Psyche
alle pijlers
kinderlijk gedrag 19 jaar.
zaterdag 7 februari 2015 om 22:38
Hoi allemaal,
Ik heb een beetje een probleem, en weet niet zo goed wat ik ermee aan moet..
Ik ben een meisje van net 19 en soms doe ik nog best kinderlijke dingen voor m'n leeftijd. Ik lees af en toe nog mn oude 'olijke tweeling' boeken van toen ik een jaar of elf was. En ik speel soms nog graag met m'n jongere zusje mee als zij bijvoorbeeld op trampoline is. Of ik kijk mee naar kinderseries. (Bassie en adriaan, pippi langkous, spongebob.
Ik wordt er best onzeker van want ik besef dat het niet helemaal normaal gedrag is. Ik doe ook wel weer dingen van mn eigen leeftijd. (Winkelen, studie, bijbaan, vriendinnen.
Is er iemand die dit herkend?
Ik heb een beetje een probleem, en weet niet zo goed wat ik ermee aan moet..
Ik ben een meisje van net 19 en soms doe ik nog best kinderlijke dingen voor m'n leeftijd. Ik lees af en toe nog mn oude 'olijke tweeling' boeken van toen ik een jaar of elf was. En ik speel soms nog graag met m'n jongere zusje mee als zij bijvoorbeeld op trampoline is. Of ik kijk mee naar kinderseries. (Bassie en adriaan, pippi langkous, spongebob.
Ik wordt er best onzeker van want ik besef dat het niet helemaal normaal gedrag is. Ik doe ook wel weer dingen van mn eigen leeftijd. (Winkelen, studie, bijbaan, vriendinnen.
Is er iemand die dit herkend?
zondag 8 februari 2015 om 01:54
quote:snoopylynn schreef op 08 februari 2015 @ 01:15:
Voor mij precies de reden dat ik ze niet wil.
Ik wil de onbevangen vrijheid graag behouden en de dingen doen die ik leuk vind. Kinderen zouden mij juist enorm hinderen daarin.Dat snap ik ook wel weer. Ik heb er juist altijd enorm voor gewaakt om die onbevangenheid niet kwijt te raken, al is het alleen maar omdat ik denk dat het heel belangrijk is in de opvoeding als je je nog een beetje kunt herinneren hoe het was om kind/puber te zijn. En het is me tot nu toe vrij aardig gelukt. Maar 'wat je leuk vindt' moet je onderweg wel een beetje bijstellen ja.
Voor mij precies de reden dat ik ze niet wil.
Ik wil de onbevangen vrijheid graag behouden en de dingen doen die ik leuk vind. Kinderen zouden mij juist enorm hinderen daarin.Dat snap ik ook wel weer. Ik heb er juist altijd enorm voor gewaakt om die onbevangenheid niet kwijt te raken, al is het alleen maar omdat ik denk dat het heel belangrijk is in de opvoeding als je je nog een beetje kunt herinneren hoe het was om kind/puber te zijn. En het is me tot nu toe vrij aardig gelukt. Maar 'wat je leuk vindt' moet je onderweg wel een beetje bijstellen ja.
zondag 8 februari 2015 om 04:44
Van die volwassen memsen die altijd maar "volwassen" doen, Bah! Blijf maar lekker een beetje kind!
Ik hou ook van kleuren en stickers,
Als ik zielig ben of ziekjes neemt mijn man weleens een verrassingsei voor me mee. Dan ben ik heel erg blij.
Ik vind het enig om van de glijbaan te gaan in het zwembad. Etc
Ik hou ook van kleuren en stickers,
Als ik zielig ben of ziekjes neemt mijn man weleens een verrassingsei voor me mee. Dan ben ik heel erg blij.
Ik vind het enig om van de glijbaan te gaan in het zwembad. Etc
zondag 8 februari 2015 om 05:23
Veel jongeren hebben het idee dat ze overdreven volwassen moeten doen omdat ze zich zo voelen (maar het eigenlijk nog lang niet zijn, hihi). Typisch is dat jongens hier minder last van hebben dan meisjes, en vaak nog lekker doen wat ze willen. Als ze gaan studeren, dan zien ze dat sommige twintigers de grootste kleuters zijn die er bestaan, en niemand kijkt er raar van op.
Ik blijf zelf ook lekker Pokémon spelen.
Ik blijf zelf ook lekker Pokémon spelen.
Gather ye rosebuds while ye may.
zondag 8 februari 2015 om 08:13
Mijn negenjarige (9, negen, onder de 10 dus) krijgt al te horen dat zij kinderachtig is omdat zij Barbie tha Bomb vind, met Zelfs speelt en Winx adoreert. Op school krijg ik te horen dat ze dromerig is, en met tekenen vooral niet-bestaande figuren tekent. Ik denk, ha, een kind, wat wil je? Zij vinden het zorgwekkend dat zij de realiteit niet onder ogen lijkt te willen zien (kijkt de andere kant op met het jeugdjournaal als het over oorlog, moord of doodslag gaat) en zo kinderlijk blijft. Goh. Een negenjarige die kinderlijk is. Maar ze willen potdorie dat ze nú al haar fantasie gaat beteugelen en kennis maakt met de grote wereld. Ik heb ze per ongeluk een beetje uitgelachen. Ikzelf zou het liefst ook mijn hoofd onder mijn kussen steken als het journaal opstaat (daarom kijk ik het niet als ik alleen ben, man wil wel altijd kijken). En ik teken en kleur ook alleen mijn fantasiefiguren, de realiteit zie ik al meer dan genoeg.
Ik vind het heerlijk dat jij zo jong van hart kan blijven, en ik hoop met heel mijn hart dat het school niet gaat lukken om na groep 8 een jong-volwassene van mijn kind gemaakt te hebben.
Ik vind het heerlijk dat jij zo jong van hart kan blijven, en ik hoop met heel mijn hart dat het school niet gaat lukken om na groep 8 een jong-volwassene van mijn kind gemaakt te hebben.
zondag 8 februari 2015 om 08:29
Ik vind het niet raar. Ik heb zoveel voorbeelden zoals mijn Oom die eind 20 was en die mijn Donald Duck las. Trampoline is altijd leuk. Moet kunnen...je moet een beetje kind blijven om lol te hebben in het leven.
Ik heb bijv gister nog een handstand gedaan.
Ik heb bijv gister nog een handstand gedaan.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 8 februari 2015 om 08:31
Ik zou mezelf niet als kinderachtig willen bestempelen maar de volgende dingen doe ik ook:
- Met man (allebei 30) een heel seizen van Bassie en Adriaan kijken
- Net Saved by the bell afleverigen zitten kijken
- Wij lezen bijna elke week de Donald Duck
- Als ik in de bieb ben dan lees ik altijd even een stripboek van Noortje. En als ik een paar leuke zie, dan neem ik ze mee naar huis
- Tussen al mijn crime boeken staat ook de verzameling van De dolle tweeling, De babysittersclub en de Cindy reeks. Mooi om te bewaren.
En verder kreeg ik op mijn 10e ook te horen dat het raar was dat ik nog met barbie's speelde.
- Met man (allebei 30) een heel seizen van Bassie en Adriaan kijken
- Net Saved by the bell afleverigen zitten kijken
- Wij lezen bijna elke week de Donald Duck
- Als ik in de bieb ben dan lees ik altijd even een stripboek van Noortje. En als ik een paar leuke zie, dan neem ik ze mee naar huis
- Tussen al mijn crime boeken staat ook de verzameling van De dolle tweeling, De babysittersclub en de Cindy reeks. Mooi om te bewaren.
En verder kreeg ik op mijn 10e ook te horen dat het raar was dat ik nog met barbie's speelde.
zondag 8 februari 2015 om 08:42
zondag 8 februari 2015 om 08:43
zondag 8 februari 2015 om 09:01
Als je kinderen hebt, zul je nog wel meer kinderachtige dingen doen. 
