Psyche
alle pijlers
Foute diagnose
vrijdag 1 december 2017 om 06:21
En omdat het zo ingewikkeld is moet je hiervoor niet op het Viva-forum zijn, maar bij een psychiater.Sunny2017 schreef: ↑01-12-2017 00:31Wat kan het zijn wanneer je vanaf zeg maar 13/14 jaar pas kenmerken vertoonde van ADD ipv voor het 7e jaar?
Is het dan wel nog ADD of noemen ze het dan persoonlijkheidsstoornis misschien?
Ik had namelijk als kind nergens echt problemen mee buiten een beetje dromerig en vaak van sportclub en hobby veranderen kon ik mij wel goed concentreren.
De concentratieproblemen en impulsiviteit en depri voelen is pas rond mijn puberteit ontstaan.
Het komt wel overeen met klachten van ADD maar bij alle test zie ik dat de kenmerken al voor t 7e jaar last moesten geven en aanwezig zijn. Wat kan het dan zijn als het niet voor het 7e jaar aanwezig was?
You're stronger than you think - which isn't saying much.
Week 5 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 5 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 1 december 2017 om 10:56
Ik heb een foute diagnose gehad (schizotypische persoonlijkheidsstoornis. Als dat echt zo was, had ik nu geen andere diagnose gekregen want een persoonlijkheidsstoornis verdwijnt niet vanzelf).
Later werd het obsessief-compulsieve stoornis, en later Asperger syndroom.
(pas nadat ik had aangedrongen op onderzoek, en een klacht ingediend had).
Tussen de laatste twee diagnoses kan overlap zijn, denk ik (daarom was stom dat de behandelaar niet een onderzoek naar een Asperger syndroom wilde doen).
Maar die eerste diagnose was gewoon onzin.
Het vervelende is dat de behandelaars (in 1996) nooit mij informeerden over onzekerheden over de diagnose.
Terwijl hier allerlei mensen weten dat diagnoses veranderen, dat een psychiater niet alles van een patiënt weet enzovoort.
Later werd het obsessief-compulsieve stoornis, en later Asperger syndroom.
(pas nadat ik had aangedrongen op onderzoek, en een klacht ingediend had).
Tussen de laatste twee diagnoses kan overlap zijn, denk ik (daarom was stom dat de behandelaar niet een onderzoek naar een Asperger syndroom wilde doen).
Maar die eerste diagnose was gewoon onzin.
Het vervelende is dat de behandelaars (in 1996) nooit mij informeerden over onzekerheden over de diagnose.
Terwijl hier allerlei mensen weten dat diagnoses veranderen, dat een psychiater niet alles van een patiënt weet enzovoort.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
vrijdag 1 december 2017 om 11:00
Inderdaad.fayanna schreef: ↑25-11-2017 22:39Er is zeker en grote mate van overlap in symptomen bij sommige psychiatrische diagnosen. Het is ook alom bekend dat als dezelfde persoon naar verschillende psychiaters gaat, de kans groot is dat hij verschillende diagnoses krijgt. Psychiatrische diagnosen zijn gebaseerd op de dsm, die ervan uitgaat dat groepen symptomen die vaak samen voorkomen een aparte, afgegrensde ziekte of stoornis vormen, maar dit is dus een enigszins kunstmatige constructie, waar geen biologisch bewijs voor is. De diagnosebijbel van psychiaters is gebaseerd op statistiek en op samen voorkomen van symptomen, niet op bewezen achterliggende lichamelijke, biologische oorzaken van ziekten.
Het woord "diagnose" in de psychiatrie zou eigenlijk "categorie" moeten zijn, want de "diagnose" zegt niets over de oorzaak.
Zijn er werkelijk statistieken bijgehouen over de combinaties van symptomen?
Voor alle diagnoses?
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
vrijdag 1 december 2017 om 11:04
vrijdag 1 december 2017 om 11:04
De voorspellende waarde lijkt mij klein, onder andere omdat een "diagnose" niets zegt over de oorzaak.Hamsterweken schreef: ↑26-11-2017 00:29Een diagnose in de psychiatrie is inderdaad niet helemaal 'absoluut' maar vooral een voorspeller van behandelsucces.
Mensen met vergelijkbare symptomen kunnen bijvoorbeeld wel of niet geholpen worden door hetzelfde medicijn.
En dan heb ik het nog niet over de situatie dat een diagnose gewoon verkeerd is (bijvoorbeeld een persoonlijkheidsstoornis als diagnose, terwijl de persoon depressief is).
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
vrijdag 1 december 2017 om 11:11
Ik heb sterk, heel sterk de indruk dat je dat hele diagnose gelul zelf als je een beetje gezond verstand hebt, enorm kan sturen. Je weet gewoon wat ze willen horen. En ook die vragenlijsten zijn te manipuleren. Niet dat je dat zou moeten willen, maar het is wel zo. En gebeurt gewoon.
Mensen met een goede/bovengemiddelde intelligentie zijn sowieso al lastiger te diagnosticeren omdat ze beter kunnen verbloemen, en lastiger zijn te behandelen omdat ze weinig aannemen of het zelf toch beter weten.
Yup, seen that been there.
Zowel werk als prive gerelateerd.
Ik verzin dit trouwens niet. Dit is gewoon algemeen bekend.
Ik werk zelf in het veld en word de hele dag omgeven door gz psychologen.
Misdiagnoses gebeuren gewoon. En vaker dan je denkt ook. En het is trouwens ook vrij schadelijk. Aangezien een behandeling voor ass nogal anders is dan voor bijvoorbeeld adhd, ptss, dwang, angst en of depressies. Daarbij speelt iq een hele grote rol bij de aanpak en of slagen van de eventuele behandeling. Onderschat dat laatste echt niet.
En daarnaast is de ene adhd'er de andere niet, is sekse, leeftijd, subtype en inderdaad iq nogal bepalend voor de te kiezen behandeling. Zelfs sociale klasse speelt daarbij een rol.
Mensen met een goede/bovengemiddelde intelligentie zijn sowieso al lastiger te diagnosticeren omdat ze beter kunnen verbloemen, en lastiger zijn te behandelen omdat ze weinig aannemen of het zelf toch beter weten.
Yup, seen that been there.
Zowel werk als prive gerelateerd.
Ik verzin dit trouwens niet. Dit is gewoon algemeen bekend.
Ik werk zelf in het veld en word de hele dag omgeven door gz psychologen.
Misdiagnoses gebeuren gewoon. En vaker dan je denkt ook. En het is trouwens ook vrij schadelijk. Aangezien een behandeling voor ass nogal anders is dan voor bijvoorbeeld adhd, ptss, dwang, angst en of depressies. Daarbij speelt iq een hele grote rol bij de aanpak en of slagen van de eventuele behandeling. Onderschat dat laatste echt niet.
En daarnaast is de ene adhd'er de andere niet, is sekse, leeftijd, subtype en inderdaad iq nogal bepalend voor de te kiezen behandeling. Zelfs sociale klasse speelt daarbij een rol.
anoniem_212069 wijzigde dit bericht op 01-12-2017 11:14
0.04% gewijzigd
vrijdag 1 december 2017 om 11:11
Blijkbaar heeft de psychiater niet goed uitgelegd waarom deze diagnose gekozen is, en hoe betrouwbaar de diagnose is.
En de psychiater zou uit moeten leggen welke rol de diagnose speelt bij het kiezen van een behandeling, en hoe dan rekening gehouden wordt met onzekerheden in de diagnose.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
vrijdag 1 december 2017 om 14:38
Mij is nog niet duidelijk of TO daadwerkelijk een diagnose heeft en of ze het daarmee (on)eens is.haarklover schreef: ↑01-12-2017 11:11Blijkbaar heeft de psychiater niet goed uitgelegd waarom deze diagnose gekozen is, en hoe betrouwbaar de diagnose is.
En de psychiater zou uit moeten leggen welke rol de diagnose speelt bij het kiezen van een behandeling, en hoe dan rekening gehouden wordt met onzekerheden in de diagnose.
You're stronger than you think - which isn't saying much.
Week 5 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 5 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 1 december 2017 om 15:05
Dan nog moet je met de vraag die TO in dat bericht stelde niet op het forum zijn, maar bij een psychiater/GZ-psycholoog/klinisch psycholoog die uitgebreide diagnostiek doet (diagnostiek is niet een DSM criteriumlijst afvinken!)haarklover schreef: ↑01-12-2017 11:11Blijkbaar heeft de psychiater niet goed uitgelegd waarom deze diagnose gekozen is, en hoe betrouwbaar de diagnose is.
En de psychiater zou uit moeten leggen welke rol de diagnose speelt bij het kiezen van een behandeling, en hoe dan rekening gehouden wordt met onzekerheden in de diagnose.
vrijdag 1 december 2017 om 15:50
Dank je.
Ik bewonder mij ook soms.
You're stronger than you think - which isn't saying much.
Week 5 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 5 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 7 december 2017 om 13:15
Mee eens.Yggdrasil- schreef: ↑01-12-2017 11:11Ik heb sterk, heel sterk de indruk dat je dat hele diagnose gelul zelf als je een beetje gezond verstand hebt, enorm kan sturen. Je weet gewoon wat ze willen horen. En ook die vragenlijsten zijn te manipuleren. Niet dat je dat zou moeten willen, maar het is wel zo. En gebeurt gewoon.
Mensen met een goede/bovengemiddelde intelligentie zijn sowieso al lastiger te diagnosticeren omdat ze beter kunnen verbloemen, en lastiger zijn te behandelen omdat ze weinig aannemen of het zelf toch beter weten.
Yup, seen that been there.
Zowel werk als prive gerelateerd.
Ik verzin dit trouwens niet. Dit is gewoon algemeen bekend.
Ik werk zelf in het veld en word de hele dag omgeven door gz psychologen.
Misdiagnoses gebeuren gewoon. En vaker dan je denkt ook. En het is trouwens ook vrij schadelijk. Aangezien een behandeling voor ass nogal anders is dan voor bijvoorbeeld adhd, ptss, dwang, angst en of depressies. Daarbij speelt iq een hele grote rol bij de aanpak en of slagen van de eventuele behandeling. Onderschat dat laatste echt niet.
En daarnaast is de ene adhd'er de andere niet, is sekse, leeftijd, subtype en inderdaad iq nogal bepalend voor de te kiezen behandeling. Zelfs sociale klasse speelt daarbij een rol.
Wat trouwens echt heel erg onderschat wordt is ((hoog)begaafdheid en de problemen die daarbij komen kijken.
Meestal aangezien als ass of ad(h)d.
Bij (hoog)begaafdheid hoort ook dat de persoon allerlei gangbare denkwijzen en systemen in twijfel trekt, zelf nadenkt, procedures in twijfel trekt en niets kan met de gangbare vragenlijsten omdat die niet voldoende zijn afgestemd op hoogbegaafdheid.
De onzekerheid die na jaren worstelen met jezelf en de wereld kan ontstaan maskeert de hoogbegaafdheid en de persoon zelf heeft juist een minderwaardigheidscomplex, vraagt zich met terugkerende periodes af wat er mis is met hem/haar terwijl geen enkele diagnose klopt en de persoon dus helemaal doodloopt in het hulpverleningscircuit.
Dit komt mede omdat een hoogbegaafde alleen maar goed ontdekt/gediagnostiseerd kan worden door een andere hoogbegaafde.
En helaas zijn er daar niet zo heel erg veel van.
Dus meestal wordt het niet herkend en krijgt de hoogbegaafde geen hulp.
Er heerst ook nog eens een soort taboe op hoogbegaafd zijn.
Alsof je dan een opschepper bent en het eigenlijk juist allemaal van een leien dakje zou moeten gaan als je hoogbegaafd bent.
Helaas is het tegendeel waar en voelen velen zich erg eenzaam en mislukt.
donderdag 7 december 2017 om 13:18
.Sunny2017 schreef: ↑07-12-2017 11:58Ik heb inderdaad een diagnose gekregen ongeveer 15 jaar geleden ASS.
Alleen wegens opnieuw problemenheb ik nu al een tijdje gesprekken bij een psycholoog en zij twijfelt aan de diagnose ASS en denkt eerder aan persoonlijkheidsprobleem.
Ze heeft me nu opnieuw doorverwezen dus ga een onderzoek krijgen binnenkort. Hierdoor vroeg ik me af of het vaker voor kwam dat er foute ass diagnoses word gegeven.
Ja, dit komt vaker voor dus. Eigenlijk antwoorden de posts op de eerste pagina hierop met ook de redenen hiervoor. Het is niet per se onkunde van de behandelaar, er spelen meer factoren een rol. En gezien jouw diagnose 15 jaar gelden was is er ook ontwikkeling in diagnostiek en kennis sinds die tijd. Dus het kan dat de diagnose ASS bij nader inzien niet klopt, het kan ook dat je ASS klachten minder zijn geworden (door vaardigheden, ontwikkeling en coping) en dat je gaandeweg andere problematiek ontwikkeld hebt (erbij), of het kan dat de klachten waar je nu last van hebt wel vanuit de ASS komen, maar je nog niet de goede inzichten/psycho-educatie over de werking daarvan hebt.
In ieder geval staat eendiagnose niet zo 'vast' als veel mensen denken, het is bijna nooit zo zwart/wit. Dus bij twijfels is het altijd prima om te heronderzoeken, tweede opinion vragen of diagnoses te herzien.
anoniem_342341 wijzigde dit bericht op 07-12-2017 13:28
Reden: quote toevoegen
Reden: quote toevoegen
47.81% gewijzigd
donderdag 7 december 2017 om 13:24
.
Intelligentie onderzoek. 130+. Hoogbegaafd. Klaar. Er zijn zat mensen die 130+ scoren op een intelligentie onderzoek. Er zijn er minder die lijden onder hun IQ.
De problematiek die daaruit voort kan komen is uiteenlopend en kan variëren van niets tot ernstig vastlopen waar, bij het vastlopen de hoogbegaafdheid niet de enige risicofactor of factor van invloed op de problemen zal zijn.
En je hoeft niet hoogbegaafd te zijn om hier inzicht in te hebben. Een gespecialiseerde psycholoog is wel fijn.
donderdag 7 december 2017 om 15:12
Bij veel, heel veel vrouwen loopt het traject andersom: die krijgen een diagnose persoonlijkheidsstoornis en blijken later ASS te hebben.Sunny2017 schreef: ↑07-12-2017 11:58Ik heb inderdaad een diagnose gekregen ongeveer 15 jaar geleden ASS.
Alleen wegens opnieuw problemenheb ik nu al een tijdje gesprekken bij een psycholoog en zij twijfelt aan de diagnose ASS en denkt eerder aan persoonlijkheidsprobleem.
Ze heeft me nu opnieuw doorverwezen dus ga een onderzoek krijgen binnenkort. Hierdoor vroeg ik me af of het vaker voor kwam dat er foute ass diagnoses word gegeven.
Er is een enorme overlap in kenmerken, maar daarom is het vooral van belang om te kijken waar dat vandaan komt.
Ik heb een aantal borderline-trekken, kan slecht mijn emoties reguleren, maar de oorzaak daarvan is mijn ASS.
Iemand die daar geen kijk op heeft zou mij dus zomaar een persoonlijkhiedsstoornis opplakken.
You're stronger than you think - which isn't saying much.
Week 5 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 5 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 7 december 2017 om 15:14
Nou zijn mijn kinderen en ik alledrie hoogbegaafd EN autistisch.shisha schreef: ↑07-12-2017 13:15Mee eens.
Wat trouwens echt heel erg onderschat wordt is ((hoog)begaafdheid en de problemen die daarbij komen kijken.
Meestal aangezien als ass of ad(h)d.
Bij (hoog)begaafdheid hoort ook dat de persoon allerlei gangbare denkwijzen en systemen in twijfel trekt, zelf nadenkt, procedures in twijfel trekt en niets kan met de gangbare vragenlijsten omdat die niet voldoende zijn afgestemd op hoogbegaafdheid.
De onzekerheid die na jaren worstelen met jezelf en de wereld kan ontstaan maskeert de hoogbegaafdheid en de persoon zelf heeft juist een minderwaardigheidscomplex, vraagt zich met terugkerende periodes af wat er mis is met hem/haar terwijl geen enkele diagnose klopt en de persoon dus helemaal doodloopt in het hulpverleningscircuit.
Dit komt mede omdat een hoogbegaafde alleen maar goed ontdekt/gediagnostiseerd kan worden door een andere hoogbegaafde.
En helaas zijn er daar niet zo heel erg veel van.
Dus meestal wordt het niet herkend en krijgt de hoogbegaafde geen hulp.
Er heerst ook nog eens een soort taboe op hoogbegaafd zijn.
Alsof je dan een opschepper bent en het eigenlijk juist allemaal van een leien dakje zou moeten gaan als je hoogbegaafd bent.
Helaas is het tegendeel waar en voelen velen zich erg eenzaam en mislukt.
Dat zijn toch echt wel twee verschillende dingen en die zijn prima uit elkaar te houden.
Ja, er kunnen overlappen zijn, maar wat jij schrijft is echt onzin.
Hoewel ik wel weet dat er veel hb-ers zijn die er zo over denken, maar in mijn zeer bescheiden mening hebben die hun eventuele ASS nog niet geaccepteerd.
You're stronger than you think - which isn't saying much.
Week 5 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 5 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 7 december 2017 om 15:18
Het kan inderdaad ook allebei.Solomio schreef: ↑07-12-2017 15:14Nou zijn mijn kinderen en ik alledrie hoogbegaafd EN autistisch.
Dat zijn toch echt wel twee verschillende dingen en die zijn prima uit elkaar te houden.
Ja, er kunnen overlappen zijn, maar wat jij schrijft is echt onzin.
Hoewel ik wel weet dat er veel hb-ers zijn die er zo over denken, maar in mijn zeer bescheiden mening hebben die hun eventuele ASS nog niet geaccepteerd.
Waar ik op doelde is dat wanneer het gaat om het stellen van een diagnose meestal eerder in de richting van ass of adhd wordt gedacht en meestal niet goed wordt herkend wanneer het gaat om de nadelen van hoogbegaafdheid en dat die dan voor bvb adhad of autisme worden aangezien.
Maar zoals ik al zei, het kan ook allebei.
donderdag 7 december 2017 om 15:36
Mijn ervaring is dat deskundigen dat wel uit elkaar kunnen houden, maar dat ouders liever een hb-kind hebben dan een ASS-kind.shisha schreef: ↑07-12-2017 15:18Het kan inderdaad ook allebei.
Waar ik op doelde is dat wanneer het gaat om het stellen van een diagnose meestal eerder in de richting van ass of adhd wordt gedacht en meestal niet goed wordt herkend wanneer het gaat om de nadelen van hoogbegaafdheid en dat die dan voor bvb adhad of autisme worden aangezien.
Maar zoals ik al zei, het kan ook allebei.
En dat die zgn overeenkomsten uiteindelijk vaak toch 'gewoon' een ASS blijken te zijn en dat kinderen dan dus veel te lang onbehandeld blijven.
Been there, done that.
Ik ken namelijk ook vrij veel hb kinderen die absoluut geen ASS-kenmerken hebben.
You're stronger than you think - which isn't saying much.
Week 5 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 5 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 7 december 2017 om 16:35
Over foutieve diagnoses autisme hoor je wel vaker wat. Op mijn vroegere middelbare school (behoorlijk OSM) was iedereen die geen hockey speelde en niet bij de kakkers hoorde en daar dus geen vrienden had een "autist" volgens de directeur. Dat leidde tot nogal wat scholenwisselingen door vooral meiden die het zat waren om steeds door docenten aangesproken te worden met "autist" omdat ze niemand hadden om mee te praten op school en met niemand konden samenwerken omdat het geen "kakkers" waren.
Vreemd genoeg zijn al die mensen die toen van school wisselden en ineens massa's vrienden hadden daarna genezen van hun autisme, huh?
Al gaat het in dit geval volgens mij veelal om diagnoses gegeven door een zielige directeur die helemaal niet bevoegd is om iemand zomaar uit het niets vanaf heden "autist" te gaan noemen.
Vreemd genoeg zijn al die mensen die toen van school wisselden en ineens massa's vrienden hadden daarna genezen van hun autisme, huh?
Al gaat het in dit geval volgens mij veelal om diagnoses gegeven door een zielige directeur die helemaal niet bevoegd is om iemand zomaar uit het niets vanaf heden "autist" te gaan noemen.
donderdag 7 december 2017 om 16:37
Overigens is een diagnose niet veel meer dan een hulpmiddel in de zoektocht naar het instrument dat jou kan helpen. Maar als je een hartstikke verkeerde diagnose hebt ga je niet de juiste instrumenten vinden die jou leven gaan verbeteren. En ik heb wel vaker gehoord dat intelligente personen door psychologen autist worden genoemd en daardoor jaren hulp krijgen waar ze niet verder mee komen.
donderdag 7 december 2017 om 16:42
Klopt, het is een algemeen bekend verschijnsel dat met name hoogopgeleide ouders bijna een diagnose "dyslexie" kunnen kopen voor hun kinderen omdat ze weten waarop gelet wordt bij het invullen van vragenlijsten. En als uit testen met het kind geen diagnose volgt, gaan ze lekker naar het volgende bureau na hun kind streng toegesproken te hebben op dat de testen niet te goed gemaakt moeten worden.Yggdrasil- schreef: ↑01-12-2017 11:11Ik heb sterk, heel sterk de indruk dat je dat hele diagnose gelul zelf als je een beetje gezond verstand hebt, enorm kan sturen. Je weet gewoon wat ze willen horen. En ook die vragenlijsten zijn te manipuleren. Niet dat je dat zou moeten willen, maar het is wel zo. En gebeurt gewoon.
Mensen met een goede/bovengemiddelde intelligentie zijn sowieso al lastiger te diagnosticeren omdat ze beter kunnen verbloemen, en lastiger zijn te behandelen omdat ze weinig aannemen of het zelf toch beter weten.
Yup, seen that been there.
Zowel werk als prive gerelateerd.
Ik verzin dit trouwens niet. Dit is gewoon algemeen bekend.
Ik werk zelf in het veld en word de hele dag omgeven door gz psychologen.
Misdiagnoses gebeuren gewoon. En vaker dan je denkt ook. En het is trouwens ook vrij schadelijk. Aangezien een behandeling voor ass nogal anders is dan voor bijvoorbeeld adhd, ptss, dwang, angst en of depressies. Daarbij speelt iq een hele grote rol bij de aanpak en of slagen van de eventuele behandeling. Onderschat dat laatste echt niet.
En daarnaast is de ene adhd'er de andere niet, is sekse, leeftijd, subtype en inderdaad iq nogal bepalend voor de te kiezen behandeling. Zelfs sociale klasse speelt daarbij een rol.
Lekker nuttig als je kind geen dyslexie heeft overigens, tenzij je het alleen doet zodat je arme kind iets langer de tijd mag voor het maken van toetsen.
Daarnaast inderdaad, elke adhd'er of wat dan ook is een individu en heeft eigen persoonlijke factoren die van invloed zijn op het succes van een behandeling.
