Het lukt mij even niet

01-08-2013 14:21 59 berichten
Het lukt mij even niet om van mijn vrije dag te genieten.



Man aan het werk, kinderen op de opvang, en ik heb een dag voor mijzelf. Maar zaterdag is het ook de sterfdag van mijn vader. Twee jaar geleden overleed hij. En ik mis hem nog dagelijks.

Zo graag had ik hem nog willen vasthouden, vertellen dat ik van hem hou. En het allerliefste zou ik willen dat hij mijn dochter (5 maand oud) zou kunnen vasthouden en knuffelen.



Ik probeer al de hele dag vrolijk te zijn, maar het lukt gewoon even niet. Ik wil even mijn verhaal kwijt, bedankt voor het lezen.
Alle reacties Link kopieren
quote:eentje1977 schreef op 01 augustus 2013 @ 15:14:

Mijn vader is overwacht overleden, en afscheid heb ik niet kunnen nemen. Toch weet ik heel zeker dat hij van mij hield en dat hij wist dat ik van hem hield.



In die bijzondere periode rondom zijn overlijden heb ik gemerkt dat ik zoveel sterker ben dan ik altijd gedacht heb. En dat het bevestigd werd dat ik uit een ontzettend warm en fijn "nest" kom (incl. de aanhang van de zussen en de omgeving van mijn ouders)



Oh ja dat is zwaar, dat je geen afscheid hebt kunnen nemen. Wat naar is dat.

Maar wat fijn dat je uit zo'n fijn nest kwam, en dat jullie veel aan elkaar gehad hebben. Ik lees veel warmte in je posts.
Een van mijn favoriete herinneringen;



Ik was een jaar of 7 of 8 en moest onder schooltijd afzwemmen voor diploma B (schoolzwemmen). Dat was in een andere plaats dan mijn woonplaats en helaas kon mijn (thuisblijf) moeder niet komen kijken.

Maar terwijl ik naar het bad loop, zie ik mijn vader op de tribune.

Hij had speciaal voor mij een uurtje vrijgenomen! Ik was spontaan al mijn zenuwen kwijt en ben geslaagd.



En dan beweerde mijn vader altijd dat hij niets had bijgedragen aan de opvoeding. Maar dat is dus gelukkig niet waar.
Alle reacties Link kopieren
quote:eentje1977 schreef op 01 augustus 2013 @ 15:22:

Een van mijn favoriete herinneringen;



Ik was een jaar of 7 of 8 en moest onder schooltijd afzwemmen voor diploma B (schoolzwemmen). Dat was in een andere plaats dan mijn woonplaats en helaas kon mijn (thuisblijf) moeder niet komen kijken.

Maar terwijl ik naar het bad loop, zie ik mijn vader op de tribune.

Hij had speciaal voor mij een uurtje vrijgenomen! Ik was spontaan al mijn zenuwen kwijt en ben geslaagd. onbetaalbaar
Alle reacties Link kopieren
Oh wat een vreselijk lieve, geweldige vader had jij eentje! Zoals boerderijgeit zegt: onbetaalbaar.

Alle reacties Link kopieren
Heel sterkte komende dagen! Tranen lekker laten gaan! Ik huil ook altijd dagen voor de sterfdag van m'n kindje. Op de dag zelf gaat het redelijk. Wij zingen (ik en zoontje dochter) altijd lang zal ie leven😉 en eten taart. Mijn kinderen zwaaien altijd naar de hemel en roepen" gefeliciteerd ". Dat doet me goed! Nogmaals erg veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren
quote:patriciavb schreef op 01 augustus 2013 @ 15:24:

Heel sterkte komende dagen! Tranen lekker laten gaan! Ik huil ook altijd dagen voor de sterfdag van m'n kindje. Op de dag zelf gaat het redelijk. Wij zingen (ik en zoontje dochter) altijd lang zal ie leven😉 en eten taart. Mijn kinderen zwaaien altijd naar de hemel en roepen" gefeliciteerd ". Dat doet me goed! Nogmaals erg veel sterkte!



wat vreselijk patricia, je kind te moeten missen

En wat heb je een vreselijk lieve kinderen wat een prachtig gebaar van ze.

Jij ook sterkte
Alle reacties Link kopieren
Heel herkenbaar. En het is jou verdriet en daar moet je gewoon maar eens goed aan toegeven. Ik heb het ook elk jaar weer.



Hij heeft mijn zoon niet gekend. Ook ik heb mijn zoon naar mijn vader vernoemd met zijn doopnamen. Ik vind dat heel mooi.



Er zijn maar weinig dingen zo persoonlijk als rouwen. En dat het mooi weer is en je nu even alleen bent en dingen kan doen ... Heeft daar niks mee te maken. Lekker aan over geven.
Een goed begin is het halve werk, maar een goed begin is maar de helft
Alle reacties Link kopieren
quote:dekleinekapitein schreef op 01 augustus 2013 @ 15:26:

[...]





wat vreselijk patricia, je kind te moeten missen

En wat heb je een vreselijk lieve kinderen wat een prachtig gebaar van ze.

Jij ook sterkteDank je wel!
Alle reacties Link kopieren
Juist fijn om effe te huilen. Laat het lekker gaan meus. Ik ken het gevoel
Alle reacties Link kopieren
quote:Mies85 schreef op 01 augustus 2013 @ 15:26:

Heel herkenbaar. En het is jou verdriet en daar moet je gewoon maar eens goed aan toegeven. Ik heb het ook elk jaar weer.



Hij heeft mijn zoon niet gekend. Ook ik heb mijn zoon naar mijn vader vernoemd met zijn doopnamen. Ik vind dat heel mooi.



Er zijn maar weinig dingen zo persoonlijk als rouwen. En dat het mooi weer is en je nu even alleen bent en dingen kan doen ... Heeft daar niks mee te maken. Lekker aan over geven.Zo is dat!
Oh, dan nog eentje;



Ik kom uit een klein dorp, dus werd ik na het stappen altijd opgehaald door mijn vader. Vond ik als puber helemaal niet erg, en kon ik gezellig nakletsen. Maar natuurlijk vertelde ik hem niet alles. Zo wist ik hoe laat ik werd opgehaald en kon ik dus rustig met een jongen buiten zoenen voordat ik werd opgehaald.



Tenminste, dat dacht ik! Want 1 keer vroeg mijn vader de volgende ochtend aan de volle ontbijttafel wie die leuke jongen van gisteren was. Hij was niet boos, of ongerust. Op dat moment moest ik vreslijk blozen, maar nu moet ik er zo hard om lachen.
quote:dekleinekapitein schreef op 01 augustus 2013 @ 15:26:

[...]





wat vreselijk patricia, je kind te moeten missen

En wat heb je een vreselijk lieve kinderen wat een prachtig gebaar van ze.

Jij ook sterkteNou, inderdaad! hier sluit ik mij helemaal bij aan
Alle reacties Link kopieren
quote:eentje1977 schreef op 01 augustus 2013 @ 15:32:

Oh, dan nog eentje;



Ik kom uit een klein dorp, dus werd ik na het stappen altijd opgehaald door mijn vader. Vond ik als puber helemaal niet erg, en kon ik gezellig nakletsen. Maar natuurlijk vertelde ik hem niet alles. Zo wist ik hoe laat ik werd opgehaald en kon ik dus rustig met een jongen buiten zoenen voordat ik werd opgehaald.



Tenminste, dat dacht ik! Want 1 keer vroeg mijn vader de volgende ochtend aan de volle ontbijttafel wie die leuke jongen van gisteren was. Hij was niet boos, of ongerust. Op dat moment moest ik vreslijk blozen, maar nu moet ik er zo hard om lachen.



Haha, dat heeft hij behoorlijk goed aangevoeld dan! Maar hij kon je dus ook wel een beetje plagen, stiekem



Vertel maar meer hoor! Leuke verhalen en het is goed om ze te delen denk ik!
Alle reacties Link kopieren
Dank je wel eentje77! De kindjes troosten me op hun manier. Is dat bij jullie ook? Ze toveren bij mij een glimlach😉.
Nou aangevoeld, ik vermoed dat hij al eerder op de parkeerplaats stond dan nodig was



En we hebben dezelfde opleiding, en ik regelmatig gebruik ik zijn advies en tips en trucs als ik stagiaires begeleid
Alle reacties Link kopieren
Eentje1977 zie ik nu . Pardon ! We zijn van dezelfde leeftijd.
quote:patriciavb schreef op 01 augustus 2013 @ 15:38:

Dank je wel eentje77! De kindjes troosten me op hun manier. Is dat bij jullie ook? Ze toveren bij mij een glimlach😉.



Oh ja! Mijn zoon is nu bijna 6 (zijn vierde verjaardag was 1 dag na de begrafenis) vraagt veel over Opa. En als mijn dochter groter is, zal ik haar heel veel over Opa vertellen.



