begrijp het nog steeds niet, jij?
En heeft hij ook oefeningen gedaan met je bijvoorbeeld de stoeltechnieken, terug gaan naar het kleine kind, enz.
Ik snap dat je het moeilijk vind om jezelf te gaan troosten inplaats van jezelf af te schermen of te vluchten. En dit is zeker niet makkelijk als je dat nooit gedaan hebt en misschien ook niet mee gekregen hebt van thuis. Maar het gaat erom dat jezelf accepteert en dat je zelf mag zijn zonder jezelf te straffen voor je eigen gevoel.
Ik denk zelf dat je daardoor twee dingen door elkaar gehaald zijn. Dat je verslaafd bent heeft mogelijk te maken met dat je verslavingsgevoelig bent waardoor het met de CPTSS makkelijker in de hand gewerkt word. Je kan jezelf straffen van ik ben echt stom dat ik in de drank vlucht en ik ben slecht enz, waar het dus om gaat is om het anders te plaatsen. Dus waarom kies ik voor de drank, wat heb ik nodig om mezelf fijn te voelen, hoe kan ik voor mezelf lief zijn, hoe kan ik leren omgaan met mijn drankgebruik enz. Het beschadigde kind in jezelf troosten, how?
zondag 13 mei 2012 om 23:06
Ja precies, ik bedoel confrontaties aangaan betreft het nu, het heden en alles wat nu op mijn pad komt, sorry legde het verkeerd uit.
Inderdaad naar mijn idee ga ik ze ook uit de weg..
Verslavingen blijven een vlucht.
Ik wil mezelf verdoven, niks voelen, vluchten voor de realiteit en ik kan het niet ontkennen want ik voel dat ook zo als vluchten.
Ik ben continu bang dat nu het zo goed met me gaat ik daar de controle over kwijt raak, maar die gedachte is niet reëel en dat zie ik dan ook wel weer.
Ik weet het anderen allemaal zo goed te vertellen, maar ondertussen ben ik diep van binnen heel erg bang voor weer een heftige gebeurtenis, die angst wil ik niet voelen.
Nee stoeltechnieken heb ik niet gehad, zegt me niks.
Inderdaad naar mijn idee ga ik ze ook uit de weg..
Verslavingen blijven een vlucht.
Ik wil mezelf verdoven, niks voelen, vluchten voor de realiteit en ik kan het niet ontkennen want ik voel dat ook zo als vluchten.
Ik ben continu bang dat nu het zo goed met me gaat ik daar de controle over kwijt raak, maar die gedachte is niet reëel en dat zie ik dan ook wel weer.
Ik weet het anderen allemaal zo goed te vertellen, maar ondertussen ben ik diep van binnen heel erg bang voor weer een heftige gebeurtenis, die angst wil ik niet voelen.
Nee stoeltechnieken heb ik niet gehad, zegt me niks.
zondag 13 mei 2012 om 23:10
quote:mariamena schreef op 13 mei 2012 @ 14:18:
je doet me aan iemand denken....
Iemand die hier op den duur een ban heeft gekregen.
Enfin ik zou als de wiedeweerga een stootkuur vitamine b gaan slikken. Dat is vaak het allergrootste gemis/probleem.
Succes!
(ps; toch raar dat je nog nooit van korsalov hebt gehoord)Het gaat voornamelijk om het gebrek aan vitamine B1 in combinatie met drank wat Korsakov veroorzaakt. Dus even een potje vitamine B wat je bij de drogist gehaald hebt slikken volstaat niet. Ik weet niet of vitamine B1 zo verkocht wordt anders kun je vragen of de huisarts een recept uitschrijft. En doe wat aan dat drinken.
je doet me aan iemand denken....
Iemand die hier op den duur een ban heeft gekregen.
Enfin ik zou als de wiedeweerga een stootkuur vitamine b gaan slikken. Dat is vaak het allergrootste gemis/probleem.
Succes!
(ps; toch raar dat je nog nooit van korsalov hebt gehoord)Het gaat voornamelijk om het gebrek aan vitamine B1 in combinatie met drank wat Korsakov veroorzaakt. Dus even een potje vitamine B wat je bij de drogist gehaald hebt slikken volstaat niet. Ik weet niet of vitamine B1 zo verkocht wordt anders kun je vragen of de huisarts een recept uitschrijft. En doe wat aan dat drinken.
zondag 13 mei 2012 om 23:21
Dat snap ik dat je die angst niet wilt voelen, maar soms moet je diep gaan om uiteindelijk wel ergens te komen.
Ik denk dat jij het zelf afremd om vooruit te komen en dit klinkt heel hard, maar als je blijft vluchten houdt het op en blijft dit je leven.
Je weet dat je vlucht in je verslavingen om je verleden niet onder ogen te komen, maar daarmee beperk jijzelf en misschien vind je dat stiekem zelf wel een fijn gevoel, omdat het gevoel is wat je kent.
Daarmee kom je niet verslaving af en daarmee kom je ook niet vooruit met CPTSS.
Het is allemaal eng, maar het is denk ik wel de moeite waard voordat jij jezelf helemaal kapot maakt, met verdriet, ondervoeding, drank enz En zo word je dus een lopende tijdbom die opeens een keer neer valt. Dat is toch niet een leven wat jezelf wilt.
Misschien verlies je we evenl de controle en dan? Het wilt niet zeggen dat je hem uiteindelijk niet terug gaat vinden. Het wilt niet zeggen dat je gek bent en het wilt niet zeggen dat je als een idioot in het leven staat.
Bedenk je eens wat je echt wilt, wil jij een verslaafde zijn? Wil jij jezelf als slachtoffer zien? Wil jij jezelf accepteren? Wil jij in de toekomst gelukkig kunnen zijn.
Ik bedoel het niet gemeen, maar ik denk wel dat als je iets wilt bereiken op wat voor vlak dan ook dat je iets moet gaan doen. Inplaats van alleen te praten, schrijven en dat het daar bij blijft.
Ik denk dat jij het zelf afremd om vooruit te komen en dit klinkt heel hard, maar als je blijft vluchten houdt het op en blijft dit je leven.
Je weet dat je vlucht in je verslavingen om je verleden niet onder ogen te komen, maar daarmee beperk jijzelf en misschien vind je dat stiekem zelf wel een fijn gevoel, omdat het gevoel is wat je kent.
Daarmee kom je niet verslaving af en daarmee kom je ook niet vooruit met CPTSS.
Het is allemaal eng, maar het is denk ik wel de moeite waard voordat jij jezelf helemaal kapot maakt, met verdriet, ondervoeding, drank enz En zo word je dus een lopende tijdbom die opeens een keer neer valt. Dat is toch niet een leven wat jezelf wilt.
Misschien verlies je we evenl de controle en dan? Het wilt niet zeggen dat je hem uiteindelijk niet terug gaat vinden. Het wilt niet zeggen dat je gek bent en het wilt niet zeggen dat je als een idioot in het leven staat.
Bedenk je eens wat je echt wilt, wil jij een verslaafde zijn? Wil jij jezelf als slachtoffer zien? Wil jij jezelf accepteren? Wil jij in de toekomst gelukkig kunnen zijn.
Ik bedoel het niet gemeen, maar ik denk wel dat als je iets wilt bereiken op wat voor vlak dan ook dat je iets moet gaan doen. Inplaats van alleen te praten, schrijven en dat het daar bij blijft.
zondag 13 mei 2012 om 23:36
zondag 13 mei 2012 om 23:58
Even voor de meelezers: DIT IS EEN DROOM
Ik word ontvoerd en in een kleine ruimte opgesloten, de daders martelen me, ik ben bang en hulpeloos, niemand hoort me.
De droom veranderd, ik ben in het ziekenhuis en krijg te horen dat ik kanker heb, dat het te genezen is als ik me nu direct laat behandelen, doe ik dat niet dan heb ik nog maar 3 weken te leven.
Ik loop weg en vertel niemand wat.
Ik ontvoer vervolgens mensen uit mijn verleden en bind ze vast met touwen, ik doe ze heel veel pijn uit wraak voor wat ze met mij in het verleden hebben gedaan.
1 persoon vraagt me haar vrij te laten en smeekt om genade.
Ik zeg tegen diegene: "oké en als je vrij bent pak je mij dan? Maak je me dan dood? "
Terwijl ik de persoon los maak, vertel ik haar dat ze mijn leven mag beëindigen omdat het toch niks meer uitmaakt of ik nu dood ga of over 3 weken en vertel haar dat ik kanker heb.
Ze schrikt, kijkt me aan, huilt en vergeeft mij voor wat ik haar net heb aangedaan en ze laat me leven.
Mijn droom veranderd, ik probeer naar een plek te komen waar ik met mijn vriend wil afspreken om te vertellen dat ik stervende ben, maar onder behandeling, maar ik ben te zwak om vooruit te komen en bereik de plek te laat, mijn vriend is er niet en ik kan hem ook niet bereiken.
Mijn droom veranderd, ik zie dat ik terug ben op de stoel van de huisarts waarin hij me net verteld dat ik er direct iets aan moet doen wil ik dit overleven...
Ik wil weglopen en mijn ziekte ontkennen om vervolgens die daders te wreken, maar ik word beetgepakt en in mijn arm geprikt, dit is de eerst injectie, nog een keer geprikt, de tweede en zo verder...
Wanneer moet ik terug komen? Vraag ik aan de artsen.
Je hoeft niet terug te komen, je bent genezen.
Dit droomde ik vannacht.
Ik geloof dat in deze droom de boodschap al zit, maar hem nu pas begrijp.
Ik word ontvoerd en in een kleine ruimte opgesloten, de daders martelen me, ik ben bang en hulpeloos, niemand hoort me.
De droom veranderd, ik ben in het ziekenhuis en krijg te horen dat ik kanker heb, dat het te genezen is als ik me nu direct laat behandelen, doe ik dat niet dan heb ik nog maar 3 weken te leven.
Ik loop weg en vertel niemand wat.
Ik ontvoer vervolgens mensen uit mijn verleden en bind ze vast met touwen, ik doe ze heel veel pijn uit wraak voor wat ze met mij in het verleden hebben gedaan.
1 persoon vraagt me haar vrij te laten en smeekt om genade.
Ik zeg tegen diegene: "oké en als je vrij bent pak je mij dan? Maak je me dan dood? "
Terwijl ik de persoon los maak, vertel ik haar dat ze mijn leven mag beëindigen omdat het toch niks meer uitmaakt of ik nu dood ga of over 3 weken en vertel haar dat ik kanker heb.
Ze schrikt, kijkt me aan, huilt en vergeeft mij voor wat ik haar net heb aangedaan en ze laat me leven.
Mijn droom veranderd, ik probeer naar een plek te komen waar ik met mijn vriend wil afspreken om te vertellen dat ik stervende ben, maar onder behandeling, maar ik ben te zwak om vooruit te komen en bereik de plek te laat, mijn vriend is er niet en ik kan hem ook niet bereiken.
Mijn droom veranderd, ik zie dat ik terug ben op de stoel van de huisarts waarin hij me net verteld dat ik er direct iets aan moet doen wil ik dit overleven...
Ik wil weglopen en mijn ziekte ontkennen om vervolgens die daders te wreken, maar ik word beetgepakt en in mijn arm geprikt, dit is de eerst injectie, nog een keer geprikt, de tweede en zo verder...
Wanneer moet ik terug komen? Vraag ik aan de artsen.
Je hoeft niet terug te komen, je bent genezen.
Dit droomde ik vannacht.
Ik geloof dat in deze droom de boodschap al zit, maar hem nu pas begrijp.
