Psyche
alle pijlers
Ei kwijt
zondag 17 februari 2013 om 10:32
Lang leven het viva forum! Loop al een tijd rond met iets dat me bezig houdt en waarbij ik steeds tegen een muur van onbegrip / onwetendheid aanloop. Alhoewel onbegrip misschien niet het goede woord is...Ik leg uit:
Ik heb geen moedergevoelens. Nooit gehad en nu op mijn 33e (nog steeds) geen rammelende eierstokken. Voor mij is het heel duidelijk dat ik nooit kinderen wil/zal krijgen. Mijn vriend denkt er gelukkig hetzelfde over.
Dat hele geen kinderen willen krijgen was nooit echt een issue, het was gewoon zo. Punt.
De laatste maanden ontwikkel ik een gevoel van irritatie als mensen weer een over kinderen beginnen, aankondigen dat ze voor de 2e keer zwanger zijn, uitgebreid over hun kroost praten etc. etc.
Feit is ook dat wanneer je wel kinderen wil krijgen je maar een willekeurig forum hoeft te openen en je uitgebreid je ei kwijt kan met medestanders. Terwijl dat in het tegenovergestelde geval echt hard zoeken is naar mensen die er hetzelfde overdenken als ik.
De maatschappij is anno 2013 nog steeds zo ingericht dat men verwacht dat je als vrouw moedergevoelens ontwikkeld en je gaat ontfermen over een gezin.
Iedereen moet het voor zichzelf weten, maar ik wil toch echt niet steeds uit hoeven leggen waarom ik geen kinderwens heb. Ik ga toch ook niet steeds aan iedere zwangere vragen waarom ze graag een kind wil? En of ze dat wel zeker weet en dat ze vast spijt gaat krijgen later. (Zoals die 'bekende' opmerking van moeders tegen niet moeders; "Ben je niet bang dat je wat gaat missen later?")
Stiekem ben ik daar wel heel erg benieuwd naar trouwens, wanneer besloot je kinderen te krijgen met je man/vriend? Waarom? Heb je die moedergevoelens altijd al gehad?
Zijn er meer mensen hier die tegen hetzelfde aanlopen? Ik wil graag jullie gedachten/ervaringen/ideeen weten...
Ik heb geen moedergevoelens. Nooit gehad en nu op mijn 33e (nog steeds) geen rammelende eierstokken. Voor mij is het heel duidelijk dat ik nooit kinderen wil/zal krijgen. Mijn vriend denkt er gelukkig hetzelfde over.
Dat hele geen kinderen willen krijgen was nooit echt een issue, het was gewoon zo. Punt.
De laatste maanden ontwikkel ik een gevoel van irritatie als mensen weer een over kinderen beginnen, aankondigen dat ze voor de 2e keer zwanger zijn, uitgebreid over hun kroost praten etc. etc.
Feit is ook dat wanneer je wel kinderen wil krijgen je maar een willekeurig forum hoeft te openen en je uitgebreid je ei kwijt kan met medestanders. Terwijl dat in het tegenovergestelde geval echt hard zoeken is naar mensen die er hetzelfde overdenken als ik.
De maatschappij is anno 2013 nog steeds zo ingericht dat men verwacht dat je als vrouw moedergevoelens ontwikkeld en je gaat ontfermen over een gezin.
Iedereen moet het voor zichzelf weten, maar ik wil toch echt niet steeds uit hoeven leggen waarom ik geen kinderwens heb. Ik ga toch ook niet steeds aan iedere zwangere vragen waarom ze graag een kind wil? En of ze dat wel zeker weet en dat ze vast spijt gaat krijgen later. (Zoals die 'bekende' opmerking van moeders tegen niet moeders; "Ben je niet bang dat je wat gaat missen later?")
Stiekem ben ik daar wel heel erg benieuwd naar trouwens, wanneer besloot je kinderen te krijgen met je man/vriend? Waarom? Heb je die moedergevoelens altijd al gehad?
Zijn er meer mensen hier die tegen hetzelfde aanlopen? Ik wil graag jullie gedachten/ervaringen/ideeen weten...
Coffee junk
zondag 17 februari 2013 om 10:40
Misschien omdat de meerderheid van de mensen toch kinderen wil, vroeger of later. Ik denk dat mensen zonder kinderwens in de minderheid zijn dus wil je ervaringen uitwisselen zul je meer moeite moeten doen. Zelfde met alle hobby's, interesses, voorkeuren waar een minderheid voor is.
Ikzelf zag vroeger wel mijn toekomst met kinderen maar had er geen vastomlijnd idee over. Ik leerde een leuke jongen kennen, wat ouder en toen samenwonen ook heel gezellig was leek een kind me ook wel leuk. Ik had geen idee van aantallen. Eerst maar eens kijken hoe 1 bevalt. Ik ben nu zwanger van de laatste, de 4de
Ikzelf heb nooit gevraagd naar een kinderwens oid bij mensen. Gaat me niks aan. Als ze er iets over kwijt willen vertellen ze het wel. Mijn tante heeft bewust nooit kinderen gekregen is ook nooit raar geweest ofzo. Ieder z'n ding. 4 kinderen zijn ook zeker niet ieder z'n ding maar ik hoef er ook geen commentaar op. Ik ben er gelukkig mee.
Ikzelf zag vroeger wel mijn toekomst met kinderen maar had er geen vastomlijnd idee over. Ik leerde een leuke jongen kennen, wat ouder en toen samenwonen ook heel gezellig was leek een kind me ook wel leuk. Ik had geen idee van aantallen. Eerst maar eens kijken hoe 1 bevalt. Ik ben nu zwanger van de laatste, de 4de
Ikzelf heb nooit gevraagd naar een kinderwens oid bij mensen. Gaat me niks aan. Als ze er iets over kwijt willen vertellen ze het wel. Mijn tante heeft bewust nooit kinderen gekregen is ook nooit raar geweest ofzo. Ieder z'n ding. 4 kinderen zijn ook zeker niet ieder z'n ding maar ik hoef er ook geen commentaar op. Ik ben er gelukkig mee.
zondag 17 februari 2013 om 10:43
Daar is toch een apart topic over hier op het forum? Ik weet alleen niet hoe het heet. Misschien weet iemand dit?
Zelf vind ik heel erg dat je gewoon je leven moet leiden zoals jij dat wil. En als dat afwijkt van de norm hebben mensen dit maar te respecteren. En spijt krijgen? Dat kan toch ook als je kinderen hebt, maar dat is een groot taboe, om te zeggen dat je spijt hebt van je kinderen. Succes TO!
Zelf vind ik heel erg dat je gewoon je leven moet leiden zoals jij dat wil. En als dat afwijkt van de norm hebben mensen dit maar te respecteren. En spijt krijgen? Dat kan toch ook als je kinderen hebt, maar dat is een groot taboe, om te zeggen dat je spijt hebt van je kinderen. Succes TO!
zondag 17 februari 2013 om 10:43
quote:Liv_1 schreef op 17 februari 2013 @ 10:36:
Misschien moet je je gewoon lekker niks aantrekken van wat andere mensen vinden?
En dat mensen graag over hun kroost praten, tja, waarom irriteert je dat?Omdat er bij veel (niet alle) mensen geen andere dialoog is te voeren als het niet over de kroost gaat. Kind voor, kind achter, kind tussen. Lijkt net of het leven van sommige van die moeders langs het kind gewoon verdwenen zijn. Een kind is belangrijk daar niet van, maar als er werkelijk over NIETS anders meer gepraat word, dan word dat ergerlijk.
Misschien moet je je gewoon lekker niks aantrekken van wat andere mensen vinden?
En dat mensen graag over hun kroost praten, tja, waarom irriteert je dat?Omdat er bij veel (niet alle) mensen geen andere dialoog is te voeren als het niet over de kroost gaat. Kind voor, kind achter, kind tussen. Lijkt net of het leven van sommige van die moeders langs het kind gewoon verdwenen zijn. Een kind is belangrijk daar niet van, maar als er werkelijk over NIETS anders meer gepraat word, dan word dat ergerlijk.
zondag 17 februari 2013 om 10:48
quote:flutzel schreef op 17 februari 2013 @ 10:43:
[...]
Omdat er bij veel (niet alle) mensen geen andere dialoog is te voeren als het niet over de kroost gaat. Kind voor, kind achter, kind tussen. Lijkt net of het leven van sommige van die moeders langs het kind gewoon verdwenen zijn. Een kind is belangrijk daar niet van, maar als er werkelijk over NIETS anders meer gepraat word, dan word dat ergerlijk.Dat is wat anders dan al geirriteerd raken als iemand vertelt voor de tweede keer zwanger te zijn.
[...]
