Jaloezie?

31-07-2020 07:00 61 berichten
Een hele goeie vriendin van me appte me gisteren dat haar vriend haar ten huwelijk heeft gevraagd. Hartstikke leuk! In de loop van de dag merkte ik dat ik, ondanks dat ik blij voor haar ben, ook ineens heel verdrietig ben.
Mijn vriend wil namelijk niet trouwen...
En ik wel. En ik probeer het echt, ik wil blij zijn omdat ik het haar gun, maar ik ben gewoon jaloers.
Is dit nou een hele rare reactie?
Saray01 schreef:
31-07-2020 09:10
Nu is hij heel stellig dat hij niets wil laten vastleggen. Ik heb me daar bij neer te leggen, daar valt niets aan te veranderen.
Oh?
Dit klinkt niet heel erg toegewijd.
Saray01 schreef:
31-07-2020 09:11
We hebben een hele fijne relatie en gaan voor elkaar door het vuur.
Weet je dit zeker?
Hij wil op geen enkele manier ook maar iéts vastleggen maar gaat wel voor je "door het vuur"?

Heeft hij ook aangegeven waaróm hij niks wil vastleggen en jij je daar maar bij moet neerleggen?
Alle reacties Link kopieren
Trouw beloven werkt niet; zelfs de belofte om voor elkaar te gaan werkt niet. Woorden zijn maar woorden, vaak goed bedoeld uit eenzaamheid, idealisme of uit een soort heimwee naar bestendigheid (dat wat je had als kind toen je nog zeker wist dat je moeder bij je zou blijven) , maar wat alleen maar telt is wat blijkt uit zijn/haar handelen, dag in, dag uit.

Iemand kan zeggen dat hij dol op je is en je trouw wil blijven, maar de volgende dag ziet de wereld er alweer anders uit. Dat is niet slecht bedoeld maar zo zitten we in elkaar.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Rooss4.0 schreef:
31-07-2020 09:20
Oh?
Dit klinkt niet heel erg toegewijd.
Dat gevoel krijg ik er ook wel een beetje bij inderdaad. Uit alles blijkt dat hij hartstikke gek op me is, alleen het stukje trouwen/vastleggen dat wil hij niet (meer)
Saray01 schreef:
31-07-2020 09:23
Dat gevoel krijg ik er ook wel een beetje bij inderdaad. Uit alles blijkt dat hij hartstikke gek op me is, alleen het stukje trouwen/vastleggen dat wil hij niet (meer)
Hij is al eerder getrouwd geweest?
Iets vastleggen uiteindelijk lijkt me wel zo handig voor later. Het ligt er ook aan hoe oud je ben, of je samenwoont en in wiens huis, of je denkt voor altijd bij elkaar te blijven. Ga je een grote investering doen in andermans huis, gaan jullie een gezin stichten, gaat er iemand minder inbrengen , zijn er schulden of juist kaptaal enz.

Soms hoeft er ook gewoon nog niets vastgelegd te worden.

Maar dat iemand dan niet wil trouwen of een bruiloft wil heeft daar verder niets mee te maken.
anoniem_393625 wijzigde dit bericht op 31-07-2020 09:30
12.91% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Iets vast laten leggen is inderdaad iets anders dan trouwen, al is met trouwen wel alles in 1 klap geregeld :-)

Trouwen hoeft van mij niet meer, maar eea vastleggen vind ik wel belangrijk
Alle reacties Link kopieren
Saray01 schreef:
31-07-2020 09:23
Dat gevoel krijg ik er ook wel een beetje bij inderdaad. Uit alles blijkt dat hij hartstikke gek op me is, alleen het stukje trouwen/vastleggen dat wil hij niet (meer)
Ik ga ook voor mijn vriend door het vuur hoor maar trouwen daar doe ik niet (meer) aan. Heeft niets met toewijding te maken. Ik krijg er gewoon enorm de kriebels van. En een scheiding is ook zo geregeld (mijn ervaring) dus dat is het niet. Ik wil het gewoon niet.
Ik ben ook gek op mijn partner. Maar ik ga echt niet trouwen/bruiloft hebben voor de ander.

Maar er zijn dingen vastgelegd toen we (na samen gewoond te hebben in mijn huis) echt samen een huis gingen kopen en ook echt aan kinderen begonnen. Ik was zwanger.

Daarvoor was er niets om vast te leggen.
Saray01 schreef:
31-07-2020 09:23
Dat gevoel krijg ik er ook wel een beetje bij inderdaad. Uit alles blijkt dat hij hartstikke gek op me is, alleen het stukje trouwen/vastleggen dat wil hij niet (meer)
En wil hij ook geen samenlevingscontract bijvoorbeeld? Of later. op enig moment, een testament waarin jij genoemd wordt?
Ik weet niet of daar nu al sprake van is, maar wanneer je een huis gekocht hebt en verder niets 'van elkaar' bent, dan is het wel handig om een samenlevingscontract te hebben. Al was het maar om te voorkomen dat je het huis uit moet als een van tweeën komt te overlijden. Als hij zelfs zoiets niet wil, dan zou er voor mij wel een alarmbel afgaan.
Alle reacties Link kopieren
Saray01 schreef:
31-07-2020 09:10
Toen we net bij elkaar waren hebben we het wel gehad over trouwen en alternatieven. Ik vind zelf het handen binden bijvoorbeeld heel erg mooi. Niet officieel, maar wel elkaar iets beloven en een mooie ceremonie.
Nu is hij heel stellig dat hij niets wil laten vastleggen. Ik heb me daar bij neer te leggen, daar valt niets aan te veranderen. Maar het steekt wel. Soms geeft me dat het gevoel dat hij dan niet volledig voor me gaat. En nu dat mijn vriendinnetje wel zo iemand heeft, tja...
Houd je dan wel je zakelijke belangen in de gaten? Als hij niets wil laten vastleggen, moet je dus ook nooit in een vervelende situatie kunnen komen als hij doodgaat of van je af wil. Zorg dat je zelf voor onderdak en inkomen kunt zorgen ten allen tijde.
Niet willen trouwen snap ik wel. Dat doe ik denk ook niet meer. Vooral om de gevolgen en mijn hart kan niet nog een scheiding aan. Dat betekend niet dat je alles zomaar laat, elkaar verzorgt achterlaten is ook belangrijk. Dus alles is geregeld. Alleen pensioen niet. Dat is wel jammer.

To wil je vriend ook geen feest/ ceremonie voor een jubileum? 10 jaar samen ofzo? Zou dat je helpen?
Over het stukje toekomst/huis etc; wij latten. In die zin hoeven we niets vast te leggen. Het gaat me puur om de verbintenis aangaan. Het romantische en toegewijd zijn aan elkaar.
Alle reacties Link kopieren
Saray01 schreef:
31-07-2020 09:23
Dat gevoel krijg ik er ook wel een beetje bij inderdaad. Uit alles blijkt dat hij hartstikke gek op me is, alleen het stukje trouwen/vastleggen dat wil hij niet (meer)

Ja, dit herken ik wel. Heeft mij toentertijd ook wel verdriet gedaan. Het is meer een ego stukje, zo leek het wel. Bang zijn voor de vastlegging, het vrije leven-af zijn? Ik kan natuurlijk niet inschatten of het voor jouw vriend ook zoiets is! Tot ik zwanger werd en toen moest er opeens wel heel veel geregeld worden. En toen zijn we alsnog getrouwd, maar dan op dinsdagochtend. Dat vond ik ook prima, want het ging mij alleen om de verbintenis zelf, niet om het feestje er omheen. Maar ik kan me voorstellen dat dat voor veel vrouwen ook wel heftig is... want dan is wel heel definitief duidelijk dat je niet zal trouwen met alles-erop-en-eraan.
Later had hij het ook met een autostoeltje in z'n auto. Wilde hij niet, want dat paste ook niet bij het imago wat hij wilde uitstralen.

Je jaloezie herken ik ook hoor... niet zozeer met trouwen dus, maar wel toen een goede vriendin zwanger werd. Het dwong me ook om daarover na te denken (ja, zo ervoer ik dat toen) terwijl ik er niet mee bezig was. Ik vond het vreselijk slecht van mezelf, maar los daarvan vond ik het ook echt wel leuk voor haar!
Saray01 schreef:
31-07-2020 10:22
Over het stukje toekomst/huis etc; wij latten. In die zin hoeven we niets vast te leggen. Het gaat me puur om de verbintenis aangaan. Het romantische en toegewijd zijn aan elkaar.
Tot je in een situatie komt waarin er bijvoorbeeld medische beslissingen genomen moeten worden. Dan ben jij niets van hem en heb je niets te zeggen. Dat worden dan zijn ouders die de beslissingen nemen.
Want als je niet trouwt ben je niet romantisch en toegewijd aan elkaar?

Het huwelijk is vooral een samenleefcontract en ik snap dat er soms dingen vastgelegd moeten worden. In die zin snap ik een huwelijk an sich wel. Net als een samenlevingsovereenkomst, testamenten en een GP.

Maar jij wil eigenlijk gewoon een bruiloft toch?
anoniem_393625 wijzigde dit bericht op 31-07-2020 10:44
64.59% gewijzigd
Luci_Morgenster schreef:
31-07-2020 10:41
Want als je niet trouwt ben je niet romantisch en toegewijd aan elkaar?
Zo bedoel ik dat niet hoor 😌
Saray01 schreef:
31-07-2020 10:44
Zo bedoel ik dat niet hoor 😌
Wat bedoel je dan wel?
Luci_Morgenster schreef:
31-07-2020 10:41
Want als je niet trouwt ben je niet romantisch en toegewijd aan elkaar?

Het huwelijk is vooral een samenleefcontract en ik snap dat er soms dingen vastgelegd moeten worden. In die zin snap ik een huwelijk an sich wel. Net als een samenlevingsovereenkomst, testamenten en een GP.

Maar jij wil eigenlijk gewoon een bruiloft toch?
Precies! Een feestelijke dag/ceremonie/de liefde vieren omdat we dat beide graag willen. En op dit moment ben ik de enige die daar zo over denkt. Daar ben ik verdrietig om.
Saray01 schreef:
31-07-2020 10:45
Precies! Een feestelijke dag/ceremonie/de liefde vieren omdat we dat beide graag willen. En op dit moment ben ik de enige die daar zo over denkt. Daar ben ik verdrietig om.
Ja, dat mag toch, dat je je zo voelt en dat dat gevoel nu weer extra boven komt?

Ik zelf zou nooit willen trouwen met mensen erbij, het lijkt me vreselijk om het middelpunt van de aandacht te zijn en om mijn liefde voor mensen uit te moeten spreken. Trouwen heb ik geen problemen mee, maar met een bruiloft wel. Maar ik snap dat dat voor anderen anders is.
vivinnetje schreef:
31-07-2020 10:25
Tot ik zwanger werd en toen moest er opeens wel heel veel geregeld worden. En toen zijn we alsnog getrouwd, maar dan op dinsdagochtend. Dat vond ik ook prima, want het ging mij alleen om de verbintenis zelf, niet om het feestje er omheen. Maar ik kan me voorstellen dat dat voor veel vrouwen ook wel heftig is... want dan is wel heel definitief duidelijk dat je niet zal trouwen met alles-erop-en-eraan.
Later had hij het ook met een autostoeltje in z'n auto. Wilde hij niet, want dat paste ook niet bij het imago wat hij wilde uitstralen.
Dit vind ik wel heftig hoor. Geen stoeltje voor je bloedeigen kind in de auto omdat het niet bij je imago past? Zijn jullie nog samen? Hoe heeft dit zich ontwikkeld?
Luci_Morgenster schreef:
31-07-2020 10:41
Want als je niet trouwt ben je niet romantisch en toegewijd aan elkaar?
Oh gottegot. Die conclusies hier altijd! :facepalm:
Rooss4.0 schreef:
31-07-2020 09:22
Weet je dit zeker?
Hij wil op geen enkele manier ook maar iéts vastleggen maar gaat wel voor je "door het vuur"?

Heeft hij ook aangegeven waaróm hij niks wil vastleggen en jij je daar maar bij moet neerleggen?
Ik had hier overheen gelezen. Hij denkt dat het geen toegevoegde waarde heeft omdat onze relatie goed is zoals ie is.
Ik heb aangegeven dat ik het er moeilijk mee heb, we zien elkaar dit weekend dus we gaan het er vast wel over hebben.
Wil hij helemaal niks vastleggen? Ook niet in de zin van een Geregistreerd Partnerschap ofzo? Weet hij ook dat jou bv de toegang ontzegd kán worden als hij op de intensive care ligt na een ongeluk en vice versa?
Zo (mbt getrouwd zijn ja of te nee icm met een ICbezoek) strikt is het in NL allang niet meer.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven