Psyche
alle pijlers
Enorme leegte ervaren
zaterdag 2 april 2016 om 16:19
Dag iedereen,
Nou zoals de titel al verraadt, ervaar ik een enorme leegte van binnen. Op internet wordt veel over leegte en sleur geschreven, dus ik neem aan dat veel meer mensen hier wel eens last van hebben.
Ook bij mij is het totaal niet nieuw, maar momenteel ervaar ik het op een heel ander niveau dan ik ooit gedaan heb denk ik, vandaar dat ik het even van mij wilde afschrijven. Sinds een paar weken merk ik dat ik weinig fysiek contact kan maken met mijn vriend en dit maakt die leegte voor mij ondraaglijk, omdat ik hem er ook pijn mee doe. Mijn vriend (3 jaar samen) is mijn grootste steun en toeverlaat, een enorme lieverd, mijn beste maatje en liefste vriend. Ik heb het enorm goed getroffen met hem! Maar zoals ik hierboven al schreef, merk ik dat ik helemaal geen behoefte meer heb aan knuffelen of kussen. En dat terwijl wij elkaar maar 1 keer in de week zien en ik normaal juist enorm uitkijk naar het moment dat we elkaar weer kunnen zien. Ik vind het zo erg dat ik zoveel leegte voel, waardoor ik op dit moment weinig kan geven.
Het leven voelt voor mij al een hele lange tijd best meaningless. Ik heb jarenlang een depressie/dysthyme depressie gehad, ook een tijdje psychotherapie gehad. Sinds een jaar lijkt het beter te gaan, maar eigenlijk betwijfel ik dat, want ik ben vooral druk geweest met studeren en ik denk dat ik mij daarop gestort heb en alle gevoelens en moeilijkheden onderdrukt heb, waardoor ik dus al heel lang dat lege gevoel voel. Vooral omdat ik al enorm lang met bepaalde moeilijkheden zit waar ik maar niks mee kan behalve doorgaan met het leven. Ik denk dat het een beetje teveel geworden is? Dat ik te lang alles onderdrukt heb?
Herkennen jullie dit en hoe kan jullie er mee om? Ik ben heel erg benieuwd naar ervaringen, reacties, steun.
Dankjewel voor het lezen!
Nou zoals de titel al verraadt, ervaar ik een enorme leegte van binnen. Op internet wordt veel over leegte en sleur geschreven, dus ik neem aan dat veel meer mensen hier wel eens last van hebben.
Ook bij mij is het totaal niet nieuw, maar momenteel ervaar ik het op een heel ander niveau dan ik ooit gedaan heb denk ik, vandaar dat ik het even van mij wilde afschrijven. Sinds een paar weken merk ik dat ik weinig fysiek contact kan maken met mijn vriend en dit maakt die leegte voor mij ondraaglijk, omdat ik hem er ook pijn mee doe. Mijn vriend (3 jaar samen) is mijn grootste steun en toeverlaat, een enorme lieverd, mijn beste maatje en liefste vriend. Ik heb het enorm goed getroffen met hem! Maar zoals ik hierboven al schreef, merk ik dat ik helemaal geen behoefte meer heb aan knuffelen of kussen. En dat terwijl wij elkaar maar 1 keer in de week zien en ik normaal juist enorm uitkijk naar het moment dat we elkaar weer kunnen zien. Ik vind het zo erg dat ik zoveel leegte voel, waardoor ik op dit moment weinig kan geven.
Het leven voelt voor mij al een hele lange tijd best meaningless. Ik heb jarenlang een depressie/dysthyme depressie gehad, ook een tijdje psychotherapie gehad. Sinds een jaar lijkt het beter te gaan, maar eigenlijk betwijfel ik dat, want ik ben vooral druk geweest met studeren en ik denk dat ik mij daarop gestort heb en alle gevoelens en moeilijkheden onderdrukt heb, waardoor ik dus al heel lang dat lege gevoel voel. Vooral omdat ik al enorm lang met bepaalde moeilijkheden zit waar ik maar niks mee kan behalve doorgaan met het leven. Ik denk dat het een beetje teveel geworden is? Dat ik te lang alles onderdrukt heb?
Herkennen jullie dit en hoe kan jullie er mee om? Ik ben heel erg benieuwd naar ervaringen, reacties, steun.
Dankjewel voor het lezen!
zaterdag 2 april 2016 om 16:24
zaterdag 2 april 2016 om 16:27
Hallo. Je bent niet de enige. Ik heb er zelf ook last van. Ben erg somber. Zelf ga ik binnenkort naar een psycholoog toe maar ik lees dat jij dat al gedaan hebt. Vervelend dat je er nu weer zo'n last van hebt.
Het enige waar ik nog een beetje gelukkig van word is mijn geloof in God. Dat is mijn enige hoop nog.. in de bijbel staan ook dingen over somberheid. Ik hoop zelf weer gelukkig te worden door veel met God te praten. Dit werkt goed voor mij..
Ik hoop dat jouw leegte (en de mijne) snel weer gevuld mag worden met geluk en hoop.
Het enige waar ik nog een beetje gelukkig van word is mijn geloof in God. Dat is mijn enige hoop nog.. in de bijbel staan ook dingen over somberheid. Ik hoop zelf weer gelukkig te worden door veel met God te praten. Dit werkt goed voor mij..
Ik hoop dat jouw leegte (en de mijne) snel weer gevuld mag worden met geluk en hoop.
zaterdag 2 april 2016 om 16:37
zaterdag 2 april 2016 om 16:38
Als je nooit dat steuntje in je rug voelt van anderen, is het lastig om uit een diepe put te kruipen. Iedereen heeft wel eens een schouder nodig.
Maar je schrijft dat jouw vriend je grote steun en toeverlaat is. Van wie zou je nog meer graag steun willen hebben?
En is dat misschien de werkelijke issue?
Dat er mensen in jou leven zijn die je hebben teleurgesteld of nog steeds doen?
Maar je schrijft dat jouw vriend je grote steun en toeverlaat is. Van wie zou je nog meer graag steun willen hebben?
En is dat misschien de werkelijke issue?
Dat er mensen in jou leven zijn die je hebben teleurgesteld of nog steeds doen?
zaterdag 2 april 2016 om 16:38
zaterdag 2 april 2016 om 16:39
quote:WaaromPorque schreef op 02 april 2016 @ 16:24:
Wat naar voor jou dat je je zo voelt.
Het kan inderdaad zijn dat je nu die leegte ervaart, omdat je nu weer in staat bent om aan andere dingen te denken ipv je studie.
Hoe komt het dat je je juist afwendt van je vriend?
Heb je gedachten of emoties die je hebt verdrongen en nu weer bovenkomen?
Dankjewel WaaromProque voor je reactie!
Mijn vriend en ik zitten in een nogal lastige situatie aangezien de relatie vanuit mijn kant geheim gehouden moet worden. Dat drukt nogal zwaar op mijn hart, elke dag. En het is best zwaar om je elke dag zo sterk te moeten houden. Ik denk dat dat wel een grote oorzaak is van mijn teruggetrokkenheid in het fysieke naar mijn vriend toe.. Dat verdient hij absoluut niet !
En er zijn inderdaad heel wat gedachten en emoties die ik keer op keer, mijn hele leven, altijd heb moeten verdringen. Juist omdat ik altijd met mijn eigen emoties probeer te dealen en niemand betrek in mijn gevoelens.
Wat naar voor jou dat je je zo voelt.
Het kan inderdaad zijn dat je nu die leegte ervaart, omdat je nu weer in staat bent om aan andere dingen te denken ipv je studie.
Hoe komt het dat je je juist afwendt van je vriend?
Heb je gedachten of emoties die je hebt verdrongen en nu weer bovenkomen?
Dankjewel WaaromProque voor je reactie!
Mijn vriend en ik zitten in een nogal lastige situatie aangezien de relatie vanuit mijn kant geheim gehouden moet worden. Dat drukt nogal zwaar op mijn hart, elke dag. En het is best zwaar om je elke dag zo sterk te moeten houden. Ik denk dat dat wel een grote oorzaak is van mijn teruggetrokkenheid in het fysieke naar mijn vriend toe.. Dat verdient hij absoluut niet !
En er zijn inderdaad heel wat gedachten en emoties die ik keer op keer, mijn hele leven, altijd heb moeten verdringen. Juist omdat ik altijd met mijn eigen emoties probeer te dealen en niemand betrek in mijn gevoelens.
zaterdag 2 april 2016 om 16:43
Iedereen heeft aandacht nodig.. ik ben zelf ook zo'n type die altijd voor anderen klaar staat en ik gunde mezelf eigenlijk te weinig aandacht. Voor mij was het ook een grote stap om naar de huisarts te gaan, en ik ben bang om met een psycholoog te gaan praten alsof ik het niet verdien ofzo. Gelukkig is iedereen evenveel waard en mag ik dat nu ook leren. Uiteindenlijk komt alles weer goed! Even door de dalen gaan en zwak zijn.. en daarna mag je weer blij zijn en vol van hoop voor een goede toekomst. En dan kijk je terug en dan kun je daarna anderen helpen die hetzelfde meemaken. Zo gebeurd uiteindelijk alles weer voor het goede. Mogen we hopen natuurlijk 
zaterdag 2 april 2016 om 16:44
Overigens krijg ik uit je andere berichten helemaal niet het idee dat je relatie zo geweldig en fantastisch is, hij wil niks vasts, jij moet je relatie geheim houden, er zijn best veel spanningen, jij zit niet lekker in je vel en hij vindt dat je het op hem afreageert, jij wil geen fysiek contact, jullie ruzies slepen lang voort, jij kunt niet over je gevoelens praten.....
zaterdag 2 april 2016 om 16:46
Ik ken weinig mensen die niets voor een ander doen. De meeste mensen staan best voor anderen klaar. Maar ik ken maar weinig mensen die er mee te koop lopen, behalve in een klagende vorm "ik sta ALTIJD voor anderen klaar, en NIEMAND doet eens wat voor mij".
Ik heb de indruk dat er geen echte correlatie is tussen een bestaande wanverhouding tussen wat mensen voor anderen doen en wat anderen voor hen doen enerzijds, en een gevoel van onbehagen anderzijds. Ik heb eerder de indruk dat dat gevoel van onbehagen er al is, en dan geuit wordt via een dergelijke klaagzin.
Mocht ik daarin gelijk hebben, dan heeft het inderdaad verdomd weinig zin je te beklagen en je eigen goedheid te verkondigen, maar zal je dat gevoel van onbehagen bij jezelf moeten zoeken en aanpakken.
Ik heb de indruk dat er geen echte correlatie is tussen een bestaande wanverhouding tussen wat mensen voor anderen doen en wat anderen voor hen doen enerzijds, en een gevoel van onbehagen anderzijds. Ik heb eerder de indruk dat dat gevoel van onbehagen er al is, en dan geuit wordt via een dergelijke klaagzin.
Mocht ik daarin gelijk hebben, dan heeft het inderdaad verdomd weinig zin je te beklagen en je eigen goedheid te verkondigen, maar zal je dat gevoel van onbehagen bij jezelf moeten zoeken en aanpakken.
zaterdag 2 april 2016 om 16:48
quote:Honingdrupje schreef op 02 april 2016 @ 16:39:
[...]
Dankjewel WaaromProque voor je reactie!
Mijn vriend en ik zitten in een nogal lastige situatie aangezien de relatie vanuit mijn kant geheim gehouden moet worden. Dat drukt nogal zwaar op mijn hart, elke dag. En het is best zwaar om je elke dag zo sterk te moeten houden. Ik denk dat dat wel een grote oorzaak is van mijn teruggetrokkenheid in het fysieke naar mijn vriend toe.. Dat verdient hij absoluut niet !
En er zijn inderdaad heel wat gedachten en emoties die ik keer op keer, mijn hele leven, altijd heb moeten verdringen. Juist omdat ik altijd met mijn eigen emoties probeer te dealen en niemand betrek in mijn gevoelens.
Geheimen zijn slopend. Je staat ermee op en je gaat ermee naar bed. Het werkt als een soort gevangenis, waar jij jezelf in opgesloten hebt.
Van je vriend afkeren, juist als hij het onderwerp van het geheim is, is het slechtste wat je kunt doen. Jullie delen immers samen jullie geheim. En hij weet als geen ander hoe jij je voelt, want hij moet het ook dagelijks ondergaan.
Zo wordt de geestelijke bagage die jij met je meesleept natuurlijk wel heel zwaar. Onverwerkt verdriet uit het verleden plus een heden waar je geen geestelijke vrijheid ervaart.
Begin eens om de zaken afzonderlijk van elkaar te zien;
Wat is het ergste wat er kan gebeuren als jullie relatie uitkomt?
[...]
Dankjewel WaaromProque voor je reactie!
Mijn vriend en ik zitten in een nogal lastige situatie aangezien de relatie vanuit mijn kant geheim gehouden moet worden. Dat drukt nogal zwaar op mijn hart, elke dag. En het is best zwaar om je elke dag zo sterk te moeten houden. Ik denk dat dat wel een grote oorzaak is van mijn teruggetrokkenheid in het fysieke naar mijn vriend toe.. Dat verdient hij absoluut niet !
En er zijn inderdaad heel wat gedachten en emoties die ik keer op keer, mijn hele leven, altijd heb moeten verdringen. Juist omdat ik altijd met mijn eigen emoties probeer te dealen en niemand betrek in mijn gevoelens.
Geheimen zijn slopend. Je staat ermee op en je gaat ermee naar bed. Het werkt als een soort gevangenis, waar jij jezelf in opgesloten hebt.
Van je vriend afkeren, juist als hij het onderwerp van het geheim is, is het slechtste wat je kunt doen. Jullie delen immers samen jullie geheim. En hij weet als geen ander hoe jij je voelt, want hij moet het ook dagelijks ondergaan.
Zo wordt de geestelijke bagage die jij met je meesleept natuurlijk wel heel zwaar. Onverwerkt verdriet uit het verleden plus een heden waar je geen geestelijke vrijheid ervaart.
Begin eens om de zaken afzonderlijk van elkaar te zien;
Wat is het ergste wat er kan gebeuren als jullie relatie uitkomt?
zaterdag 2 april 2016 om 16:56
quote:Rocinante schreef op 02 april 2016 @ 16:46:
Ik ken weinig mensen die niets voor een ander doen. De meeste mensen staan best voor anderen klaar. Maar ik ken maar weinig mensen die er mee te koop lopen, behalve in een klagende vorm "ik sta ALTIJD voor anderen klaar, en NIEMAND doet eens wat voor mij".
Ik heb de indruk dat er geen echte correlatie is tussen een bestaande wanverhouding tussen wat mensen voor anderen doen en wat anderen voor hen doen enerzijds, en een gevoel van onbehagen anderzijds. Ik heb eerder de indruk dat dat gevoel van onbehagen er al is, en dan geuit wordt via een dergelijke klaagzin.
Mocht ik daarin gelijk hebben, dan heeft het inderdaad verdomd weinig zin je te beklagen en je eigen goedheid te verkondigen, maar zal je dat gevoel van onbehagen bij jezelf moeten zoeken en aanpakken.
Waar baseer je dat nou weer op?!
Lijkt me juist helemaal geen klagerig zeurtype, juist als je steeds om anderen denkt als je zelf nog met overwerkte emoties rond loopt dat gaat er meer energie uit dan er binnen komt.
Het klinkt meer als een depressie of een burn out en ze moet rust houden,
to hier ben je denk ik nog wel een tijdje zoet mee je klinkt op!
Je kunt zelfs je vriend niet meer knuffelen je emmer is leeg, veel rust en een goede psycholoog kunnen helpen en wandelen in de zon. Maar ik denk dat je je eigen grens bereikt hebt.
Ik ken weinig mensen die niets voor een ander doen. De meeste mensen staan best voor anderen klaar. Maar ik ken maar weinig mensen die er mee te koop lopen, behalve in een klagende vorm "ik sta ALTIJD voor anderen klaar, en NIEMAND doet eens wat voor mij".
Ik heb de indruk dat er geen echte correlatie is tussen een bestaande wanverhouding tussen wat mensen voor anderen doen en wat anderen voor hen doen enerzijds, en een gevoel van onbehagen anderzijds. Ik heb eerder de indruk dat dat gevoel van onbehagen er al is, en dan geuit wordt via een dergelijke klaagzin.
Mocht ik daarin gelijk hebben, dan heeft het inderdaad verdomd weinig zin je te beklagen en je eigen goedheid te verkondigen, maar zal je dat gevoel van onbehagen bij jezelf moeten zoeken en aanpakken.
Waar baseer je dat nou weer op?!
Lijkt me juist helemaal geen klagerig zeurtype, juist als je steeds om anderen denkt als je zelf nog met overwerkte emoties rond loopt dat gaat er meer energie uit dan er binnen komt.
Het klinkt meer als een depressie of een burn out en ze moet rust houden,
to hier ben je denk ik nog wel een tijdje zoet mee je klinkt op!
Je kunt zelfs je vriend niet meer knuffelen je emmer is leeg, veel rust en een goede psycholoog kunnen helpen en wandelen in de zon. Maar ik denk dat je je eigen grens bereikt hebt.
zaterdag 2 april 2016 om 17:15
De reden dat ik hierboven zo blij was met de reacties, was omdat ik bang was dat er negatief gereageerd ging worden. Helaas is dat toch gebeurd. Jammer dat er uit een hele tekst, 1 ding geciteerd wordt en daarvan uitgaande meteen een beeld wordt gecreëerd van de ander.
Over dat hierboven, het is voor het eerst dat ik zoiets schrijf, 'dat ik er voor anderen wel ben geweest, maar ik vaak niet bij anderen terecht kon'. Ik had er nooit eerder zo over nagedacht, maar na meerdere recente minder fijne ervaringen, kwam ik op die conclusie.
Nog niet zo lang geleden heb ik in een zware depressie gezeten, heb ik een dichte naaste verloren, plus nog enorm veel drukte met van alles en nog wat. Ondanks alles probeerde ik toch keihard mijn best te doen voor anderen en vriendinnen. Helaas heb ik zo ontzettend veel onterechte verwijten op mij af gekregen (dat ik geen goede vriendin was omdat ik weinig tijd had om af te spreken en veel meer dingen), hebben vriendinnen hun rug naar mij toe gekeerd etc. Dat ik een klein beetje het vertrouwen ben verloren in mijzelf open te stellen naar personen in mijn omgeving. Ik heb niet zo veel dichte contacten meer, allemaal redelijk oppervlakkig. En ik ben hierin keer op keer op keer in teleurgesteld. Alsnog no bad feelings voor hun allemaal, want ik waardeer iedereen nog steeds heel veel, maar het zorgde er voor dat ik met diepe gevoelens niet bij iedereen terecht kan.
Ik ga dit topic maar sluiten. Jammer.
Over dat hierboven, het is voor het eerst dat ik zoiets schrijf, 'dat ik er voor anderen wel ben geweest, maar ik vaak niet bij anderen terecht kon'. Ik had er nooit eerder zo over nagedacht, maar na meerdere recente minder fijne ervaringen, kwam ik op die conclusie.
Nog niet zo lang geleden heb ik in een zware depressie gezeten, heb ik een dichte naaste verloren, plus nog enorm veel drukte met van alles en nog wat. Ondanks alles probeerde ik toch keihard mijn best te doen voor anderen en vriendinnen. Helaas heb ik zo ontzettend veel onterechte verwijten op mij af gekregen (dat ik geen goede vriendin was omdat ik weinig tijd had om af te spreken en veel meer dingen), hebben vriendinnen hun rug naar mij toe gekeerd etc. Dat ik een klein beetje het vertrouwen ben verloren in mijzelf open te stellen naar personen in mijn omgeving. Ik heb niet zo veel dichte contacten meer, allemaal redelijk oppervlakkig. En ik ben hierin keer op keer op keer in teleurgesteld. Alsnog no bad feelings voor hun allemaal, want ik waardeer iedereen nog steeds heel veel, maar het zorgde er voor dat ik met diepe gevoelens niet bij iedereen terecht kan.
Ik ga dit topic maar sluiten. Jammer.
zaterdag 2 april 2016 om 17:20
zaterdag 2 april 2016 om 17:22
Je topic sluiten door 1 zeikerd?
Maar misschien ook wel handig inderdaad..
als je je al zo rot voelt dan ben je sneller uit het lood geslagen en op zo'n topic kan het er hard aan toe gaan, denk in ieder geval goed om jezelf en mensen die je laten barsten of die je een rotgevoel over jezelf bezorgen zijn geen fijne mensen om mee om te gaan, het wordt dan wel een stuk rustiger om je heen maar beter 1 goede vriend dan twintig waar je niks aan hebt.
Maar misschien ook wel handig inderdaad..
als je je al zo rot voelt dan ben je sneller uit het lood geslagen en op zo'n topic kan het er hard aan toe gaan, denk in ieder geval goed om jezelf en mensen die je laten barsten of die je een rotgevoel over jezelf bezorgen zijn geen fijne mensen om mee om te gaan, het wordt dan wel een stuk rustiger om je heen maar beter 1 goede vriend dan twintig waar je niks aan hebt.
zaterdag 2 april 2016 om 17:23
Dat snap ik dan weer niet. Er zijn ook duidelijk inhoudelijke vragen gesteld. Maar die vergeet je voor het gemak , omdat er ook opmerkingen tussen staan die jij nu niet trekt?
Er zijn hier echt mensen met jou mee aan het denken.
Als je in het echt ook zo reageert op anderen, zul je je nog heel lang slachtoffer voelen van jouw eigen leven.
Er zijn hier echt mensen met jou mee aan het denken.
Als je in het echt ook zo reageert op anderen, zul je je nog heel lang slachtoffer voelen van jouw eigen leven.
zaterdag 2 april 2016 om 17:25
Dankjewel Alinea voor je reacties, die waardeer ik zeker!!
En inderdaad daar ben ik nu mee bezig, om negatieve mensen en negativiteit zoveel mogelijk te verbannen, zoals ik hierboven al schreef heb ik daar genoeg van gehad, zeker wanneer ik mij al rot voelde. Dus ik wil dat even niet, omdat ik mij daar nu niet sterk genoeg voor voel.
En inderdaad daar ben ik nu mee bezig, om negatieve mensen en negativiteit zoveel mogelijk te verbannen, zoals ik hierboven al schreef heb ik daar genoeg van gehad, zeker wanneer ik mij al rot voelde. Dus ik wil dat even niet, omdat ik mij daar nu niet sterk genoeg voor voel.
zaterdag 2 april 2016 om 17:29
quote:Rocinante schreef op 02 april 2016 @ 17:19:
[...]
Lees gewoon eens.
Hou eens op met je gezuig, en lees het zelf eens terug, je zegt zomaar wat.
Dit is de eerste keer dat ze een poging doet het over haar zelf te hebben, ipv steeds klagen dat niemand wat voor haar doet en het heeft weinig zin jezelf te beklagen hoor foei dat helpt je echt niet verder.
Want? Mag je niet klagen als je je kut voelt als je wel voor anderen klaarstaat maar zelf niet een beetje ondersteunt wordt, als je depressief bent en je weet niet waar je het zoeken moet.
[...]
Lees gewoon eens.
Hou eens op met je gezuig, en lees het zelf eens terug, je zegt zomaar wat.
Dit is de eerste keer dat ze een poging doet het over haar zelf te hebben, ipv steeds klagen dat niemand wat voor haar doet en het heeft weinig zin jezelf te beklagen hoor foei dat helpt je echt niet verder.
Want? Mag je niet klagen als je je kut voelt als je wel voor anderen klaarstaat maar zelf niet een beetje ondersteunt wordt, als je depressief bent en je weet niet waar je het zoeken moet.
zaterdag 2 april 2016 om 17:34
quote:Honingdrupje schreef op 02 april 2016 @ 17:25:
Dankjewel Alinea voor je reacties, die waardeer ik zeker!!
En inderdaad daar ben ik nu mee bezig, om negatieve mensen en negativiteit zoveel mogelijk te verbannen, zoals ik hierboven al schreef heb ik daar genoeg van gehad, zeker wanneer ik mij al rot voelde. Dus ik wil dat even niet, omdat ik mij daar nu niet sterk genoeg voor voel.
Daar raakt je energie ook van op hè, investeren in de verkeerde mensen of je steeds proberen aan te passen, goed voor jezelf zorgen, op tijd slapen, goed en lekker eten en dan raakt je batterij langzaam weer voller en dan is dat rare lege gevoel weer weg.en als jij blij bent komen daar ook goede mensen op af.
Tegen vriendinnen gewoon heel eerlijk zijn sorry ik ben even op en ik kan niet meer gewoon heel eerlijk zijn en dan zie je wel wie er overblijven of vragen kan ik JOU helpen en kijk dat zijn de mensen die je moet hebben en wie weet hou je niemand over maar dat is dan wel in elk geval duidelijk!
Grote schoonmaak en wat er overblijft is in elk geval wel echt
Dankjewel Alinea voor je reacties, die waardeer ik zeker!!
En inderdaad daar ben ik nu mee bezig, om negatieve mensen en negativiteit zoveel mogelijk te verbannen, zoals ik hierboven al schreef heb ik daar genoeg van gehad, zeker wanneer ik mij al rot voelde. Dus ik wil dat even niet, omdat ik mij daar nu niet sterk genoeg voor voel.
Daar raakt je energie ook van op hè, investeren in de verkeerde mensen of je steeds proberen aan te passen, goed voor jezelf zorgen, op tijd slapen, goed en lekker eten en dan raakt je batterij langzaam weer voller en dan is dat rare lege gevoel weer weg.en als jij blij bent komen daar ook goede mensen op af.
Tegen vriendinnen gewoon heel eerlijk zijn sorry ik ben even op en ik kan niet meer gewoon heel eerlijk zijn en dan zie je wel wie er overblijven of vragen kan ik JOU helpen en kijk dat zijn de mensen die je moet hebben en wie weet hou je niemand over maar dat is dan wel in elk geval duidelijk!
Grote schoonmaak en wat er overblijft is in elk geval wel echt
