Psyche
alle pijlers
Het lukt mij even niet
donderdag 1 augustus 2013 om 14:21
Het lukt mij even niet om van mijn vrije dag te genieten.
Man aan het werk, kinderen op de opvang, en ik heb een dag voor mijzelf. Maar zaterdag is het ook de sterfdag van mijn vader. Twee jaar geleden overleed hij. En ik mis hem nog dagelijks.
Zo graag had ik hem nog willen vasthouden, vertellen dat ik van hem hou. En het allerliefste zou ik willen dat hij mijn dochter (5 maand oud) zou kunnen vasthouden en knuffelen.
Ik probeer al de hele dag vrolijk te zijn, maar het lukt gewoon even niet. Ik wil even mijn verhaal kwijt, bedankt voor het lezen.
Man aan het werk, kinderen op de opvang, en ik heb een dag voor mijzelf. Maar zaterdag is het ook de sterfdag van mijn vader. Twee jaar geleden overleed hij. En ik mis hem nog dagelijks.
Zo graag had ik hem nog willen vasthouden, vertellen dat ik van hem hou. En het allerliefste zou ik willen dat hij mijn dochter (5 maand oud) zou kunnen vasthouden en knuffelen.
Ik probeer al de hele dag vrolijk te zijn, maar het lukt gewoon even niet. Ik wil even mijn verhaal kwijt, bedankt voor het lezen.
donderdag 1 augustus 2013 om 17:26
Wat een mooi, ontroerend topic is dit geworden.
Ik heb gelukkig mijn beide ouders nog, maar ik moest wel even aan mijn lieve opa en oma denken. (die zitten nu samen oma's groentesoep te eten)
Mijn opa en oma woonden in een verpleeghuis en mijn moeder ging elke week op bezoek. Op een gegeven moment lag zij in het ziekenhuis en ging ik op bezoek.
Ik beld met mijn moeder toen ik daar was en toe vroeg ze of ze opa even aan de telefoon mocht hebben. Ik zei: Hij denkt nu dat ik jou ben, dus dat gaat niet. Een de ene kant zo verdrietig, maar aan de andere kant ook fijn omdat hij me blijkbaar wel heel vertrouwd vond.
Een jaar later was mijn moeder 4 weken op vakantie en ging ik elke week op bezoek(3 uur enekele reis). Mijn opa was erg dement en herkende me niet meer. De laatste keer dat ik bezoek kwam zei hij opeens: Hey daar is hoppala. Dat was de laatste keer dat hij me herkende, dat zal ik nooit meer vergeten.
Ik heb gelukkig mijn beide ouders nog, maar ik moest wel even aan mijn lieve opa en oma denken. (die zitten nu samen oma's groentesoep te eten)
Mijn opa en oma woonden in een verpleeghuis en mijn moeder ging elke week op bezoek. Op een gegeven moment lag zij in het ziekenhuis en ging ik op bezoek.
Ik beld met mijn moeder toen ik daar was en toe vroeg ze of ze opa even aan de telefoon mocht hebben. Ik zei: Hij denkt nu dat ik jou ben, dus dat gaat niet. Een de ene kant zo verdrietig, maar aan de andere kant ook fijn omdat hij me blijkbaar wel heel vertrouwd vond.
Een jaar later was mijn moeder 4 weken op vakantie en ging ik elke week op bezoek(3 uur enekele reis). Mijn opa was erg dement en herkende me niet meer. De laatste keer dat ik bezoek kwam zei hij opeens: Hey daar is hoppala. Dat was de laatste keer dat hij me herkende, dat zal ik nooit meer vergeten.
donderdag 1 augustus 2013 om 17:41
quote:eentje1977 schreef op 01 augustus 2013 @ 14:21:
Het lukt mij even niet om van mijn vrije dag te genieten.
Man aan het werk, kinderen op de opvang, en ik heb een dag voor mijzelf. Maar zaterdag is het ook de sterfdag van mijn vader. Twee jaar geleden overleed hij. En ik mis hem nog dagelijks.
Zo graag had ik hem nog willen vasthouden, vertellen dat ik van hem hou. En het allerliefste zou ik willen dat hij mijn dochter (5 maand oud) zou kunnen vasthouden en knuffelen.
Ik probeer al de hele dag vrolijk te zijn, maar het lukt gewoon even niet. Ik wil even mijn verhaal kwijt, bedankt voor het lezen.
Het lukt mij even niet om van mijn vrije dag te genieten.
Man aan het werk, kinderen op de opvang, en ik heb een dag voor mijzelf. Maar zaterdag is het ook de sterfdag van mijn vader. Twee jaar geleden overleed hij. En ik mis hem nog dagelijks.
Zo graag had ik hem nog willen vasthouden, vertellen dat ik van hem hou. En het allerliefste zou ik willen dat hij mijn dochter (5 maand oud) zou kunnen vasthouden en knuffelen.
Ik probeer al de hele dag vrolijk te zijn, maar het lukt gewoon even niet. Ik wil even mijn verhaal kwijt, bedankt voor het lezen.
Stel niet uit tot morgen,wat je vandaag kunt doen
donderdag 1 augustus 2013 om 19:07
Hoi Eentje,
Moeilijk he, als je hem moet missen.. De herinneringen helpen wel een beetje, maar sommige momenten zijn zoals je schrijft erg pijnlijk. Maar het is heel fijn dat je weet dat hij heel veel van je heeft gehouden. Een heel mooi en warm gevoel is dat.
Mijn vader is nu anderhalf jaar geleden heel plots overleden. We hadden een heel goede band.
Ik en mijn zus zijn al een tijdje aan het overwegen om via een soort medium ofzo contact te zoeken, omdat wij ook nooit afscheid hebben kunnen nemen. Ben er bang voor, maar toch wil ik het ook, in het begin wel veel meer dan nu.
Ik weet niet of dat mss ook iets voor jou is? Het helpt je mss om het afscheid wat dragelijker te maken? Ik ben ook nog al sceptisch wat dat soort dingen aangaat, maar ik klamp me vast aan elke mogelijkheid. Teveel misschien..
Veel sterkte !
Moeilijk he, als je hem moet missen.. De herinneringen helpen wel een beetje, maar sommige momenten zijn zoals je schrijft erg pijnlijk. Maar het is heel fijn dat je weet dat hij heel veel van je heeft gehouden. Een heel mooi en warm gevoel is dat.
Mijn vader is nu anderhalf jaar geleden heel plots overleden. We hadden een heel goede band.
Ik en mijn zus zijn al een tijdje aan het overwegen om via een soort medium ofzo contact te zoeken, omdat wij ook nooit afscheid hebben kunnen nemen. Ben er bang voor, maar toch wil ik het ook, in het begin wel veel meer dan nu.
Ik weet niet of dat mss ook iets voor jou is? Het helpt je mss om het afscheid wat dragelijker te maken? Ik ben ook nog al sceptisch wat dat soort dingen aangaat, maar ik klamp me vast aan elke mogelijkheid. Teveel misschien..
Veel sterkte !
vrijdag 2 augustus 2013 om 13:05
Lieve Allemaal,
Ik was gisteren vergeten te melden dat ik mijn kinderen ging ophalen; sorry!
Bedankt voor alle lieve en mooie berichten.
Vandaag is ook een vrije dag geworden, met een paar verplichte klusjes, maar zeker ook een dag voor mijzelf. Waar ik mijzelf toesta om even bij mijzelf stil te staan en te luisteren naar mijn gevoel.
En dat zijn tot nu toe veel gevoelens, van verdrietig tot dankbaarheid. En gelukkig ben ik nu ook rustiger dan gisteren omdat ik (mede dankzij de reacties in dit topic) mijzelf nu die tijd voor mijzelf ook gun.
Andere zaken komen een andere keer wel weer. Nogmaals bedankt voor het lezen en alle berichtjes
Ik was gisteren vergeten te melden dat ik mijn kinderen ging ophalen; sorry!
Bedankt voor alle lieve en mooie berichten.
Vandaag is ook een vrije dag geworden, met een paar verplichte klusjes, maar zeker ook een dag voor mijzelf. Waar ik mijzelf toesta om even bij mijzelf stil te staan en te luisteren naar mijn gevoel.
En dat zijn tot nu toe veel gevoelens, van verdrietig tot dankbaarheid. En gelukkig ben ik nu ook rustiger dan gisteren omdat ik (mede dankzij de reacties in dit topic) mijzelf nu die tijd voor mijzelf ook gun.
Andere zaken komen een andere keer wel weer. Nogmaals bedankt voor het lezen en alle berichtjes