Ik heb een zoontje van vijf, voor mij een goed excuus om me soms als een kind te kunnen gedragen. Ik ben 28.
Ald we naar de speeltuin gaan of ballorig, heb ik geloof ik de meeste lol.
Een keer na een bezoek aan de mac, was in de zomer. Hadden mijn zoon en ik alletwee zo'n clownsmasker gepakt. Hij zette die niet alleen op, maar ik ook. En zo zaten we bij mijn vriend in de auto, die zich vervolgens kapot schaamde. Helemaal omdat ik mijn raam open had gedaan en tegen elke fietser/voetganger: "whaazz uppp " riep.
Mijn zoontje kijkt o.a naar mickey mouse club/dora/kungfu panda en dan kijk/zing ik ook gezellig mee.
Hij zingt heel veel, in de winkel/op de fiets en ik zing net zo hard mee.
Nu maak ik mezelf waarschijnlijk herkenbaar, maar dat maakt niets uit..
Vorige week sprak een meneer (van 65+) ons aan in de AH, we hebben in het verleden vaker met hem gepraat. Maar nu miste die meneer een been, die moest geamputeerd worden. Het was me al opgevallen dat ik hem al een tijd niet had gezien. Nu wist ik ook waarom.
Mijn zoontje vond het zielig en zei: ' mama ik wil die meneer vrolijk maken. Wil jij gangnamstyle aanzetten op jou telefoon? Dan ga ik dansen voor die meneer, vind ie denk ik wel grappig' Tuurlijk schat (zet gangnamstyle op) zegt mijn zoon ineens:' mama, ik vind het een beetje spannend'. Toen zei ik:'mama begint wel te dansen' Dus daar stond ik op de groente/fruitafdeling van de AH de gangnamstyle te dansen met mijn zoontje. Die man begon te klappen en straalde helemaal. En je raad het al: bijna iedereen keek naar ons. Die man vond het zó stoer en lief van ons, hij gaf mij een doos bonbons en mijn zoon een zakje met schatkistjes snoep erin. Ik wou het niet aannemen, maar die man wou graag iets terug doen. En hij stond erop dat we het aannamen.
Dus,je bent niet de enigste die soms kinderachtig doet.
Ik heb een zoontje van vijf, voor mij een goed excuus om me soms als een kind te kunnen gedragen. Ik ben 28.
Ald we naar de speeltuin gaan of ballorig, heb ik geloof ik de meeste lol.
Een keer na een bezoek aan de mac, was in de zomer. Hadden mijn zoon en ik alletwee zo'n clownsmasker gepakt. Hij zette die niet alleen op, maar ik ook. En zo zaten we bij mijn vriend in de auto, die zich vervolgens kapot schaamde. Helemaal omdat ik mijn raam open had gedaan en tegen elke fietser/voetganger: "whaazz uppp " riep.
Mijn zoontje kijkt o.a naar mickey mouse club/dora/kungfu panda en dan kijk/zing ik ook gezellig mee.
Hij zingt heel veel, in de winkel/op de fiets en ik zing net zo hard mee.
Nu maak ik mezelf waarschijnlijk herkenbaar, maar dat maakt niets uit..
Vorige week sprak een meneer (van 65+) ons aan in de AH, we hebben in het verleden vaker met hem gepraat. Maar nu miste die meneer een been, die moest geamputeerd worden. Het was me al opgevallen dat ik hem al een tijd niet had gezien. Nu wist ik ook waarom.
Mijn zoontje vond het zielig en zei: ' mama ik wil die meneer vrolijk maken. Wil jij gangnamstyle aanzetten op jou telefoon? Dan ga ik dansen voor die meneer, vind ie denk ik wel grappig' Tuurlijk schat (zet gangnamstyle op) zegt mijn zoon ineens:' mama, ik vind het een beetje spannend'. Toen zei ik:'mama begint wel te dansen' Dus daar stond ik op de groente/fruitafdeling van de AH de gangnamstyle te dansen met mijn zoontje. Die man begon te klappen en straalde helemaal. En je raad het al: bijna iedereen keek naar ons. Die man vond het zó stoer en lief van ons, hij gaf mij een doos bonbons en mijn zoon een zakje met schatkistjes snoep erin. Ik wou het niet aannemen, maar die man wou graag iets terug doen. En hij stond erop dat we het aannamen.
Dus,je bent niet de enigste die soms kinderachtig doet.
anoniem_204068 wijzigde dit bericht op 08-02-2015 09:18
Reden: Typefout
Reden: Typefout
% gewijzigd
Hoogtepunten heb je niet, als je geen dieptepunten hebt gezien.
zondag 8 februari 2015 om 09:08
Ik zou het geen probleem noemen Kwispeltje. Als je het leuk vindt moet die dingen gewoon blijven doen. En dat zal je zusje vast niet erg vinden.
Je wilt niet weten hoe een lol mijn zus en ik hadden samen met mijn kinderen toen er sneeuw lag. Sneeuwpoppen maken, sneeuwballengevecht, sleeen etc.
En hoeveel volwassenen er al niet bij ons op de trampoline zijn geweest...
Je wilt niet weten hoe een lol mijn zus en ik hadden samen met mijn kinderen toen er sneeuw lag. Sneeuwpoppen maken, sneeuwballengevecht, sleeen etc.
En hoeveel volwassenen er al niet bij ons op de trampoline zijn geweest...
zondag 8 februari 2015 om 09:13
quote:minnimouse schreef op 08 februari 2015 @ 08:31:
...
- Net Saved by the bell afleverigen zitten kijken
...
O ja, Saved by the Bell, leuk!
Ik weet nog dat ik net een keizersnede had gehad en dit aan het kijken maar mijn buik deed zo'n pijn telkens als ik moest lachen toen heb ik het maar afgezet
...
- Net Saved by the bell afleverigen zitten kijken
...
O ja, Saved by the Bell, leuk!
Ik weet nog dat ik net een keizersnede had gehad en dit aan het kijken maar mijn buik deed zo'n pijn telkens als ik moest lachen toen heb ik het maar afgezet
zondag 8 februari 2015 om 09:51
quote:OlympeMaxime schreef op 08 februari 2015 @ 08:13:
Mijn negenjarige (9, negen, onder de 10 dus) krijgt al te horen dat zij kinderachtig is omdat zij Barbie tha Bomb vind, met Zelfs speelt en Winx adoreert. Op school krijg ik te horen dat ze dromerig is, en met tekenen vooral niet-bestaande figuren tekent. Ik denk, ha, een kind, wat wil je? Zij vinden het zorgwekkend dat zij de realiteit niet onder ogen lijkt te willen zien (kijkt de andere kant op met het jeugdjournaal als het over oorlog, moord of doodslag gaat) en zo kinderlijk blijft. Goh. Een negenjarige die kinderlijk is. Maar ze willen potdorie dat ze nú al haar fantasie gaat beteugelen en kennis maakt met de grote wereld. Ik heb ze per ongeluk een beetje uitgelachen. Ikzelf zou het liefst ook mijn hoofd onder mijn kussen steken als het journaal opstaat (daarom kijk ik het niet als ik alleen ben, man wil wel altijd kijken). En ik teken en kleur ook alleen mijn fantasiefiguren, de realiteit zie ik al meer dan genoeg.
Ik vind het heerlijk dat jij zo jong van hart kan blijven, en ik hoop met heel mijn hart dat het school niet gaat lukken om na groep 8 een jong-volwassene van mijn kind gemaakt te hebben.Top dat jij jouw kind haarzelf laat zijn!
