Psyche
alle pijlers
HSP, wat moet je ermee?
zondag 29 januari 2012 om 22:58
Op advies ben ik eens wat meer gaan lezen over HSP (hoog sensitief, hooggevoelig). En ja, ik herken er inderdaad heel veel in. Gevoelens oppikken van anderen en niet in de gaten hebben dat die niet van jezelf zijn en zo.
Maar vooral het volgende raakte me: "Omdat je op zoek bent naar nieuwe ervaringen en nieuwe kicks zoek je de gevaren en de uitdagingen op, maar omdat je niet telkens zo opgejaagd en gestresst wilt raken zou je je eigenlijk meer moeten terugtrekken."
Snel overprikkeld, maar ook snel verveeld. Dat is echt een rotte combinatie. Hoe ga je daar nou mee om? Iemand tips? Ervaring?
Maar vooral het volgende raakte me: "Omdat je op zoek bent naar nieuwe ervaringen en nieuwe kicks zoek je de gevaren en de uitdagingen op, maar omdat je niet telkens zo opgejaagd en gestresst wilt raken zou je je eigenlijk meer moeten terugtrekken."
Snel overprikkeld, maar ook snel verveeld. Dat is echt een rotte combinatie. Hoe ga je daar nou mee om? Iemand tips? Ervaring?
zondag 29 januari 2012 om 23:15
Hier leer je mee omgaan door je (sterk) bewust te worden van wat al die kicks met je doen. Kicks zijn voor de snelle behoefte-vervulling, maar doen op de lange termijn niets. Behalve dat ze je lichaam/geest in disbalans brengen. Met daarbij de nodige klachten.
Als je dát doorhebt, wat het werkelijk met je doet, zul je beter naar je lichaam kunnen luisteren en het zelfs gráág wat rustiger aan willen doen.
Als je die balans gevonden hebt, kun je zo'n kick ook eens bewust en weloverwogen opzoeken. Dan wéét je de gevolgen, waardoor je er later ook beter mee kunt omgaan.
Als je dát doorhebt, wat het werkelijk met je doet, zul je beter naar je lichaam kunnen luisteren en het zelfs gráág wat rustiger aan willen doen.
Als je die balans gevonden hebt, kun je zo'n kick ook eens bewust en weloverwogen opzoeken. Dan wéét je de gevolgen, waardoor je er later ook beter mee kunt omgaan.
zondag 29 januari 2012 om 23:53
Molly, dankjewel voor je reactie. Het klinkt logisch wat je zegt. Maar daar ben ik nog lang niet. Ik zie/voel alleen maar de positieve dingen van de kick. Ik ben bang om zonder te moeten. Die verveling, dat alles grauw lijkt, slaat heel snel toe. Ik ben ook op mijn sterkst als ik mezelf uit een diep dal moet trekken. Terugkijkend doe ik dat dan ook met enige regelmaat.
Het klinkt allemaal een beetje dubbel. Himmelhoch jauchzend, zum tote betruebt. Gelukkig vanuit een hooggevoelige achtergrond, dus ik haal geen hele extreme fratsen uit (alhoewel je daar ook over kunt twisten).
Ik heb het alleen nooit zo onder woorden gebracht. Ik start iets nieuws, raak overprikkeld en stort in een dal. Trek mezelf eruit, raak verveeld en dan begint het weer opnieuw.
Hoe kom je erachter wat de kicks met je doen? Wat doen kicks met je? Hoe vind je rust in verveling? Pff.
Het klinkt allemaal een beetje dubbel. Himmelhoch jauchzend, zum tote betruebt. Gelukkig vanuit een hooggevoelige achtergrond, dus ik haal geen hele extreme fratsen uit (alhoewel je daar ook over kunt twisten).
Ik heb het alleen nooit zo onder woorden gebracht. Ik start iets nieuws, raak overprikkeld en stort in een dal. Trek mezelf eruit, raak verveeld en dan begint het weer opnieuw.
Hoe kom je erachter wat de kicks met je doen? Wat doen kicks met je? Hoe vind je rust in verveling? Pff.
maandag 30 januari 2012 om 00:03
Heey Annemoonz,
Klinkt herkenbaar, iets nieuws starten, overgeprikkeld raken en in een dal storten en daarna het blijvende cirkeltje... Ik heb dat veelal met relaties, werk, wonen etc...
Ik denk dat het er ook aan ligt hoeveel last je er zelf van hebt. Is het voor jou een probleem dat die cirkel aanwezig is of is het voor jou een meerwaarde?
Voor mezelf in relatie bijvoorbeeld merk ik dat het problematisch is (goed gevoel/verliefd tot over m'n oren... twijfel/ruzie zoeken/moeilijkheden veroorzaken, goedmaken en weer goed gevoel etc...) Maar in mijn werk houdt het me scherp, die afwisseling (al is het daar niet zo heftig als in mijn relatie haha).
Dus ik denk dat je er voor jezelf achter moet komen waar je die kicks uit kan halen die positief werken voor je en in welke situatie ze negatief werken.
Bij mij werken extreme sporten goed, snowborden, bungeejumpen etc... maar ook zaken waarbij ik het gevoel krijg dat ik leef. Want ik denk dat het vooral te maken heeft met het gevoel te hebben dat je leeft en echte gevoelens voelt (pijn, liefde, euforie etc).
Er is iig heel veel literatuur over HSP en het belangrijkste wat iemand met HSP dient te doen is zichzelf te leren kennen (wat overigens voor iedereen geldt..)
Dus wat doen kicks met jou en hoe vind jij je rust?
Klinkt herkenbaar, iets nieuws starten, overgeprikkeld raken en in een dal storten en daarna het blijvende cirkeltje... Ik heb dat veelal met relaties, werk, wonen etc...
Ik denk dat het er ook aan ligt hoeveel last je er zelf van hebt. Is het voor jou een probleem dat die cirkel aanwezig is of is het voor jou een meerwaarde?
Voor mezelf in relatie bijvoorbeeld merk ik dat het problematisch is (goed gevoel/verliefd tot over m'n oren... twijfel/ruzie zoeken/moeilijkheden veroorzaken, goedmaken en weer goed gevoel etc...) Maar in mijn werk houdt het me scherp, die afwisseling (al is het daar niet zo heftig als in mijn relatie haha).
Dus ik denk dat je er voor jezelf achter moet komen waar je die kicks uit kan halen die positief werken voor je en in welke situatie ze negatief werken.
Bij mij werken extreme sporten goed, snowborden, bungeejumpen etc... maar ook zaken waarbij ik het gevoel krijg dat ik leef. Want ik denk dat het vooral te maken heeft met het gevoel te hebben dat je leeft en echte gevoelens voelt (pijn, liefde, euforie etc).
Er is iig heel veel literatuur over HSP en het belangrijkste wat iemand met HSP dient te doen is zichzelf te leren kennen (wat overigens voor iedereen geldt..)
Dus wat doen kicks met jou en hoe vind jij je rust?
maandag 30 januari 2012 om 00:04
Je start met iets nieuws, raakt overgeprikeld en stort in een dal, je trekt je daaruit, raakt verveeld en het begint weer opnieuw?
Begin eerst alleen de postieve dingen te zien wanneer je aan iets nieuws start. Omdat je weet dat je in een diep dal belandt, gebeurt dit ook. Je bent meer bezig met het negatieve dan alleen maar postief te denken wanneer je aan iets nieuws begint. Dat overprikkelen wat je denkt dat je van anderen ontvangt en vervolgens bij jezelf neerlegt, komt ook door onzekerheid..mischien bang voor het onbekende? De rust vindt je in jezelf door in jezelf te geloven, want uiteindelijk bepaalt niemand anders dan jij alleen hoe een nieuwe situatie voor jou gaat verlopen. Neem je tijd en rust...en probeer te situatie te overzien met positieve gedachtes.
Begin eerst alleen de postieve dingen te zien wanneer je aan iets nieuws start. Omdat je weet dat je in een diep dal belandt, gebeurt dit ook. Je bent meer bezig met het negatieve dan alleen maar postief te denken wanneer je aan iets nieuws begint. Dat overprikkelen wat je denkt dat je van anderen ontvangt en vervolgens bij jezelf neerlegt, komt ook door onzekerheid..mischien bang voor het onbekende? De rust vindt je in jezelf door in jezelf te geloven, want uiteindelijk bepaalt niemand anders dan jij alleen hoe een nieuwe situatie voor jou gaat verlopen. Neem je tijd en rust...en probeer te situatie te overzien met positieve gedachtes.
maandag 30 januari 2012 om 00:09
owja, ik weet niet of het een beetje over komt in m'n post maar wat ik eigenlijk wil zeggen is dat als het voor jou werkt, die kicks met vallen en opstaan, dan is er niet zoveel aan de hand, als jij je er goed bij voelt... als het je tot last is dan is het een ander verhaal.
Omdat iemand schrijft dat je je eigenlijk terug moet trekken wanneer je op zoek bent naar nieuwe 'gevaren en uitdagingen' betekend dat nog niet dat dat voor jou ook geldt... Jij weet zelf heel goed wat voor jou een gevaar is, wat jou echt in de problemen brengt of wanneer het voor jou een situatie is waardoor je even 'jezelf' (schrijf het maar zoals het bij mij overkomt) weer moet ervaren...
Dus ga voornamelijk uit van jezelf en niet wat al die interessante lectuur wel weet te vermelden over een gegeneraliseerd beeld van HSP.
