Psyche
alle pijlers
Eetstoornis strijd
maandag 13 januari 2014 om 13:34
Ik schrijf maar gewoon even van me af. Ik moet het kwijt want mijn hoofd zit zo vreselijk vol en weet niet wat ik op dit moment anders kan.
De eetstoornis is zo vreselijk aanwezig op dit moment. Ik wil het uitschreeuwen. Sta ik weer in de keuken met 2 boterhammetjes pindakaas in mijn hand. Ik durf ze niet in mijn mond te steken want bang er dik van te worden. Minutenlang in twijfel. Zal ik wel, zal ik niet. Mijn lijf geeft aan behoefte te hebben aan eten. Ik weet dat ik na het eten van een paar gewone bruine boterhammen een -lichamelijk- voldaan gevoel heb. Maar ik doe het niet. Ik heb ze weggegooid.
Ik weet het inmiddels allemaal, ik ben een volwassen vrouw van 35. Moeder.Ik weet wat gezond is en wat niet. Wat een gezond eetpatroon is en wat niet. En ik weet ook dat ook deze periode weer voorbij gaat, want mijn leven kent inmiddels ook rustiger tijden. Vanaf jonge leeftijd therapie gehad. Ik ken de tools.
Maar nu ben ik even zo vreselijk moe. Moe van de zelfhaat, van het in de spiegel kijken, van het constante schuldgevoel, van die eeuwige strijd, die belachelijke hoge lat en van die vreselijke behoefte aan absolute controle die ik uiteindelijk toch weer ga verliezen.
Ik baal van mezelf!!!!!
De eetstoornis is zo vreselijk aanwezig op dit moment. Ik wil het uitschreeuwen. Sta ik weer in de keuken met 2 boterhammetjes pindakaas in mijn hand. Ik durf ze niet in mijn mond te steken want bang er dik van te worden. Minutenlang in twijfel. Zal ik wel, zal ik niet. Mijn lijf geeft aan behoefte te hebben aan eten. Ik weet dat ik na het eten van een paar gewone bruine boterhammen een -lichamelijk- voldaan gevoel heb. Maar ik doe het niet. Ik heb ze weggegooid.
Ik weet het inmiddels allemaal, ik ben een volwassen vrouw van 35. Moeder.Ik weet wat gezond is en wat niet. Wat een gezond eetpatroon is en wat niet. En ik weet ook dat ook deze periode weer voorbij gaat, want mijn leven kent inmiddels ook rustiger tijden. Vanaf jonge leeftijd therapie gehad. Ik ken de tools.
Maar nu ben ik even zo vreselijk moe. Moe van de zelfhaat, van het in de spiegel kijken, van het constante schuldgevoel, van die eeuwige strijd, die belachelijke hoge lat en van die vreselijke behoefte aan absolute controle die ik uiteindelijk toch weer ga verliezen.
Ik baal van mezelf!!!!!
maandag 13 januari 2014 om 16:18
quote:ezeltjeprik schreef op 13 januari 2014 @ 16:07:
Moest mijn kind even ophalen.
Bedankt allemaal. Ik kan absoluut iets met de reacties. Over sommige dingen moet ik wel nog wat langer nadenken.
Voelt als schop onder mijn kont en dat is eigenlijk precies wat ik nu nodig heb. Ik word ook moe van het "gepraat eromheen", het slachtoffer spelen.Geen idee wat ik nog wil bewijzen en aan wie.
Boterham is erin gegaan (inderdaad vervelend dat daar op gehamerd wordt maar helaas voor mij) vanavond met de billen bloot en vertellen wat er in me omgaat. Ik kan het wel. Moet zo nu en dan alleen wel een flinke duw hebben..HEEL GOED, VROUW. Ik vind je overigens helemaal geen slachtoffer spelen. Ik vind dat je de controle moet terugpakken. Dat is lastig, dus als dat lukt vind ik je enorm knap. Je kwam hier toch om een duwtje vragen? Had je ook niet kunnen doen, dus je bent al aardig op weg.
Moest mijn kind even ophalen.
Bedankt allemaal. Ik kan absoluut iets met de reacties. Over sommige dingen moet ik wel nog wat langer nadenken.
Voelt als schop onder mijn kont en dat is eigenlijk precies wat ik nu nodig heb. Ik word ook moe van het "gepraat eromheen", het slachtoffer spelen.Geen idee wat ik nog wil bewijzen en aan wie.
Boterham is erin gegaan (inderdaad vervelend dat daar op gehamerd wordt maar helaas voor mij) vanavond met de billen bloot en vertellen wat er in me omgaat. Ik kan het wel. Moet zo nu en dan alleen wel een flinke duw hebben..HEEL GOED, VROUW. Ik vind je overigens helemaal geen slachtoffer spelen. Ik vind dat je de controle moet terugpakken. Dat is lastig, dus als dat lukt vind ik je enorm knap. Je kwam hier toch om een duwtje vragen? Had je ook niet kunnen doen, dus je bent al aardig op weg.
maandag 13 januari 2014 om 16:24
maandag 13 januari 2014 om 16:56
Je schrijft dat je al veel therapie gehad hebt, waar ben je in therapie geweest? Je kunt namelijk echt genezen van een eetstoornis, en dan heeft het weinig zin om je alleen op het eten te richten, het gaat om waarom je dit blijkbaar nodig hebt om met je gevoelens om te gaan. Misschien kan [spam] je helpen ervan af te komen, want ik gun jou het ook om hier ervan af te komen! oh en schaam je niet dat je hier 'nog steeds' last van hebt want je bent echt niet de enige van jouw leeftijd... het is nooit te laat om er iets aan te doen!
maandag 13 januari 2014 om 17:01
Goed dat de boterhammen hebt gegeten. Mooi begin. En je kan elk moment van de dag opnieuw beginnen. Heb je de strijd om 12 uur verloren, om een uur later kan je hem gewoon winnen.
Ben kritisch op je eigen gedrag, zeker als je kinderen hebt. Beschermingsmechanismen zijn heel begrijpelijk en waarschijnlijk ook ooit heel hard nodig geweest, maar nu is het tijd om anders met je emoties te dealen en ze te voelen.
Ben kritisch op je eigen gedrag, zeker als je kinderen hebt. Beschermingsmechanismen zijn heel begrijpelijk en waarschijnlijk ook ooit heel hard nodig geweest, maar nu is het tijd om anders met je emoties te dealen en ze te voelen.
You know how I know? Because I reeaally think so!
maandag 13 januari 2014 om 17:52
quote:ezeltjeprik schreef op 13 januari 2014 @ 16:24:
Thanks Lionlily,
Alleen al het hier opschrijven en de reacties lezen doet me enorm goed. Ik vind het natuurlijk niet leuk om harde waarheden te horen, want iets in mij zou het liefst een aai over mijn bol krijgen om vervolgens lekker door te gaan met waar ik mee bezig was.
Ik ga ermee aan slag!
Uiteraard, een eetstoornis ligt op heel basaal niveau. Bijna een soort kinderlijkheid (niet verkeerd opvatten, dit is mij uitgelegd in therapie). Zoals je je vastklampt als een klein kind aan wat je kent, zo doe je dat ook als je de controle denkt te verliezen over de situatie als volwassene. Waar heb je nog wel controle over? Inderdaad, eten. Kleine kinderen weigeren eten als ze de controle over de situatie proberen te krijgen. Ze 'dwingen' zo de omgeving te luisteren naar hun wensen en noden.
En dat is naar om te horen, dat vond ik ook heel erg, ik voelde me een soort manipulatief kindvrouwtje. Maar dat is het natuurlijk niet, het is ergens door ontstaan. Een gevoel van niet toereikend zijn, angst, verdriet, trauma. Je 'moet' alleen als je volwassen bent een andere manier van communiceren gaan leren: te leren praten over je emoties.
Sorry als dit een naar berichtje is, maar ik hoop dat je er wat aan hebt. Voor mij was het een eye-opener.
Thanks Lionlily,
Alleen al het hier opschrijven en de reacties lezen doet me enorm goed. Ik vind het natuurlijk niet leuk om harde waarheden te horen, want iets in mij zou het liefst een aai over mijn bol krijgen om vervolgens lekker door te gaan met waar ik mee bezig was.
Ik ga ermee aan slag!
Uiteraard, een eetstoornis ligt op heel basaal niveau. Bijna een soort kinderlijkheid (niet verkeerd opvatten, dit is mij uitgelegd in therapie). Zoals je je vastklampt als een klein kind aan wat je kent, zo doe je dat ook als je de controle denkt te verliezen over de situatie als volwassene. Waar heb je nog wel controle over? Inderdaad, eten. Kleine kinderen weigeren eten als ze de controle over de situatie proberen te krijgen. Ze 'dwingen' zo de omgeving te luisteren naar hun wensen en noden.
En dat is naar om te horen, dat vond ik ook heel erg, ik voelde me een soort manipulatief kindvrouwtje. Maar dat is het natuurlijk niet, het is ergens door ontstaan. Een gevoel van niet toereikend zijn, angst, verdriet, trauma. Je 'moet' alleen als je volwassen bent een andere manier van communiceren gaan leren: te leren praten over je emoties.
Sorry als dit een naar berichtje is, maar ik hoop dat je er wat aan hebt. Voor mij was het een eye-opener.
maandag 13 januari 2014 om 18:51
LionLily: Helemaal niet naar hoor. Ik heb in therapie veel moeten kijken naar "de kleine Ezeltjeprik" zoals dat ook letterlijk genoemd werd. Het is ook iets wat vaak naar voren komt als ik in "gesprek" ga met mezelf. Hoe gaat "de grote Ezel' hiermee om. Lastig hoor en erg confronterend..
MrsSW: Ik ben ongeveer een jaar geleden begonnen met het mijzelf verplichten 's avonds normaal en goed met mijn dochter(ze is net 4 nu) te eten. Geen dieetvoer of "mama eet als jij slaapt" De verleiding om dit wel te doen is groot omdat man vaak lang van huis is en ik die vrijheid dan meer heb. Ik moet zeggen dat ik me daar -met een paar kleine f*ck ups - behoorlijk goed aan kan houden. Ik realiseer me heel goed dat die kleine ogen en oren alles waarnemen. Dit beangstigt me maar is wel een constante motivatie om te blijven werken aan mezelf.
Rubita: Ik ben bij HumanConcern in behandeling geweest.
Ik waardeer jullie input enorm
MrsSW: Ik ben ongeveer een jaar geleden begonnen met het mijzelf verplichten 's avonds normaal en goed met mijn dochter(ze is net 4 nu) te eten. Geen dieetvoer of "mama eet als jij slaapt" De verleiding om dit wel te doen is groot omdat man vaak lang van huis is en ik die vrijheid dan meer heb. Ik moet zeggen dat ik me daar -met een paar kleine f*ck ups - behoorlijk goed aan kan houden. Ik realiseer me heel goed dat die kleine ogen en oren alles waarnemen. Dit beangstigt me maar is wel een constante motivatie om te blijven werken aan mezelf.
Rubita: Ik ben bij HumanConcern in behandeling geweest.
Ik waardeer jullie input enorm
maandag 13 januari 2014 om 19:21
quote:ezeltjeprik schreef op 13 januari 2014 @ 16:07:
Moest mijn kind even ophalen.
Bedankt allemaal. Ik kan absoluut iets met de reacties. Over sommige dingen moet ik wel nog wat langer nadenken.
Voelt als schop onder mijn kont en dat is eigenlijk precies wat ik nu nodig heb. Ik word ook moe van het "gepraat eromheen", het slachtoffer spelen.Geen idee wat ik nog wil bewijzen en aan wie.
Boterham is erin gegaan (inderdaad vervelend dat daar op gehamerd wordt maar helaas voor mij) vanavond met de billen bloot en vertellen wat er in me omgaat. Ik kan het wel. Moet zo nu en dan alleen wel een flinke duw hebben..
Hartstikke goed, ik lees heel veel positieve dingen in je posting. Eén ding: niet zo hard zijn voor jezelf. Wie wil er nu een schop onder zijn kont of een duw? Dat is geweld. Wees lief voor jezelf en vraag dat ook van anderen. Mensen hebben ook een luisterend oor te bieden of een arm die ze om je heen kunnen slaan. Niet dat je met fluwelen handschoentjes hoeft te worden aangepakt, maar je kan ook liefdevol geconfronteerd worden met jezelf.
Gewoon iets wat me opviel. Ik stel me voor dat jij je portie duwen wel gehad hebt in je leven.
Moest mijn kind even ophalen.
Bedankt allemaal. Ik kan absoluut iets met de reacties. Over sommige dingen moet ik wel nog wat langer nadenken.
Voelt als schop onder mijn kont en dat is eigenlijk precies wat ik nu nodig heb. Ik word ook moe van het "gepraat eromheen", het slachtoffer spelen.Geen idee wat ik nog wil bewijzen en aan wie.
Boterham is erin gegaan (inderdaad vervelend dat daar op gehamerd wordt maar helaas voor mij) vanavond met de billen bloot en vertellen wat er in me omgaat. Ik kan het wel. Moet zo nu en dan alleen wel een flinke duw hebben..
Hartstikke goed, ik lees heel veel positieve dingen in je posting. Eén ding: niet zo hard zijn voor jezelf. Wie wil er nu een schop onder zijn kont of een duw? Dat is geweld. Wees lief voor jezelf en vraag dat ook van anderen. Mensen hebben ook een luisterend oor te bieden of een arm die ze om je heen kunnen slaan. Niet dat je met fluwelen handschoentjes hoeft te worden aangepakt, maar je kan ook liefdevol geconfronteerd worden met jezelf.
Gewoon iets wat me opviel. Ik stel me voor dat jij je portie duwen wel gehad hebt in je leven.
Ga in therapie!
maandag 13 januari 2014 om 19:32
maandag 13 januari 2014 om 19:43
quote:rubita schreef op 13 januari 2014 @ 16:56:
Je schrijft dat je al veel therapie gehad hebt, waar ben je in therapie geweest? Je kunt namelijk echt genezen van een eetstoornis, en dan heeft het weinig zin om je alleen op het eten te richten, het gaat om waarom je dit blijkbaar nodig hebt om met je gevoelens om te gaan. Misschien kan Human Concern je helpen ervan af te komen, want ik gun jou het ook om hier ervan af te komen! oh en schaam je niet dat je hier 'nog steeds' last van hebt want je bent echt niet de enige van jouw leeftijd... het is nooit te laat om er iets aan te doen!Rubita, heb je aandelen van die instelling ofzo? Je reageert in drie topics over eetstoornissen en raadt het drie keer aan....l
Je schrijft dat je al veel therapie gehad hebt, waar ben je in therapie geweest? Je kunt namelijk echt genezen van een eetstoornis, en dan heeft het weinig zin om je alleen op het eten te richten, het gaat om waarom je dit blijkbaar nodig hebt om met je gevoelens om te gaan. Misschien kan Human Concern je helpen ervan af te komen, want ik gun jou het ook om hier ervan af te komen! oh en schaam je niet dat je hier 'nog steeds' last van hebt want je bent echt niet de enige van jouw leeftijd... het is nooit te laat om er iets aan te doen!Rubita, heb je aandelen van die instelling ofzo? Je reageert in drie topics over eetstoornissen en raadt het drie keer aan....l
Ik voel me zo moedellooos
maandag 13 januari 2014 om 19:50
quote:ezeltjeprik, 48 minuten geleden
LionLily: Helemaal niet naar hoor. Ik heb in therapie veel moeten kijken naar "de kleine Ezeltjeprik" zoals dat ook letterlijk genoemd werd. Het is ook iets wat vaak naar voren komt als ik in "gesprek" ga met mezelf. Hoe gaat "de grote Ezel' hiermee om. Lastig hoor en erg confronterend..
MrsSW: Ik ben ongeveer een jaar geleden begonnen met het mijzelf verplichten 's avonds normaal en goed met mijn dochter(ze is net 4 nu) te eten. Geen dieetvoer of "mama eet als jij slaapt" De verleiding om dit wel te doen is groot omdat man vaak lang van huis is en ik die vrijheid dan meer heb. Ik moet zeggen dat ik me daar -met een paar kleine f*ck ups - behoorlijk goed aan kan houden. Ik realiseer me heel goed dat die kleine ogen en oren alles waarnemen. Dit beangstigt me maar is wel een constante motivatie om te blijven werken aan mezelf.
Rubita: Ik ben bij HumanConcern in behandeling geweest.
Ik waardeer jullie input enorm
Dat is al een moedige stap om elke avond gewoon mee te eten. ik begrijp de fuck-ups, mijn man is ook vaak van huis, dan word je wat 'makkelijker', maar besef dat voorspelbaarheid belangrijk is voor kinderen. blijf een volledige maaltijd serveren. Desnoods iemand uitnodigen om te blijven eten, een vriendin, zus, buuf, etc.
Hoe zit het met ontbijt? Neem je dan ook de tijd om samen met je dochter te zitten en te eten?
Ik vind het heel knap dat je beseft dat je een voorbeeldfunctie hebt en daarnaar handelt. En fuck-ups horen daarbij, je hoeft namelijk niet perfect te zijn. Juist niet.
LionLily: Helemaal niet naar hoor. Ik heb in therapie veel moeten kijken naar "de kleine Ezeltjeprik" zoals dat ook letterlijk genoemd werd. Het is ook iets wat vaak naar voren komt als ik in "gesprek" ga met mezelf. Hoe gaat "de grote Ezel' hiermee om. Lastig hoor en erg confronterend..
MrsSW: Ik ben ongeveer een jaar geleden begonnen met het mijzelf verplichten 's avonds normaal en goed met mijn dochter(ze is net 4 nu) te eten. Geen dieetvoer of "mama eet als jij slaapt" De verleiding om dit wel te doen is groot omdat man vaak lang van huis is en ik die vrijheid dan meer heb. Ik moet zeggen dat ik me daar -met een paar kleine f*ck ups - behoorlijk goed aan kan houden. Ik realiseer me heel goed dat die kleine ogen en oren alles waarnemen. Dit beangstigt me maar is wel een constante motivatie om te blijven werken aan mezelf.
Rubita: Ik ben bij HumanConcern in behandeling geweest.
Ik waardeer jullie input enorm
Dat is al een moedige stap om elke avond gewoon mee te eten. ik begrijp de fuck-ups, mijn man is ook vaak van huis, dan word je wat 'makkelijker', maar besef dat voorspelbaarheid belangrijk is voor kinderen. blijf een volledige maaltijd serveren. Desnoods iemand uitnodigen om te blijven eten, een vriendin, zus, buuf, etc.
Hoe zit het met ontbijt? Neem je dan ook de tijd om samen met je dochter te zitten en te eten?
Ik vind het heel knap dat je beseft dat je een voorbeeldfunctie hebt en daarnaar handelt. En fuck-ups horen daarbij, je hoeft namelijk niet perfect te zijn. Juist niet.
You know how I know? Because I reeaally think so!
dinsdag 14 januari 2014 om 10:01
Gisteravond verteld dat eten me zwaar valt op dit moment (om het maar zo te zeggen ) Hij is -zoals altijd- begripvol en zal me steunen waar mogelijk. "It's out there", en ik heb meer lucht dan gisteren.
Ontbijten doe ik wel, hoewel ik nooit (NOOIT) varieer. Altijd hetzelfde en qua hoeveelheid niet genoeg. Probeer het soms en sta dan minutenlang met de koelkastdeur open te wikken en te wegen om uiteindelijke voor the usual te gaan. Puntje ter verbetering..
voor Lotte en Noah
Fijne dag iedereen
Ontbijten doe ik wel, hoewel ik nooit (NOOIT) varieer. Altijd hetzelfde en qua hoeveelheid niet genoeg. Probeer het soms en sta dan minutenlang met de koelkastdeur open te wikken en te wegen om uiteindelijke voor the usual te gaan. Puntje ter verbetering..
voor Lotte en Noah
Fijne dag iedereen
dinsdag 14 januari 2014 om 10:12
Goed van je, echt een moedige stap. Geef jezelf daar maar een complimentje voor Wat fijn dat je man je zo steunt.
Wat het ontbijt betreft, kun je die beslissing niet op een ander moment nemen? Je eet altijd hetzelfde en altijd te weinig. Dat weet je, dus je kan ook een ander besluit nemen. Of hetzelfde maar in voldoende hoeveelheden, of variatie in voldoende hoeveelheden. En wat is dan voldoende?
Je kan van tevoren besluiten wat en hoeveel je elke dag eet. Dan hoef je niet meer voor de koelkast te staan. Zo neem je jezelf (of beter gezegd de eetstoornis) weer een tactiek uit handen om te weinig te eten en neem je het heft in eigen handen. Door de beslissing steeds weer op het moment zelf te nemen, maak je het jezelf erg moeilijk en maak je de kans ook groter dat je een ongezonde beslissing neemt. Dus neem de controle terug!
Wat het ontbijt betreft, kun je die beslissing niet op een ander moment nemen? Je eet altijd hetzelfde en altijd te weinig. Dat weet je, dus je kan ook een ander besluit nemen. Of hetzelfde maar in voldoende hoeveelheden, of variatie in voldoende hoeveelheden. En wat is dan voldoende?
Je kan van tevoren besluiten wat en hoeveel je elke dag eet. Dan hoef je niet meer voor de koelkast te staan. Zo neem je jezelf (of beter gezegd de eetstoornis) weer een tactiek uit handen om te weinig te eten en neem je het heft in eigen handen. Door de beslissing steeds weer op het moment zelf te nemen, maak je het jezelf erg moeilijk en maak je de kans ook groter dat je een ongezonde beslissing neemt. Dus neem de controle terug!
Ga in therapie!
dinsdag 14 januari 2014 om 14:00
Ik ben bewust begonnen met mijn ontbijt de belangrijkste maaltijd van de dag te maken, juist omdat ik me dan de rest van de dag ook fuck-ups kan permiteren en mezelf geen enorm tekort doe.
Probeer je ochtendritueel eens stapje voor stapje uit te breiden, een handje vol ongebrande amandelen of walnoten. Een stuk fruit extra, een eetlepel kokosrasp door je havermoutpap of kwark, een gekookt eitje erbij. Zorg voor dingen die veel voedingsstoffen bevatten. Je zal merken dat je je beter gaat voelen als je je lijf geeft wat het nodig heeft.
Probeer je ochtendritueel eens stapje voor stapje uit te breiden, een handje vol ongebrande amandelen of walnoten. Een stuk fruit extra, een eetlepel kokosrasp door je havermoutpap of kwark, een gekookt eitje erbij. Zorg voor dingen die veel voedingsstoffen bevatten. Je zal merken dat je je beter gaat voelen als je je lijf geeft wat het nodig heeft.
You know how I know? Because I reeaally think so!