Mijn negenjarige (9, negen, onder de 10 dus) krijgt al te horen dat zij kinderachtig is omdat zij Barbie tha Bomb vind, met Zelfs speelt en Winx adoreert. Op school krijg ik te horen dat ze dromerig is, en met tekenen vooral niet-bestaande figuren tekent. Ik denk, ha, een kind, wat wil je? Zij vinden het zorgwekkend dat zij de realiteit niet onder ogen lijkt te willen zien (kijkt de andere kant op met het jeugdjournaal als het over oorlog, moord of doodslag gaat) en zo kinderlijk blijft. Goh. Een negenjarige die kinderlijk is. Maar ze willen potdorie dat ze nú al haar fantasie gaat beteugelen en kennis maakt met de grote wereld. Ik heb ze per ongeluk een beetje uitgelachen. Ikzelf zou het liefst ook mijn hoofd onder mijn kussen steken als het journaal opstaat (daarom kijk ik het niet als ik alleen ben, man wil wel altijd kijken). En ik teken en kleur ook alleen mijn fantasiefiguren, de realiteit zie ik al meer dan genoeg.
Ik vind het heerlijk dat jij zo jong van hart kan blijven, en ik hoop met heel mijn hart dat het school niet gaat lukken om na groep 8 een jong-volwassene van mijn kind gemaakt te hebben.Top dat jij jouw kind haarzelf laat zijn!
zondag 8 februari 2015 om 10:02
zondag 8 februari 2015 om 11:27
quote:OlympeMaxime schreef op 08 februari 2015 @ 08:13:
Mijn negenjarige (9, negen, onder de 10 dus) krijgt al te horen dat zij kinderachtig is omdat zij Barbie tha Bomb vind, met Zelfs speelt en Winx adoreert. Op school krijg ik te horen dat ze dromerig is, en met tekenen vooral niet-bestaande figuren tekent. Ik denk, ha, een kind, wat wil je? Zij vinden het zorgwekkend dat zij de realiteit niet onder ogen lijkt te willen zien (kijkt de andere kant op met het jeugdjournaal als het over oorlog, moord of doodslag gaat) en zo kinderlijk blijft. Goh. Een negenjarige die kinderlijk is. Maar ze willen potdorie dat ze nú al haar fantasie gaat beteugelen en kennis maakt met de grote wereld. Ik heb ze per ongeluk een beetje uitgelachen. Ikzelf zou het liefst ook mijn hoofd onder mijn kussen steken als het journaal opstaat (daarom kijk ik het niet als ik alleen ben, man wil wel altijd kijken). En ik teken en kleur ook alleen mijn fantasiefiguren, de realiteit zie ik al meer dan genoeg.
Ik vind het heerlijk dat jij zo jong van hart kan blijven, en ik hoop met heel mijn hart dat het school niet gaat lukken om na groep 8 een jong-volwassene van mijn kind gemaakt te hebben.
Heerlijk toch die kinderlijke fantasie? Ik heb nog een tijdje op een hobbyclub voor kinderen gezeten, was toen 11 jaar. Ik tekende ook een fantasiepopje. De leraar vond het mooi. Hij zei dat je op school gewenste plaatjes moest tekenen. Dat een popje er zo en zo uit moet zien. En dat kinderen geen kans meer krijgen om hun fantasie te laten werken. Daar zat wel wat in.
Tijdens de ouderavond in groep 8 vertelde de leraar dat ik er met mijn IQ niks mis was. Maar ik Sociaal Emotioneel gezien moest ik nog veel veranderen. Omdat ik nog geen interesse had in het nieuws en dat werd wel verwacht. Volgens hem zat ik nog op Sesamstraatniveau, hoewel ik daar zelden naar keek. Lezen vond ik altijd leuk, totdat ik MOEST gaan lezen op het middelbaar. Serieuze boeken over oorlog en andere ellende. Terwijl ik het liefst boeken als Madelief en Floortje Bellefleur las. Er is ook weinig van die "goede" boeken blijven hangen, gewoon omdat het me niet boeide.
Pas sinds ik op mezelf woon kijk ik regelmatig naar het nieuws. Omdat er toch wel veel over gepraat wordt op het werk. Vaak als ik het niet gezien heb, gebeurt er van alles.
Jongens mogen inderdaad langer kind zijn. Dat zie ik zo duidelijk op het strand. Jongens van zo'n 16 jaar staan te voetballen, volleyballen of vissen. En de meiden zitten alleen maar op hun handdoek te ouwehoeren. Laat mij nou net een meid geweest zijn die op haar 16e nog op krabben stond te vissen of haaientanden zoeken. De hele dag alleen maar zitten en liggen bakken, dat kan ik niet eens. Ik moest iets te doen hebben.
Als je een kind hebt, kun je je daar makkelijker achter verschuilen. Dan doe je het zogenaamd voor het kind haha. Alleen heb ik geen kinderwens. Want het is niet alleen maar spelen. Er zitten ook een hoop dingen aan die ik niet zie zitten. Een paar jaar terug "leenden" mijn moeder en ik regelmatig buurkinderen. Waarvan de ouders niet altijd zin hadden om iets met ze te gaan doen. Die namen we dan mee naar de speeltuin, kinderboerderij of strand en picknickten daar. Logeerpartijtjes deden we ook regelmatig. Dan bouwden ze een kinderdisco op onze zolder.
Mijn negenjarige (9, negen, onder de 10 dus) krijgt al te horen dat zij kinderachtig is omdat zij Barbie tha Bomb vind, met Zelfs speelt en Winx adoreert. Op school krijg ik te horen dat ze dromerig is, en met tekenen vooral niet-bestaande figuren tekent. Ik denk, ha, een kind, wat wil je? Zij vinden het zorgwekkend dat zij de realiteit niet onder ogen lijkt te willen zien (kijkt de andere kant op met het jeugdjournaal als het over oorlog, moord of doodslag gaat) en zo kinderlijk blijft. Goh. Een negenjarige die kinderlijk is. Maar ze willen potdorie dat ze nú al haar fantasie gaat beteugelen en kennis maakt met de grote wereld. Ik heb ze per ongeluk een beetje uitgelachen. Ikzelf zou het liefst ook mijn hoofd onder mijn kussen steken als het journaal opstaat (daarom kijk ik het niet als ik alleen ben, man wil wel altijd kijken). En ik teken en kleur ook alleen mijn fantasiefiguren, de realiteit zie ik al meer dan genoeg.
Ik vind het heerlijk dat jij zo jong van hart kan blijven, en ik hoop met heel mijn hart dat het school niet gaat lukken om na groep 8 een jong-volwassene van mijn kind gemaakt te hebben.
Heerlijk toch die kinderlijke fantasie? Ik heb nog een tijdje op een hobbyclub voor kinderen gezeten, was toen 11 jaar. Ik tekende ook een fantasiepopje. De leraar vond het mooi. Hij zei dat je op school gewenste plaatjes moest tekenen. Dat een popje er zo en zo uit moet zien. En dat kinderen geen kans meer krijgen om hun fantasie te laten werken. Daar zat wel wat in.
Tijdens de ouderavond in groep 8 vertelde de leraar dat ik er met mijn IQ niks mis was. Maar ik Sociaal Emotioneel gezien moest ik nog veel veranderen. Omdat ik nog geen interesse had in het nieuws en dat werd wel verwacht. Volgens hem zat ik nog op Sesamstraatniveau, hoewel ik daar zelden naar keek. Lezen vond ik altijd leuk, totdat ik MOEST gaan lezen op het middelbaar. Serieuze boeken over oorlog en andere ellende. Terwijl ik het liefst boeken als Madelief en Floortje Bellefleur las. Er is ook weinig van die "goede" boeken blijven hangen, gewoon omdat het me niet boeide.
Pas sinds ik op mezelf woon kijk ik regelmatig naar het nieuws. Omdat er toch wel veel over gepraat wordt op het werk. Vaak als ik het niet gezien heb, gebeurt er van alles.
Jongens mogen inderdaad langer kind zijn. Dat zie ik zo duidelijk op het strand. Jongens van zo'n 16 jaar staan te voetballen, volleyballen of vissen. En de meiden zitten alleen maar op hun handdoek te ouwehoeren. Laat mij nou net een meid geweest zijn die op haar 16e nog op krabben stond te vissen of haaientanden zoeken. De hele dag alleen maar zitten en liggen bakken, dat kan ik niet eens. Ik moest iets te doen hebben.
Als je een kind hebt, kun je je daar makkelijker achter verschuilen. Dan doe je het zogenaamd voor het kind haha. Alleen heb ik geen kinderwens. Want het is niet alleen maar spelen. Er zitten ook een hoop dingen aan die ik niet zie zitten. Een paar jaar terug "leenden" mijn moeder en ik regelmatig buurkinderen. Waarvan de ouders niet altijd zin hadden om iets met ze te gaan doen. Die namen we dan mee naar de speeltuin, kinderboerderij of strand en picknickten daar. Logeerpartijtjes deden we ook regelmatig. Dan bouwden ze een kinderdisco op onze zolder.
zondag 8 februari 2015 om 12:43
quote:OlympeMaxime schreef op 08 februari 2015 @ 08:13:
Mijn negenjarige (9, negen, onder de 10 dus) krijgt al te horen dat zij kinderachtig is omdat zij Barbie tha Bomb vind, met Zelfs speelt en Winx adoreert. Op school krijg ik te horen dat ze dromerig is, en met tekenen vooral niet-bestaande figuren tekent. Ik denk, ha, een kind, wat wil je? Zij vinden het zorgwekkend dat zij de realiteit niet onder ogen lijkt te willen zien (kijkt de andere kant op met het jeugdjournaal als het over oorlog, moord of doodslag gaat) en zo kinderlijk blijft. Goh. Een negenjarige die kinderlijk is. Maar ze willen potdorie dat ze nú al haar fantasie gaat beteugelen en kennis maakt met de grote wereld. Ik heb ze per ongeluk een beetje uitgelachen. Ikzelf zou het liefst ook mijn hoofd onder mijn kussen steken als het journaal opstaat (daarom kijk ik het niet als ik alleen ben, man wil wel altijd kijken). En ik teken en kleur ook alleen mijn fantasiefiguren, de realiteit zie ik al meer dan genoeg.
Ik vind het heerlijk dat jij zo jong van hart kan blijven, en ik hoop met heel mijn hart dat het school niet gaat lukken om na groep 8 een jong-volwassene van mijn kind gemaakt te hebben.
Ik hoop met heel mijn hart met je mee!
Mijn negenjarige (9, negen, onder de 10 dus) krijgt al te horen dat zij kinderachtig is omdat zij Barbie tha Bomb vind, met Zelfs speelt en Winx adoreert. Op school krijg ik te horen dat ze dromerig is, en met tekenen vooral niet-bestaande figuren tekent. Ik denk, ha, een kind, wat wil je? Zij vinden het zorgwekkend dat zij de realiteit niet onder ogen lijkt te willen zien (kijkt de andere kant op met het jeugdjournaal als het over oorlog, moord of doodslag gaat) en zo kinderlijk blijft. Goh. Een negenjarige die kinderlijk is. Maar ze willen potdorie dat ze nú al haar fantasie gaat beteugelen en kennis maakt met de grote wereld. Ik heb ze per ongeluk een beetje uitgelachen. Ikzelf zou het liefst ook mijn hoofd onder mijn kussen steken als het journaal opstaat (daarom kijk ik het niet als ik alleen ben, man wil wel altijd kijken). En ik teken en kleur ook alleen mijn fantasiefiguren, de realiteit zie ik al meer dan genoeg.
Ik vind het heerlijk dat jij zo jong van hart kan blijven, en ik hoop met heel mijn hart dat het school niet gaat lukken om na groep 8 een jong-volwassene van mijn kind gemaakt te hebben.
Ik hoop met heel mijn hart met je mee!
zondag 8 februari 2015 om 12:55
