Psyche
alle pijlers
Haptotherapie ervaringen
dinsdag 31 maart 2015 om 10:38
dinsdag 31 maart 2015 om 10:43
Dankjewel pippewies
Ehm...op de bank geweest? Wat houd dat in en wat doet zij/ hij precies? Mag ik ook vragen waarvoor en of je dit ook combineerd naast een andere therapie/ psycholoog?
Zelf ben ik namelijk al meer dan een jaar in behandeling bij een psycholoog voor traumaklachten en burnout, maar ik kom hierin niet verder vanwege een superdikke muur om me heen voor anderen en mezelf dus ik kan heel moeilijk bij mijn gevoel, ben een kei in weggstoppen van emoties namelijk..
Ehm...op de bank geweest? Wat houd dat in en wat doet zij/ hij precies? Mag ik ook vragen waarvoor en of je dit ook combineerd naast een andere therapie/ psycholoog?
Zelf ben ik namelijk al meer dan een jaar in behandeling bij een psycholoog voor traumaklachten en burnout, maar ik kom hierin niet verder vanwege een superdikke muur om me heen voor anderen en mezelf dus ik kan heel moeilijk bij mijn gevoel, ben een kei in weggstoppen van emoties namelijk..
Leef en laat leven
dinsdag 31 maart 2015 om 10:56
Ik loop daar ivm met precies die muur die jij beschrijft ben ook héél goed in het wegstoppen van mijn gevoelens, sterker nog heb vaak geen idee wat ik voel. Hierdoor heb ik last van depressieve klachten.
Op de bank heb ik nu 2x gelegen met ontbloot bovenlijf ( bh nog aan hoor
) belangrijk is daarbij ook dat je aangeeft waar jij je prettig bij voelt en je grenzen aangeeft de therapeut vraagt je dat ook. Vervolgens legde ze bij mij een hand op mijn onderrug en dan maar zien wat dit met je doet. Later vroeg ze mij of er een 2e hand bij mocht en opnieuw weer kijken/voelen wat dit doet. Ik vind dit nog erg lastig, voel me wel op mijn gemak en verstijf niet onder haar aanraking ( wat ik wel verwacht had) maar ik merk dat ik nog erg in mijn hoofd zit tijdens het aanraken. Eigenlijk geeft het niet wat je voelt, het gaat erom dat je voelt en hierbij stil staat en dit bespreekbaar maakt. Zoals ik zei ben nog erg aan het aftasten
Op de bank heb ik nu 2x gelegen met ontbloot bovenlijf ( bh nog aan hoor
) belangrijk is daarbij ook dat je aangeeft waar jij je prettig bij voelt en je grenzen aangeeft de therapeut vraagt je dat ook. Vervolgens legde ze bij mij een hand op mijn onderrug en dan maar zien wat dit met je doet. Later vroeg ze mij of er een 2e hand bij mocht en opnieuw weer kijken/voelen wat dit doet. Ik vind dit nog erg lastig, voel me wel op mijn gemak en verstijf niet onder haar aanraking ( wat ik wel verwacht had) maar ik merk dat ik nog erg in mijn hoofd zit tijdens het aanraken. Eigenlijk geeft het niet wat je voelt, het gaat erom dat je voelt en hierbij stil staat en dit bespreekbaar maakt. Zoals ik zei ben nog erg aan het aftasten
dinsdag 31 maart 2015 om 11:15
Jeetje wat knap zeg dat je dat aandurft, zo op de bank liggen en dan iemand die je aanraakt. Ik heb zelf al moeite als iemand mij een schouderklopje wil geven dan ga ik automatisch al opzij hahaha.
Herkenbaar dat je dan ook in je hoofd zit bij het aanraken wat denk ik ook aansluit op het jaren doorzetten? Niks voelen maar gewoon met je verstand verder gaan. Wel fijn dat je jezelf nu hebt overgegeven aan je gevoel en er mee aan de slag gaat, ik begrijp dat het spannend is maar t zal zeker goed voor je zijn.
Herkenbaar dat je dan ook in je hoofd zit bij het aanraken wat denk ik ook aansluit op het jaren doorzetten? Niks voelen maar gewoon met je verstand verder gaan. Wel fijn dat je jezelf nu hebt overgegeven aan je gevoel en er mee aan de slag gaat, ik begrijp dat het spannend is maar t zal zeker goed voor je zijn.
Leef en laat leven
dinsdag 31 maart 2015 om 11:20
Ik heb het nu 2 maanden en ik heb er eigenlijk nog niet veel aan gehad. Nu moet ik ook zeggen dat ik zelf nog helemaal geen moeite heb gehad met de oefeningen.
