Goede doelen

15-08-2013 19:09 31 berichten
Regelmatig komen er bij mij mensen aan de deur. De een voor een energiecontract, de andere voor een goed doel.

Inmiddels heb ik er geen problemen meer mee om de mensen die me een energiecontract aan willen bieden af te wimpelen.



Maar de mensen die voor een goed doel komen, dat vind ik altijd moeilijk.

Als ze met een collectebus komen, geen probleem, ik geef wel een paar euro's.

Maar als ze aan de deur komen met de vraag of ik 10 euro in de maand wil geven aan het goede doel, tja, dan weet ik niet zo goed wat te doen.



Ik zet me graag in voor goede doelen, ik vind de meeste goede doelen ook echt goed. Ik doe wekelijks vrijwilligerswerk met gehandicapte kinderen, naast mijn full time baan. En volgend jaar wil ik als vrijwilliger een tijdje naar het buitenland om me daar in te zetten.

Ik ben alleen geen voorstander van om geld te geven, ik zie veel liever zelf wat er met mijn geld gebeurd en ik steek ook liever mijn handen uit de mouwen, dan dat ik geld geef. Ik wil zelf zien wat er gebeurd, omdat me dat vaak zo'n voldoening geeft.

Terwijl ik ook zo graag zie dat er kinderen door mijn geschonken geld gevaccineerd kunnen worden.



Maar dan komt er iemand aan de deur, en dan vraagt hij geld. Voor het goed doel. Maar hij dan, hij wordt betaald door het goede doel. Snap ik het niet? Als je toch echt in wil zetten voor een goed doel, dan ga je toch niet geld vragen van het goed doel?



Ik heb uiteindelijk nee gezegd. Maar het zit me toch niet lekker. Ik wil graag dat de kinderen gevaccineerd kunnen worden. Maar ik wil eigenlijk dat al het geld daar naar toe gaat, en niet dat een jongen uit mijn geschonken geld ook betaald wordt.



Misschien zie ik het ook helemaal verkeerd.

Hoe denken jullie over goede doelen aan de deur?
Alle reacties Link kopieren
Het is zelfs zo erg dat je soms degene die de ene dag gepassioneerd staat te doen over kinderen in Oeganda, de andere dag de neushoorn in Lutjebroek het belangrijkste op aarde ziet vinden.



Ik had ene tijdlang ene variabel inkomen dus als het kon doneerde ik. Zo ook aan de Hartstichting, maar die sturen nu steeds vooraf ingevulde acceptgiro's met het bedrag van mijn toenmalige donatie. Ook hele irritant.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben ermee gestopt om aan de deur of op straat geld te doneren. Zag door de bomen het bos niet meer. Ze lijken overal op te doemen, supermarkt, voor de deur, op straathoeken....



Ik heb een budget, stort ik aan een goed doel, wetende dat veel aan de strijstok blijft hangen. Is een gevoelsdingetje om toch te doen denk ik.

Verder denk ik dat ik 'goed' bezig ben door mensen in mijn omgeving te helpen waar nodig. Met een klusje, soms geld, een aardig woord, zulke dingen.



Ik voel me dus niet schuldig als ik mensen wegstuur aan mijn deur of nee verkoop op straat.
Alle reacties Link kopieren
quote:maria33 schreef op 15 augustus 2013 @ 20:59:



Ik heb een budget, stort ik aan een goed doel, wetende dat veel aan de strijstok blijft hangen. Is een gevoelsdingetje om toch te doen denk ik.



Waar ik nou benieuwd naar ben: wat is voor jou 'strijkstok'?

Zijn dat voor jou alle kosten die een organisatie nu eenmaal moet maken (dus ook fondenwervende) of alleen wat 'teveel' is. En wie bepaald dat dan?

Zelf werk ik bijv voor een organisatie voor ontwikkelingssamenwerking. Een deel van onze medewerkers is in dienst en krijgt dus salaris om de organisaties in andere landen die geld van ons krijgen uit te zoeken, te begeleiden en ook te controleren.

Is dat voor jouw gevoel dan ook 'strijkstok'?

En het salaris van bijv fondsenwervers? Per definitie? Of alleen maar als ze overdreven hoog zijn?



(Oprechte nieuwsgierigheid, beslist geen aanval!)
'Wie de werkelijkheid durft aan te kijken en het daarbij weet uit te houden, kan het overkomen dat er een andere kijk op de werkelijkheid komt.' Frans Vosman
Alle reacties Link kopieren
Ik ben best begaan met zielige zeehondjes en derde wereldproblematiek, maar ik heb zo'n gloeiende hekel aan die mensen die je in de stad benaderen, dat het me totaal geen moeite meer kost om 'nee' te zeggen.



Dat nep-spontane en semi-geïnteresseerde "hallo, hoe gaat het?" is al irritant, maar er is er ook wel een achter me aan (!) komen hollen en bleef "echt niet? maar.." zeggen. Toen ik eens 'n rotdag had en al muziek luisterend werd benaderd -"mevrouw!"- door zo'n jongen in goedendoelen t-shirt, liep ik gewoon door zonder mijn standaard "nee sorry, geen interesse" (okee, ik weet het, beetje onbeleefd ), toen werd hij helemaal pissig: "Ja hoor! Loop maar door.. TSSS."

Nouja, zeg.



Ik word nogal vaak benaderd, blijkbaar zie ik eruit alsof ik wel om te praten ben. Nou, nee.
Het enige wat donateurwervers van mij krijgen is een minachtende blik. Op een degelijke manier leuren aan deuren (of in winkelstraten zieltjes winnen) is namelijk niets anders dan oplichting. Het eerste jaar dat jij geld geeft gaat namelijk op aan het loon van dit voetvolk. Vroeger was ik zo naïef om te denken dat deze mensen vrijwilligerswerk stonden te doen, tegenwoordig weet ik wel beter en heb ik totaal geen moeite om aan ze voorbij te lopen.
Ik weet door mijn werk eigenlijk te veel van goede doelen wat derde wereld landen betreft. Daarom steun ik alleen kleine particuliere initiatieven waar ik echt vertrouwen in heb, daar gaat zo'n ¤25 in de maand heen.



Bij een collecte oid doe ik altijd wel wat kleingeld in de bus. Eigenlijk meer om de buurtbewoner te plezieren dan vanwege het goede doel.



Als er echt nood aan de man is, zoals bij de tsunami dan zijn het altijd de Belgische organisaties die als eerst in actie komen trouwens. Op Zaventem kunnen ook altijd direct vliegtuigen met noodhulp bevoorraad worden (vanuit Amsterdam, dat dan weer wel) en ze kunnen ook gelijk erna vliegen. Tweede is Frankfurt wat dat betreft. Nederlandse organisaties, en ook Schiphol en Eindhoven zijn aan zo veel regels gebonden dat zij pas 24 uur later kunnen vertrekken.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven