Psyche
alle pijlers
Huidskleur issue
dinsdag 7 juli 2015 om 18:09
Hoi allemaal,
Normaal ben ik een meelezer, maar nu zou ik wat goede raad fijn vinden!
Ik weet niet zo goed waar dit bericht thuis hoort, maar ik denk dat deze plek niet verkeerd is.
Mijn dilemma: ik ben in een liefdevol gezin opgegroeid, met mijn (blanke) moeder, (blanke) stiefvader en (blanke) zusje. Veel mensen om mij heen vroegen altijd aan mij of mijn ouders hoe 'het' precies zat. Vragen zoals 'Waar heb jij je kleurtje vandaan?' of 'ben je geadopteerd?' kreeg ik regelmatig te horen. Toen ik jong was vond ik dat moeilijk ik wilde graag zoals de andere zijn, blank.
Inmiddels ben ik trots op mijn kleur, maar toch loop ik soms nog tegen misplaatste opmerkingen aan (of soms misschien wel discriminerende grappen), , bijvoorbeeld waar kom je 'echt' vandaan, slaafje of mannen die 'tellen' met de hoeveelheid donkere vrouwen zij hebben gekust.
Ik probeer me hier niet zoveel van aan te trekken, maar ik merk dat ik er toch wel heel erg mee zit.
Hoe denken jullie hierover?
Bedankt voor je reactie!
Groetjes, Madeliefjes
Normaal ben ik een meelezer, maar nu zou ik wat goede raad fijn vinden!
Ik weet niet zo goed waar dit bericht thuis hoort, maar ik denk dat deze plek niet verkeerd is.
Mijn dilemma: ik ben in een liefdevol gezin opgegroeid, met mijn (blanke) moeder, (blanke) stiefvader en (blanke) zusje. Veel mensen om mij heen vroegen altijd aan mij of mijn ouders hoe 'het' precies zat. Vragen zoals 'Waar heb jij je kleurtje vandaan?' of 'ben je geadopteerd?' kreeg ik regelmatig te horen. Toen ik jong was vond ik dat moeilijk ik wilde graag zoals de andere zijn, blank.
Inmiddels ben ik trots op mijn kleur, maar toch loop ik soms nog tegen misplaatste opmerkingen aan (of soms misschien wel discriminerende grappen), , bijvoorbeeld waar kom je 'echt' vandaan, slaafje of mannen die 'tellen' met de hoeveelheid donkere vrouwen zij hebben gekust.
Ik probeer me hier niet zoveel van aan te trekken, maar ik merk dat ik er toch wel heel erg mee zit.
Hoe denken jullie hierover?
Bedankt voor je reactie!
Groetjes, Madeliefjes
woensdag 8 juli 2015 om 21:19
Ik zou mezelf omschrijven als een doorsnee kaaskop. Heel wit en heel lang donkerblond haar (al zou ik me nu vooral omschrijven als dik en zwanger om dat ik me sinds de babybuik door komt heel dik voel). Ik omschrijf iemand met wat het duidelijkste uiterlijke kenmerk is, dus bv rood haar en een bril, rasta haar en loopt altijd in pak en als er verder weinig/geen uitzonderlijke kenmerken zijn huidskleur. Bij mij is mijn huidskleur het opvallendste.. ik ben echt heel wit, ik wordt ook niet bruin alleen wat minder wit. En zou mijn vriend ook omschrijven met lichte tint die makkelijk bruin wordt donker haar en spleetogen.
Ik bedoel daar ook echt niks negatiefs mee, zo zie ik er uit en zo ziet hij er uit...
Edit: Het is niet zo dat ik altijd iedereen alleen met uiterlijke kenmerken omschrijf. Meestal is het als ik mensen ken met eigenschappen alleen soms ook hoe iemand er uit ziet.
Ik bedoel daar ook echt niks negatiefs mee, zo zie ik er uit en zo ziet hij er uit...
Edit: Het is niet zo dat ik altijd iedereen alleen met uiterlijke kenmerken omschrijf. Meestal is het als ik mensen ken met eigenschappen alleen soms ook hoe iemand er uit ziet.
woensdag 8 juli 2015 om 22:12
Ik denk niet zozeer dat het hier gaat om huidskleur, maar meer om de wij-zij dichotomie van in en uitsluiting. Ik denk dat TO het gevoel heeft er niet "bij te horen", omdat er wordt gevraagd, waar kom jij vandaan als in welk land. Als men over je accent begint, kom je misschien uit een andere stad, maar jouw afkomst reikt niet verder dan deze natie-staat. Het voelt misschien afwijzend/afkeurend aan als iemand jou niet als een volwaardig lid van deze natie ziet, door te vragen waar de roots liggen (terwijl je jezelf al die tijd nooit had afgevraagd of je dat wel of niet bent).
Het is echt in de meeste gevallen denk ik een onschuldige vraag, oprecht uit interesse. Ik ben zelf half-half en ik herken het ook. Zelf vraag ik het ook wel eens aan anderen uit interesse.
Die antwoorden van lompe mensen die meteen over vooroordelen beginnen heb je er echt wel heel vaak tussen zitten, wat de meeste mensen hier niet lijken te snappen, omdat ze het zelf niet mee hebben gemaakt.
Het zal in de meeste gevallen niet met een racistische bedoeling gevraagd worden, maar dat merk je meestal zelf wel aan de toon. Maar de mensen die het overdreven vinden dat ze zich druk maakt; jij staat niet in TO's schoenen. En ook mensen die deze vraag racistisch vinden; nogmaals, wat ik denk is dit meestal uit interesse.
Als men zich aangevallen voelt en meteen begint over slachtoffer-rol en roept ik ben geen racist, want dat ben je zelf door dit zo hoog op te vatten etc etc, dan ben je in mijn ogen juist gewoon heel bang om wel een racist te zijn of racistische trekjes te hebben. Anders wijs je dat vingertje niet meteen zo snel.
Het is echt in de meeste gevallen denk ik een onschuldige vraag, oprecht uit interesse. Ik ben zelf half-half en ik herken het ook. Zelf vraag ik het ook wel eens aan anderen uit interesse.
Die antwoorden van lompe mensen die meteen over vooroordelen beginnen heb je er echt wel heel vaak tussen zitten, wat de meeste mensen hier niet lijken te snappen, omdat ze het zelf niet mee hebben gemaakt.
Het zal in de meeste gevallen niet met een racistische bedoeling gevraagd worden, maar dat merk je meestal zelf wel aan de toon. Maar de mensen die het overdreven vinden dat ze zich druk maakt; jij staat niet in TO's schoenen. En ook mensen die deze vraag racistisch vinden; nogmaals, wat ik denk is dit meestal uit interesse.
Als men zich aangevallen voelt en meteen begint over slachtoffer-rol en roept ik ben geen racist, want dat ben je zelf door dit zo hoog op te vatten etc etc, dan ben je in mijn ogen juist gewoon heel bang om wel een racist te zijn of racistische trekjes te hebben. Anders wijs je dat vingertje niet meteen zo snel.
woensdag 8 juli 2015 om 22:21
quote:cataleya00 schreef op 08 juli 2015 @ 22:12:
Ik denk niet zozeer dat het hier gaat om huidskleur, maar meer om de wij-zij dichotomie van in en uitsluiting. Ik denk dat TO het gevoel heeft er niet "bij te horen", omdat er wordt gevraagd, waar kom jij vandaan als in welk land. Als men over je accent begint, kom je misschien uit een andere stad, maar jouw afkomst reikt niet verder dan deze natie-staat. Het voelt misschien afwijzend/afkeurend aan als iemand jou niet als een volwaardig lid van deze natie ziet, door te vragen waar de roots liggen (terwijl je jezelf al die tijd nooit had afgevraagd of je dat wel of niet bent).
Het is echt in de meeste gevallen denk ik een onschuldige vraag, oprecht uit interesse. Ik ben zelf half-half en ik herken het ook. Zelf vraag ik het ook wel eens aan anderen uit interesse.
Die antwoorden van lompe mensen die meteen over vooroordelen beginnen heb je er echt wel heel vaak tussen zitten, wat de meeste mensen hier niet lijken te snappen, omdat ze het zelf niet mee hebben gemaakt.
Het zal in de meeste gevallen niet met een racistische bedoeling gevraagd worden, maar dat merk je meestal zelf wel aan de toon. Maar de mensen die het overdreven vinden dat ze zich druk maakt; jij staat niet in TO's schoenen. En ook mensen die deze vraag racistisch vinden; nogmaals, wat ik denk is dit meestal uit interesse.
Als men zich aangevallen voelt en meteen begint over slachtoffer-rol en roept ik ben geen racist, want dat ben je zelf door dit zo hoog op te vatten etc etc, dan ben je in mijn ogen juist gewoon heel bang om wel een racist te zijn of racistische trekjes te hebben. Anders wijs je dat vingertje niet meteen zo snel.Helemaal mee eens.
Ik denk niet zozeer dat het hier gaat om huidskleur, maar meer om de wij-zij dichotomie van in en uitsluiting. Ik denk dat TO het gevoel heeft er niet "bij te horen", omdat er wordt gevraagd, waar kom jij vandaan als in welk land. Als men over je accent begint, kom je misschien uit een andere stad, maar jouw afkomst reikt niet verder dan deze natie-staat. Het voelt misschien afwijzend/afkeurend aan als iemand jou niet als een volwaardig lid van deze natie ziet, door te vragen waar de roots liggen (terwijl je jezelf al die tijd nooit had afgevraagd of je dat wel of niet bent).
Het is echt in de meeste gevallen denk ik een onschuldige vraag, oprecht uit interesse. Ik ben zelf half-half en ik herken het ook. Zelf vraag ik het ook wel eens aan anderen uit interesse.
Die antwoorden van lompe mensen die meteen over vooroordelen beginnen heb je er echt wel heel vaak tussen zitten, wat de meeste mensen hier niet lijken te snappen, omdat ze het zelf niet mee hebben gemaakt.
Het zal in de meeste gevallen niet met een racistische bedoeling gevraagd worden, maar dat merk je meestal zelf wel aan de toon. Maar de mensen die het overdreven vinden dat ze zich druk maakt; jij staat niet in TO's schoenen. En ook mensen die deze vraag racistisch vinden; nogmaals, wat ik denk is dit meestal uit interesse.
Als men zich aangevallen voelt en meteen begint over slachtoffer-rol en roept ik ben geen racist, want dat ben je zelf door dit zo hoog op te vatten etc etc, dan ben je in mijn ogen juist gewoon heel bang om wel een racist te zijn of racistische trekjes te hebben. Anders wijs je dat vingertje niet meteen zo snel.Helemaal mee eens.
woensdag 8 juli 2015 om 22:38
quote:kadanz schreef op 08 juli 2015 @ 18:48:
[...]
Dat probeer ik dus uit te leggen, zelfs mijn 'normaal' gemengd kindje wordt aangezien voor een geadopteerd kind. Mijn vriendin wordt daar te pas en te onpas over bevraagd. Dus de conclusie over TO is te snel gemaakt. En donker of licht, je zíet toch wel dat het een kind van de moeder is? En mocht je twijfelen, dan hou je toch gewoon je mond erover tegen een vreemde? Zeker als het kind er ook wat van mee kan krijgen.
[...]
Waarom zou je dat überhaut willen vragen? Dit topic gaat juist over ongepaste vragen en aannames. Je hoeft aan een vreemde niet te vragen hoe het 'precies zit'.
Daarom geef ik ook aan in dit topic dat IK dit soort vragen nooit stel. Jij bent op mij te reageren, omdat ik reageerde op iemand die zij dat blanke kinderen dit soort vragen nooit krijgen. Mijn reactie toen: een blank kind in een donker of Aziatisch gezin krijgt dit soort vragen vast ook. Dat was álles wat ik zei. Ik heb meerdere keren benadrukt dat bij mij iedereen Nederlander is, totdat het tegendeel bewezen is. Als ik aan iemand vraag, van wat voor kleur dan ook: "waar kom je vandaan?" en die persoon zegt "Leeuwarden" dan zal ik alleen vragen "maar waar kom je écht vandaan" als deze persoon een duidelijk Limburgs of Rotterdams accent heeft (bijvoobeeld) . En mogelijk zeg ik dan "goh, zo klink je niet" ipv "waar kom je echt vandaan"
Dat jij mij gelijk aan begint te vallen over donker versus halfbloedjes, volbloedjes en blank, daar heb ik persoonlijk goed de balen van.
[...]
Dat probeer ik dus uit te leggen, zelfs mijn 'normaal' gemengd kindje wordt aangezien voor een geadopteerd kind. Mijn vriendin wordt daar te pas en te onpas over bevraagd. Dus de conclusie over TO is te snel gemaakt. En donker of licht, je zíet toch wel dat het een kind van de moeder is? En mocht je twijfelen, dan hou je toch gewoon je mond erover tegen een vreemde? Zeker als het kind er ook wat van mee kan krijgen.
[...]
Waarom zou je dat überhaut willen vragen? Dit topic gaat juist over ongepaste vragen en aannames. Je hoeft aan een vreemde niet te vragen hoe het 'precies zit'.
Daarom geef ik ook aan in dit topic dat IK dit soort vragen nooit stel. Jij bent op mij te reageren, omdat ik reageerde op iemand die zij dat blanke kinderen dit soort vragen nooit krijgen. Mijn reactie toen: een blank kind in een donker of Aziatisch gezin krijgt dit soort vragen vast ook. Dat was álles wat ik zei. Ik heb meerdere keren benadrukt dat bij mij iedereen Nederlander is, totdat het tegendeel bewezen is. Als ik aan iemand vraag, van wat voor kleur dan ook: "waar kom je vandaan?" en die persoon zegt "Leeuwarden" dan zal ik alleen vragen "maar waar kom je écht vandaan" als deze persoon een duidelijk Limburgs of Rotterdams accent heeft (bijvoobeeld) . En mogelijk zeg ik dan "goh, zo klink je niet" ipv "waar kom je echt vandaan"
Dat jij mij gelijk aan begint te vallen over donker versus halfbloedjes, volbloedjes en blank, daar heb ik persoonlijk goed de balen van.
Later is nu
woensdag 8 juli 2015 om 22:47
quote:my-little-appletree schreef op 08 juli 2015 @ 20:39:
TO, ik denk dat het bij jou uit twee dingen zijn. De afwijkende kleur van de familie en vragen daar over en überhaupt vragen over je afkomst.
Nou moet ik zeggen dat ik niet zou durven om te vragen naar een kind met een afwijkende huidskleur of dat om welke reden dan ook niet op zijn ouders lijkt, veel te bang iets te vragen dat ze beledigd of kwetst. Als kind heb ik er wel eens wat uitgefloept... een vrinden van mij had een Chinese afkomst, maar was geadopteerd. Had nog een geadopteerde blanke broer en een broertje dat het biologische kind was van hun ouders. Kinderen floepen er soms dingen uit die ze niet bedoelen. En volwassenen helaas ook. Staan dan niet altijd stil bij Hoe het voor jou voelt.
Ik vraag mensen wel vaak waar ze vandaan komen (niet wild vreemde, maar mensen op studie, werk vrienden van vrienden die je vaker ziet), alleen dan bedoel ik waar ze geboren/opgegroeid zijn. Dus in de meeste gevallen een stad in Nederland. Dat doe ik bij iedere huidskleur dus ook mensen die blank zijn. Vraag ook wel eens naar iemands herkomst. Ik kan dat echt niet zien aan iemand (ik zie geen verschil tussen China en Japan als herkomst, Marokko en Turkije, en bij donkerdere mensen al helemaal niet), ik ben wat dat betreft echt kleurenblind. Dat bedoel ik echt gewoon uit interesse. Net als dat ik het met moslims over het geloof heb, daar heb ik het met joden, christenen en hindoestanen net zo goed. Niet dat dat het enige is waar ik het over heb, maar vind het vaak interessant en leuk om te leren over de achtergrond van iemand. Ik zou jou net zo goed naar je achtergrond vragen als iemand wiens vader een Friese melkboer is... Hoe minder iemand met zijn eigen achtergrond heeft, hoe minder ik het met die persoon er over heb. Ben namelijk benieuwd naar iemands achtergrond en niet waar waar iemands bedovergrootvader geboren is als die dat zelf 0,0 boeiend vind. Dan is het niet onderdeel van wie die persoon is.Ik vind het oprecht jammer om te horen dat dat bij sommige mensen zo aankomt. Ik vind mensen niet minder dan mijzelf, wel anders. Die verschillen maken het allen juist leuk in mijn ogen.
Dus namens iedereen die het om de zelfde reden er naar vraagt als ik, mijn excuses. Het was goed bedoeld.
Over de grappen, sommige gaan echt te ver. Slaaf?!? Ik weet de omstandigheden niet, maar kan me niet goed voorstellen dat er omstandigheden zijn onder welke dit als grap had gekund. Maar andere zijn echt gewoon bedoeld als grapje. Wel zijn grappen vaak stom en flauw, die gaan vaak over oppervlakkige dingen. Huidskleur, haar, ogen en lengte worden vaak gebruikt. Ik krijg zelf vaak grappen over hoe wit ik ben. Heb melkflessen als benen, geef licht in het donker... Ik denk dat sommige van die grappen juist betekent dat je er bij hoort, dat ze zulke grappen niet maken als ze echt vonden dat jij minder was. Probeer je er over heen te zetten, neem het niet zo persoonlijk.
En nog een vraag aan jou/jullie. Ik lees hier over donker, licht, blank, halfbloedje ed en dat is iets waar ik me onzeker over voel. Als ik iemand omschrijf doe ik dat ook met uiterlijke kenmerken. Rood haar, die blanke kaas kop... maar bij mensen met een kleurtje durf ik dat bijna niet meer te doen (behalve bij mensen die me heel goed kennen omdat die weten dat ik daar niks mee bedoel). Alsof het bij iedereen kan en mag behalve donkere mensen. Komt dat bij mensen nou echt zo slecht over? Het is toch alleen een uiterlijk kenmerk en geen waarde oordeel? Dat je iemand geen zwartje of in het Engels neger mag noemen van wegen de zware lading snap ik. Maar waar is de grens? Toen ik met een groepje hele donkere mensen werkte noemde ze zichzelf en andere ook gewoon neger...
TO heeft dus een biologische vader met een kleurtje, maar voor zover ze weet is ze gewoon een doorsnee kaaskop. Echter het hele dorp, iedereen die ze tegenkomt, allemaal denken ze dat ze uit Afrika gehaald is. Elke keer weer die vraag: hoe zit het nou, waar kom je echt vandaan.
Begrijp je een beetje dat dat voor een kind heel pijnlijk kan zijn?
Zo ja, dan hoef je denk ik niet eens excuses aan te bieden, het gaat er om dat we elkaar leren begrijpen. Een halfbloedje oprecht benieuwd vragen naar haar adoptie-achtergrond kan heel onschuldig bedoeld zijn, maar verplaats je in haar schoenen, kijk eens om je heen in de wereld, denk eerst even na...
Wat de tweede vraag betreft, hoe duid je iemand met een kleurtje aan? Die donkere jongen? Dat donkere meisje? Dat meisje met het kroeshaar? Dat is toch niet zo moeilijk? Neger is beladen in ons taalgebruik en negen van de tien keer ook nog eens onjuist. Maar dat voel je toch al aan. Als je je afvraagt of het wel kan, zoek dan een andere minder beladen omschrijving.
TO, ik denk dat het bij jou uit twee dingen zijn. De afwijkende kleur van de familie en vragen daar over en überhaupt vragen over je afkomst.
Nou moet ik zeggen dat ik niet zou durven om te vragen naar een kind met een afwijkende huidskleur of dat om welke reden dan ook niet op zijn ouders lijkt, veel te bang iets te vragen dat ze beledigd of kwetst. Als kind heb ik er wel eens wat uitgefloept... een vrinden van mij had een Chinese afkomst, maar was geadopteerd. Had nog een geadopteerde blanke broer en een broertje dat het biologische kind was van hun ouders. Kinderen floepen er soms dingen uit die ze niet bedoelen. En volwassenen helaas ook. Staan dan niet altijd stil bij Hoe het voor jou voelt.
Ik vraag mensen wel vaak waar ze vandaan komen (niet wild vreemde, maar mensen op studie, werk vrienden van vrienden die je vaker ziet), alleen dan bedoel ik waar ze geboren/opgegroeid zijn. Dus in de meeste gevallen een stad in Nederland. Dat doe ik bij iedere huidskleur dus ook mensen die blank zijn. Vraag ook wel eens naar iemands herkomst. Ik kan dat echt niet zien aan iemand (ik zie geen verschil tussen China en Japan als herkomst, Marokko en Turkije, en bij donkerdere mensen al helemaal niet), ik ben wat dat betreft echt kleurenblind. Dat bedoel ik echt gewoon uit interesse. Net als dat ik het met moslims over het geloof heb, daar heb ik het met joden, christenen en hindoestanen net zo goed. Niet dat dat het enige is waar ik het over heb, maar vind het vaak interessant en leuk om te leren over de achtergrond van iemand. Ik zou jou net zo goed naar je achtergrond vragen als iemand wiens vader een Friese melkboer is... Hoe minder iemand met zijn eigen achtergrond heeft, hoe minder ik het met die persoon er over heb. Ben namelijk benieuwd naar iemands achtergrond en niet waar waar iemands bedovergrootvader geboren is als die dat zelf 0,0 boeiend vind. Dan is het niet onderdeel van wie die persoon is.Ik vind het oprecht jammer om te horen dat dat bij sommige mensen zo aankomt. Ik vind mensen niet minder dan mijzelf, wel anders. Die verschillen maken het allen juist leuk in mijn ogen.
Dus namens iedereen die het om de zelfde reden er naar vraagt als ik, mijn excuses. Het was goed bedoeld.