Ook heeft mijn zwager beloofd een taak van mijn vader op zich te nemen. Mijn vader zei altijd tegen de kleinkinderen (in hun baby tijd); zeg maar Opa! En dan ook gerust meerdere keren achter elkaar. Daar is zelfs een foto van dat hij dit zegt tegen mijn zoon en een neefje.
quote:patriciavb schreef op 01 augustus 2013 @ 15:39:

Eentje1977 zie ik nu . Pardon ! We zijn van dezelfde leeftijd.Hoezo pardon? Volgens mij hoef jij je nergens voor te verontschuldigen hoor.
Alle reacties Link kopieren
quote:eentje1977 schreef op 01 augustus 2013 @ 15:39:

Nou aangevoeld, ik vermoed dat hij al eerder op de parkeerplaats stond dan nodig was



En we hebben dezelfde opleiding, en ik regelmatig gebruik ik zijn advies en tips en trucs als ik stagiaires begeleidNee ik bedoel goed aangevoeld dat hij op dat moment nog even zijn mond moest houden, toen hij je had gezien
Alle reacties Link kopieren
Oh, ik schreef je gebruikersnaam niet goed in vorig berichtje.. Haha.. Kleinigheidje😉
Alle reacties Link kopieren
quote:eentje1977 schreef op 01 augustus 2013 @ 15:44:

[...]





Oh ja! Mijn zoon is nu bijna 6 (zijn vierde verjaardag was 1 dag na de begrafenis) vraagt veel over Opa. En als mijn dochter groter is, zal ik haar heel veel over Opa vertellen.



Ook heeft mijn zwager beloofd een taak van mijn vader op zich te nemen. Mijn vader zei altijd tegen de kleinkinderen (in hun baby tijd); zeg maar Opa! En dan ook gerust meerdere keren achter elkaar. Daar is zelfs een foto van dat hij dit zegt tegen mijn zoon en een neefje.Wat mooi! Geweldig toch! Mijn oudste dochter vraagt ook veel . Ze is nu acht jaar. De jongste is zes. Hij zegt vaak" ik heb lekker nog een broertje". Ook als er sterren zijn in de hemel, roepen ze vaak " daar is ieeeee".
Ik luisterde net skik; het giet zoals t giet.

Dat nummer hebben we gedraaid tijdens de begrafenis.



Ook heb ik de powerpoint presentatie met (maar liefst meer dan 100) foto's van mijn vader weer bekeken. Die hebben we tijdens het condoleren laten zien. En daar zitten hele mooie foto's bij. We hadden nl. aan familie en bekenden gevraagd om foto's van Pa te mailen en daar heeft mijn zwager een mooie presenatie van gemaakt.

Ook hebben wij een eigen draai aan de kerkelijke begrafenis kunnen geven en dat hielp en helpt ook nog steeds.
Zo, de zakdoekjes zitten in de prullenbak. Er zit nog eentje in het pakje, maar ik denk niet dat ik die nu nog nodig heb.



Een plens water over mijn gezicht, en besloten dat ik vanavond maar ga gebruiken voor de nuttige dingen (of dat ga vragen aan mijn man)



Lekker een glaasje koude cola en ik merk dat ik mij al een stuk beter voel. Bedankt voor het lezen en de berichtjes en adviezen!
Alle reacties Link kopieren
Eentje, zoals anderen al zeggen, laat je verdriet er gewoon zijn, daar zit geen tijdslimiet op.

Mijn vader is al bijna 22 jaar geleden overleden en er zijn nog steeds momenten waarop ik de tranen voel, omdat hij er niet meer is en dat is niet erg.



I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
En nog iets heel bijzonders en mooi. Ik denk dat het ongveer een half jaar na het overlijden van mijn vader was, en mijn zoon 4.5 jaar oud.



Hij "leest" (plaatjes kijken) altijd nog even in bed, voor het slapen gaan. Maar nu kwam hij huilend benenden omdat hij plaatjes van de Lion king zag. Ik vroeg waarom hij zo verietig was.

Hij legde uit dat de vader van leeuw dood ging, en hij vroeg of het mijn vader (en niet de vader van mijn man was) die ook dood is.

Dat bevestigde ik en toen zei hij dat hij Opa ook miste. Samen hebben we even gehuild, maar ook mooie herinneringen aan Opa opgehaald. En toen onze tranen weer waren opgedroogd, kwam er nog een vraag.

"Maar mama, de leeuw uit de lion king krijgt toch een nieuwe vader van wie hij alles leert?" Ja, dat klopt (was mijn antwoord).

En toen vroeg hij of er geen meneer was die mijn nieuwe pappa wou worden... Ik had een brok in mijn keel, maar wat een lieve opmerking van mijn zoon

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven