Hypochondrie

Hoi meiden, ben ik weer even.



Gisteren een dagje thuis gebleven van werk, ik voelde me zo naar steeds, ik werd er echt helemaal gestressed en angstig van.

Heel rustig aan gedaan, en ik had dan ook wel iets minder klachten.

Vandaag helaas weer helemaal mis. Heel slecht geslapen en dus al bek af bij opstaan. Vandaag ook weer bij psych geweest, op zich is dat fijn. Maar ik heb op het moment zo erg last van lichamelijke klachten dat het me niet echt lukt te ontspannen. Zelfs niet met oefeningen enzo.



Zonnestraal, ik heb op het moment ook heel veel angst over mijn hart. Ik heb het steeds uit het niets ineens heel benauwd, een opgeblazen buik, bovenin... uitstralend doof gevoel in mijn li arm vooral. Soms wat steken in mijn borst, een soort spierpijngevoel bij mijn ribben. En bijna de hele dag door duizelig. Ik probeer maar steeds te zeggen dat het door de angst komt.

Het rare is dat mijn hart gewoon rustig klopt, maar wel hard bonst soms, maar niet snel dus ofzo. Ik voel ook soms een raar verdoofd gevoel optrekken vanuit mijn nek langs mijn oren...

Ik word soms echt gek van mezelf met die angst gedachten.

Het rare is, twee weken geleden had ik vooral last van mijn buik en onderrug. Maakte me helemaal geen zorgen over mijn hart, wel over andere enge dingen in mijn buik of bijvoorbeeld iets met mijn nieren. Nu zijn die rugklachten al een tijdje weg, en zit heb ik dus ineens al die benauwdheidsklachten... Het schommelt alle kanten op en ik ben steeds weer bang voor iets anders.



Ik heb vrijdag nog een keer een afspraak bij de huisarts, gewoon om even te praten en al mijn klachten nog eens voor te leggen.

Hopelijk kan ik daarna met iets meer vertrouwen verder met mijn therapie. Manon, ik zal het de huisarts eens vragen of ik iets kan krijgen tegen die paniekaanvallen. Jij ook sterkte met de slapeloze nachten, ik weet precies hoe het voelt.



Ctje, ik kan me helemaal voorstellen dat het je zwaar valt met al die kleine koters. Zeker als je niet lekker in je vel zit, heb je vaak toch ook wat minder geduld, en reserve om steeds maar lief en aardig te blijven, heel begrijpelijk. Ik heb dat naar mijn eigen kinderen, tot mijn spijt, soms ook hoor.

Ik hoop dat het met je opa allemaal meevalt.



Lika, wat goed dat je doorzet met je medicatie. Ik weet uit ervaring dat het heel vervelend kan zijn om te wennen. Al die bijwerkingen... Zet m op meid.



Nou, hopelijk een betere nacht straks en morgen toch maar weer werken. Daarna heb ik weekend...



Liefs allemaal... Van een stresskip

Chip: ben je vandaag wel aan het werk geweest? Weten ze op je werk dat je paniekaanvallen hebt?



Manon: hoe gaat het nu met jou?



Mijn angsten verplaatsen zich ook altijd. Dan ben ik een tijdlang bang voor m'n hart en dan opeens weer voor kanker.

En zoals nu gaat het weer 2 dagen goed...

lieve allemaal!



oooh Manon zo herkenbaar! ik zou precies hetzelfde denken! zo naar en dan ben je uren bezig met die angst tot het langzaam weer wegebt.

bij een wespensteek had je nu niet meer kunnen ademen! de benauwdheid en misselijkheid is waarschijnlijk gewoon angst!

naar he ;-(



thnx voor de aanmoedigingen wb mijn medicatie ! heel fijn.. vind het nog steeds lastig. heb nu veel blauwe plekken, ook een bijwerking, maar maak me daar dan wel weer zorgen over .



verder allerlei angsten mbt eten. ging vandaag een ijsje eten, durf ik alleen maar de yoghurtsmaak te nemen omdat ik dan in mn hoofd heb dat ik ziek wordt van de andere smaken. heb nu nog steeds een fruitangst ;-( maar ook noten en sowieso "anders dan anders" heeel irritant!



maar goed, ene dag gaat het beter dan de andere, wat jullie ook zeggen. gek he, je kunt erop wachten..er komt steeds iets nieuws.



sorry dat ik niet op alle verhalen reageer maar ik lees alles en leef met iedereen mee!



liefs!

X

X

Manon, heb je je na die nacht nog wat staande weten te houden en hoe is het nu met de pijn in je maag?



Ctje, knap hoor dat je Google met rust hebt gelaten. Het is je grootste vijand vwb het opzoeken van ziekten en symptomen.

Is het je gelukt de les goed voor te bereiden?

Fijn dat je een goede week hebt gehad, merk je dan ook dat je weer wat meer vertrouwen in je lichaam krijgt?



Hier gaat het nu ff slechter.

M'n moeder vertelde zaterdag een verhaal over iemand die op jonge leeftijd (55) een hartstilstand had gehad. Dat was voor mij bet startsein om te gaan hyperventileren. Daar kwam ik dus hartstikke duizelig vandaan. Ik moest gisteravond op tijd slapen van mezelf omdat ik vandaag weer aan het werk moet na de vakantie. Het slapen lukte niet zo en toen ij Goed en wel sliep begon m'n kind te huilen. Uk ben nu dus klaarwakker en klaarwakker houdt voor mij om ieder gevoel in m'n lichaam te analyseren.

Zucht.

goedemorgen lieve allemaal!

Manon hoe gaat het nu?

Ctje logisch misschien dat t weekend ff minder is na zo'n drukke eerste week? succes vandaag voor de klas! Moeilijk die adhd jongen! moest denken aan de peuters waar ik mee werk. ik vraag dan altijd; ga je zelf of moet ik je even helpen? uiteindelijk gaan ze dan toch zelf



zonnestraal; niet slapen is zo rot. inderdaad tijd om te piekeren maar door te weinig slaap ook labieler en nog vatbaarder voor angst!



Wat me net opviel in wat ik las; dat we elk gevoel in ons lichaam analyseren en uitvergroten en daar een doemscenario aan vast plakken. wisten we al natuurlijk. maar t onlogische ervan zag ik ineens;-)

terwijl wanner je aan het piekeren bent alles wat je denkt geheel normaal en logisch lijkt ( incl alle rampen)



ik moet gaan, wel angstig nu, zie op tegen stage, nog steeds angst om de pillen en beetje last van mn keel dus nu ook bang om griep te krijgen.

pffft



goede dag voor jullie! ( en voor mezelf )

Hoi meiden,



Even een update. Heb donderdag en vrijdag erg veel paniek/ angstaanvallen gehad... eigenlijk voelde ik me de hele dag niet lekker, met af en toe van die uitschieters dat ik echt dacht dat ik neer zou vallen ofzo... erg eng. Ik durfde gewoon niet meer alleen te zijn. Zelfs niet gewoon thuis, en ik begon al aan mijn zoontje uit te leggen wat hij moet doen als er iets met mama gebeurd. Vreselijk toch...

Ik was donderdag gewoon aan het werk, maar heb tot 2 keer toe met een collega op de gang gestaan met een soort paniekgevoel. Uiteindelijk maar wat eerder gestopt met werken. Maar toen moest ik nog naar huis rijden... ruim 45 minuten. Pfffff



Uiteindelijk ben ik vrijdagmiddag weer bij mijn huisarts geweest. (Ik heb steeds tussendoor vervangende artsen gezien). Deze keer wilde ik gewoon even een goed gesprek met mijn eigen huisarts, zodat ik zeker weet dat hij goed op de hoogte is. En horen wat hij van al mijn lichamelijke klachten vindt.

Er was nog een huisarts in opleiding bij, en mijn moeder is mee geweest. (voel me soms net een klein kind, maar nu was het wel even heel fijn, ik was zo zenuwachtig.)

De hele dag door een gejaagd gevoel, angstaanvallen op het schoolplein, duizelig, bang voor een hartaanval, niet lekker... steeds op het punt staan in huilen uit te barsten bah.



Ik heb het allemaal van begin af nog eens aan de dokter verteld, hij had heel veel geduld en begrip en vroeg erg door.

Ik had ook een lijst bij me van alle lichamelijke klachten die ik terugkerend heb. Benauwd, hartkloppingen, doof gevoel in arm, opgeblazen buik, diaree, kramp in darmen, misselijk, pijn in onderrug, pijn in buik, steken in borst, en tussen schouders, kortademig, duizelig etc. etc. een hele waslijst dus.

Ik heb ze niet altijd allemaal tegelijk, maar het verschuift... (dat geeft op zich al te denken.)



De huisarts heeft nogmaals mijn bloeddruk en hartslag gecontroleerd en we hebben het ook gehad over de therapie die ik sinds kort volg.

Zowel hij als de assistent zeiden heel duidelijk dat ze geen van tweeën aanleiding uit mijn klachten lijst zagen om ergens ongerust over te worden. (ernstige aandoeningen of ziektes). Maar hij begreep heel goed dat het in mijn hoofd heel veel angst aanjaagd. Maar dat ik wat hem betreft echt niet bang hoef te zijn voor iets fataals of engs. Voor de hele heftige angstmomenten heb ik nu een kalmeringspilletje gekregen, voor incidenteel gebruik dus. Hij wil namelijk niet dat het gebruik van die medicatie de therapie in de weg gaat zitten... (omdat je dan de angsten ineens niet meer voelt en niet duidelijk is wat er nou heeft geholpen). De pillen zijn dus een tijdelijk hulpmiddel.



Verder wil hij graag op de hoogte blijven en heeft gevraagd of ik over twee weken weer langs wil komen om eens te praten over het verloop van de therapie.

Erg prettig gesprek moet ik zeggen, ik voelde me heel serieus genomen, en was ook wel even enigszins gerust gesteld dat de arts zo stellig was als het om de lichamelijke klachten gaat. En heel duidelijk zei dat ik ze echt wel allemaal voel en er last van heb, maar dat er allemaal stress en angst aan de grondslag ligt en geen nare dingen.

Mijn moeder vond ook dat het een goed bezoek was.



Sindsdien zijn mijn klachten natuurlijk niet als sneeuw voor de zon weg. Maar het lukt me even iets beter om het te relativeren als ik nu een opgeblazen buik heb.... of duizelig ben bijvoorbeeld. We gaan dus weer keihard verder knokken, woensdag weer naar de psych.

Ik moet van haar vooral de tijd nemen om veel ontspanningsoefeningen te doen, niet teveel focussen op ademhalingsoefeningen, dat werkt op het moment een beetje averechts ivm de hyperventilatie. En bijhouden welke angsten ik door de dag heen heb, en hoe erg die dan zijn enzovoort.



Ctje, ik probeer ook niet meer te googlen, soms best heel moeilijk maar het helpt ons echt niet.

Mijn pds-klachten zijn heel wisselend. Ik heb vaak ook erg veel last van mijn maag, misselijk, opgeblazen gevoel. Dan ben ik bij wakker worden al misselijk... op goede dagen verdwijnt dit na een ontbijtje, maar soms houdt het de hele dag aan, dan voel ik het soms ook steeds verder naar beneden zakken... door mijn darmen, krampen, zeurende onderrugpijn, dikke buik... En soms is het dan eind van de dag ineens weer rustig in mijn buik.

Eerst had ik ook erg onregelmatige ontlasting, sorry voor het vieze verhaal, maar soms ging ik een paar dagen niet, (toen dronk ik soms ook wel weinig), en dan uiteindelijk dus harde ontlasting, en daar kreeg ik dan soms aambeien van. En dan soms ineens weer iedere dag, of soms wel 3 keer binnen 2 uur, maar dan dun.

Ik heb gelukkig niet van die onhoudbare diaree-aanvallen.



Van de dokter heb ik vezelzakjes gekregen, die gebruik ik dagelijks, sindsdien is mijn ontlasting vrij regelmatig. Niet heel hard, maar ook geen diaree meer... wel een beetje brij-achtig vaak. En bij erge stress vaak weer dunner.

Tegen mijn maagklachten heb ik maagzuurremmers, er is ooit eens getest op de helopli.... hoe heet die bacterie ook al weer...

Die bleek ik niet te hebben. Tegelijk is toen mijn bloed op van alles gechecked, was allemaal goed, (is wel al een tijd geleden).

In die tijd ben ik ook eens doorverwezen naar een internist die het ook niet nodig vond om verder onderzoek te doen. (dit is allemaal geweest toen ik een aantal jaren geleden overspannen ben geweest en ook maag-darm en angstklachten had.



Ik ben afgelopen jaar ook bij een diëtiste geweest die me heeft geholpen met een vezelrijk (onoplosbare) dieet samenstellen. En ik moet vooral goed drinken.

Ondanks al die maatregelen heb ik gewoon standaard periodes met weken dat het niet lekker gaat met mijn buik, vooral in stressperiodes. Tja, dat is dus pds... bovendien kun je al die klachten ook krijgen door hyperventileren.

Toch word ik door de hypochondrie dan vaak opnieuw bang voor enge dingen. Heel lastig om dat weer van je af te zetten.

Soms heb ik een week dat ik me zo misselijk en niet lekker voel dat ik bijna niks eet en ineens een paar kilo afval... (op zich niet erg, alleen de manier waarop he). Terwijl ik dan na een tijdje weer wat beter in mijn vel zit en weer wat aankom en van alles weer ga eten.

Over het algemeen ben ik op het moment wel erg aan het opletten wat ik allemaal eet. En probeer erg gezond te doen. Veel fruit, groenten, vis, kip, weinig vet, en zoet etc. etc. Maar als ik me dan eens een keertje wat beter voel kan ik ook wel eens flink zondigen hoor.

Ohja, en dat van die blauwe plekken herken ik ook wel... zo vermoeiend ja, dat gepieker.



Manon, die buikklachten herken ik dus heel erg. Lekker kopjes venkelthee nemen, dat is rustig voor je buik.



Zonnestraal, ik kan ook zo slecht tegen die horrorverhalen om me heen. Ik denk dan steeds maar dat ik een soort klok in mijn lijf heb en dat het een kwestie van tijd is voordat ik zelf aan de beurt ben met zoiets engs... stom he... Vervolgens kan ik er nachten van wakker liggen en krijg ik door de stress natuurlijk allemaal weer klachten die mijn angst weer onderstrepen. Het is zo'n nare cirkel waar we inzitten.



Lika, het klopt inderdaad dat we alles analyseren en overal een verklaring voor willen. Daar had ik het met de huisarts ook over.

Terwijl een ander alleen maar denkt, ach ik heb een steekje in mijn schouder, gaat wel weer weg, hebben wij al een hartaanval te pakken. En zo wekken we onze eigen klachten op. Ik ben daar ook met de psych mee bezig. Hou je taai vandaag, je kunt het allemaal echt wel. Die pillen zijn heel lastig om op te starten, maar het word allemaal echt rustiger.

En het is superirritant om midden in de nacht wakker te zijn, dan lijkt alles nog groter en erger dan overdag. Ik heb voor de nachten dat het echt niet lukt slaappillen. daar noef ik vaak maar een kwart of halve van te nemen en dan slaap ik toch nog wel een aantal uurtjes. Hou je taai.



Overigens ben ik wel gewoon aan het werk en probeer ik wel ook dingetjes te doen. Gisteren met man en kinderen even gaan shoppen voor kleren en schoolspullen. Ook al loop ik de hele middag te duizelen en heb ik bijna soms een soort paniekgevoel... ik ga wel! Ik merk alleen dat ik dan achteraf echt bekaf ben.



Nou meiden, allemaal weer een goede dag gewenst, zet m op, en bedenk dat je niet alleen bent met je angsten... Zoveel mensen hebben er last van!

<adem naar je tenen.... haha>



Liefs

Wauw, sorry dat was wel een heel lang verhaal....



