Psyche
alle pijlers
Ervaringen met narcisme
vrijdag 13 december 2013 om 18:38
Een familielid van mij is narcistisch. Er is Niet te leven, niet om te gaan met hem. Je doet het nooit goed. Hij is verbaal heel agressief, eist alle aandacht op, kleineert zijn vrouw en zo kan ik nog wel even doorgaan. ik ben in de loop der jaren doodsbang voor hem geworden. Tegenwoordig reageer ik niet meer op zijn agressie en woedeaanvallen, al vliegen de stoelen door de kamer, ik zeg niets, uit angst dat hij mij ala doelwit neemt. Ik heb zelf psychische problemen en trek me dit soort dingen erg aan. Het is minstens 3 keer gebeurd dat ik door zijn acties en mijn reactie daarop in de crisisopvang terecht ben gekomen. Nu komt kerst er weer aan en er s alweer een hoop trammelant om niks. En het draait altijd om hem. Hoeveel feestdagen en verjaardagen hij wel niet vergald heeft met zijn gedrag. Mijn man is de enige die er wat van durft te zeggen. Maar als puntje bij paaltje komt en Ik zeg tegen mijn man dat ik het contract wil verbreken, dan heb ik het gedaan. Dus ik heb alleen nog maar contact omdat mijn man het wil.
Dat is mijn verhaal in het kort. Ik kan er wel een boek over schrijven. Wie heeft er nog meer de nare ervaring met een narcist te moeten leven, hebben geleefd of in zijn directe familie iemand heeft?
Ik hoop daar steun uit te vinden, want mijn spanning is alweer opgelopen hierdoor.
Dat is mijn verhaal in het kort. Ik kan er wel een boek over schrijven. Wie heeft er nog meer de nare ervaring met een narcist te moeten leven, hebben geleefd of in zijn directe familie iemand heeft?
Ik hoop daar steun uit te vinden, want mijn spanning is alweer opgelopen hierdoor.
vrijdag 13 december 2013 om 18:44
vrijdag 13 december 2013 om 18:48
vrijdag 13 december 2013 om 19:00
Julli hebben allemaal groot gelijk, ik weet het. Behalve meneer narcist is de hele familie niet goed wijs. Mijn man is de enige normale. Maar die wil altijd alles voor de lieve vrede doen, en zo ben ik ook wel, maar na zoveel jaar houdt het een keer op.
Als het aan mij had gelegen had ik 15 jaar geleden het contact al verbroken, maar keer op keer mijn hand over mijn hart strijken om mijn schoonfamilie maar te pleasen. Ik weet het, hartstikke stom, maar ik heb ook een grote angst voor conflicten, maar aan de andere kant, als hij weer eens een conflict veroorzaakt, zou ik het ook aan kunnen grijpen om de deur dicht te doen.
Als het aan mij had gelegen had ik 15 jaar geleden het contact al verbroken, maar keer op keer mijn hand over mijn hart strijken om mijn schoonfamilie maar te pleasen. Ik weet het, hartstikke stom, maar ik heb ook een grote angst voor conflicten, maar aan de andere kant, als hij weer eens een conflict veroorzaakt, zou ik het ook aan kunnen grijpen om de deur dicht te doen.
vrijdag 13 december 2013 om 19:01
Herkenbaar helaas. Hier ook een familielid met die stoornis. Ik herken o.a. de extreme woedeaanvallen etc. Contact heb ik nog wel maar niet veel en wat mij helpt is veel (emotionele) afstand houden. Als ik jouw verhaal lees, lijkt het alsof jij het je allemaal erg aantrekt, klopt dat?
Ik heb ook veel moeite met de situatie gehad trouwens, maar uiteindelijk besloten dat dit voor mij het beste werkt.
Ik heb ook veel moeite met de situatie gehad trouwens, maar uiteindelijk besloten dat dit voor mij het beste werkt.
vrijdag 13 december 2013 om 19:03
vrijdag 13 december 2013 om 19:06
quote:salandermillenium schreef op 13 december 2013 @ 19:00:
Ik weet het, hartstikke stom, maar ik heb ook een grote angst voor conflicten, maar aan de andere kant, als hij weer eens een conflict veroorzaakt, zou ik het ook aan kunnen grijpen om de deur dicht te doen.
Is je angst voor een conflict groter dan de angst voor een opname of
hoop je dat het met de kerst zal escaleren zodat je nu voorgoed de deur dicht kan doen? (wat ik heel goed kan begrijpen)
Ik weet het, hartstikke stom, maar ik heb ook een grote angst voor conflicten, maar aan de andere kant, als hij weer eens een conflict veroorzaakt, zou ik het ook aan kunnen grijpen om de deur dicht te doen.
Is je angst voor een conflict groter dan de angst voor een opname of
hoop je dat het met de kerst zal escaleren zodat je nu voorgoed de deur dicht kan doen? (wat ik heel goed kan begrijpen)
vrijdag 13 december 2013 om 19:07
Dan weet je waar je oplossing ligt. Dat ligt niet in de familie van je man. Er zijn nu eenmaal rare knakkers in de wereld. Als jij dat soort mensen jouw wereld laat bepalen dan komt dat niet ten goede aan jouw zelfbeeld.
Dus stap af van de klacht over de narcist. Stap af van de klacht over je man. En kijk eens in de spiegel en accepteer dat jij alleen jouw leven kan bepalen. Want dat jezelf van alles laat overkomen is ook een keuze.
Dus stap af van de klacht over de narcist. Stap af van de klacht over je man. En kijk eens in de spiegel en accepteer dat jij alleen jouw leven kan bepalen. Want dat jezelf van alles laat overkomen is ook een keuze.
vrijdag 13 december 2013 om 19:09
Je labelt een man. Je schildert je schoonfamilie niet al te fraai af dat er een steekje los zit, maar bent erg mild over je eigen aandeel (de keuzes die je zelf maakt) Bij jou zit ook een steekje los. Accepteer nou dat heel veel mensen hun steekjes los hebben en oordeel niet zo. Wees mild voor jezelf en mild voor een ander en geef je grenzen niet uit handen. De enige die ze moet bewaken ben jij zelf.
vrijdag 13 december 2013 om 19:14
vrijdag 13 december 2013 om 19:16
TO, lijkt misschien makkelijk gezegd maar de oplossing zal uit jezelf moeten komen en daarmee bedoel ik: jij zult een manier moeten vinden om ermee om te gaan. Het familielid zal niet veranderen namelijk.
Dat kan zijn: geen contact meer of een andere manier. Heb je daar professionele begeleiding bij? Dat jij vanwege confrontaties in de crisisopvang belandt, vind ik nogal ernstig namelijk.
Dat kan zijn: geen contact meer of een andere manier. Heb je daar professionele begeleiding bij? Dat jij vanwege confrontaties in de crisisopvang belandt, vind ik nogal ernstig namelijk.
vrijdag 13 december 2013 om 19:16
Je hoopt dat iets je in jouw voordeel overkomt. Stuur het leven een beetje meer. Bij iedereen zit wel eens een steekje los, soms voor langere tijd, dat geeft niet. Goed dat je ziet dat je de oplossing kan vinden bij jou. Dat is tegelijkertijd ook het beste nieuws, want met jou kan jij wat. Niet met de rest van de wereld.
vrijdag 13 december 2013 om 19:21
quote:salandermillenium schreef op 13 december 2013 @ 19:14:
Ik hoop dat er een en ander escaleert, zodat ik voorgoed de deur dicht kan doen. Tekenis, er zit bij mij ook een steekje los, ik weet het en ik weet ook dat de oplossing van het probleem bij mij ligt.
Ik hoopt ik binnenkort zo stellig kan zijn om mijn grenzen echt te bewaken.Probeer je dan voor de beruchte kerstdagen zo goed mogelijk voor te bereiden. Hoe ga je het aanpakken als het zover is? Kan je hierover vooraf praten met je psycholoog?
Ik hoop dat er een en ander escaleert, zodat ik voorgoed de deur dicht kan doen. Tekenis, er zit bij mij ook een steekje los, ik weet het en ik weet ook dat de oplossing van het probleem bij mij ligt.
Ik hoopt ik binnenkort zo stellig kan zijn om mijn grenzen echt te bewaken.Probeer je dan voor de beruchte kerstdagen zo goed mogelijk voor te bereiden. Hoe ga je het aanpakken als het zover is? Kan je hierover vooraf praten met je psycholoog?
vrijdag 13 december 2013 om 19:39
quote:salandermillenium schreef op 13 december 2013 @ 18:38:
Het is minstens 3 keer gebeurd dat ik door zijn acties en mijn reactie daarop in de crisisopvang terecht ben gekomen. Dit zou voor mij na één keer al genoeg reden zijn om het contact te verbreken. Dat is het toch niet waard? En ik begrijp jouw man ook niet. Ben jij niet belangrijker?
Het is minstens 3 keer gebeurd dat ik door zijn acties en mijn reactie daarop in de crisisopvang terecht ben gekomen. Dit zou voor mij na één keer al genoeg reden zijn om het contact te verbreken. Dat is het toch niet waard? En ik begrijp jouw man ook niet. Ben jij niet belangrijker?
