En nu...?
woensdag 13 november 2013 om 18:47
Hoii!
Als eerste wil ik even de titel verduidelijken. 'En nu...?' Is een vraag die ik mijzelf héél erg vaak stel. Ik ben namelijk 19 jaar, ga niet naar school, werk in een fabriek en kan moeilijk contact maken met mensen. Waarschijnlijk kun je je dan wel voorstellen dat het een saai en eenzaam leven is wat ik leid.
Mijn dag is eigenlijk altijd hetzelfde. 's ochtends vroeg naar het werk. Rond etenstijd thuis en wat eten. 's Avonds een beetje tv kijken en op bed. De wekker gaat en de dag begint opnieuw.
Ik gok dat bij de meesten van jullie nu al door je hoofd gaat: 'Dat ligt toch aan jezelf, daar kun jezelf wat aan doen!' En daar ben ik het volkomen mee eens.
Al is het voor mij toch niet zo makkelijk. Het liefst zou ik weer naar school gaan en al mijn energie steken in een toekomstige baan wat me super leuk lijkt. Dit heb ik ook geprobeerd, maar ik heb erg veel moeite met leren. Na meerdere pogingen heb ik het eigenlijk maar opgegeven.
Dan zou je je nog kunnen afvragen waarom ik in mijn vrije tijd dan tv zit te kijken. Tja, ook maar uit gemak denk ik.. Ik heb toch redelijk wat hobby's. Ik houd enorm van dieren(Deze kunnen immers geen gemene opmerkingen maken;) ). Ik heb er al aan gedacht om vrijwilligerswerk te doen ergens in een dierenopvang. Dit zou dan eigenlijk op zaterdag moeten, maar dan heb ik nog een bijbaantje in de schoonmaak zodat ik toch wat extra geld heb. Ook houd ik enorm van fotografie, maar door geldgebrek heb ik ook mijn camera verkocht. Er zullen vast en zeker talloze mogelijkheden zijn om er toch wat van te maken, maar ik ben bang dat ik dat op dit moment gewoon niet meer zie..
En dan het gedeelte dat ik moeilijk contact maak met anderen. Ik denk juist dat dit door bovenstaande allemaal komt. Ik voel me vaak een mislukkeling omdat ik geen diploma of iets heb. Ook heb ik niets waar ik in uitblink zoals mijn broertjes/zusjes. Daarnaast voel ik me ook erg onzeker over mijn uiterlijk. Eerder zei ik ook al dat ik van dieren houd omdat deze geen gemene opmerkingen kunnen maken. Helaas heb ik deze gemene opmerkingen dus vaak van mensen mogen horen.
Ik vraag me vaak af wat ik nu moet doen. Ik ben helemaal niet zielig of wat dan ook, ik probeer ook geen medelijden of iets te wekken. Ik hoop eigenlijk op een eye-opener. Het enige moment denk ik dat ik maar zo rustig verder moet gaan, ik hoef me immers nergens druk om te maken. Aan de andere kant voel ik me stokongelukkig, De Mislukkeling en wil ik er echt iets aan doen. Maar wat? En als ik al wist wat, vind ik dat ook weer doodeng omdat je toch weer tussen nieuwe mensen terechtkomt.
Iemand tips of ideeën?
Als eerste wil ik even de titel verduidelijken. 'En nu...?' Is een vraag die ik mijzelf héél erg vaak stel. Ik ben namelijk 19 jaar, ga niet naar school, werk in een fabriek en kan moeilijk contact maken met mensen. Waarschijnlijk kun je je dan wel voorstellen dat het een saai en eenzaam leven is wat ik leid.
Mijn dag is eigenlijk altijd hetzelfde. 's ochtends vroeg naar het werk. Rond etenstijd thuis en wat eten. 's Avonds een beetje tv kijken en op bed. De wekker gaat en de dag begint opnieuw.
Ik gok dat bij de meesten van jullie nu al door je hoofd gaat: 'Dat ligt toch aan jezelf, daar kun jezelf wat aan doen!' En daar ben ik het volkomen mee eens.
Al is het voor mij toch niet zo makkelijk. Het liefst zou ik weer naar school gaan en al mijn energie steken in een toekomstige baan wat me super leuk lijkt. Dit heb ik ook geprobeerd, maar ik heb erg veel moeite met leren. Na meerdere pogingen heb ik het eigenlijk maar opgegeven.
Dan zou je je nog kunnen afvragen waarom ik in mijn vrije tijd dan tv zit te kijken. Tja, ook maar uit gemak denk ik.. Ik heb toch redelijk wat hobby's. Ik houd enorm van dieren(Deze kunnen immers geen gemene opmerkingen maken;) ). Ik heb er al aan gedacht om vrijwilligerswerk te doen ergens in een dierenopvang. Dit zou dan eigenlijk op zaterdag moeten, maar dan heb ik nog een bijbaantje in de schoonmaak zodat ik toch wat extra geld heb. Ook houd ik enorm van fotografie, maar door geldgebrek heb ik ook mijn camera verkocht. Er zullen vast en zeker talloze mogelijkheden zijn om er toch wat van te maken, maar ik ben bang dat ik dat op dit moment gewoon niet meer zie..
En dan het gedeelte dat ik moeilijk contact maak met anderen. Ik denk juist dat dit door bovenstaande allemaal komt. Ik voel me vaak een mislukkeling omdat ik geen diploma of iets heb. Ook heb ik niets waar ik in uitblink zoals mijn broertjes/zusjes. Daarnaast voel ik me ook erg onzeker over mijn uiterlijk. Eerder zei ik ook al dat ik van dieren houd omdat deze geen gemene opmerkingen kunnen maken. Helaas heb ik deze gemene opmerkingen dus vaak van mensen mogen horen.
Ik vraag me vaak af wat ik nu moet doen. Ik ben helemaal niet zielig of wat dan ook, ik probeer ook geen medelijden of iets te wekken. Ik hoop eigenlijk op een eye-opener. Het enige moment denk ik dat ik maar zo rustig verder moet gaan, ik hoef me immers nergens druk om te maken. Aan de andere kant voel ik me stokongelukkig, De Mislukkeling en wil ik er echt iets aan doen. Maar wat? En als ik al wist wat, vind ik dat ook weer doodeng omdat je toch weer tussen nieuwe mensen terechtkomt.
Iemand tips of ideeën?
woensdag 13 november 2013 om 19:49
Je schrijft supernetjes. Ik heb zelf in een fabriek gewerkt en weet dat het niveau daar niet vaak zo hoog is.
Wat dacht je er van om eens een psycholoog te gaan zoeken die je ook kan helpen met het kiezen van doelen in je leven? Het klinkt alsof je vast zit en weinig zelfvertrouwen hebt.
Zoals je schrijft, taalkundig maar ook met zelfinzicht, denk ik echter dat jij heel veel kan.
De huisarts kan je vast verder verwijzen.
Wat dacht je er van om eens een psycholoog te gaan zoeken die je ook kan helpen met het kiezen van doelen in je leven? Het klinkt alsof je vast zit en weinig zelfvertrouwen hebt.
Zoals je schrijft, taalkundig maar ook met zelfinzicht, denk ik echter dat jij heel veel kan.
De huisarts kan je vast verder verwijzen.
woensdag 13 november 2013 om 19:50
quote:Ginevra schreef op 13 november 2013 @ 19:38:
Je schrijft goed, duidelijk en foutloos. Beter dan menig student of scholier. Ik vraag me af of je echt wel zo moeilijk kan leren. Kan het zijn dat je op een of andere manier niet op je plek zat op school, of niet goed wist hoe je het leren aan moest pakken, en daarom de indruk hebt gekregen dat leren niets voor jou is?Bedankt:) Misschien heb je ook wel gelijk. De basisschool en onderbouw havo/vwo ben ik goed doorgelopen. In de bovenbouw is door ziekte van alles fout gegaan waardoor ik uiteindelijk gestopt ben. Nu ben ik 100% gezond en heb pogingen gedaan op mbo opleidingen (heb overgangsbewijs van 3 naar 4 havo dus mag mbo4 doen). Op de een of andere manier lukte het echt niet. Ik had het gevoel door te draaien dus heb de knoop doorgehakt en ben gestopt. Soms denk ik dat het door mijn perfectionisme op dat gebied komt. Als ik iets doe wil ik het goed doen, maar dat kan niet altijd. Zodra ik nu aan school denk voel ik enkel die paniek en druk
Je schrijft goed, duidelijk en foutloos. Beter dan menig student of scholier. Ik vraag me af of je echt wel zo moeilijk kan leren. Kan het zijn dat je op een of andere manier niet op je plek zat op school, of niet goed wist hoe je het leren aan moest pakken, en daarom de indruk hebt gekregen dat leren niets voor jou is?Bedankt:) Misschien heb je ook wel gelijk. De basisschool en onderbouw havo/vwo ben ik goed doorgelopen. In de bovenbouw is door ziekte van alles fout gegaan waardoor ik uiteindelijk gestopt ben. Nu ben ik 100% gezond en heb pogingen gedaan op mbo opleidingen (heb overgangsbewijs van 3 naar 4 havo dus mag mbo4 doen). Op de een of andere manier lukte het echt niet. Ik had het gevoel door te draaien dus heb de knoop doorgehakt en ben gestopt. Soms denk ik dat het door mijn perfectionisme op dat gebied komt. Als ik iets doe wil ik het goed doen, maar dat kan niet altijd. Zodra ik nu aan school denk voel ik enkel die paniek en druk
woensdag 13 november 2013 om 19:52
quote:Lady-Voldemort schreef op 13 november 2013 @ 19:35:
Ik lees helemaal geen mislukkeling. Je schrijft goed, weet je probleem helder uiteen te zetten, je hebt je zaakjes op jonge leeftijd al goed op orde en je komt op me over als een leuke meid, hoewel wat onzeker maar dat is geen schande he .
Misschien is het een idee om je zelfbeeld wat op te krikken, onder professionele begeleiding. Bij de JeugdGGZ in je omgeving is ongetwijfeld een training te vinden in die richting, want je bent echt de enige niet. En ga wat doen met je fotohobby, al is het maar met een geleende camera zoals BGB al schreef.Bedankt. Misschien is dat inderdaad een idee. Al heb ik altijd zoiets: Met mij mankeert toch niets, wat moet ik daar? Maar in principe heb je gelijk en is onzekerheid mijn probleem
Ik lees helemaal geen mislukkeling. Je schrijft goed, weet je probleem helder uiteen te zetten, je hebt je zaakjes op jonge leeftijd al goed op orde en je komt op me over als een leuke meid, hoewel wat onzeker maar dat is geen schande he .
Misschien is het een idee om je zelfbeeld wat op te krikken, onder professionele begeleiding. Bij de JeugdGGZ in je omgeving is ongetwijfeld een training te vinden in die richting, want je bent echt de enige niet. En ga wat doen met je fotohobby, al is het maar met een geleende camera zoals BGB al schreef.Bedankt. Misschien is dat inderdaad een idee. Al heb ik altijd zoiets: Met mij mankeert toch niets, wat moet ik daar? Maar in principe heb je gelijk en is onzekerheid mijn probleem
woensdag 13 november 2013 om 19:54
quote:hobbelpaardje schreef op 13 november 2013 @ 19:36:
Idd minimumjeugdloon is zeer laag! Ik 3/4e van mijn salaris kwijt aan huur en zorgverzekering en telefoonabonnement die helaas nog een jaar loopt. Ik leef van 200 euro per maand. (kan op werk maar 32 uur per week werken) Boodschappen, huishoudproducten, kleding en wat leuks. Ik kan to begrijpen, heel lastig. Ik zit ook aan bbl te denken maar dan Moet ik het wel kunnen financieren. En als 21e een baan in de winkel oid in de avonden is ook lastig. En werken op t terras/cafeetjes is echt niets voor mij, heb ik mijn mondje niet genoeg voor!Herkenbaar! Er zitten dus meer in dezelfde situatie. Succes met je keuzes!
Idd minimumjeugdloon is zeer laag! Ik 3/4e van mijn salaris kwijt aan huur en zorgverzekering en telefoonabonnement die helaas nog een jaar loopt. Ik leef van 200 euro per maand. (kan op werk maar 32 uur per week werken) Boodschappen, huishoudproducten, kleding en wat leuks. Ik kan to begrijpen, heel lastig. Ik zit ook aan bbl te denken maar dan Moet ik het wel kunnen financieren. En als 21e een baan in de winkel oid in de avonden is ook lastig. En werken op t terras/cafeetjes is echt niets voor mij, heb ik mijn mondje niet genoeg voor!Herkenbaar! Er zitten dus meer in dezelfde situatie. Succes met je keuzes!
woensdag 13 november 2013 om 19:56
quote:murielle129 schreef op 13 november 2013 @ 19:45:
Thuisafgehaald.nl is een leuke manier om mensen te leren kennen in je buurt. Heb je een lekkere goedkope maaltijd en een praatje in één! Ligt er natuurlijk wel een beetje aan waar je woont trouwens.Bedankt voor de tip:) Echter blijf ik dat soort dingen eng en een beetje raar vinden;)
Thuisafgehaald.nl is een leuke manier om mensen te leren kennen in je buurt. Heb je een lekkere goedkope maaltijd en een praatje in één! Ligt er natuurlijk wel een beetje aan waar je woont trouwens.Bedankt voor de tip:) Echter blijf ik dat soort dingen eng en een beetje raar vinden;)
woensdag 13 november 2013 om 20:01
quote:bloemetje77 schreef op 13 november 2013 @ 19:49:
Je schrijft supernetjes. Ik heb zelf in een fabriek gewerkt en weet dat het niveau daar niet vaak zo hoog is.
Wat dacht je er van om eens een psycholoog te gaan zoeken die je ook kan helpen met het kiezen van doelen in je leven? Het klinkt alsof je vast zit en weinig zelfvertrouwen hebt.
Zoals je schrijft, taalkundig maar ook met zelfinzicht, denk ik echter dat jij heel veel kan.
De huisarts kan je vast verder verwijzen.Dankjewel:) Het niveau is hier inderdaad ook niet zo hoog. Ik heb altijd het gevoel dat ik niets bij de psycholoog te zoeken heb. 'Het mij mankeert toch niets idee.' Daarnaast vind ik die stap om te maken ook best eng. Bedankt voor het compliment:) In zo'n fabriek heb je veel tijd om over jezelf na te denken;) Echter ben ik er nu wel achter en moet ik denk ik actie gaan ondernemen
Je schrijft supernetjes. Ik heb zelf in een fabriek gewerkt en weet dat het niveau daar niet vaak zo hoog is.
Wat dacht je er van om eens een psycholoog te gaan zoeken die je ook kan helpen met het kiezen van doelen in je leven? Het klinkt alsof je vast zit en weinig zelfvertrouwen hebt.
Zoals je schrijft, taalkundig maar ook met zelfinzicht, denk ik echter dat jij heel veel kan.
De huisarts kan je vast verder verwijzen.Dankjewel:) Het niveau is hier inderdaad ook niet zo hoog. Ik heb altijd het gevoel dat ik niets bij de psycholoog te zoeken heb. 'Het mij mankeert toch niets idee.' Daarnaast vind ik die stap om te maken ook best eng. Bedankt voor het compliment:) In zo'n fabriek heb je veel tijd om over jezelf na te denken;) Echter ben ik er nu wel achter en moet ik denk ik actie gaan ondernemen
woensdag 13 november 2013 om 20:07
Och, de psycholoog is vrij algemeen geaccepteerd tegenwoordig hoor. Af en toe moet je net als bij je lichaam ook even je psyche laten checken en even een zetje in de juiste richting krijgen. Helemaal niet gek en juist als je zo jong bent als jij kan het heel veel helpen. Misschien heb je aan een paar gesprekken al genoeg, dat iemand je net even over wat drempels heen kan helpen en wat handvatten kan geven.
Veel succes meid! Komt wel goed hoor met je.
Veel succes meid! Komt wel goed hoor met je.
woensdag 13 november 2013 om 20:08
Super bedankt voor al jullie positieve reacties!
Ik ga voor mezelf alles op een rijtje zetten wat ik echt wil doen en een plan opstellen om het ook te gaan doen. Dus actie ondernemen:)
De volgende dingen komen er in ieder geval op:
- Leuke, praktijkgerichte mbo opleiding. Hier zal ik ook vast mensen leren kennen. Al zit ik wel een beetje in over mijn leeftijd.
- Fotografie oppakken (De fotograaf die mij destijds heeft geholpen is bereid mij vrijwillig verder te helpen met een camera van hem in bruikleen. Super dankbaar dat ik ben!) De actie om heb op te bellen en te vragen of hij iets wist heb ik dus al ondernomen:)
- Aan mijn zelfvertrouwen werken. Hoe weet ik nog niet..
Ik ga voor mezelf alles op een rijtje zetten wat ik echt wil doen en een plan opstellen om het ook te gaan doen. Dus actie ondernemen:)
De volgende dingen komen er in ieder geval op:
- Leuke, praktijkgerichte mbo opleiding. Hier zal ik ook vast mensen leren kennen. Al zit ik wel een beetje in over mijn leeftijd.
- Fotografie oppakken (De fotograaf die mij destijds heeft geholpen is bereid mij vrijwillig verder te helpen met een camera van hem in bruikleen. Super dankbaar dat ik ben!) De actie om heb op te bellen en te vragen of hij iets wist heb ik dus al ondernomen:)
- Aan mijn zelfvertrouwen werken. Hoe weet ik nog niet..
woensdag 13 november 2013 om 21:51
Hoi TO, vervelend voor je dat je je zo voelt. Misschien kun je met een maatschappelijk werker praten. Is goedkoper (gratis) en laagdrempeliger dan een psycholoog.
Verder zou ik eens rustig gaan uitzoeken wat je wil, leuk vindt en kan. Ik ken je niet maar heb toch het idee dat je meer kan dan je denkt! Als je een opleiding zou gaan doen, kom je ook meer in contact met mensen.
Misschien eens een contact oproepje plaatsen op viva?
Verder zou ik eens rustig gaan uitzoeken wat je wil, leuk vindt en kan. Ik ken je niet maar heb toch het idee dat je meer kan dan je denkt! Als je een opleiding zou gaan doen, kom je ook meer in contact met mensen.
Misschien eens een contact oproepje plaatsen op viva?
woensdag 13 november 2013 om 22:25
Je klinkt echt heel verstandig en wijs voor je leeftijd en weet jezelf heel goed te verwoorden, complimenten!
Is het idee een jongerencoach te zoeken? Dat is minder "zwaar" dan een psycholoog en iemand die je helpt met uitzoeken wat je wilt en wat de mogelijkheden zijn. Die kan je op zowel praktisch en sociaal vlak helpen.
Heb er zelf geen ervaring mee hoor maar heb er wel veel over gehoord en diverse coaches ontmoet en dat zijn leuke mensen die gewoon een ander willen helpen.
Is het idee een jongerencoach te zoeken? Dat is minder "zwaar" dan een psycholoog en iemand die je helpt met uitzoeken wat je wilt en wat de mogelijkheden zijn. Die kan je op zowel praktisch en sociaal vlak helpen.
Heb er zelf geen ervaring mee hoor maar heb er wel veel over gehoord en diverse coaches ontmoet en dat zijn leuke mensen die gewoon een ander willen helpen.