Skip het rustig als je het wel geloofd.

ah mamachip, juist fijn om te lezen hoe het met je gaat en hoe jij de dingen ervaart!

fijn dat het zo'n goed gesprek was bij de huisarts! Dat kan dan al zo veel rust geven he, al is het maar voor even, het idee dat er iemand ruimte en aandacht heeft voor waar jij t elke dag moeilijk mee hebt.

Knap dat je blijft werken en gewoon de stad in gaat, heel goed! Kost bergen energie, dat geloof ik, maar vermijden zou het nog erger maken.

Met wat voor therapie ben je precies bezig?

Zet m op!

Mamachip, wat goed dat je naar de huisarts bent geweest en dat deze je ook serieus nam. Dan voel je je toch wat gerustgesteld he.

Wat mij wel eens helpt bij een opkomende paniekaanval is rondlopen of traplopen en idd afleiding zoeken.

Ben ook wel benieuwd welke therapie je volgt.



Lika, hoe voel jij je nu? Ben je wat opgeknapt?



Manon, heb je gisteren alleen op kantoor beetje overleefd?



Over PDS gesproken, ik heb woensdag wen coloscopie. De arts vermoedt of PDS of toch een chronische ontsteking. Ik zie ee zoooo t tegenop.

ah Manon wat naar! en heel begrijpelijk dat er gevoelens van vroeger terugkomen en dat je het er nu eigenlijk niet bij kunt hebben, kan ik me zo goed voorstellen!

Fijn dat je de eerste sessie gehad hebt bij je therapeute en je daar je verhaal hebt kunnen doen. Ik heb vele sessies gehuild nadat ik jaren niet kon huilen. Het is goed om alles er eens uit te gooien, daar is er de plek voor, daar hoef je je niet groot te houden.

Klikte het een beetje tussen jullie? voelde je je begrepen door haar? Het klinkt wel alsof zij er vertrouwen in had dat ze je kan helpen. Voel je je gesteund daardoor? Ik hoop het want je hebt het erg zwaar he. Hoop dat je je snel wat meer ontspannen en lichter zal voelen.



Hier gaat het wel okee. Minder extreem angstig en paniekerig, dat is heel fijn. Ik denk dat dat toch al komt door de medicatie, al zit ik pas vandaag aan 50 mg, de dosis waarop het werkzaam wordt.

blijft heel spannend het ophogen en nu ook een beetje angstig voor de komende dagen maar ik moet er toch doorheen dus ff doorzetten!



Lieve manon, hou je taai en weet dat wij aan je denken en met je meeleven !

Manon, wat een naar bericht. Heel verdrietig, gecondoleerd en heel veel sterkte voor jou en je familie.

En als je dan ook nog die angsten hebt zoals wij is het nog extra heftig om zo geconfronteerd te worden met ziekte en dood.

Hou je taai meid, je komt er echt weer doorheen.

Gelukkig ben je inmiddels met je therapie begonnen, daar kun je gelijk alles op tafel gooien. Ik heb overigens Alprazolam gekregen om incidenteel te nemen als ik echt erge paniek of angstaanvallen heb.

Het is lastig met autorijden enzo want je wordt er wel wat wazig en duf van. Ik weet wat een waslijst aan klachten je door chronische hyperventilatie kunt krijgen. Ik heb er ook een heleboel. Helaas door die angst ben ik toch steeds snel weer bang dat het iets anders is dan dat.



Lika en Zonnestraal, ik volg bij de psychotherapeute cognitieve gedragstherapie. En ze had het er over dat misschien later EMDR ook nog wel een optie is. Dat wordt normaal gesproken eigenlijk vooral bij mensen gebruikt die hele heftige traumatische ervaringen hebben, maar tegenwoordig schijnt dit ook steeds vaker voor wat mildere problemen gebruikt te worden en effectief te blijken. Morgen weer een afspraak.



