Psyche
alle pijlers
Familiegeheimen
woensdag 7 augustus 2013 om 19:24
Moeilijk voor je, het lijkt dan wel of alles tegelijk komt.
Maar het een kan ook een gevolg van het ander zijn. Als je iets ingrijpends als een ongeval meemaakt, kunnen er ook dingen boven komen die vroeger gespeeld hebben en kan je gaan nadenken over hoe je verder wilt in je leven en wat je anders wilt gaan doen.
Als je er erg veel last van hebt, zou ik als ik jou was met een maatschappelijk werker oid gaan praten, of met een goede vriend/vriendin die je kunt vertrouwen.
Je kan ook een soort brief aan jezelf schrijven met daarin al je gevoelens en emoties tov jezelf en je vader en broer en deze daarna verbranden, dat kan ook al erg opluchten.
Ik heb ook eea meegemaakt in mijn jeugd en veel (ook met broer) speelt nu ook nog en om eerlijk te zijn, ik ben gewoon naar iedereen eerlijk en open en vertel gewoon alles. Dit wordt me door familie niet altijd in dank afgenomen ,maar het zij zo, het is voor mij ook een manier van overleven.
Maar het een kan ook een gevolg van het ander zijn. Als je iets ingrijpends als een ongeval meemaakt, kunnen er ook dingen boven komen die vroeger gespeeld hebben en kan je gaan nadenken over hoe je verder wilt in je leven en wat je anders wilt gaan doen.
Als je er erg veel last van hebt, zou ik als ik jou was met een maatschappelijk werker oid gaan praten, of met een goede vriend/vriendin die je kunt vertrouwen.
Je kan ook een soort brief aan jezelf schrijven met daarin al je gevoelens en emoties tov jezelf en je vader en broer en deze daarna verbranden, dat kan ook al erg opluchten.
Ik heb ook eea meegemaakt in mijn jeugd en veel (ook met broer) speelt nu ook nog en om eerlijk te zijn, ik ben gewoon naar iedereen eerlijk en open en vertel gewoon alles. Dit wordt me door familie niet altijd in dank afgenomen ,maar het zij zo, het is voor mij ook een manier van overleven.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
woensdag 7 augustus 2013 om 19:30
Ik vind het lastig.. enerzijds omdat andere mensen geen behoefte hebben om jou meegemaakte ervaringen te horen..
anderzijds begrijp ik dat je het wil verwerken en er juist over wil praten om dit te bewerkstelligen.
Ik denk dat je beter kan beginnen met EMDR therapie gecombineerd met een creatieve hobby.
anderzijds begrijp ik dat je het wil verwerken en er juist over wil praten om dit te bewerkstelligen.
Ik denk dat je beter kan beginnen met EMDR therapie gecombineerd met een creatieve hobby.
woensdag 7 augustus 2013 om 19:36
Ik kan me je gevoel wel voorstellen. Je pa en broer lopen met een glanzende reputatie te pronken en jij bent helemaal stuk dankzij hen.
Het is moeilijk om begrip te vinden binnen een familie, omdat er veel loyalitetszaken spelen en ik neem zomaar aan dat de familie die het dichtst bij je vader staan, hem niet willen laten vallen. Hetzelfde geldt voor je broer natuurlijk.
Nog afgezien van het feit dat daar vreselijke familieruzies door kunnen ontstaan en daar zit natuurlijk niemand op te wachten.
Het lijkt me het beste dat je eens op zoek gaat naar een goed psycholoog en daar je verhaal doet. Misschien dat deze je kan helpen rust, vrede en genezing te vinden en je bent tegelijkertijd ook van je verhaal verlost.
Ik wens je wijsheid.
Het is moeilijk om begrip te vinden binnen een familie, omdat er veel loyalitetszaken spelen en ik neem zomaar aan dat de familie die het dichtst bij je vader staan, hem niet willen laten vallen. Hetzelfde geldt voor je broer natuurlijk.
Nog afgezien van het feit dat daar vreselijke familieruzies door kunnen ontstaan en daar zit natuurlijk niemand op te wachten.
Het lijkt me het beste dat je eens op zoek gaat naar een goed psycholoog en daar je verhaal doet. Misschien dat deze je kan helpen rust, vrede en genezing te vinden en je bent tegelijkertijd ook van je verhaal verlost.
Ik wens je wijsheid.
woensdag 7 augustus 2013 om 19:59
quote:hotfasion schreef op 07 augustus 2013 @ 19:30:
enerzijds omdat andere mensen geen behoefte hebben om jou meegemaakte ervaringen te horen.. Dat zou ik niet voor hun gaan invullen. Je kunt die mensen ook gewoon zeggen dat je behoefte hebt over dit onderwerp met hun te praten en ze vragen of ze je verhaal willen horen. Nee heb je, ja kun je krijgen. Laat iedereen zelf maar beslissen of en in welke mate ze voor je open willen staan.
enerzijds omdat andere mensen geen behoefte hebben om jou meegemaakte ervaringen te horen.. Dat zou ik niet voor hun gaan invullen. Je kunt die mensen ook gewoon zeggen dat je behoefte hebt over dit onderwerp met hun te praten en ze vragen of ze je verhaal willen horen. Nee heb je, ja kun je krijgen. Laat iedereen zelf maar beslissen of en in welke mate ze voor je open willen staan.
Bah
woensdag 7 augustus 2013 om 20:02
quote:Cateautje schreef op 07 augustus 2013 @ 19:53:
Ze zit niet in een slachtofferrol, ze is een slachtoffer.
Even de dingen blijven zien zoals ze zijn.Ik zou in de bloei van mijn leven moeten zijn, ik heb het zwaar gehad, mijn wereld staat stil... met dat soort percepties trek je jezelf niet het dal uit, hoor.
Ze zit niet in een slachtofferrol, ze is een slachtoffer.
Even de dingen blijven zien zoals ze zijn.Ik zou in de bloei van mijn leven moeten zijn, ik heb het zwaar gehad, mijn wereld staat stil... met dat soort percepties trek je jezelf niet het dal uit, hoor.
woensdag 7 augustus 2013 om 20:07
quote:copacabana schreef op 07 augustus 2013 @ 20:02:
[...]
Ik zou in de bloei van mijn leven moeten zijn, ik heb het zwaar gehad, mijn wereld staat stil... met dat soort percepties trek je jezelf niet het dal uit, hoor.
Ze is tot die bewustwording gekomen en wie weet hoe lang dat heeft geduurd en volgens jou moet ze dan nu opspringen en heel hard roepen, excuse me while i kiss the sky?
Ze kan nu een beginnetje maken met opkrabbelen, door de juiste hulp te zoeken en haar verhaal te doen. Daarna kan ze aan de slag met haar frisse zelf.
[...]
Ik zou in de bloei van mijn leven moeten zijn, ik heb het zwaar gehad, mijn wereld staat stil... met dat soort percepties trek je jezelf niet het dal uit, hoor.
Ze is tot die bewustwording gekomen en wie weet hoe lang dat heeft geduurd en volgens jou moet ze dan nu opspringen en heel hard roepen, excuse me while i kiss the sky?
Ze kan nu een beginnetje maken met opkrabbelen, door de juiste hulp te zoeken en haar verhaal te doen. Daarna kan ze aan de slag met haar frisse zelf.
woensdag 7 augustus 2013 om 20:30
Slachtofferrol? Iemand is slachtoffer. Als je het zo zwaar hebt gehad en tot het besef bent gekomen dat er iets moet gebeuren, dan is het logisch dat het verdriet binnenstroomt. Je bent begonnet een en ander op n rijtje te zetten. Ben t wel eens met iets wat n ander net zei. Verwacht geen excuses van je familie. Tuurlijk hoop je erop, maar werk aan jezelf. Sterkte.
woensdag 7 augustus 2013 om 20:44
quote:34vlinder schreef op 07 augustus 2013 @ 19:11:In mijn jeugd heb ik het zwaar gehad, vader agressief en dominant. Broer dominant, agressief en ging mentaal over grenzen. Uiteindelijk een ongeval gehad waarbij ik letsel heb opgelopen. Alleen word er naar buiten alleen maar gepraat over dat het door 'het ongeval' komt. Door letsel kun je veranderen, maar door traumatische ervaringen toch ook? het voelt als een familiegeheim die ik graag wil doorbreken door het toch te gaan vertellen aan iemand in de familie. Alleen hoe doe je dit? Hebben jullie zelfde ervaringen? En hoe gaan jullie hiermee om?Enigszins herkenbaar, en door erover te praten valt de last die jij al die jaren eenzaam en alleen hebt gedragen van je schouders. In mijn geval voelde dat als een opluchting. Zeker omdat ik het besprak met de familie. Dat was voor mij toch wat krachtiger dan een brief verbranden of een therapeut bepraten. Ik heb geen excuses of erkenning gekregen. Het lijkt me zinloos om die te verwachten. Het heeft tot een permanente breuk met een aantal familieleden geleid, dat had ik al voorzien dus dat was geen verrassing.
woensdag 7 augustus 2013 om 20:56
Bedankt voor jullie reacties.
Ik hoef niet zozeer excuses of erkenning. Ik zou alleen graag met 1 iemand van de familie in vertrouwen mijn kant van het verhaal willen doen. Een therapeut gaat uiteindelijk weer zijn eigen weg, maar met familie moet je nog langer mee om het maar zo te zeggen. Zolang ik het weg houd voelt het als een geheim terwijl mijn leven in de loop der tijd voor een groot deel in het teken is komen te staan van dit geheim.
Als een familielid bij me komt en vraagt 'hoe het toch allemaal zo is gekomen' dan houd ik zowel mezelf als het familielid voor de gek als ik zeg dat het alleen aan het ongeval ligt.
Ik hoef niet zozeer excuses of erkenning. Ik zou alleen graag met 1 iemand van de familie in vertrouwen mijn kant van het verhaal willen doen. Een therapeut gaat uiteindelijk weer zijn eigen weg, maar met familie moet je nog langer mee om het maar zo te zeggen. Zolang ik het weg houd voelt het als een geheim terwijl mijn leven in de loop der tijd voor een groot deel in het teken is komen te staan van dit geheim.
Als een familielid bij me komt en vraagt 'hoe het toch allemaal zo is gekomen' dan houd ik zowel mezelf als het familielid voor de gek als ik zeg dat het alleen aan het ongeval ligt.
woensdag 7 augustus 2013 om 21:02
quote:Cateautje schreef op 07 augustus 2013 @ 19:36:
Ik kan me je gevoel wel voorstellen. Je pa en broer lopen met een glanzende reputatie te pronken en jij bent helemaal stuk dankzij hen.
Het is moeilijk om begrip te vinden binnen een familie, omdat er veel loyalitetszaken spelen en ik neem zomaar aan dat de familie die het dichtst bij je vader staan, hem niet willen laten vallen. Hetzelfde geldt voor je broer natuurlijk.
Nog afgezien van het feit dat daar vreselijke familieruzies door kunnen ontstaan en daar zit natuurlijk niemand op te wachten.
Het lijkt me het beste dat je eens op zoek gaat naar een goed psycholoog en daar je verhaal doet. Misschien dat deze je kan helpen rust, vrede en genezing te vinden en je bent tegelijkertijd ook van je verhaal verlost.
Ik wens je wijsheid.
Hoi Cateautje,
Ja mijn broer en vader hebben 'liever niet' dat ik dingen vertel. Dat was van jongs af aan al duidelijk dat ik deze dingen moest stil houden. Maar dit vind ik niet eerlijk tegenover mij. Als kind wist ik niet beter, maar nu vind ik dat ik ook mijn verhaal heb en kwijt moet. De familie van mijn vader zou mijn vader ook niet hoeven laten vallen. Ja ik vraag me alleen af of het voldoende is om het alleen bij een psycholoog 'neer te leggen'. Misschien word het te lastig om het aan een familielid te vertellen omdat dat misschien te dichtbij komt.. Maar ergens heb je niet voor niets familie en zou familie niet alleen voor de 'oppervlakkige gesprekken of feestjes' moeten zijn toch?
Ik kan me je gevoel wel voorstellen. Je pa en broer lopen met een glanzende reputatie te pronken en jij bent helemaal stuk dankzij hen.
Het is moeilijk om begrip te vinden binnen een familie, omdat er veel loyalitetszaken spelen en ik neem zomaar aan dat de familie die het dichtst bij je vader staan, hem niet willen laten vallen. Hetzelfde geldt voor je broer natuurlijk.
Nog afgezien van het feit dat daar vreselijke familieruzies door kunnen ontstaan en daar zit natuurlijk niemand op te wachten.
Het lijkt me het beste dat je eens op zoek gaat naar een goed psycholoog en daar je verhaal doet. Misschien dat deze je kan helpen rust, vrede en genezing te vinden en je bent tegelijkertijd ook van je verhaal verlost.
Ik wens je wijsheid.
Hoi Cateautje,
Ja mijn broer en vader hebben 'liever niet' dat ik dingen vertel. Dat was van jongs af aan al duidelijk dat ik deze dingen moest stil houden. Maar dit vind ik niet eerlijk tegenover mij. Als kind wist ik niet beter, maar nu vind ik dat ik ook mijn verhaal heb en kwijt moet. De familie van mijn vader zou mijn vader ook niet hoeven laten vallen. Ja ik vraag me alleen af of het voldoende is om het alleen bij een psycholoog 'neer te leggen'. Misschien word het te lastig om het aan een familielid te vertellen omdat dat misschien te dichtbij komt.. Maar ergens heb je niet voor niets familie en zou familie niet alleen voor de 'oppervlakkige gesprekken of feestjes' moeten zijn toch?
woensdag 7 augustus 2013 om 21:04
Is er iemand in de familie die daarvoor in aanmerking komt? En zo ja, wat verwacht je van dat familielid? Alleen een luisterend oor, of dat hij/zij zijn mening bijdraait over je vader en broer, of wil je eigenlijk dat hij/zij je helpt om het ook tegen meer mensen te vertellen?
En wat maakt precies dat je het niet al aan iemand hebt verteld?
En wat maakt precies dat je het niet al aan iemand hebt verteld?
woensdag 7 augustus 2013 om 21:06
quote:copacabana schreef op 07 augustus 2013 @ 19:46:
Waarom wil je het vertellen aan je familie? Erkenning? Excuses? Ga je niet krijgen, kan ik je nu al zeggen. Je familie houdt de boot af en wijt jouw situatie aan het ongeluk.
Zoek een goede therapeut en kruip uit de slachtofferrol, daar heb je veel meer aan.
Hoi Copacabana,
Ik hoef geen excuses of erkenning. Maar mijn kant van het verhaal vertellen wat ik nooit heb kunnen doen. Verder vind ik je opmerking over slachtofferrol niet prettig. Voor mijn gevoel zit ik niet in een slachtofferrol. Wel is het zo dat ik door alles inzichten heb gekregen in plaats van nog jaren zo doorgaan en verstand op nul. En dit alles is natuurlijk begonnen met slachtoffer worden. Want geloof mij maar, daar kies je niet voor!
Waarom wil je het vertellen aan je familie? Erkenning? Excuses? Ga je niet krijgen, kan ik je nu al zeggen. Je familie houdt de boot af en wijt jouw situatie aan het ongeluk.
Zoek een goede therapeut en kruip uit de slachtofferrol, daar heb je veel meer aan.
Hoi Copacabana,
Ik hoef geen excuses of erkenning. Maar mijn kant van het verhaal vertellen wat ik nooit heb kunnen doen. Verder vind ik je opmerking over slachtofferrol niet prettig. Voor mijn gevoel zit ik niet in een slachtofferrol. Wel is het zo dat ik door alles inzichten heb gekregen in plaats van nog jaren zo doorgaan en verstand op nul. En dit alles is natuurlijk begonnen met slachtoffer worden. Want geloof mij maar, daar kies je niet voor!
woensdag 7 augustus 2013 om 21:09
quote:573g8b schreef op 07 augustus 2013 @ 19:59:
[...]
Dat zou ik niet voor hun gaan invullen. Je kunt die mensen ook gewoon zeggen dat je behoefte hebt over dit onderwerp met hun te praten en ze vragen of ze je verhaal willen horen. Nee heb je, ja kun je krijgen. Laat iedereen zelf maar beslissen of en in welke mate ze voor je open willen staan.Dankjewel. Dit vind ik een goede tip. Ik verwacht dat er wel iemand zal zijn die naar mijn kant van het verhaal wil luisteren. Daarnaast hebben zowel mijn vader als mijn broer hun fouten toegegeven naar mij toe. Mocht ik het echt naar buiten brengen zal het dus geen ramp zijn, het is alleen zo dat ik bang ben voor de reactie van de familie. Zullen ze schrikken? Want op het oog lijkt het gezin heel fraai en leuk.
[...]
Dat zou ik niet voor hun gaan invullen. Je kunt die mensen ook gewoon zeggen dat je behoefte hebt over dit onderwerp met hun te praten en ze vragen of ze je verhaal willen horen. Nee heb je, ja kun je krijgen. Laat iedereen zelf maar beslissen of en in welke mate ze voor je open willen staan.Dankjewel. Dit vind ik een goede tip. Ik verwacht dat er wel iemand zal zijn die naar mijn kant van het verhaal wil luisteren. Daarnaast hebben zowel mijn vader als mijn broer hun fouten toegegeven naar mij toe. Mocht ik het echt naar buiten brengen zal het dus geen ramp zijn, het is alleen zo dat ik bang ben voor de reactie van de familie. Zullen ze schrikken? Want op het oog lijkt het gezin heel fraai en leuk.
woensdag 7 augustus 2013 om 21:12
quote:34vlinder schreef op 07 augustus 2013 @ 21:02:
[...]
Hoi Cateautje,
Ja mijn broer en vader hebben 'liever niet' dat ik dingen vertel. Dat was van jongs af aan al duidelijk dat ik deze dingen moest stil houden. Maar dit vind ik niet eerlijk tegenover mij. Als kind wist ik niet beter, maar nu vind ik dat ik ook mijn verhaal heb en kwijt moet. De familie van mijn vader zou mijn vader ook niet hoeven laten vallen. Ja ik vraag me alleen af of het voldoende is om het alleen bij een psycholoog 'neer te leggen'. Misschien word het te lastig om het aan een familielid te vertellen omdat dat misschien te dichtbij komt.. Maar ergens heb je niet voor niets familie en zou familie niet alleen voor de 'oppervlakkige gesprekken of feestjes' moeten zijn toch?
Ik snap je redenatie, helaas werkt het vaak niet zo, vanwege die loyaliteitszaken en zoals Kipkluifje al schrijft, heeft het tot een breuk geleid met meerder familieleden en misschien dat jij dat er voor over hebt, maar misschien die familieleden niet. Het is naar maar war, maar het is toch vaak een kwestie van, don't rock the boat.
Een psycholoog is ook geen hemel op aarde, maar je hebt in ieder geval de gelegenheid om je verhaal te doen en echt, dat werkt helend, dus denk er eens over na.
Ik hoop desalniettemin dat je iemand in de familie zult vinden die naar je wilt luisteren.
[...]
Hoi Cateautje,
Ja mijn broer en vader hebben 'liever niet' dat ik dingen vertel. Dat was van jongs af aan al duidelijk dat ik deze dingen moest stil houden. Maar dit vind ik niet eerlijk tegenover mij. Als kind wist ik niet beter, maar nu vind ik dat ik ook mijn verhaal heb en kwijt moet. De familie van mijn vader zou mijn vader ook niet hoeven laten vallen. Ja ik vraag me alleen af of het voldoende is om het alleen bij een psycholoog 'neer te leggen'. Misschien word het te lastig om het aan een familielid te vertellen omdat dat misschien te dichtbij komt.. Maar ergens heb je niet voor niets familie en zou familie niet alleen voor de 'oppervlakkige gesprekken of feestjes' moeten zijn toch?
Ik snap je redenatie, helaas werkt het vaak niet zo, vanwege die loyaliteitszaken en zoals Kipkluifje al schrijft, heeft het tot een breuk geleid met meerder familieleden en misschien dat jij dat er voor over hebt, maar misschien die familieleden niet. Het is naar maar war, maar het is toch vaak een kwestie van, don't rock the boat.
Een psycholoog is ook geen hemel op aarde, maar je hebt in ieder geval de gelegenheid om je verhaal te doen en echt, dat werkt helend, dus denk er eens over na.
Ik hoop desalniettemin dat je iemand in de familie zult vinden die naar je wilt luisteren.
woensdag 7 augustus 2013 om 21:13
quote:Vicky schreef op 07 augustus 2013 @ 20:30:
Slachtofferrol? Iemand is slachtoffer. Als je het zo zwaar hebt gehad en tot het besef bent gekomen dat er iets moet gebeuren, dan is het logisch dat het verdriet binnenstroomt. Je bent begonnet een en ander op n rijtje te zetten. Ben t wel eens met iets wat n ander net zei. Verwacht geen excuses van je familie. Tuurlijk hoop je erop, maar werk aan jezelf. Sterkte.
Hoi Vicky,
Zowel mijn vader als broer hebben hun fouten toegegeven en hebben spijt. Alleen kunnen zij hun gedrag niet terug draaien. Wel zien ze in dat mij dit heeft gemaakt tot wie ik nu ben geworden. Dat is voor hun (en voor mij) moeilijk. Het enige wat ik wil is mijn verhaal doen aan 1 iemand van de familie. Niet meer en niet minder.
Ik heb mezelf nooit als slachtoffer gezien. Zeker niet als kind want toen ik 12 jaar was speelde dit al. Het was overleven. Alleen ben ik inderdaad nu op het punt dat de dingen die gebeurd zijn 'niet normaal waren'.
Slachtofferrol? Iemand is slachtoffer. Als je het zo zwaar hebt gehad en tot het besef bent gekomen dat er iets moet gebeuren, dan is het logisch dat het verdriet binnenstroomt. Je bent begonnet een en ander op n rijtje te zetten. Ben t wel eens met iets wat n ander net zei. Verwacht geen excuses van je familie. Tuurlijk hoop je erop, maar werk aan jezelf. Sterkte.
Hoi Vicky,
Zowel mijn vader als broer hebben hun fouten toegegeven en hebben spijt. Alleen kunnen zij hun gedrag niet terug draaien. Wel zien ze in dat mij dit heeft gemaakt tot wie ik nu ben geworden. Dat is voor hun (en voor mij) moeilijk. Het enige wat ik wil is mijn verhaal doen aan 1 iemand van de familie. Niet meer en niet minder.
Ik heb mezelf nooit als slachtoffer gezien. Zeker niet als kind want toen ik 12 jaar was speelde dit al. Het was overleven. Alleen ben ik inderdaad nu op het punt dat de dingen die gebeurd zijn 'niet normaal waren'.
woensdag 7 augustus 2013 om 21:18
quote:Cateautje schreef op 07 augustus 2013 @ 21:12:
[...]
Ik snap je redenatie, helaas werkt het vaak niet zo, vanwege die loyaliteitszaken en zoals Kipkluifje al schrijft, heeft het tot een breuk geleid met meerder familieleden en misschien dat jij dat er voor over hebt, maar misschien die familieleden niet. Het is naar maar war, maar het is toch vaak een kwestie van, don't rock the boat.
Een psycholoog is ook geen hemel op aarde, maar je hebt in ieder geval de gelegenheid om je verhaal te doen en echt, dat werkt helend, dus denk er eens over na.
Ik hoop desalniettemin dat je iemand in de familie zult vinden die naar je wilt luisteren.Klopt... maar dat is toch eigenlijk niet eerlijk voor mij (diegene die graag haar verhaal wil doen). Ik wil het graag vertellen. Alleen willen de familieleden niet te nieuwsgierig zijn of dingen horen die ik misschien niet wil vertellen. Bij mij is het zo dat zowel mijn vader als broer hun fouten hebben toegegeven, spijt hebben. Maar het niet terug kunnen draaien. Stel ik zou in vertrouwen mijn verhaal doen aan iemand in de familie. Welke breuk zou er dan komen?
[...]
Ik snap je redenatie, helaas werkt het vaak niet zo, vanwege die loyaliteitszaken en zoals Kipkluifje al schrijft, heeft het tot een breuk geleid met meerder familieleden en misschien dat jij dat er voor over hebt, maar misschien die familieleden niet. Het is naar maar war, maar het is toch vaak een kwestie van, don't rock the boat.
Een psycholoog is ook geen hemel op aarde, maar je hebt in ieder geval de gelegenheid om je verhaal te doen en echt, dat werkt helend, dus denk er eens over na.
Ik hoop desalniettemin dat je iemand in de familie zult vinden die naar je wilt luisteren.Klopt... maar dat is toch eigenlijk niet eerlijk voor mij (diegene die graag haar verhaal wil doen). Ik wil het graag vertellen. Alleen willen de familieleden niet te nieuwsgierig zijn of dingen horen die ik misschien niet wil vertellen. Bij mij is het zo dat zowel mijn vader als broer hun fouten hebben toegegeven, spijt hebben. Maar het niet terug kunnen draaien. Stel ik zou in vertrouwen mijn verhaal doen aan iemand in de familie. Welke breuk zou er dan komen?
woensdag 7 augustus 2013 om 21:24
quote:Vl43inder schreef op 07 augustus 2013 @ 21:04:
Is er iemand in de familie die daarvoor in aanmerking komt? En zo ja, wat verwacht je van dat familielid? Alleen een luisterend oor, of dat hij/zij zijn mening bijdraait over je vader en broer, of wil je eigenlijk dat hij/zij je helpt om het ook tegen meer mensen te vertellen?
En wat maakt precies dat je het niet al aan iemand hebt verteld?
Ja ik ken iemand die meer 'geheimpjes' weet van de familie. En die persoon kan ik vertrouwen. Ik verwacht een luisterend oor. Hij/zij hoeft zijn mening niet bij te draaien over vader of broer. Hij/zij hoeft me ook niet te helpen om het aan meerdere mensen te vertellen.
Het is voor mij tot nu toe nog te moeilijk geweest om het aan iemand van de familie te vertellen. Omdat familie zowel mijn broer als mijn vader kent. Ze kennen alleen de 'aardige broer' en de 'aardige vader'. Maar niet de broer en vader die ik heb gekend. Dat is wat ik moeilijk vind. En dit is ook de reden dat dit mij er tot nu toe van heeft weerhouden om het te vertellen. Broer en vader hebben een groot 'leuk doen' masker. Bang dat familie zou schrikken, omdat ze zich misschien niet voor kunnen stellen dat zowel vader als broer zich zo hebben gedragen.
Is er iemand in de familie die daarvoor in aanmerking komt? En zo ja, wat verwacht je van dat familielid? Alleen een luisterend oor, of dat hij/zij zijn mening bijdraait over je vader en broer, of wil je eigenlijk dat hij/zij je helpt om het ook tegen meer mensen te vertellen?
En wat maakt precies dat je het niet al aan iemand hebt verteld?
Ja ik ken iemand die meer 'geheimpjes' weet van de familie. En die persoon kan ik vertrouwen. Ik verwacht een luisterend oor. Hij/zij hoeft zijn mening niet bij te draaien over vader of broer. Hij/zij hoeft me ook niet te helpen om het aan meerdere mensen te vertellen.
Het is voor mij tot nu toe nog te moeilijk geweest om het aan iemand van de familie te vertellen. Omdat familie zowel mijn broer als mijn vader kent. Ze kennen alleen de 'aardige broer' en de 'aardige vader'. Maar niet de broer en vader die ik heb gekend. Dat is wat ik moeilijk vind. En dit is ook de reden dat dit mij er tot nu toe van heeft weerhouden om het te vertellen. Broer en vader hebben een groot 'leuk doen' masker. Bang dat familie zou schrikken, omdat ze zich misschien niet voor kunnen stellen dat zowel vader als broer zich zo hebben gedragen.
woensdag 7 augustus 2013 om 21:50
Dat klinkt als erkenning of genoegdoening. Niet heel gek dat je dat zou willen, maar je wint er niks mee denk ik.
