Jaloezie?

31-07-2020 07:00 61 berichten
Een hele goeie vriendin van me appte me gisteren dat haar vriend haar ten huwelijk heeft gevraagd. Hartstikke leuk! In de loop van de dag merkte ik dat ik, ondanks dat ik blij voor haar ben, ook ineens heel verdrietig ben.
Mijn vriend wil namelijk niet trouwen...
En ik wel. En ik probeer het echt, ik wil blij zijn omdat ik het haar gun, maar ik ben gewoon jaloers.
Is dit nou een hele rare reactie?
Hij mocht vorig jaar wel met me mee op de ic toen mijn dochter er lag.
Maar over zulke situaties had ik zelf niet nagedacht. Om heel eerlijk te zijn is dat niet waar het trouwen me om gaat. Nog niet. Financieel gezien is het ook nog niet handig ivm toeslagen.

Het gegeven is er dat ik graag ooit wil trouwen. En hij wil het niet. Ik wil het met hem dus het gaat niet gebeuren. En daarom ben ik vandaag verdrietig.
Alle reacties Link kopieren
Maar wil hij echt nooit iets vastleggen? Ik weet niet hoe lang jullie samen zijn maar ik kan me voorstellen dat als je LAT (en geen kinderen hebt samen) je zeker in de eerste jaren geen enkele behoefte hebt om iets vast te leggen, alles is dan op zich prima geregeld toch?
Heeft hij zelf kinderen? Zoja, dan kan ik me ook nog voorstellen dat hij qua testament ook kiest om alleen hen te laten erven. Zonee, dan zou ik zelf wel mijn lat-partner erin zetten, maar na hoeveel jaar weet ik niet, is best een stap en niet gratis.
Wij hebben geen kinderen samen, en in principe hoeft het dan ook niet. Geen huis samen oid.

We hebben t het afgelopen weekend erover gehad en hij vind het trouwen an sich gewoon niet nodig. Hij heeft er gewoon niets mee. Hij snapt ergens wel dat mijn “meisjesdroom” hiermee uit elkaar spat, maar zegt ook niet te willen trouwen omdat ik dat zo graag wil. Wat ik dan ook wel weer snap. Een beetje.

Ik ben er nog steeds een beetje verdrietig van dat ik nooit officieel iemands vrouw ga zijn. Dat mijn vriend me vraagt om zijn vrouw te worden.
En dat zit in m’n hoofd, een trouwerij zegt natuurlijk niks over het feit of iemand een leuke relatie heeft of nooit vreemd zal gaan of wat dan ook.
Ik wil gewoon graag trouwen. Punt.
Alle reacties Link kopieren
Saray01 schreef:
04-08-2020 07:53
Wij hebben geen kinderen samen, en in principe hoeft het dan ook niet. Geen huis samen oid.

We hebben t het afgelopen weekend erover gehad en hij vind het trouwen an sich gewoon niet nodig. Hij heeft er gewoon niets mee. Hij snapt ergens wel dat mijn “meisjesdroom” hiermee uit elkaar spat, maar zegt ook niet te willen trouwen omdat ik dat zo graag wil. Wat ik dan ook wel weer snap. Een beetje.

Een beetje 8-. ?! Sorry hoor, ik vind het volkomen logisch dat iemand niet voor de droom van een ander zo'n groot contract aangaat. Want dat is het: een heel groot contract met vergaande gevolgen. Totaal onrealistisch om dat niet te snappen.



Saray01 schreef:
04-08-2020 07:53
Ik ben er nog steeds een beetje verdrietig van dat ik nooit officieel iemands vrouw ga zijn. Dat mijn vriend me vraagt om zijn vrouw te worden.
En dat zit in m’n hoofd, een trouwerij zegt natuurlijk niks over het feit of iemand een leuke relatie heeft of nooit vreemd zal gaan of wat dan ook.
Ik wil gewoon graag trouwen. Punt.

Dan maak je het uit en zoek je iemand die wel wil trouwen. Ik vind echt dat je ontzettend overdrijft, maar ieder haar dromen en prioriteiten.
Je mag er best verdrietig/teleurgesteld of wat dan ook om zijn, Saray.

Helaas is het net als met een kinderwens, je kunt niet een beetje of half trouwen. De nietwillende krijgt zijn zin. Het is niet anders.

Ik hoop dat je je zen er een beetje in kunt vinden na verloop van tijd! :hug:
S-Groot schreef:
04-08-2020 08:03
Een beetje 8-. ?! Sorry hoor, ik vind het volkomen logisch dat iemand niet voor de droom van een ander zo'n groot contract aangaat. Want dat is het: een heel groot contract met vergaande gevolgen. Totaal onrealistisch om dat niet te snappen.







Dan maak je het uit en zoek je iemand die wel wil trouwen. Ik vind echt dat je ontzettend overdrijft, maar ieder haar dromen en prioriteiten.
Ontzettend overdrijven? Over iets wat ik graag wil en never nooit zal gaan doen?
Empatisch vermogen niet meegekregen zeker?
Rooss4.0 schreef:
04-08-2020 08:15
Je mag er best verdrietig/teleurgesteld of wat dan ook om zijn, Saray.

Helaas is het net als met een kinderwens, je kunt niet een beetje of half trouwen. De nietwillende krijgt zijn zin. Het is niet anders.

Ik hoop dat je je zen er een beetje in kunt vinden na verloop van tijd! :hug:
Dankjewel. Ik geloof ook wel dat het allemaal wat zal bedaren. ❤️
Saray01 schreef:
04-08-2020 10:42
Ontzettend overdrijven? Over iets wat ik graag wil en never nooit zal gaan doen?
Empatisch vermogen niet meegekregen zeker?
Ach, ik snap het drama ook niet zo. Soms kan je ook gewoon druk maken om onnozele dingen. Niets mis mee als iemand dat even aankaart. ;-)
Saray01 schreef:
31-07-2020 14:45
Hij mocht vorig jaar wel met me mee op de ic toen mijn dochter er lag.
Maar over zulke situaties had ik zelf niet nagedacht. Om heel eerlijk te zijn is dat niet waar het trouwen me om gaat. Nog niet. Financieel gezien is het ook nog niet handig ivm toeslagen.

Het gegeven is er dat ik graag ooit wil trouwen. En hij wil het niet. Ik wil het met hem dus het gaat niet gebeuren. En daarom ben ik vandaag verdrietig.

Ik vind het echt ontzettend stom dat je de praktische kant niet wil zien omdat je je alleen maar blind staart op je emotionele sprookjesfantasie rondom trouwen. Je hebt niks geregeld m.b.t. de zorgplichten en rechten naar elkaar en de kinderen, en dat vind je geen probleem. En je vindt het prima om niet samen te wonen en je wil je toeslagen ook niet in de weg zitten (die in feite dus ook nu al onterecht zijn), maar het is verder vooral vervelend dat je nog geen witte jurk kan uitzoeken?

En op basis daarvan ga je een beetje jaloers en verongelijkt zitten zijn?

Conclusie: Iets met prioriteiten en :facepalm:
anoniem_393485 wijzigde dit bericht op 04-08-2020 11:28
0.81% gewijzigd
Luci_Morgenster schreef:
31-07-2020 14:30
Zo (mbt getrouwd zijn ja of te nee icm met een ICbezoek) strikt is het in NL allang niet meer.

Wel als het om beslissingen gaat waar de ander op dat moment niet in staat is om iets van te vinden. Dan wordt gekeken naar wie er de rechten heeft om er iets van te vinden. Als de partner op de IC ligt en niet aanspreekbaar is mogen de kinderen je de toegang tot het huis ontzeggen bijvoorbeeld. Ook heb je geen rechten om de minderjarige kinderen van je partner op te vangen als ze dat wel willen (maar bijvoorbeeld andere familieleden niet). Ook heb je niks te zeggen over eventuele medische of financiële beslissingen.

Als je niks van elkaar bent heb je daar allemaal niks over te zeggen.
-Shifty- schreef:
04-08-2020 10:58
Ik vind het echt ontzettend stom dat je de praktische kant niet wil zien omdat je je alleen maar blind staart op je emotionele sprookjesfantasie rondom trouwen. Je hebt niks geregeld m.b.t. de zorgplichten en rechten naar elkaar en de kinderen, en dat vindt je geen probleem. En je vindt het prima om niet samen te wonen en je wil je toeslagen ook niet in de weg zitten (die in feite dus ook nu al onterecht zijn), maar het is verder vooral vervelend dat je nog geen witte jurk kan uitzoeken?

En op basis daarvan ge je een beetje jaloers en verongelijkt zitten zijn?

Conclusie: Iets met prioriteiten en :facepalm:
Ha. Hahahaha.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven