Psyche
alle pijlers
Duurt eerlijkheid het langst?
donderdag 6 december 2012 om 11:45
quote:rozehanddoek schreef op 06 december 2012 @ 11:41:
Weet je, ik probeer juist alles altijd goed te doen. Ik wil geen leugenaar zijn, ik wil dat mensen weten wat ze aan me hebben. Dat als ik iets zeg, dat ze erop kunnen vertrouwen dat het zo is. Ik ben misschien te eerlijk als het om negatieve dingen gaat, maar ik ben net zo eerlijk met goede dingen. En ik ben echt heel erg enthousiast en uitbundig als ik echt trots ben op iemand, als ik iets echt goed vind, enz. Ik ben dus niet alleen maar door en door slecht
Mensen vergeten de goede dingen die je zegt, en de slechte onthouden ze. Schrijvers schijnen ook jarenlang achtervolgd te worden door die ene slechte recensie, al was de rest positief. Zo werkt dat nu eenmaal.
En ik geloof ook meteen dat je geen slecht mens bent en het goed bedoelt. Ik ben zelf ook wel eens te eerlijk geweest onder het mom van: ik hou niet van liegen. Maar dat veroorzaakte zoveel gedoe dat ik tegenwoordig wat voorzichtiger ben. Mensen waarderen eerlijkheid over het algemeen wel, maar tot een bepaalde hoogte. Het is niet nodig om altijd, in elke omstandigheid, te zeggen wat je denkt. Daar help je de situatie niet altijd mee. Ook al voelt dat tegenstrijdig.
Weet je, ik probeer juist alles altijd goed te doen. Ik wil geen leugenaar zijn, ik wil dat mensen weten wat ze aan me hebben. Dat als ik iets zeg, dat ze erop kunnen vertrouwen dat het zo is. Ik ben misschien te eerlijk als het om negatieve dingen gaat, maar ik ben net zo eerlijk met goede dingen. En ik ben echt heel erg enthousiast en uitbundig als ik echt trots ben op iemand, als ik iets echt goed vind, enz. Ik ben dus niet alleen maar door en door slecht
Mensen vergeten de goede dingen die je zegt, en de slechte onthouden ze. Schrijvers schijnen ook jarenlang achtervolgd te worden door die ene slechte recensie, al was de rest positief. Zo werkt dat nu eenmaal.
En ik geloof ook meteen dat je geen slecht mens bent en het goed bedoelt. Ik ben zelf ook wel eens te eerlijk geweest onder het mom van: ik hou niet van liegen. Maar dat veroorzaakte zoveel gedoe dat ik tegenwoordig wat voorzichtiger ben. Mensen waarderen eerlijkheid over het algemeen wel, maar tot een bepaalde hoogte. Het is niet nodig om altijd, in elke omstandigheid, te zeggen wat je denkt. Daar help je de situatie niet altijd mee. Ook al voelt dat tegenstrijdig.
donderdag 6 december 2012 om 11:48
Natuurlijk ben je niet slecht. En ik ga er van uit dat je deze dingen doet uit de goedheid van je hart. Maar je bent gewoon niet tactisch.
Je moet je gaan afvragen of de dingen waar je je tegenaan bemoeit, wel jouw zaak zijn. Want hoe goed bedoeld ook, die scheidsrechter, dat was niet jouw zaak.
Die vriendin moet haar eigen leven leiden, eigen fouten ontdekken. Dat kan jij niet voor haar doen.
En wat betreft je moeder: dat is voor iedereen lastig. Ouders willen altijd het beste doen voor hun kind, dus als je dan kritiek hebt, kunnen ze daar vaak niet mee omgaan. Heeft je psycholoog ook uitgelegd waarom je dat gesprek aan moet gaan? Wat je er uit moet halen?
Je moet je gaan afvragen of de dingen waar je je tegenaan bemoeit, wel jouw zaak zijn. Want hoe goed bedoeld ook, die scheidsrechter, dat was niet jouw zaak.
Die vriendin moet haar eigen leven leiden, eigen fouten ontdekken. Dat kan jij niet voor haar doen.
En wat betreft je moeder: dat is voor iedereen lastig. Ouders willen altijd het beste doen voor hun kind, dus als je dan kritiek hebt, kunnen ze daar vaak niet mee omgaan. Heeft je psycholoog ook uitgelegd waarom je dat gesprek aan moet gaan? Wat je er uit moet halen?
donderdag 6 december 2012 om 11:49
Ik denk wel dat je kritiek geeft om jezlef beter te voelen. Je zegt het namelijk zelf, je wil eerlijk zijn tegen anderen. Door te zeggen wat je vindt, ben jij eerlijk geweest en geeft jou dat een goed gevoel.
Ook het gesprek met je moeder. Jij verteld aan je moeder hoeveel het jou heeft gedaan. En weer lees ik niets over wat je aan je moeder hebt gevraagd. Wel weer dat ze over je heen valt.
Dus samenvattend, uit alleen je posts:
1. Er gaat iets niet goed
2. Jij zegt er iets van
3. De persoon vat dit niet goed op
4. De persoon vat het wel goed op als een ander hetzelfde zegt.
Ik zou dit eens aan je psycholoog laten lezen en vragen of die je hier bij kan helpen. Er zit een hele grote blinde vlek bij jou
Ook het gesprek met je moeder. Jij verteld aan je moeder hoeveel het jou heeft gedaan. En weer lees ik niets over wat je aan je moeder hebt gevraagd. Wel weer dat ze over je heen valt.
Dus samenvattend, uit alleen je posts:
1. Er gaat iets niet goed
2. Jij zegt er iets van
3. De persoon vat dit niet goed op
4. De persoon vat het wel goed op als een ander hetzelfde zegt.
Ik zou dit eens aan je psycholoog laten lezen en vragen of die je hier bij kan helpen. Er zit een hele grote blinde vlek bij jou
donderdag 6 december 2012 om 11:52
quote:rozehanddoek schreef op 06 december 2012 @ 11:48:
Ja, dat is zo. Ik snap die tegenstrijdigheid gewoon niet goed. Ik vind het moeilijk om daar dan een balans in te vinden. Ik vind mensen soms echt moeilijk te begrijpen! Maar dat zal dan inderdaad wel aan mij liggen...Ik loop er ook tegenaan, dus het ligt niet alleen aan jou. Ik ga soms nog steeds gigantisch de mist in. Je kunt immers niet altijd inschatten hoe je woorden bij iemand aankomen. Wat ik wel geleerd heb is om af en toe mijn mening in te slikken. Soms doen mensen iets niet zoals ik het zou doen, maar ik laat ze dan maar. Blijkbaar willen veel mensen niet altijd je eerlijke mening, dat is dan maar zo. Ik heb allang niet meer de illusie dat ik de mensheid totaal kan doorgronden .
Ja, dat is zo. Ik snap die tegenstrijdigheid gewoon niet goed. Ik vind het moeilijk om daar dan een balans in te vinden. Ik vind mensen soms echt moeilijk te begrijpen! Maar dat zal dan inderdaad wel aan mij liggen...Ik loop er ook tegenaan, dus het ligt niet alleen aan jou. Ik ga soms nog steeds gigantisch de mist in. Je kunt immers niet altijd inschatten hoe je woorden bij iemand aankomen. Wat ik wel geleerd heb is om af en toe mijn mening in te slikken. Soms doen mensen iets niet zoals ik het zou doen, maar ik laat ze dan maar. Blijkbaar willen veel mensen niet altijd je eerlijke mening, dat is dan maar zo. Ik heb allang niet meer de illusie dat ik de mensheid totaal kan doorgronden .
donderdag 6 december 2012 om 11:55
Ik denk dat je het allemaal een beetje te zwart wit ziet allemaal. Iemand die iets tactisch zegt, of helemaal niks, is niet meteen een leugenaar. Iemand die iets met een ander dan de persoon zelf bespreekt is niet meteen aan het roddelen of achterbaks, en denkt ook niet meteen negatief over de persoon. Soms hebben mensen even een klankbord nodig om te checken of hun mening wel klopt, of willen ze alleen even de frustratie van het moment kwijt. Dat zegt niets over hun lange-termijn mening over die persoon.
Ik herken mezelf van 5 jaar terug in jou. Groot rechtvaardigheidsgevoel, alles goed willen doen, bij iedereen, je veel aantrekken van andermans mening en die van jezelf ook willen vertellen. Dingen willen controleren, en niet zien waarom de ander boos, gekwetst of verdrietig is. Mijn advies: laat het los. Wat jij van anderen vind, en andersom, wie het wel en wie het niet goed doet... Wat eerlijk, netjes, fatsoenlijk is. Gewoon laten gaan.
Natuurlijk voelt je moeder zich gekwetst als jij benoemt dat haar scheiding je een rotgevoel heeft gegeven. En dan moet ze even boos doen, wat had je dan verwacht? Dat ze je lachend in haar armmen zou sluiten? Hoe goed bedoeld ook, en hoe waar ook, kritiek doet nou eenmaal even zeer bij mensen. Laat dat ook bij hun, betrek het niet op jezelf.
Ik herken mezelf van 5 jaar terug in jou. Groot rechtvaardigheidsgevoel, alles goed willen doen, bij iedereen, je veel aantrekken van andermans mening en die van jezelf ook willen vertellen. Dingen willen controleren, en niet zien waarom de ander boos, gekwetst of verdrietig is. Mijn advies: laat het los. Wat jij van anderen vind, en andersom, wie het wel en wie het niet goed doet... Wat eerlijk, netjes, fatsoenlijk is. Gewoon laten gaan.
Natuurlijk voelt je moeder zich gekwetst als jij benoemt dat haar scheiding je een rotgevoel heeft gegeven. En dan moet ze even boos doen, wat had je dan verwacht? Dat ze je lachend in haar armmen zou sluiten? Hoe goed bedoeld ook, en hoe waar ook, kritiek doet nou eenmaal even zeer bij mensen. Laat dat ook bij hun, betrek het niet op jezelf.
donderdag 6 december 2012 om 12:01
quote:rozehanddoek schreef op 06 december 2012 @ 11:43:
Melpomene, het ligt eraan. Bij het meisje wil ik haar juist echt helpen. En dat probeer ik al 9 jaar. En ja, ze vraagt zelf ook wat er misgaat, ik dring mezelf niet op.
Ik geef geen kritiek om mezelf er beter door te voelen. Dat heeft me nog nooit geholpen en zo werkt het bij mij ook niet. Ik kan mezelf alleen beter laten voelen door het zelf zo goed mogelijk te doen, niet door anderen een slecht gevoel aan te praten.
Alles is perceptie. Hoe een ander jouw woorden opvat, wordt ook bepaald door de instelling van de ander: zender en ontvanger.
Maar veel mensen vinden het prettig om hun mening te geven, ze voelen zich daar goed bij. En advies geven is óók het geven van een mening, en een mening kan snel over komen als oordeel of veroordeling. Ik geef hier weleens heel 'feitelijk' advies, of geef mezelf als voorbeeld. Op sommigen komt dat over alsof ik mezelf of mijn handelingen aanprijs. Dat is dan weer hun perceptie, maar het is zeker niet mijn bedoeling.
En wat iemand anders zegt, kan op mij weer dat effect hebben. Ik ben zelf nogal allergisch voor 'je moet eens dit doen': het woord moeten vind ik vervelend. Maar voor iemand anders kan het gewoon een uitdrukking zijn.
Je geeft hiet ergens aan, dat je soms vertelt 'dat anderen iets ook vinden'. Ik zou dat niet doen. Het wekt snel de indruk, dat je diegene met anderen bespreekt.
Melpomene, het ligt eraan. Bij het meisje wil ik haar juist echt helpen. En dat probeer ik al 9 jaar. En ja, ze vraagt zelf ook wat er misgaat, ik dring mezelf niet op.
Ik geef geen kritiek om mezelf er beter door te voelen. Dat heeft me nog nooit geholpen en zo werkt het bij mij ook niet. Ik kan mezelf alleen beter laten voelen door het zelf zo goed mogelijk te doen, niet door anderen een slecht gevoel aan te praten.
Alles is perceptie. Hoe een ander jouw woorden opvat, wordt ook bepaald door de instelling van de ander: zender en ontvanger.
Maar veel mensen vinden het prettig om hun mening te geven, ze voelen zich daar goed bij. En advies geven is óók het geven van een mening, en een mening kan snel over komen als oordeel of veroordeling. Ik geef hier weleens heel 'feitelijk' advies, of geef mezelf als voorbeeld. Op sommigen komt dat over alsof ik mezelf of mijn handelingen aanprijs. Dat is dan weer hun perceptie, maar het is zeker niet mijn bedoeling.
En wat iemand anders zegt, kan op mij weer dat effect hebben. Ik ben zelf nogal allergisch voor 'je moet eens dit doen': het woord moeten vind ik vervelend. Maar voor iemand anders kan het gewoon een uitdrukking zijn.
Je geeft hiet ergens aan, dat je soms vertelt 'dat anderen iets ook vinden'. Ik zou dat niet doen. Het wekt snel de indruk, dat je diegene met anderen bespreekt.
donderdag 6 december 2012 om 12:01
Ik ken je situatie verder niet, dus misschien heb je inderdaad alle reden om je ouders verwijten te maken en is het goed om dat uit te spreken. Maar je kunt niet verwachten dat ze dan maar zullen knikken en zeggen: "Inderdaad, het spijt ons, we hebben het fout gedaan." Kritiek doet pijn, ook al is het terecht. Logisch dat je moeder boos wordt als je haar verwijten maakt, al zijn ze terecht. Je kunt begrip niet afdwingen. Je woede uiten kan goed zijn omdat je het dan kwijt kunt, maar je kunt niet verwachten dat het dan opeens "goed" komt.
donderdag 6 december 2012 om 12:03
donderdag 6 december 2012 om 12:04
quote:rozehanddoek schreef op 06 december 2012 @ 10:25:
Ik verlink niemand, ik verkondig mijn eigen mening. Ik zeg er soms ook bij dat ik het van anderen ook hoorde, maar noem nooit en te nimmer namen of wat dan ook. (Ik heb natuurlijk bij de jongedame die ik in mijn OT noemde niet gezegd dat iedereen er zo over dacht.)
.
En dat zou ik zelf dus nooit doen, zeggen dat er meerdere zijn die zo denken. Het is goed bedoeld, maar ik vind het zo sneaky overkomen. Je zegt of niks over die anderen, of je zegt wat ze hebben gezegd en wie het heeft gezegd. Maar niet zeggen 'Er zijn meerdere die zo denken' en als de persoon tegen wie je dat zegt dan vraagt wie wat heeft gezegd, niet zeggen wie dat was.
Daarkan ik zelf heel slecht tegen.
Zeg gewoon wat je zelf te zeggen hebt, hartstikke goed, maar haal er geen anderen bij.
Ik verlink niemand, ik verkondig mijn eigen mening. Ik zeg er soms ook bij dat ik het van anderen ook hoorde, maar noem nooit en te nimmer namen of wat dan ook. (Ik heb natuurlijk bij de jongedame die ik in mijn OT noemde niet gezegd dat iedereen er zo over dacht.)
.
En dat zou ik zelf dus nooit doen, zeggen dat er meerdere zijn die zo denken. Het is goed bedoeld, maar ik vind het zo sneaky overkomen. Je zegt of niks over die anderen, of je zegt wat ze hebben gezegd en wie het heeft gezegd. Maar niet zeggen 'Er zijn meerdere die zo denken' en als de persoon tegen wie je dat zegt dan vraagt wie wat heeft gezegd, niet zeggen wie dat was.
Daarkan ik zelf heel slecht tegen.
Zeg gewoon wat je zelf te zeggen hebt, hartstikke goed, maar haal er geen anderen bij.
donderdag 6 december 2012 om 12:07
donderdag 6 december 2012 om 12:07
Ik denk niet dat er een manier is om tegen je moeder te zeggen dat je je door haar in de steek gelaten hebt gevoeld zonder dat zij zich daar naar over voelt. Dan kun je het nog zo goed brengen, alles kan waar zijn, als zij dat hoort voelt ze zich kut. Jij betrekt dat op jezelf, dat jij het dan niet goed hebt gedaan, maar soms is een boodschap gewoon niet leuk en moet hij toch gezegd. Als mensen het uit maken of iemand ontslan lopen ze hier ook tegenaan. Er is geen manier om het leuk/makkelijk te maken en elke poging daartoe maakt het alleen maar pijnlijker. Geef je moeder de ruimte voor haar emotie en om haar reactie te vormen. Haar eerste reactie in deze is vast niet hoe ze zich er uiteindelijk echt over voelt.
donderdag 6 december 2012 om 12:16
quote:rozehanddoek schreef op 06 december 2012 @ 12:13:
Ik begrijp gewoon niet hoe degene die echt gemeen zijn het winnen van degene die het in hun hart gewoon goed bedoelen. Dat was eigenlijk ook de reden waarom ik dit topic open. Daar heb ik erg veel moeite mee.
De mensen die hypocriet zijn en gemeen die trekken uiteindelijk aan het korste eind.
Eerlijkheid is altijd goed! Maar je hoeft niet altijd alles te zeggen. Tenzij iemand er om vraagt. Doe ik zelf ook. Ik ie ook genoeg dingen op mijn werk die ik anders zou doen. Maar ik ze daar niks van, tenzij mijn leidinggevende vraagt aan mij wat ik zou doen.
Ik begrijp gewoon niet hoe degene die echt gemeen zijn het winnen van degene die het in hun hart gewoon goed bedoelen. Dat was eigenlijk ook de reden waarom ik dit topic open. Daar heb ik erg veel moeite mee.
De mensen die hypocriet zijn en gemeen die trekken uiteindelijk aan het korste eind.
Eerlijkheid is altijd goed! Maar je hoeft niet altijd alles te zeggen. Tenzij iemand er om vraagt. Doe ik zelf ook. Ik ie ook genoeg dingen op mijn werk die ik anders zou doen. Maar ik ze daar niks van, tenzij mijn leidinggevende vraagt aan mij wat ik zou doen.
donderdag 6 december 2012 om 12:18
quote:rozehanddoek schreef op 06 december 2012 @ 12:13:
Melpomene, ja dat idee heb ik ook. Mijn psycholoog vond het namelijk heel goed dat ik mijn mond eindelijk eens opentrek. Dat durfde ik namelijk heel lang niet. Ze zegt ook dat die eerlijkheid tot zover alleen maar goed is geweest. Ze begrijpt waar ik tegenaan loop. Ik heb van haar geleerd hoe ik moet zeggen wat ik van dingen vind, om te zeggen wat ik echt denk, en nu krijg ik elke keer de deksel op mijn neus. We gaan hier sowieso volgende week nog weer op door, dus misschien kan ze me dan nog wat adviezen geven.
Open zijn is heel goed, en altijd je mening inslikken kan gevaarlijk zijn omdat je dan over je heen laat lopen. Maar je kunt erin doorschieten. Ik denk dat je de balans nog moet vinden.
Liquorice, ik heb die redenen inderdaad. Ik verwacht ook niet dat ze meteen zegt "oh, je hebt gelijk"! Maar ze wil gewoon echt niet horen wat ik heb te zeggen en zegt alleen maar dat het onzin is. Ik heb haar al verteld dat het is zoals ik me voel, dus dat het geen waarheid is, maar dat dat niet wegneemt dat ik hier heel ongelukkig door ben (geweest).
Hier loop je er dus tegenaan dat andere mensen jouw mening niet altijd accepteren. En dat is dan weer iets waar jij mee moet leren leven. Het is naar als mensen je gevoelens niet voor waar aannemen, maar je kunt ze daar niet toe dwingen. Datzelfde speelt ook in je confrontatie met die scheidsrechter, bijvoorbeeld.
Het is dus een combinatie van dat iedereen verschillend is en het feit dat ik misschien tactischer moet zijn.. Ik begrijp gewoon niet hoe degene die echt gemeen zijn het winnen van degene die het in hun hart gewoon goed bedoelen. Dat was eigenlijk ook de reden waarom ik dit topic open. Daar heb ik erg veel moeite mee.Jij vindt dingen verzwijgen gemeen, en open zijn niet. Maar misschien ligt het wel niet zo simpel? Misschien zwijgen mensen wel omdat ze een ander niet willen kwetsen. Als mijn beste vriendin een spuuglelijke jurk aanheeft ga ik daar niets van zeggen. Niet omdat ik gemeen ben, maar omdat zij hem mooi vindt en ik haar geen pijn wil doen.
Melpomene, ja dat idee heb ik ook. Mijn psycholoog vond het namelijk heel goed dat ik mijn mond eindelijk eens opentrek. Dat durfde ik namelijk heel lang niet. Ze zegt ook dat die eerlijkheid tot zover alleen maar goed is geweest. Ze begrijpt waar ik tegenaan loop. Ik heb van haar geleerd hoe ik moet zeggen wat ik van dingen vind, om te zeggen wat ik echt denk, en nu krijg ik elke keer de deksel op mijn neus. We gaan hier sowieso volgende week nog weer op door, dus misschien kan ze me dan nog wat adviezen geven.
Open zijn is heel goed, en altijd je mening inslikken kan gevaarlijk zijn omdat je dan over je heen laat lopen. Maar je kunt erin doorschieten. Ik denk dat je de balans nog moet vinden.
Liquorice, ik heb die redenen inderdaad. Ik verwacht ook niet dat ze meteen zegt "oh, je hebt gelijk"! Maar ze wil gewoon echt niet horen wat ik heb te zeggen en zegt alleen maar dat het onzin is. Ik heb haar al verteld dat het is zoals ik me voel, dus dat het geen waarheid is, maar dat dat niet wegneemt dat ik hier heel ongelukkig door ben (geweest).
Hier loop je er dus tegenaan dat andere mensen jouw mening niet altijd accepteren. En dat is dan weer iets waar jij mee moet leren leven. Het is naar als mensen je gevoelens niet voor waar aannemen, maar je kunt ze daar niet toe dwingen. Datzelfde speelt ook in je confrontatie met die scheidsrechter, bijvoorbeeld.
Het is dus een combinatie van dat iedereen verschillend is en het feit dat ik misschien tactischer moet zijn.. Ik begrijp gewoon niet hoe degene die echt gemeen zijn het winnen van degene die het in hun hart gewoon goed bedoelen. Dat was eigenlijk ook de reden waarom ik dit topic open. Daar heb ik erg veel moeite mee.Jij vindt dingen verzwijgen gemeen, en open zijn niet. Maar misschien ligt het wel niet zo simpel? Misschien zwijgen mensen wel omdat ze een ander niet willen kwetsen. Als mijn beste vriendin een spuuglelijke jurk aanheeft ga ik daar niets van zeggen. Niet omdat ik gemeen ben, maar omdat zij hem mooi vindt en ik haar geen pijn wil doen.
donderdag 6 december 2012 om 12:22
Lieverd ken je echt zoveel mensen die echt heel gemeen zijn? Ik namelijk niet. Al die mensen zijn ook maar mensen met gevoel en betere en mindere punten, met misschien een grote mond en een klein hartje, enzovoort. Wat mensen zeggen is niet per se wat ze vinden of bedoelen, en de soep wordt niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend.
donderdag 6 december 2012 om 12:26
quote:allis schreef op 06 december 2012 @ 12:22:
Lieverd ken je echt zoveel mensen die echt heel gemeen zijn? Ik namelijk niet. Al die mensen zijn ook maar mensen met gevoel en betere en mindere punten, met misschien een grote mond en een klein hartje, enzovoort. Wat mensen zeggen is niet per se wat ze vinden of bedoelen, en de soep wordt niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend.Helemaal mee eens. Ik had 'vroeger' die gedachte ook. Vond mensen vaak gemeen of achterbaks. Maar vaak is het helemaal niet zo, maar wordt het ingegeven door je eigen verwachting. Mensen vallen best mee. En als ze niet meevallen behandel je ze netjes, maar zoek je ze verder niet meer op.
Lieverd ken je echt zoveel mensen die echt heel gemeen zijn? Ik namelijk niet. Al die mensen zijn ook maar mensen met gevoel en betere en mindere punten, met misschien een grote mond en een klein hartje, enzovoort. Wat mensen zeggen is niet per se wat ze vinden of bedoelen, en de soep wordt niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend.Helemaal mee eens. Ik had 'vroeger' die gedachte ook. Vond mensen vaak gemeen of achterbaks. Maar vaak is het helemaal niet zo, maar wordt het ingegeven door je eigen verwachting. Mensen vallen best mee. En als ze niet meevallen behandel je ze netjes, maar zoek je ze verder niet meer op.
donderdag 6 december 2012 om 12:29
Ik vind het moeilijk om je advies te geven, omdat je met deze problemen bij een psycholoog loopt. Die kent jou beter en weet beter wat bij je past.
Maar ik wil wel zeggen hoe het bij mij over komt: je moet de balans nog vinden. Je psycholoog vindt het goed dat je voor jezelf bent opgekomen, omdat dat is waar jullie aan werken.
Maar de rest van de wereld zit misschien niet op jouw mening te wachten. Ik heb iemand op mijn sport die, met de beste bedoelingen, iedereen er attent op maakt wat ze fout doen. Dat is waanzinnig irritant: ten eerste weet ik dat zelf wel en ten tweede is er een trainer. Misschien zegt de trainer iets niet, omdat het nu geen prioriteit heeft. En dan zegt die persoon het dus wel, omdat ze denkt dat ze mij daarmee helpt. Dat is niet zo, echt niet. Het is irritant en het vervelende is, dat iedereen een hekel aan haar begint te krijgen. Terwijl ze niet begrijpt wat ze fout doet.
Ik ben zo hard tegen je, omdat ik niet wil dat jij in zo'n situatie terecht komt. (en nu ben ik dus heel eerlijk tegen jou, maar ik hoop dat je het wel kan waarderen)
Maar ik wil wel zeggen hoe het bij mij over komt: je moet de balans nog vinden. Je psycholoog vindt het goed dat je voor jezelf bent opgekomen, omdat dat is waar jullie aan werken.
Maar de rest van de wereld zit misschien niet op jouw mening te wachten. Ik heb iemand op mijn sport die, met de beste bedoelingen, iedereen er attent op maakt wat ze fout doen. Dat is waanzinnig irritant: ten eerste weet ik dat zelf wel en ten tweede is er een trainer. Misschien zegt de trainer iets niet, omdat het nu geen prioriteit heeft. En dan zegt die persoon het dus wel, omdat ze denkt dat ze mij daarmee helpt. Dat is niet zo, echt niet. Het is irritant en het vervelende is, dat iedereen een hekel aan haar begint te krijgen. Terwijl ze niet begrijpt wat ze fout doet.
Ik ben zo hard tegen je, omdat ik niet wil dat jij in zo'n situatie terecht komt. (en nu ben ik dus heel eerlijk tegen jou, maar ik hoop dat je het wel kan waarderen)
donderdag 6 december 2012 om 12:36
Je hoeft toch niks te zeggen...en het heeft toch ook niks met eerlijkheid te maken?
Een vriendin die een beetje met mannen aan de zwier gaat...nou en, moet ze zelf weten!
Doet me erg denken aan mijn tante die ook denkt zo eerlijk te moeten zijn. Ze wijst regelmatig iedereen op tekortkomingen in kleding en uiterlijk....een neef heeft veel puisjes, een ander een slecht gebit...(alsof die mensen dat zelf niet weten) gelukkig kreeg ze ook eens de wind van voren van iemand die het niet pikte en tegen tante zei: Je bent veel te dik om zo'n jurk te dragen.....! Ach, ach, dat vond ze niet leuk.
Doe gewoon een beetje aardig tegen mekaar!
Een vriendin die een beetje met mannen aan de zwier gaat...nou en, moet ze zelf weten!
Doet me erg denken aan mijn tante die ook denkt zo eerlijk te moeten zijn. Ze wijst regelmatig iedereen op tekortkomingen in kleding en uiterlijk....een neef heeft veel puisjes, een ander een slecht gebit...(alsof die mensen dat zelf niet weten) gelukkig kreeg ze ook eens de wind van voren van iemand die het niet pikte en tegen tante zei: Je bent veel te dik om zo'n jurk te dragen.....! Ach, ach, dat vond ze niet leuk.
Doe gewoon een beetje aardig tegen mekaar!
