Eetstoornis?
vrijdag 8 maart 2013 om 12:28
Hier trouwens ook herkenbaar.
Ik heb een eetstoornis met dank aan mijn moeder. Omdat zij al jarenlang overal op- en aanmerkingen heeft, voornamelijk over eten, kan ik niet goed/gezond met eten omgaan. Ze accepteert
en respecteert me niet en dat uit zich bij mij in een eetstoornis. (Ik doe het toch nooit goed, dus kan ik best slecht eten, want ze heeft toch altijd opmerkingen. Nooit heb ik eens gehoord: "Dat doe je goed Truf!/Ben trots op je!")
Ik zit nu bijv weer eens bij de Mac. Net gesprek met psych gehad en we hebben het over mijn moeder gehad.
Soms eet ik tot 16:00 niks en drink ik ook niks. En dat is slecht want ik moet wel medicijnen nemen (na het ontbijt). Ik heb nml diabetes. En dat kan ik niet accepteren. Dus dat komt er nog eens bovenop wat de eetstoornis versterkt. Soms eet ik teveel (bij het avondeten: 2,5 bord). Ik heb geen bloedsuikermeter, dus geen idee hoe het met mijn suikers zit.
Ik hoop dat ik mijn moeder ooit los kan laten (d'r opmerkingen) en dat ik dan kan beginnen aan gezond en beter eten.
Ik heb een eetstoornis met dank aan mijn moeder. Omdat zij al jarenlang overal op- en aanmerkingen heeft, voornamelijk over eten, kan ik niet goed/gezond met eten omgaan. Ze accepteert
en respecteert me niet en dat uit zich bij mij in een eetstoornis. (Ik doe het toch nooit goed, dus kan ik best slecht eten, want ze heeft toch altijd opmerkingen. Nooit heb ik eens gehoord: "Dat doe je goed Truf!/Ben trots op je!")
Ik zit nu bijv weer eens bij de Mac. Net gesprek met psych gehad en we hebben het over mijn moeder gehad.
Soms eet ik tot 16:00 niks en drink ik ook niks. En dat is slecht want ik moet wel medicijnen nemen (na het ontbijt). Ik heb nml diabetes. En dat kan ik niet accepteren. Dus dat komt er nog eens bovenop wat de eetstoornis versterkt. Soms eet ik teveel (bij het avondeten: 2,5 bord). Ik heb geen bloedsuikermeter, dus geen idee hoe het met mijn suikers zit.
Ik hoop dat ik mijn moeder ooit los kan laten (d'r opmerkingen) en dat ik dan kan beginnen aan gezond en beter eten.
vrijdag 8 maart 2013 om 14:48
quote:Truffelmaffia schreef op 08 maart 2013 @ 12:28:
Hier trouwens ook herkenbaar.
Ik heb een eetstoornis met dank aan mijn moeder. Omdat zij al jarenlang overal op- en aanmerkingen heeft, voornamelijk over eten, kan ik niet goed/gezond met eten omgaan. Ze accepteert
en respecteert me niet en dat uit zich bij mij in een eetstoornis. (Ik doe het toch nooit goed, dus kan ik best slecht eten, want ze heeft toch altijd opmerkingen. Nooit heb ik eens gehoord: "Dat doe je goed Truf!/Ben trots op je!")
Ik zit nu bijv weer eens bij de Mac. Net gesprek met psych gehad en we hebben het over mijn moeder gehad.
Soms eet ik tot 16:00 niks en drink ik ook niks. En dat is slecht want ik moet wel medicijnen nemen (na het ontbijt). Ik heb nml diabetes. En dat kan ik niet accepteren. Dus dat komt er nog eens bovenop wat de eetstoornis versterkt. Soms eet ik teveel (bij het avondeten: 2,5 bord). Ik heb geen bloedsuikermeter, dus geen idee hoe het met mijn suikers zit.
Ik hoop dat ik mijn moeder ooit los kan laten (d'r opmerkingen) en dat ik dan kan beginnen aan gezond en beter eten.
He truffel,
Lastig he ouders / moeders! ze hebben zoveel invloed op hoe je je voelt, zelfs al ben je volwassen. Maar.....op een gegeven moment kun je dat wel loslaten. Sterkte.
Hier trouwens ook herkenbaar.
Ik heb een eetstoornis met dank aan mijn moeder. Omdat zij al jarenlang overal op- en aanmerkingen heeft, voornamelijk over eten, kan ik niet goed/gezond met eten omgaan. Ze accepteert
en respecteert me niet en dat uit zich bij mij in een eetstoornis. (Ik doe het toch nooit goed, dus kan ik best slecht eten, want ze heeft toch altijd opmerkingen. Nooit heb ik eens gehoord: "Dat doe je goed Truf!/Ben trots op je!")
Ik zit nu bijv weer eens bij de Mac. Net gesprek met psych gehad en we hebben het over mijn moeder gehad.
Soms eet ik tot 16:00 niks en drink ik ook niks. En dat is slecht want ik moet wel medicijnen nemen (na het ontbijt). Ik heb nml diabetes. En dat kan ik niet accepteren. Dus dat komt er nog eens bovenop wat de eetstoornis versterkt. Soms eet ik teveel (bij het avondeten: 2,5 bord). Ik heb geen bloedsuikermeter, dus geen idee hoe het met mijn suikers zit.
Ik hoop dat ik mijn moeder ooit los kan laten (d'r opmerkingen) en dat ik dan kan beginnen aan gezond en beter eten.
He truffel,
Lastig he ouders / moeders! ze hebben zoveel invloed op hoe je je voelt, zelfs al ben je volwassen. Maar.....op een gegeven moment kun je dat wel loslaten. Sterkte.