In mijn geval heb ik oefeningen moeten doen waarbij je in ondergoed (soms ook helemaal gekleed) op een bank ligt en de haptotherapeut raakt je aan. Ze legt haar handen in de weg, als een soort balast. De bedoeling is dat je je niet hard maakt, maar juist zacht. Dat je je niet verzet, op die manier heb je minder last van die handen die in de weg liggen.
Ook heb ik oefeningen moeten doen waarbij ik bijv op een ballon moest zitten. Of ik moest in de hoek van de ruimte staan met mijn ogen dicht. Zij liep dan naar me toe en ik moest stop zeggen op het moment dat ze op een fijne afstand stond.
Het doel bij mij is: voelen in plaats van denken. Maar ik merk eigenlijk nog geen verschil. Wel ervaar ik de therapie als prettig. Het is van belang dat je iemand vindt waar je je echt op je gemak voelt! Want je zult aangeraakt worden op je buik, benen en dergelijke en dat is natuurlijk niet fijn als je je niet op je gemak voelt.
In mijn geval heb ik oefeningen moeten doen waarbij je in ondergoed (soms ook helemaal gekleed) op een bank ligt en de haptotherapeut raakt je aan. Ze legt haar handen in de weg, als een soort balast. De bedoeling is dat je je niet hard maakt, maar juist zacht. Dat je je niet verzet, op die manier heb je minder last van die handen die in de weg liggen.
Ook heb ik oefeningen moeten doen waarbij ik bijv op een ballon moest zitten. Of ik moest in de hoek van de ruimte staan met mijn ogen dicht. Zij liep dan naar me toe en ik moest stop zeggen op het moment dat ze op een fijne afstand stond.
Het doel bij mij is: voelen in plaats van denken. Maar ik merk eigenlijk nog geen verschil. Wel ervaar ik de therapie als prettig. Het is van belang dat je iemand vindt waar je je echt op je gemak voelt! Want je zult aangeraakt worden op je buik, benen en dergelijke en dat is natuurlijk niet fijn als je je niet op je gemak voelt.
dinsdag 31 maart 2015 om 11:42
dinsdag 31 maart 2015 om 12:07
dinsdag 31 maart 2015 om 12:26
Ik denk dat ik het eng vind vanwege mijn ervaringen uit het verleden (sexueel, lichamelijk en psychische mishandeling). In die zin vind ik het niet fijn dat er anderen te dichtbij komen en mij aanraken. Bij mijn vorige psycholoog voelde ik me ook op m'n gemak maar zodra ze te dichtbij kwam (schouderklopje of te dichtbij zitten) dan klapte ik dicht, kwam de ijzeren muur weer te voorschijn en foetsie was mijn gevoel 
Ondanks dat zij ervaren was en heel wat gewend was schrok ze hier van. Ik kon haar en mezelf dan ook lekker in de weg zitten. Vandaar dat ik ook denk dat haptotherapie misschien een optie is voor me aangezien de focus hierop ligt en zij toch verder kunnen op gebied van aanraken/ gevoel zoals ik het lees.
Ondanks dat zij ervaren was en heel wat gewend was schrok ze hier van. Ik kon haar en mezelf dan ook lekker in de weg zitten. Vandaar dat ik ook denk dat haptotherapie misschien een optie is voor me aangezien de focus hierop ligt en zij toch verder kunnen op gebied van aanraken/ gevoel zoals ik het lees.
Leef en laat leven
dinsdag 31 maart 2015 om 12:44
quote:doemaarzonnebloemen schreef op 31 maart 2015 @ 12:21:
Kan iemand mij vertellen waarom het nodig is om daar in je ondergoed te staan of liggen? Waarom kan dit niet gekleed?Het hoeft natuurlijk niet in ondergoed het is belangrijk dat je zelf daarin ook je grenzen aangeeft. Maar huid op huid contact is natuurlijk veel intiemer waardoor je degene die je aanraakt beter kan voelen en zelf daardoor misschien ook beter toe laat en meer met jezelf in contact komt. In het geval van amberma zou het dan waarschijnlijk ook in kleine stapjes gaan. Misschien idd beginnen met een hand op je schouder. Wat voel je dan? Waar voel je dat? Wat voel je als de therapeut haar hand verlegt etc.