Gisteren had ik een redelijke dag, vandaag weer wat minder, heb erg slecht geslapen vannacht. Ik voel steeds maar mijn hart stevig kloppen, ook in mijn buik enzo... en ondanks dat de huisarts dan vrijdag nog heeft gezegd dat hij nergens bezorgd om is... gaan bij mij de radartjes alweer lopen en heb ik ineens een aneurysma bijvoorbeeld. Die angst blijft dan de hele dag door mijn hoofd spoken. Ik zit wel op mijn werk. Dat is soms ook lastig want ik zit de hele dag achter een computer, en dat stilzitten is ook niet echt fijn met zo'n opgeblazen gevoel enzo.

Soms ga ik even een stukje lopen.



Meiden allemaal zet m op. Manon in het bijzonder veel sterkte.

Liefs

X

Hoi, ik wil me ook graag bij jullie voegen (nou graag, liever had ik het niet gehad maar nu het er toch is ).



Ik ben Maaike, 24 jaar en heb sinds 2010 een angst en paniekstoornis. Samen met hyperventilatie, dwangstoornis en van tijd tot tijd depressies. Angst beheerst sinds die tijd echt mijn leven. Ben continu gespannen, hyperventileer de hele dag. Sinds kort kan ik bijna geen licht meer verdragen, zeker niet in winkels. En vanochtend stond ik op met pijn in mijn rechterbeen. Ik gelijk googlen.... Nou dan weet je het wel. Zit nu op de bank te piekeren wat het kan zijn en ja de angst heeft weer gewonnen. Buikpijn, hoofdpijn.... Sorry moest het even kwijt.

Helaas herken ik deze gevoelens helemaal

lieve mensen met angsten, hypochondrische klachten en/of depressieve gevoelens,



willen jullie even het volgende googelen:



- cognitieve gedragstherapie (in een groep)

- RET (rationeel emotieve therapie)



als je daar je huiswerk doet zie je sneller resultaat dan 1 op 1 bij een psycholoog/psychiater.



ik zeg het uit ervaring en ik wou dat ik er 20 jaar eerder van geweten had!



gooi je koppigheid (die je wordt ingegeven door angst) en je twijfel van je af en ga er achteraan. gun het jezelf. sterkte en succes allemaal!



lieve groet

fijn dat we al met zo velen zijn, .. helpt om te weten dat je niet als enige aan het ploeteren bent met al die angsten/



Lieve Manon, hoop dat je huisarts je wat kan geruststellen. moeilijk he, je weet dat het niet klopt wat je denkt..maar toch zit er ergens een twijfel..want wat als het wél klopt. ooh ik herken het zo!

Ctje zet m op morgen!



Hier gaat het best okee. echt veel minder angst. zit met mn medicatie op een werkzame dosis en ga over 3 weken weer naar psychiater om evt op te hogen. Gisteren gebeurde er iets waar ik normaal gesproken van in paniek zou raken ( wormendruppels voor kat per ongeluk op mn hand ) en ik kon redelijk rustig blijven! zo'n verschil! ik ben dan wel angstig maar niet in paniek.

o echt ik gun het iedereen! je moet even door die bijwerkingen heen maar het kan je zo helpen!



niet dat door de pillen alle problemen zijn verdwenen maar ik heb weer wat meer energie voor andere dingen.



Sorry dat ik niet op iedereen reageer maar ik leef met jullie mee! Je bent niet alleen met je angsten!



liefs!

Hoi meiden,



Hoe is het met jullie allemaal?



Ctje, wat vervelend dat je ook nog zo'n last van faalangst hebt.

Kun je niet met iemand praten over het hele gebeuren met je stage en de opleiding? Het lijkt me heel lastig om het op deze manier een heel jaar vol te houden. Sterkte! Hoe is het met je buik?



Hoi Maaike, welkom bij dit topic. Je klachten zijn heel herkenbaar. Ik heb ook heel veel last van hyperventilatie, en daarnaast pds. En dus hypochondrie. Ik ben ook steeds maar bang voor allerlei ziektes of bijv een hartaanval. Schrijf het lekker van af, het gaat er niet van over, maar het lucht wel op.



Manon, doe je rustig aan na al deze heftige gebeurtenissen. Ik herken dat obsessieve gelet op je lichaam ook heel erg. Ik ben ook zo alert op ieder pijntje, steekje, duiveltje, om gek van te worden. Ben je nog bij de huisarts geweest?



Happyhawaii, bedankt voor je advies, ik volg inmiddels al cognitieve gedragstherapie. Ik heb ook een tijdje online angstherapie gevolgd, en ik doe oefeningen tegen hyperventilatie, voor ontspanning. Ik heb even gelezen wat RET precies inhoudt.

Ik probeer alles aan te pakken om me beter te voelen.



Lika wat goed dat de medicijnen lijken aan te slaan.

Zo vind je hopelijk een beetje rust.



Bij mij gaat het nog niet echt lekker. Ik heb op het moment erg veel last van het verkeerd ademen denk ik maar, want ik ben erg snel benauwd en moe, licht in mijn hoofd.

Ook is mijn maag en buik veel aan het zeuren. Opgeblazen gevoel de hele tijd. Ontlasting is wel normaal op het moment.

Afgelopen dagen erg hoog in de stress en paniek gezeten, en ik heb regelmatig een soort paniekaanvallen. Ik ga dan niet ineens heel snel ademen ofzo, maar voel dan wel een soort golf van misselijkheid, tintelingen, benauwdheid, angst, hartbonzen, draaierig. Ik moet dan snel huilen, door de angst voor bijv een hartaanval, of paniekgevoel.



Gisteren ben ik naar mijn werk gegaan met lood in mijn schoenen, en toen heeft mijn baas de knoop doorgehakt, en me voor voorlopig maar eens naar huis gestuurd. Hij zei dat ik die extra druk van het werk, en ook het eind rijden op en neer misschien maar even kwijt moest en even met mezelf bezig moet zijn.

Het voelde ergens heel rot, alsof ik heb gefaald, of de rest in de steek laat. Maar het is ook wel een opluchting om nu naast het huishouden en de twee kinderen iets meer tijd voor mezelf te hebben en even niet te moeten.

Ik kan nu dus wat meer tijd besteden aan dingen die goed voor me zijn, en ook wat meer rust pakken.

Morgen weer naar de psych, vrijdag weer huisarts.



Overigens kreeg ik van een vriendin aangeraden om eens Bach bloesem te proberen. Behalve de alprazolam incidenteel gebruik ik geen medicijnen tegen de angsten. Bach bloesem is een natuurproduct, een beetje alternatieve benadering dus. Ik was er eerst nog niet mee bekend. Maar het kan in ieder geval nooit kwaad, en je kunt er ook geen bijwerkingen ofzo van krijgen.

Het duurt natuurlijk wel even voor je er profijt van hebt, als het ook echt werkt. Afijn, ik heb bedacht dat ik het maar eens probeer, baat het niet, dan schaadt het niet. Iemand anders ervaring hiermee?



Nou, jullie zijn weer op de hoogte.

Hou je taai allemaal! Het wordt ooit beter.

Liefs

Hoi meiden,



Ben weer terug van vakantie en het normale leven is weer begonnen.



Eigenlijk is het best goed gegaan in de vakantie. Relatief weinig paniek en angst gehad. Er stond voor gisteren een controleafspraak bij de dermatoloog dus de spanning liep bij thuiskomst echt wel weer even op. Alles zag er gelukkig goed uit en ik zou zelfs naar een controle van 1 keer per jaar kunnen. Voor mijn gemoedsrust houden we het voorlopig op 2 keer per jaar.



ik heb nog niet alles bijgelezen, maar zag dat er zich nieuwe meiden hadden gemeld. Allemaal van harte welkom. Hopenlijk kunnen we elkaar een beetje steunen.



Manon, ik las snel dat het met jou wisselend gaat, maar dat je goed bezig bent met hulp. hartstikke goed. Lika, way to go met de medicatie!! helpt het een beetje?



Ga snel weer aan het werk. ik wil proberen met meer discipline te werken zodat ik minder snel afgeleid raak en ga piekeren.



Fijne dag allemaal