Psyche
alle pijlers
is dit het nou?
maandag 11 augustus 2014 om 13:48
Ivm herkenbaarheid heb ik even een andere nick aangemaakt. Dit is toch wel iets waar ik (onbewust) al langere tijd mee zit en zou nu toch wel mijn verhaal kwijt willen maar ook graag ervaringen en tips horen.
Ik ben midden twintig en bijna klaar met mijn studie. Deze hele zomer werk ik aan mijn scriptie en merk dat ik nu wel zoiets heb van is dit het nou helemaal? Ik merk dat ik me irriteer aan veel mensen in mijn omgeving, ook mijn eigen vriendinnen. Ik kan best jaloers worden op mensen die leuke dingen ondernemen zonder bv gierig te zijn (wat mijn vriendinnen wel zijn ondanks dat ze meer dan prima rondkomen met volledige steun van ouders).
Ik vind mijn leven nu gewoon zo saai. Met vriendinnen ondernemen we niets spannends, het is vaak gewoon borrelen en/of samen eten. Soms dagjes weg wat wel leuk is.
Ik ben enerzijds erg toe aan op mezelf wonen (woon nu op kamers) en zou graag een leuke relatie willen maar ben het online date zo zat, komt nooit wat uit. Het is me erg gaan tegenstaan. Ook heb ik het idee dat ik een man gewoon niet veel te bieden heb, na een paar gezellige dates is het wel klaar.
Verder baal ik ervan dat ik deze zomer (en afgelopen zomer) niet op vakantie ben geweest, en dat komt meer omdat ik gewoon niemand heb om mee te gaan. Het lijkt me leuk om vriendinnen een leuke feestvakantie te hebben of zo, maar daar zijn zij het type niet voor en gaan vaak al met hun ouders weg.
Het liefst zou ik volgend jaar rond deze tijd door azie reizen maar ik weet nu al dat er niemand met me mee wil of kan gaan, dus dat zou betekenen dat ik alleen moet gaan. Wat me tegelijkertijd heel eng en spannend lijkt maar wel een hele goede ervaring en op het juiste moment (net klaar met studie, geen vaste lasten ed). Nu hoor ik uit mijn omgeving dat het niet slim is om alleen als vrouw door azie te reizen en ik weet al zeker dat mijn moeder gaat flippen als ik dit vertel, dan voel ik me weer zo schuldig omdat zij altijd overbezorgd is (ik weet het ja, dit is haar probleem maar trek het me helaas wel aan). Misschien is het probleem dat ik me gewoon niet vrij voel door dit alles en daardoor zo blijf hangen.
Het is een lang verhaal geworden, sorry daarvoor! Hoor graag jullie kijk hierop en of er mensen zijn met hetzelfde probleem.
Ik ben midden twintig en bijna klaar met mijn studie. Deze hele zomer werk ik aan mijn scriptie en merk dat ik nu wel zoiets heb van is dit het nou helemaal? Ik merk dat ik me irriteer aan veel mensen in mijn omgeving, ook mijn eigen vriendinnen. Ik kan best jaloers worden op mensen die leuke dingen ondernemen zonder bv gierig te zijn (wat mijn vriendinnen wel zijn ondanks dat ze meer dan prima rondkomen met volledige steun van ouders).
Ik vind mijn leven nu gewoon zo saai. Met vriendinnen ondernemen we niets spannends, het is vaak gewoon borrelen en/of samen eten. Soms dagjes weg wat wel leuk is.
Ik ben enerzijds erg toe aan op mezelf wonen (woon nu op kamers) en zou graag een leuke relatie willen maar ben het online date zo zat, komt nooit wat uit. Het is me erg gaan tegenstaan. Ook heb ik het idee dat ik een man gewoon niet veel te bieden heb, na een paar gezellige dates is het wel klaar.
Verder baal ik ervan dat ik deze zomer (en afgelopen zomer) niet op vakantie ben geweest, en dat komt meer omdat ik gewoon niemand heb om mee te gaan. Het lijkt me leuk om vriendinnen een leuke feestvakantie te hebben of zo, maar daar zijn zij het type niet voor en gaan vaak al met hun ouders weg.
Het liefst zou ik volgend jaar rond deze tijd door azie reizen maar ik weet nu al dat er niemand met me mee wil of kan gaan, dus dat zou betekenen dat ik alleen moet gaan. Wat me tegelijkertijd heel eng en spannend lijkt maar wel een hele goede ervaring en op het juiste moment (net klaar met studie, geen vaste lasten ed). Nu hoor ik uit mijn omgeving dat het niet slim is om alleen als vrouw door azie te reizen en ik weet al zeker dat mijn moeder gaat flippen als ik dit vertel, dan voel ik me weer zo schuldig omdat zij altijd overbezorgd is (ik weet het ja, dit is haar probleem maar trek het me helaas wel aan). Misschien is het probleem dat ik me gewoon niet vrij voel door dit alles en daardoor zo blijf hangen.
Het is een lang verhaal geworden, sorry daarvoor! Hoor graag jullie kijk hierop en of er mensen zijn met hetzelfde probleem.
maandag 11 augustus 2014 om 13:53
bij het nalezen merk ik dat ik niet echt duidelijk ben geweest. Ik ben gewoon niet echt gelukkig op deze manier en ik denk dat een van de oorzaken daarvan is dat ik niet genoeg onderneem en niet echt gelukkig ben met de mensen om mij heen. Ik wil niet zo vastroesten hierin, door al snel met baan en eigen huisje te beginnen en op deze manier door te gaan.
@ Fame, ja groepsreis is inderdaad een goede optie. Vraag me wel af of dit voor een langere periode in azie ook echt handig is maar ik ga eens naar de mogelijkheden kijken.
@ Fame, ja groepsreis is inderdaad een goede optie. Vraag me wel af of dit voor een langere periode in azie ook echt handig is maar ik ga eens naar de mogelijkheden kijken.
maandag 11 augustus 2014 om 13:57
Als ik jou was zou ik na je afstuderen zeker een reis gaan maken. Verdiep je desnoods eens in groepsreizen of singlereizen als je niet (echt) alleen wilt. Keuze zat. Je wordt er sowieso zelfstandiger van en het is nog eens een hele mooie ervaring. Ken genoeg mensen in mijn omgeving die alleen op reis zijn geweest; allen top ervaringen!
Neem het heft in eigen handen en zorg dat je weer gelukkiger wordt, voordat je zo'n reis gaat maken kun je al veel doen. Ga op een vereniging of club, zoek een hobby?
Waarschijnlijk is dit gewoon een grote dip; herkenbaar
Maar dat wordt vanzelf weer beter.
Neem het heft in eigen handen en zorg dat je weer gelukkiger wordt, voordat je zo'n reis gaat maken kun je al veel doen. Ga op een vereniging of club, zoek een hobby?
Waarschijnlijk is dit gewoon een grote dip; herkenbaar
Maar dat wordt vanzelf weer beter.
maandag 11 augustus 2014 om 13:57
Ik denk dat je je niet vrij voelt omdat je onbewust allerlei verwachtingen had m.b.t. je studie, je vrienden, het spannende leven na de scriptie en dat alles toch anders blijkt dan je had gewild/gehoopt. Klopt dit? Aan verwachtingen kun je altijd wat doen; stel ze bij of gooi ze helemaal weg. Ze staan je toch alleen maar in de weg om te genieten van wat je nu hebt. En het 'is dit het nou' gevoel is best een gezonde realisatie en hoort bij volwassen worden. Als je het goed gebruikt ten minste en het niet als excuus ziet om te blijven zwelgen in dat gevoel.
maandag 11 augustus 2014 om 14:04
Mijn dochter, zelfde leeftijd als jij, heeft vorig jaar drie maanden in haar eentje door Azië gezworven en is terug gekomen met alleen maar positieve verhalen. Ze heeft veel leuke en lieve mensen ontmoet, veel leuke dingen gedaan en mooie dingen gezien.
Ik zie ook echt geen enkele reden waarom dit niet zou kunnen, zeker het op jezelf aangewezen zijn zou best eens goed voor je uit kunnen pakken.
Ik zie ook echt geen enkele reden waarom dit niet zou kunnen, zeker het op jezelf aangewezen zijn zou best eens goed voor je uit kunnen pakken.
What have we done....
maandag 11 augustus 2014 om 14:05
Bedankt voor de reacties.
Heb te weing hobbies, dat klopt. Daar wil ik verandering in brengen (wat ik al te lang zeg eigenlijk), ik denk dat iets als salsa dansen al een leuk begin is, dat lijkt me namelijk ook echt leuk. En ook nog is een goede manier om nieuwe contacten op te doen.
@ Sensy12, ik denk dat ik niet hele spannende verwachtingen had wat betreft studie. Ik denk dat het meer is dat ik bang ben op deze manier verder te gaan, vooral omdat ik graag op mezelf wil wonen, ik wil absoluut niet meer op kamers blijven maar ook niet bij mijn ouders wonen. Met die vaste lasten die er dan bij komen, is de kans groter dat het op deze manier verder gaat.
@ Sinnombre, ik bedoel daarmee dat de keuzes die we maken om ergens te eten (en dan heb ik het over een simpel broodje als lunch ) al helemaal geanalyseerd wordt en alles is snel te duur, alles tot op de cent berekenen. Voor mij is de pret er dan snel vanaf.
Heb te weing hobbies, dat klopt. Daar wil ik verandering in brengen (wat ik al te lang zeg eigenlijk), ik denk dat iets als salsa dansen al een leuk begin is, dat lijkt me namelijk ook echt leuk. En ook nog is een goede manier om nieuwe contacten op te doen.
@ Sensy12, ik denk dat ik niet hele spannende verwachtingen had wat betreft studie. Ik denk dat het meer is dat ik bang ben op deze manier verder te gaan, vooral omdat ik graag op mezelf wil wonen, ik wil absoluut niet meer op kamers blijven maar ook niet bij mijn ouders wonen. Met die vaste lasten die er dan bij komen, is de kans groter dat het op deze manier verder gaat.
@ Sinnombre, ik bedoel daarmee dat de keuzes die we maken om ergens te eten (en dan heb ik het over een simpel broodje als lunch ) al helemaal geanalyseerd wordt en alles is snel te duur, alles tot op de cent berekenen. Voor mij is de pret er dan snel vanaf.
maandag 11 augustus 2014 om 14:07
Ik kan alleen spreken over Thailand, ben daar met een vriendin een maand geweest, en later 3 weken alleen, en ik zou sowieso kiezen voor alleen gaan! Het was eng, maar het is een prachtig land met stuk voor stuk aardige mensen! Plus, het idee was eng, toen ik eenmaal ingecheckt had op Schiphol viel alle spanning van me af! Zulke reizen zijn altijd goed voor je, soms blijkt dat pas naderhand maar je krijgt er wel iets voor terug vind ik. Laat je niet (meer) teveel leiden door je moeder, je bent volwassen en je moet je eigen keuzes maken, hierdoor groei je..!
Succes!
Succes!
maandag 11 augustus 2014 om 14:19
Ik ben blij te horen dat velen goede ervaringen hebben met alleen reizen door Azie! 
Een paar jaar geleden ben ik naar het buitenland op stage geweest en toen deed mijn moeder ook al hysterisch. Destijds kon ze me veel bellen/skypen waar ze maar al te graag gebruik van maakte, waardoor ik nog steeds het gevoel had dat ik niet vrij was. Als ze weet dat ik een dagje of avondje weg ben, belt ze me ook zo vaak om te vragen hoe het gaat, het komt zo controlerend over en ik schaam me er ook voor! Ik denk dat zij ook grotendeels de oorzaak van mijn angst is om alleen te gaan reizen, ik laat me toch te veel beinvloeden door haar. Ik vind het wel heel fijn om dit hier op te schrijven want heb dit verder met niemand gedeeld (puur uit schaamte).
Ik denk alleen al hierom dat alleen reizen voor beide een hele goede ervaring zal zijn...!
Een paar jaar geleden ben ik naar het buitenland op stage geweest en toen deed mijn moeder ook al hysterisch. Destijds kon ze me veel bellen/skypen waar ze maar al te graag gebruik van maakte, waardoor ik nog steeds het gevoel had dat ik niet vrij was. Als ze weet dat ik een dagje of avondje weg ben, belt ze me ook zo vaak om te vragen hoe het gaat, het komt zo controlerend over en ik schaam me er ook voor! Ik denk dat zij ook grotendeels de oorzaak van mijn angst is om alleen te gaan reizen, ik laat me toch te veel beinvloeden door haar. Ik vind het wel heel fijn om dit hier op te schrijven want heb dit verder met niemand gedeeld (puur uit schaamte).
Ik denk alleen al hierom dat alleen reizen voor beide een hele goede ervaring zal zijn...!
maandag 11 augustus 2014 om 14:20
Je kan juist heel veilig naar ZO Azie in je eentje, iedereen doet dat! Kan mij geen veiliger gebied voorstellen eigenlijk. Ik heb het zelf ook gedaan en geloof me: je bent weinig écht alleen Verdiep je erin zou ik zeggen! Ik raad het je echt aan.
Ook ben je volwassen genoeg om zelf te beslissen wat je doet, los van het oordeel van vriendinnen of ouders. Natuurlijk vinden ouders het een beetje spannend, maar flippen? Kom op zeg, je bent een volwassen vrouw. Als je ouders hierom al gaan flippen, zou ik eens een goed gesprek met ze voeren over zelfstandigheid en navelstreng enzo
Ook ben je volwassen genoeg om zelf te beslissen wat je doet, los van het oordeel van vriendinnen of ouders. Natuurlijk vinden ouders het een beetje spannend, maar flippen? Kom op zeg, je bent een volwassen vrouw. Als je ouders hierom al gaan flippen, zou ik eens een goed gesprek met ze voeren over zelfstandigheid en navelstreng enzo
maandag 11 augustus 2014 om 14:25
Mijn ouders vinden het ook spannend elke keer als ik 'm weer peer naar een ver land, maar ze zullen dat echt niet aan mij laten merken, want ze gunnen het mij en willen mijn plezier niet bederven, zeg maar. Je kinderen belemmeren zichzelf te ontwikkelen omdat je zelf bang bent als ouders, is oneerlijk en onverstandig.
Zo, dat moest er even uit!
En als je nu bezig gaat met sparen en plannen heb je écht iets om naar uit te kijken als je straks klaar bent met je studie! Het 'is dit alles?' gevoel is herkenbaar hoor
Zo, dat moest er even uit!
En als je nu bezig gaat met sparen en plannen heb je écht iets om naar uit te kijken als je straks klaar bent met je studie! Het 'is dit alles?' gevoel is herkenbaar hoor
maandag 11 augustus 2014 om 14:33
quote:Supersoulfighter schreef op 11 augustus 2014 @ 14:25:
Mijn ouders vinden het ook spannend elke keer als ik 'm weer peer naar een ver land, maar ze zullen dat echt niet aan mij laten merken, want ze gunnen het mij en willen mijn plezier niet bederven, zeg maar. Je kinderen belemmeren zichzelf te ontwikkelen omdat je zelf bang bent als ouders, is oneerlijk en onverstandig.
Zo, dat moest er even uit!
En als je nu bezig gaat met sparen en plannen heb je écht iets om naar uit te kijken als je straks klaar bent met je studie! Het 'is dit alles?' gevoel is herkenbaar hoor
haha ja ben het daar helemaal mee eens! Mijn vader is overigens niet zo, maar mijn moeder kan heel goed manipuleren (in de zin van dat ze hem ongerust gaat zitten maken). Ze heeft al best wat meegemaakt en ik heb het idee dat ze niet lekker in dr vel zit/depressief is en ik ben altijd haar uitlaatklep, ik moet altijd al haar negatieve gedachten aanhoren ook al geef ik aan dat ik dat ik er ook moe van word en letterlijk heb gezegd dat ze wat moet doen aan haar depressiviteit. Ben er zo klaar mee!
Ik ga inderdaad gewoon beginnen met sparen en info opzoeken en het langzaam ter sprake brengen.
Mijn ouders vinden het ook spannend elke keer als ik 'm weer peer naar een ver land, maar ze zullen dat echt niet aan mij laten merken, want ze gunnen het mij en willen mijn plezier niet bederven, zeg maar. Je kinderen belemmeren zichzelf te ontwikkelen omdat je zelf bang bent als ouders, is oneerlijk en onverstandig.
Zo, dat moest er even uit!
En als je nu bezig gaat met sparen en plannen heb je écht iets om naar uit te kijken als je straks klaar bent met je studie! Het 'is dit alles?' gevoel is herkenbaar hoor
haha ja ben het daar helemaal mee eens! Mijn vader is overigens niet zo, maar mijn moeder kan heel goed manipuleren (in de zin van dat ze hem ongerust gaat zitten maken). Ze heeft al best wat meegemaakt en ik heb het idee dat ze niet lekker in dr vel zit/depressief is en ik ben altijd haar uitlaatklep, ik moet altijd al haar negatieve gedachten aanhoren ook al geef ik aan dat ik dat ik er ook moe van word en letterlijk heb gezegd dat ze wat moet doen aan haar depressiviteit. Ben er zo klaar mee!
Ik ga inderdaad gewoon beginnen met sparen en info opzoeken en het langzaam ter sprake brengen.
maandag 11 augustus 2014 om 14:34
Lieveranoniem, je verhaal is heel herkenbaar vriendinnen blijven vaak thuis gaan geen weekenden stappen hebben relaties wonen samen. Ik ben 21 en werk, en denk steeds vaker blijft het hierbij? Ik wil leuke reisjes maken dingen zien en meemaken, maar ook hier is moeders erg beschermend en vraagt ze zich vaak af hoe het gaat en hoelaat ik thuis kom e.d. alleen reizen heb ik nooit gedaan dus daar kan ik je niet in adviseren maar ik wil je vast veel succes wensen met dingen ondernemen..
maandag 11 augustus 2014 om 14:59
quote:brownie24 schreef op 11 augustus 2014 @ 14:34:
Lieveranoniem, je verhaal is heel herkenbaar vriendinnen blijven vaak thuis gaan geen weekenden stappen hebben relaties wonen samen. Ik ben 21 en werk, en denk steeds vaker blijft het hierbij? Ik wil leuke reisjes maken dingen zien en meemaken, maar ook hier is moeders erg beschermend en vraagt ze zich vaak af hoe het gaat en hoelaat ik thuis kom e.d. alleen reizen heb ik nooit gedaan dus daar kan ik je niet in adviseren maar ik wil je vast veel succes wensen met dingen ondernemen..
Ben 'blij' te horen dat ik niet de enige ben, Brownie24. Ik weet niet of jij het met haar hebt besproken, ik wel, al meerdere malen, vooral op momenten dat ik gefrustreerd ben zeg ik dingen op een botte manier maar het lijkt maar niet aan te komen. En dan komt ze aan met argumenten als 'ik ben moeder en denk altijd aan jullie, als je zelf kinderen hebt zal je het begrijpen' ed. Zoals al door Supersoulfighter gezegd, het staat echt je eigen ontwikkeling in de weg! En dit vind ik ook erg egoistisch van haar. Ik vertel haar trouwens ook niet meer dat ik aan het daten ben, voorheen nog wel maar niemand was goed en gelijk na 1 date gaf ze me al allerlei adviezen en wou ze hem gelijk al ontmoeten en het controleren werd alleen maar erger.
Jij ook veel succes (en sterkte vooral ) met moeders! Mocht je je frustraties kwijt willen, kan je me altijd een privebericht sturen!
Lieveranoniem, je verhaal is heel herkenbaar vriendinnen blijven vaak thuis gaan geen weekenden stappen hebben relaties wonen samen. Ik ben 21 en werk, en denk steeds vaker blijft het hierbij? Ik wil leuke reisjes maken dingen zien en meemaken, maar ook hier is moeders erg beschermend en vraagt ze zich vaak af hoe het gaat en hoelaat ik thuis kom e.d. alleen reizen heb ik nooit gedaan dus daar kan ik je niet in adviseren maar ik wil je vast veel succes wensen met dingen ondernemen..
Ben 'blij' te horen dat ik niet de enige ben, Brownie24. Ik weet niet of jij het met haar hebt besproken, ik wel, al meerdere malen, vooral op momenten dat ik gefrustreerd ben zeg ik dingen op een botte manier maar het lijkt maar niet aan te komen. En dan komt ze aan met argumenten als 'ik ben moeder en denk altijd aan jullie, als je zelf kinderen hebt zal je het begrijpen' ed. Zoals al door Supersoulfighter gezegd, het staat echt je eigen ontwikkeling in de weg! En dit vind ik ook erg egoistisch van haar. Ik vertel haar trouwens ook niet meer dat ik aan het daten ben, voorheen nog wel maar niemand was goed en gelijk na 1 date gaf ze me al allerlei adviezen en wou ze hem gelijk al ontmoeten en het controleren werd alleen maar erger.
Jij ook veel succes (en sterkte vooral ) met moeders! Mocht je je frustraties kwijt willen, kan je me altijd een privebericht sturen!
maandag 11 augustus 2014 om 15:08
Ik pik alleen even het alleen reizen eruit. Als je dit nog nooit hebt gedaan, zou ik niet gelijk drie maanden naar een ander continent gaan in je eentje, maar eerst eens het vliegtuig pakken naar Barcelona of Londen ofzo, om te kijken hoe dat bevalt. Echt alleen dus, want een groepsreis is toch ook weer heel anders.
En als je echt zo graag op vakantie wilt, je kunt op 15 augustus nog vertrekken voor deze reis, ben je net op tijd terug voor het collegejaar weer begint.
En als je echt zo graag op vakantie wilt, je kunt op 15 augustus nog vertrekken voor deze reis, ben je net op tijd terug voor het collegejaar weer begint.
maandag 11 augustus 2014 om 15:10
een herkenbaar gevoel! heb het ook regelmatig, voor mij betekent het dat ik weer wat leuks moet gaan ondernemen, wat iets is wat ik regelmatig probeer te doen. Daardoor blijft het gevoel wat meer uit.
wat je moeder betreft, waarom ga je niet een gesprek met haar aan waarin je ook duidelijke afspraken maakt. Een voorbeeld hiervan kan zijn dat ze je niet meer elke dag belt, maar om de dag of om de 2 dagen, dat ze je niet meer belt om te vragen of je veilig thuis bent gekomen etc..Laat je niet afschepen met "ja maars."Nee, niets geen ja maar, gewoon niet meer vaak bellen. Ze zet het waarschijnlijk in om te voorkomen dat je het contact op een wat lager pitje zet. En zolang ze zich kan focussen op jou, hoeft ze niet naar zichzelf te kijken. Grenzen stellen je leven vorm geven zoals jij dat zou willen.
Succes!
wat je moeder betreft, waarom ga je niet een gesprek met haar aan waarin je ook duidelijke afspraken maakt. Een voorbeeld hiervan kan zijn dat ze je niet meer elke dag belt, maar om de dag of om de 2 dagen, dat ze je niet meer belt om te vragen of je veilig thuis bent gekomen etc..Laat je niet afschepen met "ja maars."Nee, niets geen ja maar, gewoon niet meer vaak bellen. Ze zet het waarschijnlijk in om te voorkomen dat je het contact op een wat lager pitje zet. En zolang ze zich kan focussen op jou, hoeft ze niet naar zichzelf te kijken. Grenzen stellen je leven vorm geven zoals jij dat zou willen.
Succes!
maandag 11 augustus 2014 om 15:11
Haha hebben we dezelfde moeder:p ?
Mijn moeder zegt dezelfde dingen en doet dezelfde dingen.. Heb het meerdere keren benoemd, maar helaas gaat mijn zus hier anders mee om en vind ze het nu ook normaal.. Ik woon helaas nog thuis (kan ik lekker sparen en meer leuke dingen ondernemen) jij ook veel succes, ook met je scriptie, probeer leuke dingen te gaan ondernemen middels sport en dergelijke! kan ik via de viva forum app ook privé berichten versturen?
Mijn moeder zegt dezelfde dingen en doet dezelfde dingen.. Heb het meerdere keren benoemd, maar helaas gaat mijn zus hier anders mee om en vind ze het nu ook normaal.. Ik woon helaas nog thuis (kan ik lekker sparen en meer leuke dingen ondernemen) jij ook veel succes, ook met je scriptie, probeer leuke dingen te gaan ondernemen middels sport en dergelijke! kan ik via de viva forum app ook privé berichten versturen?
maandag 11 augustus 2014 om 15:13
Is dit het nou?
Ja als jijzelf niets verandert
Nee als je dat wel doet.
Als je niet alleen op vakantie wilt is een groepsreis zeker aan te raden. Het is tegenwoordig echt niet meer dat je de hele dag achter de gids aan sjokt (of je moet een Japanse reisorganisatie nemen), maar als je gezelschap wil kan dat. Ben je bang dat je je niet makkelijk aansluit, kun je ook denken aan bv een zeilcursus of bergbeklimmen of abseilcursus. Of wat voor cursussen er ook zijn. En als je vriendenclub liever thuis zit, lekker laten zitten, misschien kun je je aansluiten bij een vereniging die dingen organiseert voor mensen die gezelschap zoeken. Om samen uit te gaan, of wandelen of wat de leden maar willen. Ben even de naam van die vereniging kwijt maar er is vast wel iemand die hem wel kent
Ja als jijzelf niets verandert
Nee als je dat wel doet.
Als je niet alleen op vakantie wilt is een groepsreis zeker aan te raden. Het is tegenwoordig echt niet meer dat je de hele dag achter de gids aan sjokt (of je moet een Japanse reisorganisatie nemen), maar als je gezelschap wil kan dat. Ben je bang dat je je niet makkelijk aansluit, kun je ook denken aan bv een zeilcursus of bergbeklimmen of abseilcursus. Of wat voor cursussen er ook zijn. En als je vriendenclub liever thuis zit, lekker laten zitten, misschien kun je je aansluiten bij een vereniging die dingen organiseert voor mensen die gezelschap zoeken. Om samen uit te gaan, of wandelen of wat de leden maar willen. Ben even de naam van die vereniging kwijt maar er is vast wel iemand die hem wel kent
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
maandag 11 augustus 2014 om 15:17
Je bent midden twintig.
Toen ik die leeftijd had, had ik een fulltime baan, een fulltime huishouden, ik was getrouwd, ging één keer per jaar in Oostenrijk op vakantie, met feestdagen de hele familie af (toen leefden nog alle opa´s en oma´s). Ik had een paar vriendinnen waar ik wel eens wat mee deed maar gezien ons werk hadden we daar niet echt veel tijd voor.
Nu ben ik 42 en eigenlijk is mijn leven nog precies hetzelfde. Dus je zou kunnen redeneren dat dat saai is. Heel erg saai, want we steken al tien jaar lang elke euro die over is, in ons huis dus we zijn al tien jaar niet meer op vakantie geweest. Ik werk niet meer fulltime voor een baas maar parttime voor mezelf en de rest van de tijd is voor Huisje-Boompje-Beestje (en man en dochter).
Een vriendin van mij is operazangeres, reist heel Europa af, studeert nog, heeft een man met een heel goede baan, een huis dat 3x zo groot is als het onze. Klinkt veel spannender he...
Maar zij kunnen geen kinderen krijgen en zou zo met me willen ruilen.
Ieder huisje heeft/krijgt zijn eigen kruisje en het gras van de buren lijkt altijd groener. Tegeltjeswijsheden maar er zit een kern van waarheid in.
Jij moet je eigen leven leuk maken, want het belt niet aan en het belt je niet op. Dus als je naar Azie wilt moet je zoeken naar mogelijkheden buiten je vaste kringetje.
Toen ik die leeftijd had, had ik een fulltime baan, een fulltime huishouden, ik was getrouwd, ging één keer per jaar in Oostenrijk op vakantie, met feestdagen de hele familie af (toen leefden nog alle opa´s en oma´s). Ik had een paar vriendinnen waar ik wel eens wat mee deed maar gezien ons werk hadden we daar niet echt veel tijd voor.
Nu ben ik 42 en eigenlijk is mijn leven nog precies hetzelfde. Dus je zou kunnen redeneren dat dat saai is. Heel erg saai, want we steken al tien jaar lang elke euro die over is, in ons huis dus we zijn al tien jaar niet meer op vakantie geweest. Ik werk niet meer fulltime voor een baas maar parttime voor mezelf en de rest van de tijd is voor Huisje-Boompje-Beestje (en man en dochter).
Een vriendin van mij is operazangeres, reist heel Europa af, studeert nog, heeft een man met een heel goede baan, een huis dat 3x zo groot is als het onze. Klinkt veel spannender he...
Maar zij kunnen geen kinderen krijgen en zou zo met me willen ruilen.
Ieder huisje heeft/krijgt zijn eigen kruisje en het gras van de buren lijkt altijd groener. Tegeltjeswijsheden maar er zit een kern van waarheid in.
Jij moet je eigen leven leuk maken, want het belt niet aan en het belt je niet op. Dus als je naar Azie wilt moet je zoeken naar mogelijkheden buiten je vaste kringetje.
maandag 11 augustus 2014 om 15:25
quote:brownie24 schreef op 11 augustus 2014 @ 15:11:
Haha hebben we dezelfde moeder:p ?
Mijn moeder zegt dezelfde dingen en doet dezelfde dingen.. Heb het meerdere keren benoemd, maar helaas gaat mijn zus hier anders mee om en vind ze het nu ook normaal.. Ik woon helaas nog thuis (kan ik lekker sparen en meer leuke dingen ondernemen) jij ook veel succes, ook met je scriptie, probeer leuke dingen te gaan ondernemen middels sport en dergelijke! kan ik via de viva forum app ook privé berichten versturen?
haha die twee zouden het goed met elkaar kunnen vinden
ik ga binnenkort dus ook weer thuis wonen, ook om geld te besparen en ben bang dat het dan alleen maar erger gaat worden. Voor een bepaalde tijd zou ik het niet erg vinden en dat hangt dus weer van mezelf af (opzoek naar baan en eigen plek). Daarom denk ik dat zo'n lange reis heel fijn is voordat ik begin met het werkende leven. volgens mij kan je wel een privebericht sturen via het forum, via profiel aanklikken ergens denk ik.
trouwens, nu ze zelf op vakantie is, lukt het opeens wel mij niet meer te bellen/skypen, eindelijk lekker rustig! maar dat zal ze bij terugkomst wel weer inhalen...
Haha hebben we dezelfde moeder:p ?
Mijn moeder zegt dezelfde dingen en doet dezelfde dingen.. Heb het meerdere keren benoemd, maar helaas gaat mijn zus hier anders mee om en vind ze het nu ook normaal.. Ik woon helaas nog thuis (kan ik lekker sparen en meer leuke dingen ondernemen) jij ook veel succes, ook met je scriptie, probeer leuke dingen te gaan ondernemen middels sport en dergelijke! kan ik via de viva forum app ook privé berichten versturen?
haha die twee zouden het goed met elkaar kunnen vinden
ik ga binnenkort dus ook weer thuis wonen, ook om geld te besparen en ben bang dat het dan alleen maar erger gaat worden. Voor een bepaalde tijd zou ik het niet erg vinden en dat hangt dus weer van mezelf af (opzoek naar baan en eigen plek). Daarom denk ik dat zo'n lange reis heel fijn is voordat ik begin met het werkende leven. volgens mij kan je wel een privebericht sturen via het forum, via profiel aanklikken ergens denk ik.
trouwens, nu ze zelf op vakantie is, lukt het opeens wel mij niet meer te bellen/skypen, eindelijk lekker rustig! maar dat zal ze bij terugkomst wel weer inhalen...
maandag 11 augustus 2014 om 16:16
quote:Kastanjez schreef op 11 augustus 2014 @ 16:04:
Tja... je vriendinnen gierig noemen maar zelf thuis gaan wonen om geld te besparen en dan klagen over een moeder die te veel op je zit en een saai leven.... Hier snap ik ook helemaal niks van! Ik denk dat weer thuis gaan wonen echt een grote teleurstelling voor je gaat zijn. Mijn vrijheid is mij heel veel waard, in elk geval genoeg om mijn eigen huur te betalen..
Tja... je vriendinnen gierig noemen maar zelf thuis gaan wonen om geld te besparen en dan klagen over een moeder die te veel op je zit en een saai leven.... Hier snap ik ook helemaal niks van! Ik denk dat weer thuis gaan wonen echt een grote teleurstelling voor je gaat zijn. Mijn vrijheid is mij heel veel waard, in elk geval genoeg om mijn eigen huur te betalen..
maandag 11 augustus 2014 om 16:18
quote:Kastanjez schreef op 11 augustus 2014 @ 16:04:
Tja... je vriendinnen gierig noemen maar zelf thuis gaan wonen om geld te besparen en dan klagen over een moeder die te veel op je zit en een saai leven.... imo is er een verschil tussen makkelijk kunnen veroorloven en het niet zo breed hebben, in het laatste geval vind ik het normaal dat iemand wat gieriger is. Daarom twijfel ik ook, maar tijdelijk is het wel te doen denk/hoop ik.
Tja... je vriendinnen gierig noemen maar zelf thuis gaan wonen om geld te besparen en dan klagen over een moeder die te veel op je zit en een saai leven.... imo is er een verschil tussen makkelijk kunnen veroorloven en het niet zo breed hebben, in het laatste geval vind ik het normaal dat iemand wat gieriger is. Daarom twijfel ik ook, maar tijdelijk is het wel te doen denk/hoop ik.
