Psyche
alle pijlers
Geen ouders meer
donderdag 9 juli 2015 om 15:09
Hallo allemaal,
Dit is mijn eerste bericht op het Viva-forum. Ik heb mij aangemeld omdat ik op zoek ben naar lotgenoten. Ik heb op mijn 14e mijn vader verloren aan een hartstilstand en 3 maanden geleden heb ik mijn moeder verloren. Dit in een tijdbestek van 10 jaar.
Ik ben nu dus nog maar 24 en ik vroeg mij af of er nog meer meiden zijn die in dezelfde situatie zitten als ik...
Het lijkt mij fijn om gevoelens te delen en te weten wat 'normaal is' om te voelen in deze situatie. Ik moet veel eigen beslissingen nemen en heb wel mensen om op terug te vallen, maar dit zal nooit hetzelfde zijn als mijn eigen ouders.
Ik hoor graag van jullie
Dit is mijn eerste bericht op het Viva-forum. Ik heb mij aangemeld omdat ik op zoek ben naar lotgenoten. Ik heb op mijn 14e mijn vader verloren aan een hartstilstand en 3 maanden geleden heb ik mijn moeder verloren. Dit in een tijdbestek van 10 jaar.
Ik ben nu dus nog maar 24 en ik vroeg mij af of er nog meer meiden zijn die in dezelfde situatie zitten als ik...
Het lijkt mij fijn om gevoelens te delen en te weten wat 'normaal is' om te voelen in deze situatie. Ik moet veel eigen beslissingen nemen en heb wel mensen om op terug te vallen, maar dit zal nooit hetzelfde zijn als mijn eigen ouders.
Ik hoor graag van jullie
Het leven is mooi!
donderdag 9 juli 2015 om 15:17
Meid, wat verschrikkelijk. Ik hoop dat je hier lotgenoten kunt vinden waarmee je er over kunt praten.
Ik heb geen ervaring, al heb ik wel gezien wat het teweegbrengt bij mijn man. Zeker nadat we onze dochter kregen, toen was zijn moeder nog amper twee jaar geleden overleden. Het is toch een heel vertrouwelijke basis die wegvalt. Lijkt mij verschrikkelijk. Ik zie er dan zelf ook heel erg tegenop (heb een ongeneeslijke zieke moeder).
Veel sterkte.
Ik heb geen ervaring, al heb ik wel gezien wat het teweegbrengt bij mijn man. Zeker nadat we onze dochter kregen, toen was zijn moeder nog amper twee jaar geleden overleden. Het is toch een heel vertrouwelijke basis die wegvalt. Lijkt mij verschrikkelijk. Ik zie er dan zelf ook heel erg tegenop (heb een ongeneeslijke zieke moeder).
Veel sterkte.
donderdag 9 juli 2015 om 15:26
donderdag 9 juli 2015 om 15:28
Mijn moeder overleed toen ik 8 was, mijn vader toen ik 30 was (maar met hem had ik toen al geen contact meer.).
De moeder en stiefmoeder van mijn man zijn in 2006 binnen 4 maanden van elkaar overleden en tot slot in 2011 mijn schoonpa.
Mijn zoon is nu 15 en had op z'n 10e dus al geen grootouders meer. Dat steekt bij ons (maar zijn al wat ouder dan jij natuurlijk) veel meer dan dat wij zelf er nog mee bezig zijn.
Ik vind het oprecht verdrietig voor jou WeesSterk, het blijft een hard gelag
De moeder en stiefmoeder van mijn man zijn in 2006 binnen 4 maanden van elkaar overleden en tot slot in 2011 mijn schoonpa.
Mijn zoon is nu 15 en had op z'n 10e dus al geen grootouders meer. Dat steekt bij ons (maar zijn al wat ouder dan jij natuurlijk) veel meer dan dat wij zelf er nog mee bezig zijn.
Ik vind het oprecht verdrietig voor jou WeesSterk, het blijft een hard gelag
donderdag 9 juli 2015 om 15:33
quote:fleetfox schreef op 09 juli 2015 @ 15:17:
Meid, wat verschrikkelijk. Ik hoop dat je hier lotgenoten kunt vinden waarmee je er over kunt praten.
Ik heb geen ervaring, al heb ik wel gezien wat het teweegbrengt bij mijn man. Zeker nadat we onze dochter kregen, toen was zijn moeder nog amper twee jaar geleden overleden. Het is toch een heel vertrouwelijke basis die wegvalt. Lijkt mij verschrikkelijk. Ik zie er dan zelf ook heel erg tegenop (heb een ongeneeslijke zieke moeder).
Veel sterkte.
Meid, wat verschrikkelijk. Ik hoop dat je hier lotgenoten kunt vinden waarmee je er over kunt praten.
Ik heb geen ervaring, al heb ik wel gezien wat het teweegbrengt bij mijn man. Zeker nadat we onze dochter kregen, toen was zijn moeder nog amper twee jaar geleden overleden. Het is toch een heel vertrouwelijke basis die wegvalt. Lijkt mij verschrikkelijk. Ik zie er dan zelf ook heel erg tegenop (heb een ongeneeslijke zieke moeder).
Veel sterkte.
donderdag 9 juli 2015 om 15:41
quote:Grobbekuiken schreef op 09 juli 2015 @ 15:33:
[...]
Dat is heel lief Grobbekuiken, maar ik vind het voor jullie verdrietiger. Ik kan nu nog genieten van mijn moeder en mijn vader leeft ook nog. En mijn man vind het zo fijn dat onze dochter een leuke opa en oma heeft.
Dus eerder een voor jullie allemaal hier.
[...]
Dat is heel lief Grobbekuiken, maar ik vind het voor jullie verdrietiger. Ik kan nu nog genieten van mijn moeder en mijn vader leeft ook nog. En mijn man vind het zo fijn dat onze dochter een leuke opa en oma heeft.
Dus eerder een voor jullie allemaal hier.
donderdag 9 juli 2015 om 15:54
Sorry, dit is niet mijn topic, maar nog even dit:
Ik ben nu zelf helaas ziek, ik ga er vooralsnog van uit dat ik genees, maar die angst afscheid te moeten nemen werkt bij mij nu andersom. Wat dat betreft snap ik je heel goed Fleetfox.
WeesSterk en Bony zijn nog zo jong, dat raakt me echt.
Zo, en nu is het weer to's topic
Ik ben nu zelf helaas ziek, ik ga er vooralsnog van uit dat ik genees, maar die angst afscheid te moeten nemen werkt bij mij nu andersom. Wat dat betreft snap ik je heel goed Fleetfox.
WeesSterk en Bony zijn nog zo jong, dat raakt me echt.
Zo, en nu is het weer to's topic
donderdag 9 juli 2015 om 15:56
Wat verdrietig. Ik heb hier wel herkenning ja. Mijn vader overleed toen ik 3 was (hij was 35) en mijn moeder overleed toen ik 20 was (zij was 46) Beide zijn plotseling overleden.
Het is best zwaar geweest. Met mijn bruiloft was het naar dat mijn ouders er niet bij konden zijn. En toen ik zelf weduwe werd op mijn 27ste mistte ik mijn moeder ook zo erg. Wat had zij mijn verdriet kunnen begrijpen.
Maar ik kan nu op verschillende manieren terugkijken op mijn jeugd. Ik kan aan mijn moeder denken zonder direct de stekende pijn van gemis te voelen. Ik kan denken aan onze leuke herinneren, en ook aan de minder leuke.
Echt tijd helpt maar daar ben jij nog niet TO. Heel veel sterkte en schrijf hier zeker van je af.
Ik ben nu 31 overigens.
Het is best zwaar geweest. Met mijn bruiloft was het naar dat mijn ouders er niet bij konden zijn. En toen ik zelf weduwe werd op mijn 27ste mistte ik mijn moeder ook zo erg. Wat had zij mijn verdriet kunnen begrijpen.
Maar ik kan nu op verschillende manieren terugkijken op mijn jeugd. Ik kan aan mijn moeder denken zonder direct de stekende pijn van gemis te voelen. Ik kan denken aan onze leuke herinneren, en ook aan de minder leuke.
Echt tijd helpt maar daar ben jij nog niet TO. Heel veel sterkte en schrijf hier zeker van je af.
Ik ben nu 31 overigens.
donderdag 9 juli 2015 om 20:13
Wat een verdriet meisje. Dikke
Mijn moeder overleed toen ik 21 was, mijn vader 8 jaar later. Heb lange tijd het gevoel gehad dat ik mijn basis kwijt was. Soms nog steeds. En ik vind het heel moeilijk dat niemand meer wat weet van mijn allervroegste begin. Gewoon, de dagelijkse dingen. Of hoe zij dat deden toen ik klein was ik heb nu zelf een zoon en een dochter en mis de moederlijke zorg van mijn eigen moeder. Maar gelukkig heb ik een heerlijk leven verder en twee geweldige broers met een hele fijne schoonzus.
Mijn moeder overleed toen ik 21 was, mijn vader 8 jaar later. Heb lange tijd het gevoel gehad dat ik mijn basis kwijt was. Soms nog steeds. En ik vind het heel moeilijk dat niemand meer wat weet van mijn allervroegste begin. Gewoon, de dagelijkse dingen. Of hoe zij dat deden toen ik klein was ik heb nu zelf een zoon en een dochter en mis de moederlijke zorg van mijn eigen moeder. Maar gelukkig heb ik een heerlijk leven verder en twee geweldige broers met een hele fijne schoonzus.
