Psyche
alle pijlers
kinderlijk gedrag 19 jaar.
zaterdag 7 februari 2015 om 22:38
Hoi allemaal,
Ik heb een beetje een probleem, en weet niet zo goed wat ik ermee aan moet..
Ik ben een meisje van net 19 en soms doe ik nog best kinderlijke dingen voor m'n leeftijd. Ik lees af en toe nog mn oude 'olijke tweeling' boeken van toen ik een jaar of elf was. En ik speel soms nog graag met m'n jongere zusje mee als zij bijvoorbeeld op trampoline is. Of ik kijk mee naar kinderseries. (Bassie en adriaan, pippi langkous, spongebob.
Ik wordt er best onzeker van want ik besef dat het niet helemaal normaal gedrag is. Ik doe ook wel weer dingen van mn eigen leeftijd. (Winkelen, studie, bijbaan, vriendinnen.
Is er iemand die dit herkend?
Ik heb een beetje een probleem, en weet niet zo goed wat ik ermee aan moet..
Ik ben een meisje van net 19 en soms doe ik nog best kinderlijke dingen voor m'n leeftijd. Ik lees af en toe nog mn oude 'olijke tweeling' boeken van toen ik een jaar of elf was. En ik speel soms nog graag met m'n jongere zusje mee als zij bijvoorbeeld op trampoline is. Of ik kijk mee naar kinderseries. (Bassie en adriaan, pippi langkous, spongebob.
Ik wordt er best onzeker van want ik besef dat het niet helemaal normaal gedrag is. Ik doe ook wel weer dingen van mn eigen leeftijd. (Winkelen, studie, bijbaan, vriendinnen.
Is er iemand die dit herkend?
zondag 8 februari 2015 om 16:17
Op een trampoline springen of spelen met Playmobil is toch juist leuk voor alle leeftijden? Volgens mij ervaren mensen dat alleen in de periode dat ze 18-25 zijn als een 'probleem' omdat je dan denkt dat je volwassen bent cq zou moeten zijn. Niet voor niets hoor je mensen in die leeftijdscategorie vaak zeggen dat ze 'volwassener zijn dan anderen van hun leeftijd'.
Ik ben soms emotioneel nog een tiener, ofzo. Als ik bijvoorbeeld torens bouw met mijn neefje van 2, kan ik me er best aan ergeren als hij iedere keer mijn toren omstoot of meebouwt met een verkeerde kleur. Daar zeg ik natuurlijk niets van, dan doe ik net of ik het leuk vind (zo volwassen ben ik dan ook wel weer ).
Ik ben soms emotioneel nog een tiener, ofzo. Als ik bijvoorbeeld torens bouw met mijn neefje van 2, kan ik me er best aan ergeren als hij iedere keer mijn toren omstoot of meebouwt met een verkeerde kleur. Daar zeg ik natuurlijk niets van, dan doe ik net of ik het leuk vind (zo volwassen ben ik dan ook wel weer ).
zondag 8 februari 2015 om 18:36
