Psyche
alle pijlers
Iets teveel gebeurd.. :-(
zondag 24 juni 2012 om 00:55
Lig in bed. Meestal heb ik niet zo'n probleem met in slaap komen. Nu dus wel. Alles wat er de afgelopen tijd is gebeurd spookt door mn hoofd. Niet in chronologische volgorde, gewoon hak op tak.
Tranen over mn wangen en het lijkt niet te stoppen..
Wat ik hiermee wil? Van me afzetten. Toegeven dat t allemaal echt teveel geworden is.
Tranen over mn wangen en het lijkt niet te stoppen..
Wat ik hiermee wil? Van me afzetten. Toegeven dat t allemaal echt teveel geworden is.
zondag 24 juni 2012 om 10:02
Vervelend voor je dat je je zo voelt . Ik denk dat je niet moet gaan doen, alsof er niets is gebeurd of dat het je allemaal niet zoveel doet. Van tegenslag kun je sterker worden. Je kunt bij jezelf een manier vinden om jezelf er doorheen te slaan. Verdriet, huilen, emoties hoeft niet altijd slecht voor je te zijn.
zondag 24 juni 2012 om 10:49
zondag 24 juni 2012 om 11:01
Ach Peacy toch.
Ik zie dat je deze ochtend nog niet geschreven hebt. Ik hoop dan ook dat je nog fijn op één oor ligt.
Er kan zó veel gebeuren, het stapelt maar op, alles lijkt bij die tóch al grote hoop opgestapeld te worden. Laat je tranen stromen, want dat is ventileren. En mocht je weer wat helderder zijn vandaag (of morgen), schrijf dan puntsgewijs eens op wat er allemaal is gebeurd. Kijk ernaar, doorvoel het nog een keer... en gooi 't dan weg. Want het lijkt één stapel, maar het zijn (veel) losse zaken. Als je het gesplitst ziet, dan is het makkelijker te verteren.
Zie het als een groot kerstmaal, dan ploft je buik ook zowat, dan moet je broek open, je hebt er last van. Terwijl je al die dingen best allemaal op kunt krijgen, maar dan wel verspreid over de dag.
Verteer je zorgen één voor één. En voor alles is een tijd, misschien is dit het moment dat je lekker leeg kunt lopen. Dan is er ruimte. En ruimte is nodig om weer verder te kunnen.
Ik zie dat je deze ochtend nog niet geschreven hebt. Ik hoop dan ook dat je nog fijn op één oor ligt.
Er kan zó veel gebeuren, het stapelt maar op, alles lijkt bij die tóch al grote hoop opgestapeld te worden. Laat je tranen stromen, want dat is ventileren. En mocht je weer wat helderder zijn vandaag (of morgen), schrijf dan puntsgewijs eens op wat er allemaal is gebeurd. Kijk ernaar, doorvoel het nog een keer... en gooi 't dan weg. Want het lijkt één stapel, maar het zijn (veel) losse zaken. Als je het gesplitst ziet, dan is het makkelijker te verteren.
Zie het als een groot kerstmaal, dan ploft je buik ook zowat, dan moet je broek open, je hebt er last van. Terwijl je al die dingen best allemaal op kunt krijgen, maar dan wel verspreid over de dag.
Verteer je zorgen één voor één. En voor alles is een tijd, misschien is dit het moment dat je lekker leeg kunt lopen. Dan is er ruimte. En ruimte is nodig om weer verder te kunnen.