Omdat er bij veel (niet alle) mensen geen andere dialoog is te voeren als het niet over de kroost gaat. Kind voor, kind achter, kind tussen. Lijkt net of het leven van sommige van die moeders langs het kind gewoon verdwenen zijn. Een kind is belangrijk daar niet van, maar als er werkelijk over NIETS anders meer gepraat word, dan word dat ergerlijk.Dat is wat anders dan al geirriteerd raken als iemand vertelt voor de tweede keer zwanger te zijn.
zondag 17 februari 2013 om 10:49
quote:Louba schreef op 17 februari 2013 @ 10:43:
Daar is toch een apart topic over hier op het forum? Ik weet alleen niet hoe het heet. Misschien weet iemand dit?
Zelf vind ik heel erg dat je gewoon je leven moet leiden zoals jij dat wil. En als dat afwijkt van de norm hebben mensen dit maar te respecteren. En spijt krijgen? Dat kan toch ook als je kinderen hebt, maar dat is een groot taboe, om te zeggen dat je spijt hebt van je kinderen. Succes TO!
Er lopen ook 10.000 'ben ik zwanger' topics dus eentje erbij over een kinderloos leven kan ook wel
Ik ben ook bewust kinderloos, vind sommige kinderen van anderen wel leuk..onderhand de fase voorbij dat mensen ' tot in den treure' vragen of je nou echt geen kinderen wilt en ja, hoe brutaal..waarom niet! Het gaat weer over, echt, lekker je eigen leven blijven leiden zoals jij wilt.
Daar is toch een apart topic over hier op het forum? Ik weet alleen niet hoe het heet. Misschien weet iemand dit?
Zelf vind ik heel erg dat je gewoon je leven moet leiden zoals jij dat wil. En als dat afwijkt van de norm hebben mensen dit maar te respecteren. En spijt krijgen? Dat kan toch ook als je kinderen hebt, maar dat is een groot taboe, om te zeggen dat je spijt hebt van je kinderen. Succes TO!
Er lopen ook 10.000 'ben ik zwanger' topics dus eentje erbij over een kinderloos leven kan ook wel
Ik ben ook bewust kinderloos, vind sommige kinderen van anderen wel leuk..onderhand de fase voorbij dat mensen ' tot in den treure' vragen of je nou echt geen kinderen wilt en ja, hoe brutaal..waarom niet! Het gaat weer over, echt, lekker je eigen leven blijven leiden zoals jij wilt.
zondag 17 februari 2013 om 10:52
Stiekem ben je nieuwsgierig naar waarom anderen kinderen krijgen. Je wilt geen vragen over bang om spijt te krijgen. Ik zou proberen wat opener te zijn. Waarom ben je "stiekem" nieuwsgierig? Je kan hier toch gewoon naar vragen? En je kan ook zeggen dat je geen moedergevoelens hebt en dat je geen zin hebt in vragen over spijt. Of de vragen beantwoorden. Ik denk dat zulke vragen horen bij grote beslissingen die je in je leven maakt. Emigreren, wel/geen kinderen etc. Helemaal niet erg om daar eens over te praten toch? Als het blijft terugkomen bij dezelfde mensen dan zou ik daar wel eens heel duidelijk over zijn.
Wij hebben in soortgelijke situaties gezeten toen ik niet zwanger werd. Heel pijnlijk af en toe maar toen we open kaart gingen spelen werd het een stuk minder pijnlijk. Veel fijner dan geheimzinnig doen. Ik wilde heel graag een kindje maar als mensen er naar vroegen zei ik dat ik eerst lekker wilde werken. Terwijl dat helemaal niet zo was. Toen ik eerlijk antwoord ging geven voelde dat voor mezelf fijner en ik kreeg ook niet steeds weer dezelfde vragen. Maar goed, dat doe je niet bij iedereen natuurlijk. Maar bij vrienden en familie werkte dit wel heel goed.
Over het praten over kinderen: ik kon het me ook nooit zo voorstellen maar kinderen bepalen nou eenmaal een groot gedeelte van het leven van een ouder. Ze zijn belangrijk in je leven. Maar er kan ook over andere dingen gepraat worden. Dus gewoon tegen je vrienden zeggen dat je de poepluiers ook érg interessant vindt maar dat je ook nog steeds geïnteresseerd bent in wat hen nog meer bezig houdt buiten de kinderen om.
En ik denk ook dat je op zoek moet gaan naar andere (bewust) kinderloze stellen. Daarmee zal je toch heel andere contacten hebben. Zij zijn ook flexibeler en maken niet dezelfde levensfases door als stellen met kinderen.
Wij hebben in soortgelijke situaties gezeten toen ik niet zwanger werd. Heel pijnlijk af en toe maar toen we open kaart gingen spelen werd het een stuk minder pijnlijk. Veel fijner dan geheimzinnig doen. Ik wilde heel graag een kindje maar als mensen er naar vroegen zei ik dat ik eerst lekker wilde werken. Terwijl dat helemaal niet zo was. Toen ik eerlijk antwoord ging geven voelde dat voor mezelf fijner en ik kreeg ook niet steeds weer dezelfde vragen. Maar goed, dat doe je niet bij iedereen natuurlijk. Maar bij vrienden en familie werkte dit wel heel goed.
Over het praten over kinderen: ik kon het me ook nooit zo voorstellen maar kinderen bepalen nou eenmaal een groot gedeelte van het leven van een ouder. Ze zijn belangrijk in je leven. Maar er kan ook over andere dingen gepraat worden. Dus gewoon tegen je vrienden zeggen dat je de poepluiers ook érg interessant vindt maar dat je ook nog steeds geïnteresseerd bent in wat hen nog meer bezig houdt buiten de kinderen om.
En ik denk ook dat je op zoek moet gaan naar andere (bewust) kinderloze stellen. Daarmee zal je toch heel andere contacten hebben. Zij zijn ook flexibeler en maken niet dezelfde levensfases door als stellen met kinderen.
zondag 17 februari 2013 om 10:53
quote:Liv_1 schreef op 17 februari 2013 @ 10:36:
Misschien moet je je gewoon lekker niks aantrekken van wat andere mensen vinden?
En dat mensen graag over hun kroost praten, tja, waarom irriteert je dat?
Ik probeer me er sowieso niks van aan te trekken, maar als je er steeds me geconfronteerd wordt is het lastig. Ik kan als vrouw van 33 niet eens een keer misselijk zijn, mijn collega's denken gelijk dat ik zwanger ben. Hoe bekrompen is dat?
En dat mensen graag over hun kroost praten is logisch, dat houdt ze de hele dag bezig en dat is hun leven. Je kan er op een gegeven moment niet meer om heen. Je vriendinnen, collega's, zus,iedereen heeft ze, praat over ze, post de hele dag door foto's en statusupdates over ze. En ga zo maar door.
En dat topic wat al bestaat...als iemand de titel of een linkje heeft. Ik ga ondertussen ook het forum doorspitten.
Misschien moet je je gewoon lekker niks aantrekken van wat andere mensen vinden?
En dat mensen graag over hun kroost praten, tja, waarom irriteert je dat?
Ik probeer me er sowieso niks van aan te trekken, maar als je er steeds me geconfronteerd wordt is het lastig. Ik kan als vrouw van 33 niet eens een keer misselijk zijn, mijn collega's denken gelijk dat ik zwanger ben. Hoe bekrompen is dat?
En dat mensen graag over hun kroost praten is logisch, dat houdt ze de hele dag bezig en dat is hun leven. Je kan er op een gegeven moment niet meer om heen. Je vriendinnen, collega's, zus,iedereen heeft ze, praat over ze, post de hele dag door foto's en statusupdates over ze. En ga zo maar door.
En dat topic wat al bestaat...als iemand de titel of een linkje heeft. Ik ga ondertussen ook het forum doorspitten.
Coffee junk
zondag 17 februari 2013 om 10:55
Ik heb precies hetzelfde!
Ik ben 29 en heb geen kinderwens. Ik word er ook heel moe van dat iedereen (al een jaar of 8) tegen mij zegt "ah, dat komt bij jou nog wel". Nou, ik denk het niet! Weet het eigenlijk wel zeker. Ik denk namelijk serieus dat ik spijt zou krijgen als ik toch een kind zou krijgen.
Ik heb wel eens van een collega (man) gehoord dat hij serieus spijt had. Natuurlijk houdt hij zielsveel van zijn dochter maar uiteindelijk had hij haar liever niet gehad! Das toch bizar!!
Mijn vriend (27 jr oud) wil ook geen kinderen, hij was zo blij toen hij mij ontmoette, eindelijk een vrouw die er hetzelfde over dacht...
(nu bijna 2 jaar relatie)
Gisteren zei ik tegen hem dat ik misschien een Novasure behandeling wil (tegen ernstige menstruatie bloedingen) en mooie bijkomstigheid is dat je daarna, vrijwel zeker, niet meer zwanger kunt worden.
Hij vond het niet zo'n goed idee... Zei: Tja je weet nooit. Zeg nooit nooit. Ik vind niet dat je dit moet doen want dan is het wel heel definitief....
Jezus, hij gaat toch zeker niet terugkrabbelen nu?!?!?
Ik ben 29 en heb geen kinderwens. Ik word er ook heel moe van dat iedereen (al een jaar of 8) tegen mij zegt "ah, dat komt bij jou nog wel". Nou, ik denk het niet! Weet het eigenlijk wel zeker. Ik denk namelijk serieus dat ik spijt zou krijgen als ik toch een kind zou krijgen.
Ik heb wel eens van een collega (man) gehoord dat hij serieus spijt had. Natuurlijk houdt hij zielsveel van zijn dochter maar uiteindelijk had hij haar liever niet gehad! Das toch bizar!!
Mijn vriend (27 jr oud) wil ook geen kinderen, hij was zo blij toen hij mij ontmoette, eindelijk een vrouw die er hetzelfde over dacht...
(nu bijna 2 jaar relatie)
Gisteren zei ik tegen hem dat ik misschien een Novasure behandeling wil (tegen ernstige menstruatie bloedingen) en mooie bijkomstigheid is dat je daarna, vrijwel zeker, niet meer zwanger kunt worden.
Hij vond het niet zo'n goed idee... Zei: Tja je weet nooit. Zeg nooit nooit. Ik vind niet dat je dit moet doen want dan is het wel heel definitief....
Jezus, hij gaat toch zeker niet terugkrabbelen nu?!?!?
zondag 17 februari 2013 om 10:56
quote:Star schreef op 17 februari 2013 @ 10:48:
[...]
Dat is wat anders dan al geirriteerd raken als iemand vertelt voor de tweede keer zwanger te zijn.
Misschien moet ik iets specifieker zijn.
De persoon in kwestie is voor de 2e keer zwanger, maar dat was niet gepland.
Het lukt mij toch ook geen kinderen te produceren? De manier van de boodschap overbrengen irriteerde me.
[...]
Dat is wat anders dan al geirriteerd raken als iemand vertelt voor de tweede keer zwanger te zijn.
Misschien moet ik iets specifieker zijn.
De persoon in kwestie is voor de 2e keer zwanger, maar dat was niet gepland.
Het lukt mij toch ook geen kinderen te produceren? De manier van de boodschap overbrengen irriteerde me.
Coffee junk
zondag 17 februari 2013 om 10:57
zondag 17 februari 2013 om 10:57
Ik ook bewust kindvrij. Ben 35. Vriend zou wel willen, maar dan moet hij een andere vrouw zoeken. Zijn zus heeft ooit eens tegen mij gezegd dat ik hem geen kinderen kan onthouden....... Tja. Hij kan mij geen kinderen aandoen! Ik hoef hierin geen keuze te maken, dat moet hij doen. En die keuze heeft hij gemaakt door bij mij te blijven.
Ik heb nooit rammelende eierstokken gehad, en het hebben van kinderen lijkt mij verschrikkelijk.
Mijn zus heeft er 2, mijn broer heeft er 1 en ik ben helemaal dol op die kinderen en ga door het vuur voor ze. Maar ik hoef ze voor mezelf niet.
Vrienden hebben ook kinderen, de een leuker dan de andere.
Zij genieten ervan, heel leuk voor ze. Voor mij hoeft het niet. Het past niet bij me. Ik ben iemand die heel erg veel tijd voor zichzelf nodig heeft en daar passen kinderen niet bij (en ik heb nog 1000 meer redenen waarom ik ze niet wil )
Ik heb nooit rammelende eierstokken gehad, en het hebben van kinderen lijkt mij verschrikkelijk.
Mijn zus heeft er 2, mijn broer heeft er 1 en ik ben helemaal dol op die kinderen en ga door het vuur voor ze. Maar ik hoef ze voor mezelf niet.
Vrienden hebben ook kinderen, de een leuker dan de andere.
Zij genieten ervan, heel leuk voor ze. Voor mij hoeft het niet. Het past niet bij me. Ik ben iemand die heel erg veel tijd voor zichzelf nodig heeft en daar passen kinderen niet bij (en ik heb nog 1000 meer redenen waarom ik ze niet wil )
zondag 17 februari 2013 om 11:00
Tegenwoordig worden er wel meer 'foute' vragen gesteld. Niet alleen over wel geen kinderen krijgen. Mensen die je niet eens echt goed kennen durven echt de meest brutale vragen te stellen.
Zomaar een greep uit vragen die ik echt niet vond kunnen.
Waarom ik niet werkt, waarom ik wel werkte met drie kinderen?
Waarom wij wel twéé auto's rijden van één salaris?
Hoe we zo'n enorme verbouwing kunnen doen, terwijl ik niet meer werk?
Waarom mijn man part-time werkt terwijl ik niet werk?
(werkt vier keer negen plus nacht- of weekend dienst, komt neer op 40+ uur per week, maar alleen die vrije dag wordt gezien)
Ik denk dat we in het algemeen veel minder veroordelend naar elkaar zouden moeten zijn. Ik zelf ben er al mee begonnen, stel zulke vragen niet, zeker niet aan min of meer vreemden. Zal echter lang duren voordat heel Nederland meedoet.
Zomaar een greep uit vragen die ik echt niet vond kunnen.
Waarom ik niet werkt, waarom ik wel werkte met drie kinderen?
Waarom wij wel twéé auto's rijden van één salaris?
Hoe we zo'n enorme verbouwing kunnen doen, terwijl ik niet meer werk?
Waarom mijn man part-time werkt terwijl ik niet werk?
(werkt vier keer negen plus nacht- of weekend dienst, komt neer op 40+ uur per week, maar alleen die vrije dag wordt gezien)
Ik denk dat we in het algemeen veel minder veroordelend naar elkaar zouden moeten zijn. Ik zelf ben er al mee begonnen, stel zulke vragen niet, zeker niet aan min of meer vreemden. Zal echter lang duren voordat heel Nederland meedoet.
zondag 17 februari 2013 om 11:00
quote:-kaetje- schreef op 17 februari 2013 @ 10:52:
Stiekem ben je nieuwsgierig naar waarom anderen kinderen krijgen. Je wilt geen vragen over bang om spijt te krijgen. Ik zou proberen wat opener te zijn. Waarom ben je "stiekem" nieuwsgierig? Je kan hier toch gewoon naar vragen? En je kan ook zeggen dat je geen moedergevoelens hebt en dat je geen zin hebt in vragen over spijt. Of de vragen beantwoorden. Ik denk dat zulke vragen horen bij grote beslissingen die je in je leven maakt. Emigreren, wel/geen kinderen etc. Helemaal niet erg om daar eens over te praten toch? Als het blijft terugkomen bij dezelfde mensen dan zou ik daar wel eens heel duidelijk over zijn.
Wij hebben in soortgelijke situaties gezeten toen ik niet zwanger werd. Heel pijnlijk af en toe maar toen we open kaart gingen spelen werd het een stuk minder pijnlijk. Veel fijner dan geheimzinnig doen. Ik wilde heel graag een kindje maar als mensen er naar vroegen zei ik dat ik eerst lekker wilde werken. Terwijl dat helemaal niet zo was. Toen ik eerlijk antwoord ging geven voelde dat voor mezelf fijner en ik kreeg ook niet steeds weer dezelfde vragen. Maar goed, dat doe je niet bij iedereen natuurlijk. Maar bij vrienden en familie werkte dit wel heel goed.
Over het praten over kinderen: ik kon het me ook nooit zo voorstellen maar kinderen bepalen nou eenmaal een groot gedeelte van het leven van een ouder. Ze zijn belangrijk in je leven. Maar er kan ook over andere dingen gepraat worden. Dus gewoon tegen je vrienden zeggen dat je de poepluiers ook érg interessant vindt maar dat je ook nog steeds geïnteresseerd bent in wat hen nog meer bezig houdt buiten de kinderen om.
En ik denk ook dat je op zoek moet gaan naar andere (bewust) kinderloze stellen. Daarmee zal je toch heel andere contacten hebben. Zij zijn ook flexibeler en maken niet dezelfde levensfases door als stellen met kinderen.
We zaten laatst serieus te denken aan een feestje. Zoals andere kraamparties organiseren, doen wij een feestje dat we bewust kindvrij blijven. Om zo voor eens en voor altijd klaar te zijn.
Om nog even in te haken op je reply; het is zo zonde om je vriendschappen te zien veranderen door de komst van kinderen. Iedereen die ik van vroeger ken heeft ze. Ik heb in de loop van de jaren wel een aantal nieuwe mensen ontmoet die ook geen kinderen heeft. Maar je vriendschappen van vroeger op een laag pitje zetten omdat ze kinderen hebben voelt ook niet goed.
Stiekem ben je nieuwsgierig naar waarom anderen kinderen krijgen. Je wilt geen vragen over bang om spijt te krijgen. Ik zou proberen wat opener te zijn. Waarom ben je "stiekem" nieuwsgierig? Je kan hier toch gewoon naar vragen? En je kan ook zeggen dat je geen moedergevoelens hebt en dat je geen zin hebt in vragen over spijt. Of de vragen beantwoorden. Ik denk dat zulke vragen horen bij grote beslissingen die je in je leven maakt. Emigreren, wel/geen kinderen etc. Helemaal niet erg om daar eens over te praten toch? Als het blijft terugkomen bij dezelfde mensen dan zou ik daar wel eens heel duidelijk over zijn.
Wij hebben in soortgelijke situaties gezeten toen ik niet zwanger werd. Heel pijnlijk af en toe maar toen we open kaart gingen spelen werd het een stuk minder pijnlijk. Veel fijner dan geheimzinnig doen. Ik wilde heel graag een kindje maar als mensen er naar vroegen zei ik dat ik eerst lekker wilde werken. Terwijl dat helemaal niet zo was. Toen ik eerlijk antwoord ging geven voelde dat voor mezelf fijner en ik kreeg ook niet steeds weer dezelfde vragen. Maar goed, dat doe je niet bij iedereen natuurlijk. Maar bij vrienden en familie werkte dit wel heel goed.
Over het praten over kinderen: ik kon het me ook nooit zo voorstellen maar kinderen bepalen nou eenmaal een groot gedeelte van het leven van een ouder. Ze zijn belangrijk in je leven. Maar er kan ook over andere dingen gepraat worden. Dus gewoon tegen je vrienden zeggen dat je de poepluiers ook érg interessant vindt maar dat je ook nog steeds geïnteresseerd bent in wat hen nog meer bezig houdt buiten de kinderen om.
En ik denk ook dat je op zoek moet gaan naar andere (bewust) kinderloze stellen. Daarmee zal je toch heel andere contacten hebben. Zij zijn ook flexibeler en maken niet dezelfde levensfases door als stellen met kinderen.
We zaten laatst serieus te denken aan een feestje. Zoals andere kraamparties organiseren, doen wij een feestje dat we bewust kindvrij blijven. Om zo voor eens en voor altijd klaar te zijn.
Om nog even in te haken op je reply; het is zo zonde om je vriendschappen te zien veranderen door de komst van kinderen. Iedereen die ik van vroeger ken heeft ze. Ik heb in de loop van de jaren wel een aantal nieuwe mensen ontmoet die ook geen kinderen heeft. Maar je vriendschappen van vroeger op een laag pitje zetten omdat ze kinderen hebben voelt ook niet goed.
Coffee junk
zondag 17 februari 2013 om 11:04
Ik herken me veel in jouw stukje vivagirl, ik ben 32 en heb geen vriend maar ook ik heb geen rammelende eierstokken maar ben wel gek op andermans kinderen. Waardoor mensen altijd maar niet kunnen geloven dat ik geen kinderen van mezelf wil, omdat ik zo leuk en lief ben met kinderen...
Ik vind het nogal een verantwoordelijkheid, en heb vaak het idee dat de meeste mensen geen idee hebben waar ze voor 'kiezen'.
Ik heb een enorm verantwoordelijkheidsgevoel en weet zeker dat als ik een kind zou hebben, ik geen rust meer zou hebben omdat ik me overal druk over zou maken...
quote:vivagirl schreef op 17 februari 2013 @ 10:57:
Ik ook bewust kindvrij. Ben 35. Vriend zou wel willen, maar dan moet hij een andere vrouw zoeken. Zijn zus heeft ooit eens tegen mij gezegd dat ik hem geen kinderen kan onthouden....... Tja. Hij kan mij geen kinderen aandoen! Ik hoef hierin geen keuze te maken, dat moet hij doen. En die keuze heeft hij gemaakt door bij mij te blijven.
Ik heb nooit rammelende eierstokken gehad, en het hebben van kinderen lijkt mij verschrikkelijk.
Mijn zus heeft er 2, mijn broer heeft er 1 en ik ben helemaal dol op die kinderen en ga door het vuur voor ze. Maar ik hoef ze voor mezelf niet.
Vrienden hebben ook kinderen, de een leuker dan de andere.
Zij genieten ervan, heel leuk voor ze. Voor mij hoeft het niet. Het past niet bij me. Ik ben iemand die heel erg veel tijd voor zichzelf nodig heeft en daar passen kinderen niet bij (en ik heb nog 1000 meer redenen waarom ik ze niet wil )
Ik vind het nogal een verantwoordelijkheid, en heb vaak het idee dat de meeste mensen geen idee hebben waar ze voor 'kiezen'.
Ik heb een enorm verantwoordelijkheidsgevoel en weet zeker dat als ik een kind zou hebben, ik geen rust meer zou hebben omdat ik me overal druk over zou maken...
quote:vivagirl schreef op 17 februari 2013 @ 10:57:
Ik ook bewust kindvrij. Ben 35. Vriend zou wel willen, maar dan moet hij een andere vrouw zoeken. Zijn zus heeft ooit eens tegen mij gezegd dat ik hem geen kinderen kan onthouden....... Tja. Hij kan mij geen kinderen aandoen! Ik hoef hierin geen keuze te maken, dat moet hij doen. En die keuze heeft hij gemaakt door bij mij te blijven.
Ik heb nooit rammelende eierstokken gehad, en het hebben van kinderen lijkt mij verschrikkelijk.
Mijn zus heeft er 2, mijn broer heeft er 1 en ik ben helemaal dol op die kinderen en ga door het vuur voor ze. Maar ik hoef ze voor mezelf niet.
Vrienden hebben ook kinderen, de een leuker dan de andere.
Zij genieten ervan, heel leuk voor ze. Voor mij hoeft het niet. Het past niet bij me. Ik ben iemand die heel erg veel tijd voor zichzelf nodig heeft en daar passen kinderen niet bij (en ik heb nog 1000 meer redenen waarom ik ze niet wil )
zondag 17 februari 2013 om 11:05
quote:-kaetje- schreef op 17 februari 2013 @ 10:58:
Hoe werd de boodschap gebracht dan?
Zoals ik beschreef: Met de hele familie bij elkaar geroepen verkondigen: We zijn weer zwanger......maar het was eigenlijk niet gepland.
Dat vindt ik zo'n dooddoener. Voorbehoedsmiddelen enzo....ik zorg er toch ook voor dat ik niet zwanger raak.
Naar aanleiding van dit speelde het idee dat ik ook de hele familie maar bij elkaar moet roepen om aan te kondigen dat ik nooit zwanger zal zijn en helaas niet voor kleinkinderen zal zorgen. Om zo voor eens en voor altijd van het gezeur van familie af te zijn. Dit alles natuurlijk wel met een dikke knipoog
Hoe werd de boodschap gebracht dan?
Zoals ik beschreef: Met de hele familie bij elkaar geroepen verkondigen: We zijn weer zwanger......maar het was eigenlijk niet gepland.
Dat vindt ik zo'n dooddoener. Voorbehoedsmiddelen enzo....ik zorg er toch ook voor dat ik niet zwanger raak.
Naar aanleiding van dit speelde het idee dat ik ook de hele familie maar bij elkaar moet roepen om aan te kondigen dat ik nooit zwanger zal zijn en helaas niet voor kleinkinderen zal zorgen. Om zo voor eens en voor altijd van het gezeur van familie af te zijn. Dit alles natuurlijk wel met een dikke knipoog
Coffee junk
zondag 17 februari 2013 om 11:09
quote:Star schreef op 17 februari 2013 @ 10:56:
Bekrompen nog wel, toe maar. Ik vind het dan weer bekrompen dat jij dat bekrompen vindt. Aangezien je als vrouw van 33 in je vruchtbare periode zit en zwanger worden nog steeds eerder regel dan uitzondering is, vind ik het een logische gedachte.Zij zijn op de hoogte van mijn gedachten hierover. Ik ben hier altijd heel open in geweest.
Bekrompen nog wel, toe maar. Ik vind het dan weer bekrompen dat jij dat bekrompen vindt. Aangezien je als vrouw van 33 in je vruchtbare periode zit en zwanger worden nog steeds eerder regel dan uitzondering is, vind ik het een logische gedachte.Zij zijn op de hoogte van mijn gedachten hierover. Ik ben hier altijd heel open in geweest.
Coffee junk