Toch die psycholoog, want als familie helemaal voor elkaar opkomt enzo, dan zijn ze daarmee nu wel rijkelijk laat. De psycholoog is er voor jou en jou alleen, kijkt niet anders naar jou of jouw gezin als je het vertelt. Kan met jou meedenken. Want wat als familieleden achteraf wisten hoe het bij jullie thuis was en bewust niks deden?
Eén ding is zeker, zo'n gesprek met familielid verloopt niet zoals jij van tevoren bedenkt.
Toch die psycholoog, want als familie helemaal voor elkaar opkomt enzo, dan zijn ze daarmee nu wel rijkelijk laat. De psycholoog is er voor jou en jou alleen, kijkt niet anders naar jou of jouw gezin als je het vertelt. Kan met jou meedenken. Want wat als familieleden achteraf wisten hoe het bij jullie thuis was en bewust niks deden?
Eén ding is zeker, zo'n gesprek met familielid verloopt niet zoals jij van tevoren bedenkt.
woensdag 7 augustus 2013 om 21:50
quote:34vlinder schreef op 07 augustus 2013 @ 21:06:
[...]
Hoi Copacabana,
Ik hoef geen excuses of erkenning. Maar mijn kant van het verhaal vertellen wat ik nooit heb kunnen doen. Verder vind ik je opmerking over slachtofferrol niet prettig. Voor mijn gevoel zit ik niet in een slachtofferrol. Wel is het zo dat ik door alles inzichten heb gekregen in plaats van nog jaren zo doorgaan en verstand op nul. En dit alles is natuurlijk begonnen met slachtoffer worden. Want geloof mij maar, daar kies je niet voor!
Het was absoluut niet mijn bedoeling om je te kwetsen, het spijt me dat je dat zo ervaart. Ik bedoelde dat je uit moet gaan van je kracht, niet van je moeilijke verleden.
Hoe dan ook, ik begrijp ook dat het belangrijk is dat je daar eerst mee in het reine komt, voor zover mogelijk. Vandaar mijn onbedoeld harde woorden.
Hoe dan ook, ik denk dat je geen verwachtingen moet hebben van je familie. Sterker, misschien is (tijdelijke) afstand op dit moment heilzamer. Sterkte.
[...]
Hoi Copacabana,
Ik hoef geen excuses of erkenning. Maar mijn kant van het verhaal vertellen wat ik nooit heb kunnen doen. Verder vind ik je opmerking over slachtofferrol niet prettig. Voor mijn gevoel zit ik niet in een slachtofferrol. Wel is het zo dat ik door alles inzichten heb gekregen in plaats van nog jaren zo doorgaan en verstand op nul. En dit alles is natuurlijk begonnen met slachtoffer worden. Want geloof mij maar, daar kies je niet voor!
Het was absoluut niet mijn bedoeling om je te kwetsen, het spijt me dat je dat zo ervaart. Ik bedoelde dat je uit moet gaan van je kracht, niet van je moeilijke verleden.
Hoe dan ook, ik begrijp ook dat het belangrijk is dat je daar eerst mee in het reine komt, voor zover mogelijk. Vandaar mijn onbedoeld harde woorden.
Hoe dan ook, ik denk dat je geen verwachtingen moet hebben van je familie. Sterker, misschien is (tijdelijke) afstand op dit moment heilzamer. Sterkte.
woensdag 7 augustus 2013 om 22:37
quote:34vlinder schreef op 07 augustus 2013 @ 21:24:Ja ik ken iemand die meer 'geheimpjes' weet van de familie. En die persoon kan ik vertrouwen. Ik verwacht een luisterend oor. Het is voor mij tot nu toe nog te moeilijk geweest om het aan iemand van de familie te vertellen. .Bang dat familie zou schrikken, omdat ze zich misschien niet voor kunnen stellen dat zowel vader als broer zich zo hebben gedragen.Ben je ook bang dat die vertrouwenspersoon schrikt?