Kan iemand mij vertellen waarom het nodig is om daar in je ondergoed te staan of liggen? Waarom kan dit niet gekleed?Het hoeft natuurlijk niet in ondergoed het is belangrijk dat je zelf daarin ook je grenzen aangeeft. Maar huid op huid contact is natuurlijk veel intiemer waardoor je degene die je aanraakt beter kan voelen en zelf daardoor misschien ook beter toe laat en meer met jezelf in contact komt. In het geval van amberma zou het dan waarschijnlijk ook in kleine stapjes gaan. Misschien idd beginnen met een hand op je schouder. Wat voel je dan? Waar voel je dat? Wat voel je als de therapeut haar hand verlegt etc.
dinsdag 31 maart 2015 om 13:09
Wel fijn dat je je grenzen mag aangeven, dat is veilig. Maar mijn probleem is juist de begrenzing. Hoever gaat een haptotherapeut hierin mee? Want wat mezelf kennende zou ik al automatisch zo ver mogelijk bij haar vandaan gaan zitten, mijn kleding aanhouden, aangeven dat ze me niet mag aanraken etc etc
Leef en laat leven
dinsdag 31 maart 2015 om 13:21
Het is juist een belangrijk onderdeel je grenzen aangeven!! Het gaat er juist om dat je stilstaat bij je gevoel en ervaart wat dit met je doet! Het maakt dus niet uit WAT je voelt maar DAT je voelt! Alles is dus goed als het goed is zal je therapeut je die ook steeds vragen. Mijn eerste oefening was allebei aan een kant van de kamer staan en als ik wou steeds een stap naar voren zetten. Tot wanneer voelt dit prettig en wanneer voelt het ongemakkelijk? En als het ongemakkelijk voelt wat gebeurt er dan met je? Waar voel je dit? Er is dus geen goed of fout, het gaat om jóuw gevoel!
dinsdag 31 maart 2015 om 13:50
dinsdag 31 maart 2015 om 14:04
Ja ik hoop t ook en ook voor jou. Het is inderdaad wat je al zegt de wil is er en dat is al een hele grote stap voor ons! In therapie heb ik geleerd dat t soms juist goed is dat de muur er is, dat is zelfbescherming voor toen en nu. Ik denk dat ze daarin wel een punt had, onze instinctieve muurtje kan soms wel goed aanvoelen wie we er buiten moeten houden en die wil ik wel een beetje behouden, t mag alleen wel een stuk lager en een raam en deurtje dr in zou ook wel prettig zijn 
Leef en laat leven
dinsdag 31 maart 2015 om 14:09
Klopt hoor mijn therapeut zegt ook dat in het verleden het juist goed was om de muur op te bouwen die heeft er immers voor gezorgd dat ik me staande wist te houden. Nu is de muur er nog maar de onveiligheid ( die er toen was ) is weg. De muur zorgt er nog steeds voor dat je beschermd bent tegen onveiligheid maar zorgt er ook voor dat al het goede niet binnenkomt en dit belemmert mij. Daarom idd eerst maar eens een raam erin, kijken hoe dat voelt!
dinsdag 31 maart 2015 om 14:17
Ja precies, de belemmeringen die moeten we weghalen. Besef me de laatste tijd ook pas hoe t verleden een mens kan vormen en hoe onbewust we hiermee omgaan en verder leven tot we niet meer kunnen. Eigenlijk moeten we bijna alles weer opnieuw/ anders leren. Wel fijn om te weten dat er ook mensen zijn die hierin elkaar kunnen begrijpen.
Leef en laat leven
dinsdag 31 maart 2015 om 14:41
Ik ben een keer of 5 naar een haptonoom geweest n.a.v. een burnout. Wat het in ieder geval deed, was de kranen openzetten: ik heb gehuild... Maar dat was wel goed opzich, de tijd daarvoor kon ik geen traan laten terwijl ik wel echt ongelukkig was, het was denk ik wel nodig. Het bracht me dichter bij mijn gevoel. En ik ging er altijd wel 'lichter' weg, dat was wel fijn.
Mijn verzekering vergoedde het maar 5 keer, vandaar dat ik zo kort ben gegaan. Wat ik wel erg weird vond, was dat we op een gegeven moment een oefening moesten doen waarbij ik op zijn schoot zat. Maar het is een man, en ik voelde me er wel een tikkeltje onprettig bij. Ik heb ook wel gezegd dat ik het vreemd vond, maar het wel gedaan. Als ik nog eens naar een haptonoom ga, neem ik wel zekers een vrouw.
Mijn verzekering vergoedde het maar 5 keer, vandaar dat ik zo kort ben gegaan. Wat ik wel erg weird vond, was dat we op een gegeven moment een oefening moesten doen waarbij ik op zijn schoot zat. Maar het is een man, en ik voelde me er wel een tikkeltje onprettig bij. Ik heb ook wel gezegd dat ik het vreemd vond, maar het wel gedaan. Als ik nog eens naar een haptonoom ga, neem ik wel zekers een vrouw.
