Psyche
alle pijlers
Eén op drie Nederlanders eenzaam
donderdag 25 september 2014 om 20:21
Eén op de drie jongeren in Nederland voelt zich eenzaam. Dat blijkt uit onderzoek van EenVandaag onder 1400 mensen onder en 19.000 mensen boven de 24 jaar.
De deelnemers werd gevraagd of ze eenzaam zijn. In beide leeftijdsgroepen bleek dat met 33 en 32 procent ongeveer evenveel voor te komen. Bij de groep onder de 24 jaar voelt 22 procent zich matig eenzaam en 11 procent sterk eenzaam. Bij de groep ouder dan 24 jaar voelt 18 procent zich matig eenzaam en 14 procent sterk eenzaam.
Bij 50 procent van de mensen die eenzaamheid kennen heeft dat invloed op hun dagelijks leven. Vaak speelt verlegenheid een rol, waardoor ze zelf geen contacten durven te leggen. Hierdoor hebben ze vaak weinig vrienden en een negatiever zelfbeeld.
Wat is er toch aan de hand. Eénderde van de Nederlandse bevolking is eenzaam. Hoe is het mogelijk dat zoveel mensen elkaar mislopen?
Zelf leef ik alleen, maar heb eigenlijk nooit last van eenzame gevoelens en als ik aandacht wil, dan ga ik daar naar op zoek.
Hoe is dat met jullie? Weleens last van eenzaamheid? Helemaal niet of juist heel erg?
Ik ben benieuwd naar hoe dat komt.
De deelnemers werd gevraagd of ze eenzaam zijn. In beide leeftijdsgroepen bleek dat met 33 en 32 procent ongeveer evenveel voor te komen. Bij de groep onder de 24 jaar voelt 22 procent zich matig eenzaam en 11 procent sterk eenzaam. Bij de groep ouder dan 24 jaar voelt 18 procent zich matig eenzaam en 14 procent sterk eenzaam.
Bij 50 procent van de mensen die eenzaamheid kennen heeft dat invloed op hun dagelijks leven. Vaak speelt verlegenheid een rol, waardoor ze zelf geen contacten durven te leggen. Hierdoor hebben ze vaak weinig vrienden en een negatiever zelfbeeld.
Wat is er toch aan de hand. Eénderde van de Nederlandse bevolking is eenzaam. Hoe is het mogelijk dat zoveel mensen elkaar mislopen?
Zelf leef ik alleen, maar heb eigenlijk nooit last van eenzame gevoelens en als ik aandacht wil, dan ga ik daar naar op zoek.
Hoe is dat met jullie? Weleens last van eenzaamheid? Helemaal niet of juist heel erg?
Ik ben benieuwd naar hoe dat komt.
donderdag 25 september 2014 om 20:26
Nee, ik ben regelmatig alleen geweest, maar nooit eenzaam. Misschien ook omdat ik ook in mijn eentje naar dingen toe ga (museum, bios), de wegen weet om dingen met anderen te ondernemen (weekendhike, nmlk) en dit ook durf te doen, en ik me in mijn eentje op vakantie ook prima vermaak: doordat je alleen bent heb je snel contact met anderen, en ik hoef nooit met mijzelf te overleggen wat ik leuk vind of hoe laat ik naar bed ga
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
donderdag 25 september 2014 om 20:31
Ik ben ook veel alleen en voel mij niet eenzaam. Gek genoeg heb ik mij wel eenzaam gevoeld in een relatie.
Ik ben wel bang voor eenzaamheid in de toekomst wanneer bijv mijn ouders wegvallen.
Ik ben wel bang voor eenzaamheid in de toekomst wanneer bijv mijn ouders wegvallen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
donderdag 25 september 2014 om 20:31
Iéts jonger dan jij bent
Had je dat verwacht, of niet?
Misschien dat jongeren eenzamer zijn omdat die opgegroeid zijn met virtuele vriendschappen, contact via whatsapp en individualisme door smartphones? Dat ze niet hebben 'geleerd' hoe je in de normale wereld contact legt?
Had je dat verwacht, of niet?
Misschien dat jongeren eenzamer zijn omdat die opgegroeid zijn met virtuele vriendschappen, contact via whatsapp en individualisme door smartphones? Dat ze niet hebben 'geleerd' hoe je in de normale wereld contact legt?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
donderdag 25 september 2014 om 20:34
quote:viva-amber schreef op 25 september 2014 @ 20:31:
Ik ben ook veel alleen en voel mij niet eenzaam. Gek genoeg heb ik mij wel eenzaam gevoeld in een relatie.
Ik ben wel bang voor eenzaamheid in de toekomst wanneer bijv mijn ouders wegvallen.Ja, daar ben ook bekend mee, met eenzaamheid in gezelschap.
Ik ben ook veel alleen en voel mij niet eenzaam. Gek genoeg heb ik mij wel eenzaam gevoeld in een relatie.
Ik ben wel bang voor eenzaamheid in de toekomst wanneer bijv mijn ouders wegvallen.Ja, daar ben ook bekend mee, met eenzaamheid in gezelschap.
donderdag 25 september 2014 om 20:34
Wat veel! Eenzaam nee.. Maar soms voel ik me wel eens eenzaam, maar ik ben de hele dag met zoveel mensen om me heen, word continue gebeld, gemaild, getwitterd enz, dat ik vaak graag alleen ben s avonds. Ik zou niet anders willen dan dat, ben sowieso een solist, maar ik voel me soms eenzaam omdat het lijkt alsof dat niet de norm is. Dat je iedere avond feest moet vieren met vrienden enzo om gelukkig te zijn. Dubbel dus.
donderdag 25 september 2014 om 20:35
Gelukkig kan ik heel goed alleen zijn. Ik ben blij als ik een tijdje geen aanloop krijg, man is ook vaak weg, in de winter zal dat wel anders zijn, dan gaat hij niet meer zeilen maar de meeste dagen ben ik, sowieso overdag, alleen, met hond maar die gaat soms ook wel mee met de boot.
verba volant, scripta manent.
donderdag 25 september 2014 om 20:36
quote:himalaya schreef op 25 september 2014 @ 20:31:
Iéts jonger dan jij bent
Had je dat verwacht, of niet?
Misschien dat jongeren eenzamer zijn omdat die opgegroeid zijn met virtuele vriendschappen, contact via whatsapp en individualisme door smartphones? Dat ze niet hebben 'geleerd' hoe je in de normale wereld contact legt?
Ik wist al lang dat je een echt volwassen vrouw bent.
De sociale media kan daar inderdaad een reden toe zijn, maar ook dertigers hebben er blijkbaar last van
Iéts jonger dan jij bent
Had je dat verwacht, of niet?
Misschien dat jongeren eenzamer zijn omdat die opgegroeid zijn met virtuele vriendschappen, contact via whatsapp en individualisme door smartphones? Dat ze niet hebben 'geleerd' hoe je in de normale wereld contact legt?
Ik wist al lang dat je een echt volwassen vrouw bent.
De sociale media kan daar inderdaad een reden toe zijn, maar ook dertigers hebben er blijkbaar last van
donderdag 25 september 2014 om 20:38
quote:sienna. schreef op 25 september 2014 @ 20:34:
Wat veel! Eenzaam nee.. Maar soms voel ik me wel eens eenzaam, maar ik ben de hele dag met zoveel mensen om me heen, word continue gebeld, gemaild, getwitterd enz, dat ik vaak graag alleen ben s avonds. Ik zou niet anders willen dan dat, ben sowieso een solist, maar ik voel me soms eenzaam omdat het lijkt alsof dat niet de norm is. Dat je iedere avond feest moet vieren met vrienden enzo om gelukkig te zijn. Dubbel dus.Heeft eenzaamheid dan ook te maken met je onbegrepen voelen?
Wat veel! Eenzaam nee.. Maar soms voel ik me wel eens eenzaam, maar ik ben de hele dag met zoveel mensen om me heen, word continue gebeld, gemaild, getwitterd enz, dat ik vaak graag alleen ben s avonds. Ik zou niet anders willen dan dat, ben sowieso een solist, maar ik voel me soms eenzaam omdat het lijkt alsof dat niet de norm is. Dat je iedere avond feest moet vieren met vrienden enzo om gelukkig te zijn. Dubbel dus.Heeft eenzaamheid dan ook te maken met je onbegrepen voelen?
donderdag 25 september 2014 om 20:40
Ik ben ook veel alleen maar heb mij maar twee keer in mijn leven vreselijk eenzaam gevoeld en dat was na overlijden van huisdier nr 1 en na overlijden van huisdier nr 2. Het gevoel van alleen/eenzaam heb ik ook ervaren in mijn eerste (samenwoon) relatie.
Ik merk wel dat ik nu vaker 'eenzaam' ben in mijn contacten omdat ik door mijn chronische ziekten beperkter ben om er op uit te gaan en mensen te ontmoeten. Veel van mijn sociale contacten spelen zich (gelukkig) nu af via FB en het forum.
Ik ben wat dat betreft heel blij met de social media omdat het mij toch contacten geeft die ik anders niet zou hebben.
Verder voel ik mij eigenlijk nooit 'alleen' zolang ik maar een huisdier in huis heb; een mens permanent in huis hoef ik eigenlijk niet!
Ik merk wel dat ik nu vaker 'eenzaam' ben in mijn contacten omdat ik door mijn chronische ziekten beperkter ben om er op uit te gaan en mensen te ontmoeten. Veel van mijn sociale contacten spelen zich (gelukkig) nu af via FB en het forum.
Ik ben wat dat betreft heel blij met de social media omdat het mij toch contacten geeft die ik anders niet zou hebben.
Verder voel ik mij eigenlijk nooit 'alleen' zolang ik maar een huisdier in huis heb; een mens permanent in huis hoef ik eigenlijk niet!
It's hip(ster) to be square!
donderdag 25 september 2014 om 20:41
Ik ben erg onbegrepen en toch voel ik mij niet eenzaam.
Ik mijn werk ben ik controversieel en soms tegendraads.
Mijn hobby's zijn niet vrouwelijk en ik houd van door natuurbaggeren alleen wordt ik daarin niet echt geaccepteerd omdat ik een stadse ben.
Ik mijn werk ben ik controversieel en soms tegendraads.
Mijn hobby's zijn niet vrouwelijk en ik houd van door natuurbaggeren alleen wordt ik daarin niet echt geaccepteerd omdat ik een stadse ben.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
donderdag 25 september 2014 om 20:44
quote:hipstercat schreef op 25 september 2014 @ 20:40:
Ik ben ook veel alleen maar heb mij maar twee keer in mijn leven vreselijk eenzaam gevoeld en dat was na overlijden van huisdier nr 1 en na overlijden van huisdier nr 2. Het gevoel van alleen/eenzaam heb ik ook ervaren in mijn eerste (samenwoon) relatie.
Ik merk wel dat ik nu vaker 'eenzaam' ben in mijn contacten omdat ik door mijn chronische ziekten beperkter ben om er op uit te gaan en mensen te ontmoeten. Veel van mijn sociale contacten spelen zich (gelukkig) nu af via FB en het forum.
Ik ben wat dat betreft heel blij met de social media omdat het mij toch contacten geeft die ik anders niet zou hebben.
Verder voel ik mij eigenlijk nooit 'alleen' zolang ik maar een huisdier in huis heb; een mens permanent in huis hoef ik eigenlijk niet!
Ik ben ook blij met de sociale media hoor, anders zou ik me hoogstwaarschijnlijk een stuk slechter voelen.
En dat afscheid moeten nemen van een dier dat ken ik wel, maar dat is meer het verdriet dan de eenzaamheid. Het is voor mij ook erg moeilijk om aan een ander dier te beginnen omdat de band met een dier net zo uniek is als met een mens en daarmee word je ook niet zomaar met iedereen vriendjes.
Ik ben ook veel alleen maar heb mij maar twee keer in mijn leven vreselijk eenzaam gevoeld en dat was na overlijden van huisdier nr 1 en na overlijden van huisdier nr 2. Het gevoel van alleen/eenzaam heb ik ook ervaren in mijn eerste (samenwoon) relatie.
Ik merk wel dat ik nu vaker 'eenzaam' ben in mijn contacten omdat ik door mijn chronische ziekten beperkter ben om er op uit te gaan en mensen te ontmoeten. Veel van mijn sociale contacten spelen zich (gelukkig) nu af via FB en het forum.
Ik ben wat dat betreft heel blij met de social media omdat het mij toch contacten geeft die ik anders niet zou hebben.
Verder voel ik mij eigenlijk nooit 'alleen' zolang ik maar een huisdier in huis heb; een mens permanent in huis hoef ik eigenlijk niet!
Ik ben ook blij met de sociale media hoor, anders zou ik me hoogstwaarschijnlijk een stuk slechter voelen.
En dat afscheid moeten nemen van een dier dat ken ik wel, maar dat is meer het verdriet dan de eenzaamheid. Het is voor mij ook erg moeilijk om aan een ander dier te beginnen omdat de band met een dier net zo uniek is als met een mens en daarmee word je ook niet zomaar met iedereen vriendjes.
donderdag 25 september 2014 om 20:46
quote:viva-amber schreef op 25 september 2014 @ 20:41:
Ik ben erg onbegrepen en toch voel ik mij niet eenzaam.
Ik mijn werk ben ik controversieel en soms tegendraads.
Mijn hobby's zijn niet vrouwelijk en ik houd van door natuurbaggeren alleen wordt ik daarin niet echt geaccepteerd omdat ik een stadse ben.Ik denk dat het voor je welzijn ook wel goed is om een eigenheimer te zijn, want als je je oren en gevoel naar anderen moet laten hangen, zeker hen die je niet welgezind zijn, dan wordt het niets.
Ik ben erg onbegrepen en toch voel ik mij niet eenzaam.
Ik mijn werk ben ik controversieel en soms tegendraads.
Mijn hobby's zijn niet vrouwelijk en ik houd van door natuurbaggeren alleen wordt ik daarin niet echt geaccepteerd omdat ik een stadse ben.Ik denk dat het voor je welzijn ook wel goed is om een eigenheimer te zijn, want als je je oren en gevoel naar anderen moet laten hangen, zeker hen die je niet welgezind zijn, dan wordt het niets.
donderdag 25 september 2014 om 20:48
Verschillende redenen, ik was vroeger echt een buitenbeentje waardoor ik me soms denk ik sneller eenzaam voel bijvoorbeeld met weekenden zoals aanstaande: er zijn veel leuke dingen waar ik naartoe wil, maar niemand wil of kan..terwijl ik doordeweek veel werk en per dag 3 uur reistijd heb.. Dat gaat ten koste van mijn sociale contacten en wil ik juist in het weekend leuke dingen doen. Als dan niemand kan en ik ook niemand echt spreek, kan ik me eenzaam voelen. Als ik dan op fb kijk en zie dat andere mensen allemaal leuke dingen hebben gedaan, versterkt dit mijn gevoel. Ook al weet ik rationeel dat het niet realistisch is. Daarom heb ik fb ook verwijderd. Ik voel ook druk dat ik niets mag missen, want ik woon in een grote stad en alles kan en mag..dus dan voelt het soms alsof je het ook moet doen. Vooral leeftijdsgenoten kunnen hier hoge verwachtingen van hebben. Hier heb ik voornamelijk last van als ik me al eenzaam voel
donderdag 25 september 2014 om 20:50
quote:Cateautje schreef op 25 september 2014 @ 20:44:
[...]
Ik ben ook blij met de sociale media hoor, anders zou ik me hoogstwaarschijnlijk een stuk slechter voelen.
En dat afscheid moeten nemen van een dier dat ken ik wel, maar dat is meer het verdriet dan de eenzaamheid. Het is voor mij ook erg moeilijk om aan een ander dier te beginnen omdat de band met een dier net zo uniek is als met een mens en daarmee word je ook niet zomaar met iedereen vriendjes.
Ja, dat klopt!
Met elk nieuw dier loop je weer, de zekere, kans dat je wéér verdriet gaat hebben
Ik accepteer dit want ik kan echt niet zonder kat in huis. Toen mijn eerder twee katten waren overleden wilde ik niet meer naar huis terug. Verschrikkelijk vond ik dat, thuiskomen in een leeg huis, ik kon het niet aan..........dus toch weer een huisdier met alle hartezeer van dien.
(ik voel nu het natte neusje van mijn poezekind - tegen mijn onderarm - die mij knuffies zit te geven, ik bedoel maar )
[...]
Ik ben ook blij met de sociale media hoor, anders zou ik me hoogstwaarschijnlijk een stuk slechter voelen.
En dat afscheid moeten nemen van een dier dat ken ik wel, maar dat is meer het verdriet dan de eenzaamheid. Het is voor mij ook erg moeilijk om aan een ander dier te beginnen omdat de band met een dier net zo uniek is als met een mens en daarmee word je ook niet zomaar met iedereen vriendjes.
Ja, dat klopt!
Met elk nieuw dier loop je weer, de zekere, kans dat je wéér verdriet gaat hebben
Ik accepteer dit want ik kan echt niet zonder kat in huis. Toen mijn eerder twee katten waren overleden wilde ik niet meer naar huis terug. Verschrikkelijk vond ik dat, thuiskomen in een leeg huis, ik kon het niet aan..........dus toch weer een huisdier met alle hartezeer van dien.
(ik voel nu het natte neusje van mijn poezekind - tegen mijn onderarm - die mij knuffies zit te geven, ik bedoel maar )
It's hip(ster) to be square!
donderdag 25 september 2014 om 20:55
Ik ben best een einzelganger, en in mijn relatie met mijn ex voelde ik me eenzaam, en het leek me heerlijk om alleen te zijn zonder nare relatie, nu woon ik al een tijdje alleen met kind en pas nu een paar familie leden zijn weggevallen voel ik me wel eens eenzaam, omdat er een deel van het vangnet weg is. Dat je het echt alleen moet rooien, zelfs misschien met feestdagen. Achterban en vriendschappen zijn denk ik wel belangrijk om geen eenzaamheid te voelen.
donderdag 25 september 2014 om 20:56
Ik wel. Ik heb momenteel geen relatie (niet mijn keuze) en vind dat echt niet leuk. Er zijn zat mensen waar ik heen zou kunnen, legio schouders aangeboden om op uit te huilen, maar wat voegt dat toe? Uiteindelijk zijn vriendschappen ook maar vluchtige contacten om het een tijdje gezellig mee te hebben, en dan ga je weer naar huis.
