Psyche
alle pijlers
Enorme leegte ervaren
zaterdag 2 april 2016 om 16:19
Dag iedereen,
Nou zoals de titel al verraadt, ervaar ik een enorme leegte van binnen. Op internet wordt veel over leegte en sleur geschreven, dus ik neem aan dat veel meer mensen hier wel eens last van hebben.
Ook bij mij is het totaal niet nieuw, maar momenteel ervaar ik het op een heel ander niveau dan ik ooit gedaan heb denk ik, vandaar dat ik het even van mij wilde afschrijven. Sinds een paar weken merk ik dat ik weinig fysiek contact kan maken met mijn vriend en dit maakt die leegte voor mij ondraaglijk, omdat ik hem er ook pijn mee doe. Mijn vriend (3 jaar samen) is mijn grootste steun en toeverlaat, een enorme lieverd, mijn beste maatje en liefste vriend. Ik heb het enorm goed getroffen met hem! Maar zoals ik hierboven al schreef, merk ik dat ik helemaal geen behoefte meer heb aan knuffelen of kussen. En dat terwijl wij elkaar maar 1 keer in de week zien en ik normaal juist enorm uitkijk naar het moment dat we elkaar weer kunnen zien. Ik vind het zo erg dat ik zoveel leegte voel, waardoor ik op dit moment weinig kan geven.
Het leven voelt voor mij al een hele lange tijd best meaningless. Ik heb jarenlang een depressie/dysthyme depressie gehad, ook een tijdje psychotherapie gehad. Sinds een jaar lijkt het beter te gaan, maar eigenlijk betwijfel ik dat, want ik ben vooral druk geweest met studeren en ik denk dat ik mij daarop gestort heb en alle gevoelens en moeilijkheden onderdrukt heb, waardoor ik dus al heel lang dat lege gevoel voel. Vooral omdat ik al enorm lang met bepaalde moeilijkheden zit waar ik maar niks mee kan behalve doorgaan met het leven. Ik denk dat het een beetje teveel geworden is? Dat ik te lang alles onderdrukt heb?
Herkennen jullie dit en hoe kan jullie er mee om? Ik ben heel erg benieuwd naar ervaringen, reacties, steun.
Dankjewel voor het lezen!
Nou zoals de titel al verraadt, ervaar ik een enorme leegte van binnen. Op internet wordt veel over leegte en sleur geschreven, dus ik neem aan dat veel meer mensen hier wel eens last van hebben.
Ook bij mij is het totaal niet nieuw, maar momenteel ervaar ik het op een heel ander niveau dan ik ooit gedaan heb denk ik, vandaar dat ik het even van mij wilde afschrijven. Sinds een paar weken merk ik dat ik weinig fysiek contact kan maken met mijn vriend en dit maakt die leegte voor mij ondraaglijk, omdat ik hem er ook pijn mee doe. Mijn vriend (3 jaar samen) is mijn grootste steun en toeverlaat, een enorme lieverd, mijn beste maatje en liefste vriend. Ik heb het enorm goed getroffen met hem! Maar zoals ik hierboven al schreef, merk ik dat ik helemaal geen behoefte meer heb aan knuffelen of kussen. En dat terwijl wij elkaar maar 1 keer in de week zien en ik normaal juist enorm uitkijk naar het moment dat we elkaar weer kunnen zien. Ik vind het zo erg dat ik zoveel leegte voel, waardoor ik op dit moment weinig kan geven.
Het leven voelt voor mij al een hele lange tijd best meaningless. Ik heb jarenlang een depressie/dysthyme depressie gehad, ook een tijdje psychotherapie gehad. Sinds een jaar lijkt het beter te gaan, maar eigenlijk betwijfel ik dat, want ik ben vooral druk geweest met studeren en ik denk dat ik mij daarop gestort heb en alle gevoelens en moeilijkheden onderdrukt heb, waardoor ik dus al heel lang dat lege gevoel voel. Vooral omdat ik al enorm lang met bepaalde moeilijkheden zit waar ik maar niks mee kan behalve doorgaan met het leven. Ik denk dat het een beetje teveel geworden is? Dat ik te lang alles onderdrukt heb?
Herkennen jullie dit en hoe kan jullie er mee om? Ik ben heel erg benieuwd naar ervaringen, reacties, steun.
Dankjewel voor het lezen!
zaterdag 2 april 2016 om 17:45
quote:alinea schreef op 02 april 2016 @ 17:29:
[...]
Hou eens op met je gezuig, en lees het zelf eens terug, je zegt zomaar wat.
Dit is de eerste keer dat ze een poging doet het over haar zelf te hebben, ipv steeds klagen dat niemand wat voor haar doet en het heeft weinig zin jezelf te beklagen hoor foei dat helpt je echt niet verder.
Want? Mag je niet klagen als je je kut voelt als je wel voor anderen klaarstaat maar zelf niet een beetje ondersteunt wordt, als je depressief bent en je weet niet waar je het zoeken moet.Het mag. Het maakt het alleen maar erger, maar het mag.
[...]
Hou eens op met je gezuig, en lees het zelf eens terug, je zegt zomaar wat.
Dit is de eerste keer dat ze een poging doet het over haar zelf te hebben, ipv steeds klagen dat niemand wat voor haar doet en het heeft weinig zin jezelf te beklagen hoor foei dat helpt je echt niet verder.
Want? Mag je niet klagen als je je kut voelt als je wel voor anderen klaarstaat maar zelf niet een beetje ondersteunt wordt, als je depressief bent en je weet niet waar je het zoeken moet.Het mag. Het maakt het alleen maar erger, maar het mag.
zaterdag 2 april 2016 om 17:49
quote:Return-of-the-Sid schreef op 02 april 2016 @ 17:45:
[...]
Het mag. Het maakt het alleen maar erger, maar het mag.
Ja dat mag ze zeker en soms lucht het op zeker als ze zoals ze schrijft jarenlang dingen en emoties moest verdringen van jongs af aan dan zeg je gewoon een keer wel hardop het gaat niet meer!
En dat maakt het niet erger dat maakt het lekker duidelijk en overzichtelijk en vanaf daar begin je aan je herstel, en wordt er misschien wel een beetje rekening met haar gehouden, mensen kunnen het ook niet raden dat het niet meer goed met je gaat.
[...]
Het mag. Het maakt het alleen maar erger, maar het mag.
Ja dat mag ze zeker en soms lucht het op zeker als ze zoals ze schrijft jarenlang dingen en emoties moest verdringen van jongs af aan dan zeg je gewoon een keer wel hardop het gaat niet meer!
En dat maakt het niet erger dat maakt het lekker duidelijk en overzichtelijk en vanaf daar begin je aan je herstel, en wordt er misschien wel een beetje rekening met haar gehouden, mensen kunnen het ook niet raden dat het niet meer goed met je gaat.
zaterdag 2 april 2016 om 17:52
quote:Rocinante schreef op 02 april 2016 @ 17:48:
Mensen negativiteit verwijten is ook een manier, daar wordt je vast beter van. En helemaal als mensen je agressief bijvallen
Wie negatief geeft krijgt negatief terug,
werkt voor jou blijkbaar prima die negativiteit op iemand storten die al op de grond ligt.
Mensen negativiteit verwijten is ook een manier, daar wordt je vast beter van. En helemaal als mensen je agressief bijvallen
Wie negatief geeft krijgt negatief terug,
werkt voor jou blijkbaar prima die negativiteit op iemand storten die al op de grond ligt.
zaterdag 2 april 2016 om 17:56
Je leest Rocinante kennelijk anders dan ik.
Hij is niet negatief. Ik heb hetzelfde: mensen die zeggen dat ze nooit iets terugkrijgen en zelf zóveel geven vind ik niet zielig, eerder een beetje dom. Ze geven zichzelf te weinig, doen zichzelf tekort en hopen dat een ander dat komt goedmaken. Dat is dan de bevestiging dat ze iets waard zijn, dat ze iets betekenen en ze willen de aandacht van een ander die ze niet nodig hadden gehad als ze goed voor zichzelf hadden gezorgd.
Dat je anderen nodig hebt is absoluut waar. En mensen die negatief doen moet je inderdaad niet te dichtbij laten. Maar vaak trek je door zo'n 'ik ben te goed voor deze wereld maar niemand erkent dat'-houding precies de verkeerde mensen aan. De mensen die wél goed voor zichzelf zorgen hebben je hulp namelijk niet nodig en zitten er ook niet op te wachten om jouw zelfbeeld steeds te bevestigen. Die willen drama-vrije vriendschappen en relaties. En de houding van deze to en veel anderen staat garant voor vriendschappen en relaties met véel drama. Omdat er altijd wel iemand is die iets tekort komt en daar dan niet om vraagt maar dat passief agressief opeist.
Hij is niet negatief. Ik heb hetzelfde: mensen die zeggen dat ze nooit iets terugkrijgen en zelf zóveel geven vind ik niet zielig, eerder een beetje dom. Ze geven zichzelf te weinig, doen zichzelf tekort en hopen dat een ander dat komt goedmaken. Dat is dan de bevestiging dat ze iets waard zijn, dat ze iets betekenen en ze willen de aandacht van een ander die ze niet nodig hadden gehad als ze goed voor zichzelf hadden gezorgd.
Dat je anderen nodig hebt is absoluut waar. En mensen die negatief doen moet je inderdaad niet te dichtbij laten. Maar vaak trek je door zo'n 'ik ben te goed voor deze wereld maar niemand erkent dat'-houding precies de verkeerde mensen aan. De mensen die wél goed voor zichzelf zorgen hebben je hulp namelijk niet nodig en zitten er ook niet op te wachten om jouw zelfbeeld steeds te bevestigen. Die willen drama-vrije vriendschappen en relaties. En de houding van deze to en veel anderen staat garant voor vriendschappen en relaties met véel drama. Omdat er altijd wel iemand is die iets tekort komt en daar dan niet om vraagt maar dat passief agressief opeist.
zaterdag 2 april 2016 om 18:07
quote:Return-of-the-Sid schreef op 02 april 2016 @ 17:56:
Je leest Rocinante kennelijk anders dan ik.
Hij is niet negatief. Ik heb hetzelfde: mensen die zeggen dat ze nooit iets terugkrijgen en zelf zóveel geven vind ik niet zielig, eerder een beetje dom. Ze geven zichzelf te weinig, doen zichzelf tekort en hopen dat een ander dat komt goedmaken. Dat is dan de bevestiging dat ze iets waard zijn, dat ze iets betekenen en ze willen de aandacht van een ander die ze niet nodig hadden gehad als ze goed voor zichzelf hadden gezorgd.
Dat je anderen nodig hebt is absoluut waar. En mensen die negatief doen moet je inderdaad niet te dichtbij laten. Maar vaak trek je door zo'n 'ik ben te goed voor deze wereld maar niemand erkent dat'-houding precies de verkeerde mensen aan. De mensen die wél goed voor zichzelf zorgen hebben je hulp namelijk niet nodig en zitten er ook niet op te wachten om jouw zelfbeeld steeds te bevestigen. Die willen drama-vrije vriendschappen en relaties. En de houding van deze to en veel anderen staat garant voor vriendschappen en relaties met véel drama. Omdat er altijd wel iemand is die iets tekort komt en daar dan niet om vraagt maar dat passief agressief opeist.
Ja natuurlijk, maar helpt dat om het zo te brengen?
Het komt toch ook ergens vandaan dat ze het zo aanpakt, weet jij veel door een nare jeugd waarin je je altijd aan moet passen mensen moet pleasen misschien om wat aandacht te krijgen dat weet je toch ook niet beter en dan moet je door middel van therapie erachter komen hoe en aan wie je wel je energie wilt verdelen, het is geen gezeur of onwil,
zij wil toch ook niet steeds pleasen en dan nog afgestoten worden en dan gebeurt hier weer precies hetzelfde gelijk, stel je niet aan klagen helpt niet, hoezo helpt klagen niet?
Als je je mond niet open trekt weet je ook niet wat je eraan moet doen, met therapie krijg je de tools om sterker te worden en meer om jezelf te geven en vanuit daar anders op situaties te reageren zodat anderen weer anders op jou gaan reageren.
En dat nare bericht was echt onbeschoft en zo heeft ze het ook ervaren.
En als het wel zogenaamd goed bedoelt was dan had het wel wat genuanceerder gekund.
Je leest Rocinante kennelijk anders dan ik.
Hij is niet negatief. Ik heb hetzelfde: mensen die zeggen dat ze nooit iets terugkrijgen en zelf zóveel geven vind ik niet zielig, eerder een beetje dom. Ze geven zichzelf te weinig, doen zichzelf tekort en hopen dat een ander dat komt goedmaken. Dat is dan de bevestiging dat ze iets waard zijn, dat ze iets betekenen en ze willen de aandacht van een ander die ze niet nodig hadden gehad als ze goed voor zichzelf hadden gezorgd.
Dat je anderen nodig hebt is absoluut waar. En mensen die negatief doen moet je inderdaad niet te dichtbij laten. Maar vaak trek je door zo'n 'ik ben te goed voor deze wereld maar niemand erkent dat'-houding precies de verkeerde mensen aan. De mensen die wél goed voor zichzelf zorgen hebben je hulp namelijk niet nodig en zitten er ook niet op te wachten om jouw zelfbeeld steeds te bevestigen. Die willen drama-vrije vriendschappen en relaties. En de houding van deze to en veel anderen staat garant voor vriendschappen en relaties met véel drama. Omdat er altijd wel iemand is die iets tekort komt en daar dan niet om vraagt maar dat passief agressief opeist.
Ja natuurlijk, maar helpt dat om het zo te brengen?
Het komt toch ook ergens vandaan dat ze het zo aanpakt, weet jij veel door een nare jeugd waarin je je altijd aan moet passen mensen moet pleasen misschien om wat aandacht te krijgen dat weet je toch ook niet beter en dan moet je door middel van therapie erachter komen hoe en aan wie je wel je energie wilt verdelen, het is geen gezeur of onwil,
zij wil toch ook niet steeds pleasen en dan nog afgestoten worden en dan gebeurt hier weer precies hetzelfde gelijk, stel je niet aan klagen helpt niet, hoezo helpt klagen niet?
Als je je mond niet open trekt weet je ook niet wat je eraan moet doen, met therapie krijg je de tools om sterker te worden en meer om jezelf te geven en vanuit daar anders op situaties te reageren zodat anderen weer anders op jou gaan reageren.
En dat nare bericht was echt onbeschoft en zo heeft ze het ook ervaren.
En als het wel zogenaamd goed bedoelt was dan had het wel wat genuanceerder gekund.
zaterdag 2 april 2016 om 18:18
Hallo OP, ik ben nieuw en aangemeld omdat ik hierop wilde reageren (en ga zelf ook wel posten). Ga mij even niet mengen in de discussie, van mij mag je jezelf gewoon uiten. He klinkt als een moeilijke tijd voor je, al heb ik je andere posts niet gelezen. Omdat je zelf aangeeft dat je dit al langer ervaart, wilde ik reageren.
Jammer genoeg kan ik veel herkennen in jouw verhaal - jaren (on and off) leegte vullen, depressie, jezelf uitwringen voor anderen. Je zei dat je eerder al therapie had, kun je daarmee weer beginnen? Ik was bezig maar heb helaas van therapeute moeten veranderen. Zit op het moment ook echt in een dip, ik weet zo ongeveer wel waarom, maar weet niet hoe ik eruit kom (nog). Ik probeer een gratitide app op mijn brein te trainen positieve dingen te zien. Er is een erg interessante ted-video hierover. Mijn situatie is in kindertijd ontstaan, maar er is altijd wel meer dan 1 ding toch?
Anyhow, wilde even zeggen, je bent niet alleen. Stuur maar privé bericht als je wilt . Virtual hugs
Jammer genoeg kan ik veel herkennen in jouw verhaal - jaren (on and off) leegte vullen, depressie, jezelf uitwringen voor anderen. Je zei dat je eerder al therapie had, kun je daarmee weer beginnen? Ik was bezig maar heb helaas van therapeute moeten veranderen. Zit op het moment ook echt in een dip, ik weet zo ongeveer wel waarom, maar weet niet hoe ik eruit kom (nog). Ik probeer een gratitide app op mijn brein te trainen positieve dingen te zien. Er is een erg interessante ted-video hierover. Mijn situatie is in kindertijd ontstaan, maar er is altijd wel meer dan 1 ding toch?
Anyhow, wilde even zeggen, je bent niet alleen. Stuur maar privé bericht als je wilt . Virtual hugs
zaterdag 2 april 2016 om 19:14
Beste TO, herkenbaar verhaal. Ik heb ook last van chronische depressie en heb op dit moment niet de hoop dat ik er ooit vanaf kom (zonder hulp). Ik heb hiervoor al jaren therapie en sinds een tijdje ook medicatie. De medicatie is gelukkig bij mij goed aangeslagen en ik voel mij beter dan sinds lange tijd . Daarnaast werk ik, sport ik en heb ik een goed sociaal leven. Heb alles weer goed op de rit en geniet er eindelijk ook weer eens van . Ik hou nog steeds een dagboek bij en geef mijn humeur (of gemoedstoestand) elke dag een cijfer. Dit is best confronterend. Voorheen gaf ik regelmatig mijn gevoel een cijfer "1" of "2". Nu ben ik al een tijdje stabiel. Misschien voor jou ook een idee? Dan zie je makkelijker patronen namelijk..
Dit is absoluut geen reclame voor medicijnen, maar ik wil je wel hoop geven . Bij mij hielp therapie alleen niet, maar dat is iets heel persoonlijks! Ik zat overigens in een negatieve relatie die ik sinds een tijdje heb verbroken. Nu ik mij beter voel, ben ik ook beter in staat een potentiele partner te beoordelen, want ik heb ook meer eigenwaarde gekregen. De gevoelens van leegte zijn dan ook bij mij zo goed als weg inmiddels. Vraag dus zeker hulp, je mag mij ook vragen stellen. Veel sterkte!
Dit is absoluut geen reclame voor medicijnen, maar ik wil je wel hoop geven . Bij mij hielp therapie alleen niet, maar dat is iets heel persoonlijks! Ik zat overigens in een negatieve relatie die ik sinds een tijdje heb verbroken. Nu ik mij beter voel, ben ik ook beter in staat een potentiele partner te beoordelen, want ik heb ook meer eigenwaarde gekregen. De gevoelens van leegte zijn dan ook bij mij zo goed als weg inmiddels. Vraag dus zeker hulp, je mag mij ook vragen stellen. Veel sterkte!