Over de grappen, sommige gaan echt te ver. Slaaf?!? Ik weet de omstandigheden niet, maar kan me niet goed voorstellen dat er omstandigheden zijn onder welke dit als grap had gekund. Maar andere zijn echt gewoon bedoeld als grapje. Wel zijn grappen vaak stom en flauw, die gaan vaak over oppervlakkige dingen. Huidskleur, haar, ogen en lengte worden vaak gebruikt. Ik krijg zelf vaak grappen over hoe wit ik ben. Heb melkflessen als benen, geef licht in het donker... Ik denk dat sommige van die grappen juist betekent dat je er bij hoort, dat ze zulke grappen niet maken als ze echt vonden dat jij minder was. Probeer je er over heen te zetten, neem het niet zo persoonlijk.
En nog een vraag aan jou/jullie. Ik lees hier over donker, licht, blank, halfbloedje ed en dat is iets waar ik me onzeker over voel. Als ik iemand omschrijf doe ik dat ook met uiterlijke kenmerken. Rood haar, die blanke kaas kop... maar bij mensen met een kleurtje durf ik dat bijna niet meer te doen (behalve bij mensen die me heel goed kennen omdat die weten dat ik daar niks mee bedoel). Alsof het bij iedereen kan en mag behalve donkere mensen. Komt dat bij mensen nou echt zo slecht over? Het is toch alleen een uiterlijk kenmerk en geen waarde oordeel? Dat je iemand geen zwartje of in het Engels neger mag noemen van wegen de zware lading snap ik. Maar waar is de grens? Toen ik met een groepje hele donkere mensen werkte noemde ze zichzelf en andere ook gewoon neger...
TO heeft dus een biologische vader met een kleurtje, maar voor zover ze weet is ze gewoon een doorsnee kaaskop. Echter het hele dorp, iedereen die ze tegenkomt, allemaal denken ze dat ze uit Afrika gehaald is. Elke keer weer die vraag: hoe zit het nou, waar kom je echt vandaan.
Begrijp je een beetje dat dat voor een kind heel pijnlijk kan zijn?
Zo ja, dan hoef je denk ik niet eens excuses aan te bieden, het gaat er om dat we elkaar leren begrijpen. Een halfbloedje oprecht benieuwd vragen naar haar adoptie-achtergrond kan heel onschuldig bedoeld zijn, maar verplaats je in haar schoenen, kijk eens om je heen in de wereld, denk eerst even na...
Wat de tweede vraag betreft, hoe duid je iemand met een kleurtje aan? Die donkere jongen? Dat donkere meisje? Dat meisje met het kroeshaar? Dat is toch niet zo moeilijk? Neger is beladen in ons taalgebruik en negen van de tien keer ook nog eens onjuist. Maar dat voel je toch al aan. Als je je afvraagt of het wel kan, zoek dan een andere minder beladen omschrijving.
woensdag 8 juli 2015 om 22:50
quote:my-little-appletree schreef op 08 juli 2015 @ 20:39:
TO, ik denk dat het bij jou uit twee dingen zijn. De afwijkende kleur van de familie en vragen daar over en überhaupt vragen over je afkomst.
Nou moet ik zeggen dat ik niet zou durven om te vragen naar een kind met een afwijkende huidskleur of dat om welke reden dan ook niet op zijn ouders lijkt, veel te bang iets te vragen dat ze beledigd of kwetst. Als kind heb ik er wel eens wat uitgefloept... een vrinden van mij had een Chinese afkomst, maar was geadopteerd. Had nog een geadopteerde blanke broer en een broertje dat het biologische kind was van hun ouders. Kinderen floepen er soms dingen uit die ze niet bedoelen. En volwassenen helaas ook. Staan dan niet altijd stil bij Hoe het voor jou voelt.
Ik vraag mensen wel vaak waar ze vandaan komen (niet wild vreemde, maar mensen op studie, werk vrienden van vrienden die je vaker ziet), alleen dan bedoel ik waar ze geboren/opgegroeid zijn. Dus in de meeste gevallen een stad in Nederland. Dat doe ik bij iedere huidskleur dus ook mensen die blank zijn. Vraag ook wel eens naar iemands herkomst. Ik kan dat echt niet zien aan iemand (ik zie geen verschil tussen China en Japan als herkomst, Marokko en Turkije, en bij donkerdere mensen al helemaal niet), ik ben wat dat betreft echt kleurenblind. Dat bedoel ik echt gewoon uit interesse. Net als dat ik het met moslims over het geloof heb, daar heb ik het met joden, christenen en hindoestanen net zo goed. Niet dat dat het enige is waar ik het over heb, maar vind het vaak interessant en leuk om te leren over de achtergrond van iemand. Ik zou jou net zo goed naar je achtergrond vragen als iemand wiens vader een Friese melkboer is... Hoe minder iemand met zijn eigen achtergrond heeft, hoe minder ik het met die persoon er over heb. Ben namelijk benieuwd naar iemands achtergrond en niet waar waar iemands bedovergrootvader geboren is als die dat zelf 0,0 boeiend vind. Dan is het niet onderdeel van wie die persoon is.Ik vind het oprecht jammer om te horen dat dat bij sommige mensen zo aankomt. Ik vind mensen niet minder dan mijzelf, wel anders. Die verschillen maken het allen juist leuk in mijn ogen.
Dus namens iedereen die het om de zelfde reden er naar vraagt als ik, mijn excuses. Het was goed bedoeld.
Over de grappen, sommige gaan echt te ver. Slaaf?!? Ik weet de omstandigheden niet, maar kan me niet goed voorstellen dat er omstandigheden zijn onder welke dit als grap had gekund. Maar andere zijn echt gewoon bedoeld als grapje. Wel zijn grappen vaak stom en flauw, die gaan vaak over oppervlakkige dingen. Huidskleur, haar, ogen en lengte worden vaak gebruikt. Ik krijg zelf vaak grappen over hoe wit ik ben. Heb melkflessen als benen, geef licht in het donker... Ik denk dat sommige van die grappen juist betekent dat je er bij hoort, dat ze zulke grappen niet maken als ze echt vonden dat jij minder was. Probeer je er over heen te zetten, neem het niet zo persoonlijk.
En nog een vraag aan jou/jullie. Ik lees hier over donker, licht, blank, halfbloedje ed en dat is iets waar ik me onzeker over voel. Als ik iemand omschrijf doe ik dat ook met uiterlijke kenmerken. Rood haar, die blanke kaas kop... maar bij mensen met een kleurtje durf ik dat bijna niet meer te doen (behalve bij mensen die me heel goed kennen omdat die weten dat ik daar niks mee bedoel). Alsof het bij iedereen kan en mag behalve donkere mensen. Komt dat bij mensen nou echt zo slecht over? Het is toch alleen een uiterlijk kenmerk en geen waarde oordeel? Dat je iemand geen zwartje of in het Engels neger mag noemen van wegen de zware lading snap ik. Maar waar is de grens? Toen ik met een groepje hele donkere mensen werkte noemde ze zichzelf en andere ook gewoon neger...Hoi! mijn 'dilemma' is inderdaad niet mijn kleur, maar de ongepaste vragen/opmerkingen en het niet als nederlander worden beschouwd om mijn uiterlijke kenmerken. Ik denk dat het heel logisch is dat wanneer je iemand beter leert kennen je vraag waar iemand vandaan komt. Wanneer het aan mij gevraagd wordt is het vaak de eerste vraag en vervolgens na het antwoord de 'nee, waar kom je ECHT vandaan?' vraag die ik vervelend vind. Ik vind het leuk om mijn achtergrond te delen met andere, onder de voorwaarde dat iemand oprecht geïnteresseerd is en in mijn eigen tempo, ook omdat het een gevoelig onderwerp is om verschillende redenen.
TO, ik denk dat het bij jou uit twee dingen zijn. De afwijkende kleur van de familie en vragen daar over en überhaupt vragen over je afkomst.
Nou moet ik zeggen dat ik niet zou durven om te vragen naar een kind met een afwijkende huidskleur of dat om welke reden dan ook niet op zijn ouders lijkt, veel te bang iets te vragen dat ze beledigd of kwetst. Als kind heb ik er wel eens wat uitgefloept... een vrinden van mij had een Chinese afkomst, maar was geadopteerd. Had nog een geadopteerde blanke broer en een broertje dat het biologische kind was van hun ouders. Kinderen floepen er soms dingen uit die ze niet bedoelen. En volwassenen helaas ook. Staan dan niet altijd stil bij Hoe het voor jou voelt.
Ik vraag mensen wel vaak waar ze vandaan komen (niet wild vreemde, maar mensen op studie, werk vrienden van vrienden die je vaker ziet), alleen dan bedoel ik waar ze geboren/opgegroeid zijn. Dus in de meeste gevallen een stad in Nederland. Dat doe ik bij iedere huidskleur dus ook mensen die blank zijn. Vraag ook wel eens naar iemands herkomst. Ik kan dat echt niet zien aan iemand (ik zie geen verschil tussen China en Japan als herkomst, Marokko en Turkije, en bij donkerdere mensen al helemaal niet), ik ben wat dat betreft echt kleurenblind. Dat bedoel ik echt gewoon uit interesse. Net als dat ik het met moslims over het geloof heb, daar heb ik het met joden, christenen en hindoestanen net zo goed. Niet dat dat het enige is waar ik het over heb, maar vind het vaak interessant en leuk om te leren over de achtergrond van iemand. Ik zou jou net zo goed naar je achtergrond vragen als iemand wiens vader een Friese melkboer is... Hoe minder iemand met zijn eigen achtergrond heeft, hoe minder ik het met die persoon er over heb. Ben namelijk benieuwd naar iemands achtergrond en niet waar waar iemands bedovergrootvader geboren is als die dat zelf 0,0 boeiend vind. Dan is het niet onderdeel van wie die persoon is.Ik vind het oprecht jammer om te horen dat dat bij sommige mensen zo aankomt. Ik vind mensen niet minder dan mijzelf, wel anders. Die verschillen maken het allen juist leuk in mijn ogen.
Dus namens iedereen die het om de zelfde reden er naar vraagt als ik, mijn excuses. Het was goed bedoeld.
Over de grappen, sommige gaan echt te ver. Slaaf?!? Ik weet de omstandigheden niet, maar kan me niet goed voorstellen dat er omstandigheden zijn onder welke dit als grap had gekund. Maar andere zijn echt gewoon bedoeld als grapje. Wel zijn grappen vaak stom en flauw, die gaan vaak over oppervlakkige dingen. Huidskleur, haar, ogen en lengte worden vaak gebruikt. Ik krijg zelf vaak grappen over hoe wit ik ben. Heb melkflessen als benen, geef licht in het donker... Ik denk dat sommige van die grappen juist betekent dat je er bij hoort, dat ze zulke grappen niet maken als ze echt vonden dat jij minder was. Probeer je er over heen te zetten, neem het niet zo persoonlijk.
En nog een vraag aan jou/jullie. Ik lees hier over donker, licht, blank, halfbloedje ed en dat is iets waar ik me onzeker over voel. Als ik iemand omschrijf doe ik dat ook met uiterlijke kenmerken. Rood haar, die blanke kaas kop... maar bij mensen met een kleurtje durf ik dat bijna niet meer te doen (behalve bij mensen die me heel goed kennen omdat die weten dat ik daar niks mee bedoel). Alsof het bij iedereen kan en mag behalve donkere mensen. Komt dat bij mensen nou echt zo slecht over? Het is toch alleen een uiterlijk kenmerk en geen waarde oordeel? Dat je iemand geen zwartje of in het Engels neger mag noemen van wegen de zware lading snap ik. Maar waar is de grens? Toen ik met een groepje hele donkere mensen werkte noemde ze zichzelf en andere ook gewoon neger...Hoi! mijn 'dilemma' is inderdaad niet mijn kleur, maar de ongepaste vragen/opmerkingen en het niet als nederlander worden beschouwd om mijn uiterlijke kenmerken. Ik denk dat het heel logisch is dat wanneer je iemand beter leert kennen je vraag waar iemand vandaan komt. Wanneer het aan mij gevraagd wordt is het vaak de eerste vraag en vervolgens na het antwoord de 'nee, waar kom je ECHT vandaan?' vraag die ik vervelend vind. Ik vind het leuk om mijn achtergrond te delen met andere, onder de voorwaarde dat iemand oprecht geïnteresseerd is en in mijn eigen tempo, ook omdat het een gevoelig onderwerp is om verschillende redenen.
woensdag 8 juli 2015 om 22:54
quote:Dreamer schreef op 08 juli 2015 @ 22:38:
[...]
Daarom geef ik ook aan in dit topic dat IK dit soort vragen nooit stel. Jij bent op mij te reageren, omdat ik reageerde op iemand die zij dat blanke kinderen dit soort vragen nooit krijgen. Mijn reactie toen: een blank kind in een donker of Aziatisch gezin krijgt dit soort vragen vast ook. Dat was álles wat ik zei. Ik heb meerdere keren benadrukt dat bij mij iedereen Nederlander is, totdat het tegendeel bewezen is. Als ik aan iemand vraag, van wat voor kleur dan ook: "waar kom je vandaan?" en die persoon zegt "Leeuwarden" dan zal ik alleen vragen "maar waar kom je écht vandaan" als deze persoon een duidelijk Limburgs of Rotterdams accent heeft (bijvoobeeld) . En mogelijk zeg ik dan "goh, zo klink je niet" ipv "waar kom je echt vandaan"
Dat jij mij gelijk aan begint te vallen over donker versus halfbloedjes, volbloedjes en blank, daar heb ik persoonlijk goed de balen van.
Het was geen aanval, en als je het zo ervaren hebt, dan mijn excuses. Ik probeerde alleen aan te geven dat de situatie iets ingewikkelder is dan jouw voorbeeld. TO is immers niet zwart of Aziatisch. Een betere vergelijking zou dus zijn: hoe zouden ze in Afrika op een halfbloedje reageren in een zwart gezin. (antwoord: wellicht het zelfde)
Het lijkt mierenneuken, maar het is juist belangrijk omdat men kan weten dat een halfbloedje 99 van de 100 keer gewoon toch echt het biologische kind is van de moeder/vader en dat vragen over adoptie dus tamelijk vervelend worden na de honderdste keer.
Maar nogmaals, het was geen aanval.
[...]
Daarom geef ik ook aan in dit topic dat IK dit soort vragen nooit stel. Jij bent op mij te reageren, omdat ik reageerde op iemand die zij dat blanke kinderen dit soort vragen nooit krijgen. Mijn reactie toen: een blank kind in een donker of Aziatisch gezin krijgt dit soort vragen vast ook. Dat was álles wat ik zei. Ik heb meerdere keren benadrukt dat bij mij iedereen Nederlander is, totdat het tegendeel bewezen is. Als ik aan iemand vraag, van wat voor kleur dan ook: "waar kom je vandaan?" en die persoon zegt "Leeuwarden" dan zal ik alleen vragen "maar waar kom je écht vandaan" als deze persoon een duidelijk Limburgs of Rotterdams accent heeft (bijvoobeeld) . En mogelijk zeg ik dan "goh, zo klink je niet" ipv "waar kom je echt vandaan"
Dat jij mij gelijk aan begint te vallen over donker versus halfbloedjes, volbloedjes en blank, daar heb ik persoonlijk goed de balen van.
Het was geen aanval, en als je het zo ervaren hebt, dan mijn excuses. Ik probeerde alleen aan te geven dat de situatie iets ingewikkelder is dan jouw voorbeeld. TO is immers niet zwart of Aziatisch. Een betere vergelijking zou dus zijn: hoe zouden ze in Afrika op een halfbloedje reageren in een zwart gezin. (antwoord: wellicht het zelfde)
Het lijkt mierenneuken, maar het is juist belangrijk omdat men kan weten dat een halfbloedje 99 van de 100 keer gewoon toch echt het biologische kind is van de moeder/vader en dat vragen over adoptie dus tamelijk vervelend worden na de honderdste keer.
Maar nogmaals, het was geen aanval.
vrijdag 10 juli 2015 om 09:57
Ik heb geen idee hoe je ermee om moet gaan. Ik vind het niet erg als mensen vragen waar ik vandaan kom, dat is oprechte interesse. Ik vind het erger als ze er voor het gemak vanuit gaan dat ik een Marokkaan ben. Gek genoeg hebben vooral Marokkanen daar een handje van. Wat me vooral ergert is dat het racisme van twee kanten komt. Nederlanders komen met foute grappen over negerinnen, en buitenlandse mensen vinden me 'kaas'. Soms zou ik willen zeggen: 'Nou gefeliciteerd, je etnische lidmaatschap is weer met een jaar verlengd na die opmerking.'
Ik was me nooit bewust van mijn huidskleur totdat andere mensen er een probleem van gingen maken. En voor mijn gevoel heeft dat vooral te maken met 11-9. Sindsdien moet iedereen iets bewijzen als het om zijn culturele identiteit gaat. Gek genoeg schijn je dat vooral te doen door (niet) te verkleuren in de zon. Soms wil ik emigreren naar het land van mijn vader. Daar maakt niemand een probleem van mijn huidskleur en voorkomen.
Mocht je er verder over willen praten madeliefjes, je mag me pm-en.
Ik was me nooit bewust van mijn huidskleur totdat andere mensen er een probleem van gingen maken. En voor mijn gevoel heeft dat vooral te maken met 11-9. Sindsdien moet iedereen iets bewijzen als het om zijn culturele identiteit gaat. Gek genoeg schijn je dat vooral te doen door (niet) te verkleuren in de zon. Soms wil ik emigreren naar het land van mijn vader. Daar maakt niemand een probleem van mijn huidskleur en voorkomen.
Mocht je er verder over willen praten madeliefjes, je mag me pm-en.
vrijdag 10 juli 2015 om 10:30
quote:my-little-appletree schreef op 08 juli 2015 @ 20:39:
En nog een vraag aan jou/jullie. Ik lees hier over donker, licht, blank, halfbloedje ed en dat is iets waar ik me onzeker over voel. Als ik iemand omschrijf doe ik dat ook met uiterlijke kenmerken. Rood haar, die blanke kaas kop... maar bij mensen met een kleurtje durf ik dat bijna niet meer te doen (behalve bij mensen die me heel goed kennen omdat die weten dat ik daar niks mee bedoel). Alsof het bij iedereen kan en mag behalve donkere mensen. Komt dat bij mensen nou echt zo slecht over? Het is toch alleen een uiterlijk kenmerk en geen waarde oordeel? Dat je iemand geen zwartje of in het Engels neger mag noemen van wegen de zware lading snap ik. Maar waar is de grens? Toen ik met een groepje hele donkere mensen werkte noemde ze zichzelf en andere ook gewoon neger...
Ik denk dat het te maken heeft met het land van herkomst. In mijn vaders land is iedereen met een getinte huidskleur 'zwart'. Niemand noemt zichzelf of een ander neger, dat wordt als een belediging gezien. Maar de bevolking daar is zo gemixt dat het niemand wat interesseert wat voor kleur je precies hebt. De vraag 'Waar kom je vandaan?' is daar ook niet relevant. Iedereen heeft familie van verschillende werelddelen. In een familie kan je hele donkere en hele lichte mensen hebben, met kroes, gekruld of steil haar.
Ik vind neger door mijn culturele achtergrond wel een negatief woord. Zeker als je hoort hoe het denigrerend wordt gebruikt om mensen met een donkere huidskleur te omschrijven. Het zijn altijd denigrerende stereotypes: "Zo'n lekkere negerin met een dikke kont." "Die neger denkt zeker dat hij kans maakt."
Ik vind het apart dat als je donker bent, je huidskleur benoemd moet worden. Over een blanke nederlander zeggen andere blanke nederlanders toch ook niet: "Die blanke man met dat groene t shirt." Waarom word ik dan wel op basis van mijn huidskleur omschreven?
En nog een vraag aan jou/jullie. Ik lees hier over donker, licht, blank, halfbloedje ed en dat is iets waar ik me onzeker over voel. Als ik iemand omschrijf doe ik dat ook met uiterlijke kenmerken. Rood haar, die blanke kaas kop... maar bij mensen met een kleurtje durf ik dat bijna niet meer te doen (behalve bij mensen die me heel goed kennen omdat die weten dat ik daar niks mee bedoel). Alsof het bij iedereen kan en mag behalve donkere mensen. Komt dat bij mensen nou echt zo slecht over? Het is toch alleen een uiterlijk kenmerk en geen waarde oordeel? Dat je iemand geen zwartje of in het Engels neger mag noemen van wegen de zware lading snap ik. Maar waar is de grens? Toen ik met een groepje hele donkere mensen werkte noemde ze zichzelf en andere ook gewoon neger...
Ik denk dat het te maken heeft met het land van herkomst. In mijn vaders land is iedereen met een getinte huidskleur 'zwart'. Niemand noemt zichzelf of een ander neger, dat wordt als een belediging gezien. Maar de bevolking daar is zo gemixt dat het niemand wat interesseert wat voor kleur je precies hebt. De vraag 'Waar kom je vandaan?' is daar ook niet relevant. Iedereen heeft familie van verschillende werelddelen. In een familie kan je hele donkere en hele lichte mensen hebben, met kroes, gekruld of steil haar.
Ik vind neger door mijn culturele achtergrond wel een negatief woord. Zeker als je hoort hoe het denigrerend wordt gebruikt om mensen met een donkere huidskleur te omschrijven. Het zijn altijd denigrerende stereotypes: "Zo'n lekkere negerin met een dikke kont." "Die neger denkt zeker dat hij kans maakt."
Ik vind het apart dat als je donker bent, je huidskleur benoemd moet worden. Over een blanke nederlander zeggen andere blanke nederlanders toch ook niet: "Die blanke man met dat groene t shirt." Waarom word ik dan wel op basis van mijn huidskleur omschreven?
vrijdag 10 juli 2015 om 10:39
quote:Eclair schreef op 10 juli 2015 @ 10:30:
[...]
Ik denk dat het te maken heeft met het land van herkomst. In mijn vaders land is iedereen met een getinte huidskleur 'zwart'. Niemand noemt zichzelf of een ander neger, dat wordt als een belediging gezien. Maar de bevolking daar is zo gemixt dat het niemand wat interesseert wat voor kleur je precies hebt. De vraag 'Waar kom je vandaan?' is daar ook niet relevant. Iedereen heeft familie van verschillende werelddelen. In een familie kan je hele donkere en hele lichte mensen hebben, met kroes, gekruld of steil haar.
Ik vind neger door mijn culturele achtergrond wel een negatief woord. Zeker als je hoort hoe het denigrerend wordt gebruikt om mensen met een donkere huidskleur te omschrijven. Het zijn altijd denigrerende stereotypes: "Zo'n lekkere negerin met een dikke kont." "Die neger denkt zeker dat hij kans maakt."
Ik vind het apart dat als je donker bent, je huidskleur benoemd moet worden. Over een blanke nederlander zeggen andere blanke Nederlanders toch ook niet: "Die blanke man met dat groene t shirt." Waarom word ik dan wel op basis van mijn huidskleur omschreven?
Op zich is dat apart, totdat iemand eruit springt door de huidskleur. En ja, in het Caribisch gebied was ik 'die blanke' tussen allemaal donkere mensen. Voor iemand was ik zelfs 'White Girl' en we hadden ook een 'White Boy'. Als er 3 donkeren in een groep zitten, dan zal er al niet meer over 'die donkere' gesproken worden, net als met Aziaten of wat dan ook. Maar als je er door je kleur uitspringt, kan dat net de manier zijn, waarop je iemand beschrijft. En dat is zonder oordeel, gewoon objectief.
Wij hebben hier in de buurt toevallig een aantal kinderen met dezelfde namen en toevallig bij diezelfde namen een lichte en donkere variant. Dus hebben we lichte en donkere Jan, Klaas, Marietje enz.
Waren ze allemaal blank, dan zouden ze onderscheiden zijn op haarkleur (een aantal woont ook nog eens naast elkaar, hebben een hond en een zusje.. dus 'die ene van die hond' wordt ook al lastig) De donkeren, die meestal allemaal donker haar hebben, op grootte ofzo.
Juist tot in den treure omschrijven, om de huidskleur maar níet te hoeven noemen, vind ik dan weer zo gekunsteld. Het onderscheid is er toch?
[...]
Ik denk dat het te maken heeft met het land van herkomst. In mijn vaders land is iedereen met een getinte huidskleur 'zwart'. Niemand noemt zichzelf of een ander neger, dat wordt als een belediging gezien. Maar de bevolking daar is zo gemixt dat het niemand wat interesseert wat voor kleur je precies hebt. De vraag 'Waar kom je vandaan?' is daar ook niet relevant. Iedereen heeft familie van verschillende werelddelen. In een familie kan je hele donkere en hele lichte mensen hebben, met kroes, gekruld of steil haar.
Ik vind neger door mijn culturele achtergrond wel een negatief woord. Zeker als je hoort hoe het denigrerend wordt gebruikt om mensen met een donkere huidskleur te omschrijven. Het zijn altijd denigrerende stereotypes: "Zo'n lekkere negerin met een dikke kont." "Die neger denkt zeker dat hij kans maakt."
Ik vind het apart dat als je donker bent, je huidskleur benoemd moet worden. Over een blanke nederlander zeggen andere blanke Nederlanders toch ook niet: "Die blanke man met dat groene t shirt." Waarom word ik dan wel op basis van mijn huidskleur omschreven?
Op zich is dat apart, totdat iemand eruit springt door de huidskleur. En ja, in het Caribisch gebied was ik 'die blanke' tussen allemaal donkere mensen. Voor iemand was ik zelfs 'White Girl' en we hadden ook een 'White Boy'. Als er 3 donkeren in een groep zitten, dan zal er al niet meer over 'die donkere' gesproken worden, net als met Aziaten of wat dan ook. Maar als je er door je kleur uitspringt, kan dat net de manier zijn, waarop je iemand beschrijft. En dat is zonder oordeel, gewoon objectief.
Wij hebben hier in de buurt toevallig een aantal kinderen met dezelfde namen en toevallig bij diezelfde namen een lichte en donkere variant. Dus hebben we lichte en donkere Jan, Klaas, Marietje enz.
Waren ze allemaal blank, dan zouden ze onderscheiden zijn op haarkleur (een aantal woont ook nog eens naast elkaar, hebben een hond en een zusje.. dus 'die ene van die hond' wordt ook al lastig) De donkeren, die meestal allemaal donker haar hebben, op grootte ofzo.
Juist tot in den treure omschrijven, om de huidskleur maar níet te hoeven noemen, vind ik dan weer zo gekunsteld. Het onderscheid is er toch?
Later is nu
vrijdag 10 juli 2015 om 10:42
quote:kadanz schreef op 08 juli 2015 @ 22:54:
[...]
Het was geen aanval, en als je het zo ervaren hebt, dan mijn excuses. Ik probeerde alleen aan te geven dat de situatie iets ingewikkelder is dan jouw voorbeeld. TO is immers niet zwart of Aziatisch. Een betere vergelijking zou dus zijn: hoe zouden ze in Afrika op een halfbloedje reageren in een zwart gezin. (antwoord: wellicht het zelfde)
Het lijkt mierenneuken, maar het is juist belangrijk omdat men kan weten dat een halfbloedje 99 van de 100 keer gewoon toch echt het biologische kind is van de moeder/vader en dat vragen over adoptie dus tamelijk vervelend worden na de honderdste keer.
Maar nogmaals, het was geen aanval.Ik noemde TO of het onderscheid dan ook niet 'zwart' maar 'donker' en alles wat donkerder is dan blank, is donker. Dan kun je nog van alles zijn, in mijn ogen. En 'Hoe zouden ze in Afrika reageren op een halfbloedje in een zwart gezin" is ook weer niet politiek correct, want er wonen ook blanken en Aziaten in Afrika.
[...]
Het was geen aanval, en als je het zo ervaren hebt, dan mijn excuses. Ik probeerde alleen aan te geven dat de situatie iets ingewikkelder is dan jouw voorbeeld. TO is immers niet zwart of Aziatisch. Een betere vergelijking zou dus zijn: hoe zouden ze in Afrika op een halfbloedje reageren in een zwart gezin. (antwoord: wellicht het zelfde)
Het lijkt mierenneuken, maar het is juist belangrijk omdat men kan weten dat een halfbloedje 99 van de 100 keer gewoon toch echt het biologische kind is van de moeder/vader en dat vragen over adoptie dus tamelijk vervelend worden na de honderdste keer.
Maar nogmaals, het was geen aanval.Ik noemde TO of het onderscheid dan ook niet 'zwart' maar 'donker' en alles wat donkerder is dan blank, is donker. Dan kun je nog van alles zijn, in mijn ogen. En 'Hoe zouden ze in Afrika reageren op een halfbloedje in een zwart gezin" is ook weer niet politiek correct, want er wonen ook blanken en Aziaten in Afrika.
Later is nu
donderdag 24 maart 2016 om 09:39
quote:Dreamer schreef op 10 juli 2015 @ 10:42:
[...]
Ik noemde TO of het onderscheid dan ook niet 'zwart' maar 'donker' en alles wat donkerder is dan blank, is donker. Dan kun je nog van alles zijn, in mijn ogen. En 'Hoe zouden ze in Afrika reageren op een halfbloedje in een zwart gezin" is ook weer niet politiek correct, want er wonen ook blanken en Aziaten in Afrika.Eh nee, niet alles wat donkerder is dan blank is 'donker'. Immers, niet alles dat lichter is dan 'zwart' is blank. Rare, giftige manier van categoriseren die helaas veel mensen hanteren. Doet me denken aan die walgelijke 'one drop rule' die veel Amerikanen tot op heden nog hanteren.
[...]
Ik noemde TO of het onderscheid dan ook niet 'zwart' maar 'donker' en alles wat donkerder is dan blank, is donker. Dan kun je nog van alles zijn, in mijn ogen. En 'Hoe zouden ze in Afrika reageren op een halfbloedje in een zwart gezin" is ook weer niet politiek correct, want er wonen ook blanken en Aziaten in Afrika.Eh nee, niet alles wat donkerder is dan blank is 'donker'. Immers, niet alles dat lichter is dan 'zwart' is blank. Rare, giftige manier van categoriseren die helaas veel mensen hanteren. Doet me denken aan die walgelijke 'one drop rule' die veel Amerikanen tot op heden nog hanteren.
donderdag 24 maart 2016 om 11:01
quote:Lachattenoir schreef op 24 maart 2016 @ 09:39:
[...]
Eh nee, niet alles wat donkerder is dan blank is 'donker'. Immers, niet alles dat lichter is dan 'zwart' is blank. Rare, giftige manier van categoriseren die helaas veel mensen hanteren. Doet me denken aan die walgelijke 'one drop rule' die veel Amerikanen tot op heden nog hanteren.
Zo was het niet bedoeld. Donkerder dan.
Ik bedoel donker hierin niet als 'slecht', minder of wat voor iets dan ook, maar gewoon als objectieve kleur. Een huidskleur kun je namelijk gewoon objectief benoemen, zonder dat daar een waardeoordeel aanzit. Het is jammer, dat dat wel gelijk zo gevoeld wordt.
Zoals ik ooit als 'wit' bestempeld werd in het Caribisch gebied, waar ik overigens ook best bruin was voor mijn doen, maar wit vergeleken de rest van het eiland.
[...]
Eh nee, niet alles wat donkerder is dan blank is 'donker'. Immers, niet alles dat lichter is dan 'zwart' is blank. Rare, giftige manier van categoriseren die helaas veel mensen hanteren. Doet me denken aan die walgelijke 'one drop rule' die veel Amerikanen tot op heden nog hanteren.
Zo was het niet bedoeld. Donkerder dan.
Ik bedoel donker hierin niet als 'slecht', minder of wat voor iets dan ook, maar gewoon als objectieve kleur. Een huidskleur kun je namelijk gewoon objectief benoemen, zonder dat daar een waardeoordeel aanzit. Het is jammer, dat dat wel gelijk zo gevoeld wordt.
Zoals ik ooit als 'wit' bestempeld werd in het Caribisch gebied, waar ik overigens ook best bruin was voor mijn doen, maar wit vergeleken de rest van het eiland.
Later is nu
donderdag 24 maart 2016 om 13:53
Hoi Madeliefjes, Ik begrijp je heel goed. Ik heb namelijk ook een kleurtje. Ben hier geboren en getogen, spreek ABN, ben academisch gevormd en toch.... Tja, stomme vragen, onderhuidse beledigingen, gereserveerd gedrag enz. Vaak denken mensen niet na voordat ze iets vragen. "Waar kom jij vandaan?" klinkt anders voor mij dan "Wat zijn je roots?". Net zoals "Eet jij ook dat rare voedsel?" of "Eet jij vaak rijst?".
Als kind kwam ik na een scheldpartij erachter dat ik blijkbaar anders ben. Ik ben vroeger vaak gepest en uitgescholden. We waren de enige donkere types in het dorp. Ik heb mijn hele leven gedaan alsof die anderen een probleem hebben en niet ik. Maar het ging toch aan mij vreten. Ik moest er bewust mee blijven omgaan. Toen ik zowel zakelijk als privé succesvol werd, namen de zogenaamde grappen en grollen alleen maar toe. Vaak van mensen die jaloers waren. "Hoe komt het dat een zwarte als jij zo'n goede baan heeft?", is mij een paar keer gevraagd. Wel open en eerlijk zo'n vraag. Maar toch... Ik deed ze af met de opmerking dat deze zwarte 's avonds niet lui op de bank ligt, maar studeert. Ik heb vanwege mijn werk veel intake gesprekken gevoerd. Een paar keer kreeg ik na mijn entree te horen : "Gôh, u hebt wel een Nederlandse naam...". Op managementniveau kreeg ik te maken met hanig gedrag. En als er niets aan te merken is op je resultaten, dan beginnen ze over je kleurtje. Ik heb het mooi volgehouden. Ik ben na een mooie loopbaan nu met pensioen.
Toen we een nieuwe woning betrokken, zeiden de buren dat de buurt in niveau gedaald was. Voor die mededeling kwamen ze gewoon even aanbellen. Hahaha! Ik ben met een blonde Nederlandse getrouwd. We hebben drie kinderen. Twee bruine en een blanke. Ook daarover durfde men ons niets te vragen.
Ik ben ook een paar keer weggestuurd. Twee keer toen ik nb. een lease auto kwam uitzoeken en een keer toen we een huis wilden kopen. Getinte mensen werken immers niet en hebben dus geen geld, was de uitleg. Ja, Madeliefjes je moet een dikke huid krijgen, in jezelf blijven geloven, trots zijn op wie je bent en doorgaan. Net als ik. Dan kom je er wel. Ik wens je heel veel succes!
Als kind kwam ik na een scheldpartij erachter dat ik blijkbaar anders ben. Ik ben vroeger vaak gepest en uitgescholden. We waren de enige donkere types in het dorp. Ik heb mijn hele leven gedaan alsof die anderen een probleem hebben en niet ik. Maar het ging toch aan mij vreten. Ik moest er bewust mee blijven omgaan. Toen ik zowel zakelijk als privé succesvol werd, namen de zogenaamde grappen en grollen alleen maar toe. Vaak van mensen die jaloers waren. "Hoe komt het dat een zwarte als jij zo'n goede baan heeft?", is mij een paar keer gevraagd. Wel open en eerlijk zo'n vraag. Maar toch... Ik deed ze af met de opmerking dat deze zwarte 's avonds niet lui op de bank ligt, maar studeert. Ik heb vanwege mijn werk veel intake gesprekken gevoerd. Een paar keer kreeg ik na mijn entree te horen : "Gôh, u hebt wel een Nederlandse naam...". Op managementniveau kreeg ik te maken met hanig gedrag. En als er niets aan te merken is op je resultaten, dan beginnen ze over je kleurtje. Ik heb het mooi volgehouden. Ik ben na een mooie loopbaan nu met pensioen.
Toen we een nieuwe woning betrokken, zeiden de buren dat de buurt in niveau gedaald was. Voor die mededeling kwamen ze gewoon even aanbellen. Hahaha! Ik ben met een blonde Nederlandse getrouwd. We hebben drie kinderen. Twee bruine en een blanke. Ook daarover durfde men ons niets te vragen.
Ik ben ook een paar keer weggestuurd. Twee keer toen ik nb. een lease auto kwam uitzoeken en een keer toen we een huis wilden kopen. Getinte mensen werken immers niet en hebben dus geen geld, was de uitleg. Ja, Madeliefjes je moet een dikke huid krijgen, in jezelf blijven geloven, trots zijn op wie je bent en doorgaan. Net als ik. Dan kom je er wel. Ik wens je heel veel succes!
