Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
vrijdag 21 november 2014 om 22:28
Je leest niet goed, Slensor, of anders heb je de goedwies kapot.
- Er staat "spijt van beslissingen". Iedereen de wat vaker dan incidenteel meeleest, weet dat het hier niet over de beslissing om te scheiden gaat.
- "Doe iets met je dochter als je wakker wordt." Die is bij haar vader, bijgoochem, aan de andere kant van het land.
- Drama: lekker drama maken inderdaad, als je nauwelijks nog meeschrijft op het forum waar je ooit een van de bruisende gangmakers was. Drama maken ziet er anders uit.
- Drie maanden gepamperd: je mist best veel. En al zou Leo hier 30 jaar gepamperd worden, dan is dat nog steeds minder dan ze verdient.
- Er staat "spijt van beslissingen". Iedereen de wat vaker dan incidenteel meeleest, weet dat het hier niet over de beslissing om te scheiden gaat.
- "Doe iets met je dochter als je wakker wordt." Die is bij haar vader, bijgoochem, aan de andere kant van het land.
- Drama: lekker drama maken inderdaad, als je nauwelijks nog meeschrijft op het forum waar je ooit een van de bruisende gangmakers was. Drama maken ziet er anders uit.
- Drie maanden gepamperd: je mist best veel. En al zou Leo hier 30 jaar gepamperd worden, dan is dat nog steeds minder dan ze verdient.
vrijdag 21 november 2014 om 22:34
Oeioei, wat een reacties. Dat medeleven is prachtig, maar daar is haar dochter en TO zelf niet mee geholpen.
Dochter Pa laten bellen, terwijl je al weet dat dat mis gaat?
Ja, hij is een droeftoeter. Maar ik lees even niet waarom hij vreemd ging. Van mij mag hij een schop onder zijn kloten hebben, zo te lezen.
OK, what's next?
Moeder met dochter. Dochter is tien (10), moeder moet het doen.
TO, sterkte, raap jezelf eens bij elkaar en richt het leven van je dochter niet in met een Vader die iets "moet".
Dat gaat hij niet doen, dat doet verdriet, begrijpelijk.
Als je dat je dochter niet uitlegt, dan maak je het echt groot.
Dochter Pa laten bellen, terwijl je al weet dat dat mis gaat?
Ja, hij is een droeftoeter. Maar ik lees even niet waarom hij vreemd ging. Van mij mag hij een schop onder zijn kloten hebben, zo te lezen.
OK, what's next?
Moeder met dochter. Dochter is tien (10), moeder moet het doen.
TO, sterkte, raap jezelf eens bij elkaar en richt het leven van je dochter niet in met een Vader die iets "moet".
Dat gaat hij niet doen, dat doet verdriet, begrijpelijk.
Als je dat je dochter niet uitlegt, dan maak je het echt groot.
vrijdag 21 november 2014 om 22:41
Sodemieter toch op, Slensor.
Ik heb net zo'n vader als dat meisje van 10 en ik ben 50. Dat valt niet uit te leggen. Niet door een flamboyante moeder met grote emoties, niet door een onzekere moeder die anderen altijd voor laat gaan, niet door een nuchtere moeder die uitlegt dat het leven zuigt. Gewoon niet.
Ik heb net zo'n vader als dat meisje van 10 en ik ben 50. Dat valt niet uit te leggen. Niet door een flamboyante moeder met grote emoties, niet door een onzekere moeder die anderen altijd voor laat gaan, niet door een nuchtere moeder die uitlegt dat het leven zuigt. Gewoon niet.
vrijdag 21 november 2014 om 23:29
Lieve Leo,
Ik word plaatsvervangend woedend.
Ook al mag ik dat misschien niet, omdat ik geen kinderen en geen relatie heb en ik wellicht me niet goed kan verplaatsen in jouw situatie.
Toch is het zo.
Elk kind zou een goede vader moeten kunnen hebben.
Ik kan goed begrijpen dat er vrouwen zijn die tegen hun kind zeggen:
Sorry meid. Je vader is een kutjanus die al met zijn stokende sletje samenwoont en dat belangrijker vindt. Verwacht maar niets meer van hem.
Maar jij staat daarboven Leo.
Daar mag je trots op zijn.
En er komt een dag dat je dochter dat ook gaat zien.
Misschien ga ik te ver met mijn post.
Hij is goed bedoeld.
Ik word plaatsvervangend woedend.
Ook al mag ik dat misschien niet, omdat ik geen kinderen en geen relatie heb en ik wellicht me niet goed kan verplaatsen in jouw situatie.
Toch is het zo.
Elk kind zou een goede vader moeten kunnen hebben.
Ik kan goed begrijpen dat er vrouwen zijn die tegen hun kind zeggen:
Sorry meid. Je vader is een kutjanus die al met zijn stokende sletje samenwoont en dat belangrijker vindt. Verwacht maar niets meer van hem.
Maar jij staat daarboven Leo.
Daar mag je trots op zijn.
En er komt een dag dat je dochter dat ook gaat zien.
Misschien ga ik te ver met mijn post.
Hij is goed bedoeld.
Huts!
zaterdag 22 november 2014 om 07:53
Bella, je hebt gelijk. Leo is een goed mens en wil zich niet verlagen tot een niveau waarop ze haar eigen frustraties, woede etc. afreageert op haar dochter.
Dat is hoogstaand en past precies bij haar, maar maakt het ook zoveel moeilijker.
Leo, ik hoop dat er vandaag wat zonlicht in jouw leven schijnt.
Dat is hoogstaand en past precies bij haar, maar maakt het ook zoveel moeilijker.
Leo, ik hoop dat er vandaag wat zonlicht in jouw leven schijnt.
zaterdag 22 november 2014 om 08:50
Leo, als ik vragen mag: hoe was jouw eigen vader? Ik merk dat ik het nu moeilijk heb met de situatie met mijn 13-jarige en zijn vader omdat mijn eigen vader er nooit echt voor mij was, en nu al 13 jaar niet meer in mijn leven is. Simpelweg omdat ik hem niet in mijn leven kan en wil hebben. Dat geeft extra venijn en verdriet.
Als je geen zin hebt hierop in te gaan: alle begrip.
Voor vandaag geef ik je een en wens ik je
Als je geen zin hebt hierop in te gaan: alle begrip.
Voor vandaag geef ik je een en wens ik je
zaterdag 22 november 2014 om 08:55
quote:Steinbeck schreef op 22 november 2014 @ 07:53:
Bella, je hebt gelijk. Leo is een goed mens en wil zich niet verlagen tot een niveau waarop ze haar eigen frustraties, woede etc. afreageert op haar dochter.
Dat is hoogstaand en past precies bij haar, maar maakt het ook zoveel moeilijker.
Leo, ik hoop dat er vandaag wat zonlicht in jouw leven schijnt.+1
Bella, je hebt gelijk. Leo is een goed mens en wil zich niet verlagen tot een niveau waarop ze haar eigen frustraties, woede etc. afreageert op haar dochter.
Dat is hoogstaand en past precies bij haar, maar maakt het ook zoveel moeilijker.
Leo, ik hoop dat er vandaag wat zonlicht in jouw leven schijnt.+1
I’m doing superhero stuff. I’m staying focused. If anybody comes in here looking for trouble, oh, they’re going to meet my partners. We’re talking about paw and order.
zaterdag 22 november 2014 om 08:58
Lieve Bella, ik weet hoe je het bedoelt en hoe goed ook.
Ik kan me ook goed voorstellen dat moeders (of vaders in soortgelijke situaties natuurlijk) dat doen. Je bent een schat, en dat vind ik al heel lang.
In het begin, van dit topic dus, schreef iemand (sorry, vergeten wie), dat ik fout gedrag niet goed moet praten, omdat je een kind daarmee in de war maakt.
Dat doe ik inderdaad niet meer. Ik laat mijn dochter zelf bepalen of ze iets vindt deugen of niet en daar hebben we het dan over.
Niet kunnen feliciteren is bijvoorbeeld gewoon ellendig en daar heb ik mijn ex over gebeld en mijn dochter zou zelf ook zeggen dat haar dat veel verdriet heeft gedaan.
Niks de pil vergulden of goed praten maar ook niet stoken of opfokken, dat is mijn stelregel.
Er mag ongebreideld van haar vader gehouden worden, er wordt veel in positieve zin over hem gesproken hier, in verleden, heden en toekomstige tijd, maar er wordt niet gehuicheld.
Dat is de weg die ik probeer aan te houden.
Ik denk, kan me vergissen, dat mijn dochter althans dáár wel bij vaart.
Dank je wel voor je passionele reactie.
Ik kan me ook goed voorstellen dat moeders (of vaders in soortgelijke situaties natuurlijk) dat doen. Je bent een schat, en dat vind ik al heel lang.
In het begin, van dit topic dus, schreef iemand (sorry, vergeten wie), dat ik fout gedrag niet goed moet praten, omdat je een kind daarmee in de war maakt.
Dat doe ik inderdaad niet meer. Ik laat mijn dochter zelf bepalen of ze iets vindt deugen of niet en daar hebben we het dan over.
Niet kunnen feliciteren is bijvoorbeeld gewoon ellendig en daar heb ik mijn ex over gebeld en mijn dochter zou zelf ook zeggen dat haar dat veel verdriet heeft gedaan.
Niks de pil vergulden of goed praten maar ook niet stoken of opfokken, dat is mijn stelregel.
Er mag ongebreideld van haar vader gehouden worden, er wordt veel in positieve zin over hem gesproken hier, in verleden, heden en toekomstige tijd, maar er wordt niet gehuicheld.
Dat is de weg die ik probeer aan te houden.
Ik denk, kan me vergissen, dat mijn dochter althans dáár wel bij vaart.
Dank je wel voor je passionele reactie.
zaterdag 22 november 2014 om 09:01
quote:korenwolf schreef op 21 november 2014 @ 22:28:
Je leest niet goed, Slensor, of anders heb je de goedwies kapot.
- Er staat "spijt van beslissingen". Iedereen de wat vaker dan incidenteel meeleest, weet dat het hier niet over de beslissing om te scheiden gaat.
- "Doe iets met je dochter als je wakker wordt." Die is bij haar vader, bijgoochem, aan de andere kant van het land.
- Drama: lekker drama maken inderdaad, als je nauwelijks nog meeschrijft op het forum waar je ooit een van de bruisende gangmakers was. Drama maken ziet er anders uit.
- Drie maanden gepamperd: je mist best veel. En al zou Leo hier 30 jaar gepamperd worden, dan is dat nog steeds minder dan ze verdient.
Om in te lijsten, deze.
Damn woman, wat ben je altijd scherp.
(en altijd zó lief voor me maar daar gaan we niet sentimenteel over doen he?)
Je leest niet goed, Slensor, of anders heb je de goedwies kapot.
- Er staat "spijt van beslissingen". Iedereen de wat vaker dan incidenteel meeleest, weet dat het hier niet over de beslissing om te scheiden gaat.
- "Doe iets met je dochter als je wakker wordt." Die is bij haar vader, bijgoochem, aan de andere kant van het land.
- Drama: lekker drama maken inderdaad, als je nauwelijks nog meeschrijft op het forum waar je ooit een van de bruisende gangmakers was. Drama maken ziet er anders uit.
- Drie maanden gepamperd: je mist best veel. En al zou Leo hier 30 jaar gepamperd worden, dan is dat nog steeds minder dan ze verdient.
Om in te lijsten, deze.
Damn woman, wat ben je altijd scherp.
(en altijd zó lief voor me maar daar gaan we niet sentimenteel over doen he?)
zaterdag 22 november 2014 om 09:02
quote:YourGuide schreef op 22 november 2014 @ 08:21:
Hee A...weet je...zal ik jou eens iets vertellen? Jij bent een van de liefste moeders die ik ken. Ik ben blij dat die lieve zo super gevoelige F jou als moeder heeft uitgekozen. Komt goed...het komt echt goed!
Ben zo blij, dat jij, die me echt en goed kent, hier ook schrijft.
Thanks lieverd.
Hee A...weet je...zal ik jou eens iets vertellen? Jij bent een van de liefste moeders die ik ken. Ik ben blij dat die lieve zo super gevoelige F jou als moeder heeft uitgekozen. Komt goed...het komt echt goed!
Ben zo blij, dat jij, die me echt en goed kent, hier ook schrijft.
Thanks lieverd.
zaterdag 22 november 2014 om 09:07
quote:cochise schreef op 22 november 2014 @ 08:50:
Leo, als ik vragen mag: hoe was jouw eigen vader? Ik merk dat ik het nu moeilijk heb met de situatie met mijn 13-jarige en zijn vader omdat mijn eigen vader er nooit echt voor mij was, en nu al 13 jaar niet meer in mijn leven is. Simpelweg omdat ik hem niet in mijn leven kan en wil hebben. Dat geeft extra venijn en verdriet.
Als je geen zin hebt hierop in te gaan: alle begrip.
Voor vandaag geef ik je een en wens ik je
Ik heb geen goede band met mijn vader maar hij en mijn moeder zijn niet gescheiden. Wat mij betreft had dat juist een zegen geweest eerlijk gezegd maar ik ben wel blij voor mijn moeder dat ze dat niet heeft hoeven meemaken.
Mijn vader was en is er ook niet voor mij.
Soms eens praktisch, nooit emotioneel.
Daarom was ik ook zo trots op mijn ex en zijn manier van vader zijn.
Ik hoop ontzettend dat dat weer terugkomt dat gevoel, omdat ik het mijn dochter zo gun, een vader die haar rots in de branding is....
Leo, als ik vragen mag: hoe was jouw eigen vader? Ik merk dat ik het nu moeilijk heb met de situatie met mijn 13-jarige en zijn vader omdat mijn eigen vader er nooit echt voor mij was, en nu al 13 jaar niet meer in mijn leven is. Simpelweg omdat ik hem niet in mijn leven kan en wil hebben. Dat geeft extra venijn en verdriet.
Als je geen zin hebt hierop in te gaan: alle begrip.
Voor vandaag geef ik je een en wens ik je
Ik heb geen goede band met mijn vader maar hij en mijn moeder zijn niet gescheiden. Wat mij betreft had dat juist een zegen geweest eerlijk gezegd maar ik ben wel blij voor mijn moeder dat ze dat niet heeft hoeven meemaken.
Mijn vader was en is er ook niet voor mij.
Soms eens praktisch, nooit emotioneel.
Daarom was ik ook zo trots op mijn ex en zijn manier van vader zijn.
Ik hoop ontzettend dat dat weer terugkomt dat gevoel, omdat ik het mijn dochter zo gun, een vader die haar rots in de branding is....
zaterdag 22 november 2014 om 09:19
Ik wil nog even melden dat ik niet zielig en alleen ben dit weekend. Mijn beste vriend is hier, degene die hier vaak is en er toen ook was, toen het die ene keer heel slecht ging, een paar maanden terug. Dat was dat allereerste weekend écht alleen, weten jullie nog?
Toen hij hoorde van de rottigheid gisteren was hij een uur later onderweg naar hier.
Hij, deze jonge, lieve en slimme man, is míjn rots in de branding de afgelopen tijd.
Ik weet dat jullie lieverds namelijk bang zijn dat ik eenzaam ben met mijn verdriet, dat is gelukkig niet het geval.
Toen hij hoorde van de rottigheid gisteren was hij een uur later onderweg naar hier.
Hij, deze jonge, lieve en slimme man, is míjn rots in de branding de afgelopen tijd.
Ik weet dat jullie lieverds namelijk bang zijn dat ik eenzaam ben met mijn verdriet, dat is gelukkig niet het geval.