Omdat iemand schrijft dat je je eigenlijk terug moet trekken wanneer je op zoek bent naar nieuwe 'gevaren en uitdagingen' betekend dat nog niet dat dat voor jou ook geldt... Jij weet zelf heel goed wat voor jou een gevaar is, wat jou echt in de problemen brengt of wanneer het voor jou een situatie is waardoor je even 'jezelf' (schrijf het maar zoals het bij mij overkomt) weer moet ervaren...
Dus ga voornamelijk uit van jezelf en niet wat al die interessante lectuur wel weet te vermelden over een gegeneraliseerd beeld van HSP.
maandag 30 januari 2012 om 00:11
Crashy: "Want ik denk dat het vooral te maken heeft met het gevoel te hebben dat je leeft en echte gevoelens voelt (pijn, liefde, euforie etc)."
Dat is een goeie zeg! Dat is inderdaad wat er bij mij althans voor in de plaats is gekomen. Want ik had die kicks (met relaties die op- en afgingen, veel dates gehad, etc.) eerst ook nodig. En veel vroeger heb ik ook wel wat 'ruigere' dingen gedaan (parachute, bungee, etc.). En ook met werk zat ik nooit op mijn plaats. Ik haal die behoefte nu dus ook van binnenuit, dat gevoel dat ik leef zit in mij inmiddels.
Dat is een goeie zeg! Dat is inderdaad wat er bij mij althans voor in de plaats is gekomen. Want ik had die kicks (met relaties die op- en afgingen, veel dates gehad, etc.) eerst ook nodig. En veel vroeger heb ik ook wel wat 'ruigere' dingen gedaan (parachute, bungee, etc.). En ook met werk zat ik nooit op mijn plaats. Ik haal die behoefte nu dus ook van binnenuit, dat gevoel dat ik leef zit in mij inmiddels.
maandag 30 januari 2012 om 00:13
"Omdat iemand schrijft dat je je eigenlijk terug moet trekken wanneer je op zoek bent naar nieuwe 'gevaren en uitdagingen' betekend dat nog niet dat dat voor jou ook geldt..."
Heb je gelijk in Crashy. Ik schreef mijn eerste posting ook vanuit eigen beleving. Excuses TO. Ieder zijn eigen visie, behoeftes en invullingen inderdaad.
Heb je gelijk in Crashy. Ik schreef mijn eerste posting ook vanuit eigen beleving. Excuses TO. Ieder zijn eigen visie, behoeftes en invullingen inderdaad.
maandag 30 januari 2012 om 00:16
Wat ik sowieso doe is "mellow-en" aan t einde van de dag. Dus zacht licht, liefst blauw, oordopjes in en lezen. Even een andere wereld in.
Tja, en steeds iets nieuws? Ik heb stapels cursussen gedaan. Sommige van een jaar, sommige korter. En als ik het dan kan vind ik het ook niet leuk meer. Ik weet verder ook niet wat jij kan doen aan die uitdaging drang. (zo voelt het voor mij.) je moet ermee leren om te gaan, luisteren naar wat bij jou past.
Tja, en steeds iets nieuws? Ik heb stapels cursussen gedaan. Sommige van een jaar, sommige korter. En als ik het dan kan vind ik het ook niet leuk meer. Ik weet verder ook niet wat jij kan doen aan die uitdaging drang. (zo voelt het voor mij.) je moet ermee leren om te gaan, luisteren naar wat bij jou past.
maandag 30 januari 2012 om 00:19
@ molly, vond juist dat je een hele goede post schreef met name over het bewust worden wat die kicks met je doen en dat ze voor de snelle behoefte bevrediging zijn! Ook ik ben nog niet zover dat ik er bewust mee om kan gaan met de bevrediging van die kicks op lange termijn maar je post heeft me wel aan het denken gezet. Ik denk dat het idd veel te maken heeft met het zoeken van balans in de kicks die werkelijk bevredigend zijn voor je en de kicks die alleen maar aanwezig zijn voor de korte termijn vervulling. En daarnaast gaat het er toch om dat je het uit jezelf kan halen, het gevoel van leven!
Dus vond je post behoorlijk nuttig
Dus vond je post behoorlijk nuttig
maandag 30 januari 2012 om 00:27
Crashy:
Fijn dat we dan aan elkaar iets kunnen hebben. Het is nogal een beladen onderwerp op het Viva-forum geloof ik.
Wat Darknessky zegt klinkt ook wel plausibel: onzeker over het onbekende. Want: hoe voelt nu werkelijke rust?
Missy, ook herkenbaar: ik heb ook diverse cursussen gedaan (wel alles afgemaakt trouwens) en heb nog steeds behoefte om te leren. Maar nu ik dit typ denk ik: 'Dat is weliswaar het opvullen van die onrust met een externe factor, maar het is wel een vervulling voor de lange termijn én het komt op een bepaalde manier dan toch van binnen geloof ik'.
Hmm, ga ik nog 's over nadenken, op één oor. Slaap lekker HSP-tjes!
Fijn dat we dan aan elkaar iets kunnen hebben. Het is nogal een beladen onderwerp op het Viva-forum geloof ik.
Wat Darknessky zegt klinkt ook wel plausibel: onzeker over het onbekende. Want: hoe voelt nu werkelijke rust?
Missy, ook herkenbaar: ik heb ook diverse cursussen gedaan (wel alles afgemaakt trouwens) en heb nog steeds behoefte om te leren. Maar nu ik dit typ denk ik: 'Dat is weliswaar het opvullen van die onrust met een externe factor, maar het is wel een vervulling voor de lange termijn én het komt op een bepaalde manier dan toch van binnen geloof ik'.
Hmm, ga ik nog 's over nadenken, op één oor. Slaap lekker HSP-tjes!
maandag 30 januari 2012 om 00:36
@ molly en missy_acy: Ook ik ben op zoek naar cursussen en blijf denk ik mijn hele leven de behoefte hebben om te leren. Maar dat vind ik juist ook zo leuk eraan, en bij mij gaat het niet zozeer om het kunnen toepassen van de geleerde theorie maar meer om het leren zelf, het ontdekken van iets nieuws. Heb heel veel cursussen gevolgd waarvan ik nog maar minder dan de helft echt opgenomen heb, maar het volgen van die cursus was al bevredigend genoeg!
En ik denk dat ik (hsp-er of niet...) juist mijn behoeftevervulling en mijn energie uit dat soort dingen kan halen.
En molly: mss een beetje zweverig maar of je nou je behoefte vervulling uit een externe factor haalt of vanuit jezelf... We zijn op aarde met externe factoren en kunnen daar gebruik van maken om de onrust te bevredigen. Het hoeft niet allemaal intern te gebeuren omdat die externe wereld ook tot je beschikking ligt en waarvan je gebruik mag maken. Als je het maar voor jezelf doet!
Slaap lekker allemaal!
En ik denk dat ik (hsp-er of niet...) juist mijn behoeftevervulling en mijn energie uit dat soort dingen kan halen.
En molly: mss een beetje zweverig maar of je nou je behoefte vervulling uit een externe factor haalt of vanuit jezelf... We zijn op aarde met externe factoren en kunnen daar gebruik van maken om de onrust te bevredigen. Het hoeft niet allemaal intern te gebeuren omdat die externe wereld ook tot je beschikking ligt en waarvan je gebruik mag maken. Als je het maar voor jezelf doet!
Slaap lekker allemaal!
maandag 30 januari 2012 om 09:32
Hee, wat leuk, een hele discussie 
crashy, ik heb nu een hele stabiele relatie, maar dat was vroeger wel anders. Qua werk ben ik jarenlang consultant geweest, dus dan zie je heel veel verschillende bedrijven. Elke keer weer de kick van het opstarten, je inwerken, de taal leren. Qua wonen ben ik super-stabiel. Heb een bloedhekel aan verhuizen en weer ergens opnieuw aarden.
Ik heb er in zoverre last van dat ik de ene week niet kan slapen omdat ik helemaal hyper ben (veel nieuwe leuke afspraken), maar de dag erna helemaal instort, het donker wordt en ik me niet kan voorstellen dat het ooit goed komt.
Ik begin nu pas langzaam dat patroon te zien en ben nog aan het uitvogelen wat het met me doet en waar het invloed heeft.
Dat crashen na leuke afspraken is bijvoorbeeld buitengewoon onhandig en vervelend.
darknessky, de diepe put is voor mij dus geen self-fullfilling prophesy. Ik zie nu pas dat die diepe put volgt op de kick.
Die teksten van je terug moeten trekken heb ik uit een stuk over HSP, dat is niet mijn eigen gedachte.
Hoe meer ik erover denk, hoe meer pieken en dalen ik herken. Op dit moment heb ik alle grote dingen (liefde, wonen, werk) op orde en zie het in de dagelijkse dingen terugkomen. Daardoor is het wel helderder en ook makkelijker om erover na te denken.
miss_acy, ja even mellowen aan het einde van de dag. Ik vrees dat ik dat ook zonder boek moet doen. Boeken zijn voor mij ook een vlucht. Ik zou echt even een kwartier met mezelf door moeten brengen. Om de een of andere reden zie ik daar als een berg tegenop.
magic2009, wat jij zegt dus eigenlijk. Of bedoel je doorlopend jezelf afsluiten? Dat deed ik als kind, maar dan ben je een buitenbeentje en dat is ook niet echt lekker.
Ik kan niet zomaar leren om het leren, kan pas leren als ik er echt behoefte aan heb en het direct kan toepassen. Maar dan gaat het ook extreem goed. Ook lekker handig (not). Wel mijn studie afgemaakt. Uit koppigheid.
Het komt in ieder geval niet van binnenuit. Geloof in jezelf. Duhuh, hoe kun je nu weten of je nieuwe bedrijf gaat lukken, of je ooit wereldkampioen wordt.
crashy, ik heb nu een hele stabiele relatie, maar dat was vroeger wel anders. Qua werk ben ik jarenlang consultant geweest, dus dan zie je heel veel verschillende bedrijven. Elke keer weer de kick van het opstarten, je inwerken, de taal leren. Qua wonen ben ik super-stabiel. Heb een bloedhekel aan verhuizen en weer ergens opnieuw aarden.
Ik heb er in zoverre last van dat ik de ene week niet kan slapen omdat ik helemaal hyper ben (veel nieuwe leuke afspraken), maar de dag erna helemaal instort, het donker wordt en ik me niet kan voorstellen dat het ooit goed komt.
Ik begin nu pas langzaam dat patroon te zien en ben nog aan het uitvogelen wat het met me doet en waar het invloed heeft.
Dat crashen na leuke afspraken is bijvoorbeeld buitengewoon onhandig en vervelend.
darknessky, de diepe put is voor mij dus geen self-fullfilling prophesy. Ik zie nu pas dat die diepe put volgt op de kick.
Die teksten van je terug moeten trekken heb ik uit een stuk over HSP, dat is niet mijn eigen gedachte.
Hoe meer ik erover denk, hoe meer pieken en dalen ik herken. Op dit moment heb ik alle grote dingen (liefde, wonen, werk) op orde en zie het in de dagelijkse dingen terugkomen. Daardoor is het wel helderder en ook makkelijker om erover na te denken.
miss_acy, ja even mellowen aan het einde van de dag. Ik vrees dat ik dat ook zonder boek moet doen. Boeken zijn voor mij ook een vlucht. Ik zou echt even een kwartier met mezelf door moeten brengen. Om de een of andere reden zie ik daar als een berg tegenop.
magic2009, wat jij zegt dus eigenlijk. Of bedoel je doorlopend jezelf afsluiten? Dat deed ik als kind, maar dan ben je een buitenbeentje en dat is ook niet echt lekker.
Ik kan niet zomaar leren om het leren, kan pas leren als ik er echt behoefte aan heb en het direct kan toepassen. Maar dan gaat het ook extreem goed. Ook lekker handig (not). Wel mijn studie afgemaakt. Uit koppigheid.
Het komt in ieder geval niet van binnenuit. Geloof in jezelf. Duhuh, hoe kun je nu weten of je nieuwe bedrijf gaat lukken, of je ooit wereldkampioen wordt.
maandag 30 januari 2012 om 11:33
@ Annemoonz:
Dat crashen zoals je het omschrijft lijkt me een behoorlijke last voor je...
Ik denk dat je wanneer je zo gevoelig bent het heel belangrijk is dat je per dag of zelfs per moment bekijkt wat je wel of niet aankan in contact met anderen. Misschien overprikkel je je ergens door gevoelens die je van anderen overneemt of door de hoeveelheid aan afspraken die je op je hyper momenten aangaat? Nu je je bewuster bent geworden van het feit dat je hier last van hebt kan je hopelijk ook eerder in zien wanneer je grens bereikt is.
Er zijn vele manieren van afsluiten, je hoeft je niet gelijk op te sluiten fysiek, maar het is wel handig als je weet hoe jij je gevoelens bij een ander kan laten en overprikkeling tegen kan gaan.
Waarom zie je er zo tegenop om alleen met jezelf te zijn?
Geloven in jezelf heeft er denk ik meer mee te maken dat je vertrouwen hebt in jezelf. Je kunt natuurlijk niet weten of je slaagt in het opstarten van een nieuw bedrijf oid, maar je kan er wel vertrouwen in hebben dat jij de vaardigheden hebt om het te laten slagen, al kan het natuurlijk nog steeds mis gaan. Ik denk dat het meer gaat om de selffulfilling prophecy... als je gelooft dat iets mis loopt, loopt het vaak ook mis, als je gelooft dat je de vaardigheden in huis hebt om iets te bereiken is de kans veel groter dat je het ook bereikt.
Al met al gaat het erom dat je jezelf leert kennen, wat zijn jouw valkuilen, wanneer raak jij overprikkeld en waarin vind jij je rust zonder dat het leven saai wordt voor je.
Dat crashen zoals je het omschrijft lijkt me een behoorlijke last voor je...
Ik denk dat je wanneer je zo gevoelig bent het heel belangrijk is dat je per dag of zelfs per moment bekijkt wat je wel of niet aankan in contact met anderen. Misschien overprikkel je je ergens door gevoelens die je van anderen overneemt of door de hoeveelheid aan afspraken die je op je hyper momenten aangaat? Nu je je bewuster bent geworden van het feit dat je hier last van hebt kan je hopelijk ook eerder in zien wanneer je grens bereikt is.
Er zijn vele manieren van afsluiten, je hoeft je niet gelijk op te sluiten fysiek, maar het is wel handig als je weet hoe jij je gevoelens bij een ander kan laten en overprikkeling tegen kan gaan.
Waarom zie je er zo tegenop om alleen met jezelf te zijn?
Geloven in jezelf heeft er denk ik meer mee te maken dat je vertrouwen hebt in jezelf. Je kunt natuurlijk niet weten of je slaagt in het opstarten van een nieuw bedrijf oid, maar je kan er wel vertrouwen in hebben dat jij de vaardigheden hebt om het te laten slagen, al kan het natuurlijk nog steeds mis gaan. Ik denk dat het meer gaat om de selffulfilling prophecy... als je gelooft dat iets mis loopt, loopt het vaak ook mis, als je gelooft dat je de vaardigheden in huis hebt om iets te bereiken is de kans veel groter dat je het ook bereikt.
Al met al gaat het erom dat je jezelf leert kennen, wat zijn jouw valkuilen, wanneer raak jij overprikkeld en waarin vind jij je rust zonder dat het leven saai wordt voor je.
maandag 30 januari 2012 om 11:57
quote:crashy schreef op 30 januari 2012 @ 00:36:
@ molly en missy_acy: Ook ik ben op zoek naar cursussen en blijf denk ik mijn hele leven de behoefte hebben om te leren. Maar dat vind ik juist ook zo leuk eraan, en bij mij gaat het niet zozeer om het kunnen toepassen van de geleerde theorie maar meer om het leren zelf, het ontdekken van iets nieuws. Heb heel veel cursussen gevolgd waarvan ik nog maar minder dan de helft echt opgenomen heb, maar het volgen van die cursus was al bevredigend genoeg!
En ik denk dat ik (hsp-er of niet...) juist mijn behoeftevervulling en mijn energie uit dat soort dingen kan halen.
En molly: mss een beetje zweverig maar of je nou je behoefte vervulling uit een externe factor haalt of vanuit jezelf... We zijn op aarde met externe factoren en kunnen daar gebruik van maken om de onrust te bevredigen. Het hoeft niet allemaal intern te gebeuren omdat die externe wereld ook tot je beschikking ligt en waarvan je gebruik mag maken. Als je het maar voor jezelf doet!
Slaap lekker allemaal!
Mooi gezegd ook! En beslist niet zweverig hoor, het is juist iets aards.
Tja, nu je het zegt, die cursussen waren niet allemaal om er ook daadwerkelijk iets mee te doen. Kreeg ook nog wel eens vragen van familie bvb.: 'En nu, wat ga je doen?' Nu snap ik dat ik er helemaal niets mee hoef, juist om de reden die jij noemt. Verhelderend weer!
@ molly en missy_acy: Ook ik ben op zoek naar cursussen en blijf denk ik mijn hele leven de behoefte hebben om te leren. Maar dat vind ik juist ook zo leuk eraan, en bij mij gaat het niet zozeer om het kunnen toepassen van de geleerde theorie maar meer om het leren zelf, het ontdekken van iets nieuws. Heb heel veel cursussen gevolgd waarvan ik nog maar minder dan de helft echt opgenomen heb, maar het volgen van die cursus was al bevredigend genoeg!
En ik denk dat ik (hsp-er of niet...) juist mijn behoeftevervulling en mijn energie uit dat soort dingen kan halen.
En molly: mss een beetje zweverig maar of je nou je behoefte vervulling uit een externe factor haalt of vanuit jezelf... We zijn op aarde met externe factoren en kunnen daar gebruik van maken om de onrust te bevredigen. Het hoeft niet allemaal intern te gebeuren omdat die externe wereld ook tot je beschikking ligt en waarvan je gebruik mag maken. Als je het maar voor jezelf doet!
Slaap lekker allemaal!
Mooi gezegd ook! En beslist niet zweverig hoor, het is juist iets aards.
Tja, nu je het zegt, die cursussen waren niet allemaal om er ook daadwerkelijk iets mee te doen. Kreeg ook nog wel eens vragen van familie bvb.: 'En nu, wat ga je doen?' Nu snap ik dat ik er helemaal niets mee hoef, juist om de reden die jij noemt. Verhelderend weer!
maandag 30 januari 2012 om 12:08
@Annemoonz: "Het komt in ieder geval niet van binnenuit. Geloof in jezelf. Duhuh, hoe kun je nu weten of je nieuwe bedrijf gaat lukken, of je ooit wereldkampioen wordt."
Even kijken of ik deze zin hierboven goed begrijp. Bedoel je nu dat geloof in jezelf hetzelfde is als slagen?
Want als je dat zo bedoelt, dan kan ik het volgende antwoorden: geloven is dan 'er vertrouwen in hebben'. Dus niet iets gaan doen omdat je zeker weet dat je zult slagen, maar iets gaan doen omdat je weet dat het ín je zit, dat je je kwaliteiten kunt benutten. En dan gaat het dus uiteindelijk vooral om hóe je er komt en niet dát je er komt. Want wellicht past hetgeen je nastreeft wel helemaal niet bij je.
Wat betreft jezelf afsluiten, zoals Magic al beschreef: dat kun je (als volwassene) doen zonder dat je je afzóndert, dat zijn twee verschillende dingen. Niet dat ik dat zo goed kan overigens.
@Brandy: verslaafd aan drama of actie is niemand denk ik. Er zit altijd een bepaalde achtergrond achter, een reden. En veelal is dat onrust, door welke oorzaak dan ook.
Even kijken of ik deze zin hierboven goed begrijp. Bedoel je nu dat geloof in jezelf hetzelfde is als slagen?
Want als je dat zo bedoelt, dan kan ik het volgende antwoorden: geloven is dan 'er vertrouwen in hebben'. Dus niet iets gaan doen omdat je zeker weet dat je zult slagen, maar iets gaan doen omdat je weet dat het ín je zit, dat je je kwaliteiten kunt benutten. En dan gaat het dus uiteindelijk vooral om hóe je er komt en niet dát je er komt. Want wellicht past hetgeen je nastreeft wel helemaal niet bij je.
Wat betreft jezelf afsluiten, zoals Magic al beschreef: dat kun je (als volwassene) doen zonder dat je je afzóndert, dat zijn twee verschillende dingen. Niet dat ik dat zo goed kan overigens.
@Brandy: verslaafd aan drama of actie is niemand denk ik. Er zit altijd een bepaalde achtergrond achter, een reden. En veelal is dat onrust, door welke oorzaak dan ook.
maandag 30 januari 2012 om 12:11
quote:brandy38 schreef op 30 januari 2012 @ 11:44:
TO; niet om je aan te vallen, maar ben je niet gewoon verslaafd aan drama en adrenaline?
Edit; en crashy ook?
Brandy, ik denk het niet. Dat zou ik wel denken als het om hele extreme acties ging. Maar drama en adrenaline van 2 afspraken op een dag? Of soms zelfs maar 1, maar waar ik wel een tijd naar heb uitgekeken. Dat levert geen adrenaline op. En is ook niet dramatisch.
Toch volgt op die ene afspraak dan een down. Dan is het piekmoment geweest, ik heb gedaan wat ik kon. Al mijn zintuigen ingezet, mijn hele hebben en houden in de strijd gegooid en daarna is het weer afwachten. Plof.
TO; niet om je aan te vallen, maar ben je niet gewoon verslaafd aan drama en adrenaline?
Edit; en crashy ook?
Brandy, ik denk het niet. Dat zou ik wel denken als het om hele extreme acties ging. Maar drama en adrenaline van 2 afspraken op een dag? Of soms zelfs maar 1, maar waar ik wel een tijd naar heb uitgekeken. Dat levert geen adrenaline op. En is ook niet dramatisch.
Toch volgt op die ene afspraak dan een down. Dan is het piekmoment geweest, ik heb gedaan wat ik kon. Al mijn zintuigen ingezet, mijn hele hebben en houden in de strijd gegooid en daarna is het weer afwachten. Plof.
maandag 30 januari 2012 om 12:35
@crashy, ik moet daar eens naar gaan kijken ja, hoeveel kan ik aan, wanneer. Het helpt al dat ik nu zie dat die down volgt op een piekmoment, dat had ik eerst ook niet in de gaten.
Ik kan ook alleen maar voor 100% gaan. Als iemands iets voorstelt waar ik in geloof, dan wil ik gewoon meedoen. Echt met al mijn kracht. Ik zie nu sinds kort dat anderen dat niet altijd snappen. Niet in de gaten hebben dat ik dat echt meen. En er ook niet altijd behoefte aan hebben (auw).
Het afsluiten deed ik vroeger op een aantal manieren. Ik sloot alles buiten mijn bewustzijn wat ik van anderen voelde. Ik begreep de hele wereld niet en besloot dat dat aan mij lag. Ik was verkeerd. Het gaf wel rust.
Ik bouwde hutten en ging erin zitten. En als puber mediteerde ik veel, al gaf ik het niet die naam.
Sinds die tijd heb ik wel een hele ontwikkeling doorgemaakt maar het blijft het pellen van een ui. Je komt dezelfde thema's steeds weer tegen. Na een hele heftige periode anderhalf jaar geleden ben ik (weer) bewust naar mijn gevoel gaan luisteren. Nu met erkenning van wat ik oppik van de buitenwereld. En dat is wel moeilijk.
@molly Bij mij is geloven inderdaad ook slagen. Ik weet dat als het juiste gevoel erbij heb dat het dan ook lukt. Er is niets dat ik niet kan als ik het echt wil. Dat heb ik mijn hele leven lang al meegemaakt.
Alleen voordat het gelukt is, is het wel een heftig proces. Niet altijd leuk als je er middenin zit
Ik was het even vergeten, dank voor de herinnering!!
Over dat afzonderen, kunnen jullie daar wat meer over schrijven? Ik geloof dat ik dat nog niet zo goed snap
Ik kan ook alleen maar voor 100% gaan. Als iemands iets voorstelt waar ik in geloof, dan wil ik gewoon meedoen. Echt met al mijn kracht. Ik zie nu sinds kort dat anderen dat niet altijd snappen. Niet in de gaten hebben dat ik dat echt meen. En er ook niet altijd behoefte aan hebben (auw).
Het afsluiten deed ik vroeger op een aantal manieren. Ik sloot alles buiten mijn bewustzijn wat ik van anderen voelde. Ik begreep de hele wereld niet en besloot dat dat aan mij lag. Ik was verkeerd. Het gaf wel rust.
Ik bouwde hutten en ging erin zitten. En als puber mediteerde ik veel, al gaf ik het niet die naam.
Sinds die tijd heb ik wel een hele ontwikkeling doorgemaakt maar het blijft het pellen van een ui. Je komt dezelfde thema's steeds weer tegen. Na een hele heftige periode anderhalf jaar geleden ben ik (weer) bewust naar mijn gevoel gaan luisteren. Nu met erkenning van wat ik oppik van de buitenwereld. En dat is wel moeilijk.
@molly Bij mij is geloven inderdaad ook slagen. Ik weet dat als het juiste gevoel erbij heb dat het dan ook lukt. Er is niets dat ik niet kan als ik het echt wil. Dat heb ik mijn hele leven lang al meegemaakt.
Alleen voordat het gelukt is, is het wel een heftig proces. Niet altijd leuk als je er middenin zit
Ik was het even vergeten, dank voor de herinnering!!
Over dat afzonderen, kunnen jullie daar wat meer over schrijven? Ik geloof dat ik dat nog niet zo goed snap
maandag 30 januari 2012 om 13:24
Ik ben bang om zonder te moeten. Die verveling, dat alles grauw lijkt, slaat heel snel toe. Ik ben ook op mijn sterkst als ik mezelf uit een diep dal moet trekken
Voor mezelf in relatie bijvoorbeeld merk ik dat het problematisch is (goed gevoel/verliefd tot over m'n oren... twijfel/ruzie zoeken/moeilijkheden veroorzaken, goedmaken en weer goed gevoel etc...)
Bij mij werken extreme sporten goed, snowborden, bungeejumpen etc... maar ook zaken waarbij ik het gevoel krijg dat ik leef. Want ik denk dat het vooral te maken heeft met het gevoel te hebben dat je leeft en echte gevoelens voelt (pijn, liefde, euforie etc).
Mijn vraag kwam voort uit hetgeen wat hierboven beschreven werd. Vandaar..
Voor mezelf in relatie bijvoorbeeld merk ik dat het problematisch is (goed gevoel/verliefd tot over m'n oren... twijfel/ruzie zoeken/moeilijkheden veroorzaken, goedmaken en weer goed gevoel etc...)
Bij mij werken extreme sporten goed, snowborden, bungeejumpen etc... maar ook zaken waarbij ik het gevoel krijg dat ik leef. Want ik denk dat het vooral te maken heeft met het gevoel te hebben dat je leeft en echte gevoelens voelt (pijn, liefde, euforie etc).
Mijn vraag kwam voort uit hetgeen wat hierboven beschreven werd. Vandaar..
maandag 30 januari 2012 om 13:38
@brandy Als ik het onderwerp van wat ik doe weglaat, dan snap ik je opmerking helemaal. Voor mij is het juist dat ik zonder drama en adrenaline ook al zo heftig reageer. Laat die twee er dus maar buiten. Het gewone leven is al meer dan genoeg.
Voor mij ook geen extreme sporten. Ik kijk wel graag sport, maar doen? Neuh, die kick heb ik niet nodig. Ik kan me veel te goed voorstellen hoe het voelt als je over het randje kukelt. Ik kan soms al ziek worden van de gedachte dat een van mijn kinderen iets gebeurt. De gedachte roept het gevoel al op dat ik dan zou hebben. Erg vermoeiend en niet echt vruchtbaar.
Voor mij ook geen extreme sporten. Ik kijk wel graag sport, maar doen? Neuh, die kick heb ik niet nodig. Ik kan me veel te goed voorstellen hoe het voelt als je over het randje kukelt. Ik kan soms al ziek worden van de gedachte dat een van mijn kinderen iets gebeurt. De gedachte roept het gevoel al op dat ik dan zou hebben. Erg vermoeiend en niet echt vruchtbaar.
