Leven met lelijkheid

Gewoon normaal spellen is wel zo beleefd op een plek waar zo veel mensen lezen.



Bianca, wat denk je lief mee met Zuz. Ik vind dat je helemaal gelijk hebt.

Zuz, je komt op dit forum heel sterk over. Ik weet niet of dat een soort van aangemeten imago is of echt maar dat is voor mij wel de indruk die je maakt.

Omarm je mooie dingen. Die heb je vast. Als je er na een behandeling bij een visagist uitziet als een dragqueen dan is er iets niet goed gegaan. Dat kan ook echt heel anders.



Geef je lichaam veel aandacht. Behandel het als een kostbaar monument en ga het lekker shapen in een sportschool. Dat maakte mij zó happy, om zo intensief met m'n lijf bezig te zijn. Niet om op een kalender te kunnen maar voor mezelf. Voor mijn goede gevoel over mij.



Ik hoop dat het schrijven hier je helpt.

Helaas komen delen van jouw verhaal me maar al te bekend voor. Niks aan mijn gezicht klopt: huidskleur (te geel), neus (rare kromming), een ooglid hangt meer, scheve lippen bij lachen, gekleurde tanden, dunne en weinig haren, raar voorhoofd. Het beïnvloedt mij ontzettend, ik weet me vaak geen houding te geven en er komt dan ook vaak 'niks leuks uit mij'. Na een lange tijd word ik pas leuk zeg maar. Daarbij heb ik ook nog de pech om niet gezond te zijn, hetgeen je terug ziet aan mijn benen, armen, lengte. Het enige waar ik tevreden over ben, is de kleur van mijn ogen en mijn navel. Ik heb onlangs besloten dat ik die gezichtsverbouwing nooit kan winnen of betalen en dat ik maar moet roeien met de riemen die ik heb. Ik ben nu onder behandeling van de tandarts en ik heb een afspraak gemaakt met een visageuse om me te helpen om mezelf toonbaar te maken.

Vreemd genoeg heb ik wel een mooie en lieve vriend, maar eigenlijk moet hij een bril, alleen dat stelt hij al jaren uit. Dat is voor mij maar beter zo, want zo ziet hij mij minder scherp zeg maar.

Ik wil je veel sterkte wensen op weg naar een zekerder leven!

Jij gaat zaken aan je uiterlijk veranderen. Ik denk echter dat je jezelf daarna nog lelijk vindt. Je hebt hebt jezelf ingebeeld dat je niet mooi bent en je hebt waarschijnlijk meer aan psychologische hulp dan aan een scalpel.

Ik geef geloof ik steeds dezelfde tip, maar ook voor dit topic komt ie weer: Lees dit boek eens, en je zult je er zeker in herkennen.

Delen van je verhaal herken ik. In mijn puberteit werd ik op straat weleens - door wildvreemden - uitgescholden voor lelijkerd. Geen idee of ik echt lelijk was, maar puistjes en een suf brilletje in combinatie met een onzekere houding waren maakten me vast niet tot een schoonheid.



Het lelijkste aan mezelf vond ik mijn neus. Te groot, lomp, en hij stond ook nog eens een beetje scheef. Wat had ik die graag willen laten veranderen!



De puistjes gingen over. Het brilletje heb ik vervangen door lenzen. Maar pas toen ik iets aan mijn houding ging doen, werd ik opeens ook positief benaderd over mijn uiterlijk.



Mijn neus heb ik nooit laten 'doen'. Eigenlijk is er niet zo veel mis mee. Hij is niet klein, maar ook niet erg groot. Hij staat nog steeds een beetje scheef, maar iemand zei daar ooit over dat hij dat wel grappig vond. Grappig. Niet lelijk. Niet afstotelijk. Grappig. Positief toch?



Het lijkt een cliché, maar het is waar: ware schoonheid zit van binnen.



Ik ken een man, die lelijk is. Objectief lelijk. Van uiterlijk dan. Daarbij is hij ongelooflijk aardig, behulpzaam en positief. Toen ik hem een tijdje kende, zag ik zijn lelijke uiterlijk niet meer. Lelijkheid went, net als schoonheid.



Ik denk dat je er goed aan doet om hulp te zoeken van een psycholoog. Als jij je houding verandert, wordt je uiterlijk een stuk minder belangrijk. Een negatief zelfbeeld is meestal niet erg aantrekkelijk. Als je dat weet te doorbreken, en anders over jezelf gaat denken, gaan anderen ook anders over jou denken.

En als er daarna nog steeds iets aanje uiterlijk is wat je enorm stoort, is dàt het moment om te overwegen om dat aan te pakken.



Sterkte!

Zuz, volgens mij is het probleem dat je veel te zelfbewust bent in combinatie met invullen wat anderen denken. Je bent nu nog op een leeftijd waar mensen elkaar op uiterlijkheden beoordelen. Je puberteit heb je net gehad, dan is het op zijn ergst (zoals je al gemerkt hebt wordt je nu al minder op uiterlijk beoordeeld dan drie jaar geleden). Uiterlijk wordt echt met de jaren steeds minder belangrijk. Verzorging niet, dus wat Bianca al zegt, zorg dat je er verder goed uit ziet, maar dat doe je al.



Op het gevaar af nu herkenbaar te worden met een oude nick: ik ben ook lelijk. Behoorlijk lelijk. Niets is symmetrisch aan mij, oren zit ongelijk, ogen niet even groot, ene kant van mijn kaak loopt ronder dan de andere kant, haar gaat alle kanten op vanwege kruinen op de meest onmogelijke plekken, zelfs mijn neus heeft twee verschillende neusvleugels. Niet zo' n geslaagde combi van paps en mams, heb van allebei wat, alleen jammer van de manier waarop . Wat best frusterend is, is dat mijn ouders en broer mooie mensen zijn. Alleen ik ben niet goed afgebakken.



Weet je wat voor werk ik doe? Ik werk als NP (nurse practioner) voor een plastisch chirurg, een van de besten van Nederland, Europa denk ik zelfs ( niet in het minst de beste door zijn geweldige verpleegkundigen natuurlijk, kuchkuch). Ik, met al mijn lelijkheid, geef onder andere voorlichting over de ingrepen. En al kost het mijn baas bakken met geld, ik weet aardig wat mensen terug te laten komen op hun verlangen naar plastische chirurgie. Tegenover mij durven ze vaak wel toe te geven hoe ze zich voelen bij hun uiterlijk, en laten we eerlijk zijn, bij mij vergeleken steken ze er vaak goed bij af. Mijn baas wil niet opereren als het probleem tussen de oren zit, en ik pik ze er feilloos uit. Bij opereren bij een probleem tussen de oren worden het over het algemeen draaideurpatienten die eigenlijk altijd ontevreden zijn over het resultaat omdat ze niet heeft gebracht wat ze verwachtten. De mensen waar het probleem niet op te lossen is met een operatie.



Op basis van je teksten denk ik trouwens dat jij best een keer wat aan je ogen zou kunnen laten doen als je daar een probleem mee hebt. Want oogopslag is écht de allereerste blijvende indruk die je achterlaat. En ik vind je niet overkomen als iemand bij wie het enkel tussen de oren zit (want er zijn nu eenmaal mensen die objectief lelijk zijn, zoals ik en mogelijk jij).



Om op je probleem terug te komen, dat negatieve zelfbewustzijn zal steeds minder worden. Je merkt het nu al, en met de jaren ga je steeds meer naar je kwaliteiten kijken en minder naar je minder gunstige uiterlijkheden. Ikzelf heb eigenlijk nooit last gehad van mijn lelijkheid, was net als jij populair, had ouders die mij zó sterk in het leven hebben gezet dat het me van vrij jong af aan echt niet boeide wat een ander van mijn uiterlijk vond. Wel hoe ze over mijn persoon dachten, maar uiterlijk en innerlijk heb ik altijd goed los kunnen koppelen. En daarbij ben ik zó leuk, dat mijn uiterlijk al snel niets meer uitmaakt . En mensen die daar niet doorheen kunnen prikken: their loss, jammer voor hun dat ze zo'n leuk mens als ik in hun leven moeten missen omdat ze te oppervlakkig zijn om door een paar ongelijke flaporen heen te prikken

"Vreemd genoeg heb ik wel een mooie en lieve vriend, maar eigenlijk moet hij een bril, alleen dat stelt hij al jaren uit. Dat is voor mij maar beter zo, want zo ziet hij mij minder scherp zeg maar.", schrijft GewoonDaantje.



Humor. En even over mijn eigen lelijkheid. Als zelfs in een overvolle trein niemand naast je wil gaan zitten, dan weet je dus wel dat je op een datingsite niks hebt te zoeken.

Psycholoog.

Ik kan me heel goed voorstellen dat jij ermee zit dat je jezelf lelijk vindt. Kun jij je ook voorstellen dat andere mensen daar helemaal niet mee bezig zijn?



Misschien kun je eens aan een lieve vriendin vragen of ze wil helpen om je stijl een beetje te veranderen. Nieuwe make-up en een nieuw kapsel. Zoek dan een goede kapper en visagist: eentje die jou als travestiet naar buiten laat komen doet haar werk niet goed. Zowel een goed kapsel als make-up kunnen heel veel doen voor de vorm van je gezicht. Kleding trouwens ook, de juiste halslijn maakt een verschil.



Ik zou deze mogelijkheden eerst eens uitproberen voor je over operaties gaat nadenken. Daar zijn ook serieuze risico's aan verbonden.



Hoe vaak heb jij opmerkingen gekregen over je hele leven gezien? Ik heb het idee dat het idee dat je lelijk bent vooral tussen je oren zit. In dat geval zal plastische chirurgie niet veel helpen, want dan zul je toch ontevreden blijven met jezelf. Ik zou dan ook eens met een professional gaan praten.

Beste TO je moet eens zoeken op BDD, ik herken veel in spiegelfobie. Dit is in Nederland nog niet een erkende ziekte maar in Amerika wel.

BDD is dat je jezelf als lelijk ziet terwijl je het niet bent. Sommige mensen zijn nu eenmaal lelijk. Zo moeilijk is dat toch niet? Die flauwekul van 'lelijk bestaat niet' krijg ik echt de kriebels van. Het zit soms gewoon echt niet tussen je oren, en zoals TO schrijft, denk ik dat ik haar wel naar mijn baas zou doorsturen. Over een paar jaar. Als ze eerst dat negatieve zelfbeeld kwijt is.



Kijk, zoals ik zei, ik ben ook lelijk. Maar heb er geen last van. En gelukkig ondanks twee verschillende vormen oog wel een frisse oogopslag. Grappig genoeg kan ik er in mijn carriere juist gebruik van maken dat ik niet bepaald perfect ben. Maar soms kan een ooglift zó'n enorm verschil maken in hoe mensen jou ervaren. Een hele reconstructie gaat je leven heus niet veranderen, maar een simpele ooglift kan echt een wereld van verschil maken in welke indruk je op mensen maakt. Maar je leven zal het niet veranderen, dat moet je zelf doen, ooglift of niet. En ik heb het idee dat to daar ondanks haar jonge leeftijd aardig nuchter over denkt.

Lang verhaal, maar interessant onderwerp, dus toch even gelezen.



Allereerst wil ik je een virtuele knuffel geven bij dezen dus!



Vreselijk dat het je leven zo belemmerd. Ik snap alleen niet zo goed waarom je niet durft te zeggen dat je jezelf lelijk vindt? Ik denk dus dat je hier pas aan kunt werken op het moment dat je het durft uit te spreken. Je houdt het nu misschien te veel voor je jezelf.



Weet 1 ding heel goed: het is niet vreselijk onzinnig. Het is helemaal niet raar dat je jezelf lelijk vindt. Met die gedachten moet je echt ophouden, want anders kom je niet verder. Veel mensen zitten ongelooflijk met hun uiterlijk en die spreken het wel uit, en die komen dan ook verder. Als je niets vertelt, dan kan ook niemand je helpen. Want hoewel je het uiteindelijk allemaal zelf moet zien te accepteren, hulp is nooit verkeerd.



Je accepteert je mindere punten niet zomaar. Ook je negatieve karaktereigenschappen niet. Daar gaat een heel proces aan vooraf. Maar daar moet je wel voor open staan. En dat betekent dat je er over moeten durven praten.



Ik weet dat er een soort van taboe op rust. Zowel op een laag zelfbeeld hebben als plastische chirurgie. Het uiterlijk is nog altijd een erg belangrijk iets.



Je hebt jezelf een bepaalde leefwijze aangeleerd, dus ik denk dat je jezelf ook weer een andere leefwijze kunt aanleren, namelijk dat je wel in de spiegel durft te kijken etc.



Stem veranderen is lastig, maar niet onmogelijk. Je kunt namelijk spraaklessen volgen waardoor je met je stem leert om te gaan, en daar kun je anders door gaan praten.



Plastische chirurgie kan mooi zijn, maar als je erin doorslaat, word je alleen maar lelijker. Dus doe het bewust. En die kuiltjes in je wangen, heel veel mensen vinden die juist geweldig



Werk eerst aan jezelf en laat dan pas een chirurg zijn werk doen, want die kan jouw onzekerheden niet wegsnijden.



Zou je kunnen vertellen hoe je eruitziet qua kleding? Hoe kleed je je? Wat voor stijl? Doe je moeite om er verzorgd uit te zien of vind je jezelf dat niet waard?

Het kan hoor, dat je gezicht en lichaam erg afwijken van wat als de standaard en dus als mooi wordt beschouwd. Maar ik lees dat jouw hele leven daar eigenlijk om draait en dat je dingen hebt gedaan en aanpassingen aan je leven hebt doorgevoerd waarvan je zelf vermoedt dat ze misschien niet helemaal normaal zijn.



Alleen al daarom zou ik hier eens kijken als ik jou was: http://bdd-info.nl/



Ik snap best dat jou hier virtueel geruststellen niet helpt. Je virtueel doorsturen naar de plastisch chirurg lijkt me ook niet zo nuttig. Maar misschien heb je wat aan meer informatie.

Je voelt je zo door de waarde die je hecht aan je uiterlijk. Zo te lezen vind jij je uiterlijk 1 van de belangrijkste onderdelen van wie jij bent. Je zou het ook als 1 van de onderdelen kunnen zien, naast je karakter, talenten die je hebt, kennis en kunde. Daar zitten altijd zaken 1 waar je tevredener mee bent dan met anderen, maar omdat je als mens niet 1 dimensionaal bent is dat geen probleem. Sterke punten compenseren zwakke punten. Die enorme onzekerheiddie jouw uiterlijk je bezorgt kun je dus aanpakken door jezelf te ontwikkelen (opleiding, vriendschappen, hobby) en door te leren minder waarde te hechten aan je uiterlijk. Dat laatste kan volgens mij wel met hulp van een psycholoog of therapeut. Het is een verkeerde overtuiging die zich vastgezet heeft in je hoofd: mijn uiterlijk is het zwaarst tellende onderdeel van mij. Dat is echt te veranderen!

Goede keuze om dit met je ouders te bespreken. Ik zou dit topic uitprinten en aan ze geven.

Het klinkt alsof je een goede band met ze hebt en je kunt wel een steuntje gebruiken.



Ik heb trouwens nog nooit in mijn hele leven over iemand gedacht (laat staan gezegd): 'zo he, wat heeft die slome ogen.'

Misschien ben je lelijk. So what!

Zoveel mensen zijn lelijk.



Bijna iedereen is lelijk.

Als je zo de straat opgaat let dan eens op de eerste tien vrouwen die je tegenkomt en vraag je bij ieder van hen af of je met haar zou willen ruilen.

Je bent er. Je leeft. Omarm dat en laat dwaas getob over de vorm van je hoofd achter je. Ieder hoofd heeft een rare vorm, als je er maar lang genoeg naar staart.



Lelijk zijn is geen pretje. Maar mooi zijn ook niet, al denken lelijkerds altijd dat zij het veel makkelijker hebben. Dat is niet zo.



Er durven zijn, levenslust durven hebben, is voor iedereen een enorme klus.

Vraag aan de mods of ze dit willen verplaatsen naar Psyche.

Plastische chirurgie maakt lelijk. Met een enkele uitzondering wanneer iemand door een ongeluk mismaakt is.

Paula Zahn die heeft pas een rotstem maar ze verdient er toch maar mooi haar inkomen mee.

quote:Groll schreef op 13 juli 2013 @ 10:31:

Plastische chirurgie maakt lelijk.Niet altijd. Mijn nichtje had een vreselijke neus en ze is echt zo veel knapper geworden nadat ze deze heeft laten corrigeren. Alle aandacht ging naar haar neus. Dat vond ze zelf, maar dat was ook vaak inderdaad het geval. Dus soms is het heel fijn dat plastische chirurgie bestaat.

Voordat je iets aan je uiterlijk verandert:

Verander je denkwijze!

Want door je denkwijze zal je ook ontevreden zijn over het resultaat van een eventuele operatie.



Je schrijft het zelf heel treffend (jammer dat ik niet kan quoten): je hebt jezelf een denkwijze en een daarbij passend gedragspatroon aangeleerd.

Goed nieuws: die denkwijze kan je veranderen.

Bijv dmv cognitieve gedragstherapie bij een psycholoog.



Ik zelf heb jaren last gehad van een paniekstoornis. Ik durfde niet meer in de bus of trein, fietste hele einden in weer en wind, en besefte me hoe stom ik bezig was.

Later durfde ik niet meer alleen naar de supermarkt of alleen te slapen, omdat ik bang was dat ik dood zou gaan en niemand me kon helpen.

Idioot! En zo beperkend!



Maar het is een trucje wat je brein heeft aangeleerd. Jij hebt jouw brein ook een trucje aangeleerd. En het goede nieuws: dit is af te leren!

Nu je de grote stap hebt genomen om je verhaal te delen, durf je nu ook naar je huisarts, met bijv je uitgeprinte OP, en hem vragen waar je hulp kan krijgen?

Ik hoop echt voor je dat je die drempel durft te nemen, want het zou jouw leven zoveel fijner maken!

Succes!!:hug:

Hee wat leuk,foto s van Kerriebredsjo!

quote:yasuko schreef op 13 juli 2013 @ 10:04:

Als je zo de straat opgaat let dan eens op de eerste tien vrouwen die je tegenkomt en vraag je bij ieder van hen af of je met haar zou willen ruilen.

Dat ruilen hoeft niet eens zozeer.

Als je op een bankje gaat zitten en je kijkt naar hoe mensen zich kleden enzo, dat zegt echt al een hoop.



En als ik naar mannen kijk, ik heb liever een minder mooie vent met een interessante en/of verzorgde verschijning, dan een knappe vent die niet weet hoe zich te kleden.



Ik vind dat kleding en verzorging een hoop kan goedmaken. Vandaar ook mijn vragen aan TO over haar manier van kleden. Veel mensen die onzeker zijn hebben er een handje van in een vuilniszak te gaan lopen, want "ik ben die mooie kleding toch niet waard." Juist door je kleding maak je jezelf wat mooier. Ik ben ook niet altijd even tevreden over mijn eigen hoofd, ik ben niet knap maar ook niet lelijk, maar wel minder mooi dan mijn vriendinnen enzo. Toch weet ik regelmatig meer aandacht te krijgen, omdat 1 vriendin in het speciaal zichzelf verschrikkelijk weet te kleden.