Psyche
alle pijlers
Extreem egocentrische mensen
maandag 1 september 2014 om 10:25
Hallo allemaal,
Een vraag. Kennen jullie in jullie omgeving uiterst egocentrische mensen? Of heb je ze ooit gekend? En hoe ga je met ze om?
Ik heb er namelijk vroeger wel een paar in mijn leven gehad. Mensen ( mannen vaak, maar ook vrouwen) die echt alleen zichzelf lijken te zien. In casual gesprekken gaat het meestal alleen over hen, ze stellen jou geen vragen en als jij iets vertelt, is de reactie meteen: o ja, dat had ik toen ook, en wordt het meteen naar hen gedraaid.
Als er onenigheid is zien zij alleen hun eigen kant en als jij vertelt hoe jij iets beleefd hebt ( zelfs volgens de regels vd assertiviteit met ' ik voel dit of dat zus of zo aan), zien ze dat meteen als een persoonlijke beschuldiging en worden heel onredelijk. Er lijkt geen gesprek mogelijk, geen wederzijds uitwisselen of poging om tot harmonie te komen... Het lijkt wel of je een compleet andere taal spreekt, geen gemeenschappelijke grond hebt over wat redelijk of normaal is in bepaalde situaties... Heel vreemde ervaringen zijn dat vaak.
Ik heb dit vaker meegemaakt, bij exen vooral maar ook weleens bij vriendinnen ( zij het in lichtere mate), en nu recent ook weer met een mannelijke vriend.
Er was onenigheid over iets, een situatie waarin ik vond dat hij heel erg weinig rekening met mij gehouden heeft. Maar hij wil nergens over praten, ik probeerde voorzichtig eerst, maar hij weigert om ook mijn gevoelens en ideeën te bekijken. Terwijl ik zelf heel erg mijn best gedaan heb om mijn aandeel te bekijken en ook uitgesproken heb wat ik vond dat ik mss beter anders gedaan had. Hij is tijdens mijn poging tot gesprek gewoon weggelopen: toen ik na erkennen van mijn aandeel vond dat ik op 1 punt mijn grenzen moest aangeven (wat ik op een kalme en vriendelijke manier gedaan heb, maar 1 ding was gewoon belangrijk voor mij). Na het weglopen kreeg ik een app dat hij geen contact meer wil. Opeens hebben we volgens hem niets gemeenschappelijks en eindigt de vriendschap dan ook beter, terwijl hij nog niet zo lang geleden zei dat hij vond dat we zoveel gemeenschappelijk hadden...
Ik ben hier heel erg van geschrokken. Het voelt zo onredelijk en unfair allemaal. Ik dacht echt dat ik nu wel betere vrienden uitgezocht had, gevoeligere, lievere dan vroeger. Toen kwam ik vanuit een gebrek aan zelfrespect vaker bij heel egocentrische mensen uit. Maar ik dacht dat het nu wel beter was, dat ik betere keuzes maakte.
Ik had al wel bij deze vriend opgemerkt dat hij met fases ( hij is licht bipolair) vooral zichzelf zag, maar de ruzie van nu en vooral de onredelijkheid en complete onwil om mij maar een klein beetje te snappen, dat had ik nooit verwacht. Ben echt beetje flabberghasted...
Ik ken deze vriend nog maar iets v een jaar, dat wel. En de laatste tijd was er intensiever contact, dus mss is het gewoon een kwestie v ware aard of zo. Anderzijds ben ik bang dat ik gewoon heel slecht ben in het uitkiezen van echt fijne en invoelende mensen ( door een bepaald verleden).
Herkent iemand dit en kan iemand wat raad of perspectief bieden?
Alvast bedankt!
Een vraag. Kennen jullie in jullie omgeving uiterst egocentrische mensen? Of heb je ze ooit gekend? En hoe ga je met ze om?
Ik heb er namelijk vroeger wel een paar in mijn leven gehad. Mensen ( mannen vaak, maar ook vrouwen) die echt alleen zichzelf lijken te zien. In casual gesprekken gaat het meestal alleen over hen, ze stellen jou geen vragen en als jij iets vertelt, is de reactie meteen: o ja, dat had ik toen ook, en wordt het meteen naar hen gedraaid.
Als er onenigheid is zien zij alleen hun eigen kant en als jij vertelt hoe jij iets beleefd hebt ( zelfs volgens de regels vd assertiviteit met ' ik voel dit of dat zus of zo aan), zien ze dat meteen als een persoonlijke beschuldiging en worden heel onredelijk. Er lijkt geen gesprek mogelijk, geen wederzijds uitwisselen of poging om tot harmonie te komen... Het lijkt wel of je een compleet andere taal spreekt, geen gemeenschappelijke grond hebt over wat redelijk of normaal is in bepaalde situaties... Heel vreemde ervaringen zijn dat vaak.
Ik heb dit vaker meegemaakt, bij exen vooral maar ook weleens bij vriendinnen ( zij het in lichtere mate), en nu recent ook weer met een mannelijke vriend.
Er was onenigheid over iets, een situatie waarin ik vond dat hij heel erg weinig rekening met mij gehouden heeft. Maar hij wil nergens over praten, ik probeerde voorzichtig eerst, maar hij weigert om ook mijn gevoelens en ideeën te bekijken. Terwijl ik zelf heel erg mijn best gedaan heb om mijn aandeel te bekijken en ook uitgesproken heb wat ik vond dat ik mss beter anders gedaan had. Hij is tijdens mijn poging tot gesprek gewoon weggelopen: toen ik na erkennen van mijn aandeel vond dat ik op 1 punt mijn grenzen moest aangeven (wat ik op een kalme en vriendelijke manier gedaan heb, maar 1 ding was gewoon belangrijk voor mij). Na het weglopen kreeg ik een app dat hij geen contact meer wil. Opeens hebben we volgens hem niets gemeenschappelijks en eindigt de vriendschap dan ook beter, terwijl hij nog niet zo lang geleden zei dat hij vond dat we zoveel gemeenschappelijk hadden...
Ik ben hier heel erg van geschrokken. Het voelt zo onredelijk en unfair allemaal. Ik dacht echt dat ik nu wel betere vrienden uitgezocht had, gevoeligere, lievere dan vroeger. Toen kwam ik vanuit een gebrek aan zelfrespect vaker bij heel egocentrische mensen uit. Maar ik dacht dat het nu wel beter was, dat ik betere keuzes maakte.
Ik had al wel bij deze vriend opgemerkt dat hij met fases ( hij is licht bipolair) vooral zichzelf zag, maar de ruzie van nu en vooral de onredelijkheid en complete onwil om mij maar een klein beetje te snappen, dat had ik nooit verwacht. Ben echt beetje flabberghasted...
Ik ken deze vriend nog maar iets v een jaar, dat wel. En de laatste tijd was er intensiever contact, dus mss is het gewoon een kwestie v ware aard of zo. Anderzijds ben ik bang dat ik gewoon heel slecht ben in het uitkiezen van echt fijne en invoelende mensen ( door een bepaald verleden).
Herkent iemand dit en kan iemand wat raad of perspectief bieden?
Alvast bedankt!
maandag 1 september 2014 om 10:41
Ik denk dat jij gewoon teveel wilt analyseren. Ik zou er echt geen boodschap aan hebben om na elke onenigheid uitgebreid te gaan praten over hoe en wat. Eigenlijk vind ik dát vrij egocentrisch van jou, dat je het maar steeds over jouw aandeel wil hebben en hoe je dat anders had kunnen doen. En wat hij dan had kunnen doen en wat jij dan weer had kunnen doen, enzovoorts.
Wat is er mis met "sorry, het ging mis, volgende keer anders.. "
Wat is er mis met "sorry, het ging mis, volgende keer anders.. "
Later is nu
maandag 1 september 2014 om 10:52
Er is niets mis met eigen aandeel zien en erkennen, maar wel om dat bij herhaling te willen bespreken. Soms is er gewoon onenigheid. Klaar. En onenigheid kan erger worden door er steeds maar weer over te beginnen.
Je zegt dat je je eigen aandeel zag en erkende, mooi. Maar waarom dan daar ook weer met hem over praten? Je hebt het toch gezien en erkend? Nou.. klaar. Juist het feit dat jij weer over zo'n voorval wilt praten, en dan vooral over jouw aandeel hierin, maakt dat jij mij een beetje egocentrisch overkomt.
En als jij dat niet aardig vindt, dan kan dat. Dat spijt me dan voor je.
Je zegt dat je je eigen aandeel zag en erkende, mooi. Maar waarom dan daar ook weer met hem over praten? Je hebt het toch gezien en erkend? Nou.. klaar. Juist het feit dat jij weer over zo'n voorval wilt praten, en dan vooral over jouw aandeel hierin, maakt dat jij mij een beetje egocentrisch overkomt.
En als jij dat niet aardig vindt, dan kan dat. Dat spijt me dan voor je.
Later is nu
maandag 1 september 2014 om 11:04
maandag 1 september 2014 om 11:14
quote:Dreamer schreef op maandag 01 september 2014 10:41 Ik denk dat jij gewoon teveel wilt analyseren. Ik zou er echt geen boodschap aan hebben om na elke onenigheid uitgebreid te gaan praten over hoe en wat. Eigenlijk vind ik dát vrij egocentrisch van jou, dat je het maar steeds over jouw aandeel wil hebben en hoe je dat anders had kunnen doen. En wat hij dan had kunnen doen en wat jij dan weer had kunnen doen, enzovoorts.
Wat is er mis met "sorry, het ging mis, volgende keer anders.. " Hier ben ik het mee eens. Ook al is het onmogelijk om te weten adhv het lezen van 1 kant waar het probleem precies zit, je OP leest alsof je flink aan het overanalyseren bent. Ik raad je aan minder te graven naar het hoe, waarom en alles uit te willen praten. Maar probeer er vertrouwen in te hebben dat het vanzelf wel losloopt.
Wat is er mis met "sorry, het ging mis, volgende keer anders.. " Hier ben ik het mee eens. Ook al is het onmogelijk om te weten adhv het lezen van 1 kant waar het probleem precies zit, je OP leest alsof je flink aan het overanalyseren bent. Ik raad je aan minder te graven naar het hoe, waarom en alles uit te willen praten. Maar probeer er vertrouwen in te hebben dat het vanzelf wel losloopt.
maandag 1 september 2014 om 11:16
quote:*Faun schreef op 01 september 2014 @ 11:14:
[...]
Hier ben ik het mee eens. Ook al is het onmogelijk om te weten adhv het lezen van 1 kant waar het probleem precies zit, je OP leest alsof je flink aan het overanalyseren bent. Ik raad je aan minder te graven naar het hoe, waarom en alles uit te willen praten. Maar probeer er vertrouwen in te hebben dat het vanzelf wel losloopt.
En dit. Dit helpt, dat doe ik nooit, alles willen uitpraten, maar vertrouw erop dat het vanzelf wel losloopt.
En een andere mening hebben kan gewoon natuurlijk, dat hoef je niet uit te praten.
[...]
Hier ben ik het mee eens. Ook al is het onmogelijk om te weten adhv het lezen van 1 kant waar het probleem precies zit, je OP leest alsof je flink aan het overanalyseren bent. Ik raad je aan minder te graven naar het hoe, waarom en alles uit te willen praten. Maar probeer er vertrouwen in te hebben dat het vanzelf wel losloopt.
En dit. Dit helpt, dat doe ik nooit, alles willen uitpraten, maar vertrouw erop dat het vanzelf wel losloopt.
En een andere mening hebben kan gewoon natuurlijk, dat hoef je niet uit te praten.
maandag 1 september 2014 om 11:17
Sja dit gebeurt gewoon ben ik bang, je kent iemand nooit helemaal en mensen veranderen soms onder bepaalde omstandigheden. Zou het zien als natuurlijk verschijnsel ipv als iets om kapot te analyseren.
En misschien bij mensen met een stoornis in de stemming uit de buurt blijven als je verwacht dat dat de kans op gedoe verlaagt.
En misschien bij mensen met een stoornis in de stemming uit de buurt blijven als je verwacht dat dat de kans op gedoe verlaagt.
maandag 1 september 2014 om 11:20
quote:elizabeth2 schreef op 01 september 2014 @ 11:12:
@ anapalona: misschien eens opzoeken wat bipolair precies is? In de manische fase is egocentrisme een bekend symptoom.
Ik wacht verder wel af tot er mensen met een minimale intelligentie reageren, my god.
Ja, dat lijkt me een goed advies.
@ anapalona: misschien eens opzoeken wat bipolair precies is? In de manische fase is egocentrisme een bekend symptoom.
Ik wacht verder wel af tot er mensen met een minimale intelligentie reageren, my god.
Ja, dat lijkt me een goed advies.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 1 september 2014 om 11:21
Hoi TO,
Ja ik herken het wel. Mijn vader is dus zo'n type.
Ik heb wel een vermoeden waar dat van komt, maar ik ben geen psychiater en het is ook niet relevant.
Hij kan zich gewoon heel erg slecht inleven in iemand en snapt emoties niet zo goed.
En hij heeft bepaalde 'plaatjes' (denk ik) in zijn hoofd qua hoe mensen leven zeg maar, en als je daar zoals ik van 'afwijkt' dan snapt hij dat totaal niet.
Ik heb er over het algemeen niet vaak moeite mee, maar nu wel weer eigenlijk.
Met hem in discussie heb ik regelmatig geprobeerd, werkt niet.
Om eerlijk te zijn, ik vind het best lastig dus als iemand tips heeft..
To die heb ik iig. niet, maar ik herken het wel.
Ja ik herken het wel. Mijn vader is dus zo'n type.
Ik heb wel een vermoeden waar dat van komt, maar ik ben geen psychiater en het is ook niet relevant.
Hij kan zich gewoon heel erg slecht inleven in iemand en snapt emoties niet zo goed.
En hij heeft bepaalde 'plaatjes' (denk ik) in zijn hoofd qua hoe mensen leven zeg maar, en als je daar zoals ik van 'afwijkt' dan snapt hij dat totaal niet.
Ik heb er over het algemeen niet vaak moeite mee, maar nu wel weer eigenlijk.
Met hem in discussie heb ik regelmatig geprobeerd, werkt niet.
Om eerlijk te zijn, ik vind het best lastig dus als iemand tips heeft..
To die heb ik iig. niet, maar ik herken het wel.
