Ervaringen met narcisme

Een familielid van mij is narcistisch. Er is Niet te leven, niet om te gaan met hem. Je doet het nooit goed. Hij is verbaal heel agressief, eist alle aandacht op, kleineert zijn vrouw en zo kan ik nog wel even doorgaan. ik ben in de loop der jaren doodsbang voor hem geworden. Tegenwoordig reageer ik niet meer op zijn agressie en woedeaanvallen, al vliegen de stoelen door de kamer, ik zeg niets, uit angst dat hij mij ala doelwit neemt. Ik heb zelf psychische problemen en trek me dit soort dingen erg aan. Het is minstens 3 keer gebeurd dat ik door zijn acties en mijn reactie daarop in de crisisopvang terecht ben gekomen. Nu komt kerst er weer aan en er s alweer een hoop trammelant om niks. En het draait altijd om hem. Hoeveel feestdagen en verjaardagen hij wel niet vergald heeft met zijn gedrag. Mijn man is de enige die er wat van durft te zeggen. Maar als puntje bij paaltje komt en Ik zeg tegen mijn man dat ik het contract wil verbreken, dan heb ik het gedaan. Dus ik heb alleen nog maar contact omdat mijn man het wil.



Dat is mijn verhaal in het kort. Ik kan er wel een boek over schrijven. Wie heeft er nog meer de nare ervaring met een narcist te moeten leven, hebben geleefd of in zijn directe familie iemand heeft?



Ik hoop daar steun uit te vinden, want mijn spanning is alweer opgelopen hierdoor.

Hallo, bedankt voor al jullie reacties. Ik weet nog beter wat me te doen staat.



Nu ben ik ook benieuwd naar mensen die ervaringen hebben met de omgang van een narcist, er misschien mee getrouwd zijn (geweest) of in de directe familie of vriendenkring.



Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen.